„I'll Be Your Mirror”?
Tak jest.
Na razie.
- Lisa. - Veggie?
Tu jesteś.
Zaraz, co ty tu robisz?
Wyszłaś w środku nocy. Znowu.
Pomyślałem, że jesteś tutaj.
Dlaczego?
- Co masz w pudle? - No tak, mam tu kota.
- Wszystko jasne. - Przyniosłam go...
Pal sześć z kotem. Co się z nami dzieje?
Nie przedstawisz mnie?
Jasne.
Oczywiście.
Leese.
Dla mnie?
Tak. W miejsce Rebekki De Mornay.
To najmilsze, co ktokolwiek dla mnie zrobił.
Skreślę cię z mojej listy.
Dobra. Liso, moglibyśmy...
Tak, przepraszam.
Mógłby pan nas zostawić?
Jasne.
Spoko, i tak chciałam się przejść.
Miło było poznać.
Na zdrowie.
Dziękuję.
Cześć, tu Amy. Zostaw wiadomość, oddzwonię.
Cześć, tu Danny. Sprawdzam, że dotarłaś do domu.
Wybacz, że zrobiło się dziś dziwnie.
Chciałbym powiedzieć, że to był wyjątek, ale bym skłamał.
Jeśli cię to nie odstraszyło, to super.
Jeśli tak, to się przeprowadzę. Ponoć Kanada jest ładna.
Oddzwoń.
Zostawiłaś tu kosmetyczkę. Mam nadzieję, że specjalnie. Nie wiem...
Dobranoc.
- Sekretny schowek? - Wcale nie sekretny.
Ja o nim nie wiedziałem.
Czemu schowałaś tam tego konika?
Spójrz na niego.
Tacie nie wychodzą twarze, dobra? Ale nie w tym rzecz.
Oszukiwałaś mnie.
To zwykła przechowalnia.
Chciałeś, żebym pozbyła się gratów. Ja nie chciałam. To się nazywa kompromis.
Nie mówię tylko o przechowalni.
Mówię o nas. Zrobiło się dziwnie od czasu biwaku, a teraz jeszcze to.
Co robiłaś u Danny'ego?
A ty co u niego robiłeś?
Nie, to zupełnie inna...
Dobra, chciałem... Nie, ja zapytałem pierwszy! No więc?
- Nie sypiam z nim. - Wiem, że nie!
Gdybyś sypiała, to miałoby więcej sensu.
Nie rozumiesz, jak to jest, gdy twoja druga połówka odżywa,
gdy tylko położysz się spać. Jakbym...
przesypiał wszystko, co najlepsze.
Wolałbym, żebyś z nim sypiała. Wtedy mógłbym być chociaż wściekły.
Przepracowalibyśmy to.
Ale nie wiem, w czym leży problem! A tym bardziej, jak go naprawić.
Przepraszam, że się tak odsunęłam.
No właśnie. Bo myślałaś, że się oświadczę.
Co?
NOCNE ROZMOWY
- Wygadałeś mu, że wiem o zaręczynach. - Nie. Skąd wiesz? To nie ja.
Był u ciebie.
- Po co ci mówił? - Skąd o tym wiesz?
- Powiedziałaś mi. - Nie. Kiedy?
- Niby kiedy? - Jak cię zatrzymali.
Czyli się nie oświadczy?
Raczej wątpię, bo się wyniósł.
Cholera.
Co to było?
Nic. Nic takiego. Ale wyniósł się tak na zawsze?
Nie wiem. Spakował torbę.
- Trzymasz się? - Nie bardzo.
Pierwsze porzucenie daje w kość.
Nie rzucił mnie.
Nie no, wiem. Pierwsze tymczasowe zostawienie.
Nie polepszasz sprawy. O Boże. Stanę się taka jak ty?
To wymaga specjalnego rodzaju porzucenia.
Poniżenia w takim stopniu, że nie możesz przez to spać.
TRZY LATA WCZEŚNIEJ
Cześć.
Neville.
Cześć. Danny.
Co masz na główne?
Chyba rybę.
Nie wczytałem się w menu. Okazuje się, że do wyboru był kurczak,
więc próbuje się zamienić. Gdybyś o kimś słyszał...
Dam znać.
Nie jest nierozsądna.
Oczywiście, że nie.
Ma dopiero dwa lata. Muszę kończyć.
Tak. Rozłączam się.
Gdyby ktoś pytał, byłam tu cały czas.
- Będę cię krył. - Dzięki.
Jestem Danny.
Lisa. Miło cię poznać.
Wzajemnie.
Co mnie ominęło?
Tylko zakąski. I cała ceremonia.
