Er is niets meer over.
Hoe hebben ze het gevonden? - Geen idee.
Maak dat je wegkomt.
Is dit een straf voor de agenten?
Of een waarschuwing.
Als je helpt iemand te vangen...
Een van je medewerkers... - Nee.
Je probeerde de IRA op te lichten?
Je kunt maar beter goed zijn.
Als ik een deal sluit, vermoordt de IRA me.
Als ik het niet doe, krijg ik 10 jaar.
We moeten vluchten. Naar Spanje.
Dat is niet goedkoop.
Je bracht de Ieren terug, je staat bij me in het krijt.
Joan? Ik mis je glimlach.
De juwelierszaak. We halen de winkel leeg.
Alle stukken van zijn verdomde waardeloze prestige collectie.
Genoeg voor een nieuw leven.
We gaan weg, alleen wij twee, en ik kom terug voor haar.
Meer camera's? - En een knop om de politie te waarschuwen.
We gaan door de steeg binnen. - Wie houdt hem in de gaten?
Ben je binnen? - Ik laat het je weten.
Zet Kelly in mijn paspoort zodat ze mee kan.
Je moet het haar vertellen. - Zal ik doen.
Koningen Morten.
Simone Highsmith, New York Herald.
Kings Morton.
Met Simone Highsmith van de New York Herald.
Ik wil m'n bezoek morgen even bevestigen.
O, ja. Het schoolhoofd vraagt of u om drie uur kan.
Nee, ik kan pas vanaf half vier.
Dan zijn de kinderen buiten. - Prima.
M'n artikel gaat over spelende Britse kinderen, dus...
Oké, ik geef het aan hem door. - Dank u wel.
Tot morgen dan. Dag. - Dag.
Hallo? - Albie, kun je praten?
Ja, kort. Wat is er? - Dat paspoort?
Om 12 uur in het café. - Oké, lunchtijd.
Albie, kun je... - Joan?
Sigaretten vergeten. Wat had Albie? - O, niks bijzonders.
Alleen de afspraak met Paul even bevestigen.
Het komt wel goed.
Wat?
O, niets. Ik wilde net gaan zeggen...
Dat je van me houdt? Geef je het nu toe? - Nee, vandaag niet.
Morgen. - Goedemorgen.
Joan...
Gaan we morgen om lunchtijd de inventaris doen?
Natuurlijk.
Val...
Wat mag het zijn?
Een sigarettenkoker uit de jaren 20? Echt een koopje, 15 pond.
Mijn mam en jouw vrouw...
Wat is daarmee? - Ze maken afspraakjes. 'Voor werk'.
Joan werkt met ons samen. Dat weet je, Val.
Wilde je nog iets kopen?
Verder niemand. Regel het vóór zondag. - Oké.
Ik wil jullie alleen horen bij problemen.
En verknal het niet.
Albie.
Hallo. Hoe is het?
Geef het me nu. - 'Alsjeblieft.'
Sorry, ik ben gestrest. - Klus tijdens borgtocht.
Ik ga niet brommen en zo Kelly verliezen.
Kan ik iets doen?
De timing is zo krap. - Om Kelly te halen?
Ik ben morgen om 15.30 uur op school, als ze buiten speelt. Hooguit tien minuten.
Bedankt. Kom, straks zijn we te laat voor Paul.
Jij gaat eerst, ik loop nog even een blokje om.
En gaat Boisie akkoord met Kelly?
Ik vertel het hem vanavond. - Jemig.
Verknal het alsjeblieft niet. Anders trekt hij zich terug.
Denk je dat ik dat niet weet? Jemig.
Precies op tijd. - Ja.
Oké, heeft iedereen het plan helder?
Boisie en ik breken in en maken Bernard bang.
Paul blijft bij hem, wij halen de kluis leeg.
In absolute stilte. - Zo snel we kunnen.
Rustig en bedaard. Geen haast. - Het moet snel. Geen gelummel.
Ik snap het, Joan. Geen gelummel.
Ik sta in de steeg. Inladen en naar Wrentham Street.
Daar staat de vluchtauto. We verdelen de buit, en dan...
Dan rijden jullie hierheen, met deze kaart.
Naar een caravan. Wat primitief, maar afgelegen.
En dan bij zonsopgang naar Newhaven.
Waarom geen eerdere veerboot?
We moeten wachten tot Albie's maat dienst heeft.
Om 13.00 uur dus. Ik knik naar Albie, hij rijdt achterom en jullie breken in.
We wachten tot 13.30. - 13.05 uur.
