Nie wygrasz ze mną.
Podobno moja szwagierka jest w Sheikpurze.
Pozdrów ją od niegrzecznego szwagra.
Co pan robi? Mają broń maszynową.
Nie idziesz dziś do pracy?
Zmówili się.
Kto?
Jest dziewiąta. Wstań i napij się herbaty.
- Tato, pobawmy się w chowanego. - Chodź tu.
- Nie przywitasz się? - Dzień dobry.
Tato, pobawmy się już!
Pobawmy się.
Ty chowasz się pierwszy, potem ja. Proszę!
Dobrze. Pobawmy się.
Mamo, gdzie tata? Nie mogę go znaleźć.
Co robisz?
Twój tata nie wytrzyma dwóch minut bez telefonu.
Znalazłem cię!
- Znalazłem! - Tak, znalazłeś.
- Wygrałem. - Brawo, wygrałeś.
Mama zadzwoniła do ciebie i pomogła mi cię znaleźć.
Wiesz, synu?
Twoja mama to geniusz.
Dopiero wyruszyłem, a już mówisz o moim przyjeździe.
Czekają mnie trzy przesiadki.
Zrób curry.
Jeden do Mokamy.
No skąd!
Nie przyjmę od pana pieniędzy.
Chcę mu zapłacić, a on nie chce pieniędzy.
Zawiesili mnie, bracie. Weź to.
Znowu?
Proszę zabrać bagaż.
Inspektor prosi.
- Do środka? - Tak.
Inspektor już idzie.
Amit zrozumiał, że system działa na korzyść Chandana Mahto.
Jeśli chciał go złapać, musiał opracować własny system.
Jeden z pokoi zamienił w gabinet, centrum dowodzenia i bunkier.
- Witam, Ranjan. - Jai Hind!
Moje informacje były prawdziwe, ale bogowie mi nie sprzyjają.
Chcę robić dobrze, a wychodzi źle.
Ranjan, czego pragniesz najbardziej?
Śmiało.
Chciałbym aresztować Chandana.
Chciałbym, by przeszczep nerki u żony się udał.
Żeby odwołali moje zawieszenie. Tyle.
Nie mogę odwołać zawieszenia.
Ale pomóż mi złapać Chandana Mahto.
Potem wrócisz do służby.
To jak?
Wyjął mi to pan z ust. Nie mogę się doczekać.
Dobrze.
Powiedz mi, w okolicy jest dużo ryb?
Tak, są jeziora i stawy.
I wioski rybackie.
Żeby złowić rybę, potrzeba haczyka. Zakrzywionego.
Wchodzisz w to?
To pan!
Wpuść go.
Tak jest.
To Ravinder.
Proszę usiąść.
Ze trzy lata temu był tu charyzmatycznym liderem.
Pochodzi z tej społeczności co Chandan.
Opierał się Chandanowi, jak mógł.
To dzięki jego szwagrowi schwytaliśmy Chotu Mandala.
Proszę posłuchać.
Chandan musiał to zrobić.
Teraz nasza kolej.
Weźmiesz udział w naszej operacji. Ranjan ręczy za ciebie.
Zgadzasz się?
Na pewno pomogę.
Pojmanie Chandana Mahto to wasza odpowiedzialność,
dla mnie to sprawa życia i śmierci.
Zrobię wszystko, żeby go dopaść.
Dobrze.
Chcę mieć numery telefonów Chandana i jego ludzi.
Możesz je zdobyć?
Chandan Mahto jest bardzo ostrożny.
Zna numery i adresy wszystkich,
ale sam nie ma własnego numeru.
Ani adresu.
Wytworzył wokół siebie dziwną aurę. Jest zarazem wszędzie i nigdzie.
Rozmawia, z kim zechce i kiedy zechce. Z dowolnego miejsca.
Ale jeśli ktoś chce rozmawiać z nim…
albo nawiązać kontakt, jest to prawie niemożliwe.
Trzeba ostrożnie przeć do przodu.
Ale nawet wtedy nie ma gwarancji, że się uda.
Potrzebuję dwóch dni.
Zdobędę jego numer od któregoś z jego ludzi.
Obiecuję.
Mieliście przyjechać na słoniach i koniach
A nie stać was nawet na osła
Nasi żałośni powinowaci
Zrobili z nas pośmiewisko
Nasi żałośni powinowaci
Zrobili z nas pośmiewisko
Przynieśli słodycze
O smaku koziego łajna
Nasi żałośni powinowaci
Nie mają wstydu
Nasi żałośni powinowaci
Nie mają wstydu
To zaszczyt gościć pana w naszym domu, panie Chandan.
