W roku 1896 kapitan William "Bill" McDonald
miał stłumić zamieszki w Dallas.
Burmistrz spytał, gdzie jest reszta stróżów prawa.
McDonald odparł: "To mało, do diaska?
Jedna sprawa, jeden ranger".
Szkoda dobrej whisky.
Zniknąłeś kilka dni temu.
Jak mnie pan znalazł?
Pies złapał trop na ranczu.
Czułem cię z daleka.
Kogo właściwie wkurzyłem?
Złamałeś warunki zwolnienia.
Akurat.
Napaść, grożenie ludziom bronią.
Ukradłeś pracodawcy konia, strzelbę i whisky.
Mówić dalej?
- Broń jest moja. - A na co ci
karabin za 10 tysięcy dolarów?
Zbieraj się, synu. Masz przesrane.
Spróbuj wiać, to zabiję.
Poluję, żeby wyżywić rodzinę.
Szkoda, że to nie sezon.
Jesteś śmieciem z hrabstwa Terlingua, jak ja.
Nie udawaj kogoś innego.
Tyree? Gdzie jesteś?
24 kilometry na południe od Manse Point za Alkali Flats.
Mam Toma, który zwinął konia i broń, i stłukł Joego Hansonsa.
Czym mogę ci służyć?
Był napad na stary Mutual Bank w Mount Verde, pół godziny temu.
Czterech uzbrojonych po zęby typków z terenówką rozpętało tam piekło.
Poważna sprawa. Zabili trzech z policji,
a syn Bena Coppera trafił na OIOM. Chyba jadą w twoją stronę.
Pilnuj się.
Sprawcy są uzbrojeni. Na razie nie macie wsparcia.
Przyjąłem. Widzimy ich.
Abadie i Sha, niedaleko El Paso.
- Prowadzimy pościg. - Jest ich czterech, mają AK-47.
Skręcamy w lewo, droga 245.
Będzie ostro! Uważaj!
Ten sukinkot lata!
Gazu! Zgubisz go!
Śmigłowiec będzie u was za 17 minut.
Gazu!
Do centrali. Zgubiliśmy ich. Jadą na południe drogą Terlingua.
Szlag!
T22 przerwał pościg.
Podejrzani jadą na południe drogą Terlingua.
Jeden z nich opuścił pojazd.
I ujrzałem: oto koń trupio blady,
a imię jeźdźca Śmierć i Otchłań mu towarzyszyła.
Uwaga, broń!
T22, tu centrala. Zgłoś się. Doszło do starcia?
Shane, jesteś tam? Odezwij się.
Dotrą do granicy, zanim śmigłowiec wystartuje.
Chciałbym tam być.
Stary dziad chce być lepszy od Tonkawy czystej krwi.
No to patrz.
Meksykanie nie mają tam żadnego patrolu.
Ci dranie są cholernie niebezpieczni.
Bądź ostrożny.
Chcesz strzelać w opony?
Z 800 metrów?
Jesteś dobry, ale nie aż tak.
O 2 metry za wysoko.
To ja rozumiem!
Co się stało, do cholery?!
Rozwalił nam silnik.
To był duży kaliber.
Z tej odległości nie traficie!
Strzelają do nas?
Odpowiada ogniem, debilu!
Zostawię cię tu.
Przypilnuj koni.
I pamiętaj, że ten koń jest dla mnie cenniejszy niż ty.
Strzelam i lecicie, potem osłaniacie mnie.
Jazda.
Alex?
To zbiegły bandzior, głąbie.
Nic mnie nie obchodzi.
Dzięki, bracie.
Przekonałeś mnie.
Czegoś takiego jeszcze nie widziałem.
Mówili, że było czterech. Idziesz za tamtym?
Tak. Sam daleko nie zwieje.
To co? Puścisz mnie?
Pójdziesz do pudła, Tom.
Radziłam, żeby zapukał.
Nie odbierał pan telefonu.
To jest Agent Specjalny Darby z FBI.
Wywiad Brytyjski.
Zakładam, że ranger Alex Tyree?
Skierował nas tu major Edwards.
Możemy wejść i zamienić słowo?
W porządku?
Dwie minutki...
Wywiad Brytyjski...
Mamy zgodę Departamentu Stanu.
Agent Darby ma za zadanie mnie osłaniać.
Ma szczęście, że nie strzeliłem przez drzwi.
Wielu pan ma wrogów?
Wsadzam ludzi za kratki.
Czują się urażeni.
Wiem, że stosujecie tu nieco inne metody.
Trudno to ogarnąć zza biurka w Londynie,
ale znamy opinie o wybitnych umiejętnościach waszej formacji
i wiemy, co robicie.