En als er een klant is? Of hij wil eten? - Nee.
We moeten speling hebben. - Laat Bernard aan mij over.
Hij heeft gelijk. Niet te krap.
Moet ik een halfuur met Bernard flikflooien? Wil je dat?
Kwart over dan. - Verdomme. Ik weet wat ik doe.
Laten we Joan hierin vertrouwen. - Zeker weten?
Ja. Het is haar klus.
Dank je, Alb. Vijf over één, dus.
Zijn we klaar? - Waar ga jij naartoe?
Werken. Als je het niet erg vindt.
Wat heeft zij?
Boisie?
Ik moet met je praten.
Boisie?
Ik wilde het net vertellen. Echt.
Vóór de overval of daarna?
Nee, dat is niet eerlijk.
De klus gaat niet door.
Laat me met rust.
Wat moest ik dan, Bois?
Als je echt iets wilt... - Snap je het dan niet?
Dit gaat niet om wat jij wilt.
Dit gaat om Kelly.
Wat voor haar het beste is. - O ja?
Of voor Boisie Hannington?
Wat?
Onzeker, jaloers...
Ziet liever schilderijen dan mensen. Vertrouwt niemand.
Verdenkt z'n vrouw van gedoe met z'n beste vriend.
Met goede reden. - Welnee, daar gaat dit niet om.
Waar gaat het dan om?
Vertel. - Jij wil niet dat ze meekomt.
Je wil liever dat ik m'n dochter verlies dan haar meenemen.
Ben je gestoord?
Ik ga terug om haar op te halen.
Als een gezochte crimineel die jaren cel riskeert.
En dat doe ik voor jou.
Voor jou, Joan.
Ik kan het niet, Boisie. Ik kan niet wachten. Ze zal me vergeten.
Nee. - Ik raak haar kwijt. Het is al begonnen.
Ze is daar gelukkig. Ze heeft haar draai gevonden.
Ze zit op...
...op schoot bij dat mens. Weet je hoe dat voelt?
Dat voelt gewoon als een mes in m'n hart.
Joan, luister. - Nee, echt niet.
Weet je waarom? Omdat...
Ik wil alleen maar...
...gelukkig zijn.
Is dat zo erg?
Om een gezin te willen?
Een thuis?
Iets dat ik nooit gehad heb. En jij ook niet.
Dit is onze kans, Boisie.
Ik dacht wel dat je hier zou zijn.
Je moeder heeft je afgestaan.
Dan moet je toch begrijpen dat ik Kel zoiets niet kan aandoen.
Dat wil ik niet.
Ik ben haar moeder.
Ze heeft mij nodig.
Als kind heb ik geleerd om niemand nodig te hebben.
Niets en niemand.
Ik wilde me gewoon veilig voelen.
Dat weet ik.
En ik voel me hier goed.
Blijf dan hier.
Of... neem een risico.
Als het niet werkt, prima.
Maar ga dat jezelf dan niet je hele leven...
...blijven afvragen.
Je bent gek, weet je dat?
Ja.
Je zit nu aan me vast.
Ik hou van je.
En ik hou zoveel van jou.
Ik ga ervandoor.
Joan...
Ik weet het niet. Het voelt niet goed.
Het komt goed. Ik heb alles gepland.
Het komt goed, Bois.
Om 13.05 uur trappen Paul en jij de achterdeur in.
Paul houdt Bernard onder schot, wij openen de kluis.
Dan halen wij de winkel en vitrines leeg. Een prima plan, Bois.
Kan niet misgaan.
Een dubbeltje voor je gedachten.
Die zijn meer waard dan dat.
Vreselijk als het zo stil is. Zo saai.
Wil je mijn theorie over deze winkel horen? Joan?
Luister je wel, Joan?
Op maandag komen de kerels langs.
Verlovingsringen, na hun aanzoek in het weekend.
Of iets om hun echtelijke ruzie bij te leggen. Dinsdag is het stil.
Bernard Jones, kan ik u helpen? Joan? - Woensdag komen mensen kijken.
Nee, dat gaat niet. - Op donderdag is het druk.
Nee, geen sprake van. Dag.
Dat was voor jou. Dringend, kennelijk.
Wat? Wie was het?
Privégesprekken zijn niet toegestaan.
Sorry.
Wie was het? - Hij wilde z'n naam niet zeggen.
Het ging over vanmiddag.
Als je andere plannen hebt, vraag ik Kirsty voor de inventaris.
Nee, ik zou jou nooit laten zitten.
