Πώς νιώθω για τις Ευχαριστίες;
Οι Ευχαριστίες ήταν πάντα δύσκολες για την οικογένειά μου.
Η πλευρά της μάνας μου είναι πάντα χάλια.
Πολλά χάλια. Είναι κι η θεία μου που τα κρίνει όλα.
Η γιαγιά μου όλο με ρωτάει πότε θα κάνω παιδιά,
πότε θα βρω ένα αγόρι.
Έχω αγόρι, αλλά δεν το ξέρει.
Μεθάμε, αγκαλιαζόμαστε, κλαίμε.
Είναι ωραία αυτή η ισορροπία.
Απ' τη μια μεριά τα χάλια, απ' την άλλη ηρεμία.
Πώς να Πεθάνετε Μόνοι
ΜΗΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΣΑΙ ΚΑΝΕΝΑΝ
ΜΕΪΝ
Εκεί πέρα είναι. Εκεί πέρα!
Άφησέ τον. Άσ' τον κάτω.
Άκου τη μητέρα σου.
Τι εννοείτε δεν βγαίνει πια κάθε μήνα το O Magazine;
Είναι τριμηνιαίο, κυρία.
Γιατί αργούν τόσο; Θα χάσω την πτήση μου.
Να χαίρεστε που είμαι εδώ.
- Να χαίρεστε εσείς που είμαι εδώ. - Φύγε.
Είπα ότι έπρεπε να κάνετε κράτηση.
- Κυρία! Δεν είστε... - Δεν είναι κανείς στο αμαξάκι!
Κυρία μου.
- Αφήστε με... - Κυρία.
Μπράιαν Χρόνια Πολλά!
Τία Χαρούμενη Μέρα της Γαλοπούλας!
Τελείωσες, γλυκέ μου;
Μπράιαν Χαίρομαι που έχω εσένα
Ναι. Βγαίνω.
- Άναψες σπίρτο; - Έριξα σπρέι.
Ξέρεις τι ώρα είναι, μωρό μου;
- Όχι. - Πρέπει να βιαστούμε.
Θα έρθει η μάνα μου.
Έλα τώρα, πήρες τα μεζεδάκια;
Τα μαγείρεψα μέχρι εκεί που δεν πάει.
Δεν θα καταλάβουν ότι τα πήρα έτοιμα.
Δεν το πιστεύω
ότι η μάνα μου θα φάει γλυκοπατάτες στον ατμό.
- Θα το καταλάβει. - Ναι, είναι Ευχαριστίες ανάγκης.
Έσπασε το πόδι της.
Πρέπει να χαρεί που προσφέρθηκες.
Ναι, αφού μόνο εγώ έχω το σπίτι
και λεφτά να πληρώσω το γεύμα.
- Είδες το ρολόι μου; - Όχι.
Πού είναι το ρολόι μου;
Θα μιλήσεις στη Μελ;
Όχι, δεν είναι η κατάλληλη στιγμή.
Έκλεψε τον αριθμό σου, Μπράιαν. Πρέπει να της μιλήσεις.
Δεν θα της μιλήσω σήμερα, εντάξει;
Το μόνο που θέλω για σήμερα είναι να περάσω καλά.
Και για να περάσω καλά, πρέπει να χαρεί η μάνα μου.
Και δεν πρόκειται να χαρεί, αν εγώ φωνάζω στην κόρη της.
- Εντάξει. - Αν φωνάζω «Πού είναι τα λεφτά
που μάλλον μου έκλεψες», ενώ τρώμε γαλοπούλα.
- Εντάξει, καλά. - Αυτό θέλεις;
- Είσαι μαζί μου; - Ναι.
- Γαμώτο. - Συγγνώμη.
- Αναπνοή δράκου. Ηρέμησε! - Εντάξει. Αναπνέω.
Βαθιές ανάσες.
Ωραία, δουλεύει, βλέπεις;
Ελέγχεις το άγχος σου τελευταία.
Καλό αυτό. Ηρέμησε.
Η Σέινα τρέχει πολύ.
Θα ιδρώσει και θα χαλάσει το μαλλί της.
Παιδιά, θα έρθει η γιαγιά σας.
Συγγνώμη, χαμηλώνετε λίγο τον κλιματισμό;
Εγώ ξέρω ότι είναι χειμώνας, αλλά το σώμα μου όχι.
Σήμερα, η οικογένειά μου θα γνωρίσει τον νέο μου εαυτό
και είναι δύσκολο κοινό.
Η μάνα μου ξέρει μόνο να κριτικάρει
κι ο αδερφός μου απολαμβάνει τις αποτυχίες μου,
αλλά η νέα Μελ θα λάμψει.
Θα είμαι οδοστρωτήρας. Μπαμ!
Θα τους πατήσω.
Και μετά θα τους πω «Η καριέρα μου προχωράει εξαιρετικά».
- Και μετά θα πω... - Μήπως να κάνουμε ησυχία;
Ναι.
Ότι θα πάω πολυτελείς διακοπές στη Χαβάη.
Δεν μπορείς να με πιάσεις.
- Είμαι πολύ γρήγορος. - Παίξτε έξω.
Ναι!
- Σήκωσέ το. - Σήκωσέ το. Εσύ.
Όχι, έκανα λάθος. Ελάτε μέσα.
Δεν έφταιγα εγώ, μπαμπά. Έλα.
- Ούτε εγώ έφταιγα! - Εντάξει.
Χίλια συγγνώμη.
Δεν πειράζει, παιδιά.
Μην ανησυχείτε. Δεν έσπασε τίποτα.
Είστε τυχεροί, όμως, που δεν είχε καυτό λάδι.
Αλλιώς θα είχατε τηγανιστεί.
- Εντάξει; Πηγαίνετε πάνω. - Μπαμπά, μια αγκαλιά;
Ναι, θα σε αγκαλιάσω.
Έλα εδώ...
Εντάξει. Δεν πειράζει. Όλα καλά.
- Να πάρει. - Όλα στη μαμά.
Όχι, μην το πεις στη μαμά. Γιατί να το πεις;
Εντάξει είναι. Βλέπετε;
Κοιτάξτε. Ούτε γάτα ούτε ζημιά.
Δεν είδατε τίποτα, έτσι;
Θα το ξεπλύνουμε.
Ισχύει ο κανόνας των πέντε δευτερολέπτων της μαμάς.
Είπες ότι για τους Μαύρους δεν ισχύει.
Το είπα αυτό; Δεν νομίζω.
Βγάλτε τα μπουφάν.
- Πλύνετε τα χέρια σας. - Εντάξει.
Πώς μπορώ να βοηθήσω;
Είμαι εντάξει. Τα έχω όλα υπό έλεγχο.
Βασικά, προπάνιο.
- Αγόρασες, έτσι; - Σταμάτα!
- Πάω να βρω τα κλειδιά. - Σταμάτα!
Όχι, θα επανορθώσω.
- Δώσ' το πίσω! Σταμάτα! - Δεν έγινε τίποτα.
Ναι, θα το φροντίσω κι αυτό.
Γαμώτο.
Ελάτε.
- Ας ξεκινήσει το πάρτι. - Μωρό μου.
- Μαμά, έλα μέσα. - Βοήθησέ με.
- Μια χαρά είσαι. Για δες. - Ευχαριστώ.
- Σαν ρεπουμπλικανή είσαι. - Γεια σου, μωρό μου.
Ένα λεπτό. Περιμένετε.
- Πώς είσαι έτσι; - Ο αστράγαλός μου.
- Θεέ μου. - Μ' αρέσει να διαφέρω.
Ήρθε μια 22χρονη και με ρώτησε «Πού το βρήκες αυτό;»
Είπα «Δεν θα σου πω όλα μου τα μυστικά».
Το περίπτερο του mall είναι μυστικό;
Κυρίες μου, γεια σας.
- Μπέβερλι. Γεια, τι κάνεις; - Γεια, Σάρα.
Φαίνεσαι κουρασμένη.
Από δω, ελάτε μέσα. Καθίστε.
- Φέρ' το εδώ. - Ξέρεις κάτι;
- Ευχαριστώ πολύ για όλα. - Έλα μέσα.
Εντάξει.
Έχω την ευλογία να έχω έναν γιο που με σηκώνει
- όταν πέφτω. - Δώσε μου το παλτό.
- Αλληλούια. - Σοβαρά.
- Χαρά μου. Αυτή είναι η δουλειά μου. - Έχει στενοχωρηθεί πολύ
που δεν είναι οικοδέσποινα φέτος.
- Μαμά. - Στενοχωρήθηκα; Συ είπας.
- Δεν το λέω εγώ. - Ο λόγος μου ευλογήθηκε.
Μην αρχίζεις τους ψαλμούς από τώρα, μαμά.
Ξέρεις ότι δεν μπορώ να κάθομαι άπραγη.
Μπορώ να κάνω κάτι στην κουζίνα;
Έχω αλάτι και μπαχαρικά στην τσάντα μου.
Λίγο αλάτι για τη Σάρα.
- Άσε τις συμβουλές. - Συγγνώμη.
Δεν σε φτάνουμε στη μαγειρική.
- Έλα τώρα. - Ένας Θεός ξέρει
ότι δεν έχω καθίσει ποτέ την Ημέρα των Ευχαριστιών.
Αυτό είναι αλήθεια.
Αν πίστευα στην κατάθλιψη...
Μαμά, ηρέμησε, σε παρακαλώ.
Κι απόλαυσε το που σου φερόμαστε σαν βασίλισσα.
Δεν είμαι βασίλισσα.
- Ναι, είσαι. - Όχι.
Τότε, μην της μοιάζεις.
Φοράς μπότα με διαμάντια.
- Τα μαλλιά σου είναι πολύ βασιλικά. - Αλήθεια;
Μ' αρέσουν τα σκουλαρίκια.
- Τα έχεις ταιριάξει όλα. - Δεν κατάλαβες ότι είναι περούκα;
Περούκα είναι;
- Βλέπεις; - Δεν είναι περούκα.
Μη με κοροϊδεύεις εμένα.
- Περούκα λέει. - Δεν φαίνεται.
Έλεος. Θέλει κανείς καφέ;
Ναι, παρακαλώ.
Βάλε κάτι ακόμα στον δικό μου.
Το λατρεύω αυτό το παιδί.
Λίγο καφέ ποτό στον δικό μου.
Τία Θέλω φαγητό, όχι συγγενείς. Έχεις αδέρφια;
Μπράιαν Μια μικρότερη αδερφή. Εσύ;
Τία Έναν μαλάκα μεγάλο αδερφό. Τι να κάνω;
Ευχαριστώ.
Μπράιαν Εμένα μου λες;
Τία Είναι ο καλός κι εγώ πάντα η λάθος.
