Deze aflevering bevat een scène die zo expliciet is
dat Amazon wil dat we een waarschuwing geven.
Bij deze. Je bent gewaarschuwd.
Voedseltopia
We onderbreken het begin
van mijn zesdelige serie over stickers voor dit nieuwsbericht.
Gisteravond werd een aardappel door de stad gejast
waarbij diens roekeloosheid
meer dan 80.000 tanden aan schade veroorzaakte in de binnenstad.
Ook waren er drie gebutste vruchten,
vier ernstig geplette cupcakes en een bladloze ananas.
Dit zijn beelden van de achtervolging.
Brenda, prachtig broodje dat je bent.
Weet je niet dat dit zinloos is?
Of weiger je om de hoop op te geven?
Helaas...
Scheisse. Und kappertjes.
We hebben het slachtoffer van de tanddiefstal, Julius, geïnterviewd,
die hier zijn luxe doch smaakvolle penthouse verlaat.
-Hier, Julius. -Julius.
Ik heb tijd voor één vraag. De frisdrankfles.
Wat wil je zeggen tegen de tandendief?
En wie vind je leuk?
Als ik die aardappel vind, stop ik hem terug in de grond.
En ik vind Wendy de Augurk leuk.
Wauw.
Julius, wacht. En Donna dan?
De Citroen.
De taakeenheid heeft snel gehandeld.
Er zijn al kruimige piepers opgepakt
en er zit er zelfs één vast...
Sorry, en ook een vastkokende.
Punt is, aardappels hebben het nu niet makkelijk.
Laat me los.
Je hebt de verkeerde aardappel.
We lijken niet allemaal op elkaar.
Luister, ik wil de aardappel ook graag oppakken,
maar laten we niet vergeten dat er een mensie rondloopt.
We moeten de Duistere Zone scannen.
Chris? Kishka?
Et tu, Ice Tea?
Sorry, Bar.
Julius heeft een flinke beloning op die aardappel gezet.
En ik kan die tanden goed gebruiken voor mijn meisje.
Ze heeft een dure smaak.
Stap naar voren en zeg: één aardappel...
Ik piep-er tussenuit.
Twee aardappel...
Ik piep-er tussenuit.
Drie...
Ik piep-er tussenuit.
Vier.
Ik piep-er tussenuit, teringklootzakken.
Ze zijn het allemaal niet.
De tandendief was groter dan een krieltje,
maar kleiner dan een volgroeide knol.
Alsof hij precies tussen die twee maten in zat.
Ja, meer gemiddelde grootte.
Meer als... Weet ik veel. Zo groot als een hotdog.
Wat de fuck?
Yep.
Ik wist het wel.
Geloof jij Brenda?
Wil ze dit winnen of niet?
Ik heb voor tanden gezorgd. We hebben werknemers.
Boter, Jam en Mayo verspreiden allemaal onze boodschap.
Dat is een goede lijst smaakmakers.
'Tanden afschaffen.' Ze leeft echt in een fantasiewereld.
Hé, Brenda. Ik heb een idee.
Kom ook naar de echte wereld,
waar een kwaadaardige sinaasappel onze samenleving verwoest.
Dit doet ze nou altijd.
Zelfs in Shopwell's had ze een soort optimistisch vertrouwen.
Ik snap het. Je vriendin verliezen doet pijn. Ik ben ook wel eens gedumpt.
Ik ben eigenlijk heel vaak eens gedumpt.
Eens in het winkelcentrum, eens op mijn moeders begrafenis...
Dat was maar een ruzietje. Ik ben niet gedumpt.
Natuurlijk. Dat vertel ik mezelf ook altijd.
En dan zie je je vriendin
zo'n coole VR-belevenis met een ander doen.
En dan word je plots door die gast in de fontein geduwd.
Dan gooi je wat munten naar hem, maar je raakt allerlei vreemden.
Het is gewoon jammer.
We waren het vroeger overal over eens.
Ik blijf denken aan wat ze zei.
Dat ik niet in mezelf geloof en daarom op jou steun.
Wat is er mis met steun? Dat haalt de druk eraf.
Zonder steun was mijn been nooit genezen
nadat de fontein het meervoudig had gebroken.
Hé, kijk me aan.
Twijfel niet aan jezelf, Frank.
Ik zei eerder niks, want ik ben bang voor haar,
maar Brenda is de weg kwijt.
Jij zou moeten spreken in het debat.
Ja. Ik ga haar zoeken, zodat we ons kunnen voorbereiden.
