GODZINA CISZY
Cześć!
Oczywiście, że będę. Czy kiedykolwiek mnie nie było?
Gdybym ci powiedział, to nie byłaby to niespodzianka.
Sam? Zapytaj matki, czy mam coś przywieźć - wino, piwo...
Niech wie, że pytałem.
Podpowiedź?
Chcesz podpowiedzi?
Dobra, oto podpowiedź. Gotowa?
Ma szyjkę, ale nie ma ani rąk, ani nóg.
Tak, to wąż i to bardzo jadowity. Oszalałeś?
Będziesz zadowolona, obiecuję.
Wrzuć na luz, Shaw, bo znów wpakujesz nas w kłopoty.
Barnetta dorwaliśmy, prawda?
I to bez nakazu. Już go nie ma.
Zgadza się, ale nas też może nie być.
Robimy swoje.
Walić Wydział Spraw Wewnętrznych.
Nie mogę stracić pracy, bo ty znów chcesz zabawić się w kowboja.
- To chyba tam. - Mam łódź do spłacenia,
bliźniaki idą na studia. Masz pojęcie, ile to kosztuje?
- Wiem, rozumiem. - Na pewno?
Tak, na pewno. Mam nadzieję, że Dent jeszcze tam jest.
Chryste! Majster powiedział, że jest. Nie bądź Supergliną!
Superglina...
Ja pierdzielę! 58 tysięcy, a to tylko czesne.
- Nie dają zniżek za dwójkę? - Bardzo śmieszne.
Wyślij ich do akademii. Trzy tysiące maks.
By zrobili chlubną karierę, ścigając przestępców,
służąc społeczności, która ich nie cierpi?
Nie zapominaj o złotym zegarku.
Już o nim zapomniałem.
Przecież wiesz, że zawsze ci pomogę.
Alimenty cie wykańczają, stary. Sprzedasz swoją cenną kolekcję płyt?
Wal się.
Wiesz, że mówię poważnie.
Wiem.
Dzięki, ale dajemy radę.
Majster nie wspomniał, że będzie na przerwie.
Gdybyśmy wcześniej dostali nakaz, to zgarnęlibyśmy go bez tłumu.
Trzeba było wezwać wsparcie. Rozegrajmy to spokojnie.
Jimmy?
Oto on.
Jestem Frank Shaw, a to Dougie Slater. Wydział Zabójstw. Jak się masz.
Możesz odłożyć kanapkę i podejść tutaj?
Nie chcemy przeszkadzać, panowie. To potrwa tylko chwilę.
Jem lunch!
Dawaj, Jimmy! Podejdź tutaj.
Broń!
Rzućcie broń i cofnijcie się!
Glock 42, sześć naboi.
- Weź oddech. - Zamknij się! Rzućcie broń!
- Rzuć ją, Frank. - Rzućcie broń!
- Zrób to. - Cofnijcie się!
- Strzelę. - Frank...
Walcie się, psy!
Frank!
To już cztery, Jimmy!
Pięć.
Hej, Jim!
Fajne strzelanie, Jimmy.
Gra skończona. Na kolana.
Cześć!
Sam, co ty wyprawiasz?
Posłuchaj, nie musisz...
Dobra. Czytam.
Zjedz... moje...
szorty.
Dobra.
Bardzo śmieszne.
- Zapytałam, czy... - Wiem, czy przyjdę na recital.
Teraz moja kolej. Gotowa?
Proszę o trochę cierpliwości.
Jestem starym psem, który uczy się nowych sztuczek.
- To było dobre, tato. - Tak? Nauczyłem się tego dla ciebie.
Cieszę się, że ćwiczysz.
Jest ci to potrzebne.
Tak więc przyjdziesz, prawda?
W przyszły piątek?
Przestań, tato. Zawsze przychodzisz.
- Wiesz, Sam... - Nie musisz siedzieć obok mamy.
Już mnie to nie obchodzi. Przestałam się przejmować.
Nie o to chodzi.
Wiesz, że źle się czuję... w tłumie.
Nie wiem, na ile mógłbym docenić...
Szkoła załatwi asystenta słuchu. To nie problem.
Nie jestem...
- Tego bym nie chciał. - Tato!
To dla mnie ważne. Ty mi dałeś tę gitarę...
Złącze Wi-Fi się poluzowało. Naprawiłam to.
Wiedziałem, że coś nie gra.
Chodzi nie tylko o aparat, Frank.
Uraz ślimaka się pogłębia.
W lipcu miałeś 50%, teraz spadło do... 30%.
30?
- Minęło 10 miesięcy od wypadku? - 11.
