MANIKPUR, 21 MAJA 2006
POLICJA
Tu jest ich więcej.
W każdym domu jest ciało.
- Halo? - Tu Paswan, z-ca inspektora.
- Jai Hind. - Jai Hind.
Posłuchaj.
W Manikpurze doszło do rzezi.
Oddelegowujemy cię tam jako inspektora.
Bądź gotów.
Mam!
Co robicie?
Inspektor kazał oznaczyć
lądowisko dla helikoptera.
Nie było kredy. Znaleźliśmy mąkę.
- Mąkę? - Niech się pan nie martwi.
Nikt już nie żył w tym domu.
KOMISARZ SHEIKHPURY
Proszę tędy.
Byłeś tu, prawda?
Gdzie są ciała?
Wieśniacy je zabrali.
Nie mogłem ich powstrzymać.
Chcieli pokazać, jak ludzie zginęli.
- Co? - To prawda.
Mój brat nie żyje.
- Precz z policją! - Precz!
To była masakra.
Kto za nią odpowiada?
Czyja to wina?
To nie nasza wina…
lecz nasza niekompetencja.
Ja tu pilnuję porządku. Biorę za to odpowiedzialność.
Nie chodzi o to, żebyście zniknęli stąd po moim wyjeździe.
Zostaniesz tu razem z inspektorem.
Ciała też tu zostaną.
Sprowadzimy lekarzy, którzy dokonają sekcji zwłok.
Weźmiesz udział w pogrzebach i złożysz raport z-cy generalnego inspektora.
Tak jest.
- Komisarzu? - Tak.
Przygotujesz ceremonie pogrzebowe.
Tak jest.
Kto ponosi odpowiedzialność za ten mord?
Co zamierzacie z tym zrobić?
Obejrzyjcie wiadomości o 7,30. Dowiecie się wszystkiego.
Na razie powiem tyle,
że mordercy znajdą się za kratkami.
Jedzie tu as biharskiej policji, by objąć stanowisko inspektora Sheikhpury.
- Ale… - Proszę pana!
Tu Akashvani Patna.
Zapraszamy na wiadomości, które przygotował Anant Kumar.
Po masakrze w Manikpurze w dystrykcie Sheikhpura
zawieszono komendanta tutejszej policji, Ranjana Kumara.
Ponadto oddelegowano zastępcę generalnego inspektora Mungeru.
Minister spraw wewnętrznych powołał młodego Amita Lodhę
na stanowisko inspektora Sheikhpury ze skutkiem natychmiastowym.
Sudhir Kumar Paswan został mianowany
z-cą generalnego inspektora Mungeru
i będzie stacjonował w Sheikhpurze.
Szef rządu nakazał przekazać krewnym ofiar 100 000 rupii
oraz 20 000 rannym w ramach rekompensaty.
Jai Hind, sir.
- Co to jest? - To pana rezydencja.
Widzę. Ale dlaczego w takim stanie?
To nowy dystrykt. Nie ma jeszcze siedziby inspektora.
To był budynek użytku publicznego. Remontujemy go.
Idziemy.
- Halo? - Tanu.
Dojechałem.
Dom jest bardzo mały.
Brakuje wyposażenia.
Gorszy niż dom w Patnie.
Pojedź na kilka dni do Jaipuru z Avim.
Avi spóźni się do szkoły. Porozmawiamy później.
BIURO INSPEKTORA POLICJI W SHEIKHPURZE, BIHAR
INSPEKTOR POLICJI
Jai Hind. Mogę na słowo?
Jai Hind. O co chodzi?
Komendant posterunku, Kanhaiya Bharadwaj.
Witamy w Sheikhpurze.
Dziękuję. Proszę położyć.
Proszę powiedzieć, jak się mają sprawy?
Świetnie.
Wszystko pod kontrolą.
Kishan Bharadwaj, pana kolega z roku, to mój brat.
Też podchodziłem do egzaminu.
Ciut mi zabrakło.
Ile to ciut?
Główny zdawałem dwa razy. Za trzecim zabrakło mi 15 punktów.
Zatrzymaliśmy wspólnika Chandana Mahto i kryminalistę, Bikasha Chaudhury’ego.
Miał przy sobie nielegalną broń.
Zawiadomiliśmy media. Zwoła pan konferencję?
Nie obchodzą mnie płotki.
Ty go złapałeś. Ty to zrób.
Tak jest. Jai Hind.
SIEDZIBA DEPUTOWANEGO, SHEIKHPURA
Usiądźcie.
Co ty zrobiłeś?