Of je kunt hier blijven en dan help ik je met de voorbereiding.
Debatteren is net ruziën en dat heb ik veel gedaan.
Met weinig succes, dus ik weet wat je niet moet doen.
En ik heb veel winnaars gezien,
en volgens mij ben jij daar één van.
Oké, ik luister.
Allereerst, je houding. Je wiebelt veel.
-Is dat slecht? -Nee, juist niet.
Het maakt je toegankelijk, niet zo stijf. Echt allemansvoedsel.
Ik kan nog meer wiebelen. Zo van de ene kant naar de andere.
Nu klink je als een echte president.
Luister, allemaal. Tanden hebben onze samenleving verrot.
Koelkasten moeten beschikbaar zijn voor wie ze nodig hebben,
niet alleen de rijken.
Ik kan niet eens klappen.
Moet je Melk zien. Hij is helemaal verzuurd.
Maar ik beloof: ik genees je ten volle, Melk.
Ik luisterde het betoog van het broodje af
en vroeg me af of één welgevormde massa gerezen gist
echt een systeem kan verwoesten zonder zelf begraven
en beschimmeld te raken in de resulterende ruïnes.
Met elk klein, onderontwikkeld polsje dat ze schudde,
vroeg Brenda zich af of ze wel de kracht had om de zwakken...
Hé, Wiener?
Kun je ophouden me continu te volgen
en te zeggen wat ik denk?
-Oké? Bedankt. -Het zijn nu onze gedachten, Brenda.
Ik vrees dat de grenzen tussen onderwerp en documentairemaker vervagen
terwijl we aan deze reis beginnen...
Hallo, Brenda. Ik ben Tina Turnip, van de volksbeweging.
Ik leid vijf troepen Padvinderskoekjes
die voor jou de deuren langs willen gaan.
En wat de beloofde compensatie betreft...
Met wie kunnen we dat regelen?
Niet met mij.
Oké.
Stem op Frank en Brenda, allemaal.
Stem op Frank en Brenda. Van het Deelplan.
Brenda, we moeten praten. Waar is Frank?
Frank? Die staat achter je.
Verdomme, Wiener.
Mijn tegenstander gelooft dat de verste overleeft,
maar ik geloof dat we allemaal kunnen overleven door de wereld verser te maken.
Dat is verdomd mooi.
En dat zeg ik niet vanwege het badzout,
alhoewel de wereld er wel levendiger van wordt.
Dit is misschien wel de raarste week van mijn leven geweest.
Misschien?
Maar ook een van de meest bevredigende.
Ik kon nooit echt iets bijdragen aan de mensheid.
Vooral omdat niemand mijn bijdrage wilde.
Dus bedankt dat ik mag helpen.
Nou, fijn dat je me steunt en dat iemand in me gelooft.
Ik geloof volledig in je. In alles wat je opbouwt.
-En misschien kan ik er ooit... -Wat?
Deel van uitmaken.
Nou ja...
Ik weet dat ik geen voedsel ben, maar als je de leiding hebt,
kun je de rest misschien overhalen om me te accepteren?
-Net als jij? -Ja.
Het lijkt me eerlijk gezegd onwaarschijnlijk,
maar zolang je je eigen soort blijft eten in plaats van ons,
maak je een kans, mensie.
Gek om je nog steeds zo te noemen.
Heb je een naam? Hebben mensen namen?
-Ja, Jack. -Ik ken een Jack. Hij is een fruit.
-Hoe ziet hij eruit? -Rond, denk ik. Misschien stekelig.
Is hij paars vanbinnen? Ik weet het niet meer.
Weet je, het maakt niet uit. Vanaf nu
denk ik bij 'Jack' altijd aan jou.
We moeten verder.
Ja, inderdaad.
Zit je lekker?
-Nee. -Mooi zo.
-Barry, is dit echt nodig? -Ik stel hier de vragen.
Allereerst dit.
Herken je degene in deze afbeelding?
Het is je gabber, Frank. In Aardappelhoofd, wat walgelijk is.
En dat is nog niet eens zijn ergste daad.
Maar hij werkt niet alleen, of wel? Nee.
Maak het je gemakkelijk. We zitten hier wel even.
Het gaat als volgt. Eerst breek ik je.
Ik laat je voelen alsof je niks bent.
Dan win ik beetje bij beetje je vertrouwen terug.
Ik troost je. Tot je uiteindelijk bekent dat...
Wij hebben het mensie. Sorry.
We hadden nooit moeten liegen. We zijn bevriend.
