LAST CALL FOR ISTANBUL
Lumapag na ang Flight AEN759 na galing sa Istanbul.
Makukuha sa Baggage Claim 9 ang mga bagahe.
Lumapag na ang Flight AEN759 na galing sa Istanbul.
Makukuha sa Baggage Claim 9 ang mga bagahe.
Wala namang tao do'n, pero ayos lang.
Maraming salamat.
Kakaiba ang naramdaman ko no'ng una ko siyang nakita.
Namangha ako.
At sa loob-loob ko, "Ito na 'yon, Mehmet.
Siya na ang hinahanap mo. Wag mo na siyang pakawalan pa."
Kung di siya dumating sa buhay ko, wala ako sa kinalalagyan ko ngayon.
Excuse me?
-Pwedeng magpatulong? -Ano 'yon?
Ganito 'yong maleta ko, pero di 'to sa 'kin.
-Sigurado ka? Tiningnan mo na? -Oo…
-Wala talaga sa belt? -Oo.
87-36. Nailagay ba sa belt lahat ng bagahe?
Oo. Nailagay lahat.
-'Yon na raw ang lahat ng bagahe. -Gano'n ba?
-Sorry. -Excuse me?
-Hinahanap mo ba ang bagahe mo? -Oo.
-May iba yatang nakakuha. -Di ba? Ngayon alam mo na.
Nailabas na lahat ng bagahe. I-check mo sa Lost and Found.
-Doon ka pumunta. -May ibang kumuha ng bagahe ko?
Turkish ka?
Bigla ka kasing nag-Turkish…
Nakita ko 'yong maleta mo, pero nasa security ako no'n kaya di ko nakuha.
Di mo 'yon kasalanan.
Yari ako pag nawala ang maleta ko.
Kalma. Tiyak mapapansin no'ng kumuha na di sa kaniya 'yon.
Nilagyan mo ba ng phone number o address 'yon?
Nando'n ang phone at wallet ko.
May tag ba 'to?
Mayro'n.
-Kaya lang sira na. -Patingin?
Chris…
Christopher Louis.
Maraming salamat.
Wala 'yon. Mahahanap din natin 'yon.
Nagri-ring.
-Salamat sa pagtawag sa Dragon Gift Shop. -Hello?
Dragon Gift Shop.
Answering machine. "Dragon Gift Shop," puro Chinese na. Di ko maintindihan.
Tindahan 'yan sa Manhattan. Malapit sa Chinatown.
Paano ako makakapunta sa Chinatown?
Madadaanan ko 'yon.
Malapit 'yon sa pupuntahan ko.
-Puwede kitang ihatid kung gusto mo. -Sa Chinatown ka 'kamo pupunta?
O gusto mo lang tumulong?
Mahalaga pa ba 'yon?
Salamat pero alam kong pagod ka na sa biyahe.
-Kaya ko na 'to. -Ayos lang.
Sasamahan kita do'n para makuha mo 'yong maleta mo at saka ako aalis.
Noong una ko siyang nakita, pakiramdam ko, kilala ko na siya.
-Baka pagsisihan mong sumama ka sa 'kin. -Hindi. Ilang beses ko na 'tong naranasan.
Alam mo 'yong pakiramdam na, "Magiging parte siya ng buhay ko?"
Gano'n ang naramdaman ko.
Tara na.
Minsan iniisip ko kung ano ako ngayon kung di ko siya nakilala o kung di ako sumama.
Lalagpas ako ng ilang kanto sa Chinatown kasi sarado do'n.
Okay.
-Okay na? -Oo.
Pakiramdam ko, nakapunta na ako rito.
Dahil yata sa dami ng mga pelikulang pinanood ko.
Ganiyan talaga pag maraming pinapanood.
-Dito na 'yon. -Talaga?
Hello. Sa inyo ba ang maletang 'to?
-Ay, oo! -Sorry.
Oo! Sa asawa ko 'yan!
Salamat sa Diyos!
Saglit lang! Nasa asawa mo ang maleta niya. Nasaan siya?
Ano'ng sinasabi nila?
Nasa asawa mo ang bagahe niya.
Kakulay 'yon nito.
Nakuha niya 'yon sa airport. Asan siya? Nauunawaan mo?
Tawagan mo si papa. Nasa kaniya ang bagahe nila.
Tawagan mo ang tatay mo.
Okay, salamat.
Okay. Salamat.
Hello? May nagdala ng maleta mo rito.
Asan ka?
Saan 'kamo? Okay. Bye.
Marshall City Hotel.
Nando'n ang asawa ko.
-Nando'n ang bagahe n'yo. -Okay.
Ano'ng gagawin natin?
Pupunta tayo sa hotel.
-Sige na. Alam kong pagod ka na. -Hindi. Nandito na lang din tayo.
Di kita iiwan hangga't di mo 'yon nakukuha.
Gutom na ako. Kumain muna tayo.
Okay.
-Heto. -Salamat.
-Hi! -Hello. Isang pretzel nga at isang hotdog.
Babayaran na lang kita mamaya.
Mukhang nakahanap ka ng mauutangan sa New York trip mo.
Sorry.
Oo. Nag-New York ako para manloko ng tao at paghanapin sila ng bagahe ko.
Di mo kailangang manloko.
Tiyak maraming lalaking handang manlibre sa 'yo.
Binobola mo ba ako?
Siyempre, hindi.
Dinidiskartehan mo ba ako?
-Hindi 'no. May asawa na ako. -Mabuti.
-Lilinawin ko lang. May asawa na rin ako. -Ayos kung gano'n.
Welcome sa Marshall City Hotel. Ano'ng maitutulong ko?
Hello. Hinahanap namin si Mr. Chang.
Nandito ba siya? O nag-iwan ba siya ng maleta?
Si Chang! Tumawag siya.
Pupunta raw siya bukas dala ang maleta mo.
Bukas pa? Pambihira.
Pakitawagan naman siya. Kailangan na namin ang maleta.
Sorry, pero wala akong number niya.
Okay. Puwede bang paiwan nito?
Wag mong ibibigay 'to hangga't wala 'yong maleta ko.
Sige.
Puwedeng mag-book ng room?
Oo naman, dear.
-Magsi-stay ka rito? -May magagawa ba ko?
Sigurado ka? Pwede tayong humanap ng ibang lugar.
Ibibigay ko sa 'yo ang pinakaromantikong kuwarto,
ang room ni Marilyn Monroe at Arthur Miller noon.
-Di nga? -Pahiram ng passport.
Heto.
John Lennon?
Marangal siyang tao.
Salamat.
-Walang anuman. -Salamat.
Walang anuman.
Pwede mo na akong iwan.
-Maraming salamat. -Oo, oras na para magpaalam.
Pumunta ka na sa kaibigan mo. Naabala pa kita.
Wala 'yon. Ako ang dapat magpasalamat.
Okay. I-enjoy mo ang New York.
Ikaw din. Goodluck sa interview mo.
Salamat.
-Nice meeting you. -Ako din.
-Pwede ko bang makuha ang phone… -Pa'no kung di niya isauli ang maleta mo?
Ewan ko.
Ano sa tingin mo ang dapat gawin?
-Excuse me? -Ano 'yon?
Magbu-book ako ng isa pang room.
Ayos.
Kuwarto ni John Lennon para sa poging gaya mo.
-Salamat. -Sigurado ka ba?
Pahiram ng passport.
Nandito na lang din ako. At gusto kong mag-stay sa kuwarto ni John Lennon.
Salamat.
-Salamat. -Ako si Rose.
Gusto kong irekomenda ko sa inyo ang jazz bar sa rooftop.
-Talaga? -Nga pala, the best 'yon sa New York City.
Okay. Salamat, Rose.
-Walang anuman. -Salamat.
Mag-iinom ako sa rooftop dahil nirekomenda niya 'yon.
Ayos lang kung sasama ka.
Hindi na siguro.
-Bakit? -Magpapahinga na ako.
May problema ba?
New York ito tapos mag-iinom tayo sa rooftop…
Ano naman?
Malaking pagkakamali 'yon.
Ano'ng pagkakamali do'n? Iinom lang naman tayo.
Sabihin nating sasamahan kitang mag-inom,
ano kayang sasabihin ng asawa mo?
Ano'ng ibig mong sabihin?
May dahilan ba para may masabi ang asawa ko?
Ewan ko. Mayro'n ba?
Ewan ko.
Wala.
Wag kang mag-alala. Di ko lolokohin ang asawa ko.
Talaga ba?
Di ka magloloko kung kilala mo ang sarili mo.
Seryoso, wala akong ibang intensyon.
Mag-iinom ako sa taas at ayos lang na sumama ka.
Wala ka ngang ibang intensyon. Pero pa'no kung ako 'yong mayro'n?
Hello.
Hi, Rose. Kailangan ko ng tulong.
May alam ka bang tindahan ng damit?
Pero bukas ko pa mababayaran pagdating ng bagahe ko.
-Ano'ng order mo? -Hi. Isang tubig, please.
Ano 'kamo?
-Tubig. Ganito. -Ah, tubig. Sige.
Oo, tubig.
-Heto. -Sorry. 'Yong nakabote, please.
Nakabote? Sige.
-Heto. -Salamat.
Walang anuman.
-Di ba rock star ka? Bakit tubig lang? -Hinihintay kasi kita.
Kung alam ko lang na mag-aayos ka, nag-ayos din sana ako.
Saan mo nakuha 'yan?
Sa baba. Nakakatuwa si Rose. Ibinebenta niya 'yong mga naiiwang gamit.
-I-check mo rin. -Ayos 'yon.
Mukhang masaya ka.
-Mas sasaya ako pag nag-inom na ako. -Sige.
-Hello. -Hello.
-Wow! Ang ganda mo. -Maraming salamat.
-Ang ganda ng buhok mo. -Salamat. Ano'ng order mo?
Ano'ng mairerekomenda mo?
-Masarap ang margarita namin. -Ayos. Isa no'n.
Okay. Ikaw, sir? Ano'ng order mo?
-Beer, please. -Sa baso o bote?
-Bote. -Okay.
-Heto. -Salamat.
Walang anuman.
Bale ano 'yong dini-design mo?
Nagsimula ako sa alahas. Ngayon, hair accessories at bridal headpieces na.
Nakipag-collaborate ako sa brand sa Milan, tapos sa London.
-Tapos nandito naman ako. -Magaling ka pala.
Di ko naiintindihan, pero kahit na…
Heto na.
-Enjoy. -Salamat.
Cheers.
Gusto kitang tawaging "Ryan."
Ryan?
Okay. Ayos lang.
Ano'ng itatawag ko sa 'yo?
Samantha.
Samantha?
-Cheers, Ryan. -Cheers, Samantha.
Bakit hindi tayo gumawa ng deal?
Magkasama tayo hanggang bukas.
Tapos di na tayo magkikita. Bawal tumawag o mang-stalk.
-Bakit natin 'yon gagawin? -Para mag-enjoy, maging komportable.
Kung hindi, tiyak iisipin natin ito nang iisipin.
Kakaiba kang babae.
Sorry.
Masaya pag walang phone.
Subukan mo.
Deal.
-Nice to meet you, Ryan. -Nice to meet you.
Samantha.
Sampung taon na kaming mag-asawa. Ikaw ba?
Kami na…
mula college.
-May anak kayo? -Wala.
Pero…
gusto kong magkaanak at maging tatay.
Ikaw ba?
Di pa ako handa.
Hirap na nga kami nang kami pa lang. At may mga gusto pa akong gawin.
-Kung ayos lang sa asawa mo, mabuti. -Di ko alam kung ayos lang sa kaniya.
Pag matagal na kayo ng karelasyon mo,
mahirap malaman kung love o nakasanayan na lang 'yon. Nararamdaman mo ba 'yon?
Kung 'yan ang opinyon mo, may problema ka yata.
Bakit naman?
Kung talagang mahal mo ang isang tao,
di ka magtatanong nang ganyan.
Kung ako ang tatanungin, hindi dapat kinukuwestiyon ang relasyon.
Hindi ako sang-ayon. Di dapat 'yon binabalewala.
Hindi ka ba nagsasawa na iisang babae lang ang kasama mo?
Hindi.
'Yong totoo.
Mukhang nanawa ka yata. Kaya pala mag-isa ka dito sa New York.
Para maging creative, dapat baguhin ko ang nakagawian ko.
Dapat maglibot ako sa ibang lugar, makisalamuha sa ibang tao…
At siguro,
gustong kong maalala na may options ako.
Ikaw, bakit mag-isa ka?
Nandito ako para magpalamig.
Para sana mag-enjoy.
-Puwes, magpalamig tayo. -Oo! Para sa pagpapalamig.
Cheers.
Nagkaunawaan din tayo.
Overrated ang pagiging tapat.
-Sa tingin mo? -Oo.
-Hindi mo pa ba niloko ang asawa mo? -Hindi.
Pambihira ka, Ryan. Umamin ka na.
Di na ulit tayo magkikita. Ayos lang.
-Hindi mo sinagot 'yong tanong ko. -Sinagot ko, pero di ka naniniwala.
-Salamat. -Enjoy.
Di na sana ako nagpakasal kung magloloko lang ako.
Kung magloloko lang din ako, makikipag-divorce ako.
Kung masaya ka, mahal mo ang partner mo, at nirerespeto mo siya,
hindi ka magloloko. 'Yon lang 'yon.
Ano pa?
Wala na.
-Ano'ng ibig mong sabihin? -May iba ka pa bang mga palusot?
"Di nagloloko ang nagmamahal. Di nagmamahal ang nagloloko." Sige lang.
-Saka tayo mag-usap. -Walang rason para magsinungaling ako.
Mismo. Kaya wag kang magtipid sa pagkukuwento.
Sabihin na nating walang nagpapakasal para manloko.
Pero mababagot ka minsan sa ginagawa, trabaho, bahay, at damit mo…
Di maayos ang relasyon kasi niloloko natin ang sarili natin.
Kung nagagawa ng tao ang gusto niya kahit may karelasyon, walang taong magloloko.
Di niya iisiping nakakulong siya.
Di naman siguro kasal ang rason kaya nagkakaproblema sa relasyon.
Ano sa tingin mo? Baka kasi madali lang talagang manisi.
Lalo na kung di mo na mahal ang asawa mo, at naduduwag kang sabihin 'yon.
Nasasayang ang panahon sa relasyong walang pagmamahalan.
Naninigarilyo ka?
Minsan. Pag nag-iinom ako. Actually, tinigil ko na 'to.
Sabi mo e.
Dapat dito inilagay ang bar. Tingnan mo 'yon.
Naaalala mo ang Sunday Night Movies no'ng bata pa tayo?
May eksena do'n na may view ng New York.
Gaya lang ito ng pinangarap ko
Parang tumigil ang oras
At ikaw lang ang nakikita ko
Buong buhay kitang hinanap
Ngayo'y nandito ka na
Wow!
Ang ganda ng boses mo.
Magaling.
Samahan mo kaya kami sa stage…
-Ayoko, salamat. -Okay.
Di ako kokontra.
Nanonood ako ng pelikula tuwing Linggo ng gabi.
Tapos pagtulog ko, napapanaginipan ko ang New York.
'Kako, "Pag laki ako, pupunta ako do'n." Ang ganda ng tanawing 'to.
Naisip ko din 'yan sa Istanbul. 'Kako "Balang-araw, titira ako do'n."
Mas maganda ang view sa Bosporus.
Mahal ko ang Istanbul.
Pwedeng mahalin ang Istanbul at New York. Bigyan mo ng tiyansa ang New York.
Sinubukan ko pero amoy ihi ang paligid dito.
-Mukhang malulungkot ang tao dito. -Pambihira ka, Ryan.
-Amoy weed, at malulungkot ang tao. -Tara na nga.
Tara na!
Taxi.
Mag-bus na tayo.
-Magba-bus tayo? -Oo. Tara na.
Sigurado ka?
BEST DIVORCE NA MAKUKUHA MO
Uy!
-Pakibukas ang pinto. -Di ito taxi.
-Kailangan kong bumaba. -Sa susunod na babaan na.
-Malapit lang 'yon. -Saan ang susunod na babaan?
Salamat.
-Gusto mo ba ng weed o drugs? -Ayoko.
-Ano'ng gusto mo? -Bilis, nagugutom na ako.
Sandali lang. Saan ka pupunta, babe?
Sumama ka sa amin. Saglit lang. Wag kang tumakbo!
Wag n'yo akong hawakan!
Layuan n'yo ako! Ano'ng ginagawa mo?
-Akin na ang wallet mo. -Ano'ng ginagawa mo?
-Wala akong pera. -Akin na.
-Ano ba 'yan? -Tigilan n'yo ako.
-Wag kang babalik dito! Gago! -Nawawalan kami ng kita!
-Wag! -Nang-aagaw ng customer.
-Hoy! -Sino ka sa akala mo?
-Napadaan lang ako. -Nananabutahe ka ng negosyo?
Iniisahan mo ang alaga ko?
-Napadaan lang ako. -Sino'ng boss mo?
Excuse me. May nakita kayong babaeng naka-silver?
-May hinahanap ka? -Oo, babaeng naka-silver dress.
-Nando'n siya. -Saan?
Lighter, please!
Hoy! Bitawan mo siya!
-Wag kang kikilos! Tumahimik ka! -Okay. Kalma. Ano'ng kailangan mo?
-Sino ka? -Asawa niya. Bitawan mo siya.
-Asawa? -Oo, asawa niya ako.
-Asawa mo ang putang ito? Kalokohan! -Bitawan mo siya!
Kalokohan! Bayaran mo muna ako para makuha mo siya!
-Gusto mo ng pera? -Oo.
-Akin na ang wallet mo. -Teka.
-'Yan! -Okay. Saglit.
May pera ka ba, boy?
-Dito ka lang! Wag kang kikilos! -Magbibigay ako. Hoy!
Magbibigay ako ng pera.
-Akin na ang wallet mo. -Oo.
-Wag kang gagalaw. -Pero bitawan mo siya.
-Bitawan mo na siya! -Hayop ka.
-Ngayon na! -Umalis na kayo dito.
-Asawa! Kalokohan! -Wag na kayong babalik dito.
-Tara. -Umalis na kayo dito!
Mga puta kayo! Hindi sila inaasawa, bata!
Umalis na kayo dito. Isama mo ang putang 'yan!
-Teka, babalik ako. Dito ka lang. -Tara na. Please.
Hoy, gago ka.
-Ano'ng gagawin mo? -Ano bang gusto mo?
-Halika, gago. -Halika.
-Tara!
Sige, bata!
Halika dito, gago.
Tama na!
Lintik!
-Di mo na ulit siya mahahawakan. -Lintik!
Di ka dapat nananakit ng babae!
Umalis na tayo!
Walang-hiya ka! Asan na ang kutsilyo mo?
Ano, bugaw?
Pag inulit mo 'to, babasagin ko 'yang mukha mo.
Maniwala ka!
-Mukha kang ipot! Gago! -Tara na.
-Umalis na kayo! -Layas!
-Alis! -Layas!
-Hayop! -Daddy, ayos ka lang?
-Wag kang bibitaw sa 'kin. -Ikaw din.
Akala ko, di ka naninigarilyo.
Ano? Sa 'kin ba 'yan?
-Nasa bulsa mo 'to. -Bulsa ko?
Imposible.
May mga ganito ka pa lang trip, Ryan!
Ano…
Parang walang nangyari.
Tinawag mo 'yong lalaki na "ipot."
"Ipot?"
Talaga? Tinawag ko siyang "ipot?"
Ipot!
Ang gaganda no'ng mga babae.
Bakit kaya nila naisip na kakumpetansya ako?
Tiyak natakot sila sa 'yo dahil maganda ka.
Baka nainis sila. Dahil na-intimidate sila sa 'yo,
kaya di nakakapagtakang nagalit sila.
'Yon lang ang posibleng dahilan no'n.
Wow! Binobola mo pa ako!
Ang daldal mo na. Dahil ba 'yan sa adrenaline o dito?
Pareho.
Pareho siguro.
Balanse lang.
Ano nang gagawin natin?
Babalik na ba tayo? Habang di pa tayo nasasaktan.
-Babalik na tayo sa hotel? -Wag muna.
Wag muna. Ayokong matapos na lang 'to nang ganito.
Ano bang gusto mong gawin?
Nasa New York tayo.
Ito ang una at huli nating pagkikita.
Gumawa tayo ng kakaiba, 'yong di natin nagagawa sa Istanbul.
Pakinggan mo muna ako…
Diba, ang galing no'n?
-Hello. -Hi.
Bagay na bagay kayo.
May maliit na contest kami.
Di mo alam kung ano ang orgasm? Ano'ng ginagawa mo sa kanya?
Di niya alam 'yon! Fake orgasm contest 'to.
-Do'n ba? -Oo, do'n.
Alalayan mo siya.
Diyos ko!
-Grabe ka. -Tara.
Ang tindi no'n!
Salamat, Eline!
-Magbabanyo lang ako. -Okay.
Ang susunod na kalahok.
Palakpakan natin si Mimi!
-Isang beer nga. -Sige.
Diyos ko po!
Ang daming tao ngayon. Ngayon lang 'to nangyari.
Kalokohan 'to.
-At ngayon, may humabol na kalahok. -Gusto mong mag-inom?
Bumiyahe pa siya mula Turkey para sumali dito.
Heto na si Samantha!
-Wag mong gawin 'to. -E bakit pa tayo nandito?
-Tara na. Akala ko, manonood lang tayo. -Manood ka.
Diyos ko po!
Sobra ka talagang… Sobra kang…
-Di kita maintindihan. -Bakit ang lungkot mo?
-Di mo ako babatiin? -Walang halaga 'yan.
Pinepeke mo rin ba ang orgasm mo sa asawa mo?
Sino'ng nagsabing pinepeke ko 'yon?
Tara na. Maaga pa.
-Nanalo ka? -Oo!
-Ayos! Gusto mong kuhanan kita? -Sige. Kuhanan mo ako.
Okay. Pa'no ba 'to?
Okay. Hawiin mo ang buhok mo.
-Mag-flying kiss ka. -Okay.
Tumuro ka sa kamera. Siglahan mo, okay?
Heto na!
FAKE ORGASM CHAMPION
Sobrang nag-enjoy ako. Salamat.
Good night.
Serin?
Serin? Ano'ng problema?
Tapos na ang laro.
Serin.
-Serin… -Sir.
Hello, sir.
Sir? Dumating na ang maleta ng asawa mo.
Ha? Okay, sir. Sige.
Eda, hi.
Hi, Mehmet. Sorry, nalito ako sa oras.
-Maaga pa ba diyan? -Hindi. Ano ba 'yon?
Tinatawagan kita kahapon, pero di ka sumasagot.
May schedule na ang paglilitis.
Sa ika-20 ng susunod na buwan. Sa Çağlayan, 11:30 a.m.
Tinawagan ko na rin si Mehmet.
Di na kailangan ng testigo.
Kayong dalawa lang. Aabutin lang ng 10-15 minuto 'yon.
Okay, salamat.
Noong una ko siyang nakita, pakiramdam ko, kilala ko na siya.
Naramdaman kong magiging parte siya ng buhay ko.
Napatigil ako no'ng nakita ko siya.
Parang may humila sa 'kin papunta sa kanya.
May boyfriend pa siya no'n.
Di ko 'yon iniisip. Sinabi kong sumama siya sa 'kin.
Iniwan ko ang boyfriend ko at sumama ako sa kanya. Wala na akong ibang inisip pa.
Wala akong ibang pinakinggan. Maging ang sarili ko.
Sumama ako kay Mehmet no'n. At di na kami naghiwalay.
Napapaisip ako kung ano kayang narating ko kung di ako sumama sa kanya.
Minsan naiisip ko,
ano kaya ang buhay ko kung di siya dumating sa buhay ko.
Napakasuwerte kong napasaakin siya.
Noong ikatlong taon namin, natanggap ako sa college sa New York
para mag-aral ng fashion design. Gusto ko talagang pumunta no'n.
Pero masaya ako no'n kay Mehmet.
Di siya umalis no'n.
Nagmamahalan kami no'n.
Hindi namin mabitawan ang isa't isa kahit sandali.
Bakit siya aalis? Paano ko siya magagawang payagan.
Tapos…
Gusto kang makilala ng tatay ko.
-Ang tatay mo? -Oo.
Tiyak magkakasundo kayo.
Tatapatin kita.
Tinalikuran niya ang lahat para sa 'yo.
Iba sana ang buhay niya kung natuloy siya sa New York, pero pinili ka niya.
Ayusin mo ang buhay mo.
Hanggang kailan ka tutugtog?
Humanap ka ng totoong trabaho.
Para maging karapat-dapat ka kay Serin, okay?
Para maging karapat-dapat ka kay Serin.
Sa totoo lang…
Pakiramdam ko, wala akong kuwenta no'n.
Kung ikaw, ano'ng mararamdaman mo?
Ikinasal kami sa abroad, kasama ang malalapit na kaibigan.
Nalaman din 'yon ng mga magulang ko pagkatapos.
Kaswal ang naging kasal namin.
Tapos nagtrabaho ako.
Nagta-tie, jacket, at suit ako…
Dahil do'n, napabayaan ko ang pagtugtog ko.
Madalang na lang akong nakakatugtog.
Di na gaya ng dati.
Nakahanap ako ng trabaho.
Sinuportahan niya naman ako. May regular siyang trabaho.
Gumawa kami ng bagong buhay. Masaya at excited kami no'n.
Ang ganda ng nangyayari no'n.
In love kami, at gusto naming gawin ang lahat nang magkasama.
Kapag nagdedesiyon kami, iniisip namin ang isa't isa.
Tinulungan naming mag-grow ang isa't isa.
Kaya yata kami nagdurusa ngayon.
Pareho naming sinubukang bumuo ng career nang di pinababayaan ang isa't isa.
Masaya ang pagsasama sa una.
Di kami 'yong tipo ng mag-asawang nagkasawaan matapos ikasal.
-Sa gilid lang 'yong gupitan mo. -Sige.
Pinapatulog pa ako ng nanay ko para lang…
Sinadya mo 'yon.
Gupitin mo na lahat.
At nagsimula akong mag-design para sa isang brand.
Sumubok lang ako.
Stressed siya lagi pag nagtatrabaho.
May sarili siyang paraan at mga gusto, na bawal kong pakialaman.
Mehmet…
Tiningnan ko 'yong website mo.
May mga model do'n na halos parehas ng design ko.
Alam mo ba ito?
Bakit hindi ako nasabihan?
Pareho nga. Iniba mo lang 'yong kulay.
Ninakaw nila ang ideya ko at tinanggal ako.
Di mo ito pwedeng gawin. Pa'no naman ako?
Lintik ka!
May alam silang lahat, ayos!
Do'n ko unang pinagsisihan ang di ko pagtuloy sa New York.
May ipinadala akong designs sa New York.
Sinubukan ko lang naman.
Di ko 'yon ga'nong inasahan…
DEAR SERIN YILMAZ, SALAMAT SA PAG-A-APPLY SA VARGRAND FASHION STUDIO
Nag-apply siya sa New York.
Maghahanda siya ng koleksyon. Pag nagustuhan nila, kukunin nila siya.
Di niya 'yon sinabi sa akin, kaya di ko sinabing alam ko na.
Nakauwi na ako.
Mabuti.
-Kumusta ka? -Ayos lang.
Sandali. Serin.
Hinintay kong magsabi siya, pero di niya ginawa.
Natakot akong baka di siya pumayag.
Kung gano'n, baka di ako tumuloy pag di siya pumayag.
Nagri-ring ang phone ko.
Nagsimula na kaming magtalo, mag-away.
Kinukontra niya lahat ng sinasabi ko, ang kulit niya,
at lagi siyang di sumasang-ayon.
Serin!
Isa. Dalawa. Isa pa. Ganiyan nga.
Ayos. Grabe.
-Ayaw mo talagang mag-model? -Ayoko, salamat. Ang ganda niya.
Mukhang ikaw pa rin ang magiging model namin.
-Shawn? -Bakit?
-Handa na? -Okay. Sige.
Ang ganda mo.
Nag-aaway kami pag pumupunta ako sa mga photo shoot.
-Do'n ka tumingin. -Smile.
-Sasagutin ko lang 'to. -Sige lang.
-Bakit? -Nasaan ka?
Nasa shoot.
Nagsu-shoot ka pa rin?
Natagalan lang. Ginagawa na 'yong akin. Maganda ang resulta.
Nakauwi na ako. Ano'ng nangyari sa gitara ko?
Sinabi ko nang wag mong patungan ng gamit ang gitara ko.
Alam mong maselan ako pagdating dito.
Kung umasta ka, parang di mo alam…
-Nagtatrabaho ako. Mamaya na lang. -Ano 'to?
Ayusin mo ang focus, Shawn.
-Pambihira! -Bakit?
Serin?
Papunta na ako diyan.
-Talaga? -Oo.
-Okay ka na? -Oo.
Papunta na ako.
-Sige na. -Sino 'yon?
-Crew 'yon. -Bakit ang tagal n'yong matapos?
Kalma. Patapusin mo muna ako dito.
-Pag-uwi ko, mag-usap tayo. -O wag na.
-Daig mo pa ang nakatira sa hotel. -Ibababa ko na.
Pasensiya na.
-Mas okay na ba ang lighting? -Ayos.
Sige lang.
-Okay ka lang? -Oo.
Umuwi ka rin.
-Wag mo nang uulitin 'yon. -Ano ba ako dito?
-Wag mo akong istorbohin sa trabaho. -Tagabantay ba ako dito?
Ano ako sa bahay na 'to? Ano ba ako sa 'yo?
Anong oras na? Sino 'yon?
Ano bang gusto mo?
-Nagtrabaho ako maghapon. -Nag-inom ba kayo?
-Teka nga. -Ako? Nag-inom?
-Wag na 'kamo akong umuwi? -Sino 'yong lalaki?
Ano'ng ginagawa n'yo nang gano'ng oras?
Narinig ko siyang tumatawa kanina.
-Ano bang dapat niyang gawin? Awayin ka? -Aba…
Naiirita ka ba pag masaya ang iba?
Nagsasaya kayo. Anong oras na. May uuwian ka pa!
Ano ba ako sa 'yo?
-Di pagsasaya ang problema. Bahay ko 'to. -Basta…
Mehmet…
Mehmet.
CANSU - BAGONG MESSAGE
HI, NAKABALIK NA AKO, KUMUSTA KA?
MASAYA AKO AT NAKAUSAP KITA
MAY ORAS KA BA, MEHMET? GUSTO KITANG MAKAUSAP
SANA NANDOON KA KAHAPON
MAY PARTY SA BIYERNES, GUSTO MONG SUMAMA?
OKAY BANG PANG-BUSINESS LUNCH ANG DRESS NA 'TO?
Wow.
Oo, nakikinig ako.
Ayokong pinagbibintangan ako ng ganito.
Tumugtog kami sa Kadıköy noon…
Tama, sa Kadıköy.
Nando'n ka no'n.
Pero umalis ka agad.
Kung di ka umalis, nakilala mo sana siya.
'Yon lang 'yon. Pumunta siya, at nagkataong nagkita kami.
Matagal ko na siyang di nakikita.
Kung magloloko ako, dapat may passcode 'yan, di ba?
Wala akong sikreto kaya wala 'yang passcode.
-Pwede mong i-check. -Wala ka ngang pakialam.
Gusto mo bang tawagan ko siya…
-Kaya kalmado ka. -Wala akong ginawa.
Ano'ng ginawa n'yo pagkatapos ng gig? Ano 'yong mga litrato diyan?
-Gusto mo ng totoo? -Ano'ng nangyari pagkatapos ng gig?
Wala. Ano bang iniisip mo? Dumating siya para makinig at umalis din.
-Kami'y… -Pambihira!
-Nag-usap lang kami sa phone. Tingnan mo… -Ano'ng nangyari pagkatapos?
-Wala. Inubos ko lang 'yong alak ko. -Lagi siyang nagti-text!
-Hinatid ko siya sa bahay. Lasing na siya. -Hinatid mo siya?
-Oo. -Magaling.
-Ito'y… -Paano mo siya hinatid?
Seryoso ka ba?
May sinabi ba akong mali sa text?
-Nilandi ko ba? -Ano'ng ginawa n'yo pagkatapos?
May sinabi ba ako para mag-send siya ng pictures ng cleavage niya?
-Baka interesado siya. -Bakit araw-araw siyang nagsi-send sa 'yo?
Stylist ka ba niya? "Maganda ba itong pangtrabaho?" At may emoji pa!
-Siya… -Lasing siya, tapos nag-threesome kayo?
Hindi. Tatapatin na kita.
-Di kami nag-sex. -Tapos na tayo!
Hindi mo ako inaasikaso. Deserve ng lahat ng tao na mahalin.
At masaya ang mahalin.
Bakit hinubad mo ang singsing mo?
Mehmet, pinag-isipan ko ito nang mabuti.
Hindi na tayo nagmamahalan.
Di na maganda ang pagsasama natin.
Nawawalan na ng sigla at nagiging malungkot na ang buhay natin.
Mahirap mang aminin,
pero gano'n talaga.
Patunay dito ang pakikipag-text mo sa babaeng 'yon.
Di puwedeng manatili tayong ganito. Hindi dapat.
Di ko kayang manatiling ganito.
Isinulat ko ito,
dahil mag-aaway lang tayo pag nag-usap tayo.
Hindi tayo nakikinig sa isa't isa.
Paulit-ulit lang, at napapagod na ako.
Ayoko na nang ganito, Mehmet. Mag-divorce na tayo.
Gano'n lang 'yon kadali para sa kanya.
Dahil lang may ka-text ako.
Kung ka-text ni Serin ang ex-boyfriend niya,
ano'ng mararamdaman mo?
Kung lihim na nag-apply si Mehmet ng trabaho sa ibang bansa,
ano'ng mararamdaman mo?
May itatanong ako sa inyo.
Pag-isipan n'yo sanang mabuti bago kayo sumagot.
Kung ngayon kayo nagkakilala, mahuhulog kaya kayo sa isa't isa?
Hindi na kami gaya ng dati. Baka di na kami magkagusto sa isa't isa.
Oo. Di namin alam.
Mahalaga pa ba 'yon?
Naghihintay na kami ng petsa ng paglilitis.
Ito na ang huling session namin.
Sige.
Dahil huling session na 'to, may huli akong isa-suggest na gawin n'yo.
Bakit ko kukunin ang passport mo?
Hi.
Sa airport.
Kailan ang job interview mo sa New York?
Sa susunod na buwan.
Ayos.
Pwede ba kayong pumunta do'n nang magkasama?
Gusto kong magpanggap kayo na ngayon pa lang kayo magkakakilala.
Gusto lang kitang tulungan.
Tara?
Please.
-Malaking pagkakamali 'to. -Ano'ng ibig mong sabihin?
-Wag kang bibitaw sa akin. -Ikaw din.
Alam mong mahal na mahal pa rin kita.
Miss ko na 'yong dating tayo.
Ako din. Mag-enjoy na lang tayo.
Green water ito na may luya.
Para sa hangover mo.
-Paborito mo 'yan. -Salamat.
Sobrang nalasing ako. Nakuha mo na 'yong maleta mo?
Oo.
-May nawala ba? -Wala.
Mabuti.
Ang sarap.
-Nagustuhan mo? -Oo.
Mukhang tama nga ang therapist.
Ang saya natin kahapon.
Oo, tama ka.
Tumawa tayo.
Ang saya natin, gaya noon.
At nag-usap tayo. Ngayon na lang 'yon nangyari.
At di tayo nag-away.
Di natin inaway ang isa't isa.
-Oo. -Masakit pa ang kamay mo?
Hindi, ayos lang.
Nakita ko sa mata mo 'yong dating Mehmet. 'Yong Mehmet na patay na patay sa 'kin.
Naalala mo 'yong sinabi ng therapist?
"Kung ngayon kayo nagkakilala, mahuhulog kaya kayo sa isa't isa?"
Ako, oo.
Oo, mahuhulog ako sa lalaking nakilala ko kahapon.
Pero di lang tayo kahapon nagkakilala.
-Ano'ng ibig mong sabihin? -Wala namang nabago.
Di nawala ang rason kaya tayo nasa sitwastong 'to.
Sobrang saya ko kagabi at di ko 'yon malilimutan.
Pero pag bumalik tayo sa Istanbul, mag-aaway lang tayo ulit.
Magbabangayan na naman tayo.
Ayoko nang maging gano'n. Palagi akong galit at sumisigaw.
Ayoko nang gano'n ako.
Pinipilit kong maging ako habang magkasama tayo…
-At di ko kayang ibigay ang hinihingi mo. -Ano bang hiningi ko sa 'yo?
-Sinabi mo na kagabi.
-Ayokong magkaanak. -Okay.
-Ayoko. -Ayokong tumira dito kahit kailan.
Kaya nga dapat maghiwalay na tayo.
-May iba pa bang paraan? -Marami.
Sinabi ko na sa 'yo. Mahalagang magkasama tayo.
Pero sa halip, ipinagpapalit mo 'yon kasi gusto mong tumira dito.
-Grabe ka. -Ipinagpapalit ko?
Kasalanan ko pa ngayon.
Ikaw ang may gustong mag-divorce, di ako.
-Ayokong mag-divorce noon. -Sana sinuportahan mo ako.
Sa halip na suportahan ako, inisip mong katangahan 'to.
Kapag trabaho mo ang pinag-uusapan, mahalaga 'yon.
Pero kapag pangarap ko na, makasarili ang dating ko.
Ang trabaho ko?
Isinuko ko ang pangarap ko!
Nagsisikap ako para mapasaya ka!
Tapos mag-iibang bansa ka na pala!
Kaya ayos lang na lokohin mo ako?
Di ako nagloko.
Niloloko mo lang ang sarili mo.
Alam natin ang mangyayari kung hindi kita nahuli.
Hindi kita niloko, Serin.
Di ko 'yon gawain.
Ikaw itong sumama sa 'kin kahit may boyfriend ka pa no'n.
Lumayas ka dito.
Layas.
Magdi-divorce na tayo.
Naka-schedule na ang paglilitis.
Hindi ito laro lang.
-Mahuhuli na ako sa interview ko. -Interview.
Mas mahalaga pa sa 'yo ang trabaho at ang lugar na 'to!
Mas mahalaga pa kaysa sa 'kin!
Tapos sasabihin mong mahal mo ako. Sinabi mo 'yon kahapon.
Mahal nga kita, pero ayoko nang ganito.
Sige.
Ayoko din sa taong ayaw sa 'kin.
Aalis ka na?
Oo. Nakahanap ako ng lugar sa may Upper West Side.
-Mas malapit sa trabaho. -May ibibigay ako sa 'yo.
Galing kay Mehmet.
Salamat.
Nice to meet you.
Serin, ngayon lang ako magsusulat ng letter.
Ewan ko kung maayos 'to, pero susubukan ko pa din.
May punto ka.
Baka mas maipaliwanag ko ang sarili dito kaysa pag magkaharap tayo.
Tama ka.
Baka nga di ako ang lalaking nararapat para sa 'yo.
Kung pakiramdam mo, di kita sinusuportahan
sa lahat ng gusto at pinapangarap mong gawin,
sorry.
Sorry talaga
kung pakiramdam mo, hindi na kita mahal o maintindihan
kahit isang araw pa 'yan.
Takot na takot akong mawala ka, di ko namalayang nawawala ka na sa 'kin.
Oo, pareho tayong may pangarap noong una tayong nagkakilala,
at kinailangan nating isuko ang ilan sa mga 'yon.
May iba ba tayong pwedeng gawin imbes na sisihin ang isa't isa?
Hindi ko alam.
Pero isang bagay lang ang alam ko,
Nag-aaway din ang mga mag-asawang magkasamang tumanda.
-Handa na ang set. -Sige. Susunod ako.
Napapagod din sila at naiinip,
at minsan, gusto nang sumuko.
Pero di nila ginagawa
dahil naniniwala silang magkikita sila sa bahay pagkatapos ng lahat.
Ang paniniwalang 'yon ay ang tinawag kong bahay at ang tinatawag mong love, di ba?
Gusto kong magkaroon tayo ng gano'ng paniniwala. Gustung-gusto ko.
Gusto kong harapin natin ang mundo nang magkasama tayo.
Wag sana tayong sumuko.
Dahil mahal na mahal pa rin kita. Binilhan kita ng ticket pauwi.
Kung magbago ang isip mo, maghihintay ako sa 'yo sa airport.
Tumingala ka kaunti sa kanan. Ganyan nga.
Sorry.
Ayos ka lang ba?
Oo, ayos lang ako.
-Kailangan ko nang umalis. -May kailangan ka ba?
Salamat sa lahat, pero aalis na ako.
-Teka… -Sorry talaga.
Bye.
-Please. -Bawal po.
-Huli ka na. -Nasa eroplano ang asawa ko.
-Okay. Pahiram muna ng passport mo. -Salamat.
Excuse me.
-Pwedeng pumasok? -Saan ka pupunta? Sarado na.
-Pero nasa eroplano ang asawa ko. -Sorry.
Hindi na kayo pwedeng pumasok.
-Bawal ang basta lumabas ng eroplano. -Ayoko na.
-Sorry talaga. -Sir!
-Di na ako tutuloy. -Bawal 'yan.
Tatawag ako ng pulis.
-Sige. Di ako sasakay. -Mehmet!
-Sorry. -Kailangan mong sumama sa 'kin.
Humingi ka ng tulong.
Di ako titira sa ibang bansa nang di nagpapaalam. Nauunawaan na kita. Sorry.
Natanggap ka ba?
Di ko na 'yon tatanggapin.
Wag tayong mag-divorce.
Excuse me. Pero kailangan mong sumama sa 'kin.
Saglit lang, please? Ganito kasi…
Asawa ko siya, isasama ko siya.
-Kung pwede pa. -Saglit lang, sir, okay?
Please. Salamat.
Puwede bang magdagdag? Sige.
Pwede daw, sir.
-Makakahabol ang asawa mo. -Salamat.
-Pahiram ng passport.
Halika.
Salamat, bye!
Pambihira! Joke ba 'to?
Buwisit.
Nawala na.
Well…
Nawala na.
Tagapagsalin ng subtitle: Ignacio Reyes