Wybacz, że musiałaś czekać.
W POPRZEDNIM ODCINKU
Zapłacisz za to.
Odrodziła się włoska Mantykora.
Co się stało?
Jeśli tego słuchasz, to znaczy, że nie żyję.
Teraz, gdy mamy broń,
możemy to zmienić.
Chcę zniknąć.
Tym razem naprawdę możemy zmienić świat.
Tu Diana Cavalieri, agentka Cytadeli
i operatorka Mantykory, znana jako agentka 3-0-8.
Proszę, niech ktoś odpowie. Nie chcę myśleć, że tylko ja zostałam.
Dziewiętnaście dni po ataku na Cytadelę.
Na włoską Mantykorę nałożono surowe sankcje.
Odkryto, że ukrywa technologię wykradzioną Cytadeli.
Technologię przejęły oddziały we Francji i w Niemczech.
Próbowałam ją zniszczyć.
Nie wiem, czy zdołałam,
czy uda im się ją odtworzyć.
Nie mogę teraz odejść z Mantykory.
Po nałożeniu sankcji wzmocnili kontrolę.
Proszę, niech ktoś odpowie.
Nie przyjmuję do wiadomości, że tylko ja przeżyłam.
Trzymając to urządzenie w domu, narażam swoje życie.
Proszę, niech ktoś odpowie.
NA SPRZEDAŻ
A co z tym?
Zrobiłam sobie odbitkę.
Będziemy tęsknić za domem rodziców.
Tak przy okazji, znalazłam firmę przewozową.
Wyślę ci wszystko, jak się urządzisz.
- Dzięki. - Nie ma sprawy.
- Myślisz, że uda się to sprzedać? - Tak.
Myślę, że tak.
I co wtedy?
Nie wiem.
Będzie na ciebie czekał pokój. Przyjedź w każdej chwili.
- Jakieś wieści od Edo? - Nie.
To i tak by nie wyszło.
Z powodu twojej pracy?
Z wielu powodów.
Jestem z ciebie dumna.
Z tego, że im odpłaciłaś za rodziców.
Ale dobrze, że odeszłaś.
Też jestem z ciebie dumna.
Przykro mi, że to miało tak wysoką cenę.
Rozumiem. Nie spoczęłabyś, dopóki nie poznałabyś prawdy.
Chodźmy.
Poradzimy sobie?
Bez problemu.
Pa, ciociu!
Pa, kochanie!
Trzydzieści dwa dni
po ataku na Cytadelę.
Staje się jasne, że po nałożeniu sankcji jedynym celem Ettorego Zaniego
jest całkowita destabilizacja kraju.
Jego agencja sprzedaje broń licznym organizacjom przestępczym.
Szantażuje polityków z opozycji,
dostała też zamówienia od wojska i policji.
Zwykli agenci nie mają już żadnej swobody.
Jesteśmy ich bojówką.
Nie mogę spać.
Ciągle wierzę, że ktoś od nas
usłyszy moją wiadomość.
Boję się.
A jestem całkiem sama.
Cześć.
Mogę wejść?
Pewnie.
Zaczekajcie tu.
Wiesz, kim jestem?
Tak.
Chcę ci tylko zadać kilka pytań.
Zrozumieć, co tam się stało.
Agent Cytadeli go zastrzelił.
Zaskoczył go.
Bo był czymś zajęty.
Czym?
Technologią Cytadeli.
Nie znałam go dobrze, byłam z nim tylko na kilku misjach.
Ale był przywódcą.
Co myślałaś o ataku?
Wykonuję rozkazy.
Nic poza tym.
Ja byłem przeciwny.
Nie tak miało się to odbyć.
Mantykora nie powinna tak działać.
Dziś wiemy, co się wydarzy.
Wolfgang.
Cécile, co u ciebie?
Niezbyt rozmowna.
Wchodzimy?
Mamy dziś sporo do omówienia.
Ufamy, że te tygodnie milczenia każdemu się przydały.
By wyciszyć emocje.
Nazwa broni to „Jupiter”.
Właśnie ją ukończyliśmy.
To przyszłość Mantykory w Europie.
Rozprowadzimy ją poprzez sieć wodociągową.
Wkrótce zrobimy próbę,
by obliczyć szybkość rozprzestrzeniania,
potem rozpoczniemy produkcję
i będziemy ją uwalniać w kolejnych falach,
aż dotrze do całej populacji.