Za kolejnych 11 nie wiem, ile słuchu ci zostanie.
Jak ci idzie z pracą domową?
Ćwiczenia z języka migowego?
Nazywam się Frank Shaw.
Jestem detektywem w Wydziale Zabójstw.
Bardzo dobrze.
Mam bardzo upartą córkę.
Słuchaj jej. Jest bystra.
Osobiście nie widzę w tym sensu.
Nie pierwszy raz ci to mówię, ale...
Ze względu na charakter twojego urazu, implanty mogą nie wchodzić w grę.
A wystawianie się na głośne dźwięki może wyrządzić dalsze szkody.
Musisz się przygotować na jeszcze większą utratę słuchu.
Tak.
Słyszę, co mówisz.
Czyli nie jestem głuchy.
Dziękuję.
Frank!
Dobrze, że wróciłeś, stary. Za długo cię nie było.
Co tu mamy?
Dwóch średniego szczebla dilerów...
- Nie musisz krzyczeć. - Przepraszam.
Dwóch dilerów, około trzydziestki.
Pojedyncze strzały w głowę, jak na pokaz.
Prawdopodobnie na zlecenie.
Ten gość znalazł ich godzinę temu,
ale lekarz twierdzi, że zginęli wczoraj wieczorem.
Przepraszam. Ja się nim zajmę.
Frank Shaw, Wydział Zabójstw. Jak leci?
- Dobrze. - Powie mi pan, co tu się stało?
Szedłem znaleźć sobie miejsce do spania, kiedy wpadłem na tych gości...
Przepraszam, może pan mówić trochę głośniej?
Słucham?
Frank?
Wszystko w porządku, kolego?
Hej.
Cześć.
Twoje nowe biuro?
Jak mnie znalazłeś?
- W końcu jestem detektywem. - Co?
Jestem detektywem.
Detektuję.
Mogę prosić piwo?
Jak tam w brygadzie antynarkotykowej?
Czy ja wiem...
Mniej ciał, więcej prochów.
Nie narzekam.
Brakuje mi jednak widoku z szóstego piętra.
Wpadaj, kiedy zechcesz.
- Albo ty zejdziesz na dół. - Na koszt firmy, detektywie.
A u ciebie jak?
Cudownie.
Daj spokój, Frank, jest wiele kalek... niepełnosprawnych funkcjonariuszy...
- Jak ich się nazywa? - Głusi.
Wystarczy "głusi".
Wiesz, co chcę powiedzieć. Jest ich wielu w służbie.
I tak jesteś lepszy od połowy tych dupków.
Tylko połowy?
I co zrobisz? Odejdziesz?
Cholera, odejdziesz?
Złoty zegarek? Walić go. To nie ty. Oszalałbyś. Służbę masz we krwi.
Co mam zrobić, do cholery?
Jestem do niczego.
Mogę mieć trop dotyczący tych zabójstw w Hyde Parku.
- Świadka. - Tak.
- Co widział? - Jeszcze nie wiemy.
Jest głuchy.
Oficjalny tłumacz wraca do pracy za tydzień.
I dlatego tu jesteś?
Ale ja nie jestem cholernym tłumaczem.
Góra nie może czekać.
To potrwa tylko pół godziny. Nie tylko szukam pomocy w sprawie,
ale to sposób, by cię wciągnąć ponownie do roboty, na głęboką wodę.
Nie chcę waszej litości.
I jej nie otrzymasz.
Ty pomagasz mnie, ja tobie. Tak robią partnerzy.
Byliśmy nimi, tak?
Nie wiem, może mi tego brakuje.
Może brakuje mi ciebie.
Nawet nie mam broni. Jestem po służbie.
Mój język migowy jest gówno warty.
Lepszy od mojego.
Dobra, wchodzę w to.
- Wprowadź mnie. - Dobra.
Ava Fremont.
33 lata.
Była w tej alei tamtej nocy.
Podobno widziała zabójstwo. Zgłosiła to dzisiaj na 911.
Dzisiaj?
Zabójstwa dokonano w środowy wieczór. Czemu tak długo czekała?
Tego chcemy się dowiedzieć, partnerze.
- Jezu! Ma szczęście, że jest głucha. - Właśnie.
Nie musi słuchać tego przez cały dzień. Co za hałas.
Ten clown, co mi go przydzielili? Jest pieprzonym milenialsem.
Jej telefon jest rozgrzany do czerwoności.
- "Jej"? - To jedyny plus.
Hej! Przytrzymajcie windę!
- Jezu! - Pieprzony dupek.