Tribhuvan.
Dlaczego nie śpiewacie?
Śpiewały „Gauri”.
Ale kiedy pan wszedł, trochę się speszyły.
Bhaiyo, opróżnij kieszenie.
Śpiewajcie.
Kto zbeszta Chandana Bhaiyę, otrzyma tysiąc rupii.
Od samego Chandana Bhaiyi.
Śpiewajcie.
Marzy o żyrandolu
Ale nie ma nawet zapałki
Podokuczajmy siostrze Chandana
Zrobiła z nas pośmiewisko
Podokuczajmy siostrze Chandana
Zrobiła z nas pośmiewisko…
Kiedy byłem nadinspektorem, miałem taki duży komputer.
POLICJA BIHARU
Teraz jako inspektor generalny dostaję takie maleństwo.
To awans czy degradacja?
To się nazywa laptop.
Jest lepszy od stacjonarnego.
Ma 500 MB RAM-u i 2 GB pamięci. Może go pan ze sobą nosić.
Przyda się na spotkaniach.
Jak taki duży komputer zmieścił się w takim małym urządzeniu?
Wszystkie części są w środku?
Niczego nie zapomnieli?
Nie, wszystko jest na swoim miejscu.
Ma więcej funkcji niż komputer stacjonarny.
Wszyscy urzędnicy taki mają.
Dają radę na tym pracować?
Tak, oczywiście.
DZWONI AMIT LODHA
Jai Hind.
Będziesz długo żył.
Właśnie o tobie myślałem.
Powiedz mi jedno.
Zabiegałem o rozmowę z panem Sarveshem,
by przywrócił cię na stanowisko inspektora,
a ty zapomniałeś o zwykłej uprzejmości.
Nawet mi nie podziękowałeś.
- Dziękuję bardzo. - Nie ma za co.
Powiedz, po co dzwonisz.
Są naciski, by złapać Chandana Mahto.
Wnioskujemy o autoryzację podsłuchu połączeń w czasie rzeczywistym.
Inaczej będziemy czekać wiele miesięcy.
Jeden pański telefon wszystko załatwi.
Pomów z Paswanem, on się tym zajmie.
Nikt w policji nie ma wpływów jak pan.
Właściwie to prawda.
Ale najpierw wyjaśnij mi, na czym polega podsłuch w czasie rzeczywistym.
To znaczy wiem, co to,
ale teraz nie pamiętam.
A będę to musiał wyjaśnić przełożonym.
Za zgodą rządu i z pomocą operatora możemy podsłuchiwać rozmowy.
O czym ktoś mówi i z kim. Możemy poznać jego dokładną lokalizację.
Nawet jeśli zapewnię wam podsłuch,
co na tym zyskacie?
Kiedy dostaniecie taśmę, ten ktoś będzie już gdzie indziej.
Ale to podsłuch w czasie rzeczywistym.
Kiedy ktoś wykonuje połączenie,
dostajemy powiadomienie.
Ktoś rozmawia przez telefon, a my podsłuchujemy jego rozmowę.
Operator nam pomoże tylko za zgodą rządu.
Powiedz mi jedno, bo dużo korzystam z telefonu.
I mówię prosto z serca.
Czy ktoś może słuchać moich rozmów?
Pan jest inspektorem generalnym.
Kto wydałby na to zgodę?
Dobrze. Wyślij prośbę do ministra.
Pomówię z nim.
I posłuchaj, mój drogi.
Chmury czerpią wodę z oceanu i mu ją oddają.
Po aresztowaniu Chandana Mahto nie przypisz sobie całej zasługi.
Pamiętaj o mnie.
Oczywiście. Bardzo dziękuję.
Nie ma za co.
WNIOSEK DO MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH
PRAWDA ZWYCIĘŻY
W tamtych czasach korzystaliśmy z kaset.
Nie z płyt kompaktowych.
Internet działał…
ale z prędkością 32 kb/s.
Były już komórki, ale nie w powszechnym użyciu.
Ludzie sądzili, że służą one wyłącznie
do dzwonienia.
Podsłuchiwanie rozmów było wtedy trudne.
- Halo? - Halo?
Inspektor Lodha z Sheikhpury w Biharze.
Wysłałem wniosek o obserwację połączeń. To bardzo pilne.
Takie sprawy wymagają czasu. Odezwiemy się po rozpatrzeniu wniosku.
Ile to potrwa?
To nie pralnia, gdzie sprawy załatwia się w jedno popołudnie.
Trzeba przestrzegać procedur niezbędnych do obserwacji połączeń.
Proszę pani, to pilne.
Wszyscy tak mówią.
Że to pilne.
Ponownie przejrzę pana wniosek. Okej?
Proszę się nie rozłączać.
Kilka dni temu w Sheikhpurze Chandan Mahto zamordował
dwudziestu pięciu niewinnych ludzi.
Numer, który chcę podsłuchiwać, należy do niego.
Jest na wolności i planuje kolejne zbrodnie.
Jeśli do nich dopuszczę, będę za nie odpowiedzialny.
Trzeba było tak od razu. Nie marnowalibyśmy czasu.
Rozpatrzymy wniosek priorytetowo. Miłego dnia.
Dziękuję pani.
I tak Saumya Mukherjee przyspieszyła procedurę
i już nazajutrz umożliwiła nam podsłuch.
Wniosek został przyspieszony.
Za dziesięć minut na komórce pojawi się opcja podsłuchu.
W ciągu kilku minut byliśmy w sercu gangu Chandana.
Po Manikpurze spadną zyski z haraczy.
Inspektor zagroził przedsiębiorcom.
Nie martw się, za kilka miesięcy znów będziemy ich kontrolować.
Halo?
Proszę o lokalizację telefonu,
z którego dzwoniono.
Jest teraz w Mungerze.
Dzięki Saumyi wiedzieliśmy,
że telefon ciągle się przemieszcza
na terenie dystryktów Biharu i Jharkhandu.
Po Manikpurze spadną zyski z haraczy.
Inspektor zagroził przedsiębiorcom.
Nie martw się, za kilka miesięcy znów będziemy ich kontrolować.
To Chyawanprash Sahu!
Tanu, kto dzwoni?
- Chyawanprash, kto to? - Prawa ręka Chandana.
- Kto to Chyawanprash? - Jedz.
Nie chcę.
- Halo. - Bhaiyo.
Dzień dobry.
Otwiera się nowy przetarg. Chciałem zapytać…
Jak będziesz tak ganiał za kasą, zagonisz się na śmierć.
Ukryj się na parę dni, idioto. Jak wąż, co hibernuje na zimę.
Kończ już.
- Bhaiyo, jeszcze jedno. - Mów.
W wiosce jest chłopak od Bhumiharów.
Nie wiemy jak, ale usidlił naszą bratanicę.
Nie pilnowaliście go? Jak niby ją usidlił?
Pilnowaliśmy, ale co mogliśmy zrobić?
Wszystkiemu winne te komórki.
Jak mamy ją chronić? Ona już nas nie słucha.
A w wiosce jest pełno Bhumiharów.
- Pokazują swoje… - Okej.
Daj mu ostrzeżenie. Jak nie posłucha, zabijemy go.
To będzie cię kosztować sporo rupii.
I przemów do rozsądku bratanicy czy córce, czy komu tam.
Niech zrozumie.
My tu giniemy za honor naszej kasty,
a ona zakochuje się w obcym chłystku!
Mam ważne spotkanie. Oddzwonię później.
Dobrze, Bhaiyo.
JEDNOŚĆ TO SIŁA
A więc…
O czym to mówiłem?
- O armii kastowej… - Tak. Armia.
Istnieje Armia Ranveera, Armia Słońca
czy Armia Kunwara…
Skoro każda kasta może mieć swoją armię, to dlaczego nie nasza?
Amit?
Przepraszam. Śpij.
Halo. To ja. Chyawanprash.
Mam twój numer.
I znam też twój głos. Wszystko okej?
Tak.
Bihar, Jharkhand i Barman.
Podjąłeś się dużej roboty. Zajmij się tym.
Gdzie dzieci?
Dablu chyba śpi, a Surabhi się bawi.
- Chcesz z nimi porozmawiać? - Nie.
Zamówiłaś prenumeratę angielskiej gazety?
Dablu musi je czytać, jak chce poprawić angielski.
Tak, zamówiłam The Times of India.
Świetnie.
Niech nie opuszcza szkoły.
- Dobra. Kończę. - Okej.
DZWONI CHYAWANPRASH
Gdzie jesteś, moja królowo?
Chciałabym nią być.
Gdybym była królową, byłabym razem z moim królem.
Tak jak ona.
Nie ma jej tutaj, królowo.
Gdzie jesteś?
Chcesz wiedzieć?
Proszę, powiedz.
Posłuchaj.
Jak chcesz wiedzieć, to posłuchaj jeszcze raz.
Powiesz mi czy będziesz snuł bajki?
Jestem…
w twoim sercu.
A jak nie wierzysz…
to spuść wzrok, rozepnij bluzkę i zobaczysz.
- Jestem tam. - Przestań.
- Nie gadaj świństw. - Wstydzisz się?
Posłuchaj. Pocałuj mnie.
Zapomnij.
Nie rozumiem, jak całowanie powietrza może być przyjemne.
Nie mogę się tobą nacieszyć.
- Co mam zrobić? - Wymyśl coś.
Ziemia jest sucha, ześlij deszcz.
NAGRYWANIE
Potrzebujemy czasu, żeby ustalić obecną lokalizację,
ale zeszłej nocy był to dystrykt Banka,
a przedwczoraj Jamalpur.
Poprzednie połączenie było z Nareshem Dantim w Deogharze.
A kolejne do Dinesha Gupty w wiosce Dinapur w Sheikhpurze.
Karta SIM na fałszywe nazwisko.
Poprzednia lokalizacja to Deoghar?
Tak.
Dziękuję, pani Saumyo.
Będę dalej niepokoił. Dziękuję.
- W Dinapurze mieszka Dinesh Gupta? - Tak. To spokojny człowiek.
Coś się stało?
Ma siostrę albo córkę?
Córkę. Ruby Guptę.
Jeździ skuterem do centrum rozwoju.
Chyawanprash lub Meeta mają kogoś w Deogharze?
Nie.
Skoro posyła dzieci do szkoły, to nie mieszkają w hotelu.
Pewnie wynajmują dom.
Ranjan, jedź z Ravinderem do Deogharu.
Dlaczego tam?
Tam jest Meeta Devi.
Jesteś zawieszony, a Ravinder nie jest z policji.
Zabierzcie ze sobą zaufanego funkcjonariusza.
Weźmiemy posterunkowego Shivrama.
Dobrze. Dziś wyjeżdżacie.
Dziś jest sobota. Podróż na zachód będzie…
Powodzenia, Ranjan.
Miłej podróży.
Tak jest.
Jak mogliście pozwolić mu jechać samemu?
Wiecie, co to za miejsce.
Proszę pani, nie dał nam wyboru.
Po prostu wziął kluczyki i pojechał.
Jai Hind.
- Co jest, Tanu? - Gdzie byłeś?
Rozejść się.
Tak jest.
Nic mi nie jest.
Nie traktuj mnie tak.
Wiem, z jakimi zbirami masz do czynienia.
Co to za uśmiech?
Nie wiedziałem, że ktoś się tak o mnie martwi.
- Znaczy ty. - Zamknij się.
Nie rozumiem, jak możesz być tak mądry i tak głupi jednocześnie?
Tanu, nic mi nie jest.
Hej, Shivram!
Dokąd idziesz?
Moja żona miała wypadek.
Jest jedną nogą na tamtym świecie. Muszę jechać do szpitala.
Proszę. Muszę ją zobaczyć.
Jedziemy.
DEOGHAR, 3 KM
- Halo? - Jak leci? Już na nogach?
Tak. Wstałam o szóstej. Dablu ma na ósmą do szkoły.
Dobrze. Daj Dablu do telefonu.
Zawołam go.
Dablu!
Porozmawiaj z tatusiem.
- Hej, Dablu, jak się masz? - Dzień dobry, tato.
Świetnie mówisz po angielsku.
Dobrze cię uczą w szkole?
Jakiś nauczyciel cię ukarał albo zbeształ?
Jeden mnie zbeształ.
Powiedziałem mu: „Mój tata cię zabije”.
Dablu, bo dam ci w łeb!
Kto cię tego nauczył?
Masz się dużo uczyć i zostać ważnym policjantem, a nie bandziorem.
Nie mów tak więcej.
Kończę.
I słuchaj…
kocham cię.
ROZMAWIAŁ Z SYNEM, Z CÓRKĄ NIE?
Nowy numer?
Halo?
- Jak leci, Bhaiyo? - Chyawanprash.
Jak się masz? Jak się sprawy mają?
Pełną parą, Chandanie.
Tak trzymać.
Zdrowie w porządku?
W najlepszym, Bhaiyo.
Bhaiyo, wymusiliśmy cztery miliony z Nawady, Mungeru i Sheikhpury.
Dostajemy broń wartą półtora miliona i oszczędzamy kolejne dwa i pół.
Co ty na to?
Świetnie.
Przyjedź. Musimy się spotkać. To już tyle dni.
Tak, zmówimy się.
Chłopcy! Złazić. Połamiecie kości.
Halo?
Potrzebuję podsłuch numeru, z którym rozmawiał Chyawanprash.
I obecnej lokalizacji tych numerów.
Daj mi dziesięć minut.
- Pobłogosław, bracie. - Błogosławiony.
Tak!
Wreszcie sobie o mnie przypomniałeś.
Czcisz nowe bóstwo czy się boisz?
Czcić nowe bóstwo, kiedy ty jesteś tam?
Długo nie dzwoniłem, ale wspominałem cię codziennie.
Co u twojego inspektora, Kanhaiya?
Coś knuje.
Bądź czujny.
Zanim się do ciebie dobierze,
musisz urządzić drugi Manikpur.
Raz go odwołali, odwołają i drugi.
Dobrze.
Pomyślę o tym.
Dobrze, Bhaiyo.
Tak, sir?
Kanhaiya jest jakoś powiązany z Chandanem?
Jak to powiedzieć? To nasz kolega. Jest jednym z nas.
Ale szczerze mówiąc, zawsze popierał Chandana.
Posłuchaj.
Meeta Devi mieszka w Deogharze między Nandan Pahar a dworcem Jagadishpur.
Deoghar jest gęsto zaludniony.
Ale znajdziemy ją, gdziekolwiek jest.
Będziemy szukać igły w stogu siana.
Meeta Devi jest bardzo religijna.
Jutro mamy poniedziałek. Jeśli jest w Deogharze,
pójdzie do świątyni Baidyanath. Jeśli nie, to znaczy, że jej tu nie ma.
Chwała Śiwie!
Po ile te koraliki?
Dla ciebie za darmo.
Proszę pana?
Gdzie ona się podziała?
Zatrzymaj się.
Moment. Zaraz wrócę.
Tak, Ranjan?
Już mieliśmy Meetę Devi, ale wymknęła się nam.
Gdzie się kończy ulica?
Jakieś 70 metrów przed nami.
Dookoła są podobne kilkupiętrowe budynki.
Dobrze. Teraz nie musicie przeszukiwać całego Deogharu, tylko te 50 domów.
Jeszcze jedno.
Popytaj sprzedawców, kto ostatnio zaprenumerował The Times of India.
Mamy adres Meety Devi.
Doskonała robota.
Pamiętaj, Chyawanprash w każdej chwili może odwiedzić rodzinę.
Bądź czujny i informuj mnie.
Radość z odnalezienia Meety Devi zamieniła się w nużące oczekiwanie,
aż Chyawanprash odwiedzi swoją rodzinę.
Obserwowaliśmy jego dom dzień i noc.
Oczy nam się same zamykały,
ale po Chyawanprashu nie było ani śladu.
Byliśmy wykończeni bezustannym pilnowaniem jego ulicy.
Amit miał dość słuchania flirtów Chyawanprasha i Ruby.
Obywatele tracili wiarę.
Media się niecierpliwiły.
Zaczęto kwestionować nasze kompetencje.
Właśnie wtedy Amit odebrał kolejny telefon od Chyawanprasha.
Tym razem zrobił to bez cienia nadziei.
Gdzie jesteś, Ruby?
Śpisz?
Tak.
A co mam robić?
Ciebie nie ma.
Gdzie jest dziś mój ukochany?
Gdzie? Tam, gdzie zawsze.
Słychać, jakbyś był w pociągu.
O mój boże.
Ale masz słuch.
Wszystko słyszysz.
Chciałbym całować twoje uszy.
To zrób to.
Potrzebujesz pozwolenia?
Nie chodzi o pozwolenie.
Wiesz co?
Wiesz, co chciałbym teraz robić?
No mów.
Chciałbym kochać się z tobą w rozpędzonym pociągu.
Co za żenada.
Pleciesz bzdury.
Nie. Naprawdę.
Zabiorę cię do Mumbaju. Zarezerwuję bilet w pierwszej klasie.
Tylko ty i ja.
Pociąg będzie się kołysał.
A my w nim.
Zbliżam się do stacji.
Nie będę dzwonił przez kilka dni.
Dbaj o siebie.
Jedziesz do żony? Myślisz, że nie wiem?
Halo? Ruby?
- Jai Hind. - Ranjan, zbierajcie się.
Chyawanprash jedzie do Meety Devi.
Tak jest.
Chyawanprash ma broń maszynową.
Pogadam z komendantem tutejszego posterunku.
To mój kumpel z grupy.
Weźmiemy kilku policjantów.
Dobrze, ale nie wspominaj o Chyawanprashu.
Wykluczone.
Od razu go aresztujemy.
Dobrze, przyjdę.
Bądź grzeczny, dobrze?
No już.
Do widzenia!
Pa, mamo!
Brać go!
Jedź!
Puśćcie go!
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI AMITA LODHY BIHAR DIARIES