Beni bagaja soktuğu andan mı başlayayım?
05.00 23 MART 2015
Bagaj kapalı olduğundan içerisi kapkaranlıktı.
Sıkı, siyah bir yüzücü gözlüğünü kafama geçirdiler.
Ellerim arkadan bağlıydı. Bana ilaç verildi.
Hızlı hızlı nefes almaya başladım. Paniklememeye çalıştım.
Bana tecavüz mü edeceklerdi, işkence mi yapacaklardı?
Çok korktum.
Bagajı açıp beni omzumdan tuttu.
"Konuşma, çığlık atma. İşleri zorlaştırırsın" dedi.
Beni yeni aracın bagajına koydu.
Arabanın güçlü motor sesi bana bir Mustang'i hatırlattı.
Otoyolda olduğumuzu düşündüm.
Dikkat etmeye çalıştım.
Virajları, dönemeçleri saydım.
Ama verdikleri ilaç etkisini göstermeye başladı.
Yine güzel bir sabah…
İşe giden insanlar olduğunu hayal ettim.
…az sonra yol durumu.
Yanınızdan geçen arabada
gözleri bağlı, bagaja tıkılmış bir kadın olduğu
insanın aklına gelebilecek son şeydir.
AMERİKAN KÂBUSU
İKİNCİ BÖLÜM
KAYIP KIZ
Hâlâ gözlük takılı olsa da
gündüz olduğunu anlamıştım.
"Bizi kimsenin göremediği bu yer neresi?"
Aklımdan geçen soru buydu.
Çam ağacı kokusu geliyordu.
Çok sessizdi.
Ormanda ücra bir yer olduğunu hayal ettim.
Sonra beni ayağımdan tutup aydınlıktan karanlığa doğru sürükledi.
Yattığım yer soğuk, beton bir zemin gibi geldi.
Hazırlanmam lazım, dedi.
Aklımdan geçen şuydu.
"Neye hazırlanacak?"
Bir şeyi fırçaladığını duydum.
Koli bandına benzer bir ses duydum.
İzlediğim tüm korku filmleri gözümün önünden geçti.
Sonumun böyle olacağını bilmek beni çok korkuttu…
Dünyadaki son anlarım bu olacaktı.
Beni evinde dolaştırdı.
Ayaklarımın altında önce halıyı, sonra da fayansı hissettim.
Korkudan titriyor, nefesimi tutuyordum.
Beni yatağa yatırdı.
Yanı başıma oturdu.
Şöyle dedi.
"Bunu seni için planlamadık.
Aaron'ın eski nişanlısı Andrea için planladık."
"Bu nasıl iş?" dedim.
"Onunla mı ilgili?"
Sonra para için insan kaçıran yasa dışı bir örgütün üyesi olduğunu,
onlar için çalıştığını söyledi.
Aaron'a ne yapılacağı konusunda talimat verildiğini söyledi.
"Planımız 48 saat içinde seni serbest bırakmak."
Beni bırakacağına inanmayı çok istesem de tek başıma, yalnız olduğum bir gerçekti.
Bana ilaç verilmişti.
Bir dahaki gelişinde işimi bitirebilirdi.
Bayılmadan önce aklımdan geçen son şey buydu.
Birkaç saat uyuduğumu biliyorum
çünkü uyandığımda ışık yer değiştirmişti.
Taktıkları gözlüğe rağmen bunu fark ettim.
Yan odada, duvarın arkasındaydı.
Fransız pop müziği çaldığını fark ettim.
Çaldığı müziğin en tuhaf yanı hoşuma gitmesiydi.
Onu normalleştiren bir şey vardı.
Beni düzenli olarak tuvalete çıkardı.
Elimle yön bulmamı sağladı.
Bana eski ordu mensubu olduğunu,
uykusuzluk ve TSSB gibi sorunlarla mücadele ettiğini anlattı.
Normal, düşünceli, kibar birine benziyordu.
İlk gün devam ederken
sakin kalmam gerektiğini,
serbest bırakılacağımı ve her şeyin geride kalacağını düşündüm.
Ama sonra…
Adımlarında…
…bir ağırlık vardı.
Bir tereddüt vardı.
Şöyle dedi.
"Bir sorunumuz var.
Elimizde bir güvence yok.