Nie jesteśmy kowbojami, agentko Smith.
Działamy wedle przepisów, tak jak wy w Londynie.
Przyszłam, bo major Edwards uważa, że pan jest najlepszy
i proszę o sprowadzenie więźnia z Meksyku.
Federales nie pozwolą na oficjalną akcję, ale nieoficjalnie
wskazali pana.
Będzie pan osobą prywatną.
Jeśli coś pójdzie nie tak, wszystkiego się wyprzemy.
Miło było panią poznać.
Słucham?
Znajdź innego kretyna, paniusiu.
Byłam tam osobiście.
Wyśmiali mnie, gdy powiedziałam, o co chodzi.
Spóźnię się do pracy. Carmen was pożegna.
Ten więzień to bandzior, który zabił trzech policjantów w Esperanza.
Kim jest dla was?
Nazywa się Declan McBride.
Były członek IRA, poszukiwany za działania terrorystyczne
w i poza Wielką Brytanią.
Jest bezlitosny
i bardzo pomysłowy. Jeśli się nie pośpieszymy,
znajdzie sposób, żeby się wymigać.
Po co Irlandczyk rabuje banki w Teksasie?
Bierze małą prowizję od każdego napadu,
a resztę przekazuje na działania kryminalne.
Jego dawny wspólnik twierdzi, że planuje coś na brytyjskiej ziemi.
Proszę o pomoc w imieniu mojego kraju.
Ta angielska agentka obraziła moją inteligencję,
próbując mi grozić.
Nie miałem ochoty go wydać, ale pomyślałem o tobie.
Pamiętam, że mi pomogłeś w bardzo delikatnej sytuacji.
To miało poważne konsekwencje.
Zaciągnąłem u ciebie dług.
Dziś go spłacam.
To już nie ekstradycja, a deportacja.
- Dokumenty są już wypełnione. - Dobra.
Dzięki za gościnę. Meksyk jest wspaniały.
Nie ma za co.
Opłaci wam się mnie tu wysadzić.
Odpuść sobie.
Żal mi tych gliniarzy.
Naprawdę.
Ale działałem dla sprawy.
Dużo jeszcze tych wertepów?
Ze 16 kilometrów do granicy, potem 20 minut
i będziemy w Nuevo Laredo.
Kto pierwszy zwyciężył w walce z kolonialnym imperium?
Jerzy Waszyngton.
Prawo zależy od punktu widzenia.
To wszystko przerasta nas obu.
Gadasz więcej niż moja była.
Szkoda, bo chętnie bym się z tobą zmierzył.
Witaj, szefie. Nie ucierpiałeś?
Tylko moja duma.
- Mówiłem, że bank to zły pomysł. - Następnym razem posłucham.
Załatw tego glinę.
To lekcja, Oleg.
- Widział cię. - Trzeba wybierać.
Dwie twarze,
budzące ciepłe wspomnienia o wojennej przeszłości.
Szliśmy przez ciemność jako przyjaciele.
A to lepsze niż iść w świetle samemu.
- Jurij? - Declan.
Zostańcie. Mam jedzenie i ukraińską wódkę.
To wieśniacy, ale sprawni rabusie.
Chodźmy.
Wypijemy za poległych towarzyszy.
To niemądre, odrzucać hojność Kozaka,
bo może zmienić zdanie.
Dzięki za zaproszenie, ale mamy robotę.
Więc to interesy.
A zatem, panowie...
Mamy tu armatę kaliber 155 z czasów Zimnej Wojny.
Miota 45-kilogramowe pociski na 22 kilometry. W dobry dzień.
A w zły?
W zły jest koszmarem, który cię zabije, nim go usłyszysz.
Dostarczcie to tam.
Stamtąd odbiorę.
Wiesz...
Obawiam się, że wielu rozdrażnisz tą zabawką.
Lubię cię.
Jesteś mi jak brat.
Ale gdy skończysz tę robotę,
ta przyjaźń też się skończy.
Nie wygląda pan najgorzej.
Masz tupet, paniusiu.
Rozumiem pana. Wpadliście w zasadzkę.
Ale zrobił pan swoje i dzięki Bogu przeżył.
Ja dzięki Bogu żyję.
Ranger Daniels to był dobry chłop.
Był mężem, ojcem...
i doskonałym stróżem prawa.
Do tego moim przyjacielem.
- Przykro mi. - Przykro?
To nic nie da.
Więc niech mi pan pomoże dorwać McBride'a.
Widział go pan, rozmawiał z nim. Nikt nie poznał go lepiej.
Wątpię.
Wiedzieliście o zasadzce.
Znajdźcie innego chłopca na posyłki.
Jeśli po niego pójdę,
to na moich warunkach.
