OSTATNIE STARCIE!
Uważaj na siebie.
Jakoś znoszę aresztowanie męża, ale twojego nie dam rady.
Ta wiadomość gruchnie po Sheikhpurze
z siłą bomby atomowej.
Zniszczy wszystko.
To zostaje między nami. Bo się domyśli, że znów mamy jego numer.
Numer jest na nazwisko Sohan Kirketa, jego lokalizacja to Sahibganj.
- Sahibganj. Dzięki. - Jeszcze coś.
Sprawdziłam numer IMEI. Korzysta z Airtelu i z tego numeru…
981244455.
Jego lokalizacja to Farakka.
Farakka? Jak to możliwe?
To Jharkhand i Bengal Zachodni?
Tak. Brzmi zagadkowo, ale może pomóc.
Jak?
Ta osoba jest gdzieś między Sahibganjem i Farakką.
Nadajnik jednej karty SIM jest w Sahibganju, a drugiej w Farakce.
11 SIERPNIA 2006
Wykorzystując wskazówki Saumyi,
przeszukaliśmy pogranicze między
Bengalem Zachodnim i Jharkhandem.
Nadajnik BSNL znajdował się w Sahibganju, a Airtelu w Farakce.
Zatrzymaj się.
Jedziemy.
Po kilku dniach wyznaczyliśmy granice zasięgu nadajników.
SAHIBGANJ 12 KM
Dokładnie oznaczyliśmy teren,
ale był bardziej zaludniony, niż się spodziewaliśmy.
W końcu wróciliśmy do punktu wyjścia.
Ranjan, ile sprawdziliśmy?
Jakieś siedem i pół kilometra.
Tu na obu telefonach pokazuje się Farakka.
A tu Sahibganj.
Na tym małym kawałku
Airtel pokazuje Farakkę, a BSNL Sahibganj.
To znaczy, że Chandan Mahto jest tu w promieniu 7,5 km.
Angażujemy w to siły?
Ucieknie, jak zauważy wzmożoną aktywność.
Tak.
Jesteście tu?
Chodźcie do pokoju 309.
Są już posterunkowi, których wzywałeś.
Wejdźcie.
- Jai Hind. - Jai Hind.
Jai Hind.
Nie martw się. Uda ci się. Masz jeszcze pięć dni.
Nie jeszcze, ale tylko pięć dni.
Wliczając dziś, zostają już tylko cztery.
W zupełności wystarczy.
DZWONI CHANDAN
Tanu, chwileczkę.
Telefon Chandana się uaktywnił. Oddzwonię.
Okej.
- Halo? - Surbhi?
Wszystkiego najlepszego, skarbie. Jak się masz, malutka?
Jadłaś już tort?
Tak, mama kazała.
Wszyscy jedliśmy, a brat rozsmarował mi go na twarzy.
Halo?
Nawet nie wiem, kiedy mam urodziny. A dziś dzieci dostają torty.
Nasz Bihar się zmienia.
Jakbym cię nie postraszyła, tobyś nie zadzwonił.
To kwestia kilku dni, Meeta.
Mrok wkrótce minie.
Piętnasty sierpnia już za cztery dni.
Zdepczę jego honor.
Odwołają go.
Do tego będę mieć wyłączony telefon.
Muszę kończyć.
Za kilka dni się odezwę.
Co mam zrobić? Mężczyzny, którego kocham, nigdy przy mnie nie ma.
Tak dawno cię nie widziałam.
Wróć szybko.
Będę czekać.
Wrócę niedługo.
Piętnasty sierpnia już za cztery dni. Do tego czasu będę mieć wyłączony telefon.
Witaj.
Proszę o błogosławieństwo… Bhaiyo!
Błogosławieństwo.
Proszę o błogosławieństwo!
WYŁĄCZANIE
REJESTR POŁĄCZEŃ
Chandan Bhaiya, witaj, proszę o błogosławieństwo.
Tu Ram Brij.
Jaki Ram Brij?
Nie znam żadnego Rama Brija!
To nie Chandan.
Jaki Chandan? Mahto? Rozłącz się.
Ja powiedziałem Chandan, a ty Mahto.
Teraz wiem, że rozmawiam z moim Chandanem Bhaiyą.
Bhaiyo, jestem z twojego bractwa.
Jestem gliną.
Mam dobre wieści…
i złe.
Mów.
Ten inspektor wyjechał z Sheikhpury.
Wiem o tym. Co jeszcze?
Dobra wiadomość to ta,
że inspektor myśli, że jesteś w Deogharze, z Chyawanprashem.
Dlatego tam pojechał.
Skąd to wiesz?
I dlaczego mi to mówisz?
Zła wiadomość jest taka,
że złapali Chyawanprasha, bo ktoś z twoich ludzi cię zdradził.
Inspektor go przekupił.
Jak usłyszysz całą historię, ziemia zatrzęsie ci się pod nogami.
Serio? Mów.
Niech się zatrzęsie.
Bhaiyo, teraz nie mogę mówić.
Zadzwonię o dziesiątej.
- Słuchaj… - O dziesiątej.
Halo?
Abonent, do którego dzwonisz, jest chwilowo niedostępny…
13 SIERPNIA 2006
Aktywowałem opcję podsłuchu na waszych telefonach.
Nie będę mógł długo z nim rozmawiać.
Ale musimy wykorzystać ten czas
na ustalenie lokalizacji jego telefonu.
Nie słuchajcie tylko rozmowy. Ale też tego, co dzieje się w tle.
Może uda nam się znaleźć wskazówkę, która nas do niego doprowadzi.
Tak jest.
- Dzień dobry. - Witaj.
Mój cielak przestał jeść.
Czy byłby pan łaskaw go obejrzeć?
Teraz nie mogę.
Mam dziś dużo pracy.
- Jutro o jedenastej. - Tylko pół godzinki.
Jak cielak umrze, bawolica przestanie dawać mleko.
Całe moje gospodarstwo stoi na mleku.
Dlatego proszę, by pan przyjechał.
Niebawem cud miał się stać rzeczywistością.
Wiedzieliśmy, że Chandan bardziej się niecierpliwi,
aż zegar wybije dziesiątą.
Inspektor trafił w dziesiątkę. Wszyscy byliśmy podekscytowani.
Halo?
Dlaczego wyłączyłeś telefon? Jak złapali Chyawanprasha?
Bhaiyo, proszę o błogosławieństwo. Co słychać?
Nie czas na uprzejmości. Przejdź do rzeczy.
Jak go złapali?
Bhaiyo, jesteś naszym przywódcą.
Nie śmiałbym pominąć powitania.
Ktoś rąbie drewno w tle.
Słyszę odgłosy kłótni.
Nie próbuj mnie wykiwać.
Jak gliny złapały Chyawanprasha? Był na podsłuchu?
Bhaiyo, podsłuchiwali go, ale nie dlatego go złapali.
Stój!
To jak?
I skąd masz mój numer?
Słyszę gdakanie.
Dostałem go od dr. Virendera.
Za dziesięć minut podam ci szczegóły aresztowania Chyawanprasha.
Posłuchaj…
Komendant tu jest. Oddzwonię za dziesięć minut.
Co? Hej!
Co robisz?
Abonent, do którego dzwonisz, jest poza zasięgiem.
Słyszałem szum przejeżdżających samochodów.
Musiał być blisko autostrady.
Raczej w jakimś zagłębiu przemysłowym.
Słychać było odgłosy rąbania drewna i uderzania młotkiem.
Jakaś kobieta dużo krzyczała. Chyba się z kimś kłóciła.
Ale kłótnie się kończą po kilkunastu minutach. To bez sensu.
Ja słyszałem odgłosy kur.
Musiał być blisko fermy kurzej albo gospodarstwa z kurami.
Bardzo możliwe, że jest w pobliżu zakładów stolarskich,
koło autostrady.
Ranjan, będziesz czekał w dżipie przy autostradzie.
Jak tylko zadzwonię,
ruszysz i uderzając w klakson,
będziesz jeździł po okolicy.
- Ravinder, pojedziesz z nim. - OK.
- Shivram. - Tak?
Wejdź od prawej, wy dwaj od lewej. Bądźcie na telefonach.
Tak jest.
Ja wejdę od frontu i będę z nim rozmawiał. Spróbuję wywabić go na taras.
- Gotowi? - Tak jest.
Chandan Bhaiya, znów proszę o błogosławieństwo!
Chrzanić te konwenanse, Farakka!
Pali mi się koło dupy, a ty wyjeżdżasz z bzdetami.
Bhaiyo, mam dla ciebie ważne wieści.
Za bardzo ufasz politykom.
Niepotrzebnie.
Jesteś gliną czy cukiernikiem? Kręcisz, jakbyś smażył jalebi.
Amit Lodha nie znalazł cię w Deogharze.
Teraz mówi, że jesteś w Sahibganj.
Będzie tam wieczorem.
Nie chcę wiedzieć, czy naprawdę tam jesteś.
Jak cię tam nie ma, to dobrze.
Ale jak jesteś…
to jest się czym martwić.
Kto powiedział inspektorowi?
Ktoś zadzwonił.
Nie mogę powiedzieć kto, ale podam ci numer.
Może go znasz.
Podaj.
Daj mi ten numer.
Halo, Bhaiyo!
Bhaiyo, nie słyszę cię.
Tracisz zasięg.
ZATRZYMAJCIE SIĘ
Co jest po siedem?
Bhaiyo, nie powiedziałem siedem. Powiedziałem 60. Sześć i zero.
Bhaiyo, wyjdź na taras.
Straszny hałas. Nie słyszę cię.
Jakiś idiota wali w klakson.
Czekaj, wyjdę.
Słyszysz mnie teraz?
Słyszysz?
Halo?
Bhaiyo, podam ci cyfry po angielsku. Pisz.
Dobrze, dawaj.
Dziewięć…
Cztery…
Sześć…
Siedem…
- Jeden. - To numer inspektora.
To numer Amita Lodhy.
Pamiętam.
Halo?
Właśnie to mówię, Chandanie.
To numer inspektora Amita Lodhy.
Rzuć to.
Ręce do góry.
Co robicie?
Rozwalicie dach!
Tam!
Odsunąć się!
Zatrzymaj się! Już!
Tędy.
Drań ucieknie.
- Chcesz zginąć? - Spadaj!
Cholera!
- Idziemy. Szybko. - Już.
Trzymać go!
Jedziemy.
Zatrzymaj się.
Tak, Amicie?
Mamy Chandana Mahto.
Dobra robota.
Nie nagłaśniaj tego.
- Przywieź go jak najszybciej. - Tak jest.
To prawda? Złapali Chandana?
Cały dystrykt w chaosie.
To prawda. Policja go aresztowała.
Kilka minut temu.
Co jest, inspektorze?
Wszystko gra?
Mam zawiązane oczy, ale widzę, że się zestresowałeś.
Zamknij się! Jeszcze raz!
Gratulacje, Amicie.
Zdobyłeś moje serce. Jestem z ciebie dumny.
Co się stało?
Trzeba było mnie poinformować.
„Aresztowałem Chandana Mahto dzięki pańskiemu szkoleniu i opiece”.
Skąd pan wie?
Jak to „skąd wiem”?
Ty jesteś inspektorem, a ja generalnym inspektorem.
Zresztą nie tylko ja, cały świat już wie.
Mówią o tym media.
MAHTO ARESZTOWANY
Takich osiągnięć nie można ukrywać.
Dobra robota.
Zatrzymaj się.
Nie wiem, jak wyciekła ta informacja,
ale jego ludzie wiedzą.
Myślę, że będą próbować go odbić w drodze.
Musimy zmienić samochód.
Jak myślicie?
Ile zarabiacie?
Dwadzieścia tysięcy.
Nie fair.
To niebezpieczna robota.
Pracujecie dzień i noc.
A tak słabo wam płacą.
To jest Chandan Mahto.
Stwarza zagrożenie, dopóki żyje.
- Zabijmy go. - Nie.
Nie chcemy konfrontacji.
Ranjan, zadzwoń do komendanta w Deogharze.
Niech przygotuje samochód. Pojedziemy tam i się zamienimy.
Rozwiążcie mnie.
Wtedy będzie ode mnie zależeć, czy ucieknę, czy nie.
Od mojej siły i szczęścia.
Chyba jest tu was dwóch. Dostaniecie po 20 milionów.
Nie zarobicie tyle przez całe życie.
Nie masz tyle pieniędzy, żeby nas kupić.
Poważnie?
Powiedz ile.
Trzydzieści milionów.
Czterdzieści?
Pięćdziesiąt?
Nawet nie 50 miliardów.
Nigdy nas nie kupisz.
A jak zechcę, to cię zabiję.
Nie wiesz, kim jestem.
Kim, do cholery?
Synem Harishchandry?
Nie jestem synem Harishchandry.
Mój ojciec nazywał się Shahid Sanatan Mahto.
A mój Shahid Saluddin Ahmed.
Mówi ci to coś?
Zabiłeś ich w czasie ucieczki z więzienia w Nawadzie.
Jesteśmy ich synami.
Po jego śmierci poszedłem w jego ślady,
żeby się zemścić na tobie, świnio.
Co jest?
Proponuje nam po 50 milionów na głowę.
Przywal mu, ale nie w twarz.
Radujcie się wierni
- Jai Hind. - Jai Hind.
Niosłem wodę w ofierze, ale ci ludzie na mnie napadli!
Pielgrzymi!
Wierni Śiwy!
Jesteście tchórzami?
Dokąd go zabieracie?
To przestępca. Policja go aresztowała.
A gdzie mundury?
Nie rozumiecie?
Cofnąć się!
Pomóżcie!
Napadli mnie! Pomocy!
Rozejść się!
Porwali mnie!
Pomocy!
WITAMY W STANIE BIHAR
Inspektorze! Skurwysynu! Myślisz, że jesteś mądry?
- Zapłacisz mi za to! - Zamknij się.
Popisujesz się swoją mądrością przed Chandanem Mahto!
Szanowałem twoją żonę.
Bo ci dam z buta!
Nigdy jej nie poniżyłem. Ale za to zapłacisz.
Zerżnę ją na środku Sheikhpury.
Zatrzymaj wóz.
- Próbuje pana prowokować. - Zatrzymaj się.
Zamknij się, Chandan! Prowokuje pana.
Ranjan, zatrzymaj wóz.
Proszę zaczekać.
- Proszę to przemyśleć. - Trzeba go zabić.
Nie wypuszcza się węża. Wróci i ugryzie.
Znam go.
Ja to zrobię, proszę.
Cokolwiek chce pan zrobić,
proszę to zrobić na chłodno.
Amicie, wszystko w porządku?
Nie.
Zaraz zlikwiduję Chandana Mahto.
Nie popełniaj tego błędu.
To się obróci przeciw nam.
Zasługuje na śmierć,
ale jak zawiśnie w świetle prawa, to będzie jasna deklaracja dla innych.
Nie zrób z niego męczennika w oczach jego zwolenników.
To rozkaz, Amicie.
Przywieź go żywego i w dobrym stanie.
Powtarzam. Chcę go żywego. To rozkaz.
Co, inspektorze?
Zesrałeś się?
Zajmę się nim.
- Shivram? - Tak?
Myłeś się dziś?
Niestety, nie miałem okazji. Pracuję od rana.
Bardzo dobrze.
- Daj podkoszulek. - Tak jest.
Zachowaj maniery, oficerze.
Mam w planie kilka zabójstw w wyższych sferach.
Dlatego nauczę cię kultury.
Proszę.
Tak dobrze?
Bardzo dobrze.
Wsadźcie go do wozu.
SHEIKHPURA
Proszę zaczekać.
Jedną chwilę. Chcę coś powiedzieć.
Mamy Chandana, ale on wciąż jest niebezpieczny.
Rozumiem, dlaczego pan go nie zabił,
ale musimy wymazać strach z umysłów ludzi.
Najpierw musimy złamać jego ego.
Pomogłem w tej operacji bezinteresownie.
Należę do tej społeczności co on.
Wielu naszych zginęło z jego rąk.
Pozabijał ich.
Niech mi pan pozwoli to zrobić.
Proszę.
Ma rację.
Najpierw trzeba złamać jego ego.
Inaczej jego upór nie osłabnie.
Chandan Mahto to impotencka dziwka!
14 SIERPNIA 2006
Impotencka dziwka!
Chandan Mahto to impotencka dziwka!
Impotencka dziwka!
Chandan Mahto to impotencka dziwka!
Impotencka dziwka!
- Chandan Mahto to impotencka dziwka! - Impotencka dziwka!
Chandan Mahto to świnia!
Złożyć broń!
Na ramię broń!
BIURO NACZELNIKA POLICJI W SHEIKHPURZE, BIHAR
Prezentuj broń!
Aresztując Chandana Mahto przed Dniem Niepodległości,
inspektor Lodha dotrzymał obietnicy złożonej Sheikhpurze.
Chwała Hanumanowi!
Schwytanie najbardziej poszukiwanego przestępcy to wielki sukces,
ale wcale nie oznacza jego końca
ani szczęśliwego zakończenia historii.
Zwłaszcza w Biharze.
Bihar wyróżnia największa przestępczość i najniższa skazywalność w kraju.
Tu świadek bardziej boi się pójść do sądu
niż stanąć naprzeciw rozwścieczonego byka.
- Chyawanprash! - Bhaiyo.
- Chodź, bracie. - Jak się masz?
Co to będzie?
Trzymają nas w różnych więzieniach.
Ale będziemy się widywać podczas rozprawy.
- Masz jakieś problemy? - Nie. Skąd!
Nazywam się Chyawanprash. Jestem kumplem Chandana Bhaiyi.
Wszyscy mnie traktują z szacunkiem.
Adwokat ma złożyć apelację o przeniesienie nas do jednego więzienia.
Musimy trochę poczekać.
Chodźmy.
Idziemy.
Był pan w Manikpur Chowk 29 maja 2006?
Kiedy zjawił się tam Chandan Mahto z Chyawanprashem i ze swoim gangiem?
Tego dnia miałem ślub w rodzinie.
Obowiązek rodzinny.
Pojechałem do Shakaldi w Nawadzie dwa dni przed incydentem.
Nie było mnie tego dnia w Manikpurze.
Ale tu jest napisane, że pan był
i kupował paan w Batohi Paan Bhandar.
Jestem Narayan. Nie bóg Narayan.
Nie jestem wszechobecny.
Rozumie pan, że w sądzie nie wolno kłamać?
Za to grozi więzienie.
Wysoki sądzie, prokurator zastrasza świadka.
Jeśli pozwala sobie na to przed sądem,
wyobraźmy sobie, co się działo podczas składania zeznań poza tymi murami.
Panie Khurshid, proszę usiąść.
Wezwać kolejnego świadka.
Był pan świadkiem masakry w Manikpurze
przeprowadzonej przez Chandana Mahto i Chyawanprasha Sahu?
Źle widzę bez okularów za dnia,
a co dopiero w nocy.
Zeznał pan, że widział wszystko.
Tak zeznałem.
Rzecz w tym, że zeznałem, co usłyszałem.
Człowiek, który źle widzi w ciemności,
traktuje swoje uszy jak oczy.
Byłem wtedy w Nowym Delhi. W żadnym Manikpurze. Nawet nie w Biharze.
Byłem w Pendżabie na żniwach.
Ale żniwa są w kwietniu. Dlaczego pojechałeś tam w maju?
Tak… żniwa są w kwietniu,
ae potem pojechałem do Złotej Świątyni.
Panie Khurshid, tak zeznają pańscy świadkowie.
Wnosimy o jeszcze jeden termin.
Panie inspektorze!
Jak żona i dziecko?
Traktuję cię jak starszego brata, a ty ciągle się mnie czepiasz.
Czemu chcesz mnie wrobić?
- Idziemy. - Widzimy się na kolejnej rozprawie.
Twój widok napawa mnie nadzieją.
Jak tak dalej pójdzie, przegramy.
Kiedy rozmawiałem ze świadkami, wszystko było w porządku.
Teraz odwracają się od nas.
Jestem pewien, że ludzie Chandana im grożą.
Nie możemy pozwolić na utratę świadków. I jak ktoś śmie grozić obywatelom?
To nie do przyjęcia.
Nic złego się nie wydarzy. Założymy tu posterunek.
Przez całą dobę będzie tu sześciu policjantów.
Wystarczy, że zeznacie prawdę.
Nic wam nie grozi. Zapewniam was.
Dajecie nam ochronę, bo coś nam grozi.
W naszej wiosce chcemy się czuć bezpiecznie.
Nie wstyd wam?
Jak spojrzycie w oczy poległym krewnym, kiedy spotkacie się tam na górze?
Szybko spotkamy się na górze, jak zrobimy, o co prosicie.
Ty, stój!
Jak się nazywasz?
Masz wśród ludzi posłuch?
Zgrywasz bohatera, co?
Dlaczego ryzykowaliśmy życie, żeby złapać Chandana i Chyawanprasha?
Dla ciebie, rozumiesz?
Teraz na ostatniej prostej chcesz się wycofać?
Proszę wybaczyć.
Nie zrobiliście tego dla nas, ale dla siebie.
Cofnęli odwołanie, prawda?
Czasami tylko ten mundur różni was od bandy Chandana Mahto.
My musimy znosić ciężar dwóch stron.
Myślisz, że nie mam zmartwień?
Rodzina, dzieci…
życie tam.
O tym też myślę.
Ale nigdy nie zdradziłbym Chandana Bhaiyi.
Bo nie ma większej idei ani marzenia niż Chandan Bhaiya.
W kółko powtarzasz jego imię. Nie masz już dość?
Chcesz wiedzieć, co on robił przez ten czas?
Mam ci powiedzieć, co robi za twoimi plecami?
Tak bardzo cię kocham.
Świat obdarzył mnie szacunkiem…
i obrzucił obelgami.
Ale miłość dała mi tylko Meeta Devi.
No i co?
Nie przeszkadza ci to?
Nie.
12 WRZEŚNIA 2006
Avi, przyjdziemy tu później.
Chodź już. Zajrzymy tu w drodze powrotnej.
Proszę iść. Zostanę z nim.
Który chcesz?
Ten? Poproszę.
Avi!
SZPITAL SADAR, SHEIKHPURA
Pani i Avi czują się dobrze. Ajit wykazał się wielką odwagą.
Tanu.
Gdzie Ajit?
Ranjan?
Gdzie Ajit?
Przykro mi, ale nie mogę pana tu zostawić.
To bardzo proste.
Tutaj mówi się „my”, nie „ja”.
„My” to jedność. Siła i miłość.
- O co chodzi, Amicie? - Potrzebuję pańskiej pomocy.
Przyjedź do Patny. Spotkamy się.
Atakując rodzinę Amita,
Chandan popełnił ten sam błąd, co my, kiedy robiliśmy na niego nagonkę.
W stanie tak rozemocjonowanym jak Bihar lud przeniósł sympatię z Chandana na nas.
Cenę za ten atak płacił nie Chandan,
ale jego poplecznicy.
Niepisane prawo zakazujące atakowania rodzin
czy to policji, czy przestępców, zostało złamane.
Policja ma swoje zasady. Zabijesz jednego z nich…
oni zabiją ciebie.
Zapraszam, panie Vinayak.
Proszę mi powiedzieć…
Chce pan na zawsze pozostać dobrze zapowiadającym się politykiem
czy woli pan zostać gwiazdą?
Gdybym nie chciał błyszczeć, nie przyszedłbym do pana.
Też prawda.
Proszę.
Panie Vinayak…
zaatakowano rodzinę policjanta.
Zabito policjanta.
Całe lobby i stowarzyszenia zostały postawione w stan gotowości.
A ten, kto to zrobił…
jest pana protegowanym.
- Nie. - Co?
Nie, chodzi o to…
Jestem deputowanym, reprezentantem ludu. Spotykam się z wieloma ludźmi…
Vinayak…
Chandan wkrótce pożegna się z tym światem,
bez względu na to, kto jest jego protektorem. Zrozumiano?
Wtedy nie licz na współpracę z policją.
Wybór należy do ciebie.
Wolisz niańczyć Chandana…
czy pomóc policji?
Ten Chandan…
jest jak ość w moim gardle.
Nie mogę jej wyjąć ani połknąć.
Postaraj się i ją wypluj.
- A jak pan Verma mnie wyrzuci? - Nie wyrzuci.
Masz moje słowo.
Nic mnie nie łączy z Chandanem.
To tylko mój sąsiad i daleki krewny.
To jest…
VINAYAK MAHTO
…zatwardziały kryminalista.
A ja jestem szanowanym deputowanym, nie mamy nic wspólnego.
Zdecydowanie potępiamy atak…
KONFERENCJA NA ŻYWO
…na członków rodziny inspektora przeprowadzony przez Chandana Mahto.
Apeluję do obywateli, by nie przejawiali sympatii
dla notorycznego przestępcy jak Mahto.
Oddajmy hołd poległemu funkcjonariuszowi Ajitowi Kumarowi Chauhanowi.
Tylko dokończę drinka. Potem mnie zabij.
I choć Chandan próbuje omamić swoich ludzi,
nikt nie zapomni brutalnych morderstw,
jakich dopuścił się na swoich pobratymcach w Manikpurze.
Ktoś taki jak on nigdy nie zostanie przywódcą naszej społeczności.
Zwiódł młodych.
Zamiast komputera i ołówka podał im broń.
Dla dobra społeczeństwa musimy pozbyć się Chandana i jego bandy.
Apeluję do policji w Sheikhpurze, żeby nie okazała litości Chandanowi.
Tak, panie sekretarzu.
Co zrobiłeś, Vinayak?
Miałeś to ze mną omówić.
Co zrobiłem? Nie miałem wyjścia.
Jak to?
Wasze telefony były na podsłuchu.
Co o mnie wiedział, to inna historia.
Ale mówił, że sekretarz generalny buduje centrum handlowe w Patnie.
I o ziemi z Ministerstwa Lasu.
Prosił, żebym panu powiedział. Zakończyłem to. Pan też powinien.
Co?
Związki z Chandanem.
Jak leci, Chyawanprash?
Ranjan powiedział mi, że wieści o Meecie i Chandanie spłynęły po tobie.
Pewnie wiedziałeś wcześniej.
Co to pana obchodzi?
Zamknij się i słuchaj.
Czułe pogaduszki Meety i Chandana…
zostały nagrane na taśmach.
Był plan, żeby je upublicznić w twoich stronach, Chandana i Meety.
Zapobiegłem temu.
Mój syn jest w szpitalu.
Mój kolega Ajit nie żyje.
Złamaliście wszystkie zasady, więc mnie też nie wiążą żadne.
Zrobię, co zechcę.
Chcesz, żeby twój syn został inspektorem?
Nie zostanie nim. Ani inżynierem, ani lekarzem.
Będzie Chandanem Mahto.
A wtedy wiesz aż za dobrze…
co go czeka.
SĄD DYSTRYKTU SHEIKHPURY
Chyawanprash?
- Cześć. - Bhaiyo.
- Jak się masz, bracie? - Dobrze.
A ty?
A kto może mi zaszkodzić?
Co się martwisz?
Nie martwię się.
Jesteś moim bratem.
Jesteś dla mnie wszystkim.
Zostałem Chandanem Mahto dzięki tobie.
Gdyby nie ty…
oberwałbym za grzechy Ahyudaya Singha.
Gniłbym teraz w więzieniu.
Zdechłbym w ciemnej celi.
Ale spotkałem cię we właściwej chwili. Pokazałeś mi właściwą drogę.
Cokolwiek mnie czeka…
jestem tu dzięki tobie.
I bardzo to cenię.
Rozumiesz?
Zaczęliśmy od zera.
Możemy znów zacząć.
Zrobimy to lepiej niż ostatnio.
Bhaiyo.
Czemu zabiłeś tego glinę i napadłeś na dziecko?
To był błąd.
Czasem tak jest. Byłem wściekły.
Czasem robi się głupoty.
Sprawa 301/9. Chandan Mahto i Chyawanprash Sahu.
Co jest?
Czemu nas rozdzielają?
Za zgodą wysokiego sądu chciałbym odczytać zeznanie.
Zezwalam.
„Zeznaję, że…
uciekliśmy z Chandanem Mahto z więzienia w Nawadzie.
Ten incydent związał nasze losy na zawsze.
Mieszkańcy Manikpuru pomogli policji w pościgu za nami.
To rozjuszyło Chandana Bhaiyę.
Sądził, że ludzie przestaną się go bać.
Dlatego dał im nauczkę
wieczorem 29 maja 2006,
a wraz z nim ja, Mantri i Nathu.
Na rozkaz Chandana Bhaiyi najechaliśmy na Manikpur
i zamordowaliśmy wszystkich.
Kobiety, dzieci, starców.
Zabiliśmy około 25 ludzi i uciekliśmy”.
To jest zeznanie oskarżonego
o współudział w masakrze w Manikpurze, Dilipa Sahu alias Chyawanprasha Sahu
Czy to pańskie zeznanie, panie Dilip alias Chyawanprash Sahu?
Tak.
Proszę mówić głośno i wyraźnie.
Tak, moje.
Zeznaje pan pod przymusem czy z własnej woli?
Z własnej woli.
Zdaje sobie pan sprawę z konsekwencji zeznania?
Tak, wysoki sądzie.
Biorąc pod uwagę zeznanie Chyawanprasha Sahu,
sąd uznaje Chyawanprasha Sahu oraz Chandana Mahto winnymi
i skazuje Chandana Mahto na karę śmierci,
a Chyawanprasha Sahu na dożywotnie pozbawienie wolności.
Inspektorze…
Wymierzanie kary przez sąd to jedno…
ale wyrok musi być wykonany.
Stanie się tak, jeśli Chandan go przyjmie
albo zabraknie mu sił na walkę.
Jak pan to osiągnie?
Dzień dobry.
Chcę z panią porozmawiać.
Trzeba było wezwać mnie na komendę.
Jest pan inspektorem, ma pan władzę.
Zapraszam.
To pani dzieci?
To Dablu, a to Surbhi.
Zaparzę herbaty.
Dobrze.
Chandan Bhaiya!
Inspektorze.
Chciałem cię zobaczyć.
Fajnie, że wpadłeś.
Jak myślisz…
kara śmierci to ostatni rozdział mojego życia?
Nie.
Sędzia wydał wyrok, ale nie przyjąłem go.
Ucieknę, zanim sprawa pójdzie do Sądu Najwyższego.
Wzmocnij straże więzienne.
Zażądaj batalionu do ochrony żony i Aviego.
Powiedz krewnym stąd po Radżasthan, żeby się mieli na baczności,
bo Chandan Mahto został skazany…
ale wciąż żyje.
Rozchodzi się o to…
że jak już nawiążę relację…
trzymam się jej do śmierci.
Jestem policjantem.
Jak ktoś wybiera zbrodnię z biedy albo dla rozrywki…
albo zmusza go sytuacja społeczna…
albo polityka…
albo traktuje zbrodnię jako trampolinę do sukcesu…
wtedy musimy go powstrzymać.
I to robimy.
Wiem, że będziesz mnie ścigał.
Nie odpuścisz.
Dziś przyszedłem wyrównać rachunki.
Jak?
Wierzysz w cuda?
Opowiem ci historię ze studiów.
Dokuczanie było codziennością.
Pewien student trzeciego roku…
a był nim już czwarty rok,
trenował boks i miał ze dwa metry wzrostu.
Ja byłem przeciętny, chuderlawy, jak każdy dzieciak.
Strasznie mnie tępił przez pierwsze trzy miesiące.
Przychodził codziennie wieczorem.
I razem z kumplami znęcał się nad nami.
Miałem dość tych tortur.
W końcu zdarzył się cud. Nie przyszedł.
Następnego dnia też nie.
Na trzeci dzień znaleziono jego ciało w stawie.
To było udane lato.
Nikt nie wiedział, jak utonął.
Poza mną.
Właśnie o takim cudzie mówiłem.
Rozumiesz, prawda?
O czym mówię?
Rozumiem, że mi grozisz w zawoalowany sposób.
A wiesz dlaczego?
Nie.
Bo mam dziś dobry humor.
Poznałem bardzo miłą dziewczynkę.
Patrz.
Jest dziewczynka.
Dablu, przynieś mi szklankę wody.
Dla świata to córka moja i Meety.
I niech tak pozostanie.
Skarbie.
Jak się nazywa twój ojciec?
Chandan Mahto.
To córka Chandana Bhaiyi.
I żony, która uciekła.
Chandan Bhaiya kocha Surbhi nad życie.
Chyawanprash.
Nieważne, Chandan.
Ważne, że masz cudowną córkę.
A ja o tym wiem.
Tak jak ty wiesz, że mam żonę i syna.
Chandan, złość i zemsta…
wypalają człowieka od środka.
Przyjmij karę w pokorze.
Przyjmuję.
Obelgi wymierzone w moją kastę…
To, że rzuciła mnie żona, bo byłem do niczego…
Kopniaki od bandziorów pana Awniego…
Lanie od Abhyudaya Singha…
Dobrze.
To też przyjmę.
Spokój osiąga się tylko, gdy niebezpieczną osobę naraża się na niebezpieczeństwo.
Tylko gdy ogień boi się, że się spali, wioski unikną spustoszenia.
Amit okiełznał tornado,
które musiało się mu poddać. Nie było innego wyjścia.
To wystarczyło, żeby ugasić ogień
w rozżarzonych źrenicach Chandana Mahto.
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI AMITA LODHY BIHAR DIARIES