Teraz gdy broń jest wyłącznie nasza,
co się stanie z naszymi agencjami?
Edoardo, chcesz im powiedzieć, co zdecydowaliśmy?
Postanowiliśmy udostępnić Jupitera wszystkim członkom Rady Europejskiej.
Jeden warunek.
Zastrzegamy sobie prawo do pierwszej analizy.
- Czego? - Danych.
Każdego dnia spłyną do nas miliardy danych.
Żeby oszczędzić każdej agencji wysiłku badawczego,
my będziemy to robić.
A ty będziesz nas karmił bajeczkami.
Twoja wizja wspólnoty zawsze mnie zachwyca.
Przejmujemy też kontrolę nad trzecim elementem.
Trzecim elementem?
Włoską częścią broni.
Już działa, prawda?
Oczywiście. Prawie.
Niebawem podzielimy się szczegółami. Teraz sprawdźmy, czy się zgadzamy.
[po niemiecku] Jasne...
Jakbyśmy mieli wybór.
[po francusku] Nowa struktura Mantykory w Europie.
Wszystkie agencje są równe. Jedna jest równiejsza.
Czyż nie na tym polega demokracja?
Jak zwykle nie uprzedziłeś mnie, co zamierzałeś powiedzieć.
Spotkania są jak jazz, trzeba płynąć z prądem.
Improwizować.
Słuchasz muzyki klasycznej.
- Trzeba im było powiedzieć. - Ty tak sądzisz.
Ja nie.
Bierzesz za pewnik, że to możliwe.
Gdybyś mnie zapytał, to byś wiedział, że nie.
Nie?
Trzeba wprowadzić nasz element
do technologii Cytadeli.
Wiesz, z iloma zmiennymi technicznymi to się wiąże?
To nie jest jak przesunięcie kilku mebli w pokoju.
Raczej jakbyś rozsypał puzzle,
dołożył sto kawałków z innej układanki
i oczekiwał, że wyjdzie ci ten sam obrazek.
Jak dotąd trudności techniczne cię nie zniechęcały.
Powiedz, co cię trapi.
Trzeci element.
Zabójczy.
Tak, wiem.
Wiem, co może zrobić. Jaki jest niebezpieczny.
I tu się mylisz.
Żadna inna broń nie będzie tak precyzyjna, jak ta.
Żadnych strat ubocznych, tylko wyznaczone cele.
Mam ci przypominać, ile razy
w historii śmierć jednostek ratowała miliony?
Oczywiście, że nie.
Edoardo...
Masz teraz władzę.
Zastanów się, co to oznacza.
Nie ma w naszej bazie danych ciebie
ani żadnego śladu po naszej współpracy.
Świadomość, że tam jesteś, to moja jedyna pociecha.
Zostałaś nam tylko ty w ich szeregach,
więc musisz być dzielna.
- Nie ma w naszej bazie... - Wybacz.
...ani żadnego śladu po naszej współpracy.
Jedźmy do biura.
Na pewno?
- Gdzie moi kierowcy i agenci? - Spokojnie. Uśpieni.
Przepraszam, to tylko żart.
Dostałaś wszystko, co chciałaś.
Dwadzieścia milionów i wolność. Możesz odejść. Co jeszcze?
Dlaczego się tak gniewasz?
Bo zniknęłaś na miesiąc.
Ale wróciłam.
Co cię do tego przekonało?
Myślałam o naszej rozmowie.
Możemy udawać, że normalne życie nas cieszy,
dobra praca, ładny dom, ale tak naprawdę chcemy czegoś więcej.
Ja chcę czegoś więcej.
Co masz na myśli?
Chcę być z tobą.
Po zadaniu we Francji
leżeliśmy tutaj.
Spałeś, ale ja nie mogłam.
Wstałam więc
i zobaczyłam to urządzenie z danymi broni.
I byłam pewna...
To znaczy, jestem pewna,
że to niebezpieczne.
Mogłam to zabrać.
Chciałaś to zniszczyć?
Wiedziałam jednak, że mielibyśmy przez to kłopoty,
a Mantykora i tak by wynalazła coś innego.
Więc zostawiłam to na miejscu i odeszłam.
Dlaczego mi to mówisz?
Masz prawo wiedzieć, z kim jesteś.
A ja wciąż staram się sprawić,
by na świecie było bezpieczniej.