Polise gitmemeni sağlayacak bir güvencemiz yok.
İçimizden biri seninle sevişecek.
Bunu kaydedeceğiz.
Polise gideceğini düşünürsek
bu kaydı internette yayınlarız."
Suratıma tokat yemiş gibi oldum.
Sanki dünyam yıkıldı.
Şöyle dedi.
"Seninle sevişmek zorunda olan aslında benim.
Nazik davranacağım."
Sonra üstüme çıktı…
Beni öpmeye başladı…
O an içgüdüsel olarak tekme atmak, bağırmak istedim.
Onu kendimden uzaklaştırmak,
kendimi korumak, ağzıma geleni söylemek istedim.
Ama bunun durumu kötüleştireceğini biliyordum.
Şiddete yol açabilirdi…
Bu işin hemen bitmesini istedim.
Sıradaki şeye…
Sıradaki şeye geçmek istedim.
Beden dışı deneyimin
nasıl bir şey olduğunu anlatırlar.
Bunu yaşamadan
nasıl bir şey olduğunu anlamıyorsunuz.
Bu olanları izlerken
tamamen kendimden kopmuş gibiydim.
Gördüğüm o kadına çok üzüldüm.
Bu…
Ona yardım etmek istedim ama yapamadım.
İşi bitince beni banyoya götürdü.
Bu kez giderken
kendisi odada olmadığında
gözlüğü çıkarabileceğimi söyledi.
Beni şartlandırıyormuş gibi geldi.
Uslu bir kız olduğum için ödül veriyordu.
Ben…
Yaklaşık 12 saat sonra o yüzücü gözlüğünü ilk kez çıkardım.
Sonra aynaya baktım. Çok kayıtsızdım. Sanki şey gibiydim…
Gördüğüm kişiyi tanımıyordum. Sadece…
Duşa girip bir köşeye çekildim.
Duş başlığı beni suyla dövüyordu.
Su dökülürken
sanki tüm umutlarım suyla birlikte akıp gidiyordu.
KAÇIRALI 28 SAAT OLDU
Ertesi sabah
yan odada temizlik yapıyordu.
Haneye tecavüz sırasında bunun bir soygun olduğunu
ama adam kaçırmaya dönüştüğünü söylemişti.
Eve geldiğimde de bana kötü davranmayacağını söylemişti
ama yine de bana tecavüz etti.
Bu sebeple beni öldürmeyeceğine nasıl güvenebilirdim?
Böyle şeyleri haberlerde izliyoruz.
Sonu hiç iyi bitmiyor.
Artık gözlük takmadığım için kaçmanın bir yolunu bulmaya çalıştım.
Pencerelere set çekilmişti, kapı da kilitliydi.
Bir silah olarak ne tür seçeneklerim var diye
odayı incelemeye başladım.
Kullanabileceğim bir şey yoktu.
Sonra içeri girip
Aaron'la irtibatı kaybettiğimizi söyledi.
Korkum iyice arttı.
Aaron'ın başına kötü bir şey geldi diye çok korktum.
Bana şöyle dedi. "Ortaklarım geliyor.
Sana yine ilaç vermem lazım. Protokol böyle.
Geldiklerinde onlarla temas kurma. Uyuyormuş gibi yap.
Benim kadar iyi değiller."
Eve bir arabanın yaklaştığını duydum.
Örgütün ne kadar büyük olduğunu,
örgüte kimlerin, neden katıldığını bilmiyordum.
Konuştuklarını duydum.
Bir gerginlik vardı.
Hararetli bir tartışmaydı.
Çok korktum. Titriyordum.
Sonra içeri girip şöyle dedi.
"Karar verildi. Hayatta olduğuna dair bir kanıt sunacağız.
Şimdi sana adını söyleteceğiz."
"Adım Denise Huskins."
"Kaçırıldım. Bunun dışında iyiyim."
"Şimdi güncel bir olayı anlatacaksın."
Bugün Alpler'de bir uçak düştü.
Bana verdiği ilaç çok güçlüydü.
Ayakta durmakta
çok zorlanıyordum.
Gittiğim ilk konser Blink 182 konseriydi.
Bu tuhaf görev veya işlem bitince
veya Aaron'dan istediği fidyeyi alınca
tüm bunların geride kalacağını umuyordum.
