ΕΝΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
ΓΙΑΤΙ ΕΧΩ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΑΓΧΟΣ ΔΙΑΡΚΩΣ;
ΣΥΝΑΦΕΙΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ: ΤΙ ΝΑ ΠΑΡΩ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΧΟΣ;
Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΑΓΧΟΣ ΦΤΑΙΕΙ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ;
ΑΠΟΦΥΓΕΤΕ ΤΗΝ ΠΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΑΓΧΟΥΣ
ΟΙ ΜΙΛΕΝΙΑΛ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΓΧΟΣ
ΠΩΣ Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΑΓΧΟΣ
ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΑΓΧΟΣ Ή ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ;
ΝΕΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ
ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ
ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟΝ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟ
ΝΑ ΤΑΪΣΩ ΤΗ ΓΑΤΑ
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ
ΕΧΕΙΣ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΙΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙΣ;
ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΤΙΣ 15:00
Πώς αντιμετωπίζετε το άγχος;
Σας έχουμε ένα χαπάκι που σε πέντε λεπτά τα λύνει όλα.
Τι ακριβώς κάνει; Πώς νιώθεις;
Χαλαρώνει εκατομμύρια ανθρώπους.
Πάντα έχω μαζί μου Xanax. Αυτήν τη στιγμή έχω στην τσάντα μου.
Ήξερα ότι πάντα είχα τη μαγική λύση. Είχα ένα σύστημα που λειτουργεί.
Η πιο γρήγορη λύση,
όταν κάποιος λέει "Έχω στρες, δεν κοιμάμαι καλά",
είναι "Αυτό το χάπι θα βοηθήσει.
Θα σε χαλαρώσει. Γεια σου".
Απογειώθηκε η χρήση του Xanax.
Οι συνταγογραφήσεις εκτοξεύτηκαν σε 20 χρόνια.
Τα παίρνει ένας στους οχτώ Αμερικανούς.
Πολλές συνταγές.
Πάντα το βρίσκαμε, εδώ που τα λέμε.
Ρωτάς έναν φίλο σου αν έχει Xanax ή αν ξέρει κάποιον που έχει.
Έχουμε περισσότερο άγχος ως λαός; Είμαστε πιο συνειδητοποιημένοι;
Ή μήπως υπάρχουν πολλά διαθέσιμα φάρμακα;
Το άγχος είναι ένας συναγερμός ότι κάτι δεν πάει καλά.
Και κάτι δεν πάει καθόλου καλά.
Ο εγκέφαλος και το σώμα δεν σταματάνε. Δουλεύουμε συνεχώς.
Θα ήθελα να ζω με μισό Xanax.
Έχω την αίσθηση ότι όλοι οι άλλοι λειτουργούν σε αυτό το επίπεδο ηρεμίας.
Περίμενε, είναι ώρα για Xanax.
Το χάπι είναι μια πάρα πολύ απλή λύση,
την οποία προωθούμε έχοντας δημιουργήσει μια τεράστια υποδομή.
Οι γιατροί προειδοποιούν ότι είναι πολύ εθιστικό και επικίνδυνο.
Την πρώτη φορά που το πήρα
είπα "Τώρα καταλαβαίνω γιατί ο κόσμος εθίζεται.
Πρέπει να είμαι πολύ προσεκτική".
Αν ήξερα όσα ξέρω τώρα,
δεν θα είχα πάρε ποτέ την πρώτη συνταγή.
Ποτέ.
Πας στον γιατρό και περιμένεις να δεχτείς βοήθεια.
Αλλά αν τα προβλήματά σου δεν σε τρόμαξαν, πού να δεις τη λύση που έχουμε.
Κολλήσαμε σε ένα παλιό αφήγημα.
Φτιάχνουμε κάτι που χάλασε,
αντί να χτίζουμε αντιστάσεις εξαρχής.
Ο σύγχρονος τρόπος ζωής ξεχωρίζει…
ΑΝΝΑ ΛΕΜΚΕ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΕΞΑΡΤΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ, ΣΤΑΝΦΟΡΝΤ
ως προς τον χρόνο που ζούμε μες στο μυαλό μας.
Η ζωή μας πλέον εκτυλίσσεται κατά κύριο λόγο
στον χώρο ανάμεσα στα αυτιά μας.
Δεν προσπαθούμε να ξεφύγουμε από τίγρεις, κάτι που θα ήταν απλούστερο.
Πριν από 2.000 χρόνια ποιο ήταν το βασικό μέσο μεταφοράς;
Ο φόβος.
Γρύλλιζε ένα ζώο, σου δάγκωνε το πόδι, έτρεχες 1.500 μέτρα το λεπτό.
-Ο φόβος; -Ο φόβος σε ωθούσε, ήταν το κίνητρο.
Το σώμα αντιδρά στο άγχος όπως όταν φοβόμαστε.
ΤΡΕΪΣΙ ΝΤΕΝΙΣ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ
Ο εγκέφαλος του ανθρώπου, των πρωτευόντων, των θηλαστικών, ακόμη και των ερπετών
έχει ένα κέντρο φόβου, την αμυγδαλή.
Εμείς έχουμε δύο, είναι συμμετρικές, μοιάζουν με αμύγδαλο.
ΤΖΟΥΛΙ ΧΟΛΑΝΤ ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ
Η αμυγδαλή ενεργοποιείται όταν πρέπει να μας αγχώσει ή να μας φοβίσει κάτι.
Η αντίδραση πάλης ή φυγής.
Το συμπαθητικό νευρικό σύστημα μας προετοιμάζει για δράση.
Το αίμα κυλάει γρήγορα, η καρδιά χτυπάει δυνατά,
ενεργοποιούνται οι μύες.
Το άγχος ουσιαστικά είναι μια μορφή ενέργειας.
Η ενέργεια, αν διοχετευτεί κατάλληλα, είναι κάτι πολύ θετικό.
Μας δίνει ενέργεια για να πετύχουμε και να κατορθώσουμε κάτι.
Είμαστε πιο έξυπνοι, πιο συγκεντρωμένοι, πιο φιλόδοξοι, πιο αισιόδοξοι,
αν έχουμε τα κατάλληλα επίπεδα άγχους, που μπορούμε να τα διαχειριστούμε.
Όταν σκέφτομαι τις διαταραχές άγχους,
πιστεύω ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν μια τάση
προς την απότομη έκκριση αδρεναλίνης
και αυτό τους παραλύει.
Είτε σε γνωστικό επίπεδο, είτε σε σωματικό, είτε και στα δύο.
ΦΟΙΒΗ
Όταν παθαίνω κρίση άγχους, το πρώτο που νιώθω είναι ζέστη και πίεση.
Νιώθω την ατμόσφαιρα βαριά και ότι με πιέζει.
Σαν μια καυτή και βαριά κουβέρτα.
Η καρδιά χτυπάει γρήγορα.
ΡΕΤΖΙΝΑ
Λαχάνιαζα.
Ένιωθα ένα μεγάλο σφίξιμο στο στήθος.
Νιώθω ότι πρέπει να αναπνέω πιο συχνά, για να έχω αρκετό οξυγόνο για να επιβιώσω.
Δεν μπορούσα να πάρω ανάσα.
Διαστέλλονται οι κόρες, ιδρώνω.
ΣΚΟΤ
Το αίμα φεύγει απ' το στομάχι και λέω "Πονάει η κοιλιά μου, τι συμβαίνει;
Θα κάνω εμετό;"
Οι μύες μου μπλοκάρουν πολύ και νιώθω ότι μαγκώνω ολόκληρη.
ΟΝΤΡΕΪ
Η λογική λέει "Βλακείες, δεν υπάρχει τίποτα".
Αλλά δεν μπορείς να σκεφτείς λογικά.
ΕΠΙΝΕΦΡΙΔΙΑ
Ακολουθεί μια σειρά αλλαγών που είναι μετρήσιμες σε μοριακό επίπεδο.
Αυτά ως προς το σωματικό.
Μετά ακολουθεί το ψυχολογικό. Τι νιώθεις;
Τρόμο.
Μια αναστάτωση.
Φόβο. Και μετά έπαιρνα ένα Xanax.
Μετά από τρία με τέσσερα λεπτά
ήμουν ξανά φυσιολογική.
Και ξαφνικά το ένιωθα να επιδρά με τη μία.
Γι' αυτό το θεωρούσα μαγικό ελιξίριο.
Πρώτα μου πρόσφερε σωματική χαλάρωση,
την οποία χρειαζόμουν για να μπορέσω
να χαλαρώσω τους μυς, τα χέρια, την αναπνοή μου.
Και αποφόρτιζε την τεράστια πίεση που ένιωθα,
ενώ προσπαθούσα να ισορροπήσω ξανά.
Ποτέ μου δεν είχα νιώσει έτσι.
Σου δίνει τη δυνατότητα να ξεχαστείς.
Να ξεχάσεις όλο το στρες της μέρας, όλες τις έγνοιες.
Φεύγουν όλα αυτά που σε βαραίνουν.
Δεν ξέρω αν έχετε πάρει Xanax, αλλά είναι εξαιρετικό.
Κάτι συγκρατημένα χειροκροτήματα.
Δεν εισπράττεις κραυγές, μόνο κάτι μακρόσυρτες συλλαβές.
Οι βενζοδιαζεπίνες είναι κατηγορία φαρμάκων.
Ποια ονόματα ξέρουμε;
Το Valium. Το Xanax.
Το Klonopin. Το Ativan. Το Librium ήταν από τα πρώτα.
Φαρμακολογικά διαθέτουν τον ίδιο μηχανισμό.
ΤΖΕΦ ΓΚΟΛΝΤ ΨΥΧΟΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΟΣ
Οι βενζοδιαζεπίνες ενισχύουν τον νευροδιαβιβαστή GABA.
Δρουν ως αναστολείς.
Μειώνει την επικοινωνία μεταξύ εγκεφαλικών κυττάρων.
GABA Γ-ΑΜΙΝΟΒΟΥΤΥΡΙΚΟ ΟΞΥ
Ηρεμεί τον εγκέφαλο.
Επικρατεί ηρεμία.
Ημερεύει όλες αυτές τις αντιδράσεις πάλης ή φυγής που έχουμε.
Επιβραδύνει την αναπνοή, επιβραδύνει τους σφυγμούς.
Καταστέλλει όλες αυτές τις αντιδράσεις.
Και ως αποτέλεσμα,
όταν υπάρχει σωματική ηρεμία, νιώθουμε συναισθηματική ηρεμία.
Μπορούσα να σκεφτώ καθαρά, η σκέψη μου κυλούσε ομαλά.
Ένιωθα ότι ήμουν ο καλύτερός μου εαυτός μου.
Και ήμουν κατά κάποιον τρόπο.
Ήδη από τη δευτέρα δημοτικού ήξερα ότι ήμουν νευρικό παιδί.
Ήξερα ότι είχα ευαίσθητο στομάχι και δεν μου άρεσε.
Από πολύ μικρός ανέπτυξα μια φοβία, που είχε κι η μητέρα μου, φοβία εμετού.
Είναι μια ιδιαίτερη φοβία, αλλά όχι ασυνήθιστη, όπως ξέρουμε πλέον.
Όταν πλέον ήμουν έξι χρόνων, ζούσα υπό διαρκή τρόμο,
που μετά προκάλεσε μικροβιοφοβία και φοβίες φαγητών και δηλητηρίασης.
Ο χρόνος που αφιέρωσα στη ζωή μου
για να ελέγχω το περιβάλλον ως προς αυτές τις απειλές
είναι πραγματικά αδιανόητος.
Και καθώς μεγάλωνα, άρχισα να παθαίνω κρίσεις πανικού.
Καλώς ορίσατε.
Το αεροπλάνο ακόμη μου προκαλεί ανυπέρβλητο σωματικό άγχος.
Εντοπίστε την εγγύτερη έξοδο.
Αν πρέπει να μιλήσω δημοσίως, με πιάνει ανυπέρβλητο σωματικό άγχος.
Και καθώς έχτιζα μια καριέρα
ως δημοσιογράφος, συγγραφέας, εκδότης,
έπρεπε να ταξιδεύω αεροπορικώς, να μιλάω δημοσίως.
Στα 30 και στα 40 μου εξέδωσα δύο βιβλία, για τα οποία έκανα δημόσιες εμφανίσεις.
Και μέσα από αυτήν τη διαδικασία έμαθα να υπολογίζω τις δόσεις μου.
Το άγχος δεν έφευγε, αλλά δεν ήμουν σαν τη Σίντι του Brady Bunch.
Όταν ανάψει το κόκκινο φωτάκι, θα βγούμε αέρα και θα μας βλέπουν όλοι.