Czarujące... To śmiertelna pułapka.
Jak się mówi "fajny tyłek"?
Wyluzuj.
Nie jestem tłumaczem.
Po prostu się postaraj. Wróciłeś do pracy w terenie... miesiąc temu?
Jestem tu pieprzonym balastem.
Cierpliwości.
Sam ciągle powtarzałeś,
że połowa naszej roboty opiera się na szóstym zmyśle.
Takiej intuicji.
Poradzisz sobie.
Apartament 10G.
- Jestem detektyw... a to detektyw... - Jesteś tłumaczem?
Tak. My... musimy...
spisać pani...
Serio? Mieliście zapewnić zawodowego tłumacza!
Przepraszam. Wolniej.
Nie rozumiem.
Pieprzenie!
- Pieprzenie? - Proszę pani, miał wypadek rok temu...
Oficjalny tłumacz jest niedostępny.
- To jest amator. - Hej! Cierpliwości.
Jestem starym psem uczącym się nowych sztuczek.
Starym psem.
Dziękuję pani.
Wyprowadza się pani?
Wolniej. Przepraszam. Jedyne co wyłapałem, to "kurwa".
Zostaliśmy eksmitowani.
Powstaną tu apartamenty dla bogatych.
Wszyscy zostali eksmitowani.
Przykro mi.
Nowy rozdział.
Tak więc... Pani Fremont?
Hyde Park?
Czyta pani z ust?
Czyta z ust?
Tak, czytam.
To co pani widziała?
W środowy wieczór byłam na mieście.
Jestem fotografem.
Robiła zdjęcia w środowy wieczór.
Widziała... bójkę, kłótnię...
I ją nagrała.
Dobra.
Potrzebuję trochę więcej czasu.
- Więcej czasu? - Tylko trochę.
Dogadamy się? Potrzebuję więcej czasu.
No to dajmy mu więcej czasu.
Musimy stąd spieprzać.
Często robi pani zdjęcia o takiej porze?
Była pełnia. Coś pięknego.
Była pełnia. Było... ładnie.
Widziałeś kiedyś tych gości?
Nie.
Zna pani tych ludzi?
Nie!
Co teraz?
Musimy... spisać pani oświadczenie.
Jeśli ich złapiecie, dowiedzą się, kim jestem?
Przepraszam. Jeszcze raz?
Złapiecie ich?
Tak.
Tak...
Musimy zabrać pani telefon.
- Nie widzi twojej twarzy. - No tak, przepraszam.
Pani Fremont, musimy zabrać pani telefon,
bo to nagranie stanowi dowód, ale dostanie go pani z powrotem.
Dowód.
Zwrócimy go.
Spiszę wszystko, co nam pani powiedziała,
po czym pani to przeczyta i potwierdzi, czy wszystko się zgadza.
Mogę skorzystać z łazienki?
SAM, PRZEPRASZAM, ALE NIE DAM RADY. COŚ WYPADŁO I...
NALOKSON - ZESTAW RATUNKOWY
Podobają mi się.
Mroczne.
To cała ja. Mroczna.
Tak.
Dziękuję za pomoc.
Tak...
A nie mówiłem? Byłeś świetny.
Kiedy szczałeś, chłopcy ją sprawdzili. Jest notowana.
Drobne wykroczenia za posiadanie, numery na odwyku.
W łazience widziałem nalokson.
Serio? Czyli tamtej nocy wcale nie robiła "ładnych" zdjęć.
- Nie w tej dzielnicy. - Dokładnie.
Pewnie kiedyś było tu fajnie.
Ciekawe, po ile będą je sprzedawali.
- Jak czegoś się dowiem, to dam znać. - Dobra.
- Gra zespołowa. Brakowało mi jej. - Powtórz.
Spisałeś się.
To jakieś jaja.
Poczekaj tutaj.
Zostawiłem telefon.
Jak leci?
Nie chcę pani skrzywdzić.
Rozumie pani?
- Widziała nas. Po prostu ją... - Angel...
Zamknij się, dobra? Luz.
Nie widzisz, że pani jest niepełnosprawna?
Daj jej szansę.
Nie, nie. Ja to wiem. Proszę się uspokoić.
Chce tylko zadać kilka pytań. Pierwsze:
czy są kopie tego nagrania?
Kopie.
- Nie. - Żadnych kopii? W porządku.
Ostatnie pytanie.
Czy jeszcze ktoś widział to nagranie?
Nie!
Nie.
Dobrze.
Wierzę...
Idziemy.
Kładź się!
- Nie ruszaj się! - Nie!
Proszę! Nie!
Przytrzymaj ją!
Jest mi naprawdę przykro.
Byłoby lepiej, gdyby pani...
była ślepa.
Cofnąć się!
Cofnij się! Broń na podłogę!
Dobra!
- Już dobrze! - Odłóż broń.
Odłóż ją. Dobra, już ją odkłada.
- Posłuchaj, to nie twoja sprawa. - Stań za mną.
Rzuć broń!
- Oberwałem! - Chodź!
- Szybciej! - Gdzie jest broń? Gdzie ona jest?!
Simms! Właź tu!
- Kto to był? - Z Southside! Idź na dół! Już!
Sal! Schody przeciwpożarowe!
- Idę. - Dwójka schodzi do ciebie!
- Sal, schodzimy! Wschodnie schody! - Widzę ich!
Nie strzelaj. Zrozumiałeś?
Są na szóstym! Idź na szóste piętro!
Chodź! Musimy uciekać!
- Sal, wracaj do lobby. - Lobby?
Tak. Pilnuj windy na parterze.
Na schodach ich nie widziałem.
Posłuchaj.
Nie zdążyli dotrzeć do lobby, więc nadal są w budynku.
- Tu jest mnóstwo kryjówek. - Słuchaj.
Są w budynku.
Jeśli gość ma telefon, mamy przesrane.
Potrzebujemy więcej ludzi.
Zjedź windą do lobby, jasne?
Pomóż Salowi. Ruszaj!
Angel?
Idę do ciebie.
Wszystko... będzie... dobrze.
Mam to gdzieś! Obaj! Już!
Tak. Dajcie znać, jak tu dotrzecie.
Dupki.
Trzymasz się, bracie?
Muszę do szpitala, Mace.
Dobrze wiesz, że nic z tego.
- Tak, potrzebny medyk. - Dasz wiarę?
Dwie klatki, schody przeciwpożarowe i pieprzona winda.
Jak to wszystko mamy ogarnąć?
Sal ma plan. Spójrz.
Mam tu wszystkie punkty wyjścia.
Winda, piętro, na którym stoi.
Wszystko, oprócz schodów przeciwpożarowych.
Nieźle. Zostanę tu i tego przypilnuję.
Ty zajmij się schodami przeciwpożarowymi.
Wal się, palancie. To mój plan.
Ty tam wypieprzaj.
Pierdzielony cudzoziemiec.
Nie daj się zauważyć.
Jak mnie znaleźli?
Co?
Skąd wiedzieli, że to wyjawiłam?
Ktoś musi pracować dla nich od wewnątrz.
"Od wewnątrz"? W policji?
Tak.
Zgłosiła to pani dzisiaj rano, tak?
Tak, muszą kogoś tu mieć. Cholerny kret. Pewnie na centrali.
Tylko czekał, aż ktoś się odezwie w sprawie tych zabójstw.
Wiedzieli o mnie.
Wiedzieli, że brałam leki.
Tak, mój partner sprawdził pani akta.
Wszystkiego się dowiedzieli.
Tamtej nocy... nie robiła pani zdjęć.
Chciała pani dać w żyłę.
Już nie biorę.
W łazience widziałem zestaw na wypadek przedawkowania.
Niech pani nie pieprzy.
Tego się nie da do końca pokonać.
Ryzykuję tu dla pani życiem.
Wyszłam świętować.
Pewna galeria zgodziła się wystawić moje zdjęcia.
Piłam, straciłam kontrolę.
Wolniej.
Przepraszam.
Już pana nie okłamię.
To dlaczego czekała pani dwa dni by to zgłosić?
Bałam się.
Jedna z ofiar była moim dilerem. Była.
Nawet nie wiem, jak pan ma na imię.
Mam na imię...
F-R-A-N-P.
Nie "P", tylko "K".
Dzięki.
Jestem A-V-A.
Wiem.
Musimy znaleźć telefon.
Ile osób jest nadal w budynku?
Niewiele.
Ja, pani Diaz, i Dante.
Dante.
Na czwartym piętrze. Muzyk.
Głośny!
Tak, słyszę go.
Jest ktoś na tym piętrze?
Cześć, skarbie. Przyszłaś na imprezę?
Który pokój?
10G.
Tam jest winda.
- Matka Teresa jedzie na górę. - Świetnie.
Farrell też jest w drodze.
Niech przeczeszą budynek od dołu do góry. Wypłoszcie ich!
Angel, daj już spokój. Pomoc jest w drodze.
Niech go szlag, stary.
Dobra. Dante jest na czwartym piętrze, tak?
Zaraz wrócę. Zamknij drzwi.