Wiem, głupio mi. Ale z drugiej strony wszystkie śluby są takie same.
Kochacie się. Możemy już pić?
- Otwarte? - Tak, śmiało.
Lepiej?
O niebo.
Obiecujesz, że powiesz mi prawdę?
- Jasne. - Jak wielkie mam wory pod oczami?
Nie są złe.
Nie śpię od dwóch miesięcy. Przewlekła bezsenność.
Serio? Masakra. Ja śpię jak mały mops. Za to z budzeniem się mam problem.
Jak zacznę bredzić, to wiesz czemu.
To jeszcze nie zaczęłaś?
Czym się zajmujesz, Danny?
Piszę dla magazynu muzycznego.
Naprawdę? Bajerancko.
Praca stworzona dla mnie. Chodzę na koncerty, popijam cydr
i patrzę na muzykujących facetów w rurkach.
Zazdroszczę. Skąd znasz młoda parę?
- W zasadzie... - Jak się ma mój słodziak?
Słodziak ma się dobrze.
To jest Lisa.
- Byłaś na panieńskim. - Wyszłam wcześniej. Jak leci?
Dobrze, ale mam tremę.
Chloe będzie dziś śpiewać.
Fajnie.
Hannah poprosiła, a ja na to: „A nie mogę dać tostera jak reszta?”.
Kocham tosty.
Zaśpiewa piosenkę z reklamy.
- Auto ściga się z gepardem. - Nie gadaj. To ty?
Tak. Zyskała ostatnio na popularności...
Jesteś zbyt skromna. Zawojowałaś internet.
Jest świetna.
Mój osobisty cheerleader. Wspiera mnie od samego początku.
- Musimy się przygotować. - Jasne. Muszę już iść, wybaczcie.
Powodzenia.
To był Milo. Przejął fuchę menadżera. Odkąd wszystko ruszyło z kopyta.
Po co jej tu menadżer? To nie festiwal muzyczny.
Chce to wrzucić na YouTube'a. Mówi, że to dobry PR.
Nie zapomniała korzeni.
- Ale ja nie... - Wina?
Z chęcią.
Kurczak czy ryba?
Lisa, Neville. Neville, Lisa.
Ryba.
- Zdrowie, Danny. - Zdrowie.
Biedny Neville.
Liczę, że załapał się na kurczaka.
Nie słyszałeś? Przyłapali go, jak wyjadał resztki z kosza.
- Z kosza? - Tak.
Wolałbym być zapamiętany jako ten od kurczaka.
- Nie wszystko było złe. - Pamiętam tylko to złe.
Poznałeś mnie.
- No właśnie. - Mieliśmy dobry ubaw.
- Nie. - Tak.
Nie, masz rację. Był ubaw.
Nie no, poczekaj. Napisałaś, że lubisz herbatę?
No co? Uwielbiam!
A kto nie? Równie dobrze mogłaś napisać „oddycham”.
Znam cię od dwóch sekund i wcale nie jesteś taką nudziarą.
A co ty byś wpisał?
Co powiesz na to?
No dobra. „Lisa Osgood powróciła
na randkową scenę ze swoim bajecznym poczuciem humoru...
i nieskazitelnym wyczuciem stylu...
a to oznacza, że 2019 będzie należał do niej”.
Proszę. Twoja pierwsza doskonała recenzja.
- Mogą być literówki... - Cudna, dziękuję.
Tak?
Ostatnia rzecz.
To na pewno twoje najlepsze zdjęcie?
A czemu? Kiedy znajdujesz megachipsa, to musisz pokazać go światu.
Ja się zgadzam, ale jesteśmy mniejszością.
- Zrobię ci zdjęcie. - Nie, źle wyglądam.
Wyglądasz wspaniale.
- Dobra. - Zgoda?
Tak. Dalej, zanim zmienię zdanie.
Na szybko. Nawet się nie zorientujesz.
- Chwileczkę. - Daj znać.
- Już? - Tak.
Gotowa? Bo ja tak.
Robisz je czy nie?
Robię. Gotowe.
Dziękuję.
Lepiej go wycisz, bo zaraz się rozdzwoni.
Zobaczymy.
Miałeś niezłą nawijkę.
Zapomniałem o tym.
Po raz ostatni tańczyłam właśnie na tym weselu.
Tak wiesz, porządnie. Powinniśmy iść potańczyć.
Teraz. Co nas trzyma?
Ja. Jestem agorafobem.
- Ale po mnie wyszedłeś. - To była inna sytuacja.
- Dlaczego? - Potrzebowałaś mnie.
Dobra.
Co robisz?