Ανάβει το κόκκινο φωτάκι και παγώνει εντελώς.
Το 2014 εξέδωσα το βιβλίο μου My Age of Anxiety,
όπου μιλάω για το άγχος μου, κάτι που νόμιζα ότι θα με βοηθούσε.
Θα ήταν το καλύτερο τέλος του βιβλίου. Πρώτον, θα είχα γίνει καλά, που προείχε.
Δεύτερον, ίσως γινόταν ακόμη πιο μπεστ σέλερ,
γιατί το μήνυμα θα ήταν "Έτσι γίνεται",
αντί για "Έχω ακόμη άγχος. Δεν άλλαξαν και πολλά".
Φανταστείτε να παραλύουν καθημερινές για εσάς δραστηριότητες λόγω του άγχους.
Ο Σκοτ Στόσελ παλεύει με το άγχος μια ζωή.
Ο συγγραφέας Σκοτ Στόσελ είναι εκδότης του Atlantic, απόφοιτος του Χάρβαρντ.
Παντρεμένος, έχει δύο παιδιά.
Βραχυπρόθεσμα είχε έναν παράδοξο αντίκτυπο,
επιδεινώθηκε το άγχος μου.
Και έτσι αυξήθηκαν τα επίπεδα κατανάλωσης βενζοδιαζεπινών.
Πώς 40.000.000 άνθρωποι αντιμετωπίζετε το άγχος;
Έχω δοκιμάσει ένα σωρό πράγματα.
Κάνω φαρμακευτική αγωγή.
Δεν το είχα παραδεχτεί ποτέ, ντρεπόμουν.
Παίρνω αντικαταθλιπτικά, βενζοδιαζεπίνες, που είναι…
-Τύπου Xanax; -Ναι, είναι αγχολυτικό φάρμακο.
Έφερες για όλη την τάξη;
Έχω μερικά. Να τα μοιραστούμε;
Ένα από τα ερωτήματα που ήθελα να απαντήσω γράφοντας το βιβλίο ήταν
αν η αιτία του άγχους είναι "εργοστασιακή", αν είναι γενετική.
Ή μήπως είναι ένα ψυχικό τραύμα που κουβαλάω από παιδί;
Ένα μεγάλο μέρος της βασικής ιδιοσυγκρασίας σου,
του πώς αντιδράς στον κόσμο,
το έχεις έμφυτο.
Έχουν γίνει μελέτες με δίδυμα αδέρφια,
και έχουν αποδείξει ότι ασκεί βαθιά επίδραση.
Αν και βαθιά η επίδραση, δεν είναι ολοκληρωτική.
Διότι τότε τα ομοζυγωτικά δίδυμα θα είχαν πάντα τα ίδια επίπεδα άγχους,
κάτι που δεν ισχύει.
Τα βιώματά σου έχουν τεράστιο αντίκτυπο.
Γρήγορη εναλλαγή ποδιών.
Τα πρώτα μου βιώματα με το άγχος εμφανίστηκαν στα σχολικά χρόνια.
Γιατί υπέστην εκφοβισμό στο σχολείο.
Ήμασταν μόνοι τρεις μαύροι στο δημοτικό μου σχολείο.
Ήμουν πάντα η μόνη μαύρη στην τάξη
και υπήρχε ρατσιστικός εκφοβισμός.
Έτρεμα το διάλειμμα, γιατί τότε συνέβαινε πάντα κάτι κακό.
Μεγάλωσα στη νότια Φλόριντα σε μια οικογένεια λίγων δυνατοτήτων.
Οι γονείς μου δεν είχαν πολλά.
Κατατάχτηκα στον στρατό μετά το λύκειο, γιατί ήθελα να σπουδάσω
κι έπρεπε να βρω τα χρήματα.
Πέρασα 15 μήνες στο Ιράκ.
Είμαι πολύ τυχερή που μπορώ να πω ότι η θητεία εξελίχτηκε χωρίς απρόοπτα.
Από την άλλη, βίωσα σεξουαλική κακοποίηση όταν ήμουν στον στρατό,
κάτι που προκάλεσε τα περισσότερα θέματα που είχα αφού αποστρατεύτηκα.
Βαθιά εισπνοή. Το νιώθεις;
Τριάντα πέντε κιλά;
Παραλίγο.
Αφού γύρισα, αποφάσισα να μετακομίσω στη Νέα Υόρκη για να σπουδάσω.
Ήθελα να σπουδάσω μόδα.
Ένιωθα αποκομμένη από τους συμφοιτητές μου,
γιατί ήμουν μεγαλύτερη, τα βιώματά μου ήταν πολύ διαφορετικά.
Δεν μπορούσα να ταυτιστώ μαζί τους.
Για εμένα το να βρίσκομαι στην αίθουσα ήταν ό,τι πιο σημαντικό θα έκανα,
γιατί ρίσκαρα τη ζωή μου για να καθίσω σε αυτά τα έδρανα.
Επίσης ο εγκέφαλός μου με πίεζε για να αντιμετωπίσω
αυτό που μου είχε συμβεί στον στρατό.
Όλα αυτά με κατέκλυζαν ταυτόχρονα.
Μου έδωσαν φάρμακα για πρώτη φορά.
Κι ήταν πολύ χρήσιμα εκείνη τη στιγμή, γιατί περνούσα μεγάλη κρίση.
Κρατιόμουν στη ζωή με νύχια και με δόντια.
Χτες βράδυ, πριν κοιμηθώ, αναρωτιόμουν τι χρειάζομαι για να ηρεμήσω.
Χρειάζομαι σιγουριά.
Εκεί πάντα με χτυπάει.
Πρέπει να ξέρω.
Πρέπει να μάθω το μέλλον. "Θα πάνε όλα καλά;"
ΒΙΑ
Πρέπει να μιλήσω με έναν γιατρό ή με ένα μέντιουμ.
Πρέπει να ξέρω.
Δύο εβδομάδες μετά το ξέσπασμα της πανδημίας έμεινα άνεργη.
Και άρχισα να σκέφτομαι
"Τι θα κάνω με το νοίκι;
Με τα πάγια έξοδά μου;
Τι θα γίνει;"
Συμφώνησα με τον φίλο μου να ζήσουμε μαζί.
Και μετά έμαθα ότι με απατούσε, οπότε πήγα να ζήσω με τη μαμά μου.
Ήμουν σπίτι.
Ήμουν άνεργη.
Δεν είχα αυτοκίνητο.
Οι γονείς μου δούλευαν και έμενα μόνη.
Και έπρεπε να κρύβω αυτόν τον μεγάλο πόνο που ένιωθα.
Δεν ήθελα να στεναχωρήσω τους γονείς μου, ήταν ήδη πολύ στεναχωρημένοι.
Και τότε είπα "Αυτό είναι άγχος".
Σκεφτόμουν ότι δεν ήθελα να βραδιάσει.
Κάθε βράδυ.
Ένας φίλος μου είχε Xanax και σκέφτηκα
"Πρέπει να μουδιάσω, για να μπορέσω να κοιμηθώ".
Ρώτησα την παλιά μου ψυχολόγο και με ξάφνιασε
όταν είπε ότι ήταν δική μου απόφαση.
"Τι στο καλό;" είπα.
Νόμιζα ότι θα εισέπραττα μια επιβεβαίωση από εκείνη τύπου
"Είναι νωρίς, δεν χρειάζεσαι ακόμη Xanax".
Αλλά μου είπε "Μπορούμε να εξερευνήσουμε την επιλογή αυτή".
Και σκέφτηκα ότι ήταν σκούρα τα πράγματα.
Τύπου "Σε περίπτωση ανάγκης, σπάστε το γυαλί",
αλλά πρέπει να διαλέξεις προσεκτικά την ανάγκη.
Η συνταγογράφηση βενζοδιαζεπινών έχει αυξηθεί
τα τελευταία 20-30 χρόνια.
Δείτε τον αριθμό των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν θέματα άγχους.
Το ένα τρίτο των συνανθρώπων μας.
Αυτό σημαίνει ότι το άγχος σε παραλύει
σε βαθμό που μπορεί να διαγνωστείς με διαταραχή άγχους.
Στατιστικά πολύ σημαντικό.
Νομίζω ότι βιώνεις μια κρίση πανικού.
Δεν υπάρχουν οι κρίσεις πανικού.
Είναι διαφημιστικά κόλπα για διάσημους, πίστεψέ με,
ξέρω πολλούς διάσημους.
Φυσικά και υπάρχουν.
Μας έχουν πουλήσει ένα παραμύθι ότι όλοι είναι συγκροτημένοι.
"Μόνο εγώ δεν την παλεύω, μόνο εγώ έχω θέματα.
Οι άλλοι τα διαχειρίζονται τέλεια.
Τι πρόβλημα έχω εγώ και δεν μπορώ;"
Ένας φαύλος κύκλος που εντείνεται κατά διαστήματα.
Μέρος της εξίσωσης αποτελούν οι προσδοκίες.
Προσδοκίες ότι θα δημιουργήσεις κάτι.
Ότι θα το επιμεληθείς στα σόσιαλ και θα έχεις 1.000.000 ακολούθους.
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προκαλούν άγχος, αναπόφευκτα.
Συγκρίνεις το πραγματικό εσωτερικό σου βίωμα
με ένα εξωτερικευμένο, δουλεμένο, ρετουσαρισμένο βίωμα.
Πάντα θα υπολείπεσαι.
Υπάρχουν πολλά νέα κοινωνικά προβλήματα.
Δεν υπάρχουν όρια σε εργασία και σπίτι.
Προτιμάμε την επαφή με το κινητό, παρά την οπτική επαφή.
Αν είμαστε στο μυαλό μας, στα κινητά,
στους υπολογιστές, δεν είμαστε στο σώμα μας.
Είμαστε αλλού.
Οι έφηβοι δεν κάνουν παρέα με φίλους.
Αποκοβόμαστε από το σώμα μας, αποκοβόμαστε μεταξύ μας.
Από τη φύση.
Όλοι κοιτάμε τα κινητά μας και είμαστε μόνοι μας.
-Ξαφνικά δύει ο ήλιος κι έφυγε η μέρα. -Όντως.
Ίσως τα ψυχοτρόπα φάρμακα είναι ένας τρόπος
να προσαρμοστούμε σε έναν κόσμο για τον οποίο δεν έχουμε φτιαχτεί.
ΕΚΡΗΞΗ ΣΤΗ ΒΗΡΥΤΟ
Βομβαρδιζόμαστε διαρκώς από φρικιαστικά γεγονότα
που συμβαίνουν σε όλον τον κόσμο.
Ζούμε το ξέσπασμα του Γ' Παγκοσμίου;
Κάποτε βλέπαμε μόνο τρία δελτία ειδήσεων τη μέρα.
ΜΑΪΚΛ ΛΙΝΤΣΕΪ ΠΡΥΤΑΝΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ
Πυρηνικά όπλα.
Τώρα οι ειδήσεις προβάλλονται όλο το 24ωρο.
Ένα μουρμουρητό απ' το βάθος, που δεν το σκέφτεσαι, αλλά υπάρχει.
Οικολογικό άγχος.
Η επιδημία της μοναξιάς.
Διαταραχή άγχους εκλογών.
Πολλοί Αμερικανοί λένε ότι νιώθουν άγχος και στρες.
-Πάω στο υπνοδωμάτιο να πάρω ένα Xanax. -Φέρε μου έξι.
-Θα φέρω όλο το μπουκαλάκι. -Εντάξει.
Ήδη ήμασταν σε κακή κατάσταση πριν να εμφανιστεί ο ιός COVID-19.
Το άγχος είχε ήδη ξεπεράσει την κατάθλιψη ως πιο συνηθισμένη διάγνωση.
Με την πανδημία χειροτέρεψε.
Ένα από τα πολλά ξεσπάσματα.
Η φροντίδα του παιδιού αποτελεί βασική αιτία άγχους.
Η μόνη μου λύση ήταν να κλείνομαι στην ντουλάπα,
να πέφτω στα γόνατα,
να βάζω τα κλάματα και να προσεύχομαι να αντέξω.
Κάποιες μητέρες βρήκαν ασυνήθιστο τρόπο να διαχειρίζονται τα άγχη.
Θεραπεία αρχέγονης κραυγής.
Οι επιστήμονες δεν μπορούν να πιστέψουν…
Πρόκειται για ολέθρια συγκυρία παραγόντων
που μας προκαλούν περισσότερο άγχος από ποτέ.
