Trzymaj się. Zostań z nami.
Przeżyje?
Ale proszę się nie opierać…
Wykrwawia się. Kierowco! Szybciej, do cholery!
Cholera. To moja wina. Przepraszam.
Co? Nie rozumiem.
Próbuje coś powiedzieć. Zdjąć?
Moje jaja!
Jaja? No tak, kurwa!
NASZ KANDYDAT
- Dobra, słuchajcie. - I co?
Operacja się udała.
Przeżyje.
Nie wiemy, jakie będą konsekwencje.
Trzeba wam więcej dowodów?
Mają zostawić wiadomość?
„Cześć, tu, masoni. My postrzeliliśmy Stéphane’a Blé!”
Ma rację!
Zamknijcie się. Ale coś w tym jest, William.
Przyjazd do Corrèze bez przygotowań
był debilny.
- Corrèze to nie… - Jasne.
- Najpierw sponsorzy, a teraz to. - Co sponsorzy?
Nic… Chodź.
Pogadajmy, jeśli chcesz.
We dwoje, nie róbmy scen przed całą ekipą.
- Nie mogą wiedzieć? - O czym?
Sprawdzałam trzy razy sponsorów. Prawie 100% to prawica.
Podobno nie chciałeś ochrony na tę wizytę.
- Chcesz zniszczyć Stéphane’a? - Słuchaj, to polityka.
Idź w moje ślady, to coś tu osiągniesz. Ucz się.
Nie, dziękuję. To nie dla mnie.
Panie Andréï, proszę!
Pani Blé! Ma pani jakieś wieści o stanie zdrowia Stéphane’a Blé?
Proszę.
- Wierzy pan skrajnej prawicy? - Proszę.
Dziś zadano cios w rdzeń demokracji.
Stéphane Blé jest moim oponentem,
ale dziś odwiedzam tu przyjaciela.
I brata.
Dlatego pognałem po jego matkę oraz żonę,
by trwały przy jego łożu.
Kiedy pan odpowie?
Jest problem z przemocą na wsiach. Co pan o tym sądzi?
Dziękuję.
Miałeś go chronić. Co zrobiłeś? Gdzie jest?
- Co z nim? - Możesz nam powiedzieć.
Wyjdzie z tego.
Ale postrzelił go w jaja.
Co?
W jądra.
Nie w oba, w jedno.
Kula go drasnęła. Naderwała jądro.
Teraz go zszywają.
I niestety możliwe, że będzie…
- Tak… - Co?
Że skończy jako… No, wiecie…
- Jako DJ? - Co?
- Nie rozumiem. - Nie, będzie…
- Utną mu rękę? - Dlaczego?
- Bo robisz… - Nie! Że zostanie ślad.
Ślad… To był „ślad”?
- Tak. - Bzdura.
Znam ordynatora. Będzie miał najlepszą opiekę. Słowo.
Dziękuję.
Błogosławię cię mocą krwi Jezusa Chrystusa.
Zrywam kajdany wrogów. Na krew Jezusa.
Powiedz „Amen”! Amen!
- Amen. - Niech Bóg cię błogosławi.
- Amen. - Dlaczego mi to zrobiłeś?
Przepraszam.
- Witaj, Stéphane. - Chodźmy, pani Simone.
Niech porozmawiają.
Błogosławieni w imię Jezusa.
Wystraszyłeś nas. Jak się masz?
Zrobię, co w mojej mocy, by ta zbrodnia nie pozostała bezkarna.
Twoje poświęcenie nie pójdzie na marne. Dzięki Bogu żyjesz!
I twoje jądro uratowane.
To wasza zasługa, że wciąż z nami jest.
Cisi bohaterowie, głusi na pogardę, wyczerpanie, cięcia budżetowe.
Poświęcają się, by ratować życie innych.
I nie przebieram w słowach.
Brawo.
Tylko wy oddzielacie nas od barbarzyństwa.
Nie, to wy zasługujecie na brawa.
…dupek.
- Mój przyjaciel coś mówi. Tak? - Jebany dupek.
Chcesz chrupek? Oczywiście, że ci przyniesiemy.
Sukinsyn.
Pyta o matkę. Dajmy mu odpocząć.
Bardzo cierpi, chodźmy. Idźmy już, moi mili.
Do zobaczenia, Stéphane. Trzymaj się.
Nasz Stéphane to wojownik.
No to pojechałeś.
- Tak. - Tak?
Miałeś go pogrążyć, ale nie tak.
Ale udało się. Droga wolna.
Tak też można na to spojrzeć.
- Świetnie. - Mam złe wieści.
Nie wciągnę cię do drużyny. Nie da rady. Rozumiesz?
Taki koniunkturalizm źle by wyglądał.
- Przepraszam. - Nie.
W tej sytuacji…
Ale ja… Dlaczego? Miał wypadek i tyle.
Nie zmieniam stron.
Biorę udział w udanej kampanii i…
- Nie możesz. - Mogę.
Éric, proszę. Słuchaj, nie rób tego.
Niewiarygodne! Nie masz kręgosłupa. Pasujesz do tego kretyna.
- Tak? - No.
On stracił jaja, ty nigdy nie miałeś.
Wiesz co? Coś ci powiem o jajach…
To ty, mój drogi…
Powiem ci…
- Co? - Daj mi skończyć.
- Co? - Nic! Dobrze wiesz.
- Żałosne… - Tak, żałosne, tak.
Wiadomości o 18.00.
Nowe doniesienia o kandydacie Blé. Jego życiu nic już nie zagraża.
Poza prawym jądrem śrut nie uszkodził żadnych organów.
Radykalny ekstremista strzelał, cytuję:
„Bo miałem dość czarnych dokręcających mi mosznę w Corrèze”.
Ma pan szczęście.
Pięć milimetrów dalej i byłby pan panią Blé.
- To nie jest śmieszne. - Pożartować nie można…
Muszę dostarczyć próbkę nasienia. Mogę?
Tak. A na razie niech pan wypoczywa.
Śrut może się przemieścić i po in vitro.
Dobrze. Do widzenia.
Ale nadal nieźle nam idzie, nie?
Prawda?
Dużo o tym myślałem.
Oddam próbkę za niego.
- Zamknij się, Mo! - To nic takiego, tylko…
Poważnie! Mo! Dziś poszczę! Dlaczego to robisz?
Poradzę sobie.
Rozumiemy.
Nie patrz tak na mnie.
- Kończę kampanię. - Słucham?
Kończę kampanię.
- Wyjdziecie na chwilę? - Nie.
Wyjdźcie. Chcę zostać z Marion.
Przemyśl to, do cholery.
Jest w szoku. Tak?
Jeszcze o tym porozmawiamy, Stéphane.
- Nie chce mojej próbki. - To nie byłoby jego dziecko.
Jesteśmy Afrykanami.
Na pewno?
Tak.
I wiem, że to będzie dziewczynka,
więc oświadczam, że Mariam będzie prezydentem.
Chyba Christiane.
Mam dać córce imię staruszki z Karaibów?
Taubira!
Christiane Taubira, oszalałeś?
No tak. Przepraszam.
- Co słychać, Etienne? - Jak Blé?
Słuchaj.
- Jest OK. - To dobrze.
Oczywiście, że dobrze.
- W związku z tym jestem teraz dostępny… - Tak.
Może macie coś dla mnie? Nie wiem, czy…
Nie.
Niemożliwe, to byłby koniunkturalizm.
W porządku. Trzymaj się.
- Powodzenia. - Dzięki. Uważaj na siebie.
Kurwa.
Sondaże pierwszej tury wyborów prezydenckich pokazują,
że kandydat prawicy, Durandeau, pozostaje w tyle.
Wyżej jest kandydat skrajnej prawicy, Fred Cognard.
Ekolożka, Corinne Douanier, też ma pod górkę.
Stéphane Blé się wycofał, a Éric Andréï to wykorzystał.
Zwiększył przewagę
i znów jest liderem sondaży z wynikiem ponad 29%.
- Stéph, jak się masz? - Co słychać?
Mogę głosować za 5 lat. Startujesz? Poprę cię.
- Moc z tobą. - Dzięki, dziewczyny.
Dobre wieści, panie Blé.
Śrut opadł na dno moszny.
Możemy pobrać próbkę.
Pytanie. Nie zaboli, jak pociągnę?
Nie. Ale śrut może trochę dzwonić.
Pan spróbuje na melodię „Jingle Bells”.
Żartuję. Nie przepełniać. Nie robił pan tego przez trzy dni?
Tak, bez obaw.
Naprawdę, nie mógł nawet…
Skończyłaś?
To przez mój uraz.
Tempo nie jest takie samo.
W normalnych okolicznościach dochodzę.