Zullen we de winkel dan maar sluiten en aan de slag gaan?
Nee.
Straks lopen we een klant mis. - Dat is waar.
En je hebt nog geen koffie gehad. Neem samen pauze, dan bereid ik alles voor.
Goed idee.
Eén klontje maar, Kirsty.
Wil jij ook, Joan? - Nee, bedankt.
Oké. Goed gedaan.
Daar komt je klant, slimmerik.
Hallo, kan ik u helpen? - Ik heb een ring in die doos gezien.
Paul heeft z'n vertrouwen in jou verloren.
Hij heeft zich teruggetrokken. We stellen het uit.
Nee. De kabels zijn al doorgeknipt. - Jemig.
Laat Albie een ander zoeken. - In een uur? Wie?
Wie dan ook.
We bieden hem een derde van de buit aan.
Allemachtig.
Albie kent half Londen. Dat lukt hem wel. - En die kerel blijft bij Bernard?
Jij doet Bernard, ik werk met die nieuwe. Zoek gewoon iemand.
Alles goed hier?
Prima. - Ach. U zei al dat u zou terugkomen.
Eeuwigheidsring, pas getrouwd, verliefd. Gezichten vergeet ik niet.
Joan, doe 'm om, dan kan meneer beter beslissen.
Ik zou het doen.
Ja, vertrouw op haar. - Belangrijke beslissing.
U krijgt er geen spijt van. Heus.
Uw vrouw zal het echt...
Een eeuwigheidsring. Ze zal voor altijd van u houden.
Weet u het zeker?
Goed dan.
U hebt me overgehaald.
Uitstekend. De laatste klant vóór de inventaris, Joan.
Noteer het maar.
GESLOTEN
We doen het.
Portemonnee vergeten. - Heb je die nu nodig?
Ik leen je wei een tientje.
Waar heb ik 'm gelaten?
Wat heb ik ermee gedaan?
Ach, wat stom van me. - Oké, wegwezen nu.
Dag.
Beginnen we met de speciale collectie? - Laten we meteen de kluis doen.
Pak jij het grootboek, dan open ik de kluis vast.
Nog drie minuten.
Zal ik de kluis openen? - Wacht.
Als je er een mocht uitkiezen... - Dat kan ik niet betalen.
Een cadeautje, van mij.
Dat voelt niet goed. Echt?
Kies er eentje uit.
Ik weet dat je het wilt, Joan.
Laat me eerst je schouders masseren.
Blijf bij haar. Doe wat ze zegt. - Daar kickt Joan op.
Ken je haar?
Ik ben Kelly's vader.
Ik wil geen gedoe, alleen m'n deel.
Nu.
We zijn binnen. Vooruit.
Jij daar, naar achteren. Opschieten.
Doe haar geen kwaad. - Open de kluis.
Wat doe je? Waar gaan we heen?
Gary? Wat is dit?
Vooruit, schiet op.
Ga zitten. Hou je waffel.
Geen getreuzel. Maak open. - Blijf van me af.
Rustig, Joanie.
Begin met de vitrines voorin.
Zeker weten, baas? - Zo stil en snel mogelijk.
Shit.
Stomme sleuteltjes.
Wat doe je nu?
Snel, zei je. - En stil. Straks horen ze ons nog.
Vijf minuten. Pak wat je kan. - Stop. Stop.
Is dat een bevel? - Stop, zei ik. Stomme idioot.
Wat zei je? - Die is niet eens geladen.
O nee?
Ga opzij.
Oké, naar de voorkant. Nu.
De bus in. - Ik wil m'n deel.
Jij krijgt niks. - Ben jij de baas?
De bus in. - Rot op.
Zeg hem dat jij de baas bent, Joan.
Je hebt verdomme geschoten. Stap in de bus.
Wat moet dat?
Nee, niet doen.
Nee, nee...
Verdomme.
Help me.
Help me dan.
Het is oké. Ik ben oké.
Je stropdas. Geef op.
Wat was dat? - Boisie is neergeschoten.
Rijden nu.
Vuile bedriegster.
Strak.
Strakker.
De kabels zijn doorgeknipt. Laat ons gaan of ik vermoord je.
Oké, leun op mij, oké? Een paar stappen maar, tot de bus. Kom op.
Ik kan het niet. - Het moet. Kom, Boisie.
Kom mee. Kom.
Ga door. Kom op.
Gebruik je goede been. Zo ja, Boisie.
Ga door. Nee, ga door.
Je doet je best niet.
Probeer het nog een keer.