Wydajesz się jedyną osobą, z którą mogę tego dokonać.
To wszystko.
Mantykora zabiła twoich rodziców.
Nasza agencja zestrzeliła lot OT9732, bo na pokładzie był...
agent Cytadeli.
Miałem powiedzieć na Sycylii,
ale nie umiałem.
Ty też masz prawo wiedzieć, z kim jesteś.
Miałeś udział w tej decyzji?
Nawet tak nie myśl.
Przykro mi.
OSIEM LAT WCZEŚNIEJ
RODZINA ZANICH
Daj spokój, pewnie jest zajęty.
To do niego niepodobne.
Co jest takiego ważnego?
Wiesz co.
Będziemy mogli kontrolować każdego, w każdej chwili,
od urodzenia aż do śmierci.
Jak?
Francuska połowa to mikroskopijny układ wychwytu
wkomponowany w niemiecką połowę, biotechnologiczną,
która zagnieżdża się w ludzkim ciele.
Jak pasożyt?
Podsłuchy i hakowanie odejdą do lamusa,
ludzie sami będą źródłem informacji.
Będą przekaźnikami.
A my będziemy kontrolować te wszystkie dane.
Wiem, że to ogromna władza.
Ale w dobrych rękach
może zapewnić pokój i bezpieczeństwo.
Możemy stać się wreszcie taką agencją, jaką powinniśmy być.
Ale dla mojego ojca to za mało.
Rozważamy dołożenie trzeciego elementu.
System zdalnego zabijania.
To twoje dzieło?
Taką mam pracę.
Mantykora będzie panią życia i śmierci.
Za jednym kliknięciem, w dowolnej chwili
dany nosiciel umiera z przyczyn naturalnych.
To jak bomba atomowa.
Wszystko zależy od człowieka, który ma przycisk.
Zapewne twój ojciec nalega, byś to dołożył.
Co to? Ma dziwny kształt.
To z domu, w którym mieszkałam.
Amulet na szczęście.
Wciąż wiele muszę się o tobie dowiedzieć.
Najpierw chce odejść z gwarancjami i kupą szmalu.
Teraz chce wrócić.
Potrzebowała wytchnienia po tej akcji w Paryżu.
Mam ci przypomnieć, ile jej zawdzięczamy?
To z nią spędziłeś noc?
Tak.
Przywyknij do tego.
Gdzie jest teraz?
Przygotowuje pierwszą próbę rozprowadzania Jupitera.
Wczoraj wszystko jej powiedziałem.
Tak po prostu?
Bez konsultacji ze mną?
Tato, wyjaśnijmy sobie jedno. Ja nie pytam cię o zgodę.
- Mam władzę tak jak ty. - Dokładnie.
Tak jak ja.
Wszystko robisz sam.
A trzeci element?
Prawie gotowy.
Muszę wykonać telefon.
Ustawa o broni ma przejść,
ale muszę przycisnąć tego idiotę ministra.
Tu jest dziesięć milionów cząsteczek Jupitera.
Niewielka ilość na pierwszą próbę.
Niewielka?
Tylko część dotrze do nosicieli.
Ile dokładnie? Dowiemy się.
W środku jest też kod aktywacyjny. Zapamiętaj go, a potem zniszcz.
Tylko my dwoje możemy go znać.
Myślę, że nasza rodzina wkrótce się powiększy.
Poważnie?
Te wydarzenia zbliżyły ich do siebie
w sposób, którego nie przewidział.
Jeśli chcesz się z nim porozumieć,
musisz zaakceptować ich związek.
Ona mi się nie podoba.
Coś z nią nie tak.
Coś ukrywa.
Jest szpiegiem.
- Taką ma pracę. - Przestań.
Wiesz, co mam na myśli.
Już widzę, jak mu szepcze do ucha,
doradza.
[po angielsku] Czy ja kiedyś szeptałam?
Zwykle mówię normalnym głosem.
Nie porównuj jej do siebie.
[po włosku] Czemu?
Bo ty jesteś rodziną.
Tak.
I tylko dlatego, że Edo wrócił z Paryża żywy.
[po angielsku] Mogę z tobą rozmawiać.
Ale nie zawsze słuchasz.
Ostatnio dobitnie tego dowiodłeś.
Więc nie masz podejrzeń?
Żadnych?
