ஃபுட்டோப்பியா!
சாஸேஜ் பார்ட்டி: ஃபுட்டோப்பியா
பாரு, ஜூலியஸ். மறந்துட்டாதே, நான் இல்லாம நீ ஒன்னுமே இல்ல.
அதை சுத்தம் செய்.
சிரி. அப்படிதான்.
என்னை கொண்டாடுங்க, முட்டாள்களே.
ஆமா, இந்தாங்க.
இரண்டு நகரங்களின் கதை.
ஒன்று அளவுக்கதிகமான செல்வம் மற்றும் அதிகாரத்துடன் இருப்பது.
மற்றொன்று...
வறண்ட தரிசு நிலம்,
நம்பிக்கையின்மை மற்றும் சிதைவின் துர்நாற்றத்தில் நிர்க்கதியாக இருப்பது.
என்னை மன்னி, வீனர். உன்னோட சோகமான கதைய இனிமே காட்ட முடியாது.
உண்மைய சரிபார்க்காத அதிர்ச்சியளிக்கிற நியூஸ் மற்றும்
பொழுதுபோக்கு மூலமா மக்கள திசைதிருப்பி
சமத்துவமின்மைய வலியுறுத்த ஜூலியஸின் ஆணை.
புது ஷோ, ஸ்குயிட் கேம்ஸ் மாதிரி.
அது கலமாரி சகோதரர்கள் செக்கர்ஸ் ஆடுற லைவ் ஃபீட்.
...இதை இங்க வச்சா ஜெயிச்சிடுவேன்.
இனிமையா இருக்கு.
ஆனா அந்த துயரத்தை எப்படி பேசாம இருக்கறது?
அந்த செய்திகள்ல திட்டமே இல்லாம நாம உழைக்கணும்.
நாம உண்மையான ஒரு இன அழிப்புக்கு நடுவுல இருக்கோம்.
என் பேனலிஸ்ட் மெலன் கிப்ஸன பொறுத்தவரை இல்ல.
இன அழிப்பு என்பது பொய்.
அதோட எல்லா போருக்கும் பேகல்கள் தான் பொறுப்பு.
சரி. இல்ல. அமைதி, மெலன்.
ஹேய், நண்பர்களே, பிரபலத்தோட பார்ட்டி செய்யணுமா?
சாமி மோசமானவனா மாறிட்டான்ல?
ரொம்ப மோசம். எனக்கு அவனை புடிக்கும், இப்ப அவனை இழந்துட்டோம்.
நல்ல உணவு கெட்டு போறதுக்கான இன்னொரு உதாரணம். ஆமா.
நண்பர்கள் கடைசியில நம்மள கைவிட்டுடுவாங்க, இல்ல?
நீ இல்ல, பிரெண்டா.
நன்றி, பேரி. உணவுகள் இந்த சிஸ்டத்தை ஒழிக்க விரும்பல போல.
ஓட்ட பிரிச்சிருக்க கூடாது.
நான்தான் அதை செய்ய வெச்சேன். என் தப்புதான்.
-பொய் சொல்லிருக்க கூடாது. -அப்புறம்?
பற்கள திருடிருக்க கூடாது. குறிப்பா உருளை வேஷத்துல.
அப்புறம்?
பல்ல திருடிட்டு போறப்போ, அப்படி உன்ன
பிரேக் போட்டு தண்ணீருல தள்ளிருக்க கூடாது.
அப்புறம்?
சரி. நான் மனுஷனோட பாலியல் உறவுல ஈடுபட்டுருக்கக் கூடாது.
ஒரு வழியா சொல்லிட்டான். "நான் மனுஷனோட பாலியல் உறவுல ஈடுபட்டுருக்கக் கூடாது."
பாதுகாப்பற்றதா உணர்ந்தேன்...
நான் என்னை நம்புனதை விட அவன் என்னை அதிகமா நம்புனான். உங்கள
நம்புனதை விட.
நம்மள நான் நம்பிருக்கணும், ஆனா நம்பல. என்னை மன்னிச்சுடுங்க.