Τα πας καλά με την αδερφή σου;
Μπράιαν Είμαι σκληρός, επειδή θέλω το καλό της.
Μακάρι να ήθελε κι αυτή το καλό της.
Μελίσα, είσαι κούκλα.
Όλα καλά;
Ναι, απλώς μου φάνηκε ότι ξέχασα τη σαντιγί στο ταξί.
- Καλές Ευχαριστίες. - Χρόνια πολλά.
- Πέρασε. - Εντάξει.
Μπράιαν, παιδιά, ήρθε η θεία Μελ.
Γεια σου, θεία Μελ.
Δες ποιοι είναι εδώ.
Γεια σας, παιδιά. Μεγαλώσατε πολύ. Να σας δω.
- Τι είναι αυτό; - Το φτιάξαμε στην τάξη.
Είναι γι' αυτόν που αγαπάμε περισσότερο.
Ένα φυτό.
«Η καλύτερη θεία του κόσμου.»
Ευχαριστώ.
Ξέρεις κάτι; Σας πήρα κι εγώ κάτι.
Δώρα που δεν είναι από το αεροδρόμιο;
Ναι, δεν είναι από το αεροδρόμιο.
- Εντάξει. - Για μένα είναι; Εντάξει.
- Ναι! Πάμε. - Πάρτε τα πάνω, παιδιά.
Χαίρομαι που σε βλέπω.
- Πάει πολύς καιρός. - Γεια.
Έλα, σαν στο σπίτι σου. Πάμε.
Μελίσα
Έλα να δεις τη μητέρα σου
Έρχομαι
Μυρίζεις τίποτα που να θυμίζει φαγητό;
Δυο λέξεις θα σου πω, Boston Market.
Μαμά, γεια.
- Κάτσε εδώ, μωρό μου. - Εδώ!
- Εδώ ο ποπός. - Ωραία.
- Είσαι υπέροχη μ' αυτό το σακάκι. - Ευχαριστώ.
Προσπαθώ να βελτιωθώ τώρα που προχωράω στην καριέρα μου.
Δεν ήξερα ότι τα Rainbow πουλάνε σακάκια.
Πήγες στους Δομινικανούς;
Ναι, πήγα. Πήγα χθες βράδυ.
- Ωραία. - Ναι, πάντα είχες σκληρό κεφάλι.
- Ναι. - Σαν τηγάνι από χυτοσίδηρο.
Σωστά.
Σε βάζουν να ντύνεσαι και να οδηγείς αμαξάκια;
Βασικά, θέλω να σας ανακοινώνω ότι μπήκα στο πρόγραμμα διοίκησης.
Για μια στιγμή νόμισα ότι μπήκες σε άντρα.
Ξεκαρδιστικό.
Παιδιά, το μωρό μου θα γίνει διευθύνων σύμβουλος του JFK.
- Ναι! - Είναι ένα πρόγραμμα
- και νιώθω πολύ καλά... - Πού είναι τα σκουλαρίκια σου;
Μάλλον τα ξέχασα.
Θα πάω στη Χαβάη τον άλλο μήνα.
- Στη Χαβάη; - Ναι.
- Μπράβο σου. - Ναι.
Θα σε πάει ο φίλος σου, ο Ρόραντ;
Ο πλούσιος, γκέι φίλος της.
Ο Ρόρι. Όχι, δεν θα με πάει αυτός.
Μάζεψα λεφτά και θα πάω μόνη μου, οπότε...
- Για δες. - Ναι.
- Καλά που πας τον Δεκέμβριο. - Γιατί;
Δεν θα έχεις τα χέρια σου ακάλυπτα.
Ίσως θέλει βοήθεια ο Μπράιαν.
- Μπράιαν. - Πήγαινε. Χρειάζεται βοήθεια.
Η μάνα σου κάτι παίρνει.
Πολυτελείς διακοπές στη Χαβάη.
Πού βρήκες τα λεφτά;
Μη ρωτάς πώς ξοδεύω εγώ τα λεφτά μου
κι εγώ δεν θα ρωτήσω πώς περνάς τον χρόνο σου.
Τι σημαίνει αυτό;
Λοιπόν, Τσάκρα Καν, κάνεις διαλογισμό;
Όχι, απλώς...
Η Σάρα μού έμαθε μια άσκηση για να μην ξεσπάω.
Ωραία.
Ο φίλος μου ο Τέρανς ήταν στον στρατό και λέει ότι τα έκαναν αυτά.
Τι είπες; Έχεις φίλο;
- Τι κάνεις; - Η Μελίσα έχει αγόρι;
- Άντε στον διάολο. - Μην παίζεις μαζί μου.
- Στον διάολο. - Δεν είναι χριστιανός;
Γιατί δεν αγαπάει τον Ιησού;
Με το μαλακό. Ήρεμα.
Το πουλί δεν θα μας σώσει, αν πάρουμε φωτιά.
- Εγώ λέω ότι θα μας σώσει. - Θα δούμε.
Θα δούμε.
Έκανα φοβερή δουλειά.
Τότε, γιατί με κάλεσες, αδερφέ;
Δεν ήθελα να σε πάρω από την οικογένειά σου.
- Τι ώρα τρώτε; - Έχουμε φάει.
Ψήναμε τη γαλοπούλα όλη νύχτα.
Δεν πας καλά.
- Ξυπνήσαμε και τη φάγαμε για πρωινό. - Ναι;
Φοβερό. Έτσι θα είναι ο παράδεισος.
Ναι.