Z moimi ludźmi i po mojemu.
Proszę usiąść.
Rangerze Tyree? Proszę.
Jest choć jeden powód, dlaczego mam pomóc?
Mogę ich podać bardzo wiele.
Rok 1993, amerykańscy żołnierze w Somalii.
98 - zamachy na ambasady USA
i porwanie 16 turystów w Jemenie.
- Jemen. - Zrobił to
i zaplanował niejaki Aden Kashmiri.
Sądzimy, że Kashmiri korzystał z dobrze opłacanych usług McBride'a
przy organizacji zamachów w Londynie.
Współpraca z Kashmirim czyni go najgroźniejszym z najemników.
Proszę mówić.
Niech pan pomoże go znaleźć. Po swojemu.
Do tego niezbędna jest zgoda wydziału,
a tego nie da się łatwo załatwić, więc...
Już pani gadała z majorem.
Jasne.
Przypomina mi pan tatę.
Był detektywem w londyńskiej policji.
Mieszkaliśmy w East Endzie, to zła dzielnica.
Zginął na służbie, gdy miałam 17 lat.
Przykro mi to słyszeć.
Wtedy postanowiłam wstąpić do policji.
Poszłam na kryminalistykę
i po studiach zwerbowali mnie do MI6.
Bardzo słusznie.
Poparłby to.
Proszę nie lekceważyć McBride'a.
Declan to socjopatyczny morderca, bardzo inteligentny.
Raz go nie doceniłem.
Nigdy więcej.
Wierzę.
Muszę spytać.
Czy chociaż spróbuje pan wtopić się w tłum?
Jeśli zgubię kapelusz.
Kontroler sekcji, Geddes.
Mówcie mi szefie albo Geddes. Nie jesteśmy formalistami.
- Jacy "my"? - Agencja.
Dbamy o bezpieczeństwo
Wysp i całej wspólnoty. Miło, że pan dołączył.
Alex Tyree.
Wyrafinowany kapelusz.
Zamówię dla pana.
Jak by pan ocenił poziom zagrożenia ze strony McBride'a od 1 do 10?
Ja ich tylko łapię i piętnuję.
Mówi pan poważnie.
Ten gnojek już raz mi nawiał.
Teraz się nie wywinie.
Podszedł pan bliżej niż jakikolwiek agent.
Rozmawiał pan z nim i przeżył. Jest pan naszym atutem.
McBride jest w Londynie
i mamy za zadanie dopilnować, żeby go nie opuścił.
Czy to jasne?
Nadążam, szefie.
Jeśli zrobisz cokolwiek, co postawi agencję w złym świetle,
odbierzemy ci status i zostaniesz sam, synu.
- Wyrażam się dość jasno? - Nie jestem pana synem.
Ani ja twoim papciem. Odpowiadaj, kowboju.
Rozumiemy. Dziękujemy za wprowadzenie.
Zrobimy, co w naszej mocy, by uszanować życzenia agencji
i naturę naszej misji.
O 7:30 rano w holu będzie czekał detektyw.
To twój łącznik. Nie wolno ci bez niego łazić po mieście.
Ta gwiazda za 5 pesos
nie daje ci tutaj żadnych uprawnień.
Agentko Smith, jesteście w Wielkiej Brytanii.
Przepisy są najważniejsze.
Tak jest.
7 i 3/8.
Mój rozmiar kapelusza.
Kto ci kazał przerwać?
Jesteś mi winien więcej, pipo.
Miła jak zawsze.
Było nie odchodzić.
Nagrabiłeś sobie.
Musisz mi pomóc.
Wiedziałam.
Odkąd się zjawiłeś. Kiedy się kochaliśmy.
Tylko dlatego tu jesteś.
Angel...
Ten za drzwiami mnie wielbi.
Potnie cię na plasterki i wrzuci do Tamizy.
Jak mogłeś mi to zrobić?
Lepiej się tu więcej nie pokazuj.
I tyle?
Olałeś wielu przyjaciół, ze mną włącznie.
Teraz możesz wyjść.
Alex Tyree, pokój 207.
- Winda po lewej. - Dziękuję.
- Przejdziemy się po podróży? - Zamiast masażu?
Luke zaniesie bagaż.
- Dziękuję, Luke. - Oczywiście.
Rzuć na łóżko.
To ma być kwiecień?
Carmen radziła cieplejszą kurtkę.
Też mieszkasz w hotelu?
Przez 3 lata byłam w Langley i nic tu nie mam.
Obca w rodzinnym mieście?
Geddes przydzielił nam niańkę, ale będzie tu rano.
Więc to nie spacer dla zdrowia?
Mam przeczucie i potencjalnego informatora.