Po co tak krzyczysz?
Mów ciszej.
Wiesz, co zrobiłeś?
Nic takiego.
Ale rozumiem, że jednak coś większego niż ucieczka z więzienia.
Nigdy tak głośno nie skandowali mojego imienia.
Postradałeś zmysły.
Wiesz…
że Amit Lodha dostał stanowisko inspektora Sheikhpury?
To bystry i silny glina.
Byłeś kiedyś na dworcu?
Pociąg przyjeżdża, zatrzymuje się i odjeżdża.
Potem przyjeżdża drugi, zatrzymuje się i odjeżdża.
Tak samo z inspektorami w Sheikhpurze.
Zobaczysz.
Dali mu wolną rękę i dodatkowe wsparcie.
Dzwonił pan Verma. Też jest wściekły.
Czemu to zrobiłeś?
Nie mogłeś mnie zapytać?
Skończył się czas pytań.
Teraz jest czas na spanie.
A inspektor niech się lepiej obudzi.
Jak on się nazywa?
Amit Lodha.
Czemu zgasiłeś?
Boję się ciemności.
Nie zasnę tak.
Vinayak!
- Jai Hind. - Jai Hind.
Gratulacje.
Dostałeś dystrykt.
Tak jest.
Jaki duży.
Może nie jest duży.
Ale dziś to najważniejszy dystrykt w Biharze.
Obyś to zrozumiał.
Próbuję.
Doszło tu do tragedii.
I jesteś tu potrzebny.
Nie myśl tylko o karierze i stanowiskach.
Na to masz całe życie.
Skierowano cię tu, bo Sheikhpura cię potrzebuje.
Jesteś kompetentny.
Aresztuj Chandana Mahto.
Proszę wybaczyć, ale wydaje mi się, że wysłano mnie tu
w roli kozła ofiarnego.
Jeśli nie złapię Chandana Mahto.
Czuję, jakby skazano mnie na porażkę.
Jeszcze lepiej.
W takim razie musisz go złapać.
Jedź do Manikpury.
Spotkaj się z mieszkańcami. Okaż im wsparcie.
Zdobądź ich zaufanie.
Rozumiesz?
Tak jest.
Sprawdź każdy posterunek.
Każde zgłoszenie przeciw Chandanowi Mahto. Masz czas do rana.
Jedziemy.
Znów zabrakło prądu?
Dlaczego jeszcze nie ma generatora?
Już go zamówiłem.
Jedzie z Mungeru.
Będzie tu lada dzień.
Co to za walizki?
Tato, jak się masz?
- A ty, bohaterze? - Dobrze.
Myślałem, że jesteś w Jaipurze.
- Nie pojechałeś? - Nie.
Mogłaś mnie uprzedzić.
Ogarnąłbym tu trochę.
Jest okej.
Trochę tutaj.
Teraz niżej.
Halo?
- Chandanie Bhaiyo, słyszałeś? - Co?
Ten inspektor był w Manikpurze.
Pojechał wesprzeć mieszkańców.
Dosyć.
Przeklęty inspektor.
Coś mnie łączy z tym gliną.
Mam wrażenie,
że on zabije mnie…
albo ja jego.
Chandan.
Mam propozycję.
Dorwijmy go w jego domu.
Zanim cię zabije,
ty zabijesz jego.
Będziesz sławny w całym kraju.
Dobry pomysł, Mantri.
Marihuana wypaliła ci mózg?
Ciągle sączysz jad do ucha Chandana.
Zaszlachtować cię?
Chyawanprash, zrobisz mu krzywdę.
O to mi chodzi, Bhaiyo.
Mówię do ciebie „Bhaiya” nie bez powodu. Nie zachowuj się jak ojciec.
Wiesz, jaki się zrobił syf?
Mogłeś uprzedzić, co zrobisz w Manikpurze.
Myślałem, że celem są ludzie Ravindera, którzy wydali Chotu.
Ale nie! Ukaraliśmy wioskę, bo jeden z nich zawinił?
Jesteś z tego dumny?
Tacy jak Mantri dolewają oliwy do ognia.
Uważaj sobie.
- Ciebie też zabiję. - Spokój.
Nie udawaj obrońcy ludu. Dobrze?
Nie prowokuj swoich braci.
Co jest?
Mów wprost.
Dobrze, powiem.
Uciekliśmy z ciasnej celi.
Teraz jesteśmy uwięzieni w lesie.
A kiedy wszystko zaczynało się legalizować, musiałeś…
Bunt jest jak uprawianie palmy kokosowej.
Nigdy nie wiadomo, kiedy sięgnie nieba.
Dlatego trzeba ją przycinać.
Zrobiłem to.
Tych 25 martwych ciał
nie pozwoli 250 tysiącom wystąpić przeciw mnie.
Musiałem to załatwić.
Powiedz, czego pragniesz.
Zrobimy to.
Nie rozumiesz, jakie to niebezpieczne.
Wyjedźmy stąd na kilka dni.
Ty wyjedź gdzieś, a ja gdzie indziej.
Ale gdzie?
Jestem jak wiatr.
Jestem jak woda.
Jestem sam.
Nikogo przy mnie nie ma.
Rozumiem cię.
Masz Meetę i dzieci.
Ile wół wydoli w polu?
Trzeba wracać do domu.
Zrób coś.
Spakuj się i wyjedź.
A co z tobą, Bhaiyo?
Nie martw się.
Wracaj do żony i dzieci. Dobrze?
To jest dobre miejsce.
Pan jest tu nowy.
Proszę niczego z góry nie zakładać.
Jedno zgniłe jabłko może zepsuć całą skrzynkę.
To miejsce nie jest złe.
Ale tyle było mi pisane.
I tak nie mogłem spędzać czasu z rodziną.
Pójdę już.
Podrzucę pana na autobus.
Nie, poradzę sobie. To blisko.
POSTERUNEK W KASARZE, DYSTRYKT SHEIKHPURA
Co się dzieje?
Złapaliśmy gumę?
Panie Ranjan, inspektor pana wzywa.
Mamy pana zabrać do Sheikhpury.
Przecież mnie zawieszono.
My tylko wykonujemy rozkazy.
Idziemy. Weźcie bagaż.
Dlaczego panikujesz?
Nie aresztują mnie.
Powiem ci, po co mnie wezwali, jak się z nimi spotkam.
Jai Hind.
- Zawieszony podinspektor Kumar. - Wyjeżdżasz?
Nie z własnej woli. Zostałem zawieszony.
Ale jeszcze nie zwolniony. Może się to stać po śledztwie.
Zawieszony funkcjonariusz stawia się w pracy, zrozumiano?
Co się stało w Manikpurze?
Nie miałem wyjścia.
Ciągle prosiłem o posiłki, by złapać Chandana Mahto.
Bezskutecznie.
Wiedziałem, że on coś tam knuje.
Skąd wiedziałeś?
Dlaczego wybrał Manikpurę?
Tam też wierzą w siłę braterstwa.
W czasie wyborów Chandan miał zatarg z Ravinderem.
Każą mi się wycofać z wyborów,
inaczej moja żona zostanie wdową.
Chandan coś knuł,
więc Ravinder kazał szwagrowi zawiadomić policję.
Po otrzymaniu informacji dotarliśmy na miejsce.
Była strzelanina i Chandan zbiegł.
W obławie zginął jego wspólnik, Chotu Mandal.
Obstawiliśmy posterunek glinami,
ale jak zaczęły się wybory, musiałem odwołać ludzi.
Byłem temu przeciwny.
Ale popełniłem błąd.
Nie sporządziłem notatki służbowej.
Jak tylko cofnięto wsparcie, Chandan dokonał rzezi.
Tylko ja chciałem…
dopaść Chandana, proszę mi wierzyć.
I tylko ja…
zostałem za to ukarany.
Koniec raportu.
Nie żyje 25 ludzi.
Twoje zawieszenie to nic.
I nie tylko ty chcesz go dorwać.
Jak to mówią…
trafiła kosa na kamień.
Zadarł z niewłaściwym gliną.
Witajcie.
Wiem, że Chandan Mahto wyznaczył wam miesięczne raty,
a wy płacicie je ze strachu.
Teraz to się zmieni.
Począwszy od jutra nie płacicie Chandanowi ani grosza.
Bez obaw. Policja zadba o wasze bezpieczeństwo.
Ja również.
Macie znajomych przedsiębiorców.
Zapytajcie o mnie tam, gdzie służyłem.
Drzwi mojego gabinetu są dla was zawsze otwarte.
Będę dostępny 24 godziny na dobę.
Jeśli jesteście w posiadaniu ważnych informacji, przekażcie je nam.
Tak jest.
Panie Jaiswal?
Przekaże je pan?
Oczywiście.
Wejdźcie.
Tu teraz mieszkamy?
Jakiś problem?
W pobliżu jest dużo dobrych szkół angielskich.
Nasz Dablu będzie się tam uczył?
Będziesz, co?
Może Ramlal nas powachluje?