ΤΕΧΝΙΚΗ ΒΛΑΒΗ ΑΝΑΜΕΙΝΑΤΕ ΣΤΟΥΣ ΔΕΚΤΕΣ ΣΑΣ
Αν γυρίσετε στο παρελθόν με μια χρονομηχανή,
ευχαρίστως θα έρθω κι εγώ.
Οι Αμερικανοί πίνουμε.
ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΣΟΥΣΤΕΡ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
Όταν βρίσκουμε παρηγοριά είτε σε ένα μπουκάλι αλκοόλ
είτε σε ένα μπουκαλάκι με φάρμακα,
κάνουμε μια φαρμακευτική αγωγή, μια αγωγή που την επιλέγουμε εμείς.
Ο ανθρώπινος μηχανισμός για αυτό που αποκαλούμε άγχος
παραμένει ίδιος επί δεκάδες χιλιάδες χρόνια.
Το ονομάσαμε
μελαγχολία,
παροξυσμό,
δυσθυμία,
νεύρωση,
νευρικό ταμπεραμέντο, νευρικό κλονισμό, νευρασθένεια.
Η νευρασθένεια ήταν η ασθένεια του καπιταλισμού της Χρυσής Εποχής.
Ήταν εκτός ελέγχου. Οι διαγνώσεις έπεφταν βροχή.
Θεώρησαν τη νευρασθένεια ως έναν νέο τύπο νόσου,
προϊόν της σύγχρονης ζωής.
Άνθρωποι μετακόμιζαν στις πόλεις, εργοστάσια άνοιγαν,
οι γυναίκες δούλευαν και αποκτούσαν ανεξαρτησία.
Η ατμοκίνηση, ο καθημερινός Τύπος, η ροή πληροφοριών.
Τρελός ρυθμός ειδήσεων.
Ο κόσμος διάβαζε στην εφημερίδα το πρωί
ότι στην άλλη άκρη του κόσμου εξερράγη ένα ηφαίστειο
και όλη μέρα σκεφτόταν
ότι ένα ηφαίστειο μπορεί να καταστρέψει μια ολόκληρη πόλη.
Το τεχνολογικό άγχος
δεν είναι φαινόμενο της εποχής μας, δεν το βιώνουμε πρώτοι.
Ένα χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι η αδυναμία να σταματήσεις να σκέφτεσαι.
Νοσηρές σκέψεις. Αϋπνία.
Θέματα δυσπεψίας.
Διάφοροι πόνοι.
Ο πόνος στη μέση ήταν συνηθισμένος.
Σεξουαλική δυσλειτουργία. Οδοντική φθορά.
Οδοντική φθορά.
Και αναπτύχθηκε μια πολύ επικερδής αγορά,
μέσω της αδιάκοπης διαφήμισης.
"Αν νιώθεις έτσι,
ίσως έχεις την τάδε ασθένεια, ιδού το γιατρικό".
Οι ευυπόληπτες οικογένειες της μεσαίας τάξης
θεωρούσαν το αλκοόλ αμαρτία.
Από την άλλη υπήρχαν τα φάρμακα.
Και αυτό ισχύει και σήμερα.
Μιλάς με έναν φίλο ο οποίος σου λέει ότι δεν παίρνει ναρκωτικά,
αλλά παίρνει φάρμακα.
Και… Ναι.
Πιστεύω ότι πάντα ήξερα ότι είχα άγχος.
Αλλά δεν ήθελα ποτέ να αναγνωρίσω ότι έχω άγχος,
δεν ήθελα να μπω σε μια διαδικασία
που σήμαινε αδυναμία.
ΜΑΤ
Είμαι καλά, έχω τις ιδιοτροπίες μου. Αλλά εγώ δεν είμαι έτσι.
Έβλεπα τη σειρά Girlfriends και υπάρχει ένα εξαιρετικό επεισόδιο
σχετικά για το πώς οι μαύροι αντιδράμε στην ψυχοθεραπεία και στην ψυχική υγεία.
Πας ψυχολόγο;
Κοπελιά, οι μαύροι δεν πάμε ψυχολόγο, εκκλησία πάμε.
Και πιστεύω ότι οι περισσότεροι προσευχόμαστε να μας φύγει,
είτε είναι αρρώστια είτε οτιδήποτε άλλο.
Αλλά η προσευχή δεν πιάνει πάντα, όπως έχει αποδειχτεί.
Μικρός ήμουν φωνακλάς, νευρικός.
Έπρεπε να κάνω κουμάντο, αλλά ήμουν ευτυχισμένος.
Έλεγα "Ωραία είναι, έτσι είμαι εγώ.
"Έχω τις εκρήξεις μου, τα θέλω όλα με τον τρόπο μου".
Αλλά νομίζω ότι ήμουν αστείος, πάντα ήμουν πολύ αστείο παιδί.
Γράφτηκα στο πατινάζ, νόμιζα ότι θα γινόμουν ολυμπιονίκης.
Είναι τέλειο, γιατί είναι άθλημα ακριβείας και είμαι καλός σε αυτό.
Μέχρι την εφηβεία.
Πήρα βάρος και φρίκαρα και επιπλέον σκεφτόμουν
"Είμαι και γκέι κι από πάνω; Σαν πολλά δεν μου φόρτωσες, Θεέ;"
Και είπα "Ωραία, αυτά είναι λάθος.
Εσύ θα κάνεις το σωστό".
Έγινα πολύ καλός μαθητής, αριστούχος.
Στο κολέγιο βρήκα παρηγοριά στα πάρτι.
Στο δεύτερο έτος πλέον
δεν μπορούσα να διατηρήσω την ισορροπία.
Και τότε…
Μες στο μυαλό μου πίστευα ότι έφταιγε η έλλειψη συγκέντρωσης.
Κι αφού όλοι έπαιρναν Adderall, πήγα κι εγώ στον γιατρό.
"Θα πάρω Adderall, όλα θα πάνε καλά, γιατί θα τα κάνω όλα".
Πολύ σύντομα, όμως, εμφανίστηκε το άγχος, γιατί αυτό ήταν το πρόβλημα.
Το θέμα ήταν το άγχος και η προσπάθεια να μην αγχώνομαι,
καταστρέφοντας τα πάντα,
διότι σπαταλούσα πολλή ψυχική ενέργεια για να το έχω υπό έλεγχο.
Είπα στον γιατρό "Δεν κοιμάμαι καθόλου".
Όλο αυτό διέλυε τα πάντα.
Και μου λέει "Νιώθεις άγχος ή κάτι τέτοιο;"
Και του λέω "Δεν ξέρω αν είναι άγχος, αλλά δεν ησυχάζω".
Και είπε "Θα δοκιμάσουμε Xanax".
Με το Xanax έχω κάνει τους καλύτερους ύπνους στη ζωή μου.
Χωρίς όνειρα.
Μόνο αδιάκοπο ύπνο. Και ήταν υπέροχο.
Αλλά δεν αντιμετώπισα ποτέ το άγχος μου
και δεν πίστευα ότι είχα άγχος.
Κι έλεγα "Έχω άγχος λόγω του Adderall".
Δεν ήταν ποτέ η βασική αιτία.
Το θεωρούσα για πολύ καιρό αποτέλεσμα κάτι άλλου.
Και γνώριζα κόσμο,
ιδίως από τη Νέα Υόρκη ή από άλλες πόλεις και πιο εύπορες περιοχές,
κι όλοι έλεγαν ότι πάνε στον ψυχολόγο και ότι παίρνουν αγωγή.
"Η ζωή είναι χάλια, δεν είμαστε καλά, και έτσι το διαχειρίζεσαι".
Η εισαγωγή ιατρικής αγωγής
και χαπιών που λειτουργούν
άλλαξε το στίγμα.
Αν έχεις γλαύκωμα στο μάτι και δεν βλέπεις καλά
παίρνεις φάρμακο για το γλαύκωμα για να βλέπεις.
Αν έχεις διαβήτη και απορρύθμιση ινσουλίνης,
ρυθμίζεις την ινσουλίνη.
Αν το πάγκρεας δεν δουλεύει, δεν είναι ηθική αποτυχία.
Ούτε αν δεν δουλεύουν τα μάτια μου.
Γιατί αποτελεί ηθική αποτυχία
το ότι είμαι ευαίσθητος απέναντι στον πανικό;
Υπάρχει ένα βιολογικό πρόβλημα και το διορθώνεις.
Οι βενζοδιαζεπίνες εφευρέθηκαν τη δεκαετία του '50, αρχές δεκαετίας '60.
Επικράτησε ενθουσιασμός, γιατί θα αντικαθιστούσαν τα βαρβιτουρικά.
Υπάρχει πιθανότητα στο σπιτικό φαρμακείο να έχετε ένα φάρμακο
στο οποίο μπορείτε να εθιστείτε και το οποίο μπορεί να σας βλάψει
όπως ακριβώς η ηρωίνη ή η μορφίνη.
Αναφέρομαι στα βαρβιτουρικά.
Η βασική αιτία θανάτου από δηλητηρίαση στις ΗΠΑ.
Ξυπνάς λίγες ώρες μετά και δεν θυμάσαι πόσα πήρες.
Καλύτερα τρία.
Οι βενζοδιαζεπίνες είναι πιο ασφαλείς.
ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΒΑΡΒΙΤΟΥΡΙΚΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ
Ήδη από τη δεκαετία του '70
οι βενζοδιαζεπίνες είναι το πλέον συνταγογραφούμενο φάρμακο
στις ΗΠΑ και σε όλον τον πλανήτη.
Ισχύει ότι είναι ένας τρόπος να ντοπάρεις τις μάζες.
Είναι το όπιο του λαού. Οι βενζοδιαζεπίνες του λαού.
Έχει κανείς Valium;
Σε ατομικό επίπεδο, η δυστυχισμένη νοικοκυρά
ή ο δυστυχισμένος δικηγόρος που θέλει να αλλάξει επάγγελμα,
αντί να αναζητήσουν άλλες επιλογές,
απλώς εξομαλύνουν το αίσθημα δυσφορίας
με αυτά τα φάρμακα.
Δεν το πιστεύω ότι τρώτε μπροστά σε τέτοια κρίση.
-Αγχωθήκαμε, τι να κάνουμε; -Πάρτε κάνα Valium, όπως όλοι!
Όμως, καθώς περνούσε ο καιρός,
συνειδητοποιήσαμε ότι υπάρχει όριο σε αυτά τα φάρμακα.
Η μακροχρόνια χρήση βενζοδιαζεπινών έχει πολλές προβληματικές παρενέργειες.
Σήμερα η Επιτροπή Υγείας της Γερουσίας
άκουσε αρκετές φρικτές ιστορίες από ανθρώπους εθισμένους στο Valium.
Γιατρός από την Καλιφόρνια είπε ότι το στερητικό σύνδρομο
ήταν λες και τον περιέλουζαν με κηροζίνη και του έβαζαν φωτιά.
Το Valium είναι το πλέον συνταγογραφούμενο φάρμακο.
Ο FDΑ προειδοποιεί τους γιατρούς να μην το δίνουν για καθημερινό στρες.
Και μετά βγήκε το Xanax.
ΝΕΟ ΦΑΡΜΑΚΟ
Οι επιστήμονες της Upjohn δημιούργησαν μια ένωση
που βοηθάει στις διαταραχές άγχους,
δρώντας σε νευρικά κύτταρα που ελέγχουν το συναίσθημα και το άγχος.
Το φάρμακο δρα πιο επιλεκτικά και έχει λιγότερες παρενέργειες.
Το Xanax συνταγογραφείται κατά κόρον.
Δυστυχώς επαναλαμβάνεται η καταχρηστική συνταγογράφηση,
καθώς και η υπερβολική διαθεσιμότητα
με αυτό το φάρμακο.
Ώσπου με την 11η Σεπτεμβρίου άνοιξαν οι πύλες της κολάσεως.
Όλοι είχαν πολύ άγχος, ήταν στην τσίτα.
Η οδύνη για την επίθεση στην Αμερική
έχει βαρύ τίμημα, ακόμη και στην ψυχική υγεία.
Πώς θα κλείσουν οι πληγές;
Αυτή η καταστροφή ήταν επίσης καταστροφή ψυχικής υγείας
τεραστίων διαστάσεων.
Οι συνταγές για αγχολυτικά φάρμακα
αυξήθηκαν κατά 23% στη Νέα Υόρκη και 8% σε εθνικό επίπεδο.
Και αυξήθηκαν και οι διαφημίσεις.
Διαφημίσεις που έλεγαν
"Είστε πιο νευρικοί; Τα φάρμακά μας θα σας βοηθήσουν".
Με φωτογραφίες γυναικών,
με συννεφάκια γύρω τους που έδειχναν τις έγνοιες τους.