Ga Kelly halen.
Nee, ik laat je niet achter. Hou op.
Boisie.
Kom, sta op. Alsjeblieft. Probeer het.
Probeer het.
Klootzakken dat jullie zijn. Nee.
Ik ben hier bij je. Je gaat niet weg.
Nee, laat me niet achter. Ik ben hierbij je.
Boisie. Boisie...
Boisie, word nou wakker.
Boisie, nee...
Boisie. Boisie.
Verdomme.
Je bent oké.
Welkom. Ik ben Walter Roberts, het schoolhoofd.
Simone Highsmith, New York Herald. Sorry, het is warm.
Fijn dat u wilt meewerken. - Het thema ligt me na aan het hart.
Op Kings Morton vinden we spelen net zo belangrijk als leren.
Geweldig. Ik hoorde de kinderen daarnet al. Is het nu speelkwartier?
Nog een paar minuten. We kunnen het nog halen.
Hinkelen.
Ouderwets Engels spel. Kent u het?
Miss Highsmith?
Ja, zeker. Heel populair.
Mag ik? - Natuurlijk.
Meisjes, we hebben bezoek uit Amerika. Kom even gedag zeggen.
Dag, mevrouw. - Praat eens duidelijk.
Dag, mevrouw.
Misschien zijn de oudere meisjes minder verlegen?
Goed idee. Ik haal er een paar. - Dank u wel.
Hoe heet jij? - Wat bedoel je?
Luister goed, Kel. Ga niet terug naar je klas, oké?
Waarom zit je haar zo, mama?
Maak je geen zorgen, ik ben het. Het is oké.
Luister. Je moet me bij de poort opwachten, oké?
Ik leg het je straks uit, oké?
Dit zijn Poppy en Olivia.
Poppy, Olivia, ik ben Simone. Leuk jullie te zien.
Alles goed?
Wil je wat muziek horen?
Ja?
Ons lievelingsnummer, Kel.
Kom, Kel, zing eens mee.
Goed zo.
Hallo. Alb, ben jij dat?
Met Joan. Waar is hij?
Geen idee. Hij schrijft: 'Ik zit in het buitenland. Even geen contact.'
Wat is dit, Joan? - Als hij belt, zeg hem dan...
...dat ik naar hem op zoek ben. - Joan.
Joan?
Ik maak hem kapot.
Het ruikt hier raar.
We blijven maar één nachtje.
En dan nemen we de boot en rijden we de zon tegemoet.
Komt Boisie ook met ons mee?
Waarom niet?
Kelly, je moet nu een brave meid zijn en doen wat ik zeg, oké?
En geen vragen meer stellen.
Laten we gaan uitpakken, en dan kun jij wat tekenen.
Boisie. Boisie.
Mama?
Mama, ik ben klaar.
O, Kel, wat prachtig.
Dat ben ik.
En is dat Peanuts? - Ja.
En dat ben ik, naast jou.
Nee.
Dat is mama Sue. M'n andere mama.
Mama? Hou op. Hou op met huilen.
Veeg je lippenstift af. Er zitten tissues in m'n tas.
En doe die gekke pruik af.
Ga nu maar.
Het is al begonnen. Ze is daar gelukkig.
Dat voelt gewoon als een mes in m'n hart.
Mama. Mama.
O, nee.
Het spijt me.
Het spijt me. Sorry, Kel.
Wat heb ik gedaan?
Het is al goed. - Ik ben bang, mama.
Ik ben hier. Het is al goed, Kel.
Het spijt me zo.
Ik wil naar huis.
Ik moet je beschermen.
Dus je gaat nu terug en blijft bij mama Sue.
Ik moet weg.
Het spijt me zo.
Ik hou zoveel van je, Kel.
Vergeet dat nooit.
Dag, Kelly. - Dag, mama.
Ik wilde alleen maar m'n eigen gezin.
Maar nu, zonder Kelly, Boisie...
...heeft het geen zin.
VIER JAAR LATER
Hoe ben je zo snel vrijgekomen? - Je kent me.
Goed gedrag.
Heb je mijn geld?
Ja. Je kunt nu rentenieren.
Ik ga weer aan het werk. - Stenen kapen, ringen jatten?
Nee, geen futiliteiten meer.
Ik ga een heel imperium opbouwen.
Wil je zakendoen?
Wat moet ik met jou? Je liet ons achter in die steeg.
Ik ben klaar met mannen.
Ga weg nu. Rot op.
Wees voorzichtig, Joan.
Jij ook.
Pas maar op.