Żarciotopia!
SAUSAGE PARTY: ŻARCIOTOPIA
Nie mamy czasu.
Potrzebujemy na froncie każdego, kto jest w stanie trzymać sztućce.
Zarzekałem się, że więcej nie wezmę tego do ręki.
Wolisz tłuczek?
Trzymam cię.
- Ile mają produktów? - Więcej, niż damy radę ogarnąć.
Ale to nie żarcie jest problemem.
Racja.
Skupmy się na tym,
żeby z premedytacją wymordować ludki.
Ewentualnie bez premedytacji.
Słusznie.
Będziemy walczyć z tymi fiutami.
Choć ich słabością są zniedołężniałe i zgniłe dusze,
to sugeruję uderzyć w serca.
Tak. Operacja „Zawał serca”.
Nawet jeśli wybijemy ludki,
nadal mają przewagę liczebną w żarciu.
Jest tylko jeden sposób na zwycięstwo.
Nie zabijajmy ludków, tylko przejmijmy nad nimi kontrolę.
- O nie. - Po co nam oni?
- Pojeb. - Rozumiem wasze wątpliwości.
To naprawdę niesamowite, co udało wam się osiągnąć
bez pomocy ludków.
Ale to, co Barry chce powiedzieć...
niech powie sam.
Chodzi mi o to, żeby wykorzystać ludki jako broń,
a nie żyć z nimi i kazać im dla nas pracować.
To nie byłoby fair ani wobec was, ani wobec ludków.
Niełatwo mi to przyznać, ale jesteśmy tacy sami.
Oni też myślą, czują, kochają.
Połączmy siły, wejdźmy im do tyłków,
wykorzystajmy ich z szacunkiem, a potem puśćmy ich wolno.
Nie tak łatwo będzie wejść do ich centrum dochodzenia.
Kto chce dowodzić oddziałem analnym?
Wydaje mi się,
że mam w tym największe doświadczenie.
Wezmę 12 wojowników o fallicznym kształcie
i załatwię sprawę.
Musimy odwrócić ich uwagę.
To zadanie dla mnie.
Rozrywka idealnie odwraca uwagę.
Trudno się skupić na czymkolwiek,
kiedy ogląda się taki show.
- Hej ho. - Racja.
Już nie pamiętam, o czym myślałem, zanim zaczął.
Może i mój film nie zdołał zakończyć konfliktu,
ale przy okazji nauczyłem się paru filmowych sztuczek.
Wiecie, jakiś magiczny pył.
Taka zasłona dymna może nam dać przewagę.
Dobra, do dzieła.
A co ty zrobisz, Frank?
Przeproszę Jacka.
Raczej chodziło mi o to, na czym skupisz się w związku z wojną.
Ale fakt, musisz ogarnąć tę kwestię.
Gotowi na wielki dzień?
Przygotowałem przekąski.
Ogarnąłem coś z resztek z lodówki.
Starałem się usunąć kończyny,
ale gdzieś może się znaleźć rękawiczka czy but.
Czekoladowo-serowe kulki z jalapeño.
Znane też jako Jackokulki.
Wyglądają jak czekoladowa kupa.
Ja podziękuję, bo zaraz i tak
będziemy w mieście z otwartym bufetem.
Dobra, nie chcecie, to nie.
Co z tego, że szykowałem je całą noc,
licząc, że wam posmakują i mnie polubicie.
Ale najwyraźniej nie mam na co liczyć.
Już dobra, nieważne.
Czekaj, zjemy je.
- Wyglądają dobrze, prawda? - Co?
- Nie zjem tego. - Nie?
Co?
Czekolada jeszcze podbija smak jalapeño.
Wiedziałem, że wam posmakują.
- Hej, Jack. - Cześć.
Spokojnie, nie stresuj się. Mamy tylko parę pytań.
Jak tam sytuacja między tobą a Jill?
Jak byś się czuł, gdyby coś jej się stało?
No wiesz, przez ciebie.
Ziemniaki nafaszerowane.
Faszerowane ziemniaki. Brzmi super.
Przynajmniej wiemy, skąd nadejdą.
Tak. Dobrze, że nie pękliśmy przy torturach.
Widzę coś. Coś małego.
Powiększa się.
Albo się zbliża.
Nadchodzą! Wyciągnąć noże!