Οι γυναίκες ανταποκρίθηκαν.
Ο αριθμός γυναικών που άρχισε να παίρνει αντικαταθλιπτικά, αγχολυτικά, υπνωτικά
μετά την 11η Σεπτεμβρίου ολοένα αυξανόταν.
Χωρίς να θέλω να γενικεύω, πιστεύω ότι οι γυναίκες συνειδητοποιούμε
ότι δεν φροντίζουμε τον εαυτό μας, ότι δεν βρίσκουμε χρόνο για εμάς.
Και αυτό έκανε το άγχος μου να χτυπήσει κόκκινο.
Στη δική μου γενιά είπαν ότι μπορούμε να τα έχουμε όλα,
αλλά δεν είπαν πώς.
Η μητέρα μου έμεινε σπίτι για να μας μεγαλώσει.
Πιστεύω ότι κι εγώ πάντα με φανταζόμουν
ότι θα καθόμουν σπίτι, γιατί αυτό έμαθα από μικρή.
Μετά, όμως,
ήμουν 34 όταν γεννήθηκε ο γιος μου, άρα είχα ήδη βγει στην παραγωγή,
είχα ήδη ένα στεγαστικό δάνειο.
Έτσι όπως είχα στήσει τη ζωή μου, έπρεπε να δουλεύω.
Μετά έπρεπε να βρω
ποιος θα πήγαινε τον γιο μου σε μια δραστηριότητα
ή πώς θα σχολούσα νωρίτερα.
Έπρεπε να πάω σπίτι να μαγειρέψω.
Και ένιωθα ότι λειτουργούσα
σε υψηλές στροφές όλη την ώρα.
Και έλεγα "Μόλις τελειώσω τη δουλειά, θα πιω ένα ποτήρι κρασί".
Και γενικά αυτό, σε σωματικό και ψυχικό επίπεδο,
δεν είναι καθόλου υγιές για εμένα.
Κάποιους τους βοηθάει,
αλλά αυτό τελικά δυναμίτιζε το στρες μου.
Περίπου πριν από δύο χρόνια
τα πάντα κορυφώθηκαν ταυτόχρονα.
Η μητέρα του συζύγου μου έχει άνοια
και βρίσκεται σε έναν οίκο ευγηρίας σε άλλη πολιτεία.
Ο γιος μου μπήκε σε νέο στάδιο της εφηβείας.
Έπρεπε να επαναπροσδιορίσουμε τη σχέση μας
και εγώ μάθαινα να υποχωρώ.
Στη δουλειά αυξήθηκε πάρα πολύ το στρες.
Και επιπλέον η εμμηνόπαυση φέρνει τα πάντα άνω κάτω.
Προχωράς αμέριμνη,
η ζωή σου είναι μια χαρά μέχρι τα πενήντα σου,
και ξαφνικά οι ορμόνες σου αλλάζουν
και η ζωή σου ανατρέπεται εντελώς.
Είναι σωστό να πούμε
ότι το γυναικείο σώμα και το αντρικό δεν είναι ακριβώς όμοια.
Πολύ διαφορετικές ορμόνες λειτουργούν στο ένα και στο άλλο.
Πρέπει, όμως, να τονίσουμε
ότι οι γυναίκες έχουν πρότυπα άλλων γυναικών
για το πώς να χειρίζονται το άγχος με αποδεκτό τρόπο.
Μαθαίνουμε στα κορίτσια να εκφράζουν περισσότερο τα συναισθήματά τους.
Στηρίζουμε το κοριτσάκι που κλαίει
και που χρειάζεται επιπλέον προσοχή.
Ενώ στα αγόρια τους λέμε να πάνε να παίξουν,
να το προσπαθήσουν, να σφίξουν τα δόντια και να μην κλαίνε.
Θα φυσήξουμε τη μύτη και θα σκουπίσουμε τα δάκρυα.
Μη μας δουν έτσι ο Μάικ κι η μαμά του.
ΤΑΣΝΙΜ ΣΟΥΛΕΜΑΝ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΡΙΑ
Είμαι ψυχοθεραπεύτρια 17 χρόνια.
Έχω εργαστεί σε σχολεία, σε συνεδρίες κατ' οίκον.
Πριν πέντε χρόνια άνοιξα δικό μου γραφείο.
Και συνειδητοποίησα ότι δεν έρχονταν πολλοί άντρες για ψυχοθεραπεία.
Στην προσπάθειά μου να καταλάβω
γιατί οι άντρες δεν κάνουν ψυχοθεραπεία,
έκανα μια έρευνα.
Ένας λόγος είναι το κόστος,
διότι μπορεί να μην έχουν καλή ασφάλεια ή καθόλου ασφάλεια ή λεφτά.
Είναι ένας βασικός λόγος για πολλούς ανθρώπους.
Ένας άλλος λόγος για τους μαύρους άντρες
είναι ότι το σύστημα δεν φτιάχτηκε για αυτούς, κάτι που ισχύει.
Το σύστημα αυτό δεν φτιάχτηκε για μαύρους.
Ήμουν σε συνεδρία με έναν μαύρο
και ήξερα ότι κάποια πράγματα δεν πιάνουν, πρέπει να τα πω αλλιώς.
Το καλύτερο παράδειγμα είναι
μία από τις ερωτήσεις στη φόρμα γνωριμίας, που λέει "Έχεις ένα τραυματικό βίωμα;"
Ο πελάτης έχει απαντήσει όχι στην ερώτηση και δύο και τρεις φορές.
Μια μέρα, απαντώντας σε άλλη ερώτηση,
είπε "Αυτό ήταν πριν ή αφού με πυροβόλησαν;"
Και του λέω "Κάτσε, σε έχουν πυροβολήσει; Δεν μου το έχεις πει αυτό".
Ξέρετε τι απάντησε; "Δεν με ρώτησες".
Του λέω "Δεν μπορώ να το γράψω στη φόρμα, είναι πολύ ασυνήθιστο βίωμα".
Και είπε "Δεν είναι ασυνήθιστο. Ξέρω πολύ κόσμο που έχει πυροβοληθεί".
Και τότε συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να αλλάξω τον τρόπο
που έθετα τις ερωτήσεις και που έκανα την αξιολόγηση.
Ίσως όταν ζεις σε ένα περιβάλλον
όπου οι ανθρώπινες ανάγκες σου,
η ασφάλειά σου, η ακεραιότητά σου, η ευημερία σου,
απειλούνται συνεχώς,
πρέπει να είσαι σκληρός.
Οπότε το να παραδεχτείς
ότι έχεις θέματα ή δυσκολίες με την ψυχική υγεία σου…
είναι για εσένα αδιανόητο.
Έκανα ενάμισι εξάμηνο στο κολέγιο.
Ξέρω από Φρόιντ. Ξέρω την έννοια της ψυχοθεραπείας.
Στον κόσμο μου δεν παίζει.
Θα μπορούσα να είμαι πιο ευτυχισμένος; Ναι. Όπως όλοι.
Έχω να πω, ως ψυχίατρος που βλέπει άντρες,
πολλοί άντρες έχουν άγχος.
Όλο και περισσότεροι άντρες μπορούν πλέον να το παραδεχτούν,
μιλάνε για το κοινωνικό άγχος ή γενικά για το άγχος.
Ή για τον φόβο της μόλυνσης, για παράδειγμα.
Βλέπουμε μια τεράστια αλλαγή.
Όλοι μιλάνε για την ψυχική υγεία. Μέχρι κι ο Charlamagne tha God.
Τα πάντα ξεκινάνε από εδώ. Αν αυτό δεν πάει καλά, τίποτα δεν πάει.
Ο Τζέι Ζι.
Μεγαλώνοντας συνειδητοποιείς
πόσο γελοίο είναι το στίγμα που το συνοδεύει.
"Γιατί δεν μιλάς σε κάποιον για τα προβλήματά σου;"
Βοηθάει να το απομυθοποιήσουμε για τους άντρες.
Διευρύνεται το γενικό προφίλ του ασθενούς που ίσως του χορηγηθούν βενζοδιαζεπίνες.
Επομένως,
ενώ το γενικό προφίλ, πριν από 30 χρόνια ήταν μεσήλικη γυναίκα,
τώρα βλέπουμε νεότερες ηλικιακές ομάδες.
Επίσης συνταγογραφούνται βενζοδιαζεπίνες σε μεγάλες ηλικιακές ομάδες,
αλλά και τους χορηγούνται για μεγάλο διάστημα.
Η εκπαίδευση για τη χρήση των φαρμάκων δεν είναι όσο αυστηρή θα 'πρεπε.
Αυτά τα φάρμακα προορίζονται για βραχυπρόθεσμη χρήση,
όχι περισσότερο από έναν μήνα.
Γι' αυτό είναι συγκλονιστικό αν σκεφτούμε
ότι πάρα πολλοί άνθρωποι που ξεκίνησαν με βενζοδιαζεπίνες,
θα συνεχίσουν να τις παίρνουν για χρόνια ή δεκαετίες.
Όταν έπαθα την πρώτη κρίση πανικού,
νόμιζα ότι είχα τρελαθεί.
Σκεφτόμουν "Πρέπει να με κλείσουν κάπου, δεν ξέρω τι μου συμβαίνει".
Ήμουν γύρω στα 14 ή 15.
Από μικρή ταξίδευα πολύ και μου άρεσαν τα αεροπλάνα.
Αλλά για κάποιον λόγο
εκείνη την ημέρα, λίγο πριν την απογείωση,
εντελώς ξαφνικά ένιωσα λες και έλιωνα μέσα μου.
Δεν μπορούσα να αναπνεύσω, νόμιζα ότι πέθαινα.
Και μετά από αυτό ακολούθησαν κάνα δυο πολύ ομαλά χρόνια.
Το καλοκαίρι, πριν αρχίσω την τελευταία τάξη του λυκείου,
δούλευα στο Panera και είχα βάρδια στο ταμείο.
Αλληλεπιδρούσα με πελάτες
και άρχισα να κλαίω μπροστά σε ένα ζευγάρι που μόλις είχε μπει
και είχα τρομοκρατηθεί.
Ένιωσα απίστευτη ντροπή, αλλά έλεγα "Δεν μπορώ να καταλάβω.
Τόσες φορές το έχω κάνει αυτό.
Τι μου συμβαίνει;"
Έφτασα να μην μπορώ να κάνω καθημερινές δραστηριότητες
χωρίς να καταρρέω.
Δεν μπορούσα να πάω για ψώνια, δεν μπορούσα να οδηγήσω,
απλές ενέργειες που κανονικά εκτελείς καθημερινά.
Νιώθεις παγιδευμένη. Και κανείς δεν το θέλει αυτό.
Θα έκανες τα πάντα για να μη νιώθεις έτσι.
Ο μπαμπάς μου κι εγώ πάντα μοιάζαμε πάρα πολύ.
Είχαμε πάντα έναν δικό μας άρρητο κώδικα.
Και στην εφηβεία του είχε βιώσει κι αυτός άγχος.
Αναγνώρισε τα σημάδια αμέσως.
Απλώς δεν είχε τα προσόντα να το διαχειριστεί.
Ειλικρινά δεν ήξερα τίποτα για τα ψυχοφάρμακα,
όταν άρχισα ψυχοθεραπεία.
Η ψυχίατρός μου είχε αναφέρει το Zoloft,
το οποίο τελικά πήρα και παίρνω ακόμη.
Το Xanax αναφέρθηκε όταν χρειάστηκε να μπω ξανά στο αεροπλάνο.
Είπα στην ψυχίατρό μου
"Δεν υπάρχει ούτε μία στο εκατομμύριο να ξαναμπώ σε αεροπλάνο.
Προτιμώ να οδηγήσω τρεις μέρες ασταμάτητα, παρά να μπω σε αεροπλάνο".
Και αυτή είπε "Το Xanax το έχεις σκεφτεί;"
Όταν προσγειώθηκα,
ήθελα να ανέβω σε μια κορφή και να φωνάξω σε όλους ότι τα κατάφερα.
Δεν έκλαψα, δεν έπαθα υπεραερισμό.
Δεν έπαθα κρίση πανικού. Ήμουν μια χαρά.
Στην αρχή έπαιρνα το Xanax υπό συγκεκριμένες συνθήκες.
Και μετά αποφάσισα μόνη μου
να το παίρνω καθημερινά γιατί με βοηθούσε.
Χρειάζομαι αυτήν την αποσυμπίεση για να κοιμηθώ.
Διότι σε αυτήν τη φάση της ζωής μου
υπολείπομαι κατά πολύ των συνομήλικων μου
ως προς την ικανότητα να απολαμβάνω τη ζωή.
Γιατί να συνεχίσω έτσι, όταν υπάρχει κάτι που με βοηθάει;
Για κάθε φάρμακο, για κάθε ουσία υπάρχει μια ανάλυση κινδύνου-οφέλους.
Ως προς τις βενζοδιαζεπίνες,
στην ανάλυση κινδύνου-οφέλους συναντάμε αρκετά θεματάκια.
Μια πολύ συνηθισμένη παρενέργεια
είναι το αίσθημα κόπωσης, το αίσθημα της νάρκωσης.
Γι' αυτό συνήθως συνταγογραφούνται για να σε βοηθήσουν να κοιμηθείς.
Έχεις λιγότερες αναστολές, έχεις ιδιορρυθμία, νυστάζεις.
Παίρνεις κακές αποφάσεις.
Κανείς δεν μιλάει λεπτομερώς για το τι γίνεται όταν παίρνεις φάρμακα.
Τα πάντα τα έβλεπα ξεκαρδιστικά, όταν το πήρα.
Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΜΟΥ ΜΕ ΤΟ XANAX
Δεν θα ήταν καλό για εμένα
αν πήγαινα σε μια συνέντευξη ή σε κάτι πιο σημαντικό
και γελούσα συνέχεια.
Η ανασταλτική δράση του φαρμάκου για κάποιους είναι άρση αναστολών.
Χαλαρώνουν, αφήνονται, είναι λιγότερο σοβαροί.
Νιώθω πολύ ενθουσιασμένη και πολύ χαλαρή και είμαι…
έτοιμη να παρτάρω!
Οι βενζοδιαζεπίνες είναι αλκοόλ σε μορφή χαπιού.
Ένα πρόβλημα με τις βενζοδιαζεπίνες
είναι ότι επηρεάζουν τη βραχυπρόθεσμη μνήμη,
την καταγραφή νέων αναμνήσεων, την ανάκληση αναμνήσεων.
Θολώνουν τα πάντα.
Δεν θυμάμαι πολλά αφού το πάρω.
Κάτι που προφανώς είναι κακό όταν οδηγείς.
Ορισμένοι μακροπρόθεσμοι κίνδυνοι είναι γνωστοί.
Αν και τα στοιχεία για τη νόσο του Αλτσχάιμερ και την άνοια
προέκυψαν τα τελευταία χρόνια.
Ο κίνδυνος είναι υψηλός.
Παίρνεις έναν αναστολέα, άρα χρησιμοποιείς λιγότερο τον εγκέφαλο.
Έτσι φθίνουν κάποια εγκεφαλικά κύτταρα και μειώνεται η εγκεφαλική δραστηριότητα.
Υπάρχει και μια πολύ κοινή παρενέργεια, την οποία αποκαλούμε ανοχή.
Δηλαδή χρειάζεσαι όλο και μεγαλύτερη δόση για να έχεις το ίδιο αποτέλεσμα.
Δεν ξέμενα ποτέ, πάντα είχα πάνω μου βενζοδιαζεπίνες.
Επί 30 χρόνια.
Άλλαξε γενικά το επίπεδο του άγχους μου,
διότι ήξερα ότι πάντα είχα τη μαγική λύση.
Είχα σύστημα που λειτουργούσε.
Μπορούσα να ταξιδέψω αεροπορικώς, μπορούσα να μιλήσω δημοσίως
χάρη σε Xanax και Klonopin.
Ενώ μέχρι τότε επί εβδομάδες ή και μήνες όλα αυτά με τρομοκρατούσαν,
έβλεπα εφιάλτες, με έλουζε κρύος ιδρώτας.
Όταν περνούσα μια περίοδο άγχους,
σκοπίμως έπαιρνα μεγαλύτερη δόση.
Ανέβαζα μόνος μου τη δόση και μετά τη μείωνα σταδιακά.
Και το ένιωθα, είχα σωματικά συμπτώματα μετά.
Ενίοτε ένιωθα παραπάνω άγχος,
οι υποδοχείς GABA έλεγαν "Τι θα γίνει με εκείνο το Xanax;"
Άρχισα να βλέπω διαφορετικούς εφιάλτες.
Έβλεπα ότι είχα να δώσω διάλεξη και ότι είχα χάσει το Xanax μου.
Ή ότι ήμουν σε αεροπλάνο και μου είχε τελειώσει.
Ήταν πλέον ξεκάθαρο ότι ήμουν ψυχολογικά εξαρτημένος από τις βενζοδιαζεπίνες.
Οι βενζοδιαζεπίνες διαφέρουν.
Το Xanax, για παράδειγμα, δρα πιο γρήγορα από άλλες βενζοδιαζεπίνες,
αλλά επίσης η δράση του περνάει πιο γρήγορα.
Οι ουσίες με την ιδιότητα άμεσης επίδρασης που, όμως, η δράση τους περνάει γρήγορα,
δημιουργώντας δυσφορία, λαχτάρα, έντονη επιθυμία,
είναι πιο εθιστικές.
Υπάρχουν εθισμοί στην οικογένειά μου.
Γι' αυτό πάντα αντιστεκόμουν στη χρήση ουσιών.
Πίνω ελάχιστα, δεν έχω καπνίσει ποτέ, δεν έχω πάρει ναρκωτικά,
γιατί φοβόμουν
ότι υπάρχει κάτι στην οικογένειά μου το οποίο προκαλεί τις εξαρτήσεις.
Ναι.
Μπράβο.
Συζητήσαμε, όμως, το να ξεκινήσουμε με πολύ μικρή δόση.
Συζητήσαμε ποια σημεία θα έπρεπε να έχω υπόψη
και αυτό που φοβόμουν αρχικώς, ότι θα έπρεπε να αυξάνω διαρκώς τη δόση,
δεν προέκυψε.
Κατάφερα πολλή αποσυμπίεση με πολύ μικρή δόση.
Πιστεύω ότι ακριβώς επειδή είχα έναν πολύ λογικό φόβο προς τις εξαρτήσεις,
μπόρεσα να εστιάσω στην αρχή
ότι το φάρμακο είναι ένα εργαλείο για να βρω τον τρόπο
να λειτουργώ χωρίς φαρμακευτική αγωγή.
Αν τα παίρνεις με σύνεση και περιστασιακά για έντονο άγχος,
ίσως να μην αποτελέσουν πρόβλημα.
Αν τα παίρνεις κάθε μέρα ή πολλές φορές τη μέρα,
η απότομη διακοπή αυτών των φαρμάκων προκαλεί σοβαρή ενόχληση.
Οι συνέπειες μπορεί να είναι σοβαρές.
Μπορεί να πάθεις ψύχωση, να παρουσιάσεις κρίσεις,
να αποκτήσεις σοβαρό άγχος και φρικτή αϋπνία.
Έχω δει το στερητικό σύνδρομο από τις βενζοδιαζεπίνες
να καταλήγει σε αυτοκτονικό ιδεασμό και σε απόπειρες.
Με όσα ξέρω πλέον…
ΤΖΟΝ
δεν θα είχα πάρει ποτέ την πρώτη συνταγή.
Ποτέ.
Ήταν το μεγαλύτερο…
Ήταν το μεγαλύτερο λάθος της ζωής μου.
Μετακόμισα στο Κολοράντο για την ύπαιθρο.
Λατρεύω το σκι, την αναρρίχηση, την ορειβασία.
Λατρεύω το ράφτινγκ και το καγιάκ.
Λατρεύω πολλά επικίνδυνα αθλήματα, που ανεβάζουν την αδρεναλίνη,
κι αυτό με κάνει να αναρωτιέμαι
από πού προέκυψε η διάγνωση ότι έχω άγχος.
Γεια σου, αγάπη μου. Για να το δω.
-Μπαμπά. -Ναι;
Το χριστουγεννιάτικο δέντρο.
Ναι. Και πολύ ψηλό!
Αυτός είναι ο χιονάνθρωπος.
Μ' αρέσει πολύ.
Νομίζω ότι στο κολέγιο έπαιρνα ένα χιλιοστόγραμμο ή μισό.
Και με τον καιρό ανέβηκε στο ένα χιλιοστόγραμμο,
στα δύο και τελικά στα τρία χιλιοστόγραμμα,
δόση που διατηρήθηκε
για περίπου 12 με 15 χρόνια.
Πάντα έπαιρνα ακριβώς την ημερήσια δόση, ποτέ παραπάνω.
Γύρω στο 2013,
θυμάμαι ότι είπα στον ψυχίατρό μου ότι η ζωή μου πήγαινε πολύ καλά.
Η Κέλι ήταν έγκυος στο πρώτο μας παιδί. Ανυπομονούσα να γίνω μπαμπάς.
Μου μείωσε το Xanax
από τρία χιλιοστόγραμμα στα δυόμισι χιλιοστόγραμμα.
Και ξαφνικά απ' το πουθενά
άρχισα να έχω κάποια μυστηριώδη σωματικά συμπτώματα.
Για παράδειγμα, δεν άντεχα ήχους και μυρωδιές.
Ανέβαιναν οι σφυγμοί μου.
Ένιωθα κάψιμο στο δέρμα μου.
Είχα μυϊκές συσπάσεις χωρίς λόγο. Μια απαίσια σύγχυση εγκεφάλου.
Η δε σωματική κόπωση είναι από τα χειρότερα συμπτώματα.
Η σύζυγός μου κι εγώ ανησυχούσαμε πολύ. Συνέβαινε κάτι πολύ σοβαρό.
Επισκέφτηκα ρευματολόγους,
καρδιολόγους
και νευρολόγους και ένα σωρό ειδικούς.
Ώσπου ένας γιατρός στο τέλος είπε "Σε έχουμε ξετινάξει στις εξετάσεις.
Θα σου δώσω παραπεμπτικό για το ίδρυμα Mayo Clinic,
γιατί αυτοί είναι οι κορυφαίοι".
Πήρα όλη την οικογένεια και πήγαμε στη Μινεσότα.
Ο νευρολόγος εκεί είπε
"Νομίζω ότι έχεις αυτοάνοση εγκεφαλίτιδα.
Είναι μια φλεγμονή στον εγκέφαλο, υπάρχει θεραπεία.
Είναι δυσάρεστη, θα κάνεις ενδοφλέβια αγωγή".
Η αγωγή κράτησε οχτώ εβδομάδες και δεν ένιωσα την παραμικρή βελτίωση.
Το αντίθετο, χειροτέρεψα.
Και κατά τη διάρκεια της αναζήτησης
κατά καιρούς ρωτούσα "Μήπως παίζουν ρόλο τα φάρμακά μου;
Μήπως το προκαλούν τα φάρμακά μου;"
Και πάντα μου απαντούσαν "Όχι, τα φάρμακα δεν έχουν σχέση.
Δεν υπάρχει περίπτωση".
Εκείνη την περίοδο ο ψυχίατρός μου μου είχε αλλάξει
το Xanax σε Valium.
Δεν ξέρω αν είχα κάποιο προαίσθημα ή αν είχα εξαντλήσει όλα τα περιθώρια,
και του είπα ότι ήθελα να ελαττώσω τη δόση.
Τον Φεβρουάριο του 2018
ξύπνησα το πρωί
και δεν ήμουν καθόλου καλά.
Άκουγα τα παιδιά κάτω,
αλλά οι ήχοι από το παιχνίδι τους ήταν διαπεραστικοί.
Το δέρμα μου έκαιγε, το στήθος μου έκαιγε.
Δεν άντεχα άλλο.
Βγήκα τρέχοντας από το σπίτι,
άρχισα να οδηγώ πάρα πολύ γρήγορα και πολύ αλλοπρόσαλλα.
Μια φωνή στο μυαλό μου έλεγε "Πρέπει να ξεφύγω".
Είδα έναν λόφο στην πλαγιά
με έναν γκρεμό ύψους 100 μέτρων.
Και είπα
"Θα ανέβω στον λόφο και θα πηδήξω".
Και καθώς ανέβαινα,
μου έρχονταν στο μυαλό εικόνες των παιδιών μου.
Έπεσα στα γόνατα
και είπα "Εσύ, Τζον, δεν είσαι έτσι.
Δεν είσαι έτσι".
Η γυναίκα μου άκουσε το αυτοκίνητο, με περίμενε στην πόρτα.
Την κοίταξα και της είπα
"Σίγουρα φταίει το Valium. Σίγουρα".
Άρχισε να ψάχνει στο ίντερνετ "Valium και αυτοκτονία",
"Valium και στερητικό σύνδρομο, Xanax και στερητικό σύνδρομο".
Δυστυχώς πρώτοι οι ίδιοι οι ασθενείς, και όχι ο ιατρικός κλάδος,
εντόπισαν τα προβλήματα με τις βενζοδιαζεπίνες,
όπως εξάρτηση, ανοχή, στερητικό σύνδρομο.
Αποκτήσαμε δεδομένα τη δεκαετία του '70
χάρη στην ψυχίατρο Χέδερ Άστον,
που διεύθυνε κλινική απεξάρτησης στη Μεγάλη Βρετανία.
Υπάρχει έλλειψη εκπαίδευσης στην κλινική φαρμακολογία
και στη διαχείριση του στερητικού.
Το να ακούμε τον ασθενή αποτελεί ξεχασμένη τέχνη
και οι γιατροί έχουν παραπλανηθεί από την ιδέα
ότι τα φάρμακα θεραπεύουν τις ψυχικές νόσους.
Συνέταξε ένα σύγγραμμα, το Ashton Manual,
που είναι διαθέσιμο στο ίντερνετ, ένα εξαιρετικό κείμενο.
Και ξαφνικά βρήκαμε το Ashton Manual.
Εκεί υπήρχαν όλα τα συμπτώματα που είχα αναφέρει σε όλους τους γιατρούς,
μηδενός εξαιρουμένου.
Η γυναίκα μου κι εγώ κοιταχτήκαμε με ένα βλέμμα
"Πώς είναι δυνατόν;"
Πήγαμε σε 32 διαφορετικούς γιατρούς και κανείς τους
δεν συμπέρανε ότι μείωνα τη βενζοδιαζεπίνη και ότι βίωνα στερητικό σύνδρομο.
Κάποιοι δεν έχουν κανένα πρόβλημα,
ενώ άλλοι είναι ευαίσθητοι και στην παραμικρή αλλαγή δοσολογίας.
Επηρεάζει τις μεγαλύτερες ηλικίες.
Με τα χρόνια ο εγκέφαλος γίνεται λιγότερο ευέλικτος.
Κάποιος άνω των 50 ετών που παίρνει βενζοδιαζεπίνες επί δεκαετίες
δυσκολεύεται πολύ να ξεκόψει.
Ελάχιστοι γνωρίζουν τους πιθανούς κινδύνους.
Ελάχιστοι γιατροί γνωρίζουν αυτούς τους κινδύνους.
Κάτι που με εκπλήσσει.
Είναι χρήσιμα εργαλεία.
Χαίρομαι πολύ που τα έχω.
Ευχαριστώ αυτούς που τα ανακάλυψαν.
Το πρόβλημα είναι
ότι τα χρησιμοποιούμε υπερβολικά συχνά
και για υπερβολικά μεγάλο διάστημα.
Αν λάβουμε υπόψη τους παράγοντες που προκαλούν εξάρτηση,
ο πιο σοβαρός είναι η εύκολη πρόσβαση στο φάρμακο.
Ζούμε στην εποχή υπερσυνταγογράφησης και υπερπροσφοράς,
άρα αυξάνονται οι πιθανότητες χρήσης και εξάρτησης.
Είμαι ψυχίατρος από τη δεκαετία του '90 κι εκείνα τα χρόνια,
αν ερχόταν κάποιος με συμπτώματα άγχους ή κατάθλιψης,
έπρεπε να το εξηγήσω.
"Έχεις κατάθλιψη. Αυτό είναι κρίση πανικού".
Αφιέρωνα χρόνο κατά την πρώτη ή δεύτερη συνεδρία
στον αποστιγματισμό της φαρμακευτικής αγωγής.
Το 1997
ο FDA επέτρεψε
στις φαρμακευτικές εταιρείες να κάνουν διαφήμιση.
Δεν ξεφεύγεις έτσι απλά από την κλινική κατάθλιψη.
Γιατί είναι νόσος.
Ίσως νιώθεις άγχος, ίσως έχεις αϋπνίες.
Ξέρουμε πώς είναι το κοινωνικό άγχος.
Ίσως φταίει μια χημική αστάθεια.
Μπορείς να ζήσεις ξανά.
Μπορείς να απολαύσεις ξανά τη ζωή.
Δεν χρειάζεται πλέον να προβώ σε εξηγήσεις ή αποστιγματοποίηση,
γιατί πλέον ο κόσμος έρχεται και μου λέει "Να πάρω Wellbutrin ή Effexor;"
"Ο δάσκαλος του πιλάτες παίρνει Paxil,
αλλά ο οδοντίατρος λέει ότι το Zoloft είναι καλύτερο".
Δεν γινόταν καμία συντήρηση, δεν σε παρακολουθούσε κανείς.
"Πώς νιώθεις; Τι συμβαίνει μες στο μυαλό σου;"
Πώς είσαι συναισθηματικά; Ήταν πολύ διεκπεραιωτικό.
Η ιατρική έχει βιομηχανοποιηθεί.
Οι γιατροί πλέον λειτουργούν σαν εργάτες σε γραμμή παραγωγής.
Και μετά από αυτόν
όλοι οι ψυχίατροί μου ήταν πολύ διεκπεραιωτικοί.
Αλλά κι εγώ βρήκα ανθρώπους διεκπεραιωτικούς,
γιατί δεν ήθελα να συζητάω τα συναισθήματά μου.
Οι γιατροί εξωθούνται στο να βλέπουν γρήγορα τους ασθενείς,
να τους διώχνουν γρήγορα και να γράφουν χάπια,
γιατί αυτό καλύπτουν οι ασφάλειες.
Ένας γιατρός ρώτησε "Πώς ήταν τα παιδικά χρόνια στο Τέξας;"
Και είπα "Πάμε κατευθείαν στη συνταγή".
Ζητάμε απ' τους ασθενείς να αξιολογήσουν τις υπηρεσίες.
Οι γιατροί επιδιώκουν υψηλή βαθμολογία,
γιατί η επαγγελματική τους εξέλιξη εξαρτάται από αυτήν την αξιολόγηση.
Όταν λοιπόν υπάρχουν όλα αυτά τα αόρατα κίνητρα,
οι γιατροί θα συνταγογραφήσουν ό,τι θέλει ο ασθενής.
Και οι ουσίες αυτές έχουν βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα.
Πήγα σε ψυχολόγο όταν ήμουν δεκατριών στο Νιου Χάμσαϊρ.
ΣΑΡΑ ΣΙΛΒΕΡΜΑΝ ΚΩΜΙΚΟΣ
Ο οποίος
την πρώτη μέρα που με είδε, σας θυμίζω ότι ήταν 1984,
μου είπε "Θα σου δώσω μια συνταγή.
Κι όταν νιώθεις λυπημένη, θα παίρνεις ένα χαπάκι".
Xanax ήταν.
Θέλω να είμαι προσεκτική, δεν δαιμονοποιώ όλες τις βενζοδιαζεπίνες.
Όμως, υπερσυνταγογραφούνται, όπως τα οπιοειδή.
Τα μεν είναι παυσίπονα για ψυχικό πόνο, τα δε για σωματικό.
Πολλές κοινότητες βιώνουν μια τεράστια κρίση Xanax.
Ζούμε επιδημία συνταγογραφούμενων φαρμάκων.
Ο κόσμος νομίζει ότι το θέμα ήταν μόνο το οπιοειδή, αλλά δεν ισχύει.
Ο ράπερ Λιλ Ζαν, υποκοριστικό του Xanax,
είναι ένας από τους 50 καλλιτέχνες που κάνουν αναφορά στο Xanax.
ΛΙΛ ΖΑΝ ΡΑΠΕΡ
Έπαιρνα γύρω στα 12 με 14 χάπια των δύο χιλιοστόγραμμων τη μέρα.
Ήταν πολύ χάλια.
Ακούω φωνές
Μου λένε να φύγω
Βρήκα κάτι Xanax
Και ξανάπεσα για ύπνο
Είναι δίκοπο μαχαίρι
να αναγνωρίζεις τον πόνο, το άγχος,
και οτιδήποτε άλλο και να μην το μυθοποιείς.
Είναι δίκοπο μαχαίρι.
Είναι πιο εύκολο να επιλέξεις την εύκολη λύση.
Και δεν προσφέρουμε στους νέους τα κατάλληλα εργαλεία.
Ο Μπόμπι δεν άργησε να μιμηθεί τα είδωλά του.
Πήρε το πρώτο του χάπι στο λύκειο.
Κόλλησα με το πρώτο χάπι.
Το έβρισκα με ένα τηλεφώνημα, ένα μήνυμα.
Όποιο χάπι ήθελα.
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αποτελούν σημαντικό εργαλείο για την αγορά χαπιών.
Ουσιαστικά αυτή η συσκευή είναι πλέον το βαποράκι σου.
Πατάς μερικά κουμπιά και έχεις πρόσβαση σε Xanax, χαλαρά.
Αυτά τα χάπια κυκλοφορούν παντού.
Βρήκα έναν λογαριασμό, λέγεται 104 dealers.
Χρησιμοποιούν το Snapchat. Δακτυλογραφείς το όνομα και τους γράφεις.
Είναι κατάλογος εμπόρων ναρκωτικών.
Και τώρα υπάρχουν ένα σωρό άνθρωποι σε παράνομα εργαστήρια
που φτιάχνουν πανίσχυρες εκδοχές βενζοδιαζεπινών.
Εμφανίστηκε νέο φονικό ναρκωτικό.
Ένα μικρό, λευκό χάπι
σχεδιασμένο να μοιάζει με το αγχολυτικό Xanax,
αλλά περιέχει μια δυνατή οπιούχα ουσία, τη φαιντανύλη.
Στο ίντερνετ μπορείς να αγοράσεις πρέσα χαπιών και χρωστικές ουσίες.
Θα φτιάξουμε ένα χάπι βάζοντας φαιντανύλη και ουσία αραίωσης.
Περιστρέφω τον τροχό
και βγαίνει το δισκίο.
Μπορείς να πάρεις δύο χάπια από τον ίδιο έμπορο
και το ένα να έχει λίγο παραπάνω φαιντανύλη.
Αυτό θα σου στοιχίσει τη ζωή.
Τα χάπια που έρχονται από το Μεξικό είναι επαγγελματικών προδιαγραφών.
Δεν τα ξεχωρίζεις. Έχουν τέλειο χρώμα, τέλεια σχέδια.
Έχουν τέλεια υφή.
Μοιάζουν με το κανονικό χάπι. Είναι τρομακτικό.
Η τηλεοπτική ψυχολόγος Λόρα Μπέρμαν αποκάλυψε
ότι ο έφηβος γιος της πέθανε από υπερβολική δόση την Κυριακή.
Θεωρείτε ότι ήταν νοθευμένη φαιντανύλη.
Είχε πόνους και γι' αυτό έπαιρνε φάρμακα;
-Πιστεύετε ότι ήξερε τι έπαιρνε; -Όχι.
Τα τελευταία δέκα χρόνια παρατηρείται
ότι δεν πρόκειται για υπερβολική δόση μίας μόνο ουσίας.
Συνήθως είναι συνδυασμός ουσιών.
Μια βενζοδιαζεπίνη δεν είναι επικίνδυνη σε μεγάλες ποσότητες.
Αν, όμως, συνδυαστεί με οπιούχα ουσία, μιλάμε για νάρκωση.
Είναι πολύ επικίνδυνο.
Ουσιαστικά παίρνεις διπλό αναστολέα.
Μπορεί να πάθεις καρδιακό επεισόδιο, μπορεί να πεθάνεις, να μείνεις στον τόπο.
Ήταν μόνο 21 ετών.
Ο δημοφιλής γιουτιούμπερ και νεοεμφανιζόμενος ράπερ Λιλ Πιπ
πέθανε χτες βράδυ.
Είναι πολλοί οι θάνατοι στις ειδήσεις
που σχετίζονται με παυσίπονα ή βενζοδιαζεπίνες.
Μπροστά στον ολέθριο συνδυασμό πόνου και άγχους,
ψάχνουν τρόπους για να αντέξουν.
Κοιτάχτηκα στον καθρέφτη και εκείνη τη στιγμή ήξερα πολύ καλά
ότι αν συνέχιζα έτσι, θα πέθαινα.
Το έκοψα μαχαίρι
και μάλιστα είχα μερικές κρίσεις και κατέληξα στο νοσοκομείο.
Μετά από αρκετές προσπάθειες ο Ζαν λέει ότι καθάρισε.
Αποφάσισα να φτιάξω ένα κίνημα, το Xanarchy,
κατά της χρήσης του Xanax.
Αυτό προσπαθώ να προωθήσω.
Πρέπει να αναλάβουμε την ατομική και συλλογική ευθύνη…
ΒΙΚ ΜΕΝΣΑ ΡΑΠΕΡ
για τη μυθοποίηση της κουλτούρας των ναρκωτικών.
Μη μου δίνεις το χαπάκι Ούτε τώρα ούτε ποτέ
Δεν μου άρεσε να βλέπω τους ανθρώπους που αγαπούσα
να μετατρέπονται σε κάτι άλλο.
Είναι παράξενο όταν το βλέπεις. Και δεν θέλω να χάσω κανέναν άλλον.
Οι νέοι είναι ο κώδωνας κινδύνου.
Μας δείχνουν ότι κάτι δεν πάει καλά στον κόσμο μας.
Η κλινική μου είναι κατά 50% κλινική απο-συνταγογράφησης.
Έρχονται ή παραπέμπονται όλο και περισσότεροι ασθενείς
για να ξεκόψουν από τα οπιοειδή
ή τις βενζοδιαζεπίνες ή κι απ' τα δύο.
Και οι ίδιοι οι ασθενείς σαστίζουν,
διότι όσοι βασίζονται στα φάρμακα, όσοι κάνουν μακροχρόνια αγωγή,
δεν φαντάζονται τη ζωή τους αλλιώς.
Και δεν έχει να κάνει με το αν έχουν άγχος ή αν είναι καλά,
αλλά με το ότι δεν λειτουργούν χωρίς τα φάρμακα.
Τους τρομοκρατεί η ιδέα.
Αυτό οφείλεται στο στερητικό. Έτσι λειτουργούν η ανοχή και το στερητικό.
Ευτυχώς που έκανα μαθήματα χημείας στο κολέγιο.
Κανείς γιατρός δεν πρόκειται να σου δείξει πώς να το κάνεις.
Αυτό είναι σταδιακή μείωση σε υγρή μορφή.
Και χρησιμεύει
στη μείωση της δόσης σου κατά ένα απειροελάχιστο ποσοστό
κάθε μέρα.
Αν βιαστείς πολύ,
μπορεί να βρεθείς σε μια κατάσταση εντελώς τρομακτική.
Αυτές οι χημικές ουσίες είναι τόσο ισχυρές,
που ακόμη και μια τόσο αργή κλιμακούμενη μείωση της δόσης διαρκεί χρόνια ολόκληρα.
Από το κέντρο μέχρι επάνω;
-Είναι 1,55. -1,55.
Πες μου όταν είσαι έτοιμη.
Λέγε.
Εδώ έχουμε 67 εκατοστά.
Εξήντα εφτά.
Εργάζομαι για την Πολιτεία του Μίσιγκαν,
σε πρόγραμμα για να γίνω πολιτικός μηχανικός.
Είμαι τρία χρόνια στη δουλειά αυτή.
Και είναι δουλειά ενήλικα, τη βρήκα όταν έγινα 18 χρόνων.
Χαίρομαι που κάποιοι βασίζονται σε εμένα για συγκεκριμένες εργασίες.
Με πολύ άγχος, εννοείται.
Αλλά με όσο άγχος χρειαζόταν για να τα φέρω σε πέρας.
Δεν ήταν ανυπέρβλητο άγχος.
Όσοι είναι πολέμιοι του Xanax
έχουν αυτήν την άποψη λόγω της ψυχαγωγικής χρήσης.
Όταν βλέπω τους ανθρώπους να κάνουν αλόγιστη χρήση,
θέλω να τους πω πόσο βοηθάει κάποιον που το χρειάζεται.
Παίρνω ένα χιλιοστόγραμμο τη μέρα.
Με αυτήν τη δόση ξεκίνησα και την έχω διατηρήσει τόσον καιρό.
Είναι εν δυνάμει εθιστικό, αλλά στην περίπτωσή μου όχι.
Αν και από ψυχολογικής άποψης είναι.
Πάντα θα σκέφτομαι "Αν δεν το έχω, τι θα κάνω;"
Είναι εύκολο
να εξαρτηθείς 100% από ένα φάρμακο.
Και δεν…
Αν και είναι χρήσιμο φάρμακο, η σκέψη και μόνο με τρομάζει.
Κι αν ξεμείνεις; Κι αν σου το πάρουν;
Κι αν το ξεχάσεις; Τι θα κάνεις;
Τρέμω σε αυτήν τη σκέψη.
Η φαρμακευτική αγωγή είναι πάρα πολύ σημαντική.
Δεν θέλω να υποβιβάσω τον κρίσιμο ρόλο που παίζει
στη διαχείριση ανυπέρβλητου άγχους.
Μας κρατάει σε μία ισορροπία, με αυτήν είμαστε ο εαυτός μας.
Αλλά μόλις κόψεις τα φάρμακα, αν δεν έλαβες άλλη αγωγή,
το άγχος αυξάνεται ξανά.
Όταν αρρώστησε η μαμά μου,
μάθαμε ότι είχε προχωρημένο καρκίνο του εντέρου.
Έτρεξα στο αεροδρόμιο.
Ζούσαμε στη Βοστόνη ο μπαμπάς μου, η αδερφή μου κι εγώ.
Όποτε έφευγα, έλεγα ότι ήταν η τελευταία φορά.
Και με κατέκλυζαν ένα σωρό σκέψεις.
Τότε ουσιαστικά βίωσα την πρώτη κρίση πανικού,
όταν γύρισα για τη δουλειά.
Έπρεπε να κάνω μία παρουσίαση, αλλά εγώ κατέρρευσα.
Βρέθηκα στις τουαλέτες της εταιρείας, με υπεραερισμό.
Νόμιζα ότι ήταν έμφραγμα.
Έλεγα "Αυτό ήταν, Θεέ μου".
Δεν μπορούσα με τίποτα να συνέλθω.
Πριν πεθάνει η μαμά μου, μου έγραψε ένα γράμμα.
Έγραψε στον αδερφό μου, στην αδερφή μου, στον πατέρα μου κι εμένα.
Στο δικό μου γράμμα έγραφε "Συγγνώμη που σε έβαλα σε κουτάκια.
Συγγνώμη που σε έκανα να νιώσεις
ότι έπρεπε να γίνεις κάτι που δεν θα γινόσουν ποτέ".
Όταν το διάβασα, έκλαψα.
Γιατί όντως
αυτό μου προκαλούσε ένταση και άγχος όλα αυτά τα χρόνια.
Οι προσδοκίες που είχαν για εμένα.
Κι έλεγα μέσα μου
"Είσαι περισσότερο επιδεικτικός από ό,τι θα ήθελαν.
Είσαι μαύρος, γιατί μιλάς έτσι;
Πρέπει να μιλάς με συγκεκριμένο τρόπο".
Η μαμά μου πέθανε Αύγουστο
και τότε
βγήκαν τα πάντα στην επιφάνεια.
Και ένιωθα
ότι είχα μόνο εμένα και έπρεπε να βρω μια απάντηση.
Και είπα "Χρειάζομαι ψυχοθεραπεία".
Αν ξέρεις ότι κάποια θέματα σου προκαλούν άγχος και δεν φεύγουν,
είναι πολύ σημαντικό να θυμάσαι τα βασικά.
Πάρε μια ανάσα.
Φρόντισε να κοιμάσαι αρκετές ώρες.
Ενθαρρύνω τους ανθρώπους να κοιμούνται πολύ.
Γυμναστική.
Να βγαίνουμε έξω όσο γίνεται.
Να γυμναζόμαστε, να μας βλέπει ο ήλιος.
Να κάνουμε γιόγκα ή διαλογισμό.
Ο διαλογισμός με έχει βοηθήσει πολύ.
Ξέρουμε ότι δημιουργώντας μια βιολογική χαλαρωτική κατάσταση,
διακόπτεται ένα αγχωτικό βίωμα.
Δεν μπορείς και να ηρεμείς και να αγχώνεσαι ταυτόχρονα.
Υπάρχουν και άλλα φάρμακα που δεν είναι εξαρτησιογόνα.
Οι επιλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης δεν διώχνουν το άγχος.
Αλλά χαμηλώνουν τον συνολικό συντελεστή άγχους,
μειώνοντας τις πιθανότητες κρίσης πανικού.
Είμαι ψυχίατρος στη Νέα Υόρκη
και φυσικά συνταγογραφώ αντικαταθλιπτικά και αγχολυτικά φάρμακα.
Επίσης μιλάω στους ασθενείς περί φαρμακευτικής κάνναβης,
διότι βοηθάει πολύ με το άγχος.
Δεν ρίχνει τις αναστολές, δεν θολώνει το μυαλό.
Εξακολουθείς να είσαι εσύ,
αλλά χειρίζεσαι καλύτερα το άγχος.
Γνωρίζουμε πολλά για την αγωγή των διαταραχών
και η πιο πετυχημένη, σύμφωνα με τα στοιχεία,
είναι το γνωσιακό συμπεριφοριστικό μοντέλο.
Οι τεχνικές αυτές εστιάζουν στον συστηματικό τρόπο σκέψης,
συμπεριφοράς και επιλογών.
Επίσης αλλάζουν, κατά τη γνώμη μου, τη στάση μας απέναντι στο άγχος μας.
Έχεις μια επιπλέον βοήθεια, μια μικρή φωνή
που αποκτάς με την ψυχοθεραπεία και λέει "Δεν πειράζει,
αυτά είναι τα συναισθήματά σου, μπορείς να τα νιώσεις.
Τα συναισθήματα ή οι σκέψεις δεν είναι γεγονότα.
Εσύ πρέπει να συνεχίσεις σήμερα, μετά θα έρθει το αύριο,
και κάποτε θα υπάρχουν αρκετά αύριο και δεν θα νιώθεις έτσι".
Και αυτό σου δίνει ώθηση.
Γιατί στην τελική, όταν περνάς πάρα πολύ δύσκολα,
εσύ πρέπει να συνεχίσεις.
Κατά τη διάρκεια της πανδημίας έγινε πασιφανές.
Η κοινωνική επαφή είναι από τους πιο ισχυρούς τρόπους
για να σταματήσουμε το άγχος.
Η μοναξιά
είναι πολύ επιζήμια και για την ψυχική και για τη σωματική υγεία.
Πέρσι βίωσα ένα διαζύγιο.
Μπροστά στις αποκαλύψεις που έληξαν τον γάμο μου
και στη νέα ζωή που έπρεπε να αρχίσω,
βρέθηκα πάλι σε έναν κύκλο κατάθλιψης-άγχους.
Δεν είχα πει ούτε στη μαμά μου ούτε στις φίλες μου τι είχε συμβεί.
Προσπαθούσα να εστιάσω στον διαλογισμό, στο ημερολόγιο, στην ψυχοθεραπεία,
σε όσα εγώ μπορούσα να κάνω για να το αντιμετωπίσω,
ενώ έπρεπε να στηριχτώ
στις γυναίκες που με αγαπάνε και που θα με βοηθούσαν να το ξεπεράσω.
Αν μπορούμε να συνδεθούμε πραγματικά με άλλους ανθρώπους,
ξεχάστε όλα όσα είπα πριν, αυτό είναι ό,τι καλύτερο για εμάς.
Είναι, όμως, φυσιολογικές αντιδράσεις σε μη φυσιολογικά περιβάλλοντα,
δεν χρειάζεται να τις ονομάσουμε νόσο.
Κατά κάποιον τρόπο,
αντί να διορθώσουμε τον κόσμο μας και τα πραγματικά προβλήματά του,
χρησιμοποιούμε ψυχοτρόπα φάρμακα
ώστε οι άνθρωποι να αποδεχτούν
αυτόν τον αφύσικο κόσμο που τους προσφέρουμε.
Μεγάλη Παραίτηση αποκαλείται
η αυξανόμενη τάση σε παραιτήσεις ή αλλαγή επαγγέλματος.
Και οι Αμερικανοί παραιτούνται σωρηδόν.
Η πίεση να μειωθεί το πενθήμερο εργασίας σε τετραήμερο
κερδίζει έδαφος παντού.
Αυτή η πανδημία άλλαξε
το πώς θέλουν να εργάζονται οι Αμερικανοί και τι δουλειά θέλουν να κάνουν.
Χτίζουμε ένα κίνημα για την ψυχική υγεία στην Αμερική.
Θέλουμε να χτίσουμε μια κοινωνία όπου κανείς δεν θα νιώθει απομόνωση
ή ντροπή λόγω των δυσκολιών.
Θέλουμε έναν κόσμο όπου θα βρίσκει βοήθεια όποιος τη χρειάζεται.
Δεν θέλουμε απλώς να αντιμετωπίζουμε την ψυχική νόσο, θέλουμε πρόληψη.
