Chodź!
Pomału, nie pchaj mnie.
Zdejmijcie ten worek, bo cuchnie.
Rozwiążcie mnie. Nie ucieknę.
Zmieniacie samochód?
Dokąd mnie zabieracie? Mówcie!
Panie Ajit, złapał pan takiego przestępcę całkiem sam.
Ciężko było.
Posterunek w Kasarze?
Nie potrzebuję oczu, żeby rozpoznać tę dziurę.
Poznaję ten smród.
- Puść go. - To Kasar, nie?
Spokojnie.
Jak się masz, Chyawanprash?
Dzień dobry.
Świetnie. A pan?
Chyawanprash alias Dilip Sahu został zatrzymany w Deogharze.
10 LIPCA 2006
Skonfiskowaliśmy pistolet oraz pięć i pół miliona rupii.
Nie mogę zdradzić szczegółów zatrzymania,
ponieważ śledztwo wciąż trwa.
Skąd znaliście jego kryjówkę?
Mieliśmy informatora.
Powiem tylko, że był blisko gangu Mahto.
Nie mogę więcej zdradzić.
Czyli macie wtyczkę w gangu?
Następne pytanie.
Czy w trakcie przesłuchania Chyawanprash wydał wspólników?
Śledztwo prowadzi policja w Biharze.
Tu nawet niemowa zaczyna mówić. Chyawanprash nie ma takiej dysfunkcji.
Nadchodzi koniec grupy przestępczej Mahto.
Kiedy aresztujecie Chandana Mahto?
Napiszcie w nagłówkach, że zaraz…
Dzień Niepodległości.
Przed 15 sierpnia uwolnimy Sheikhpurę od Chandana Mahto.
Przed 15 sierpnia. Jai Hind.
Skąd ta pewność?
- Biharska policja! - Niech żyje!
Z OSTATNIEJ CHWILI CHYAWANPRASH SAHU ZATRZYMANY
SPRAWY MIŁOSNE MEETY DEVI: CZĘŚĆ 2
Nigdzie nie idę.
Złapali Chyawanprasha, to czemu nie mnie?
Możesz mnie zabić.
Kto? Chandan? Skąd mam wiedzieć, do cholery?
Jestem jego żoną?
Odłóż słuchawkę!
Banda Chandana jest w rozsypce.
Przestraszyli się.
To kwestia czasu.
Dobrze.
Nie możesz się z nim widzieć.
- Zawołajcie go tu. - Nie.
- Proszę. - Nie przyjmuje w domu.
Zapytajcie go.
- Nie przyjmuje. - Czemu nie?
- Co jest? - Nie chce odejść.
Proszę pana.
Mam do pana prośbę.
Policja nie pozwala mi zobaczyć się z mężem.
Nie pozwalają dziecku zobaczyć się z ojcem.
Co to za prawo?
Nawet mnie przysługują prawa człowieka. Niewinnemu dziecku też.
Nawet ja znam kodeks karny.
Jestem żoną recydywisty. Startowałam w wyborach.
Pani mąż jest w areszcie.
Nie może się pani z nim widzieć.
Dopiero gdy zostanie osadzony w więzieniu.
Proszę, tylko pięć minut.
Bardzo się niepokoję.
Błagam pana.
Co jeszcze mam zrobić?
Ajit.
Niech komendant wpuści ją na pięć minut.
Tak jest.
POSTERUNEK W KASARZE, SHEIKHPURA
Co się stało? Tak cię pobili?
Nie.
Nawet mnie nie tknęli.
Ale przez ostatnie trzy dni nie dają mi zasnąć nawet na minutę.
Ale nic mi nie jest.
Co u ciebie?
Jak dzieci?
Dobrze.
Pytają o ciebie. Powiedziałam im, że jesteś w Patnie.
Śpisz?
- Co? - Nie wolno spać.
A kto śpi?
- Nie śpij. - Gdzie niby śpię, bracie?
- Nie śpij. - Czemu miałbym spać?
Tylko medytuję z zamkniętymi oczami.
Nie martw się.
Chandan Bhaiya ci pomoże.
Wyciągnie cię za kaucją.
Odbiorę.
DZWONI CHANDAN
Tanu, muszę to odebrać. Odbierzesz stacjonarny?
Halo?
Witaj, szwagierko.
Kto mówi?
Twój szwagier. Nie muszę się przedstawiać.
- Zapytaj inspektora. - Słucham?
W porządku, Tanu.
Pogadam z nim.
Powiedz im, żeby nie dzwonili do domu.
Chandan.
Jak leci, inspektorze?
Podobno nie dajesz spać Chyawanprashowi?
To nie fair. Poważnie.
Ty też nie możesz spać, Chandan?
Czemu się błąkasz bez celu?
Poddaj się.
Chyawanprash będzie miał towarzystwo,
a ty wreszcie stały adres.
Mówię o twoim dobrostanie.
Lepiej pomyśl o swoim.
Chyawanprash to mój młodszy brat.
Potraktuj to jak rozkaz, groźbę albo prośbę.
Dziś mają się skończyć tortury Chyawanprasha.
Pamiętaj, że masz tu całą rodzinę.
Dziś rozmawiałem z twoją żoną przez telefon.
Jutro w cztery oczy.
Chyba się boisz.
Tylko jeden człowiek może ukoić twój lęk.
Ja.
Poddaj się.
Ominą cię tortury, a Chyawanprash sobie pośpi.
Nie drażnij mnie.
Bo Manikpur się powtórzy.
Jak to powiedziałeś?
Aresztujesz mnie przed 15 sierpnia?
Przed 15 sierpnia dopilnuję, żebyś opuścił Sheikhpurę…
albo ten świat.
Chwała Ramie.
Zaczekaj. Zaraz wrócę.
PODSTAWOWY OŚRODEK ZDROWIA W NARDIGANJ, NAWADA
Pan deputowany!
Wszystko dobrze?
Dzień dobry.
Tęsknili za tobą.
Przepuśćcie go. Na lewo.
Witamy.
Dzień dobry.
Proszę tędy.
- Co się stało, Chandan? - Czekaj!
Zaraz dojdzie do morderstwa.
ZBIR W MUNDURZE
INFORMATOR POGRĄŻA SAHU. SHEIKHPURA BEZ MAHTO DO 15,08.
Cholera!
- Witam, panie deputowany. - Jaki masz plan?
Jaki plan?
Pogroziłem inspektorowi.
To dziwna kreatura.
Napadnę na areszt i uwolnię Chyawanprasha.
Chodzi o to…
Nie wątpię w twoją odwagę,
ale chyba nie doceniasz inspektora.
Ma tu cały batalion gotów cię powstrzymać.
Rozpowiada, że masz kreta wśród swoich.
Znam moich ludzi lepiej niż jakiś glina.
Rozumiesz?
Ale rodzi się pytanie,
jak złapali Chyawanprasha?
On jest od nas lepiej wykształcony.
Dlatego on jest inspektorem, ja politykiem, a ty zbirem.
Jest też inżynierem.
Zdajesz sobie sprawę z siły technologii?
Myślę, że nasze komórki są na podsłuchu.
Komórki? Niby jak?
Są bezprzewodowe.
Świat się zmienia.
Wszystko jest możliwe.
Gołąb ledwie mrugnie, gdy kot rzuci mu się do gardła.
Pójdę już.
Jak leci, Chaurasia?
Dzięki wam dobrze.
Zrób paan z tytoniem dla Chandana Bhaiyi. Betel, więcej kopru, mniej limonki…
Wiem, jaki paan lubi Chandan Bhaiya.
Przyjedziecie czy mam wysłać?
Jadę z Chandanem Bhaiyą.
Będziemy za dziesięć minut.
Ranjan, jedź na bazar Gol Chakkar. Szybko.
Chaurasia, Bhaiya zmienił plany.
Przyjedziemy innym razem.
Dobrze.
Wczoraj prawie złapaliśmy Chandana. W ostatniej chwili zmienił plany.
Dlaczego czekamy na jego ruch?
Możemy go namierzyć przez stację bazową.
To wymaga czasu.
Zasięg bazy wynosi około 20 km.
Chandan ciągle zmienia miejsce pobytu. Robi to bez żadnego planu.
Pojawia się pytanie, Amicie, czy ty…
Jai Hind.
Cześć, Paswan.
No i zostałem generalnym. A jesteśmy z jednego roku, prawda?
Prywatnie mów mi Chaubey.
Salutuj tylko przy ludziach.
Dobrze.
Jak myślisz?
Jak długo pobędziesz w Sheikhpurze?
Do końca roku?
Wyszkoliłeś Amita.
Publicznie ogłosił,
że aresztuje Chandana Mahto przed 15 sierpnia,
to tak zrobi.
To prawda, że go wyszkoliłem, ale teraz się usamodzielnił.
Powiedz, po co mu były te deklaracje?
Tygrys ostrzega ofiarę, że ją zje?
Racja.
Więc?
Po co te śmiałe przechwałki?
Może porozmawiaj z nim.
On jest jak siewka w twoim ogródku. Zwiędnie, jak przestaniesz o niego dbać.
Nie udzielam rad nieproszony.
Dzwonię do ciebie, bo…
tu w Patnie wszyscy sądzą, że skoro Amit to mój wychowanek,
to na pewno złapie Chandana.
A jak mu się nie uda, to mniejsza o niego czy o ciebie,
ale jaki wstyd spadnie na mnie!
Stawką jest mój honor.
Wyjaśnij mu to.
- Oczywiście. - Na razie.
15 LIPCA 2006
Kto tak kroi cebulę?
Nie pomagaj, jak nie chcesz.
Robisz to specjalnie, żebym więcej nie prosiła o pomoc.
Przed ślubem częściej kroiłem sobie palce niż cebulę.
Zmieniłem się dla ciebie. Spróbuj to docenić.
Wściekasz się na mnie bardziej niż moi przełożeni.
Nie mędrkuj. Nie skupiłeś się na tym!
A na czym?
Na telefonie. Odbierz. Dzwoni.
Ajit mi więcej pomaga niż ty.
Nie wykorzystuj moich podwładnych.
DZWONI CHANDAN
Co?
W Inderpurze świętowali zatrzymanie Chyawanprasha?
Tak.
Wiedziałem!
Wiem, z której kasty pochodzą.
Chciałem, żebyś to potwierdził.
A teraz patrz i podziwiaj.
Jak w ciągu godziny nie zamienię Inderpuru w cmentarz,
to nie nazywam się Chandan Bhaiya.
Mantri! Wołaj chłopaków.
Za godzinę zmieciemy Inderpur.
Ajit!
Przygotuj samochód.
Za pięć minut zbierz wszystkich.
Tanu, porozmawiamy, jak wrócę.
Jedźmy.
- Ajit? - Tak?
Co się dzieje?
Agrawalowie mają dziś święto.
Niosą ołtarz. Co roku tak robią.
Cholera!
Wyjedź stąd ostrożnie.
No jedź. Rusz się.
- Skręć w Gandhi Chowk. - Sprytnie.
Dostaliście tu strawę i schronienie.
Powietrze i wodę.
Ta ziemia wyżywiła was i waszych przodków.
Jak tu przybyliście, nie mieliście nic.
A dziś…
wasze domy, sklepy i banki są pełne.
Zbudowaliście pałace i apartamenty.
A co z naszymi?
Chodź.
Zapadnięte policzki…
puste żołądki…
niedożywione ciała.
A wy spaśliście tłuste brzuchy na krwi tych ludzi.
Chcecie tylko brać…
nie dawać?
Dlaczego?
FUNDACJA AGRAWALÓW DLA SHEIKHPURY
Inspektor nam zabronił.
Inspektor zabronił.
Inspektor?
Jestem tylko Chandanem?
Jego słowa znaczą dla was więcej niż moje?
Do kogo należy Sheikhpura?
Do mnie czy jakiegoś gliny na usługach rządu?
Do pana.
Byliśmy zaślepieni.
Każdy zapłaci panu swoją dolę.
Począwszy od jutra.
Dziś jest święto.
Unikajmy złości i przemocy.
Będzie przemoc.
A nawet więcej…
Będzie rzeź.
Nie!
Halo?
Nie bójcie się.
Policja zadba o wasze bezpieczeństwo.
Gdzie Chyawanprash?
Otwieraj!
Dosyć!
Co pan robi?
Proszę przestać.
Będą z tego kłopoty.
Areszt mu się kończy. Musi stawić się w sądzie.
Co jest, Chyawanprash?
Mężczyźni, kobiety, starzy, młodzi. Nie oszczędziliście nikogo.
Nawet Jaiswala?
A kiedyś ci pomógł.
Przestępcy też mają swoje zasady.
Chandan je złamał.
Nie wstyd ci nazywać go starszym bratem?
Precz z policją!
- Co z Amitem Lodhą? - Odwołać!
KTO PONIESIE ODPOWIEDZIALNOŚĆ?
Precz z policją!
- Precz z policją! - Precz!
Mord na przedsiębiorcach z Sheikhpury rozzłościł społeczeństwo.
Żądają odwołania inspektora Amita Lodhy.
BIURO INSPEKTORA POLICJI W SHEIKHPURZE, BIHAR
Proszę usiąść!
Siadajcie!
Ponoszę odpowiedzialność za to, co się wydarzyło w Sheikhpurze.
Inspektor wywiązuje się z obowiązków.
Dokonał aresztowania Chyawanprasha, prawej ręki Chandana Mahto.
Wczorajsza masakra to akt zemsty człowieka zaślepionego złością.
Nasz cel to zatrzymanie Chandana Mahto. Śledztwo jest w toku.
Prowadzi je inspektor Amit Lodha.
Omówiliśmy to z Komendantem Głównym Policji.
Dziękuję.
Jeśli nie Amit Lodha odpowiada za ten mord, to kto?
Żądamy odpowiedzi.
Proszę wybaczyć…
Dziękuję, ale…
to ja ponoszę odpowiedzialność za to, co się wydarzyło.
Niepotrzebnie mnie pan kryje.
Nie kryję cię.
Chcę złapać Chandana i wciąż wierzę, że ty się najlepiej do tego nadajesz.
Chwała Matce Gangesu.
Amit wiedział, że jak szczur popełni zbrodnię, to się chowa w norze.
Wiedział też, że już nie zapoluje na niego starymi metodami.
Musiał wymyślić coś nowego.
BIURO NACZELNIKA POLICJI
Sto lat
Niech żyje nam
W samą porę. Dziś mam urodziny.
Proszę, tort.
Wszystkiego najlepszego.
Dziękuję.
Jesteś odwołany. Natychmiast.
Nie zapobiegłeś masakrze w rejonie, który ci podlegał.
Nie masz prawa zajmować tego fotela.
- Jha! - Tak?
Jesteś tu nowym komendantem.
Słucham? Tak jest.
- Nie chcę żadnych skarg. - Żadnych.
Panie Lodha.
Mój brat jest inspektorem. Proszę z nim porozmawiać.
Co to za bałagan na biurku?
Posprzątać to. Nie toleruję takich głupot.
Lodha podejrzewa, że współpracujesz ze mną i Chandanem.
Dlatego cię zawiesił.
Nie o to chodzi, panie sekretarzu.
Ale o to, że do incydentu doszło na moim terenie.
Zrobili ze mnie kozła ofiarnego.
Po Manikpurze zawiesili Ranjana.
Jedno mnie dziwi. Tak ufałem Chandanowi,
a on wybrał mój teren na taką zbrodnię.
Jakby mnie uprzedził, wziąłbym urlop.
Moja reputacja byłaby niezszargana, a on wykonałby swoją robotę.
Czego ode mnie oczekujesz?
Proszę cofnąć moje odwołanie.
Za kilka dni będę rozmawiał z komendantem.
Rzeź w Manikpurze, a potem w Sheikhpurze,
bardzo zagęściły atmosferę.
To w końcu rząd koalicji.
Agrawalowie to twarde zaplecze dla spółdzielców.
Z tamtej strony też są naciski. Ja też mam zszarganą reputację.
Cierpliwości. Odezwę się.
- Co się stało? - Co jest?
- Inspektor dzwoni. - Włącz głośnik.
- Jai Hind. - Gratulacje, Kanhaiya.
Odwołano twoje zawieszenie.
Dziękuję. Mam nadzieję, że pan rozumie, że to nie była moja wina.
Kryjemy błędy nas wszystkich.
Nie płacz. To dobra wiadomość.
Mieliśmy tajną grupę, która tropiła Chandana.
Zlikwidowaliśmy go zeszłej nocy.
Chandan Mahto nie żyje.
Jutro sprowadzimy jego ciało.
Zamelduj się u Paswana.
Cofnie twoje zawieszenie.
Nikomu o tym nie mów.
Dobrze, proszę pana. Jai Hind.
DZWONI RAM J VERMA
Dr Virender, Chandan nie żyje?
Rozmawiałem z nim wczoraj.
Dam znać.
- Vinayak? - Co się stało?
Wspólnicy Chandana po otrzymaniu wieści o jego śmierci
dzwonili do niejakiego dr. Virendera.
Pani Saumyo.
Potrzebny mi numer, na który dzwonili Verma i Vinayak.
Po dziesięciu minutach Virender poinformował wszystkich, że Chandan żyje.
I że to była plotka.
To jakaś sztuczka inspektora.
W ciągu ostatnich 10 minut było tylko jedno połączenie wychodzące do Vermy.
Poza tym nie ma wychodzących.
- OK. Dziękuję. - Nie ma za co.
To znaczy, że dzwonił z innego numeru.
DOKTOR VIRENDER
Na jego karcie żywnościowej widnieje nazwisko Virender Karma.
Ma brata.
Brat jest nauczycielem, a on weterynarzem.
Nie był notowany przez policję.
Nawet sąsiedzi nie mają pojęcia, że jest blisko Chandana.
Bandę Chandana Mahto tworzą
głównie półgłówki, bezrobotni i szumowiny.
Ale on jest inny.
Przyciąga też ludzi wykształconych i inteligentnych,
którzy rozpowiadają o nim, przynosząc mu poparcie społeczeństwa
i usprawiedliwiając działania Mahto.
Chandana teraz tu nie ma.
Moi informatorzy go szukają.
Powiadomią mnie, jak tylko wykona ruch.
Podawajcie lek trzy razy na dobę, dobrze?
Dobrze.
Virender Bhaiya, to prawda, co wszyscy mówią?
Zabili Chandana Bhaiyę?
Przeklęty inspektor. Niech zdycha w piekle.
- Niech go piorun trafi. - To nieprawda.
Chandan ma się dobrze. Rozmawiałem z nim.
Proszę mi zaufać.
Jest cały i zdrowy. Muszę kończyć.
Obiecał mi pan, że porozmawiam z Chandanem Bhaiyą.
Trochę cierpliwości.
Umówię was za kilka dni.
Straciłam cierpliwość. Chcę z nim mówić.
Teraz to niemożliwe.
- Jestem w szpitalu. - Virender Bhaiya, mam dość.
Nie wiem, gdzie pan mieszka, ale wiem, gdzie pan pracuje.
Jadę tam.
Wie pan, przez co przechodzę?
Wie pan?
Pomówię z nim czy mam jechać do szpitala? Będę za dwie godziny.
Proszę poczekać pięć minut.
Powiem mu.
Zadzwoni do pani.
Pani Saumyo, to pilna sprawa.
Proszę o obserwację numeru, z którego dzwoniono do Virendera.
Jak najszybciej.
To potrwa co najmniej dziesięć minut.
Połączenie na ten numer nastąpi w ciągu pięciu minut.
Zrobię, co w mojej mocy.
Po aresztowaniu męża zrobiła się nerwowa.
Ludzie Chandana w rozjazdach.
Kto się nią zaopiekuje?
Racja.
Chandan Mahto i Chyawanprash mają wiele wspólnego.
- Halo? - Meeta?
Jak się masz? Dobrze?
Po co pytasz, jak się mam?
Obchodzi cię, czy żyję, czy nie?
Oczywiście, że obchodzi.
Inaczej nie dzwoniłbym w takiej sytuacji.
Nie mów o śmierci.
Dla kogo to wszystko robię?
Nie kłam.
Wiem, że z taką samą łatwością potrafisz zabić i oczarować człowieka.
Byłam na ciebie wściekła.
Ale jak usłyszałam twój głos, moja złość stopniała jak lód.
Dzwoń do mnie choć raz na kilka dni.
Bo umrę.
Tak bardzo cię kocham.
Co do ku…
- Przepraszam. Poniosło mnie. - Co, do cholery?
Świat obdarzył mnie szacunkiem…
i obrzucił obelgami.
Ale miłość dała mi tylko Meeta Devi.
Ja też cię kocham. Trzy, cztery…
pięć i sześć.
Nie mów o umieraniu.
Bo jak coś ci się stanie…
puszczę świat z dymem.
Rozumiesz, kochanie?
Muszę kończyć.
Wkrótce porozmawiamy.
Dobrze, posłuchaj. Jeszcze raz…
kocham cię i…
Uważaj na siebie.
Jakoś znoszę aresztowanie męża,
ale twojego nie dam rady.
Mówię poważnie. Rozumiesz?
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI AMITA LODHY BIHAR DIARIES