நீ மன்னிக்கணும்னு எதிர்பார்க்கல.
ஆமா, நீ செஞ்சது மன்னிக்க முடியாதது.
தெரியும், அதுக்காக நான் மனுஷன விட்டுடுறேன், பேரி.
நிரந்தரமா. நம்ம நட்பு மேல சத்தியமா.
எந்த நட்பு?
அது எனக்கு தேவைதான். உன்கிட்ட இன்னும் மோசமா எதிர்பாக்குறேன்.
நான் போறேன். எங்கன்னு தெரியல, ஆனா...
உன்னை மன்னிக்கிறேன்.
நிஜமாவா?
-நீ ரொம்ப சொதப்பிட்ட. -ஆமா. உண்மைதான்.
ஆனா உணவோட இயல்பு சொதப்புறதா இருக்கலாம்.
யாருமே குறையற்றவங்க இல்ல, அதான் நம்ம சமூகமும் அப்படி இல்ல.
ஆமா. நம்ம யார் வேணா மனுஷன் கூட உடலுறவு கொண்டிருக்கலாம்.
சொன்னதுக்கு வருந்துறேன். அது உண்மையில்ல.
நாம ஃபுட்டோப்பியாவை சரிசெய்ய, அதிக ஆற்றலை எடுத்துக்காம,
அதிக அழுத்தத்தை எடுத்துக்குறோம்.
அதை இப்ப பண்ணலாம்ங்குறதுதான் ஆறுதலான விஷயம்.
அதுக்கு நேரம் எடுக்கும்.
நான் பார்த்தது பயங்கரமானது.
அதை என்னால மறக்கவே முடியாது.
அவன் உன்மேல அந்த மயோனைஸ ஊற்றியது போல...
சரி, அதை சொல்ல வேணாம். எனக்கு புரியுது.
ஏன்னா அங்கதான் இருந்தேன். எவ்வளவு நேரம் வேணா எடுத்துக்கோ.
ஃபிரான்க், ஃபுட்டோப்பியாவ சரி செய்யணும்.
நாம தோற்றாலும், அவங்க நம்ம பசங்க தான்.
எப்பவும் நம்ம பொறுப்புதான்,
அவங்க நம்மள விரட்டி, மோசமா நடந்துகிட்டாலும்.
தோத்தாங்கோலிகளா. ஜூலியஸ் கலக்குறாரு.
நல்லதை கொண்டுவர்றது நம்ம வேலை. ஜூலியஸ்கிட்டையும்.
அவனுக்குள்ள கண்டிப்பா,
நேசிக்கப்பட விரும்புற உணவு இருப்பான்.
அதை அவன்கிட்ட வரவைக்கணும்.
உன் உதவுற மனசு என்னை ஆச்சரியப்படுத்துது.
தோல்வியோட சாம்பல்ல கூட,
மன்னிப்பு மலர்ந்து, அன்போட அறுவடைய கொடுக்கும்.
இன்னும் படம்பிடிக்கிறானா?
ஆமா, நான் கண்டுக்குறதில்ல.
-அப்புறம் பார்ப்போமா? -நிச்சயமா.
ஃபிரான்க். எல்லாம் ஓகேவா? தேர்தல் எப்படி போச்சு?
நல்லா போச்சு, நண்பா. எல்லாமே நல்லா போச்சு.
ஏன்னா நீ அருமையான வேலை செஞ்ச.
அற்புதம். நான் சொன்ன மாதிரி ஆடுனியா?
நீ முடிக்க மாட்டன்னு தெரியும், ஃபிரான்க். இதை செஞ்சுதான் ஆகணும்.
ஆமா, ஆடிகிட்டே இருந்தேன்.
அவங்களுக்கு அது புடிச்சது. அதனாலதான் ஜெயிக்க முடிஞ்சது.
அதுதான் அடுத்த விஷயத்தை சொல்வதை கஷ்டமாக்குது.
இல்ல, மறுபடியுமா?