Η νέα γενιά αθλητών,
όπως η Σιμόν Μπάιλς και η Ναόμι Οσάκα, μιλάει για την ψυχική υγεία.
Έχουμε τα θέματά μας και είναι δύσκολο.
Δεν συνειδητοποιείς καν πόσους ανθρώπους βοηθάς,
σε μια τόσο δύσκολη στιγμή.
Η ψυχική υγεία αφορά
οτιδήποτε βιώνουμε και αναπνέουμε
και πραγματοποιούμε στη ζωή μας.
Είτε ζούμε κάτω από ευνοϊκές για εμάς συνθήκες
είτε όχι.
Η ψυχική υγεία είναι το παν.
Θεέ μου, δεν μπορώ. Η καρδιά μου!
"Ευχαριστώ για την ασφάλεια που μου προσφέρετε".
Πολύ γλυκό.
Ξεκίνησε από μία ανάρτηση στο Instagram: Δωρεάν ψυχοθεραπεία για μαύρους άντρες.
Νόμιζα ότι θα ήταν δύσκολο να έρθουν μαύροι,
γιατί τα ΜΜΕ και όλα τα μέσα αυτό πουλάνε.
Και δεν έγινε έτσι.
Ξεκινήσαμε κάπως ανάποδα
γιατί όταν ανεβάσαμε την ανάρτηση,
σε μόλις δύο ημέρες 50 άντρες δήλωσαν ότι ήθελαν δωρεάν συνεδρίες.
Και συνειδητοποιήσαμε ότι δεν το είχαμε οργανώσει σωστά.
Προσφέρουμε οχτώ δωρεάν ατομικές συνεδρίες.
Αυτήν τη στιγμή το 75% συνεχίζει τις συνεδρίες
όταν δεν είναι πλέον δωρεάν.
Εμείς τους προσφέρουμε ένα ποτήρι νερό.
Ένα ποτήρι νερό που τους κάνει να συνειδητοποιούν πόσο πολύ διψούσαν.
Και όταν πάμε να τους πάρουμε το ποτήρι, δεν θέλουν.
Ωραία ιδέα για μπλουζάκι.
Κάτι που πάντα συζητάω με τους ασθενείς είναι η ροή.
Μπορεί να χάσεις τον εαυτό σου, ενώ κάνεις κάτι,
οτιδήποτε.
Ό,τι κι αν είναι αυτό,
αφοσιώθηκες ολοκληρωτικά κι έχασες τον εαυτό σου στην πορεία
και σε ξεπερνάει.
Πριν από δώδεκα χρόνια πήγαμε σε ένα ράντσο με άλογα
όπου είχαν ένα πρόγραμμα προστασίας αλόγων.
Νομίζω ότι φιλοξενούν γύρω στα 60 άλογα,
τα οποία είχαν κινδυνέψει.
Μετά μάθαμε ότι έψαχναν εθελοντές.
Σκέφτηκα ότι αφού ήμασταν εν μέσω πανδημίας,
όπου τα γυμναστήρια ήταν κλειστά,
δεν μπορούσες να φας έξω, δεν μπορούσες να κάνεις τίποτα,
δεν είχες κοινωνική ζωή,
ίσως βοηθούσε θετικά αυτή η εθελοντική εργασία στην ύπαιθρο.
Οι εθελοντές έρχονται και καθαρίζουν τους στάβλους,
βουρτσίζουν τα άλογα, τα βγάζουν περίπατο.
Το να βρίσκομαι έξω,
κάνοντας χειρωνακτική εργασία για καλό σκοπό,
το να δένομαι ξανά με ζώα,
όλα αυτά με οδήγησαν
στο να βγαίνω απ' το σπίτι κι απ' τον εαυτό μου,
να κάνω μια δύσκολη δουλειά και να παίρνω καθαρό αέρα.
Το να περνάς μια δύσκολη μέρα και να αγκαλιάζεις άλογο είναι υπέροχο.
Χρειάζομαι εξωτερικά ερεθίσματα για να μπορέσω να επικεντρωθώ.
Και άρχισα να ασχολούμαι με την ανθοδετική.
Έχει κάτι γαλήνιο αυτή η διαδικασία.
Έχεις να επιλέξεις τα λουλούδια,
βλέπεις τόσα λουλούδια και τόσα χρώματα.
Και όλα αφορούν την αφή.
Συνειδητοποίησα ότι χρειαζόμουν την αίσθηση της αφής
για να μπορώ να ηρεμήσω.
Το βασικό μου άγχος έγκειται
σε μία αίσθηση ότι δεν θα καταφέρω κάτι
ή ότι αυτό που κάνω είναι λάθος.
Και αυτή η δραστηριότητα μου χαρίζει ηρεμία
γιατί το κάνω για εμένα.
Κανείς δεν θα το κρίνει, ούτε θα το κατακρίνει.
Οι προσδοκίες
έχουν μεγάλο ειδικό βάρος.
Και όταν καταφέρνεις να τις αγνοήσεις κάπως,
είναι μια λυτρωτική αίσθηση.
Δεν ταιριάζει αυτό. Πειραματίζομαι.
Το άγχος είναι ολιστικό.
Σου λέει ότι νους και σώμα είναι ένα.
Το άγχος μάς δίνει αυτήν την πληροφορία,
ότι το σώμα και ο νους υπηρετούν το ένα το άλλο αμοιβαία.
Το πρόβλημα με το να παίρνεις Xanax κάθε φορά που έχεις άγχος
είναι ότι δεν χτίζεις τις ψυχικές αντοχές
που χρειάζεσαι για να αντέχεις το άγχος.
Διότι όταν καταπνίγεις την αίσθηση αυτή του άγχους,
χάνεις την ευκαιρία να μάθεις να το αντιμετωπίζεις μόνος σου.
Οι βενζοδιαζεπίνες στερούν ευκαιρίες.
Πλέον το παίρνω όταν το χρειάζομαι.
Μάλλον κάνα δυο φορές τον μήνα.
Τώρα είναι πιο σημαντικό να ξέρω ότι το έχω αν χρειαστεί.
Αν η διατροφή, η γυμναστική, ο εθελοντισμός,
αν τα βοηθήματά μου δεν τα καταφέρουν
ή αν η ζωή μου ξεφύγει,
ξέρω ότι έχω ένα εργαλείο.
Εμένα το Xanax δεν με βοήθησε ποτέ
σε αυτό το σταθερό άγχος που δεν φεύγει ποτέ.
Όταν πήρα Klonopin, ένιωσα πολύ διαφορετικά.
Ήταν πιο ήπια η αποσυμπίεση του άγχους, σε αντίθεση με το Xanax,
που σε χτυπάει κατακέφαλα, δρα γρήγορα.
Γι' αυτό κανείς δεν παίρνει Klonopin στα πάρτι, δεν είναι για ψυχαγωγία.
Παίρνω ακόμη Lexapro, έναν επιλεκτικό αναστολέα επαναπρόσληψης σεροτονίνης,
σε πολύ ήπια δοσολογία.
Και έχω μειώσει πάρα πολύ τις βενζοδιαζεπίνες,
σε σημείο που προσπαθώ να μην τις παίρνω.
Αν δεν αντιμετωπίζεις κατάματα το άγχος,
αν το αντιμετωπίζεις με μεσολαβητή το Xanax που πήρες, δεν το αντιμετωπίζεις.
Η μόνη διέξοδος είναι να το υποστείς.
Αυτό που θα σε κάνει να νικήσεις το άγχος
είναι να το περάσεις, να το βιώσεις και να το κατανοήσεις
και να συμφιλιωθείς με αυτό.
Από την άλλη,
είναι απαίσια προσβλητικό και ταπεινωτικό να πεις σε κάποιον
"Σφίξε τα δόντια και τελείωνε".
Δεν θα έλεγες σε έναν διαβητικό "Κάνε το πάγκρεάς σου να δουλέψει!"
Ξέρετε, το Xanax είναι προφανώς
από εκείνα τα φάρμακα που προβληματίζει τους ανθρώπους.
Και ένα κομμάτι μου
δυσαρεστείται
που χρειάζομαι κάτι για να τα βγάλω πέρα.
Νομίζω ότι ο ξεροκέφαλος εαυτός μου δεν θέλει να το παίρνει
για πάρα πολύ καιρό.
Πολύ θα ήθελα να βρω έναν τρόπο να τα καταφέρνω χωρίς Xanax,
αλλά προς το παρόν
έχει κάνει τη δουλειά του και είμαι ευγνώμων.
Οι βενζοδιαζεπίνες είναι επιζήμια αποτελεσματικές.
Η κοινωνία μας δεν επιτρέπει να βιώνουμε άγχος ή κατάθλιψη,
αλλά όλοι το ζούμε.
Όταν κάποιος εκτίθεται πρώτη φορά σε βενζοδιαζεπίνη,
αυτή τα απαλύνει όλα.
Και μετά τον κάνει να σκέφτεται
"Δεν χρειάζεται να νιώθω έτσι συνέχεια, θέλω περισσότερες βενζοδιαζεπίνες".
Οι βενζοδιαζεπίνες διαβρώνουν
το σθένος που όλοι πρέπει να επιδείξουμε κάποια στιγμή
για να αντιμετωπίσουμε δυσφορία, άγχος, δύσκολες καταστάσεις
και τις οδυνηρές εκφάνσεις της ανθρώπινης ύπαρξης.
Το σθένος είναι το κλειδί για όλα,
και για το άγχος και για την ψυχική υγεία γενικά,
για να επιβιώσουμε,
για να αντέξουμε την υπαρξιακή πραγματικότητα του κόσμου.
Είτε πρέπει να αποδεχτείς τον Covid, είτε τη θνητότητα,
είτε τη διαταραχή άγχους,
η αποδοχή είναι το παν.
Με την αποδοχή πλησιάζεις στην ψυχική υγεία και την ικανοποίηση.
Εκ των υστέρων, δεν ξέρω αν το άγχος που περνούσα
διέφερε από το άγχος του μέσου ανθρώπου.
Κατά τη μετάβαση από το λύκειο στο κολέγιο
ένιωσα κάπως χαμένος.
Και πήγα αμέσως στο πανεπιστημιακό ιατρείο.
Θυμάμαι πολύ παραστατικά
να κρατάω μια συνταγή στο χέρι
και να σκέφτομαι "Είμαι ενήλικας τώρα.
Αυτό μου συνέστησε να πάρω ο πανεπιστημιακός γιατρός".
Και αυτό έκανα.
Η ζωή είναι δύσκολη.
Και για κάποιον λόγο αυτό το έχουμε ξεχάσει.
Αν δεν είμαστε χαρούμενοι, κάτι δεν πάει καλά και παίρνουμε ένα χάπι.
Δουλειά μας δεν είναι να απαλλάξουμε τους ασθενείς μας από τον πόνο,
αλλά να κάνουμε τον πόνο υποφερτό,
για να μπορούν να ζήσουν τη ζωή τους.
Κατά το στερητικό σύνδρομο υπάρχει ένα μεσοδιάστημα.
Τα συμπτώματά σου καταλαγιάζουν.
Ήμουν στην παιδική χαρά με τον γιο μου,
και από το πουθενά
έφυγε το κουδούνισμα απ' τα αυτιά μου,
η πίεση στο κεφάλι μου εξαφανίστηκε.
Και ένιωσα να με κατακλύζει μια απίστευτη αίσθηση γαλήνης.
Κάτι που δεν είχα βιώσει ποτέ σε όλη την ενήλικη ζωή μου.
Και έπαιρνα βενζοδιαζεπίνες σε όλη την ενήλικη ζωή μου.
Αν έτσι είναι η ζωή μετά τις βενζοδιαζεπίνες,
ανυπομονώ.
Ανυπομονώ!
Πάμε.
Ναι! Χαλαρά!
-Ναι! -Μπράβο.
-Ναι! -Φοβερό.
Έριξα πολύ ιδρώτα για να αλλάξω πολλές εκφάνσεις της ζωής μου,
για να μη βιώνω τόσο έντονα το άγχος.
Το να μάθεις να αντιμετωπίζεις τον κόσμο είναι ταξίδι.
Δεν μπορείς να πάρεις ένα χάπι, είναι κάτι που το μαθαίνεις εν καιρώ.
Χάρη στην προσπάθεια που έκανα, βρίσκομαι τώρα εδώ χαλαρή,
σαν να τα έχω όλα υπό έλεγχο.
Κάποια στιγμή θα χρειαστεί να ιδρώσω ξανά και αυτό το αποδέχομαι.
Και…
Ναι.
Υποτιτλισμός: Μάρθα Λυρώνη