Jeśli nie my do klubu, to klub przyjdzie do nas.
O nie.
- Dobra. - Brzuch mnie boli.
Jesteśmy sami.
- Odpuść. - Danielu, wstań.
- Nie. - No dalej.
Lepiej już się położę.
Dalej.
Wszystko fajnie, ale idę.
Miłego wieczoru.
Dobra, niech będzie.
Przyciągam cię.
Już idę.
Mam cię.
Teraz ja ciebie.
- Ciężki jesteś. - Co?
Gorąco mi.
- Pokaż „Greased Lightning”. - Proszę.
To jest Gorączka sobotniej nocy.
Dodaj to i masz całego Travoltę.
Biegacz.
I chodziarz. Samo chodzenie.
- Dorzucę robota. - Pokaż.
Kiepski robot.
- Całkiem nieźle. - Nie.
Jak długo jesteś z Chloe?
Prawie trzy lata.
Rany, szmat czasu.
To ta jedyna?
Panie i panowie, przed wami Chloe Wheaton!
Bardzo dziękuję. Zaczynajmy.
Jeśli znacie słowa, śpiewajcie ze mną.
Zawsze go przy sobie czuję Gdy mam gorsze dni czy lepsze
- Zdradzić ci coś? - Jasne.
Jest moją satelitą Oświetla mi drogę
Jasny gwint.
Co sądzisz?
Gdybyś to mnie się oświadczył, miętosilibyśmy się już na parkingu.
- To dobrze? - Zwykle tak.
Trochę się stresuję.
Czemu?
- Nie zrobisz tego dzisiaj? - Nie dam rady czekać.
Chcę go poznać
Rozgryźć, co czyni go tak wyjątkowym
Powiedzieć światu Że jestem dumna, mając taką satelitę
- Napiję się. - Jasne.
Która krąży wokół mojego serca
NOWE POWIADOMIENIE VEGGIE DO CIEBIE NAPISAŁ
JESTEM VEGGIE. WYBIERZEMY SIĘ NA KAWĘ? SPOKO, JEŚLI NIE
To była Chloe Wheaton!
Co za porażka. Dźwięk był do dupy.
Wypadłaś świetnie.
- Zmywamy się stąd? - Nie mogę. Śpiewam w trakcie hory.
No to po niej.
Twój pokój czy mój?
- W moim jest Danny. - Zatem mój.
Chciałbym już cię zabrać do LA.
Pokochają cię tam.
Danny jeszcze o niczym nie wie, więc się nie wygadaj.
To go dobije.
Napisz dla niego piosenkę.
To go pocieszy.
Nowość. Ser Caerphilly. Ser z Caerphilly w Walii.
Krakers z serem. Machamy do ludzi z Caerphilly.
Krakers. Posypujemy serem i...
trochę lansu z serem i bioderka.
No ej! Wkręciłem się.
Jedno bioderko, drugie, kręcimy.
Serio Chloe była tą jedyną?
Co? Nie wiem. Chyba już nie wierzę w „tę jedyną”.
A jeśli jest w Chinach? Tam jest 1,4 miliarda ludzi.
Statystycznie tak by wypadało. Nie mówię po chińsku.
Przykro mi.
Nie przejmuj się. Już mi przeszło. Mniej więcej.
Nie, ja...
Mogłam cię przed tym uratować.
- Wszystko dobrze? - Tak.
- Podniosę. - Przepraszam.
- Proszę. - Dzięki.
Nie ma sprawy.
- Na pewno wszystko gra? - Tak.
Życz mi powodzenia.
Co? Nie, Dan. O Boże.
- Co ty robisz? - Zobaczysz.
Co za dzień. Cześć wszystkim.
Jestem Dammy Gibson. Dammy, Danny.
Jestem Danny Gibson. Może nie wszyscy wiedzą,
że ta wspaniała osoba jest moją dziewczyną.
A teraz, Chloe,
chciałbym cię o coś zapytać.
Pytanie brzmi...
Danny.
Nie rób tego. Nie tutaj.
Chciałem...
Ci tylko wyznać, co czuję
Muszę sprawić, że zrozumiesz
Raz, dwa, trzy.
Nigdy z ciebie nie zrezygnuję Nigdy cię nie zawiodę
Nigdy nie ucieknę i cię nie porzucę
Przecież to znacie.
Nigdy nie doprowadzę cię do łez Nigdy nie powiem do widzenia
Nigdy cię nie... okłamię i nie porzucę
Możemy porozmawiać?
Jasne.
Co ci odbiło?
A teraz... kurtyna.
Sorki.
Kto tak robi?
Oświadczać się na czyimś weselu i jeszcze to spieprzyć?