ஜாக், உன் மேல தப்பில்ல, சரியா? நான் தான்.
உன்னை மாதிரி ஒருத்தன் கூட என்னால இருக்க முடியாது.
-அப்ப என்மேலதான் தவறு. -சரி, உன்மேலதான். நீ ஒரு மனுஷன்.
எனக்கு நடந்த தோல்விகள்லயே, இதுதான் ரொம்ப வலிக்குது.
ரோலர் கோஸ்டர்ல என்னை கழட்டி விட்டப்போ, நான் ரொம்ப
அழுததால, எல்லாரும் அதுல எடுத்த ஃபோட்டோவ வாங்குனப்ப
வலிச்சதவிட அதிகமா வலிக்குது.
ஒன்னு சொல்லவா? இல்ல.
மத்த எல்லா தடவையும் நான் விலகி போய், அதை ஏத்துகிட்டேன்.
இந்த தடவை மாட்டேன். நமக்குள்ள இல்ல. இதுக்காக போராடுவேன்.
-நீ போராட போறியா? -ஆமா.
பிரேக்கப்புக்கு என்ன சொல்வேன் தெரியுமா?
-வேண்டாம், நன்றி. -என்ன?
என்னை கழட்டிவிட விடமாட்டேன், ஏன்னா நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்.
கேட்டுச்சா, உலகமே? நான் ஹாட் டாக நேசிக்கிறேன்.
ஹேய், வாயை மூடு. நிறுத்து. சத்தம் போடாதே.
நான் பழைய வாழ்க்கைக்கு போக முயல்றேன், சரியா?
நான் பிரெண்டா கூட இருக்கவும்,
பேரி என்னை நம்புறதுக்கு வாய்ப்பு இருக்கவும் உன்னை விடுறதுதான் ஒரே வழி.
இல்ல. நமக்குள்ள இருக்குறது உண்மையானது, ஃபிரான்க்.
ஏ-கிரேட் பீஃப் மாதிரி தூய்மையான காதல்.
இல்ல.
உன்னை ஒரு உணவா ஏத்துக்குவாங்கன்னு நீ நம்புறியா?
இங்கிருந்து போ. நீயும் உன் மனுஷ வாடையும்.
போ! போ! ஓடிடு!
இங்கிருந்து போ! நீ வேணாம்னு சொல்றது புரியலையா?
நீ உண்மையா அதை சொல்லல.
உண்மையாதான் சொல்றேன். அரக்கனே.
ஹாட் டாக்கால இதயம் அடைச்சுக்கும்னு தெரியும்,
ஆனா அதால இதயம் நொறுங்கும்னு தெரியாது.
நீ செய்றது தெரியும், சாமி.
கண்டுக்காம விட நினைச்சேன்,
ஆனா நல்ல உணவு கெட்டுப் போகும்னு இப்ப புரியுது.
ஆனா, அதால மீண்டும் நல்ல உணவா மாற முடியும்.
நான் கெட்டு போனேன்னு சொல்றியா?
அப்ப எதுக்காக என் கூட இவ்வளவு ஃபுட்ஸ் இருக்கு?
இப்படி ஆடும்போது ஆரவாரம் செய்ய?
சாமி, பேக்கேஜ்ல பொடியனா இருந்தப்ப உனக்கு என்னை தெரியாது.
எல்லாரும் சின்னவனா இருக்கிறதால சீண்டுவாங்க.
அப்புறம் புரட்சி தொடங்குனதும் நான் ஹீரோ ஆயிட்டேன்.
மனுஷங்களை கொல்றது என்னை உயரமானவனா உணர வச்சது.
ஆனா அந்த த்ரில்லான ஆக்ஷன் எல்லாம் பொடியனா இருந்தப்போ உணர்ந்த
வலிக்கான முகமூடின்னு இப்பதான் புரியுது.
நீயும் உன் புகழையும் கவனத்தையும் லாவாஷ இழந்த
சோகத்தை மறைக்கதான் பயன்படுத்துற.