Ma na imię Angel, była w IRA i ma poważną zadrę do McBride'a.
Oby chciała gadać.
Masz ciekawe znajomości, Smith.
Trzeba sobie radzić, wiesz, jak jest.
Niespecjalnie.
Mam różne układy z różnymi ludźmi i dziś potrzebuję przysługi.
Kopę lat, brytyjska szmato.
Jak leci, irlandzka zdziro?
Było nieźle, póki nie wparowałaś do mojego wodopoju.
Mogę się przyłączyć?
Czy na widok swojego odbicia już wszystko wychlałaś?
Przyszłaś z panienką?
- Skąd w Stanach jesteś? - Z Teksasu.
Z pięknego Teksasu.
Może się ubierz jak tutejsi.
Cholernie się wyróżniasz.
Wiem, czego chcesz, Smith.
Złe wieści są szybkie.
Wynocha!
Zostawcie nas, małpy!
Chcę tu spokojnie porozmawiać.
Nie marnuj mojego czasu.
Za dobrze mnie znasz.
Wróć i usiądź.
Jest w mieście.
I beze mnie go nie znajdziesz.
Mam wierzyć w cokolwiek, co o nim mówisz?
- Nie jesteś obojętna. - Wiem, o co chodzi.
Nic nas nie łączy, przez niego straciłam oko.
Dziwne, bo słyszałam,
że po tej akcji uratował ci życie.
- To źle słyszałaś. - Mam uwierzyć,
że uraza do McBride'a wystarczy, żeby sobie spaprać opinię?
Chcę kasy.
Gotówką.
Jest niebezpieczny.
A do tego...
wypuścicie trzech ludzi.
Nie warunkowo. Definitywnie.
Bez czystego konta nici z pozwolenia na pobyt.
Po 11 września jest trudniej.
Co ty na to, rangerze?
Nic nie masz.
Mógłbym załatwić wizy.
I mniej restrykcyjne podejście.
Łagodniejszą odprawę z uwagi na okoliczności.
Masz moje słowo.
Traficie do McBride'a za Olegiem.
Zameldował się 2 dni temu. Pokój 27.
Jezu...
Ciągasz mnie po najładniejszych miejscach.
Trzymaj się za mną.
Jak McBride się dowie, że tu jestem, to da nogę.
Mamy godziny, nie dni.
Czyli grunt to szybkie działanie.
A to co?
Mnie zakazali zabrać gnata.
Jesteś tu obserwatorem.
Gdy masz broń, robi się groźniej.
Właśnie dlatego jest potrzebna.
Twoja irlandzka koleżaneczka nas wystawiła.
To też możliwe. Sprawdź tam.
Co za nora...
Football?
Tu Smith! Potrzebne wsparcie!
Hackney 2233!
Podejrzany z bronią automatyczną!
Ostrzelał nas!
Trzeba było mnie wtedy zabić.
Jak plecy, rangerze?
Dosyć, pieprzony gnoju!
Ani się waż!
Jesteś cały?
Stać! Ani kroku!
Nie strzelaj! To cywil!
Policja! Rzuć broń!
To oficjalna akcja wywiadu. Sprawdźcie mnie.
Już!
Dział techniczny dokonał
cyfrowej analizy telefonu, który zdobyłaś.
Należał do Olega Jakovenki,
zastępcy McBride'a i bardzo cennego obiektu.
Fatalnie, że wam się wymknął.
Skoro on jest w Londynie, to McBride też.
Dajcie mi dostęp do danych, to go znajdziemy.
Funkcjonariusz z patrolu zdążył już zgłosić fakt,
że ktoś w kowbojskim kapeluszu
oddał strzały do podejrzanego zbiega
w miejscu publicznym.
Nawet biorąc poprawkę na wasze osobliwe teksańskie obyczaje,
było to chyba dość nierozważne.
Gdy go ostatnio widziałem,
zabił mojego przyjaciela i partnera.
Tego się nie zapomina.
Dajcie mi coś, co mógłbym przedstawić szefostwu.
Mają na karku komisję parlamentarną.
Nikt nie lubi odbijać pytań absolwentów Eaton,
nie mających pojęcia o pracy w terenie.
Już się rozglądają za kozłem ofiarnym.
Dlaczego mam im go nie dać?
Tylko Tyree widział McBride'a na własne oczy.
Jako brytyjski wywiad posiadamy znaczące środki.
Proszę ich użyć i przekonać mnie, że podołacie temu zadaniu.
Potrzebuję dowodów, że McBride działa na naszej ziemi.
Dostarczcie mi je.
Dziękuję.
Proszę także o pisemny raport z wydarzeń wczorajszego wieczoru.