Słowo, że był w kieszeni.
Nie chodzi o pierścionek, Danny! Nigdy bym się nie zgodziła.
Okej. Dlaczego?
Teraz to do mnie dotarło. Przerosłam cię.
Myślałam, że oboje idziemy tą samą drogą.
Ale ty stoisz w miejscu.
A ja nie chcę cię pchać.
Tu jesteś.
Wytwórnia pyta o opinię w sprawie okładki albumu.
Dobrze.
Na dobre ci to wyjdzie.
Nie wiem, czy ci mówiłem,
ale później znalazłem ten pierścionek.
Cały czas miałem go w kieszeni.
Może wszechświat interweniował...
Wszechświat nie. To nie on zabrał twój pierścionek.
Ja go zabrałam.
Co?
Schyliłeś się po moją torebkę i wtedy go wyjęłam.
Nie. To jak wrócił do mojej kieszeni?
Wsunęłam ci go, gdy się żegnałam.
Czyli to była twoja sprawka?
Bardzo cię przepraszam.
Jak mogłaś mi to zrobić?
Nie wiem. Nie zastanawiałam się nad tym, co robię.
Kto bie... Nie. Kto kradnie czyjś pierścionek zaręczynowy?
Chciałam ci oszczędzić upokorzenia.
Serio? Nie wyszło.
- I to bardzo. - Nie sądziłam, że wejdziesz na scenę.
- Czemu to zrobiłaś? - Nie wiem!
Nie wiesz. Bez powodu.
Oczywiście, że miałam powód!
Jaki? Powiedz jaki.
- Jaki? - Bo zasługujesz na kogoś lepszego!
Chloe cię wykorzystywała.
Nie zasługiwałeś na to. Dopiero cię poznałam,
ale już wiedziałam, jaki jesteś dobry i zabawny.
I cię polubiłam.
W jakim sensie?
Przepraszam, muszę kończyć.
Cześć.
Nie wiedziałam, czy wrócisz.
Powinienem tu być, jak rodzice podrzucą Poppy.
No tak.
Gdzie byłeś?
Biegałem w kółko.
Bardzo cię przepraszam. Za wszystko.
Chcę ci coś powiedzieć.
Chcę, żeby to padło.
A ty zrobisz z tym, co zechcesz.
Dobrze.
Dobra.
Chcę, żebyś wiedziała...
To ma związek z lustrem.
Lustrem? Nie rozumiem.
Kiedy patrzysz w lustro, chcę, żebyś widziała mnie.
Nie. Chcę, żebyś czuła, że ja widzę ciebie.
- Dobra. - Choć nie będzie mnie w pokoju.
Ale czasami będę.
Jasne.
Wybacz. Zapomnij o lustrze. To nie był nawet mój pomysł.
Dobrze.
Nigdy nie było mi łatwo... ubierać myśli w słowa.
Wiem.
Zawsze będę twoim Veggiem, Leese.
Dopóki będziesz tego chciała.
Powinienem się już położyć.
Przypadkowo mogłem przebiec maraton.
Groszkowa z szynką?
Warzywna?
Dobrze.
Co w niej jest?
...jak leziesz, oszołomie!
Przepraszam, moja wina. Miłego wieczoru.
Co ty tu robisz?
Nie słyszę cię.
VEGGIE WRÓCIŁ
Cześć.
Sorki. Chyba zamiast mżawki ustawiłam... strumień czy coś.
Serio? Nie zauważyłem.
To ten...
No.
Veggie wrócił?
Tak.
To nie oznacza...
W zasadzie nie wiem, co to oznacza.
Jasne.
Czemu przyszedłeś?
Chciałem ci powiedzieć...
że cokolwiek się stanie, będę tu.
I po to szedłeś taki kawał?
No wiesz, ja...
No.
Okej.
Pa, Lisa.
Pa, Danny.
Sorki, to nie wszystko.
Chcę powiedzieć...
że będę twoim lustrem.
- Ale... - Widzę prawdziwą ciebie. Naprawdę.
Ciepłą, dobrą, zabawną, kompletnie stukniętą osobę,
która zrobi wszystko dla innych.
Na przykład ukradnie im pierścionek, żeby ustrzec ich przed ogromnym błędem.
Jeśli zapomnisz, jak wspaniałą osobą jesteś,
zadzwoń do mnie,
dobrze?
Dobrze.
- Masz mój numer? - W sumie nie wiem.
- Skasowałeś? - Chyba.
Rozumiem. Zapisz sobie. 07... jak u wszystkich.
Okej.
O tej samej porze?
O tej samej porze.
Napisy: Daria Okoniewska