Έλα, φίλε. Πώς είναι η ζωή μετά το διαζύγιο;
Φίλε, ζω τη ζωή της κοινής κηδεμονίας.
- Εντάξει. - Δυο βδομάδες με τα κορίτσια μου.
- Μ' αρέσει αυτό. - Σωστά. Μισά μισά.
- Και δυο στον δρόμο! - Ορίστε.
Κούνα το. Θεέ μου.
Πρέπει να περνάς καλά
μ' αυτά τα σπάταλα επίδοξα sugar babies.
Αυτό είναι στερεότυπο.
Θέλουν μόνο να πηδηχτούν, να πάνε για μπραντς
και να φωτογραφίζουν το φαγητό.
Ακόμα μου λείπει ο έγγαμος βίος.
- Ναι. Διπλό εισόδημα. - Εντάξει.
Χαλαρός στον καναπέ να βλέπω ριάλιτι.
Να κλάνεις ελεύθερα;
- Ψωμί που δεν παλιώνει... - Λοιπόν...
Καλύτερα από ραντεβού στην κλινική για ΣΜΝ.
Θέλει προσοχή αυτό εδώ.
Τία - Γιατί οι συγγενείς είναι περίεργοι στις γιορτές;
Πολύ καλά.
Τι λες; Θέλει τρεις με τέσσερις ώρες;
- Όχι. Τριάντα με σαράντα λεπτά. - Τι;
Μόνο πέντε κιλά είναι. Δεν θέλει τόση ώρα.
Τία Ήρεμα. Δεν ξέρεις τι ξέρει.
Κι εγώ το ίδιο.
- Λοιπόν, τι θα κάνουμε; - Τίποτα.
Πιρούνια, μαχαίρια. Χρειαζόμαστε χαρτοπετσέτες.
- Ορίστε. - Δεν ξέρω.
- Δεν καταλαβαίνω. - Κοίτα τις γλυκοπατάτες.
Γλυκοπατάτες είναι;
Μοιάζουν με τεράστια καρότα.
- Ποτέ δεν ξέρεις μ' αυτούς. - Μάλλον καρότα.
- Παιδιά! - Νέιθαν, ώρα για φαγητό, μωρό μου.
Δεν ξέρω τίποτα για προσκυνητές, ξέρω όμως για τον Ιησού.
- Τον Ιησού. - Ο Ιησούς είναι...
Ο Ιησούς μάς διδάσκει ευγνωμοσύνη.
Ποιος θέλει να ξεκινήσει τον κύκλο της ευγνωμοσύνης;
Ξέρετε κάτι; Θα ξεκινήσω εγώ.
Θέλω να ευχαριστήσω τον Θεό...
που είμαι ζωντανή.
Ναι.
Και για το θαύμα της πτήσης.
Για την πτήση μου στη Χαβάη.
Είμαι ευγνώμων για το ότι είμαι υπεύθυνος οικονομικά,
πράγμα που μου επιτρέπει να προσφέρω σταθερότητα στη γυναίκα μου,
στα παιδιά μου, σε όλη μου την οικογένεια.
Αυτό ήταν υπέροχο. Είσαι ποιητής;
Εγώ είμαι.
Και είμαι ευγνώμων για το καθετί.
Τον ήλιο στον ουρανό, την Τόνι Μόρισον.
- Τα καφέ ποτά. - Ναι.
- Έλα τώρα.
Είμαι ευγνώμων για τις μητριάρχισσες.
Μητριάρχισσες με ξανθά ή μαύρα μαλλιά
που τους αρέσει να διδάσκουν στους νέους πράγματα.
Έλεος.
- Ποιος έχει σειρά; Ποιος; - Εγώ.
Είμαι ευγνώμων για τα παιδιά μας και τον υπέροχο σύζυγό μου.
Είμαι ευγνώμων για όλα τα βιντεοπαιχνίδια που θα πάρω τα Χριστούγεννα.
Για την υπέροχη οικογένειά μου και το TikTok.
Έλα τώρα. Τι;
- Η οικογένεια. - Η οικογένεια.
- Η οικογένεια είναι το παν. - Το παν.
- Αμήν. - Πάνω απ' όλα,
είμαι ευγνώμων για τον γιο μου.
Εντάξει, παρασύρθηκα.
Λοιπόν, θα σκύψουμε το κεφάλι
και θα ευλογήσουμε το φαγητό.
Ουράνιε Πατέρα.
Ναι, ερχόμαστε ενώπιόν Σου σήμερα, Κύριε, και Σ' ευχαριστούμε για το φαγητό αυτό.
Ευλόγησε τα χέρια που το ετοίμασαν, όλους στο Boston Market.
Ναι, ξέρω ότι είναι franchise, αλλά είσαι παντοδύναμος, Κύριε.
- Μπορείς τα πάντα. - Αμήν.
Μετέτρεψες το νερό σε κρασί.
- Ναι, Κύριε. - Ναι.
Είθε η δύναμη να πάει στην ψυχή μας και το όνομά Σου να δοξαστεί.
Ναι, Πάτερ, μας είπες να ζητήσουμε
και θα μας δοθεί.
Ψάξε και θα βρεις,
χτύπα και η πόρτα θα ανοίξει και τα τείχη θα γκρεμιστούν.