Nie wiem, co o panu myśleć.
Jestem zwykłym funkcjonariuszem, jak pan.
Być może.
Jestem pewien, że jeszcze się bardzo polubimy.
NIEUPOWAŻNIONYM WSTĘP WZBRONIONY
- Przelicz. - Wierzę ci.
- Nie ufaj terroryście. - Po prostu potrzebuję forsy.
Każdy ma jakieś zmartwienia.
W czasie walk w Ulsterze SAS miał program Nemezis.
Wywozili republikanów do lasu
i ci znikali.
Bez śladu.
Dam twoim krewnym więcej niż Angole nam.
Napijesz się ze mną?
Żołądek dopomina się śniadania.
Ale może być.
Masz tutaj rodzinę?
Porozjeżdżali się.
Pan Smith jest Amerykaninem?
To?
Mam ją po ojcu.
Często nocuję w hotelach, obrączka odstrasza.
Nie lubię pogaduszek.
Wybraliśmy niełatwe życie.
Moja była chciała mieć dzieci.
Bywałem w domu za krótko, żeby to obgadać.
A gdy dojrzałem...
zdążyła odejść.
W tej pracy lepiej się nie wiązać.
Ojciec zostawił po sobie koszmarną pustkę.
To nie w porządku.
Co byś teraz zrobił?
W Teksasie.
Ścigałbym go do upadłego.
Przekonałam techników
do udostępnienia danych z telefonu Olega.
Namierzyliśmy numer.
Masz inicjatywę. To mi się podoba.
Wypijmy za to.
Dzięki za gościnę.
Przyjdą następni! Spadamy!
Na ulicę i nie oglądaj się!
Wiejmy stąd!
- Postrzeliła mnie! - Wsiadaj!
Zapiecze.
Dobra.
Jesteś twarda.
I już.
To był zamach.
Czyli nas zauważyli.
Jeśli jest dość mądry, odwoła wszystkie plany.
Wtedy zniknie.
Oszczędzaj tę rękę.
Jesteś w szoku.
Zrobisz się senna.
Ale ja tu będę.
Trochę ucisnę.
Spisałaś się na medal.
Ruszyłaś na niego, gdy w ciebie mierzył.
Uratowałaś mi życie.
Nieźle dałaś im bobu.
I pewnie narobiłaś sobie kłopotów u szefa.
To wymaga odwagi.
I to z tym pistolecikiem.
Odczep się od niego.
Skoczę po coś do żarcia.
Gdy szok minie, chce się jeść.
Dziękuję, rangerze.
Alex.
Dzięki, Alex.
I nie postrzel mnie z tego pistolecika.
Proszę bardzo.
Wypij, to ci pomoże.
Reggie, zanieś tamtemu panu.
Grzeczny chłopak.
Dobrze wspominam wspólne czasy.
Ale przykro cię widzieć w tych okolicznościach.
Pogadajmy.
Przy małym?
Nim się nie przejmuj.
Jest wyjątkowy.
Bóg go takim uczynił.
Declan...
Robisz to z zamiłowania do chaosu.
Zmieniłeś się.
Pracowaliśmy dla idei.
To rodzaj łaski, walczyć za przegraną sprawę.
Skończyłem z tym.
Reggie?
Zaśpiewaj "Foggy Dew".
Dobry chłopak.
Podobno nie mówi.
Bo nie mówi.
Ale śpiewa.
Kochane dziecko. Brawo.
Angel się odezwała.
Trzej jej ludzie, którzy siedzieli w Belmarsh,
zostali uniewinnieni.
Chodzą słuchy,
że była interwencja z góry.
Jeśli chcesz coś powiedzieć, to wal wprost.
Zostałeś sam. Wszyscy się od ciebie odwracają.
Nawet ona.
- Twoja Angel. - Nic nie wiesz.
Pomogłem twojemu kumplowi, bo byłem ci dłużny.
Kiedy stąd dziś wyjdziesz...
już nie wracaj.
Znalazłem jedzenie.
Tak to nazwijmy.
Posłuchaj. Poprosiłam kolegę, żeby znalazł coś o Olegu Jakovence.
Skazany na 40 lat ciężkich robót w Ługańsku, za zbrodnie wojenne.
- Przegryź coś. - Nie jem wieprzowiny.
Zbiegł on, McBride i jeszcze dwaj,
a w trakcie ucieczki zabił dwóch pilnujących McBride'a.
Fakt, kawał przyjemniaczka.
Poszukiwany w Irlandii Północnej, Libii, Iranie,
Czeczenii, Bośni i Ruandzie.
To jak światowe tournee najemnika.
Wiemy, że McBride coś planuje. I ujawnia się, żeby cię zabić?
Nie jest taki wyjątkowy.
Przytroczę go sobie do siodła jak każdego innego koniokrada.
Zapomniałam, jaki masz styl.
Nasz instruktor mawiał,
że w tej grze są dwa rodzaje ludzi.
Jedni uciekają, a drudzy polują.
McBride ucieka i to wszystko.
Adres z tej ukraińskiej komórki może nic nie dać.
Przekonamy się?
Co tu może pójść nie tak?
To może być kryjówka McBride'a.
Czy jak coś tu znajdziemy, to zapunktujemy u szefa?
Rozłącz się.
- Ale już. - Coście za jedni?
- Rozłącz się, mówię! - Co jest?
Gadaj, do kogo dzwoniłeś!
Do Wróżki Zębuszki, a co?
Jest na górze.
- Skąd wiesz? - Napisane: "Ruski bandzior, 212".
- Serio? - Nie napisałem tak!
Siedź tu i nie ruszaj się!
Tak jest.
Chyba mam deja vu.
- Wezwiesz wsparcie? - Błagam, nie dotykaj broni.
Napisał "ruski bandzior"?
Byłem ciekaw, jak zareaguje.
To jedyny zajęty pokój.
Walka o wolność ma wiele twarzy,
ale mało efektownych.
Irlandczyk uwiązał nam puszkę do ogona.
Cholera!
- Schody pożarowe? - Pomyślał o tym.
To co?
Mamy przewagę.
Niby jaką?
Myśli, że nas zaskoczył.
Przysięgam, nic nie powiedziałem.
Nie dali mi dojść do słowa. Zabrali komórkę i tyle.
Przestałeś ich kosić?
Coraz trudniej o ludzi.
Co ja bez nich zrobię?
Łapy do góry!
Wiedziałem, że cię wtedy nie zabiłem.
Mówiłem mu, że trzeba cię było wykończyć.
Podasz mi chusteczkę?
Coś mi wpadło do oka.
W coś ty się ubrał?
Mam dyskrecję w kościach, jak wapń.
Możesz mi pomóc go zgarnąć.
My w Teksasie mawiamy:
"Kto pierwszy gada, pierwszy odchodzi".
Długo czekał, aż to miasto zapłonie.
- Stać! - To agentka rządowa.
To jest agentka rządowa.
Spokojnie, chłopaki.
Jeden podejrzany.
Ranny, ma pas samobójców! Dawajcie saperów!
Bierzcie ich.
KOWBOJ BOHATER ZE WSCHODNIEGO LONDYNU
To żenujące.
Dobrze razem wyglądamy.
Zdecydowanie nie na taki wizerunek miała nadzieję agencja.
Któreś z was poda powód,
dlaczego nie należy wam się surowa kara?
Poniesiemy konsekwencje ujawnienia sprawy.
Wszystko wyjaśnię w raporcie.
Pani kariera był dotąd bardzo obiecująca.
Zna pani protokół dyplomatyczny i przepisy.
Jestem wstrząśnięty pani nieodpowiedzialnością.
Skoro to ustaliliśmy,
dowody doprowadziły nas do fizyka jądrowego,
uzależnionego od leków.
Wszystko wskazuje na to, że sprzedał McBride'owi pewną ilość
promieniotwórczego uranu 235.
Na brudną bombę.
Wysyłamy wszystkich w teren.
McBride może być gotów w przyszłym tygodniu.
A więc do roboty.
11. Oddział Saperów zatrzymał jednego z napastników.
Miał pas samobójców, który zawiódł.
Fortuna sprzyja odważnym.
Zapomnijmy o procedurach i jedźcie tam.
Szybciutko.
Dane o jego rodzinie.
Detale urządzenia?
Czujnik PD4, detonator otoczony przyśpieszaczem.
Przecinarka ciśnieniowa?
Na detonatorze jest inhibitor krystaliczny.
Odcina dostęp.
Dawno nie widziałem czegoś tak pomysłowego.
Wpuśćcie mnie tam.
Chcę z nim pogadać.
Czy on nas przez to słyszy?
Włączę komunikator.
McBride namówił cię na samobójczy zamach.
Co na to rodzina?
Każda dusza zakosztuje śmierci.
I w Dniu Zmartwychwstania zostaną wam w pełni dane nagrody.
- Znasz te słowa. - Znam.
Dla ciebie to tylko słowa.
Gor?
Gdzie jest Declan McBride?
Macie swoje zadanie.
Ja muszę chronić rodzinę.
Pełna ochrona dyplomatyczna.
Rano będą bezpieczni, masz moje słowo.
Zrobi to.
Wszystko... co kochasz...
Co?
Chciał znaleźć dobry punkt.