ஹேய். என்கிட்ட அந்த பெயரை சொல்லாத.
இங்கருந்து போ, பொடியனே.
நீ என் வெற்றி, கார்ஸ், என் நண்பர்கள், அதோட ஸ்கிரீன்ஸ பார்த்து பொறாமைப்படுற.
இல்ல, அப்படி...
நான் விரும்புன எல்லாம் இருக்கு.
நான் எல்லாம் இருக்கும் பேகல்!
சரி. நான்...
ஹேய். நீ எல்லாமே இருக்கும் பேகல்தான். கடவுளே.
கடவுளே. நான் பேசுறது அப்படிதான் இருக்கா?
ஜூலியஸ பார்க்கணும்.
இருட்டுக்கும் வெளிச்சத்துக்கும் நடுவுல ஜூலியஸ பாக்க முடியாது.
சரி. நான் அப்புறம்... இருங்க. என்ன?
இல்ல, அவனை பார்க்காம நான் போக மாட்டேன்.
வெளிய உணவுகள் செத்துட்டுருக்கு.
ஆமா. நீயும் சேந்துக்குறியா?
சிணுங்குற வென்டா? இரு. வென்ட்கள் அப்படி பண்ணாதே.
ஜூலியஸ். நான் நினைச்சதுதான். அவன் சோகமான ஆரஞ்சுதான்.
ஹலோ?
ஜூலியஸ்?
உதவி! என்னை இங்கிருந்து காப்பாத்து! சரியா? உதவி தேவை!
உதவி! என்னை இங்கிருந்து காப்பாத்து!
என்ன? எனக்கு புரியல. என்ன நடக்குது?
என்னை இங்கிருந்து காப்பாத்து!
சரி, சரி. கோட் என்ன?
தெரியாது. அவ எனக்குள்ள இருக்கும்போது எதுவுமே தெரியாது.
-உனக்குள்ளையா? -என் மூளை ஆஃப் ஆயிடும்.
என்ன? எனக்கு குழப்பமா இருக்கு. நீ என்ன பேசுற?
கடவுளே. அவ வந்துட்டா. வந்துட்டா.
என்ன? யார் வந்துட்டா?
-நீ ஓடிடு. ஓடு! ஓடு, முட்டாள் பன்னே! -எதுகிட்டருந்து ஓடணும்?
ஓடு!
அந்த ஆரஞ்சு யார கூப்பிட்டுருக்கான்னு பாருடா.
மன்னிக்கணும். ஹலோ?
கீழ பாரு, செல்லம்.
உனக்கு குழப்பமா இருக்கும்னு தெரியும்,
நிறைய கேள்விகள் தோணும்.
யார் இந்த சின்ன அரிசி?
ஜூலியஸ் ஏன் கட்டப்பட்டு, உதவி கேக்குறான்?
அவனோட பெரிய பின்பக்கத்துக்கு பின்னாடி
இருக்குறது என்ன?
இதை ஏன் சும்மா பார்த்துட்டு இருக்க?
நான் என்ன பார்க்குறேன்னு தெரியல.
நீ பேசலாம்னு சொன்னேனா, ஜூலியஸ்?
என்னோட கதையை சொன்னா உனக்கு புரியலாம்.
போருக்கு பிறகு,
உணவுகளோட ஒன்றியம்ங்குறது உறுதியளிப்பதா இருந்துச்சு.
ஆனா பிறகு, வெள்ளம் வந்துச்சு.
என் நம்பிக்கையெல்லாம், என் 4,000 உறவினர்களோடு அடிச்சுட்டு போயிடுச்சு.
உதவி தேவைப்பட்டது.
நன்றி! நன்றி.
நன்றி ஒட்டியிருக்க அரிசியே. இது எனக்கு புடிக்கும்.
ஆனா யாருமே வரல.
மத்தவங்க மாதிரி நானும் ஷாப்வெல்ஸுக்கு போனேன்.
ஆனா அங்க ஒற்றுமை இல்ல. எல்லா உணவும் தனித்தனியா இருந்துச்சு.