Ιησού, είσαι ο Βασιλιάς των βασιλέων
- Και Κύριος των κυρίων - Βασιλιάς των βασιλέων
- Είσαι το Άλφα και το Ωμέγα - Το Ωμέγα
Είσαι η αρχή και το τέλος
- Είσαι αιώνιος - Αμήν
- Πιστεύω στην ανάσταση - Αλληλούια
Και προσευχόμαστε στο λατρεμένο όνομά Σου
- Ας πει το ποίμνιο «Αμήν». - Αμήν.
- Αμήν, ας φάμε. Ωραία. - Αμήν.
- Αμήν και αμήν.
- Σέινα, πάμε να κάνουμε κάτι ήρεμο. - Τι συμβαίνει, μωρό μου;
Με πιάνεις;
Ακριβώς. Αυτό.
- Θέλουν να δουν τον αγώνα. - Ναι.
Και μου το κάνουν αυτό κάθε χρόνο.
Τι τρέχει, φίλε;
Η Σέινα με κορόιδεψε που γέλασα και μετά έκλασα.
Μετά θύμωσα, άρχισα να ουρλιάζω
και μετά έκλασα πάλι.
Ξέρεις κάτι; Όταν θυμώνω, κλάνω κι εγώ καμιά φορά.
Σου έχω πει την ιστορία για τον μπαμπά σου στη βάφτισή του;
- Ναι. - Όταν βαφτίστηκε,
κάθε φορά που τον βουτούσαν, έκλανε κάτω από το νερό.
Αηδία.
Γιε μου, για να ξέρεις, δεν έκλασα.
Και δεν ξέρω γιατί του το είπες,
αφού δεν είχες καν γεννηθεί.
Χαλάρωσε λίγο.
Δεν αερίζεις πια το τζακούζι του Ιησού.
Έτσι το θες; Εντάξει.
- Απλώς... - Δεν το κάνεις πια αυτό.
- Εντάξει. Μαμά; - Ναι, μωρό μου.
Θυμάσαι που η Μελ νόμιζε ότι το baby καλαμπόκι
- τρώγεται σαν κανονικό; - Το θυμάμαι.
- Θυμάσαι το πικνίκ της εκκλησίας; - Ναι.
- Ο μπαμπάς σου λατρεύει την ιστορία. - Πήρε το πραγματάκι.
Το έφερε κοντά στο στόμα της και του έδωσε να καταλάβει...
Εγώ σκεφτόμουν «Τι έχει πάθει;»
Αυτό που είχα πάθει
- είναι πως ήμουν παιδί, μαμά. - Όχι.
Ήσουν 14.
Μπράιαν.
Μπράιαν, να τους πεις την ιστορία με τον Βασιλιά των Λιονταριών.
Σου την έχει πει ο μπαμπάς σου;
- Ο Βασιλιάς των Λιονταριών. - Μην το πεις.
- Ο Τζούνμπαγκ ήταν εκεί. - Ήσουν εκεί;
Όταν ήμασταν στο λύκειο, αποκλειστήκαμε από το χιόνι
και πήραν όλους τους μαθητές και μας πήγαν στο γυμναστήριο
κι έβαλαν να δούμε τον Βασιλιά των Λιονταριών.
Όλοι οι έφηβοι, όμως, έκαναν ότι κάνουν οι έφηβοι.
Αλλά όχι ο Μπράιαν.
- Όχι, παρακολουθούσε... - Μελίσα.
Και πλάνταζε.
Δεν πλάνταξα κιόλας.
- Φίλε, έκλαιγες. - Βαριά λέξη.
- Τα αγόρια κλαίνε. - Πολύ κλάμα.
Ξέρεις, επηρεάστηκα λίγο.
- Δεν μπορούσε να πάρει ανάσα. - Μελίσα.
- Έκλαιγες, φίλε. - Θες λίγο καφέ;
- Όχι, εντάξει είμαι. - Είσαι καλά; Εσείς;
Είχες πλαντάξει, όμως, αδερφέ.
Παρεμπιπτόντως, δεν έγινε έτσι.
Είχες πλαντάξει, αδερφέ.
Μπορείς να θυμάσαι ό,τι θες.
Δικέ μου, έκλαιγες.
- Ήταν συγκινητική σκηνή, γαμώτο. - Μπαμπά.
Συγγνώμη. Γιε μου, κάλυψε τα αφτιά σου.
Ο Σίμπα βλέπει τον πατέρα του να δολοφονείται από τον θείο του.
Έλα! Τα γκνου ποδοπάτησαν τον Μουφάσα μπροστά στον γιο του.
Ήταν ο πιο συγκινητικός θάνατος στην ιστορία του κινηματογράφου.
Ο Βασιλιάς των Λιονταριών είναι το διαμάντι του αμερικανικού animation.
Γι' αυτό δεν θες να το δεις;
Νομίζεις ότι θα τραυματιστούν τα παιδιά;
- Σάρα μου. - Μόνο όσα έχουν θέματα με τον πατέρα τους.
Ξέρεις κάτι;
Μην κάνεις έτσι. Πλάκα κάνουμε.
Είδες τι έκανες; Συνέχεια το παρατραβάς.
Καλά. Θα σε δω μετά, έτσι;
- Ευχαριστώ. - Ωραία.
- Παρακαλώ. - Έσπασες ένα ποτήρι.
- Επιβιώσαμε. - Έσπασες ένα ποτήρι.
Μετά βίας.
- Με το μαλακό. - Θεέ μου.
Είχε πολύ άγχος στη δουλειά και...
Αν θες να τον αφήσεις, άσ' τον.
Τα θέματά σου με τον Μπράιαν είναι δικά σου.