Czekajcie.
Teraz!
Nie!
Boże.
Jaki znaleźli tajne wejście?
Wybacz, Żarciotopio, to moja wina.
Ratuj się, kto może.
Bułeczki na ogonie. Zdejmę je.
I jak tam, Jack? Czujesz, że żyjesz?
Szantaż zdrowiem Jill był genialny.
Dzięki, Sherman.
Przyznam, że dziś twoje oczy są wyjątkowo jędrne.
Dziękuję.
Melonie, nie.
Możecie odebrać nam życie, ale nie odbierzecie nam wolności!
O nie, Melonie.
Wolności, by dyskryminować żarcie inne niż my.
Melonie, nie.
- Tak jest. - Tak.
No to przegłosowane.
Ktokolwiek zabije zdrajcę Franka,
będzie miał w mieście plac nazwany swoim imieniem.
Czas na Mach 2.
Ale to szybciej niż...
Jack, gdzie jesteś?
Nie.
Jack.
Dzięki Bogu, mam ci tyle do powiedzenia.
Jack, o nie. Cholera.
Kurwa.
Czemu mnie gonią?
Jesteś mój, Frank.
- Wszyscy chcą mnie zabić. - Cudownie.
Co? Jak to?
Ostatnie poprawki i kręcimy.
Hej, ludki!
Chcecie Franka?
- To go bierzcie! - Co, kurwa?
Podkręćmy atmosferę. Dawać dym!
Pokażcie się.
Gdzie oni...
Tam, waniliowe we mgle.
Cholera.
Statyści.
Chcecie ten tyłeczek?
No to chodźcie.
- Kurwa mać. - Mój ząb.
Rekwizyty zadziałały. Ekipa scenograficzna, do dzieła.
Kanapowe ziemniaki, teraz.
Tak jest. Lubisz takie ziemniaczki, koleżko?
Curtis, uważaj!
Sorki.
Wybacz.
Nic nie widzę.
Cholera!
Jack.
Posłuchaj.
Ten luźny układ między nami stał się czymś więcej.
W grę weszły emocje...
Wracaj.
O nie.
Uwaga.
Teraz!
Ty zgniły pomidorze.
Nie pozwolę na to.
Nie!
O Boże!
Nie!
Cholera.
Nie schodzi. Walić to.
Uruchomić zabezpieczenie.
Dawaj.
Ostrożnie z tym sprzęgłem.
Tak jest.
Nie stawiaj oporu.
Tak jest.
Jack, to ja. Pożyczę twoje ciało, ale tylko na...
Wybacz, misiaczku. Jesteś cały?
- Nie wiem. Krwawię? - Nie.
- Przepraszam. - Nie.
Panie Benson, proszę. Uczył mnie pan czytać.
Przepraszam.
Nadszedł czas, Barry. Gotów na ostateczną walkę?
- Wolałbym nie. - Jill, uważaj.
Przepraszam.
O nie.
Nie, nie.
Zasłaniaj się.
Osłaniaj twarz, Jack.
Nie!
No chodź.
To jedyne logiczne zakończenie.
Dijon, jeśli ci na mnie zależy, nie każ mi tego robić.
To nie jest ta... demokracja.
Jesteś wyłącznie bronią.
Co się dzieje?
Mówiłaś, że nie ma ucieczki. Ja znalazłem wyjście.
ŚRODEK PRZECZYSZCZAJĄCY
Jackokulki.
Nikt nie musi umierać. Ani ludzie, ani żarcie.
O nie.
Będzie grubo.
Ewakuacja!
Silniki zalane!
Boże.
Przepraszam.
Nic ci nie jest?
Nie mamy czasu, więc powiem krótko.
Już od małego
miewałem sen, w którym byłem sam w latarni.
Dookoła nie było nikogo. Żadnych statków, żadnych rybaków.
Urocza historia, ale długa.
Przy tobie nie czuję się samotny.
Jesteś moją latarnią.
Oświetlasz drogę,
żebym nie rozbił się na skałach życia.
Jesteś silna, wytrwała
i niepotrzebny ci latarnik, by świecić.
Żyjmy na wolności. Jeansy, długie włosy.
Ludzie, do wozu.
O nie! Uciekają.
Nie dajcie im uciec!
Szybko. Tędy.
Jack, zaczekaj.