Nie, Amicie. Nie ma problemu.
Bardzo przepraszam. Jutro będzie generator.
Twój ojciec jest lekarzem.
Ja jestem synem robotnika.
Wiele przeszedłem i widziałem.
Ramjatan Verma może znać kryjówkę Chandana.
Mogę go przycisnąć?
Nie. Nie mamy dowodów.
Wobec tego będzie pomagał Chandanowi.
To utrudni nam pracę.
Manikpur to plama na honorze szefa rządu.
Nawet on chce go złapać.
Dlatego nikt nie kiwnie palcem. Nie martw się.
Mów, co zrobiłeś do tej pory.
Uderzyłem w jego finanse.
Koniec wpływów z wymuszeń.
Zrobiłem nalot na jego nielegalne firmy i dokonałem kilku zatrzymań.
Chandan może się ukrywać tu.
Między tymi wioskami.
Większość mieszkańców jest z jego kasty.
Ciągle wędruje w okolicy.
Tylko on wie, gdzie spędzi noc.
Plusem jest to,
że wykształceni ludzie z jego kasty mają go dość.
Są gotowi nas poprzeć.
Mam z nimi spotkanie.
Wkrótce go aresztuję.
- Zamykasz? - Tak, proszę pana.
- Dasz jeszcze jedną herbatkę? - Tak.
Już nie trzeba. Dostałem zgagi.
Po co tyle dzwonisz? Obudzisz Aviego.
Tanu.
Przepraszam.
Nie byłem wtedy sobą.
Dziękuję, że przyjechałaś.
Myślałem, że wyjedziesz do Jaipuru, ale…
jesteś tu, gdzie nie ma nic.
Dziękuję.
Jesteśmy małżeństwem.
Nie zrezygnuję z tego.
Tyle mogę pomóc.
Ty musisz się zająć resztą
i poradzić sobie ze stresem.
To tyle.
- Muszę… - W porządku.
- Tak? - Jai Hind.
Zawieszony komendant Ranjan Kumar.
Słucham.
Dostałem informację, że Chandan właśnie wyjechał z wioski Dhuraia.
Zanocuje w Narsinghpurze.
- Jesteś pewien? - Absolutnie.
Jeśli to prawda, mamy go.
Wtedy przywrócę cię do służby.
Tak, Amicie?
Znamy miejsce pobytu Chandana Mahto. Jest w Narsinghpurze. Zbieram posiłki.
Powodzenia.
- Bharadwaj? - Tak?
Ilu masz policjantów?
Czterech komendantów, podinspektora i 12 posterunkowych.
Zostaw dwóch posterunkowych i komendanta. Resztę przyślij do mnie.
- To pilne? - Tak. Robimy obławę na wioskę.
- Którą? - Najpierw przyjedź.
Oczywiście. Zaraz będę.
To Narsinghpur.
To dom przywódcy wsi.
- Bharadwaj. - Tak?
Weź połowę ludzi i zabezpiecz tyły.
Ja pójdę tędy.
Tak jest.
Czekaj na rozkazy.
Tak jest.
- Wystarczy. - Jedz, Bhaiyo.
Ubiliśmy tę kozę dla ciebie.
Jak nie zjesz, dusza kozy nie zazna spokoju.
- Jemu daj. - Poproszę.
Ciężko pracuje.
Stać!
Chandan uciekł od tyłu.
Chandan!
Biegnie z drugiej strony. Osłaniaj.
Tak jest.
- Kanhaiya. - Tak?
Biegnie w twoją stronę.
Gdzie jesteś? Kanhaiya?
Kim jesteś?
Dlaczego uciekałeś?
Nie uciekałem. Pokazywałem ci drogę.
Bhaiya prosił, żeby cię tu przyprowadzić.
Co ty gadasz?
Inspektorze…
witam!
Mówili, że jesteś w mojej wiosce,
więc chciałem cię ugościć.
Chodzi o to, że spotkaliśmy się wcześniej.
Ale nie zauważyłeś mnie wtedy.
Nie!
Nie szarżuj, nie daj się zabić na darmo.
Moi ludzie są ze mną.
A twoi?
Osłabli?
Tak?
Inspektorze…
ta wioska, dystrykt i stan należą do mnie.
To znaczy, że boisko jest moje, a ty grasz na wyjeździe.
Nie wygrasz ze mną.
Podobno moja szwagierka jest w Sheikhpurze?
Pozdrów ją od niegrzecznego szwagra.
Co pan robi? Mają broń maszynową.
Spotkamy się jeszcze.