Kiedy wrócisz, nie usłyszę pukania.
Cholera...
Daj mi portfel. Pieniądze.
Wsuniesz banknot pod drzwi. Zauważę go.
Bądź ostrożny.
Zamknij.
Leży tam.
- Oberwał w lewe ramię... - Najpierw...
trzy zasady.
- Znam zasady... - Pierwsza:
żadnych nazwisk.
Druga: nie dyskutuje się o szczegółach nielegalnej działalności.
Trzecia: zrobię tylko to, co zostało ustalone z brokerem.
- Tak, rozumiem... - W zamian
nie ujawnię niczego stronom trzecim, w tym stróżom prawa.
- Wyraża pan zgodę? - Tak.
Akceptuję te zasady. Może mu pani w końcu pomóc?
Trzeba go podnieść.
- Proszę to trzymać w górze. - Ja?
Spójrz!
Przybyła pieprzona piechota.
- Są uzbrojeni? - Nie.
- Lokatorzy? - Niewielu.
Sprawdźcie północną klatkę.
- Jak mi dobrze... - Daj mokry ręcznik!
Tak, oczywiście.
Cholera!
Uwaga.
Nie mają telefonu.
Ale pewnie jakiegoś szukają albo dostępu do Internetu.
Sprawdźcie, które mieszkania są jeszcze zamieszkałe
i od nich zacznijcie.
Jake, Farrell - oczyścić budynek. Nie chcemy żadnych świadków.
Policja! Proszę otworzyć!
Simms - pilnuj tylnych wyjść i schodów przeciwpożarowych.
Jestem na miejscu.
Sal - połącz się z centralą.
Przypilnuj, aby wszelkie zgłoszenia na 911, dotyczące tego budynku,
zostały przekierowane do nas.
Jeśli któreś z nich się wydostanie, jeśli z kimś porozmawia,
to mamy przerąbane!
Chyba rozumiecie, prawda?
Wszyscy tu ryzykują wszystkim, więc nie dajcie dupy!
Przyjechało dwóch nowych! To policja!
Policja? Tutaj?
Bogu dzięki!
Nie! Znają naszych!
Znają się!
Nie rozumiem.
Współpracują!
Policja? Współpracuje z nimi?
Cholera!
Czyli oni też są z policji.
Zabezpieczą każde wyjście.
Lobby, klatki schodowe...
Przeszukają każde piętro.
Co robimy?
- Z czym to łączy? - Z dołem. Wszystkie zepsute.
Winda!
Winda? Nie. Na pewno mają tam kogoś.
- Zobaczą nas. - Coś ci pokażę!
Baterie.
Damy radę!
Uda nam się.
Winda jedzie do góry.
Drugie...
Trzecie...
Czwarte...
Piąte...
Szóste...
Szóste! Są na szóstym!
Idziemy!
Dzwoń.
- Mówi... - Poczekaj! Nawiązuje połączenie.
Szlag! Ma telefon! To interkom! Łączy się!
Dziękuję za telefon.
Tu detektyw Frank Shaw. Numer odznaki 5-5-4-9.
- Jesteśmy zakładnikami w budynku YORK. - Dziękuję za telefon.
- Wszyscy nasi operatorzy są zajęci. - Nic nie słyszę, więc proszę słuchać.
Proszę skontaktować się z detektywem Dougiem Slaterem, departament C-6.
Niech wyśle jednostki do budynku YORK w Rocksbury.
- Szóste piętro. - Wszyscy nasi operatorzy są zajęci.
- Dziękuję za telefon. - Tu ochrona? Jak możemy pomóc?
Halo? Jest tam ktoś?
- Stój! - Rzuć broń!
Nawet o tym nie myśl!
W porządku?
Jadą do góry.
Na siódme.
Cholera! Ma broń!
Ma pistolet!
To moja broń! Magazynek jest pusty!
Skurwiel załatwił kamerę!
Dobra! Czekam na dziesiątym!
Co ty robisz?
Zaufaj mi!
Dziewiąte! Wysiadają na dziewiątym!
Wszyscy na dziewiąte!
Jestem na dziewiątym.
- Co robisz? - Chcę odzyskać telefon.
Wiem, gdzie jest.
Co jest grane? Mówiłem, żadnego strzelania.
- Tu nikogo nie ma. - Tego jeszcze nie wiemy.
Sprawdzimy każde mieszkanie na tym piętrze.
Do roboty!
Sprawdzamy dziewiąte.
A co, jeśli tam jeszcze ktoś jest?
Potrzebuję swojego telefonu.
Nie ruszaj się!
Rusz się, a rozwalę ci łeb.
Nie ma go!
Szukaj wszędzie.
Nie ruszaj się.
Nawet nie próbuj.
Odłóż broń!
- Odłóż ją! - Ma pusty magazynek.
- Na podłogę albo po niej! - Poczekaj...
Dobra.
Nie ma czym strzelać.
Kopnij ją.
Ty durny, głuchy fiucie, z pustą bronią.
Załatw go!
Tego nie ma w umowie.
Słucham? Jak to?
Gdzie idziesz? A to suka.
Hej! Są tutaj! Oboje!
Są tu, w tej chwili!
Co powiedziałeś?
Angel, powtórz!
Angel? Nie słyszę cię!
Twarz!
Angel!
Otwórz mu oczy!
Już idę do ciebie!
Gotowe.
Co jest?
Gdzie oni są, do cholery?
- No gdzie? - Co?
Co się stało? Gdzie oni są?
Nie wiesz?
Byli tutaj i nagle...
Chyba zniknęli.
Jezu Chryste!
Dlaczego zostawili moją broń?
Hej! Co oni tu robili?
Dlaczego zostawili moją broń?
- Co oni tutaj robili? - Nie wiem.
Mój telefon.
Dopiero co go kupiłem.
Bierz spluwę.
Telefon!
Poczekaj. Gościu nie słyszy.
Lekarka do niego mówiła, a on nic nie słyszał.
Nosi aparaty słuchowe.
Zadzwoni na 911, a centrala nas do niego doprowadzi.
Może jest sprytniejszy.
Wiesz co?
TO PILNE! DOUG, TU FRANK! ZADZWOŃ NA TEN NUMER...
Namierzcie mi komórkę. Tak! Teraz!
Słyszałeś?
Słyszę tylko muzykę, stary.
Musimy iść.
Idź tam. No już!
- Dlaczego? - Po prostu...
Wypad!
Ja mam spadać?
Wyjdź z wozu, dupku!
Simms! Przestań zgrywać gliny z drogówki i rób swoje!
Gdzie oni są, do cholery? Czy ktoś coś wie?!
Od drugiego do trzeciego czysto. Idziemy na czwarte.
Świetnie.
Niech ktoś znajdzie tego, co piłuje tę muzykę, i wypieprzy go stąd!
To jej dom. Pani Diaz.
Pomagam jej z zakupami.
Jasne.
Nawet o tym nie wie.
Frank, co tam się dzieje, do cholery?!
Poczekaj! Nic nie słyszę. Moje aparaty się spaliły.
Posłuchaj, Doug. Jestem z Avą Fremont, świadkiem.
W jej budynku.
Jest w niebezpieczeństwie, ja też.
Nic nie słyszę, więc zbliż się do ekranu.
Ava spróbuje czytać z twoich ust
- i powie mi, co mówisz. - Dobra.
NIE BĘDZIEMY SIEDZIEĆ CICHO! PRZERWAĆ EKSMISJĘ!
Wszystko się wali.
Co, jeśli zgłoszą strzelaninę? Jeśli wyślą jednostki?
Nie, nie. Farrell i Potter się tym zajmą.
Powiadomią wszystkich, że mamy wszystko pod kontrolą. Bo tak jest. Jasne?
Bajka z przedawkowaniem już nie działa.
Angel, to my będziemy prowadzić dochodzenie.
Nasza wersja będzie wiążąca.
Może zamiast tego zaczniemy im grozić?
Że jeśli zaczną gadać, to przyjdziemy po nich i ich rodziny.
Naprawdę sądzisz, że ten gość się nas boi?
Jeśli zaczną gadać, już po nas.
I ktoś na pewno pęknie, nie miej złudzeń.
Ktoś się dogada.
Myślisz, że Simms nie puści pary z ust,
jeśli to go uratuje? A Potter?
Chcesz, by twa przyszłość zależała od jakiegoś zwykłego gliniarza?
Nie.
W takim razie, bracie, wysłuchaj mnie.
Wszyscy tu jesteśmy z jakiegoś powodu, tak?
Sal ma dom na przylądku, tak?
Ty masz swoje Ducati.
Ja mam Gemmę.
Rachunki za leczenie, terapię...
Czy ty naprawdę myślisz, że zrezygnuję ze zdrowia córki,
ze względu na to potknięcie? Tak myślisz?
Nie. Tak nie myślę.
W porządku.
Dorwijmy tego fiuta.
Znasz nazwiska tych pieprzonych renegatów?
Masz ich nazwiska?
Nazwiska? Oczywiście, że nie! Strzelali do nas!
To musi być jakaś tajna jednostka z innej dzielnicy.
Frank, masz klamkę?
"Klamkę"?
Masz broń?
Nie. A oni są uzbrojeni.
Cała szóstka. Dwóch mundurowych.
- Dougie, przyjedź ze wsparciem. - Trzymajcie się.
Ruszam do was!
Już jedzie.
Coraz lepiej mnie rozumiesz.
Staram się.
Stary pies.
Dostaliśmy pinga.
Jasna cholera.
Farrell, Potter! Na dziesiąte!
Bierz kurtkę. Ruszamy.
Mamy ich.
Dlaczego zabili mojego dilera?
Pieniądze. Zawsze chodzi o pieniądze.
Biorą działkę od każdej transakcji na ich terenie.
Pewnie zrobili się bardziej chciwi.
Dali znać, kto rządzi.
Twierdzą, że są źle wynagradzani.
Że to dodatkowe uposażenie.
Uważają, że utrzymują przestępczość na niskim poziomie.
Że są braćmi mundurowych, czyniąc ulice bezpieczne.
Niech to wygląda na amatorkę.
Oni nie są glinami.
To gangsterzy z odznakami.
Czysto!
Szlag!
Kurwa!
Z drogi! Biegną do schodów!
Tak, potrzebuję kolejnego pinga.
Wolniej.
Skąd wiedzieli, że tam jesteśmy?
Cholera!
Sweter! Zdejmij go!
Sal! Dostałem pinga z klatki północnej! Schodzą na dół! Idź tam!
Sal? Masz ich?
Sal! Masz ich?
- Fajnie! Nadal działa. - Daj mi to!
Zrzucili go z góry, więc nadal są w tym przeklętym budynku!
Dobra. Angel i ja zaczniemy od góry schodząc w dół.
Wy zaczniecie tutaj, idąc na samą górę.
Wyważcie każde drzwi, dopóki ich nie znajdziecie. Jasne?
To na co czekacie?! Ruchy!
Pomoc w drodze.
Tego nie wiesz!
Powiedz mi...
Jak do tego doszło?
Wypadek.
Podczas pracy.
W ciągu jednej sekundy wszystko się zmieniło.
Nie wszystko.
Jedna rzecz się zmieniła.
Już nie potrafię robić tego, co kiedyś.
Już nie mogę być gliną.
Możesz. Tylko jeszcze o tym nie wiesz.
Nie straciłam słuchu tak jak ty.
Urodziłam się głucha.
Ale wiem, co to znaczy strata.
Moja babcia, ona...
Ona zmarła pięć lat temu.
Wszystko mi się rozsypało. Wtedy zaczęłam brać.
Była silna... i sroga.
Gdyby widziała mnie naćpaną,
powiedziałaby:
"Przestań!
Opłakujesz straty.
Akceptujesz, jak cię zmieniają.
I idziesz dalej".
Powiedz mi, czego najbardziej ci brakuje.
Mojej córki, Sam,
grającej na gitarze.
Móc to usłyszeć.
Nie musisz.
Każdej wiosny chodzę na Boston Pops.
Po co?
By oglądać... to uczucie,
muzyków,
radość widowni.
To wystarczy.
Wystarczy być tego świadkiem. Być tego częścią.
Jeden brakujący element nie czyni cię mniej wartościowym.
To Doug.
Jest sam. Bez wsparcia.
Wejdzie w sam środek zasadzki.
Musimy tam zejść.
Jak?
W życiu!
Dobra.
Chwycisz tu, potem tam, i zejdziesz na dół.
To szaleństwo!
Albo możemy skoczyć.
- Chcesz skoczyć pierwsza? - Najpierw ty.
- Na szóstym piętrze. - Trzymaj ich tam. Zaraz będę.
Ręce w górę. Już!
W górę! Już!
- Skacz. - Powiedziałem...
Co to było?
Na szóste.
Gdzie oni są?
Nie tutaj, palancie.
Klatka czysta.
Farrell, gdzie jesteś, do cholery?
Farrell?
Są w szybie. Schodzą do lobby.
Nic ci nie jest?
Nic. Jesteś gotowa?
Odłóż broń. Powoli.
- Powoli! - Właśnie tak robię. Powoli.
- Gdzie jest twój partner? - Nie mam broni. Nie mam pojęcia.
Rzuć broń! Rzuć cholerną broń inaczej po nim!
Rzuć broń!
Frank, zrób co każe.
Kopnij ją tutaj!
Nie ruszaj się.
Tak mi przykro, Frank.
Miałeś tu nie wracać.
Po co wróciłeś?
Musiałeś zgrywać kowboja, co?
To twoja wina, Frank! To wszystko twoja wina!
Bierzcie ją!
Nie! Proszę!
Odsłońcie ramię. Pokażcie ramię.
Szlag!
Wy dwaj wynocha. Im nas tu mniej, tym lepiej.
Kończmy to gówno.
Nie patrz tak na mnie.
Widziałem możliwość by pomóc swojej rodzinie,
chłopcom.
Więc z niej skorzystałem.
- I zrobiłbym to ponownie. - Po co z nim gadasz?
On cię nie słyszy.
Wie, co do niego mówię.
Świetnie. Do sypialni z nią.
Tędy.
Siadaj.
I siedź.
Angel? Trzymaj.
Wiesz, co z tym zrobić. Rozłóż to. Ma wyglądać realistycznie.
- Wiem, co robić. - Świetnie.
Dwa ciała.
Jak to wytłumaczysz?
Nie muszą być dwa.
To...
jest za twoje milczenie.
Rekompensata za twój uraz.
- Zasłużyłeś. - Akurat.
Mam dość tego dupka.
Hej! Czytaj z moich ust.
Będzie albo to, albo to.
To rozumiesz, prawda?
Zrób to dla Sam.
Zapewnij Sam lepsze życie. Wiesz, że tylko to się liczy.
Wiesz co?
Masz pięć sekund. Pięć...
- Jeden... - Wchodzę w to! Wchodzę w to!
Czyżby?
Ale...
chcę z góry 50 tysięcy.
50? O czym on mówi?
50? Chyba cię popierdzieliło!
Uspokój się.
Jeśli myślisz, że ten dupek dostanie moją działkę,
to ty też...
Dobra.
Masz niezłe jaja, Frank.
Idziemy.
Postąpiłeś słusznie.
Zrobiłeś dla niej to, co mogłeś.
Jednego ćpuna mniej oznacza lepszy świat.
Hej! Frank! Cholera!
Pieprzony gość!
Hej!
Powiedziałeś, że nie będzie z nim problemu!
Że pomoże dowiedzieć się, co ta suka wie!
Pozwól mi się nim zająć.
Nie! Zmiataj do lobby i przypilnuj, by nikt inny nie wszedł do budynku!
Wynoś się!
Co zamierzasz, Mace?
- Sal? Uciekł. - Co?
Natychmiast idź na schody przeciwpożarowe.
Cholera...
Hej!
Dawaj!
Słuchajcie.
On wróci do niej.
Simms, idź na jedenaste i przypilnuj dachu.
Angel na dziesiąte, pilnuj jej drzwi.
Drugiej szansy gość już nie dostanie.
Nic ci nie jest?
Nalokson przestanie działać.
Kiedy?
- Za 10 minut. Może mniej. - 10 minut?
- Sal, jesteś tam? - Na pozycji.
Celuj w to okno.
Dobra!
- Simms, gdzie jesteś? - Na 11 piętrze.
- Slater? - Też tu jestem.
Dupku.
- Angel? - Przed drzwiami.
To oznacza, że nie mają jak uciec.
Nie ruszać się! Sam to zakończę.
Co robisz?
Sygnał dymny.
Zapałki?
Dobrze.
Suka nadal żyje!
Angel, wchodź!
- Serio? - Zapałki!
Odwróć ich uwagę! Wchodź!
Drzwi nie chcą się otworzyć.
No to je rozwal!
Cholera!
Podpalił lokal!
Mace? Mace?
Masz jakiś plan czy co?
Nie ruszaj się! Są w pułapce!
Muszą tędy wyjść!
Mamy widownię.
Cholera! Co my tu robimy, Mace?
Walić to. Mnie nie ma.
Mace? Wal się.
Szlag!
Mace, wynoś się stamtąd.
Fajne widowisko, co?
Mace, co zamierzasz?
Mace!
Walić to.
Hej, sukinsynu!
W porządku? Chodź.
Co jest grane?
Gówno się rozlało. My znikamy. Wszystko szlag trafił.
Zostaw go. Wynośmy się.
Frank!
- Chryste Panie! Co ty robisz? - Nic nie widzę!
- Gdzie się podziali? - Tam, ostatnie drzwi!
Głośniki!
- Wykończ go. - Wal się. Dlaczego ja?
Ty go sprowadziłeś, więc ty go wykończysz!
Frank?
Ava!
Gdzie aparaty?
Reżyseria
Scenariusz
Zdjęcia
Muzyka
Wystąpili
Tekst: Piotr Kalinowski