Kaydı tamamladığımda şöyle dedi. "Ortaklarımın bir talebi daha var.
Dünkü görüntüler yeterli değil.
Yeni bir sevişme kaydı çekmeliyiz.
Bu kez rızaya dayalı seks gibi görünmeli.
Bir ilişkideymişiz gibi görünmeli.
Bir ilişki yaşıyormuşuz gibi görünmeli."
Ne demek istediğini anlamaya çalıştım
ama durum şuna benziyordu.
Bu kez bu işten kopuk olmayacaktım. Kendimi uzak tutmayacaktım.
Bu kez kendimi verip bir şeyler yapmak zorundaydım.
Bunu nasıl yapacağımı…
…gerçekten bilmiyordum.
Dışarı çıktı. Göz bağımı açtığımda iki kadeh şarap gördüm.
Yanında da iki küçük içki şişesi vardı.
Bunu ne sanıyordu acaba?
Randevu mu?
İçki şişelerini ve bir kadeh şarabı bir dikişte içtim.
Kapıyı çaldı, gözümü tekrar bağladım.
Şöyle bir espri yaptı.
"Bensiz başlamışsın."
Evet, sensiz başladım.
Kendimi uyuşturup
bu olayı geride bırakmak için ne gerekiyorsa yapacaktım.
Gözlerimi bantla kapatırsa gözlerimin kapalı görüneceğini söyledi.
Kendi kendime şöyle diyordum. "Beni yıkamayacaksın.
Diz çöküp sindiğimi
göremeyeceksin.
Öyle olsun. Şu işi bitirelim."
KAÇIRALI 40 SAAT OLDU
Gece kapıma vurulunca uyandım.
Sana bir şey göstermek istiyorum, dedi.
Sonra da…
Gözlüğü sadece görecek kadar kaldırdım.
Bu yayını izliyorsan şunu bilmeni istiyorum.
Ailen senin yanında.
Biz…
Onu seviyoruz.
Pes etmeyeceğiz.
O benim kahramanım. O bizim küçük kızımız.
İlk kez o zaman…
…dağıldım.
Beni teselli etmek için
elini sırtıma koydu.
Artık sana gerçek geliyordur, dedi.
Hıçkıra hıçkıra ağladım.
Tüm bu süreç
beni yıkmaya çalıştığı uzun bir oyuna benziyordu.
"Canın cehenneme" diyordum.
Sonra bana şöyle dedi.
"Vakit geldi.
Eve gidiyorsun."
Beni arabaya bindirdi.
Bana yine ilaç verdi.
"Seni Körfez Bölgesi'ne bırakamam. Orada seni arayan birçok polis var.
O yüzden seni ailene, Huntington Beach'e götürüyorum."
Sonra beni sallayarak uyandırdı.
Ön koltukta oturuyordum.
Gözlerim bantlıydı ve güneş gözlüğü takıyordum.
Bandın arasından azıcık görebildim.
Arabanın renginin beyaz olduğunu anladım.
Şöyle dedi.
"Aaron polise gittiği için bir noktada onlarla konuşman gerekecek.
Onlara söyleyemeyeceğin iki şey var.
Birincisi, içimizden birinin eski ordu mensubu olması.
İkincisi ve daha önemlisi, seviştiğimizi söyleyemezsin.
Sürekli seni izleyeceğiz.
Konuştuğunu öğrenirsek
sadece senin değil, ailenin de peşine düşeriz."
İnmeme yardım etti.
Arabanın uzaklaştığını duyunca ona kadar saymamı söyledi.
Yavaşça saydım.
Gittiğinden emin olmak için birkaç kez derin nefes aldım.
Sonunda gözümdeki bandı çıkarmanın güvenli olduğunu düşündüm.
48 saat sonra ilk kez rehin değildim.
İki apartman arasında yürürken şunu fark ettim.
Mor kahkaha çiçekleriyle dolu bir yeşillik vardı.
Sanki gerçek değilmiş gibi geldi.
Kavrayamadım.
UTICA BULVARI
Sonra sağıma baktım.
Utica tabelasını gördüm.
Bu sokaktan
yüzlerce kez geçmiştim.
Çocukluğuma dair birçok anıyı anımsadım.
Evdeydim.
Acil Çağrı.
Telefonuma bir mesaj geldi. O kişi kesinlikle kızım Denise.
Babamın evine geldim.
Evde yoktu.
Komşunun teki
"Tanrım. İyi misin? Nasıl yardımcı olabilirim?" dedi.
Komşunun dairesine girdim.
Polisler içeri geldi.
İçlerinden birinin elinde kayıt cihazı olduğunu fark ettim.
Helikopter sesleri duydum.
Basın dışarıda toplanıyordu.
Yanındayız. Herkes seninle ilgilenecek.
Sana sormamız gereken bazı sorular var.
Şimdi konuşmak zorunda mıyım? Çok korkuyorum.
Endişe etsem de
haneye tecavüz ettiklerini, rehin tutulduğumu, o adamları anlattım.
Sonra şunu sordu.
"Bu süreçte cinsel saldırıya uğradınız mı?"
Yalan söylemek istemiyordum
ama ben ve ailem tehlike altındaydık.
Bize karşı bir tehlike vardı.
Ölmelerine yol açacak bir şey yapsaydım
kendimle barışık yaşayamazdım.
Cevabım şuydu.
Hayır.
Size dokunup rızanız dışında bir şey yaptılar mı?
Hayır.
Bu olayın tekrar yaşanma ihtimali var mı?
Evet, şey yaparsam…
Evet, çok şey anlatırsam.
Dedektif telefonda Vallejo'dan bir dedektif olduğunu
ve yazılı anlaşma önerdiklerini söyledi.
"Bu esasen bir dokunulmazlık" dedi.
İlk tepkim şu oldu.
"Neye karşı dokunulmazlık?"
Kaybolmuş hâldeydim. Kafam karışmıştı.
Bir kılavuza ihtiyacım vardı.
Ne yapacağımı anlamak için bir avukat gerektiğine karar verdim.
San Francisco'da yaşayan bir avukat olan Doug Rappaport'a ulaştım.
"Şu an buradayım. Polis beni şüpheli sanıyor" dedi.
"Onlara şimdiden bir ifade verdin.
Başka ifade verme
çünkü çelişkili ifadeler verirsen bunu aleyhinde kullanırlar" dedi.
"Tamam. Dediğinizi yapacağım. Ne yapmalıyım?" dedi.
"Hemen buraya gelmelisin.
Mümkünse bir sonraki uçağa bin. Zaman ilerliyor" dedi.
Onu kim kaçırdı? Fidye ödendi mi?
Bu yaşananların sebebi neydi?
Hâlâ bu sorulara yanıt bekliyoruz.
Biz giderken resmimizi çeken biri vardı.
İşte o zaman olayın tüm kamuoyunda bilindiğini anladım.
Medya fırtınasına hiç hazır değildim.
Bayan Huskins tüm topluma korku salarken
bu toplumun kıymetli kaynaklarını heba etti.
Denise Huskins bu sabah ortaya çıktığında başta polislerle konuşmayı kabul etti.
Ama Vallejo'ya dönmesi gerekince bir anda vazgeçti.
Polis, Huskins'in bir avukat tuttuğunu ve gizli bir yerde kaldığını söyledi.
DENISE'İN SEVGİLİSİ
Medya sürekli bu hikâyeyi tekrarladı.
Açtığım her kanalda şöyle diyorlardı.
"Denise bir sahtekâr."
Polis şunu soruyor.
Kayıp Kız filmi Huskins ile gerçek mi oldu?
Bu hiç mantıklı değildi.
Denise tanıdığım en dürüst insan.
Nerede olduğunu,
neler yaşadığını bilmiyordum.
Onu görmek istiyordum.
Denise o gece ofisime geldi.
Avukat çok ciddiydi. Karşısına oturmamı söyledi.
"Sen buraya gelirken Vallejo Emniyeti seni ateşe attı" dedim.
İlerlemek için yeterli kanıt olursa suçlamada bulunacağız.
Öncelikle biraz şaşırdım.
Son 48 saatimi hayatta kalmaya çalışarak geçirdim.
Hayatta kalırsam herkesi bu olaya inandırmam gerekeceği
aklıma gelecek son şeydi.
Doug'a her şeyi anlattım.
Kaçırma olayını, haneye tecavüzü, tecavüz olaylarını.