[po włosku] Wiem tylko, że nie widziałam takiego Edo od lat.
Jakiego?
Szczęśliwego.
TRZECI ETAP
BRAKUJĄCA SKŁADOWA
UZUPEŁNIONA
Trzeci element właśnie przeszedł próbę.
Włączyłem go do kopii głównej.
Brawo!
Wspaniale, Edo.
Dzięki.
W przeciwieństwie do ciebie, nie wątpiłem, że ci się uda.
I wiem, że nie było łatwo.
Jestem z ciebie dumny.
Żałuję tylko,
że nasz największy sukces
nadszedł w tak napiętym dniu.
Ale to nic.
Bliżej ci teraz do 3-0-8 niż do mnie.
I pewnie z nią to uczcisz.
Jeżeli jest dla ciebie taka ważna, jestem gotowy ją zaakceptować.
I nazywać ją Dianą.
Dziękuję.
Jeżeli o nas chodzi,
to musimy znaleźć równowagę.
Wiem, że się postarasz, bo teraz ty też masz władzę.
Zaraz wyślę ci kod do Jupitera.
Ty też powinieneś go mieć.
Ale jeden warunek.
Nigdy nie rezygnujesz.
Matka ma rację, jesteś jak ja. Czego chcesz?
Diana na dyrektorkę włoskiego oddziału.
Zamiast Matteo?
Matteo kierował agencją przez 13 lat.
Czas na zmianę.
Skoro wasz związek jest tak ważny,
to może zarządzać agencją.
Porozmawiam z Matteo.
Mam twoje słowo?
Masz.
Ogłosimy to oficjalnie wieczorem.
Właśnie wysłałem.
Do zobaczenia.
Matteo.
Zablokuj komunikację z 3-0-8.
Mam kody, ale są bezużyteczne, jeśli nie zapamiętasz procedury.
Pozwól jej skończyć.
Potem wiesz, co robić.
Co ma zrobić?
Ettore.
Miłość do syna zaćmiła ci trzeźwy osąd.
Nie myślisz trzeźwo.
WIEŻA CIŚNIEŃ NR 14
Zostańcie na straży.
Mamo, rozmawiałem z ojcem.
Zawarliśmy umowę.
[po angielsku] Próbowałam go zatrzymać.
Naprawdę próbowałam.
Przykro mi.
O czym ty mówisz?
[po włosku] Nie możesz już jej pomóc.
Matteo.
Chcę natychmiast rozmawiać z Dianą.
Słyszysz mnie?
Odpowiadaj.
Tutaj jest punkt dostępu do wodociągu.
Odpowiadaj!
Matteo, odpowiadaj! Kurwa!
- Rozpuści się w wodzie? - Tak.
Byliśmy świadkami gorącej dyskusji,
niemal kłótni, pomiędzy posłami.
Większość przywódców nie mówiła jednym głosem.
Tak naprawdę rząd chyli się ku upadkowi
po głosowaniu nad zliberalizowaniem dostępu do broni.
Spełnili naszą prośbę, ale już po nich.
Wykopiemy ich.
Potrzebujemy nowego rządu, teraz gdy mamy Jupitera.
Racja.
Potrzebujemy logistyki.
Gdzie matka?
Chyba w ogrodzie.
Co z próbą?
W toku.
Jestem ciekaw, do ilu nosicieli dotrze w pierwszej fali.
Ja też.
Wprowadzam kod aktywacyjny.
Cząstki są aktywne i się roznoszą.
Zapomniałem o jednym, tato.
Zrobiłem dziś prototyp z domieszką trzeciego elementu.
- Dobrze. - Wiedziałem, że się ucieszysz.
To było proste jak wypicie szklanki wody.
Nie rób tego.
Wpływa na układ nerwowy.
Nie poczujesz bólu.
Zrobiłem to dla ciebie.
Coś jest z nią nie tak.
Nie widzisz tego, bo zamydliła ci oczy.
Włącz myślenie.
Dzwoń do Matteo. Natychmiast.
Edoardo.
Ona coś ukrywa.
Nie wiem co, ale mam rację.
Dzwoń.
Albo umrzesz.
Nie.
Jesteś Zanim.
Musisz nauczyć się trudnych decyzji.
Jesteś jak ja, Edoardo.
Nie jestem taki jak ty.
Cześć, Diano.
Napisy: Dorota Szatkowska-Jaskuła
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger