WIOSKA SASBAHANA, DYSTRYKT SHEIKHPURA W STANIE BIHAR, LISTOPAD 2005
Nie widzę dobrze jego twarzy, ale rozpoznaję sylwetkę.
To Chandan Mahto. Mam go na celowniku.
Pociągnę za spust i skończy pogrywać.
Nie! Jeszcze nie.
Mamy poczekać na rozkaz.
Zastrzelmy go.
- Jeśli ucieknie… - Nie zapędzaj się.
Czekamy na rozkazy.
Potrzebujemy więcej czasu.
Pozostańcie w gotowości.
Nikt nie zmienia pozycji.
Usuniemy go, jak dostaniemy rozkaz.
Bądźcie gotowi.
Miejcie oczy otwarte.
Pamiętajcie, nikt nie opuszcza wioski.
Ani do niej nie wjeżdża.
- Odbiór. - Przyjąłem.
WYBORY, BIHAR – 2005
STOLIK NUMER 2
KABINY DO GŁOSOWANIA PODZIAŁ WG DYSTRYKTÓW
KOMENDANT GŁÓWNY POLICJI PATNA, BIHAR
CENTRUM WYBORCZE, BIHAR – 2005
- Co nowego, Veerendar? - O dziewiątej zaczęli liczyć.
Pierwsze sondaże o 10 lub 11.
No dobrze.
Co taki spięty?
Kandydaci chyba mniej się stresują niż ty.
Nie zrozumiałabyś, skarbie.
Taka rola policji w Biharze.
Mamy zdejmować presję z naszych przełożonych.
Nie rozumiem, ale uspokój się.
Gdy się stresujesz, dostajesz biegunki.
Weź swoje leki.
Dziś wyniki wyborów z 243 okręgów.
WIADOMOŚCI WYBORCZE
W 39 centrach zaczyna się liczenie.
Ciekawe, kto wygra w tej kampanii wyborczej.
We wstępnych sondażach prowadzi Ujjiyar Prasad.
Sarvesh Kumar z opozycji pozostaje w tyle.
Słucham.
Szwagrze, zdaje się, że Ujjiyar wygra.
Zdobył 42 okręgi.
Sarvesh nie ma jeszcze nawet dziesięciu.
Jeśli chcesz dalej być komendantem,
aresztuj Chandana Mahto.
To on zabił pracownika Ujjiyara.
Pogratuluj zwycięstwa, aresztuj Chandana
i zachowaj stanowisko.
Łącz z Bhagalpurem.
Jai Hind. Tak jest.
- Aresztujcie Chandana Mahto. - Tak jest.
WIOSKA SASBAHANA
Jai Hind.
Jai Hind. Mamy zielone światło, możecie go zatrzymać.
Lepiej byłoby go zabić.
Nie. To by nam zaszkodziło.
Tylko go zatrzymajcie. Wysyłamy posiłki.
Tak jest.
Mówi Akashvani Patna. Liczenie głosów w Biharze trwa.
Po ośmiu rundach liczenia różnica między
głosami na partię rządzącą i opozycję maleje.
PARTIA OBYWATELSKA SAMAJWADI WYGRYWA W OKRĘGACH
W ciągu najbliższej godziny poznamy wyniki wyborów.
Różnica między kandydatami robi się coraz mniejsza.
Jeżeli nic się nie zmieni, ten zaciekły wyścig zakończy się
pewnym zwycięstwem opozycji.
Możecie to zanotować.
Wejdę od frontu, osłaniajcie mnie.
Partia rządząca przegra te wybory.
Wszystkie prognozy okazują się fałszywe.
To niespodziewany wynik.
Szwagrze, sytuacja się odwróciła.
Jeśli nie chcesz degradacji, to zatrzymanie Mahto…
Tak jest.
Jai Hind, tak jest.
Tak jest.
- Jai Hind. - Wstrzymać akcję.
Wstrzymać akcję? Jak to?
- Odwołuję zatrzymanie. - Słucham?
Chandan Mahto jest na wyciągnięcie ręki.
Możemy go zatrzymać.
Nie wiemy, kiedy…
Nie chodzi o kiedy.
Możliwe, że zawieziecie go na ceremonię zaprzysiężenia
nowego rządu.
Jako ministra bezpieczeństwa.
Zostawcie go i wracajcie.
Wracamy.
Oszczędzenie Chandana Mahto nie było ani początkiem, ani końcem, ani środkiem
tej historii.
To tylko zwrot.
Lepiej, gdyby do niego nie doszło.
Nie myślcie, że to moja historia.
Jestem tylko jedną z postaci.
Taką, bez której opowieść by się nie dopełniła.
Tymczasem prawdziwy bohater tej historii był zajęty zupełnie gdzie indziej.
INSTYTUT TECHNOLOGICZNY W DELHI
Proszę, zajmijcie się nim. Ciągle krwawi.
On umrze.
- Kto mu to zrobił? - Ja, ale…
Wy, studenci, i te wasze bójki!
Nie możemy nic zrobić. To sprawa dla policji.
Jestem z policji. Inspektor Amit Lodha.
Zajmijcie się nim.
JAIPUR, LUTY 2000
Uwaga, pociąg z Jaipuru do Kolkaty
przez Dhanbad…
- Synu. - Tato, mam już wodę.
Weź. Podróż trwa 22 godziny.
Podobno bywają opóźnienia 15-20 godzin.
Nie, tato…
Tanu, minął zaledwie tydzień od ślubu.
Rozumiem, że Amit wyjeżdża, ale czy ty musisz jechać z nim?
On wszystko przygotuje. Wtedy pojedziesz.
Nie, tato. Razem wszystko przygotujemy.
I nie martw się. Jestem córką policjanta.
- Potrafię o siebie zadbać. - Wiem.
- Pomogę ci. - Dam sobie radę.
Powiedz, miałeś za niskie wyniki? Stąd zsyłka do Biharu?
Ranga nie decyduje o posterunku.
Policjant to policjant i nieważne, gdzie jest.
- Nie bój się. - Nie boję!
Bihar to nie Mars. To miejsce z historią.
Kiedy tam dojedziesz, sam będziesz historią.
No weźcie.
Udanej podróży i powodzenia.
- Pa. - Trzymajcie się.
Do widzenia, synu!
- Zadzwonię, jak dojedziemy. - Zadzwoń.
- Pa! - Pa!
Do zobaczenia.
- Cześć. - Cześć.
Dobrze spałaś?
Herbata, herbata!
Chcesz coś zjeść?
- Herbaty? - Nie.
Wody?
Tak.
Świeżo upieczeni mężowie bardziej dbają o żony.
Słucham?
Nie mówię po angielsku, proszę mówić w hindi.
Hindi to język narodowy.
Powinniśmy mówić w hindi.
Mówiłeś coś do mnie?
Nie, bracie, czemu miałbym do ciebie mówić?
Czy my się znamy?
Pewnie się niedawno pobraliście.
Tak.
Twoja żona jest bardzo miła.
Wracacie z podróży poślubnej?
Jak było?
Gdzie byliście?
- W Shimli? - Nie. W Manali.
Też ładne miejsce.
Kolega też był w Manali po ślubie.
Z której części Biharu jesteście?
Nie jesteśmy z Biharu.
Będę tam pracować.
Jedziesz tam pracować?
Ludzi emigrują z Biharu w poszukiwaniu pracy.
A ty tam jedziesz?
Jestem policjantem.
Jednostka w Biharze.
Świeżo po szkoleniu.
Tak myślałem, że nie jesteś byle kim.
Bihar potrzebuje młodych ludzi takich jak ty.
Gratulacje.
Dostałeś szansę, by służyć ziemi Buddy i Mahawiry.
Gandhi również zaczynał karierę w Biharze.
Synu, Bihar ma swój rytm i melodię.
Każdy, kto tam służył…
albo zyskał dużo pieniędzy, albo miłość i sławę.
A to, co zyskasz ty, zależy tylko od ciebie.
Widzicie! Znowu zatrzymali pociąg!
Jakiś nadęty książę musiał wysiąść.
Zatrzymują pociąg po wjeździe do Biharu. Gliny tu są.
Co się stało?
Amit Lodha?
Tak.
Jai Hind. Przyjechaliśmy po pana.
My wysiadamy w Dhanbadzie.
Dhanbad to przystanek według rozkładu.
Musiałby pan tu wracać.
To dwugodzinna podróż, a drogi nie są zbyt dobre.
Dlatego zatrzymaliśmy pociąg.
Żeby państwu było wygodnie.
Proszę za mną. Zajmiemy się bagażami.
Miłego dnia.
Ostrożnie.
Proszę pana!
Jai Hind.
Bagaże do pokoju numer cztery. Już!
Witamy w Biharze.
Co to jest?
Nie było prądu ostatnie trzy noce.
I są komary.
Nie zaśniecie bez repelentów.
Weźcie je.
Przydadzą się.
Widzisz…
nigdy nie paliłem papierosa…
Ja paliłam jak smok od dzieciństwa.
Co to ma być?
Czemu nie ma rury?
Woda ścieka mi prosto na stopy.
Hydraulik przerwał pracę w połowie zlecenia.
Nikt mu nie płacił.
Ten pokój jest najlepszy.
Pozostałe nie mają okien ani drzwi.
W porządku.
NADINSPEKTOR POLICJI W HAZARIBAGU
Wiecie, co się kiedyś stało?
Oddział policji z Biharu
odkrył kryjówkę przestępcy. Chcieli go aresztować.
Ale jak tam się już znaleźli, zorientowali się,
że nie mają amunicji.
Po jednej stronie groźni przestępcy,
a po drugiej policjanci.
Ale policja się nie wycofała.
Udawali odgłosy strzałów przez prawie dziesięć minut i walczyli.
Podobno nawet kogoś aresztowali.
Kim pan jest?
- Jestem… - Amit Lodha.
Który posterunek?
No tak, policjant na stażu.
Zgadza się.
Gdzie jest biuro nadinspektora Chaubeya?
Tam.
Ale teraz go nie ma.
Niedługo będzie.
Co robisz?
To fotel nadinspektora. Wstawaj!
Ja nim jestem.
Nadinspektor Mukteshwar Chaubey.
- Jai Hind. - Jai Hind.
Zdałeś test służby cywilnej bardzo młodo.
Dziękuję.
Poziom egzaminów jest inny niż za moich czasów.
Twoje barki wydają się bardzo delikatne.
A ciężar odpowiedzialności jest tu bardzo duży.
Dasz sobie radę?
Tak jest.
- Nie słyszałem. - Tak jest!
Ale po co krzyczysz?
A więc Amicie Lodho,
twoje prawdziwe szkolenie zaczyna się w tej chwili.
Wioska Bairo, 42 kilometry stąd.
Kilku mieszkańców zorganizowało protest i zatrzymali pociąg ekspresowy do Delhi.
Mają kilka drobnych żądań.
Pomów z nimi i dopilnuj, by pociąg wyruszył do Delhi.
Ulegną – dobrze.
Jeśli nie, wybij im z głowy ich pomysły pięścią.
Miejscowi lubią niezłe lanie. Jasne?
Przyjrzę się temu.
Przyglądanie się zostaw mnie. Ty rób swoje.
Herbata…
Najgorsza na świecie.
Nie oszukuję moich klientów.
Jestem szczery. Najgorsza herbata na świecie za dwa dolce.
- Daj herbaty. - Mnie też.
Proszę.
- Śniadania i przekąski. - Kiedy odjeżdża pociąg?
Nie ruszymy do jutra do 12. Zamów śniadanie i lunch już teraz.
W pociągu nic nie sprzedają.
Będziemy waszą jedyną obsługą. Złóżcie zamówienie.
Uwaga, gliny jadą.
Niech jadą. Chcą nas stąd wygonić.
- Precz z policją. - Precz!
- Precz z policją! - Precz!
Panie Ujjiyar, pokaż się!
Pokaż się!
Panie Ujjiyar, pokaż się!
Pokaż się!
- Precz z policją! - Precz!
- Spełnijcie nasze żądania! - Spełnijcie!
- Autokracja nie zadziała! - Nie zadziała!
Chwila, proszę o ciszę.
Precz, precz!
Uspokójcie się, proszę.
Jaki macie problem? Dlaczego zatrzymaliście pociąg?
Proszę pana.
Od trzech dni zatrzymujemy pociągi, ale policji to nie obchodzi.
Zatrzymaliśmy ekspres do Delhi i jesteście w ciągu godziny.
W pociągu są seniorzy, dzieci i kobiety.
Macie pojęcie, dokąd jadą?
Czyli ich niewygoda się liczy, a nasza nie?
Wpierw wyjaśnijcie, jaki macie problem.
Piętnaście dni temu naksalici zabili trzech naszych, bo podejrzewają nas
o współpracę z policją.
Ci sami policjanci, przez których nasi ludzie zginęli,
zostawili nas jak sieroty.
Zaatakują i zaczną znowu zabijać, wtedy się obudzicie?
Nie, to nie tak.
Policja odpowiada za bezpieczeństwo. Już nic się nikomu nie stanie.
Ale najpierw puśćcie pociąg.
Dopóki szef rządu Ujjiyar tu nie przyjdzie
i nie założy posterunku w tej wiosce,
i nie da stanowisk rządowych rodzinom poległych,
pociąg się nie ruszy.
Wasze żądania są uczciwe, ale używacie złych metod.
Przekażę wasze żądania, ale puśćcie pociąg.
- Nie, nic z tego. - Nic z tego.
- Nie ma mowy. - Spełnijcie nasze żądania.
Nikt się nie rusza.
Spełnijcie nasze żądania.
Co tu tak stoicie?
Zabierzcie…
Gdzie posterunkowi?
Zrozumcie.
Słuchaj, bracie, wysłucham waszych żądań, ale…
Przepuśćcie pociąg i w zamian zatrzymajcie mnie.
Ajit, jedź na posterunek i powiedz, żeby wysłali po mnie posiłki.
Powiedz, że mnie mają. Niech spełnią żądania.
Przykro mi, ale nie mogę pana tu zostawić.
Jedź, to rozkaz.
- Na pewno? - Tak.
Tak jest.
Przekażę żądania.
Ale nie okażę litości, jeśli spotka go los poprzedniego funkcjonariusza.
- Co tu się dzieje? - Przetrzymują funkcjonariusza.
Na kogo on czeka?
Niech się pan przebierze.
W sadzawce można się odświeżyć.
Po zmierzchu wychodzą węże i skorpiony.
Nie. Nic mi nie trzeba.
Jest pan policjantem.
Jeśli komuś coś tu potrzeba, to na pewno nie panu.
Co by pan chciał na kolację? To ugotujemy.
Na kolację? Nie zostaję tu na noc.
Jadą po mnie.
Przyjechaliby, inspektorze.
Gdyby pociąg tu był.
Nikt nie jedzie po pana.
Tak jak nikt nie przyjeżdża do nas.
Jestem policjantem, nie inspektorem.
Na pewno jadą.
Dobrze, zatem zaczekajmy.
My też chcemy, żeby przyjechali.
Dobrze.
Proszę nam opowiedzieć o swojej rodzinie.
Dużą ma pan rodzinę?
Mam żonę.
Już się pobraliście.
Miastowi późno się pobierają.
Pana żona jest tu czy w waszym mieście?
Tu. Próbuję do niej zadzwonić, ale…
Macie jakiś telefon?
- Telefon? - Pana żona jest sama?
Trzeba było mówić!
- Posłuchajcie! - Chodźmy.
Trzymacie go tutaj, a jego żona jest sama w domu.
Co z wami?
- Pintu! - Tak?
Weź motor i podrzuć pana do domu.
Dobrze.
Niech pan jedzie. Nikt tu nie przyjedzie.
Już to przerabialiśmy,
ale i tak napiszemy do szefa rządu i do biura komisarza dystryktu.
Zatrzymujemy pociągi w nadziei, że ktoś nas kiedyś wysłucha.
Może szczęście się do nas uśmiechnie.
Proszę nam wybaczyć.
Dobranoc.
Gość w dom, bogowie w dom.
Najpierw proszę się posilić, potem porozmawiamy.
Wróciłeś.
Jai Hind.
Nic ci nie jest?
Wiedziałem, że cię przetrzymają parę godzin i w końcu wypuszczą.
Dobrze, że wróciłeś na czas.
Jak tylko zatrzymali ten pociąg z VIP-ami, od razu zjechały się pismaki.
Robimy konferencję tu czy na zewnątrz?
Purushottam Express odjechał bezpiecznie.
Rozpoczęliśmy operację przeciw naksalitom i będziemy ją sukcesywnie kontynuować.
Przeprowadzimy obławy.
W naszej misji wspiera nas nowy policjant.
Jego szkolenie przebiega pozytywnie.
Jeśli są jeszcze jakieś pytania, odpowiemy na nie.
Sądzimy, że współpraca policji i mediów
uspokoi nastroje społeczne.
Proszę pana, herbata.
Dlaczego tak się pan denerwuje?
Nie wiem…
jak stać się jednym z nich.
Jak się z nimi bratać?
To bardzo proste.
Najpierw trzeba zrezygnować z „ja” i używać „my”.
Tutaj mówi się „my”, a nie „ja”.
„My” to jedność.
Siła i miłość.
„My” to nowe ja.
W dniu, kiedy porzuci pan „ja” dla „my”,
będzie pan w połowie Biharczykiem.
Proszę zapamiętać.
Ajit…
chodźmy do domu.
Teraz jest pan pół-Biharczykiem.
Podrzucę pana.
To był drobny incydent, ale lekcja z niego była wielka.
Amit Lodha zrozumiał,
że jeśli chce zmienić Bihar, najpierw musi go poznać.
Musi zmienić się dla Biharu.
A wiatr zmian nadszedł.
DWA LATA PÓŹNIEJ
Tak, Tanu.
Co?
Lachha Rabdi?
Tanu, stałaś się totalnym obżartuchem.
Wiem dlaczego, ale powtórzę, że stałaś się obżartuchem.
Dobrze, podrzucę ci.
Jedź do Hiralal Sweets, kup Lachha Rabdi i podrzuć do mojego domu.
Teraz.
Weź rachunek. Nie chcę nic za darmo.
Wybrał już pan imię dla dziecka?
Panie Tiwari, jeśli pańskie informacje okażą się prawdziwe,
to damy mu imię po panu.
Naprawdę?
Pan żartuje.
A ja nie.
Moje informacje są prawdziwe.
Przetrzymują handlarza tu, w jakiejś fabryce lodu.
- Łapać go! - Z drugiej strony!
Łapać go.
Znaleźliście handlarza?
Informacja była prawdziwa czy nie?
- Prawdziwa i fałszywa. - Co to znaczy?
Zamiast handlarza znaleźliśmy jego.
Dyrektora banku SBI, którego porwano w zeszłym tygodniu.
Z Mahendru Ghat.
Świetnie.
- Nie wracamy z pustymi rękami. - Tak.
Przemiana Amita Lodhy zachodziła tak szybko, jak zmiany w jego życiu.
W dwa lata znalazł się w Patnie.
Patna – stare, niespokojne i beztroskie miasto.
Miasto przepełnione historią i skandalami.
Gdzie zbrodnie, morderstwa i kradzieże mają miejsce każdego dnia.
Dla partii rządzącej było oskarżeniem, dla opozycji obsesją.
Dla policji wyzwaniem,
dla obywateli wolą bożą.
Pewna liczna grupa uczyniła ze zbrodni sposób na życie.
Który nie ograniczał się tylko do Patny.
SHEIKHPURA 121 KM OD PATNY
Dobry wieczór. Wzywał mnie pan?
Jak się nazywasz?
- Chandan. - Mahto?
Tak.
Umiesz prowadzić?
Jeździłem traktorem.
Dlaczego rzuciłeś tę pracę?
Właściciel sprzedał traktor…
Miałeś jakiś wypadek?
Nie.
Masz rodzinę?
Shankar mówił, że żona ci zwiała do innego.
Poprowadzisz ciężarówkę?
To duża odpowiedzialność.
Będziesz jeździł w różnych godzinach.
Dasz radę?
Tak.
Dam 4000 na miesiąc.
Nie chcę żadnych skarg ani kradzieży.
Nie będzie.
- Tak, proszę pana. - Daj mu „Króla szosy”.
KRÓL SZOSY
Wszystko tu wlejesz?
To też napełnij.
Co jest?
Pokaż dokumenty.
Podobno 20 osób zmarło po zatruciu bimbrem.
To irytujące.
Alkoholicy umierają, a ludzie się przejmują.
- Ja robię w piachu i cemencie. - Masz, jedź.
Mogę odjechać?
Ta jest okej.
Jest robota. Gruba. Wchodzisz?
CIĄŻA I PORÓD
- Tak? - Generalny inspektor Shyam Bahadur.
- Jai Hind. - Jai Hind.
Porwano dziewięciolatka. Ucznia szkoły w Patnie.
- Dziewięciolatka? - Tak.
Jest wnuczkiem prominentnego biznesmena.
Masz się zająć tą sprawą.
Oczywiście.
Przyjrzę się temu.
Porwali dzieciaka ze szkoły w Patnie.
Postaw kontrole na wyjazdach. Sprawdzaj wszystkich.
Niech wszystkie jednostki aktywują informatorów.
Znajdziemy dzieciaka w ciągu 24 godzin.
Jawahar Singh siedzi, prawda?
Jak leci, Jawahar?
Czego pan chce?
Porwali dzieciaka w Patnie.
Ucznia szkoły DPS.
To mógł zrobić każdy w całym Biharze.
Gdzie dostał wsparcie miejscowych? Którędy uciekł?
Dowiedz się tego dla nas.
Siedzę w więzieniu przez pana.
Mam dziesięcioletni wyrok.
Spędzę cenne lata młodości w celi.
Myśli pan, że pomogę?
Albo jest pan naiwny,
albo ma mnie za głupca.
Żadne z tych.
Ale wiem, że mi pomożesz.
Niby czemu?
Są trzy powody.
Po pierwsze, jeszcze cię nie zabiliśmy.
Już dawno byś nie żył, gdyby na moim miejscu był ktoś inny.
Dostałby nagrodę.
Ale to nie mój styl.
Po drugie, nie powtórzyłem incydentu z Gangaajal.
Po trzecie, twoja siostra wychodzi za mąż dziewiątego czerwca.
Złożyłeś podanie o zwolnienie warunkowe.
Codziennie w Patnie znikają ludzie.
Nie prosił pan o pomoc.
Nie widzisz różnicy między dzieckiem a dorosłym?
Będzie mi potrzebny telefon.
Kiedy mnie aresztowaliście, miałem przy sobie mały czerwony notatnik.
Przynieście go.
Gang przygraniczny.
Pick-up zarejestrowany w Patnie.
W Hajipurze przy Malkhanie przenieśli dziecko do ciężarówki.
Jedzie do Nawady.
Ważniejsza od numerów jest jej nazwa.
„Król szosy”.
Kto to?
Nie martw się!
Nikt cię nie skrzywdzi, dopóki żyję.
Rozumiesz?
Jest jakiś problem?
Odpocznij.
Czemu się denerwujesz?
Jestem tu z tobą.
Hej, szofer!
Jesteś tylko kierowcą. Odłóż to.
Wygląda na to, że stoi za tym Sukho Sahani i jego gang.
Według miejscowych ma około siedmiu ludzi.
Przyjechali rano.
Zabić wszystkich oprócz Akasha.
Żeby nigdy nikomu nie przyszło do głowy porwać dziecko.
Zabić wszystkich.
Wszystkich, bez wyjątku.
- Pójdę tym razem pierwszy. Osłaniaj mnie. - Tak jest.
Gdzie dziecko?
Bracie.
Tędy, bracie.
- Policja w Patnie! - Niech żyje!
- Jai Hind. - Dobra robota.
Dziękuję.
Co tu się dzieje?
Przyszli tu dla ciebie.
Dla ciebie.
POSTERUNEK POLICJI PATNA
Co z Akashem?
Akash to bohater.
Jest teraz z rodzicami.
Bezpieczny.
…zmniejszy przestępczość w Biharze?
Przełom w jednej sprawie nie wystarczy. Trzeba zdusić przestępczość w zarodku.
Proszę podać szczegóły tej operacji.
Stał za tym gang Sukho Sahaniego. Wyznaczono za nich nagrodę 200 000 rupii.
Połączyliśmy wiele faktów, szukając ich kryjówki.
Jak tylko przyjechała policja, zaatakowali nas i zaczęli do nas strzelać.
W odwecie zabiliśmy wszystkich porywaczy.
Dziś inspektor Amit Lodha z Patny przeprowadził operację…
Z OSTATNIEJ CHWILI
…mającą na celu uwolnienie ucznia szkoły DPS z rąk porywaczy.
Operacja zakończona sukcesem…
Bhaiyo, nie.
Abhyudayu Bhaiyo, nie.
Nie okłamuję cię.
To nie byłem ja.
Jeśli nie ty…
to zaufaj bogom.
Pociągnij za spust.
Co chce pan powiedzieć przestępcom z Biharu?
Niech żyją zgodnie z prawem albo wyjadą z Biharu.
Bo policja w Biharze nie okaże litości.
Abhyudayu Bhaiyo, to ten nowy frajer.
…żeby uwolnić Bihar od przestępczości…
Żółtodzioby lubią sobie pokrzyczeć.
Ale kiedy wpadnie na mnie na ulicy…
A nie mówiłem?
- Pieprzony zdrajca. - Racja.
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI AMITA LODHY BIHAR DIARIES