Hikâyenin üzerinden üç, dört kez geçtik.
"Sana kesinlikle inanıyorum Denise.
Ama bu suçun failini yakalamak istiyorsak sana SART muayenesi yaptırmalıyız" dedim.
Bu bir cinsel saldırı muayenesi.
Vallejo Polisi bununla adli delil toplayacaktı.
Bunu en kısa sürede yapmamız çok önemliydi.
Bana ve aileme yönelik tehditten dolayı
cinsel saldırı konusunda polisle konuşmaktan korktuğumu söyledim.
Şöyle dedi.
"Faillerin sana hükmetmesine izin verme.
Bu tür insanlar böyle davranır.
Bir insanı hayatı boyunca kontrol ederler."
"Tamam, yapacağım" dedim.
Vallejo Emniyeti'ni arayıp şöyle dedim.
"En kısa sürede cinsel saldırı muayenesi yaptırmalıyız."
Bana cevapları şu oldu.
"Gelip ifade vermesini istiyoruz. Sonra o muayeneyi yaptırırız."
Durum çok şey görünüyordu…
İşler kötüye gidiyordu
ve aşağılayıcıydı.
Failleri yakalamalarını istiyordum.
Tamam, dedim.
"Onlarla konuşup her şeyi anlatacağım."
Vallejo'lu kadınla ilgili tuhaf olayda yeni bilgiler var.
Mağdur olduğu iddia edilen Denise Huskins şu an Vallejo Emniyeti'nde.
Denise perşembe sabahı avukatıyla beraber Vallejo Emniyeti'ne geldi.
Belki itiraf edecekti. Belki tutuklanacaktı.
Sonucu bekliyorduk.
Sorgu odası gibi bir yere götürüldük.
-Bir koltuk daha lazım. -Bir tane daha mı?
Yanımızda bir FBI ajanı vardı.
Kendini Ajan David Sesma olarak tanıttı.
-Bu David Sesma. -Merhaba. FBI'danım.
-Doug Rappaport. -Memnun oldum.
Bir polis memuru karşıma oturdu.
Kendini Dedektif Mustard olarak tanıttı.
Bu işin başında amacımız eve salimen dönmeni görmekti.
Bu olaydan sağ kurtulmana sevindim.
Sonuçta gerçeği öğrenmeye çalışıyoruz.
Dün akşam basın toplantısında yalan söylediğimi söylemişlerdi.
Bu yüzden tedbiri elden bırakmadım.
Ama aynı zamanda
çok istediğim bir şey vardı.
Onlara gerçeği, bana inanabileceklerini göstermeliydim.
Şeyden başlamanı istiyorum…
İlk başta Aaron ve ilişkimizle ilgili sorular sordu.
Haneye tecavüzle ilgili her ayrıntıyı anlatmamı istedi.
Yanıp sönen bir ışıkla uyandım. İşaret cihazı ışığı gibiydi.
Kırmızı lazer işaretçisi vardı.
Kayıtta sakin bir müzik çalıyordu.
Beni rehin tutan adamın zayıf ve uzun olduğunu,
1,82 metre boylarında olduğunu söyledim.
Savaş gazisiymiş. TSSB'si var. Uykusuzluk çekiyor.
En azından işe koyulmaları için bir eşkâl oluşmuştu.
Sağa, sonra sola gittiğimi hatırlıyorum.
Tutulduğum yerle
ve yolculuk süresiyle ilgili her detayı anlatmaya çalıştım.
O kişiyi bulmak için
civar bölgelerdeki kamera kayıtlarını incelemeye başlarlar sandım.
Sonra tecavüzle ilgili detaylara geçtik.
"Seninle sevişmemi kayda alacağım.
Bu kaset polise gitmene engel olacak" dedi.
Birbiri ardına iğrenç, küçük düşürücü detayları anlattım.
O olayı yaşarken çok uzaklaşmak istediğim yere
sorguyla tekrar dönmüş oldum.
Hâlâ gözlerim bağlıymış gibi başımı ellerimin arasına koydum.
Onlara her şeyi anlatmaya çalıştım.
Tekrar yapmamız gerek, dedi.
Sanki bir çiftmişiz gibi inandırıcı olmalıymış.
Ben de dediğini yaptım çünkü ne yapacağımı bilmiyordum.
Bunu tekrar yapmak istemiyordum.
Dayanıyordu, görevini yapıyordu.
Onun için çok zor olmasına rağmen doğru şeyi yapıyordu.
Ona inanmış gibi göründüler.
Ta ki şöyle sorular sorana dek…
Daha önce o aracın bagajına girdiniz mi?
Hayır.
"Karşı koydunuz mu? Niye karşı koymadınız?
Çığlık attınız mı? Niye çığlık atmadınız?"
Ses çıkardınız mı?
Hayır. Ağır bir uykudan uyandırıldım.
Ona bir pislik gibi davrandıklarını fark ettim.
Sanki suçlu gibi.
Biraz ara verelim, olur mu?
Dayan, tamam mı? Harika gidiyorsun.
Doug Rappaport beni aradı.
Sorgular bitene dek
Denise ve Aaron'ın konuşmamasını söyledi.
Ama bilgi alışverişi yaptık.
Amy, Denise'in polise anlattıklarının
benim anlattıklarımla aynı olduğunu söyledi.
Bu iyi haberdi.
Sonra…
…şöyle dedi.
"Denise hastaneye gidip
cinsel saldırı muayenesi yaptıracak…
…çünkü tecavüze uğramış."
Kahretsin.
SART muayenesi için tedavi odasına götürüldüm.
Rahim ağzımda mikro kesikler olduğunu söylediler.
Bunlar son iki günde cinsel ilişkiye girdiğimi gösteriyordu.
Artık bu olayın yaşandığını gösteren somut bir kanıt vardı.
Doğruyu söylediğimi anlarlar sandım.
Ertesi gün başka bir sorgu odasına götürüldük.
Hiç merhametli değillerdi.
Çok ciddi davranıyorlardı.
Kendi kendime bir terslik olduğunu düşündüm.
FBI BU SORGUNUN KAYDINI VERMEDİ
FBI ajanı David Sesma şöyle dedi.
"Hikâyende birçok tutarsızlık var.
Değiştirmek istediğin bir şey var mı?
Federal ajana yalan söylemenin federal bir suç olduğunu bilmeni isterim."
Orada şöyle kalakaldım.
Bir bomba patlamış gibi kulaklarım çınlıyordu.
Sanki savaş bunalımı yaşıyordum.
Bunları ben uydurmadım.
Hemşire, polise anlattıklarımı destekleyen somut bir kanıt olduğunu söyledi.
Onları kenara çekip şöyle dedim.
"Hikâyesinde tek bir tutarsızlık yok.
Nasıl olur da yalan söylediğine inanırsınız?"
Cevabı şu oldu.
"Kayıp Kız filmini izlemedin mi?"
Suçu soruşturmakla görevli bu kişi
nasıl olur da bunu bir Ben Affleck filmi sanır?
Orası Hollywood. Buysa gerçek hayat.
Haklı olduğundan çok emindi.
Buna doğrulama yanlılığı deniyor.
SORGU ODASI 1
Cidden tüm bu yaşananların numara olduğunu mu düşündüler?
Peki neden? Bundan ne elde edecektim?
Ne?
Amacı neydi?
Denise'in karşı karşıya olduğu suçlama federal kolluk kuvvetine yalan söylemekti.
Federal bir hapishanede
bir yıl, 18 ay hapis cezasıyla karşı karşıyaydı.
İnsanların güvenine ihanet ettiği için
ömür boyu yalancı muamelesi görmekle karşı karşıyaydı.
Hayatı mahvolmuştu.
İki gün rehin tutulduktan sonra tek isteğim hayatıma dönmekti.
Dayanmamı sağlayan tek şey geleceğimi düşünmemdi.
Artık geleceğim elimden alınmıştı.
Denise ailesinin yanına döndükten sonra
beni görmek istediğini söyledi.
Hemen geleceğimi söyledim.
Rehin tutulurken dayanmamı sağlayan şey Aaron'la yine birlikte olma düşüncesiydi.
Aaron'ın eski nişanlısıyla işleri düzeltmeye çalıştığını bilsem de
haneye tecavüz olduğu gün
beni sevdiğini, sorunlarımızı çözmek istediğini söyledi.
Bana psikoterapide yaptıklarını anlattı.