Nie chwalę się.
- Nie. - Ale naprawdę…
- W sensie… - Tak?
Tak?
- Nic. - Dobrze.
Dobrze. Odprowadzę panią do poczekalni.
Co pan robi?
Dała mi pani kubeczek…
Jest pokój do tego. Ktoś po pana przyjdzie.
Nie w moim gabinecie.
Dobrze.
Więc tutaj są magazyny.
Filmy, tam.
Jestem na zewnątrz. W razie czego proszę wołać.
Nie trzeba. Czasopisma i filmy wystarczą.
Miłego dnia.
Andréï, prezydent!
Wznowiono kampanię po próbie zamachu na życie Blé.
Został tydzień i zdaje się,
że do drugiej tury przejdą Andréï i Cognard.
Dziś tematem debat była kolonizacja.
W 60. rocznicę zawieszenia broni w Algierii
obaj kandydaci wydali oświadczenia.
Przestańmy wreszcie obwiniać się za kolonizację.
Z prawdziwą kolonizacją mierzą się codziennie Francuzi.
Hidżaby w szkołach, sklepy mięsne halal,
Fatimy, Mahomety.
Moja wygrana zakończy tę kolonizację.
Wszystkich odeślę samolotem do domu.
Możemy zmienić kanał?
Panie Andréï?
Chcę obejrzeć dokument o mrówkach.
Nie.
Musimy podejść odpowiedzialnie do tematu kolonizacji.
Popełniliśmy wiele błędów.
Ale może choć raz skupmy się na plusach?
Higiena, używanie widelca.
Transport kolejowy między
Dżibuti a Addis Abebą.
To nie lada wyczyn. Mosty.
Afrykanie je uwielbiają, prawda?
Oczywiście kolonizacja to zło, ale trzeba patrzeć szerzej…
STÉPHANE BLÉ NIE MA JAJ
Co wy tu robicie?
Prezydent, spokojnie, pan siądzie.
Do domu!
Zabieram cię do domu. Chodź.
Mama zostawiła klucze w drzwiach, wiesz.
- Zadzwonię, wpuści mnie. - Nie zachowuj się jak mój ojciec!
Nie zachowuj się tak!
Masz Marion, wkrótce dziecko. Świetnie ci idzie!
Ja kombinuję, ale bez obaw.
O czym ty mówisz? Nie zawiodę cię. Chodź.
Zakończyłeś kampanię prezydencką.
Już nas zawiodłeś. Zrezygnowałeś z nas!
W tym rzecz!
Poza tym na kogo mamy głosować?
Na kogo ty zagłosujesz, Stéphane? Faszystę czy oszusta?
Myśl!
Myśl, kurwa!
Łatwo tak, rozbudzać nadzieje, a potem zostawić w bagnie.
FRANCJA DLA WSZYSTKICH ROZWIĄZANIA SĄ NA DOLE
Co się dzieje?
Znowu zaczynam kampanię.
Nie.
A in vitro? Zaangażowaliśmy się. Zastrzyk za trzy dni!
Nie martw się.
Kochanie.
Nie mogę zawieść ludzi.
- Kochanie. - A jak się nie zgodzę?
Pomożesz skrajnej prawicy.
- A in vitro? - Nie przejmuj się. Będę.
Mandela i Winnie?
Lepiej. Amadou i Mariam.
Nie widzimy, ale idziemy razem.
Wiesz, nie widzą…
Wiem, kim są Amadou i Mariam.
Mali!
Zawsze tak robisz! Przestań!
- Jesteś z Mali? - Nie.
- Przestań, to nie jest śmieszne. - Przepraszam.
Nie nabijaj się z nich. Dość, przestań.
Przepraszam.
Wystraszyłeś mnie! Skończ z tym! Kocham cię!
Tak.
Wracamy do gry czy nie?
Dobra. Rezygnacja była błędem.
Ale jestem. A William się odzywał?
Nie odbiera.
Już go nie potrzebujemy. Będę menadżerką kampanii.
OK!
Jak stoimy w sondażach?
Nisko. Bardzo nisko. Łeb w łeb Corinne Zielonych.
Gorzej nie będzie. Zostało nam tylko kilka dni.
Co? Wszędzie rozsyłałem CV. Nikt nie…
Ludzie, wróciłem dla tego kretyna.
Skoro już jest, to do roboty!
Dobra! Musimy być wszędzie!
Dziś o 17.00 Stéphane Blé na Instagramie!
Musimy być na każdej platformie.
Czemu Stéphane Blé? Bo… Witam!
Stéphane Blé, dziękuję, 10 kwietnia!
Stéphane Blé, bo…
Musimy dotrzeć do ludzi.
Głosujcie na Blé!
Szukajcie wyborców na ich terenie!
- 60? - Zgadza się.
Głosuj na Blé.
Niech słyszą, co chcemy powiedzieć.
Tego jeszcze nie grali. Darmowe posiłki w szkole!
Wiem, że jesteście głodni!
To ostatnia szansa.
I obiecuję, że odejdziemy z hukiem.
Wielkim hukiem.
Chciałem zakończyć tu kampanię, bo tu zaczynają się wszystkie problemy.
I tu są rozwiązania.
Chcę pokochać policję. Zaufać jej.
Czuć się chroniony.
Widząc policjanta, chcę do niego podbiec.
Uściskać.
- Co? - Musimy znów sobie zaufać.
Przestać patrzeć na siebie z ukosa.
Przepraszam.
Dzięki.
Źle się czułem. Już mi lepiej. Jestem z tobą do końca.
Przepraszam.
Kontynuuj.
Wiecie…
Rzadko piję, ale niedawno przesadziłem.
Urwał mi się film.
I miałem wtedy sen.
Miałem sen, że moja matka może odpocząć,
bo dzieci pod jej oknem nie puszczają Niska
i nie kłócą się całą noc.
Miałem sen,
a w nim siostry spacerowały w spokoju w legginsach, hidżabach
i nikt się ich nie czepiał.
Nawet w spódnicy.
Mini, na szpilkach, w uggsach.
Miałem sen, że dumne dzieci na ulicach
nie boją się legitymować lub iść na rozmowę o pracę,
bo ich wygląd i pochodzenie nie ma znaczenia.
W moim śnie mój kraj, Francja, była zjednoczona, pojednana,
mogła spojrzeć w lustro
i powiedzieć wszystkim swoim dzieciom:
„Jesteście moje”.
Wolność, równość, braterstwo.
I bezpieczeństwo!
Zgadza się, bezpieczeństwo też.
Dobrze powiedziane. „Wolność, równość, bezpieczeństwo”.
Brawo!
Za urwany film!
Wiedziałem, to nie lewica.
Bo jest czarny. To nic nie znaczy.
Ja żyję dla lewicy.
I jak?
- Mam umowę w prefekturze? - Kogo to obchodzi?
Nie rozumiem?
Słuchaj. Do diabła z prefekturą. Martwię się o twojego kuzyna.
Wiesz, co on wygaduje? „Wolność, braterstwo, bezpieczeństwo”.
Rozumiesz? Robi się z niego prawak.
I nikogo to nie rusza. Zabiera mi 8%.
Musimy działać.
Bezpieczeństwo? Dobrze.
- Lamine. - Co, Lamine?
Ten dzieciak.
- Pracuje dla niego? - No i?
„Bezpieczeństwo” równa się Lamine.
To dzieciak. Jest zagubiony. Nie jest przestępcą, to dziecko.
Tak czy siak, przestępca.
Powstrzymamy go razem.
Nie wiem. Wierz lub nie. Kumpel przyszedł. Oddzwonię.
- Lamine! - Co tam? Jak leci?
Co tam? W porządku?
Spoko.
Lamine. Tu jest co najmniej 30 000.
Co? Désiré chce pomóc w kampanii?
Stéphane to rodzina. Chcemy pomóc, jak się da.
- Nie ufasz nam? - Tylko sprawdzam.
To żart? Co to ma być?
- Nie chcę tego. - To jak kasa.
Poważnie? Nie chcę!
Stój!
Powiedziałem, stój!
Stój!
Marion? Tu Lamine.
Spieprzyłem. Pomóż mi.
Nie mogę być w radiu, mówiłem ci.
Czekam w klinice in vitro na Marion.
Nie mogę. Dziś jest termin.
Tak. Na razie, William.
- Nie ma pana żony? - Nie, nie wiem czemu.
To do niej niepodobne. Nie wiem, co robi.
W najgorszym razie…
można włożyć embrion do lodówki? Jak jajko?
Na 24 czy 48 godzin, wtedy…
Nie.
To tak nie działa.
Teraz albo nigdy.
Gdzie jesteś? Co robisz?
Spotkajmy się w hotelu Boulevard! Mamy problem! Pospiesz się!
- OK. Zostań tam! - Na razie.
Zostań tam. Już idę.
Przepraszam, muszę iść.
- Przepraszam. - Rozumiem.
Tak?
To ja.
- W porządku? - Nie.
Co się stało?
Posłuchaj.
Dzieciaki Désirégo, Lotfi i banda, próbowały go wrobić.
Mówili, że to pieniądze na kampanię,
ale to było zioło.
Biłem się z Lotfim.
Uderzyłem go, a on źle upadł.
I zaraz przyjechała policja. Jakby na nas czekali.
WŁĄCZ WIADOMOŚCI!
Sensacyjna wiadomość w wyborach prezydenckich.
Hakerzy, prawdopodobnie Rosjanie,
mieli wspólnika w jednym ze sztabów
i włamali się na konta e-mail kandydatów.
W sztabach lewicy i prawicy panika.
Panie Andréï, gdzie się podziały miliony?
Bez komentarza, proszę.
Skąd pochodził przeciek?
Mowa o setkach milionów. Potwierdza pan?
Proszę.
Zakończy pan kampanię?
Otrzymaliśmy oficjalne oświadczenie komitetu kampanii wyborczej Érica Andréï.
Jego kandydatura została wycofana.
Powtórzę. Éric Andréï wycofał się z wyborów prezydenckich.
Ale lider sondaży nie jest jedyną ofiarą tego wycieku.
Kolejny skandal pogrąża kandydaturę Etienne’a Durandeau.
Panie Durandeau, czy chciał pan sprzedawać broń Syrii?
Nie komentuję plotek.
Kandydatowi prawicy grozi oskarżenie o zdradę stanu.
Ogłoszono wycofanie jego kandydatury.
Ostatnim kandydatem dotkniętym tą aferą,
który musiał zakończyć kampanię,
jest Fred Cognard, kandydat skrajnej prawicy.
Pana komentarz?
Dajcie mi święty spokój!
Czy były inne zwierzęta?
Pies wyraził, kurwa, zgodę!
W tym przypadku nie było żadnych skarg,
ale kompromitujące nagrania kandydata z psem
mają już miliony wyświetleń w Internecie.
Ta katastrofa nie miała wpływu na kampanie jedynie dwóch sztabów.
Sztab Stéphane’a Blé, w którym panuje zamęt,
i sztab Corrine Douanier,
która postanowiła nie używać e-maili, by zmniejszyć ślad węglowy.
To końcówka kampanii, a Blé i Douanier są na dobrej drodze,
by zmierzyć się w drugiej turze wyborów.
Nasi goście komentują to bezprecedensowe wydarzenie…
Przejdziesz do drugiej tury. To będzie koniec, jeśli mnie złapią.
Nie ma wyboru.
- Musisz uciekać. - Ty tak poważnie?
Tylko do drugiej tury.
Jedźcie z Mo do matki Nory w Normandii.
Urlop przed in vitro. Lamine ma praktyki.
- Zgadzam się. - Nie zgadzam się.
Oszalałeś? Uciekać?
To jakiś nonsens!
Tylko idąc na policję, mamy cień szansy.
Inaczej uciekamy z miejsca zbrodni. Nie popuszczą ci.
Stéphane, nie możesz.
- Jestem w drugiej turze! - Nie!
Jak się zgłosi, będę musiał zakończyć kampanię.
- Nie. - Ja to robię, nie on.
Zdecydowałem. Tak będzie.
- Lamine! - Nie mam wyboru.
- Lamine! - Nie mamy wyboru.
Mówisz poważnie?
Tu Lamine. Jestem z Marion.
Przyjedź po nas do hotelu za autostradą.
Głupi jesteś? Za autostradą.
Mo, to pilne!
Jest 19.59.
Za kilka sekund
poznamy kandydatów w drugiej turze.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden…
Stéphane Blé i Corinne Douanier
przechodzą do drugiej tury wyborów prezydenckich.
Za kilka tygodni Stéphane Blé, pracownik młodzieżowy,
i Corinne Douanier, radykalna działaczka ekologiczna,
zmierzą się w drugiej turze wyborów prezydenckich.
Bez względu na przyszły wynik to pierwsze takie wybory.
Francja będzie miała pierwszego czarnego prezydenta
albo pierwszą panią prezydent.
Napisy: Paweł Zatryb