-Je had het niet begrepen. -Klopt.
-Ik heb nooit iets minder begrepen. -Zie je?
We wilden hulp, maar je had gelijk.
Wij voedsel kunnen onze problemen zelf aan.
Door te liegen? En tandovervallen te plegen?
Dat was Frank. Hij deed het om te winnen. Dat is nog een probleem.
Onze samenleving is verneukt. Alles draait om tanden.
Je hebt gelijk. Mijn hele taakeenheid is geobsedeerd.
Daarom wil ik opnieuw beginnen. Als broodje én als samenleving.
We zijn de weg kwijtgeraakt, Frank nog het meest.
Hij zit in de problemen. Hij is in de ban van het mensie.
-Kut. -Wat?
Dan halen wij hem eruit.
En met mijn 'Geen Achtergebleven Spruit'-beleid
zal elk kooltje een veilige slaapplek hebben.
Volgens mij heb je net de stem van de wintergroenten gewonnen.
We moeten nog één onderwerp bespreken.
-Wat vind je van mensen? -Wat?
-Ze zouden het kunnen vragen, toch? -Nou, ik haat ze.
En wat haat je aan ze? Wees specifiek.
Ik haat hun grote oren die naar mijn problemen luisteren.
Ik haat hun blauwe ogen
die dingen in mij zien die ik zelf niet zie.
Wat nog meer?
Ik haat hoe slim en capabel ik me bij hen voel.
-Ga verder. -Ik haat hun monden.
Hun grote, natte, hete, ronde monden.
Waar zijn we mee bezig?
Je bent geil.
Ja.
Ik ga erin.
Ja.
O, god.
Oké, ik ben er klaar voor. Kom maar naar achteren.
Beetje naar links, beetje naar rechts. Zo, ja.
Ga er goed voor staan.
Ik ben binnen.
Dus wat is het plan?
We moeten uitleggen hoeveel pijn
zijn mensieverslaving ons heeft bezorgd.
En dat hij moet stoppen als hij ons niet wil verliezen.
Het wordt moeilijk. Ik ben nog erg boos.
Ik ook.
Desondanks moeten we laten zien dat we er voor hem...
Wat de fuck?
Brenda. Barry? Niet kijken.
Dit is niet wat jullie denken.
-Wat is dat? -Wat?
Dit is niet wat het lijkt.
Dus je hebt dat mensie niet geneukt? En hij heeft geen smurrie gespoten?
Nee, dat is Mayo. Ik zweer het. Zeg eens gedag, Mayo.
Hoi. Ik ben het, Scott Mayo.
Zo zie ik eruit als ik uit de pot ben.
Wat goor, zeg. O, mijn god. Stop daarmee.
Dat is Scott Mayo niet, mensieneuker.
-Jack, haal ons hier weg. -Begrepen, schat.
Hij zat niet eens in de cockpit.
Wie bestuurde nou wie?
O, god. Verdomme. Ik kan niet geloven dat dat echt is gebeurd.
Anders ik wel. Dat was bizar. Ik heb met een hotdog gevrijd.
Dat niet. Gast, Brenda en Barry betrapten ons tijdens het neuken.
Dit is verknipt. Ik ben leiderskandidaat.
Ik kan dit er niet bij hebben.
Het is in orde, Frank. Rustig.
Oké, kijk me aan.
Frank, waar zijn we mee bezig?
Gast, hou op. Nee. Ik moet me concentreren.
Het debat begint zo.
Waar niet over te debatteren valt, is hoe geil je bent.
Kun je daarmee ophouden?
Hoe moet ik nu het podium op met Brenda? Ze haat me.
Het is niet ideaal, maar seksschandalen komen veel voor.
Soms is het goed voor populariteit.
Is iemand ooit betrapt op het neuken van een andere soort
die hun gezworen vijand is?
Nee. Dat had een president moeten zijn
die een beer of haai of zo had geneukt.
Maar geen zorgen. Je kunt het. Blijf wiebelig.
'Blijf...' Hou je bek, man. Wat een ramp.
Slimme Sammy sloeg de slome slakrop. Slimme Sammy...
-Ik heb net de laatste peiling binnen. -Oké, rustig. En?
Frank en Brenda lopen voorop. Ik dreig alles te verliezen.
Dat is jammer.
Hetzelfde geldt voor jou.
Wat? Jezus.
Maar ik ben eraan gewend geraakt om alles te hebben.
Dan weet je wat je te doen staat. Haal alles uit de kast.
Doe er alles aan om mij beter uit de verf te laten komen.