İlişkisindeki hayaletin,
eski nişanlısının hayaletinin sonunda kaybolduğunu söyledi.
Sonunda yeni bir başlangıç yapabilecektik.
Ama yaşadıklarımdan sonra…
…beni farklı görmesinden korktum.
Kapıyı açtı.
Sonra Denise
"Yapmak istemedim" diyerek ağlamaya başladı.
"Yapmak istemedim" dedi.
"Bana zorla yaptırdılar."
Ona sarıldım. "Evet, biliyorum" dedim.
Ona şöyle söyledim.
"Benimle birlikte olmak istemiyorsan
bu sebepten dolayı yanımda olmanı istemiyorum."
Endişemi giderdi.
"Hayır, seni seviyorum. Seninle birlikte olmak istiyorum."
"Elimden geleni yapacağım. İlişkimize destek olacağım.
İzin verirsen…
…seninle ilgileneceğim" dedim.
Onu hiç bırakmak istemiyordum.
Ama korkuyordum…
…çünkü failler hâlâ serbestti.
Polis onları aramıyordu.
Belki failler geri dönecekti.
Bizi koruyan kimse yoktu.
FLAGSHIP YOLU
Medyaya göre bu hikâye bitmişti.
Olay kapanmış gibiydi.
Artık tek bir soru vardı. Çift suçlanacak mıydı?
BİLİNMEYEN GÖNDERİCİ DENISE HUSKINS'İN KAÇIRILMASI
Sonra bir e-posta bildirimi geldi.
Göndereni bilmiyordum.
DENISE HUSKINS'İ KAÇIRIP FİDYE İÇİN REHİN TUTTUK
Bu bir itiraf mıydı? Denise'i mi kaçırmışlardı?
Mare Adasında evlere izinsiz girmişler.
Yolladıkları e-postada bir silaha bantlanmış fener resmi vardı.
Denise'i kaçıran kişi karşımızdaydı.
Denise'e yalancı denildiği için kızgındı.
Suçunu itiraf ediyordu. "Denise'e inanmalısınız" diyordu.
Olay daha da garipleşti.
Vallejo Polisi'ne e-postaları yollayıp "Ne yapayım?" dedim.
Cevap gelmedi. Geri dönüş olmadı.
Amy beni aradı.
San Francisco Chronicle'a giden e-postalar
kaçıran kişi tarafından Amy'ye de yollanmış.
ÜSTÜ AÇILABİLİR BEYAZ BİR MUSTANG
E- postada bir Mustang'den bahsediliyor.
Denise, Mustang tarzı bir aracın bagajına konulduğunu söylemişti.
Tutulduğu yerle ilgili
Denise'in anlattıklarına benzer fotoğraflar vardı.
Ama dar bir bakış açısına sahip bir kolluk kuvvetiyle karşı karşıyaydım.
O dar bakış açısı yüzünden
Denise'in hapis yatması dışında başka bir ihtimal göremiyorlardı.
Polisin sonunda bunu ciddiye alıp soruşturması için
daha ne lazımdı?
Ardı ardına e-postalar aldım.
Vallejo Polisi'nden bir ses çıkmadı.
"Neler oluyor?" dedim.
GELEN KUTUSU 11
Sonuncu e-postada şöyle yazıyordu.
"İkisi üniversite mezunu üç arkadaşız."
Bunu yaptıklarını bana ve başkalarına ispatlamak için
neredeyse kimliklerini ele veriyorlardı.
Sonunda şöyle yazmışlar.
"Vallejo Polisi Denise ve Aaron'dan özür dilemezse
bunu tekrar yapacağız."
Aklımdan geçen şu oldu.
"Tanrım. Kuzey Kaliforniya'da bir adam kaçırma çetesi olabilir mi?
Hepimiz yanlış mı anladık?"
5 HAZİRAN 2015
DENISE BIRAKILDIKTAN 10 HAFTA SONRA
DUBLIN, KALİFORNİYA
VALLEJO'DAN 64 KM UZAKTA
Acil Çağrı.
Dublin'deki North Terracina Yolu'nda haneye tecavüz oldu.
Şu an dışarıdalar.
Kocam onlarla kavga ediyor.
Kızımız ellerinde.
Alt yazı çevirmeni: Mustafa Üneşi