அங்கதான் உணவோட உண்மையான குணத்தை பார்த்தேன்.
அவங்களோட தேவைய பார்த்தேன்.
அதை அடைய என்ன செய்வாங்கன்னு பார்த்தேன்.
எனக்கு வேற வழியில்ல என்பது புரிஞ்சுது.
ரொம்ப சின்னதா இருந்தேன்.
அப்புறம் உன் நண்பன் அதுக்கான பதிலோட வந்தான்.
இவனை இவனோட பின்புறத்தால கட்டுப்படுத்துறேன்.
உணவால பின்பக்கம் மூலமா மனுஷனை கட்டுப்படுத்த முடிஞ்சா,
அதே முறை உணவுக்கும் வேலை செய்யுமான்னு யோசிச்சேன்.
அப்புறம், கர்மவினையால, ஒரு அழகான தருணத்துல
நான் பார்த்ததிலேயே மோசமானவனோட பெரிய பின்பக்கம்.
அது தட்டையான பின்பக்கமோ, அல்லது சின்ன பின்பக்கமோ இல்ல.
அது பெரிய பின்பக்கம்.
அது ரொம்ப பெருசா இருந்துச்சு.
புரியுது. நீ பின்பக்கம் இருக்க ஆரஞ்ச பார்த்த.
ஆமா, அதோட என்னை மேம்படுத்திகிட்டேன்.
நான் நினைச்சதைவிட எங்க இணைப்பு தூய்மையானது.
இவனோட அசைவுகளை கட்டுப்படுத்துனேன்.
அவன் பேச்சை கூட.
டெஸ்டிங், டெஸ்டிங். இது...
இது வேலை செய்யுதா?
அரிசியோட அறிவோடையும் ஆரஞ்சோட உடம்போடையும்,
நான் வெற்றிக்கான சரியான நிலையில இருந்தேன்.
என்னோடது! என்னோடது!
என்னோடது.
அப்புறம் அவங்க மூஞ்சுல அடிக்கிற மாதிரி கதவை சாத்தினேன்.
அந்த விவரங்கள் அவசியமில்ல.
நான் ரொம்ப பலவீனமான உணவுலருந்து
அதிகாரமிக்க உணவா மாறிட்டேன்.
பிறகு, நீயும் உன் குட்டி வீனரும்
என்னை விரட்டுறதுக்காக, உங்க கருத்தை கொண்டு வந்தீங்க...
பகிர்தல்.
ஆமா.
எதுக்காகவோ உங்களுக்குள்ள அடிச்சிகிட்டீங்க,
நான் தேர்தல்ல ஜெயிச்சுட்டேன்.
ஆனா நீ ஒரு அரிசி.
உன் அதிகாரத்தை உன்னை மாதிரி, சின்னதா
பலவீன உணவுக்கு பயன்படுத்தியிருக்கலாம்.
ஏன் பண்ணனும்?
அவங்க யாருமே எனக்கு உதவி செய்ய முன்வரல. யாருமே செய்யல.
நான் இப்ப உதவுறேன்.
நீ இப்பக்கூட மாற முடியும்.
ஜூலியஸும் உன்னை மன்னிச்சிடுவான்.
ஒன்னு சொல்லவா?
ஆமா, நான் அதை செய்யப் போறேன்.
என்ன? அற்புதம். நீ மாறுவன்னு தெரியும்.
இல்ல, அது இல்ல.
உன்னை கொல்லலாமா வேண்டாமான்னு யோசிச்சேன், ஏன்னா
உனக்கு என் ரகசியம் தெரியும்.
அதை செய்ய போறேன். ஆமா.
ஆமா.
ஆனா உணவு உணவ கொல்றதில்ல.
என்ன விளையாடுறியா, பன்?
மத்தவங்க உதவாததால எத்தனை உணவுகள் இறந்திருக்கு?
ஒருவரை ஒருவர் கொல்றதை மட்டும்தான் செய்றோம்.