Ik heb het te ver geschopt om nu alles te verliezen.
Ik wil dat je ze verwoest.
Welkom en goedenavond. Vanavond kronen we Voedseltopia's nieuwe leider.
De regels zijn simpel.
Ik ga de kandidaten moeilijke, doordringende vragen stellen.
En dan gaan jullie voor het voedsel staan
waar jullie op willen stemmen. Oké?
Mooi zo. Een warm applaus voor de eerste kandidaat, de sinaasappel Julius.
Brenda. Allereerst, over wat je misschien denkt te hebben gezien...
Praat niet tegen me, mensiesmurrie-slurpende verrader.
We moeten wel praten. We gaan zo samen het podium op.
En Frank en Brenda.
-Waarom kregen wij geen leuke intro? -Ik stel hier de vragen.
Allereerst een moeilijke.
Frank en Brenda, veel voedsel noemt jullie,
en ik citeer, 'leugenaars, charlatans, bedriegers'.
Julius daarentegen is beschreven als 'eerlijk, lief, rubensachtig...'
Ik weet niet wat dit is, maar ik heb een mededeling.
Ik stel me niet meer kandidaat
met Frank.
Ik doe het alleen. Breng me een shotglaasje.
Hoera voor Brenda. Nieuwe kandidaat, nieuwe rij.
Mijn ex-medekandidaat, Frank, is een vuile hond.
Ja. Hij is een vieze, vuile hond.
En het is me duidelijk
dat wij niet langer dezelfde dingen waarderen.
Het belangrijkst is dat Frank...
Zeg niks over mij en het mensie.
Hij wil binnen dit systeem werken.
Maar ik zie een groeiende tandkloof.
Hij denkt dat we tanden van de rijken aan de armen moeten geven.
Ik denk dat we helemaal van tanden af moeten.
-Brenda, wat doe je? -We zouden alles moeten delen.
Oké, er is later nog tijd voor rare, onpopulaire tirades.
-Maar laten we terug... -Van wie is dat scheurijzer?
Fout. Want hij zou ook van die pruim zijn.
-En die doos rigatoni. -Wauw, ik zou een auto hebben?
Ja. Je zou alles hebben. En niks. Snap je?
Stem op mij, en samen kunnen we het systeem omvergooien.
Wat doen jullie nog in Franks rij? Kom hier.
Ik wil half op Frank stemmen
en half op Brenda.
Wat nu? Ik ben gesplitst.
Ik zei het, je verdeelt onze stemmen.
Voedsel is bang voor dat radicale gedoe. Je naait ons.
Wil je het over naaien hebben? Want dat kan.
Nee. Vergeet het. Blijf bij de punten.
Willen jullie iets verknipts horen?
Alleen de presentator mag vragen stellen en...
Ga alsjeblieft verder over je verknipte ding.
Frank heeft een mensie geneukt.
Getuige. Ik heb niks tegen kinks,
maar het was goor en je moet je schamen.
Wat? Dat is belachelijk.
Het is een leugen. Dit gebeurt er nu.
Brenda ziet dat ze verliest door haar slechte standpunt
en dus valt ze terug op ongegronde, bizarre beschuldigingen.
Dat is heel makkelijk. Hier: Brenda heeft een steen geneukt.
Dat is beter dan het gekke been van een mensie te knuffelen
tot hij je met zijn gekke sap glazuurt.
Waar gaan jullie heen? Kom terug.
Ik neuk geen mensies. Ik neuk voedsel.
Echt. Ik neuk jullie allemaal als ik de kans krijg.
Met die mensie-stank van je? Echt niet.
-Kop dicht, Brenda. -Kop dicht, Frank.
Je kunt je stem aan deze wrakken verspillen,
of stem op mij, Julius. Laten we een toegift geven, Jams.
-Waar gaan jullie heen? -We zijn nog goede kandidaten.
We zijn nog goed.
Wat een geweldig einde. Het voedsel heeft gesproken
en met een overweldigende meerderheid
is de leider van Voedseltopia ieders favoriete sinaasappel, Julius.
Ik doe het voor jullie.
Ja. Ik ben voedsel van voedsel, voor voedsel...
Wacht op mij.
...en door voedsel.
Verlies. Wanhoop. Tragedie.
Een krachtkoppel valt uit elkaar
en daarmee ook de sociale fundering van Voedseltopia.
Hou je bek, Wiener.
Vertaling: Bo-Elise Brummelkamp
Creatief supervisor Maaike van der Heijden