- Okno w wysokim budynku. - Kiedy?
- Gdzie? - Wychodzącym na rzekę.
Stary zegar.
Gdzie nie ma nadziei.
Cokolwiek się stanie,
dziś to nie koniec historii.
Nie...
Rany...
To detonator czasowy.
Smith, masz 30 sekund!
- Niech znajdą moją rodzinę. - Wyłączysz to?
Możesz to rozbroić?!
Wyłącz to!
Smith, wyłaź!
Agentka musi wyjść!
- Co za strata. - Nie według niego.
To mania wielkości.
Schizofrenia hebefreniczna.
W Teksasie mówimy: "Za mało bawełny na krzaku,
żeby wypełnić odziarniarkę". Sama rozumiesz.
Utożsamia się ze swoimi idolami.
Jak Michael Collins i Jerzy Waszyngton, walczący z Brytanią.
Chce sławy.
Co im po tym, gdy giną albo siedzą?
Oni nie myślą w ten sposób.
Zabójca McKinleya kupił broń zdobioną macicą perłową,
żeby ładnie wyglądała w muzeum obok jego zdjęcia.
To nie przyszły tydzień, tylko za dwa dni.
24 kwietnia.
Wielkanocne powstanie przeciwko Brytyjczykom w 1916.
Stary zegar. Big Ben przy Parlamencie.
- Zdetonuje brudną bombę. - Nieźle.
Wpadłaś na to, bo wspomniałem o Collinsie?
Serio?
W 1954
Francuzi ponieśli tak dotkliwą klęskę,
że całkowicie wycofali się z konfliktu w Indochinach.
Wietnamczycy zaskoczyli ich atakiem z otaczających gór.
Rozmontowali działa i wnieśli na rowerach i plecach kobiet.
Mamy tu, panie Kashmiri, 152 milimetrowego Howitzera,
przemyconego po kawałku.
Jest zmontowany i wycelowany w Parlament.
Doskonale wykonałeś zadanie, bracie.
A teraz się wycofaj.
Wycofać się?
To największa akcja od 11 września.
I mam to rzucić przed finałem?
Groźba jest skuteczniejsza.
Gdy wiadomo, że mamy środki,
możemy stawiać żądania.
Żądania?
Jesteś zwykłym politykiem.
Jestem Aden Kashmiri! Twój duchowy przywódca!
Wykonasz rozkaz i wycofasz się, McBride!
Wycofaj się!
Płynie we mnie krew proroka! Nie waż się...
Ciągle pijesz?
Zabijałem protestantów w imię katolicyzmu,
buddystów dla Chin,
Hindusów w imię Buddy,
chrześcijan dla islamu i mam przestać?!
Przeklęte religie.
Do diabła z nimi.
Też za to wypiję.
Ten ranger nie odpuści.
- Pora domknąć stare sprawy. - Do dzieła.
Śmigłowiec z czujnikiem wykrył wzmożone promieniowanie.
To musi być co najmniej 20 kilogramów materiału.
Służyłem w Kurdystanie i Syrii.
Nie zobaczysz tego, nie zwęszysz i nie usłyszysz.
Zabija bez ostrzeżenia. Nie poślę tam swoich.
- Muszę wejść. - Dobra, ale po ewakuacji.
- Słucham? - W promieniu 3 kilometrów.
- Potem rozwalimy budynek. - Dajcie mi czas.
Chcę go żywego.
To jedyny trop do Adena Kashmiri.
Bomby rozwalą cały kwartał.
Wyślijcie dwie wyrzutnie rakiet na przeciwko i czekajcie na rozkaz.
Macie 30 minut.
I strzelamy, wyjdziecie, czy nie. Jasne?
Bądźmy ostrożni, żeby McBride tego nie odpalił.
Złapiemy go jak królika.
Będzie w klatce, nim się zorientuje.
Ja go zdejmę.
Idę na górę i czekam.
Mamy lukę w ochronie.
To ten drań w kowbojskim kapeluszu.
Oleg to załatwi.
Spadaj.
Rangerze!
Starzejemy się.
A szkolimy coraz młodszych.
Co rano koję wódką ból długiego życia.
Czy ja słyszę strzały?
- Dajcie mi więcej czasu. - Zostało 25 minut.
Ta nowa amunicja jest bardzo szybka.
A nie dokończyliśmy tańca.
To śmieszne.
Spójrz na nas.
Być może. Ale wybiłeś mi oko.
Za każdym razem ty mocniej obrywasz.
Fart debiutanta!
Trzy razy?
Poddaj się, synu.
Może za często obrywałem po łbie,
ale... żeby dotrzeć do niego,
musisz załatwić mnie.
Leż, Oleg.