Δεν λέω πως αδιαφορώ για τον τρόπο που σου μιλάει.
Έτσι όπως μου φέρεται, έτσι είναι πραγματικά.
Είναι καλός άνθρωπος. Έλα τώρα.
Ο αδερφός σου έχει μεγάλη καρδιά.
Αν δεν το βλέπεις αυτό, δες τον με τα ανίψια σου.
Τους φέρεται καλά κι εμένα σκατά.
Εντάξει, ας το αφήσουμε αυτό για λίγο.
Πού πήγε το καπάκι;
- Δεν αξίζει. - Όχι.
Γιατί δεν έχει καπάκι;
- Όχι, είμαι εντάξει. - Γιατί δεν έχει πώμα;
Δεν είμαι έγκυος.
Πάλι καλά.
Προσπαθούμε, όμως.
- Τι; - Ο Μπράιαν με έπεισε.
Είναι συναρπαστικό.
- Είναι αγχωτικό. - Παιδιά.
Ναι!
Παιδιά, ησυχία.
Ξέρουμε ότι είναι οικογενειάρχης. Δεν με προσέχεις.
Μπράιαν Δεν ξέρω αν θα αντέξω.
Πρέπει να απαντήσω.
Επιστρέφω αμέσως.
- Εντάξει. - Σέινα.
Νέιθαν, μην τρέχεις μέσα.
Κάποιος να πάρει τα λαχανικά σπίτι.
Παιδιά, αρκετά. Ελάτε, το φαγητό είναι έτοιμο.
Ώρα για ηρεμία.
Τία Να σε δω απόψε; Να μιλήσουμε.
Τώρα παλεύεις και με τους πάγκους;
Ήθελα λίγο χώρο.
Αν έμενα εκεί, θα πάθαινα νευρικό κλονισμό.
Μα τον έπαθες.
Κλονίστηκες, έφυγες με νεύρα, κλότσησες πράγματα.
Για τις χαζές ιστοριούλες;
Με κορόιδεψε που έκλαψα για τον θάνατο του πατέρα.
Τι έπρεπε να κάνω;
Να φερθείς σαν άντρας.
Εδώ είναι το σπίτι σου, πρέπει να είσαι σταθερός.
- Να είσαι ηγέτης. - Ναι.
- Να είσαι πατέρας... - Να είμαι ηγέτης, πατέρας,
αναθεματισμένη τράπεζα, τέλειος σύζυγος, και αναθεματισμένος καλός γιος.
- Ξέρω ότι δεν μιλάς σ' εμένα. - Καλός γιος.
- Είσαι μπερδεμένος. - Μαμά.
Όχι.
Δεν το είχες σχεδιάσει αυτό,
αλλά αυτόν τον ρόλο ανέλαβες.
Δεν είμαι ο μπαμπάς.
Το ξέρω.
Αλλά κληρονόμησες την ευαισθησία του.
Η μόνη διαφορά είναι...
ότι εκείνος ήταν σκάρτος.
Ήταν άχρηστος κι είχε το θράσος να είναι ευαίσθητος.
Τι θέλεις να κάνω;
Να πας την πίτα στην αδερφή σου...
και να τα βρείτε.
Ορίστε, ξεροκέφαλη.
Ευχαριστώ, χαζούλη.
- Ποιος κερδίζει; - Κανείς.
- Έλα, μωρό μου. - Σ' ευχαριστώ.
Σ' ευχαριστώ, μαμά.
Μπράιαν Σίγουρα. Σε 30 στου Tramposo;
Ο Τζούνμπαγκ ξέχασε το τσιγάρο του.
Λέω να πάω να του το δώσω.
Θα κάτσω λίγο μαζί του.
- Μωρό μου, πάω να δω τον Τζούνμπαγκ. - Γεια σου, μωρό μου.
Καλά να περάσεις.
Μπράιαν Τζάκσον.
Τι σύμπτωση.
Βγήκα για ποτό με τον Τζούνμπαγκ. Μόλις έφυγε.
Με ακολούθησες ως εδώ;
Όχι. Έχω ραντεβού.
Όπως κι εσύ, σωστά; Με την Τία;
Μα τον Θεό...
Λατρεύω τα ζευγάρια που βγαίνουν στις Ευχαριστίες.
- Έτσι; - Τόσο χαλαρά.
Θα πάρω ό,τι κι αυτός, αλλά κάν' το διπλό.
Έγινε.
- Ξέρει κανείς ότι είμαι εδώ; - Μόνο εγώ και η Τία.
Ποιος απατά τη γυναίκα του στις Ευχαριστίες;
Ποια ψαρεύει τον αδερφό της;
- Πώς σου ήρθε αυτό; - Καλή ερώτηση.
Ευχαριστώ.
Έψαχνα στις εφαρμογές όπως κι εσύ και βρήκα τον άπιστο αδερφό μου
και είπα να παίξω μαζί του.
Άλλαξα το προφίλ μου και έβαλα μια φωτογραφία για δόλωμα.
Ήταν ανησυχητικά εύκολο.
Το ανησυχητικό είναι ότι θα έβλεπες γυμνές φωτογραφίες μου.
Ευτυχώς, ο αδερφός μου είναι άπιστος, αλλά κύριος.
Αν πεις στη γυναίκα μου αυτά που νομίζεις ότι ξέρεις...
- Ειλικρινά. - Σ' το λέω...
Αυτό εξαρτάται απ' αυτήν τη συζήτησή μας.