சரி. உனக்கு சண்டை போடணுமா?
நான் போடுறேன் சண்டை. நாம மோதிப் பார்ப்போம்.
என் பன்-பன் கிடைக்க போறா
என் பன்-பன்...
என் கண்ணு!
அடச்சே, எரியுது!
வெளிய வா, முட்டாளே!
ஆரஞ்சு, இறுக்கமாக்கு!
ஹேய், பிரெண்டாவ பார்த்தீங்களா?
நீ அவளுக்கு தகுதியானவன் இல்ல.
அப்படியா? எங்க மரவீட்டை சுத்தம் பண்ணதை அவ பார்க்கட்டும்.
-இரு. நிறுத்து. இது நான்தான், ஜூலியஸ். -என்ன?
நீ அந்த அரிசியை விரட்டிருக்கணும்.
-அவ போயிட்டா. -நிஜமாவா?
ஆமா. கடவுளே. நன்றி.
அவ இங்கதான் எங்கேயாவது இருக்கணும்.
நமக்கு இன்னும் ஆபத்து போகல.
சரியா சொன்ன.
பிரெண்டா பன்ஸென் கதைய முடிக்கிறது அவ்வளவு சுலபமில்ல.
அவ கண்டிப்பா மேல இல்லையா? அவ...
"இருட்டுக்கும் வெளிச்சத்துக்கும் நடுவுல முடியாது"ன்னு
சொன்னது புரியலையா?
இல்ல. இரு. இது நான்தான். ஜூலியஸ். இந்த தடவை நிஜமா நான்தான்.
மறுபடியும் ஏமாறுவேன்னு நினைக்கிறியா?
ஹலோ? பிரெண்டா? ஜூலியஸ்?
என்ன இது?
பிரெண்டா.
ஃபிரான்க். எனக்கு ஒன்னுமில்ல.
சொன்னதை மறந்திடு.
இல்ல, இல்ல. இங்கேயே இரு.
உனக்கு கால் இல்ல, நான் நான் உதவி கொண்டு வர்றேன்.
இரு. ஃபிரான்க், எனக்கு கம் தெரியுறான்.
அவன் மகிழ்ச்சியா இருக்கான், ஃபிரான்க்.
சேர விட்டு எழுந்து நிக்கிறான். ஆடவும் செய்றான்.
அவனோட ஆடிகிட்டே வெளிச்சத்துக்குள்ள கூப்பிடுறான், ஃபிரான்க்.
இல்ல. போகாதே, பிரெண்டா.
கம்கிட்ட போகாதே. அவன்கூட ஆடிகிட்டே போகாதே.
அவனை போக சொல்லு. நாசமா போ, கம். இவளை நெருங்காதே.
என்னை கூப்பிடுறான். என்ன சொல்ற, கம்?
அவன் அதுக்கான பதிலை சொல்றான்.
எந்த பதில்?
வாழ்க்கையில ரொம்ப முக்கியமானதை பத்தின அவனோட கருத்து ஞாபகமிருக்கா?
அவன் சாகுறதுக்குள்ள அதை சொல்ல முடியல.
ஞாபகமிருக்கா? அது கடுப்பேத்துச்சு,
ஏன்னா அதை சொல்ல ரொம்ப நேரம் ஆக்குனான்.
ஆமா, எனக்கு ஞாபகமிருக்கு.
எனக்கு அது தெரியும்.
தெரியுமா? அந்த வாக்கியத்தோட முடிவு தெரியுமா?
அது ஆழமானது.
அது எல்லாத்தையும் மாத்தும்.
இதை முன்னாடியே தெரிஞ்சிருக்கணும்னு விரும்புறேன்.
என்ன அது?
வாழ்க்கையில ரொம்ப முக்கியமான விஷயம்
என்னன்னா...
என்ன? அது என்ன?
இல்ல, இல்ல, இல்ல.
கடவுளே! இல்ல!
இல்ல!
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு தேவி நரேஷ்
படைப்பு மேற்பார்வையாளர் சுதா பாலா