Wykluczone.
Nie musi tak być.
Co ci jest?
Wpadłeś pod ciężarówkę?
Jestem tylko obserwatorem.
To już czwarty raz.
Tylko... złapię oddech.
Dam ci minutę, ale musimy iść.
- Już. - Na pewno?
- Tak. - Weź broń.
Mamy 20 minut. McBride zaszył się na 7. piętrze.
Dobra.
Izotop zaimpregnował ładunek, jesteśmy gotowi do strzału.
Po robocie nie oczekuję lojalności.
- Zrozumiem, jeśli odejdziecie. - Mówiliśmy o tym.
Zostaniemy.
Jak nikt dotąd.
Ani kobiety,
ani krewni,
ani przyjaciele.
Nikt poza wami.
No to...
może to zróbmy.
Wszystkie cele oznaczone.
Czekamy na rozkaz.
Na pewno ich unieszkodliwicie?
Nie uzbroili bomby.
Gdy to zrobią, będzie za późno.
Jesteśmy piętro niżej, pilnujcie ich.
Przygotuj się.
Musicie wkroczyć.
Natychmiast.
Obie wyrzutnie rakiet gotowe do strzału.
Szlag!
Ostrzelać wroga!
Ognia!
Idziemy.
Nie strzelajcie!
Wychodzę!
Wychodzę.
Rzucam broń.
Mamy go.
Declan McBride.
Niełatwo cię znaleźć.
Pokaż ręce, synu.
Przygotowałem się.
Strzelajcie. Razem polecimy do nieba.
Na kolana, ale już!
Uważaj, rangerze. Opuść broń.
Ty możesz być samobójcą, ona - niekoniecznie.
Nieważne, jak długo będę cię tropił
i za jaką cenę, bądź pewien,
że nie spocznę, aż nie trafisz za kratki albo pod ziemię.
W takim razie...
powodzenia!
Ucieka! Powtarzam! Ucieka!
Zgubiliśmy McBride'a.
Straciliśmy cel z oczu.
McBride się wymknął.
Orwell powiedział, że ludzie śpią w nocy spokojnie,
bo odważni mężczyźni, a w tym wypadku kobiety,
są gotowi uciec się do przemocy w ich zastępstwie.
Świat ma wobec was ogromny dług wdzięczności.
A ja dziękuję w imieniu agencji.
Agentka Smith wraca do swojej jednostki,
a ranger Tyree zapewne opuści nas przy najbliższej okazji.
Zdecydowanie.
Powodzenia na szlaku. Będę wyglądał paczki.
Rozmiar 7 i 3/8.
Dołączyć parę butów?
Wystarczy kapelusz.
Nie odpuścisz, prawda?
To nie jest takie proste.
Skończyliśmy.
Dobrzy wygrali.
Zemściłeś się.
Kiedy Daniels ukończył akademię,
ożenił się z ukochaną z liceum.
Na ich ślubie obiecałem się o niego zatroszczyć.
Ta obietnica legła w kurzu
przy drodze w hrabstwie Laredo.
Muszę to dokończyć.
Chcesz go ścigać?
Raczej nie mam wyjścia.
Dron DEA nad Sinaloa
w Meksyku, namierzył przemytników, którymi może dowodzić McBride.
Dołączyłabym, gdybym nie miała innej sprawy.
Przesyłam wszystko, co mamy.
Powodzenia.
Ranger Tyree.
Aż tu się po mnie fatygowałeś?
Tu rządzi prawo dżungli.
Jesteś na to gotów?
Włóż buty.
Wszystkich zabijesz?
Wolałbym nie.
Jesteś tu sam.
Prosiłem, żebyś włożył buty.
Nie każ mi powtarzać.
Dobra.
Głupota.
Nie masz życia?
W tej grze są dwa rodzaje ludzi.
Jedni uciekają,
a drudzy polują.
Żywy lub martwy.
Wybieraj.
Tak myślałem.
Obwiąż czymś nogę, zrób opaskę.
To kawał drogi.
- Sprawa załatwiona? - Szefie.
Znajdziecie tam trupy bandy przemytników.
Znów jestem ci dłużny.
Choć niektórzy się nie zgodzą.
Trzeba uczcić dobrze wykonaną robotę.
- Cygaro? - Podoba mi się ten sposób myślenia.
Lepiej byłoby go pochować z jego mułami.
Ja tu jestem.
To się może tak skończyć.
Lepiej nie pokazuj się w Meksyku przez jakieś... 10 lat.
I to wszystko dla mnie.
- Jedna sprawa, jeden ranger. - Ja tylko robię swoje.
Wersja polska: Platforma CANAL+ Tekst: Anna Wichlińska-Kacprzak