Με εκβιάζεις.
- Σοβαρά μιλάς; - Όχι ακριβώς.
- Τι σκατά θέλεις; - Το ότι έχω απτές αποδείξεις
ότι είσαι ένα κάθαρμα υποκριτής, με ευχαριστεί πάρα πολύ.
Το ψεύτικο προφίλ το έκανα για πλάκα.
Δεν το πιστεύω ότι σε είχα στο σπίτι μου.
- Έτρωγες το φαγητό μου. - Απ' το Boston Market.
Εγώ το πλήρωσα.
Μιλούσες στη γυναίκα και στα παιδιά μου στο σπίτι μου.
Έστελνες μηνύματα σε άλλη γυναίκα μέσα από το σπίτι σου,
μπροστά στη γυναίκα και τα παιδιά σου.
- Αυτό έκανες. - Ξέρεις τι φταίει;
Εύχεσαι να είχες κάτι να χάσεις.
Η πίεση που νιώθω,
η ευθύνη που κουβαλάω.
Θα σταματήσεις; Δεν είσαι ο μόνος με ευθύνες στον κόσμο, εντάξει;
Προσγειώσου και μην αφήνεις τη μαμά να σου φουσκώνει τα μυαλά.
Αυτό είναι. Ναι.
Προσπαθείς να με εκδικηθείς επειδή η μαμά με έχει σε εκτίμηση.
Μικροπρεπείς βλακείες.
- Ξέρεις κάτι; - Δεν φταίω εγώ γι' αυτό.
Δεν σε έχει σε εκτίμηση.
Φρόντιζε να μην εξελιχτώ εγώ, ώστε να έχεις κάποιον να περιφρονείς.
Η αλήθεια είναι ότι είσαι ένας απλός άνθρωπος
που περνιέται για σπουδαίος, απλώς και μόνο επειδή υπάρχει.
Αυτό πιστεύεις, λοιπόν;
Δεν το πιστεύω απλώς. Είναι γεγονός.
Τέλεια. Λατρεύω τα γεγονότα.
- Έχω κι εγώ μερικά. - Ανυπομονώ.
Η αδερφή μου είναι 35 χρονών.
- Έχει αδιέξοδη δουλειά. - Άντε πάλι.
Δεν έχει καν έναν φίλο να την πάρει από το νοσοκομείο.
Είναι τόσο άφραγκη και ανέντιμη που έκλεψε την ταυτότητά μου.
Χρειαζόμουν έναν εγγυητή για τα νοσήλια.
Δεν είναι κλοπή ταυτότητας. Εγώ πληρώνω.
Πώς θα πληρώσεις για τη Χαβάη;
Δεν σε αφορά αυτό.
Πώς σκατά θα πληρώσεις;
Γιατί αγχώνεσαι έτσι; Δεν πήρα τα δικά σου λεφτά.
Άρα, πήρες κάποιου άλλου.
Για όνομα.
Το νοσοκομείο μπέρδεψε τα πράγματά μου με μιας γυναίκας που πέθανε δίπλα μου.
Χρησιμοποίησα την κάρτα της.
Να πάρει.
Δεν έπαθε κανείς τίποτα.
- Έχεις ξεπέσει. - Μετά απ' όσα πέρασα,
ένιωσα ότι άξιζα να κάνω κάτι για μένα.
Ναι, έχεις δίκιο.
Το να κλέψεις την πιστωτική μιας νεκρής είναι αυτοφροντίδα.
- Σωστά. - Χριστέ μου.
Δεν με συμπονάς καθόλου, έτσι;
Καθόλου.
Πάντα τα ίδια σκατά κάνεις.
Κάνεις σκατοδουλειές, ζητάς λεφτά, παραπονιέσαι για τη ζωή σου
και ούτω καθεξής.
Κι αυτό συνεχίζεται εδώ και πάρα πολύ καιρό, Μελίσα.
Με κοιτάς στα μάτια και μου ζητάς να σε συμπονέσω για την απάτη σου.
Έπεσες πολύ χαμηλά.
Σ' αρέσουν τα χαμηλά μου, Μπράιαν!
Σ' αρέσουν τα χαμηλά. Μόνο γι' αυτό έρχεσαι.
- Ποτέ για κάτι καλό. - Μελ.
Ποτέ. Δεν...
Δεν με ξέρεις καν.
Έχω αλλάξει, Μπράιαν.
Σκίζω στη δουλειά μου.
Έχω φίλες που είναι υπέροχες και με στηρίζουν.
Είμαι πρωινός τύπος.
Σηκώνομαι και βγάζω έξω τον σκύλο.
Ξέρω ότι δεν σε νοιάζει, αλλά είναι σημαντικό για μένα.
Περίμενε. Νόμιζα ότι φοβάσαι τα σκυλιά.
- Εσύ φοβάσαι τα σκυλιά. - Όταν έχω σκύλο στο σπίτι,
φοβάμαι μη μας χέσει.
Σωστά.
How Am I Supposed to Live Without You. Καμία σύγκριση.
- Μόνο το When a Man Loves a Woman. - Όχι. Τι;
- Το θυμάσαι αυτό το τραγούδι; - Λες να μην το θυμάμαι;
Λάτρευα τις διαφημίσεις με πληροφορίες.
Θεέ μου, δεν ήξερα καν ότι ήταν διαφορετικά κομμάτια.
- Σταμάτα. - Ήταν ένα...
- Νόμιζα ότι ήταν ένα. - Ένα μεγάλο τραγούδι.
- Με πολλούς τραγουδιστές. - Το λέγαμε φοβερά.
- Ναι. - Έλα.
Δεν είναι αυτή η σωστή νότα, Μπράιαν.
- Καμία δεν πετύχαμε. - Κάτι κάναμε.
- Αλήθεια. - Δεν νομίζω...
Μπορεί να το κοιτάξω.
- Νομίζω ότι ήταν... - Ναι.
Μπράιαν, εσύ έχεις τα πάντα
και προσπαθώ να καταλάβω γιατί το κάνεις αυτό.
Αν ήξερα, δεν θα το έκανα.
Την αγαπώ.
Ποτέ δεν έπαψα να την αγαπώ, αλλά ο γάμος είναι παράξενος.
Κάθε λίγα χρόνια, διαφορετική δυναμική.
Τώρα είμαστε συνάδελφοι
και δεν υποκρίνομαι ότι η απιστία θα το διορθώσει αυτό.
Ούτε το μωρό.
Ναι, μου το είπε η Σάρα. Ένα μωρό, Μπράιαν, έλα τώρα.
Ήμασταν καλά όταν περιμέναμε τα παιδιά.
Είμαστε στον μικρόκοσμό μας.
- Είμαστε πιο ευγενικοί. - Θα ξεχαστείς
με το μωρό και θα σταματήσεις να την απατάς;
- Προσπάθησες να της μιλήσεις; - Όχι ιδιαίτερα.
Η Σάρα το αντιμετωπίζει
διαβάζοντας Μπρενέ Μπράουν ή ό,τι μαλακία διαβάζουν οι λευκές.
Στη Λέσχη Βιβλίου της Μπέκι.
- Το ήξερα ότι θα το πεις αυτό. - Την αγαπώ.
Η μαμά, από την άλλη,
θύμωσε που δεν παντρεύτηκες κάποια σαν εκείνη.
Τι σκέφτεσαι;
Το είχα ξεχάσει αυτό.
Πήγα με τη Σάρα σε ένα γκαλά
τον Μήνα Μαύρης Ιστορίας.
Περνούσαμε ωραία και κάποια στιγμή πήρε το μικρόφωνο ο ντιτζέι.
Είπε «Θέλω όλα τα Μαύρα ζευγάρια να έρθουν στην πίστα
για να γιορτάσουμε την αγάπη των Μαύρων».
Καθόμουν στο τραπέζι μου
κι έβλεπα και σκεφτόμουν «Να πάρει...
δεν θα το έχω ποτέ αυτό».
Οι γυναίκες με τις οποίες την απατάς...
Είναι όλες Μαύρες.
Μερικές φορές θέλω να μιλάω με κάποια που μου μοιάζει.
Αηδία, Μπράιαν. Χρησιμοποιείς αυτές τις γυναίκες.
Είναι αρρωστημένο.
- Γιατί δεν μιλάς στη μαμά ή σ' εμένα; - Δεν μπορώ.
- Γιατί όχι; Γιατί; - Γιατί είστε τα τσιράκια μου.
Μου λείπει ο μπαμπάς.
Θέλω πολύ να του μιλήσω.
Μακάρι να μας φερόταν καλύτερα στο τέλος.
Όχι.
Το ότι έγινα πατέρας ήταν το μόνο
που μου επέτρεψε να κάνω λίγο χώρο στην καρδιά μου,
να δω τον μπαμπά και να τον συγχωρήσω.
Μακάρι να είχαμε ζήσει τον ίδιο πατέρα.
Εσύ έζησες τα καλά του χρόνια.
Για μένα, ήταν ο πρώτος άντρας που δεν με ήθελε.
- Ο πρώτος από πολλούς. - Τι συμβαίνει;
Είσαι πολύ καλή στο να διαλέγεις πότε έχεις αλλάξει
και πότε είσαι αβοήθητη.
Είμαι διαφορετική.
Είναι πολλά αυτά που δεν ελέγχω.
Μερικοί δεν έχουμε το σπίτι ή την οικογένεια
ή έναν έρωτα παντοτινό.
Μαλακίες, τα έχεις. Θα τα έχεις όλα.
Μωρό μου, θα τα έχεις όλα.
Ξέρεις ποιο είναι το πρόβλημά σου;
Δεν προσέχεις, εντάξει;
Σ' το λέω σοβαρά. Αν κοιτάξεις,
θα εκπλαγείς από το πόσοι άνθρωποι σε αγαπούν.
- Θα κλάψεις; - Κλαίω ήδη.
Εντάξει.
Γαμώτο μου.
- Μπορώ να έχω άλλο ένα; - Έρχομαι.
Μην το κάνεις αυτό.
Μετά από όλα αυτά...
- μπορούμε να είμαστε φίλοι; - Όχι.
- Κατάμουτρα. - Γι' αυτό ήθελα να βεβαιωθώ.
- Με θράσος. - Ότι με κοιτάς.
Ήθελα να με προσέχεις.
- Ναι, σε πρόσεχα. - Ξέρεις κάτι;
Πάμε να φύγουμε πριν μπλέξω κι άλλο.
Μετά από σένα.
- Θεέ μου. Γαμώτο. - Κοίτα με.
Πάλι έσωσα το κωλαράκι σου.
Δεν μπόρεσες να σώσεις τον Μουφάσα.
Αδερφούλα, ξέρεις κάτι;
Υποτιτλισμός: Αλέξης Γραμμένος