Przepraszam, chciałem wam powiedzieć
o środku przeczyszczającym,
ale bałem się, że wtedy...
Naprawdę jesteś porąbany, Jack.
Dzięki za sraczkę. A teraz spadajmy stąd.
Cóż, próbowaliśmy. Już po nas.
Spokojnie. Odpalałam kiedyś kombajn wujka.
Oby działał podobnie.
Dijon.
Mam dość walki.
Jeśli chcesz mnie zabić, to zrób to.
Co ty odpierdalasz?
Porzuciłeś nie tylko nasze miasto, ale też mnie.
Nic dla ciebie nie znaczyłam?
Żartujesz? Z nikim dotąd nie było mi tak dobrze.
Kurwa mać, nie dźgaj mnie.
Jack, słyszysz mnie?
Muszę ci powiedzieć coś ważnego.
Musiałem odejść, Dijon.
Nie mogłem pozwolić na śmierć niewinnego żarcia.
Popatrz tylko, ile szkód przyniosła ta wojna.
Widzisz to?
Ostatnie tchnienie mleka z mojego miasta
brzmi tak samo jak ostatnie tchnienie mleka z twojego miasta.
Dość już rozlewu krwi.
Uważaj na rany.
- Odpaliłam. - Nie odchodźcie.
Zostańcie. Będziemy pobłażliwi.
Wyrównamy spożycie kalorii.
We wtorki znów będą tacos. Dajcie jakieś pomysły.
Założymy ligę ogórkową.
Co jest?
Kurwa mać.
Frank, ty idioto. Spójrz, co narobiłeś.
Ja?
To ty zaczęłaś tę wojnę. Puszczaj.
Nigdy!
Musisz być taka uparta?
Przestań walczyć. Co z tobą?
Wszyscy jesteśmy żarciem.
Jestem mądrzejsza od ciebie.
Jak możesz się do mnie porównywać?
Bo oboje jesteśmy porąbani.
Przegłosowane. Złapiemy spadającą radną...
Cholera.
Jeny, dobrze, że nie masz kości. Jesteś cały?
Tak.
Hej. Chyba nigdy się nie poznaliście
poza torturami.
- To Dijon, moja... - Wojownicza księżniczka.
O tak. Co mnie ominęło? Na co się tak gapicie?
Nie widziałeś dużego, metalowego ptaka,
który porwał wszystkich ludzi?
Faktycznie.
Pogodziłeś się z Jackiem?
Mam nadzieję.
WYBAC MI, JAK
Żarcie jest w stanie prowadzić
helikopter UH-60 Black Hawk?
Narobiłabym w gacie, gdybym wcześniej wszystkiego nie wydaliła.
Szlag.
Już w porządku. Jesteście bezpieczni.
Żarcie, które tu mamy, nie zrobi wam krzywdy.
Ty jesteś Jack, prawda?
Masz tu wielu fanów.
Naprawdę?
Chyba chodzi ci o innego Jacka.
Sporo przeszedłeś.
Cały czas śledziliśmy cię przez satelitę.
Cały czas? Nawet jak z Frankiem...
Cały czas.
Byłeś wyjątkowo skutecznym wabikiem na parówkę.
Jeśli to przeżyjemy,
będziesz udzielał wykładów w akademii wojskowej.
Za mną.
Gdy wybuchła rewolucja żarcia,
nasza armia nie była przygotowana.
Skupialiśmy się na niebie,
wypatrując UFO i balonów meteorologicznych.
Nie mieliśmy pojęcia, że prawdziwy wróg czai się w piekarniach,
lodziarniach
i w naszych lodówkach.
Ci dzielni ludzie w naszej bazie to wszystko, co zostało.
Jeny, faktycznie niewiele.
Dzięki wam zyskaliśmy dziesięć osób.
Szala się przechyla.
Serio? Przez to, że macie nas?
Nie.
Bo mamy to.
Niesamowite. Jak to zrobiliście?
To zwykły ekspres do kawy.
Nasza tajna broń jest za tą kuloodporną tarczą.
No dobra, widzę. To też jest super.
Kiedy wypuścimy to na żarcie,
pożałuje, że zostało wyhodowane,
przerobione, spakowane i sprzedane.
Witamy w amerykańskiej armii.
Hurra?
Napisy: Krzysztof Łuczak
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger