Ostatni raz wyparłam się emocjonalnej reakcji i bólu
w ostatnim związku.
W końcu zdałam sobie sprawę, że coś jest nie tak.
Wiecie. „Trudno, będzie dobrze”.
Ale uznałam, że nie będzie.
„Czas uciekać”.
Jak umrzeć w samotności
KŁAM I ZAPRZECZAJ
Co?
O co chodzi?
Ja tu cierpię. Już byliśmy, idź spać.
TRZY RAZY DZIENNIE
NIE PRZEKRACZAĆ DAWKI
No proszę.
Jesteśmy sąsiadkami?
Też nie wiedziałam.
- Niech się pobawią. - Idę do pracy.
Przypilnuję go, niech się zaprzyjaźnią.
- Jak my. - Dobra.
- No! - Proszę.
- Narka. - Odezwę się.
PIĘTRO 3
Hej, Mel. W porządku?
Ponoć miałaś wypadek.
Nie chciałam komplikować.
Mogę dziś pracować za biurkiem?
Nie wolno mi prowadzić.
- Jasne - Super.
Powiesz mi, co się stało?
Szkoda twojego czasu.
Skoro nie powiesz,
to się domyślę.
Znowu się tłukłaś w burgerowni?
W burgerowni?
Patti, idziesz na wózek.
Przecież jestem dyspozytorką.
Zrób to dla mnie. Tylko dziś.
- Mel tego potrzebuje. - Udaje.
No weź.
Wystawiłem ci referencje na szkolenie menedżerskie.
Nawet o tym nie myśl.
Lotnicy wybierają jedną osobę z każdego działu.
W tym roku to będę ja.
Obyś się wybiła tak,
- że wylądujesz na innym lotnisku. - Chciałabyś.
Nigdy nie wyglądałaś zdrowiej.
Nadal tu jesteś?
No to zostaliśmy sami.
Chyba tak.
No proszę, poczucie winy.
Tu Mel, zostaw wiadomość.
Wciąż mnie ignoruje.
Wiesz, że im wyżej, tym bardziej sucho?
Mam własną linię produktów podróżnych.
Wesprzyj czarne kobiety i ich firmy.
Mam promocję na zegarki z balsamem.
Nie pokazują czasu, ale z nimi zabłyśniesz!
No to nie zabłyśniesz.
PIASEK KINETYCZNY
Mel pewnie ma powód, żeby cię ignorować.
Olałem jej urodziny dla fiuta.
Z lotniskowym ciachem.
Tym z tyłkiem jak z marmuru?
Nieładnie.
- Ale rozumiem. - No nie?
To esencja każdego kosza, którego dostałem.
Musiałem. Był tu tylko jedną noc.
Od razu ją przeproszę.
Nie chciałem z pustymi rękami.
Ile razy?
Kocham cię.
Dwa.
Zgłodniałem, więc zjedliśmy na spółkę w Carbone.
A potem?
Zrobiliśmy to w łazience.
- Rory! - Przestań.
Pisał?
Pokaż.
Nawet go nie znam. To przygoda.
„Dzień dobry” i wschód słońca?
Z czego ten idealny facet żyje?
Jest chirurgiem ortopedą.
Ogarnia Los Angeles FC.
Lekarz piłkarzy.
- Wypad. - Jasne. Dzięki.
Zaczekaj.
Zegareczek drugiej generacji.
Z okazji Miesiąca Czarnej Historii.
Dziękuję.
Życz Mel zdrowia.
A co się stało?
Szanuję wszystkie religie. Naprawdę.
Ale czy święta muszą wypadać w tym samym czasie?
Co najmniej dwa dni Kwanzy to wymysł.
No nie? Jumanji, emoji.
Zadzwoń!
I już mnie olewasz. Brakowało mi tego.
Kim są ci Lotnicy?
Mówiłem ci.
Uznałaś, że to praca domowa.
- A nie? - Tak.
Ale za tę pracę domową dają podwyżkę.
Tam masz plakat.
Mam do wyboru ten plakat albo ukryty obrazek.
CO WIDZISZ?
Wybieram omamy.
Za każdym razem.
Może źle wybieram.
A właśnie.
Kupiłam bilet na twój ślub.
Poważnie?
Nie spodziewałem się.
- Zaprosiłeś mnie przypadkiem? - Nie.
Oczywiście, że nie. Tylko...
Mel, ty nie latasz.
- Nie. - Niesamowite.
Jestem zaskoczony.
To zaszczyt, że dla mnie polecisz po raz pierwszy.
Nie dla ciebie.
To wymówka, by spędzić Nowy Rok na plaży
i wydać pieniądze, których nie mam.
Ty i Rory będziecie się świetnie bawić.
Nie mogę iść z osobą towarzyszącą?
Nie idę „z” Rorym.
Wezmę kogoś.
No jasne.
- Singielka. - No.
- Masz kogoś. - Tak jest.
- Ja też. - Fakt.
- Oby nie w piwnicy. - Tak.
Po tylu latach zobaczymy Wielki Kanion.
- Jakieś wskazówki? - Byle pan nie spadł.
Patti, widziałaś Mel?
Tak.
Niech siedzi w domu, jak nie może dźwigać.
O Boże. To coś poważnego?
Alex mówił, że tłukła się w burgerowni.
O w mordę.
Co ty, nie wiesz? Jesteście jak Shrek i Osioł.
Ja jestem Osłem?
Wiesz co? Nieważne. Nie odpowiadaj.
Jesteś osłem, więc przestań ją kryć!
Won.
Powinni to zgłosić.
Możemy jeszcze raz?
M jak mango.
E jak... Tak.
Jackson jak z The Jackson Five.
Nie znam nazwiska lekarza, który mnie badał.
Nie mam lekarza pierwszego kontaktu.
Bo jestem biedna.
Nie jestem narkomanką!
Cześć, Mel. Wszystko gra?
- Patti mówiła, że się biłaś. - Ano.
Z szafą.
Piątkowy wieczór.
- No nie. - Daj.
Proszę.
Dziękuję.
- Powinienem tam być. - Tak.
No ale miałeś zbiórkę.
- Rozumiem. - Nie złość się, ale...
Nie było żadnej zbiórki.
Naprawdę?
Szok.
To ciacho mnie podrywało.
Pachniał jak świeca. Musiałem.
Wiesz, że kiepsko mi idzie.
Czemu nie powiedziałeś?
Bo jestem słaby. Do bani. Boże.
Udajmy, że to się nie wydarzyło,
i przyjmij te przeprosinowe prezenty.
Martin Luther Kremik!
Nowy zegarek z balsamem Kai?
Koniec z Talkolmem X.
Nie dali ci mocnych leków?
Wystarczyło na weekend,
ale niby więcej mi nie dali.
Pieprzyć koncerny.
Nie pozwolę im cię tak załatwić.
Wiesz, że tu jest pełno dragów?
Ten wózek ma 46 metrów przebiegu.
Jak w Mario Kart.
Widzę cię, Melisso.
Patti do Alexa.
Widziałam Mel w wózku.
- Mówiłam, udaje. - Szlag.
Dokąd jedziemy?
Do trzewi, słonko.
Do trzewi.
To Święty Graal dragów.
Wszystko, hera, koka, hasz, LSD.
Dzięki głupocie pasażerów.
Legenda.
Apteka twoich marzeń.
Zaraz poczujesz się lepiej.
Co?
Samo żarcie.
Nie rozumiem. Tyle plotek.
Powinniśmy stać po uszy w dragach.
Słuchaj.
Kto przemyca szynkę?
- Grubo. - O Boże.
- Stara. - Kurde.
- Ostrożnie. - Nie.
Mówiłem, że miałem takie w szkole filmowej?
Nie.
- Swędziały. - Odłóż to.
Jadłam jego kuzyna, jak oberwałam szafą.
Powiedz, że nie byłaś sama.
Nie.
Tamika i Lamar przyszli na drinka.
Trzeba poznać sąsiadów.
Jak ci minął dzień?
Sorki.
- To twoje ciacho? - Tak, to Ben.
- Skoro byli tam sąsiedzi... - Czekaj, Ben?
- Po imieniu? - Dobra, to...
- Hej! - O Boże!
Przepraszam.
Mel, prawda?
Słyszałem, że dostałaś wpierdziel za długi.
Kto tak mówi?
Dobra, owszem.
Sztos. Co tu robicie?
- Szukamy narkotyków. - My...
- Tak. - Przykro mi.
Nie pomogę.
Zabierają je stąd i palą.
Ja chronię amerykańskie rolnictwo.
Bezpieczeństwo rolne.
Wy szukacie narodowego.
- TSA. - Kurde.
O nie.
- Co? - Jason robi w TSA.
Będzie niezręcznie
z cudzymi odciskami na tyłku.
Masz u mnie dług.
Dobra.
Nancy, nie zawiedź mnie. Muszę się znieczulić.
- Szybkie pytanie. - Tak?
Co wiesz o tej szynce?
Kawał porządnego mięcha.
- Karmione żołędziami. - Tak?
Warta z cztery tysie.
Cztery tysiące dolarów.
Inwestycja.
Mogę ją wziąć?
Nie powinienem.
Ale jasne, bierz.
Śmiało.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Rory. Ja mówię „inwestycja”, ty mówisz „szynka”.
- Inwestycja - Szynka
Masz odciski dłoni na tyłku, gapisz się na telefon.
- Zabujałeś się? - Nie.
A nawet gdyby, to nie mam u niego szans.
- Patti do Melissy. - W końcu.
- Mów. - Zaniedbujesz obowiązki.
Naruszasz kodeks.
Mam okres.
Szeroki.
- Nie ma takiego. - Co?
Na taśmę, nie do skrzynki.
Nie do skrzynki.
Mam gdzieś LaGuardię.
Pachnie jak LaGuardia?
Nie wyjmuj płynów, panienko.
Robimy to tylko czasami.
Podusia do torebeczki.
Ivan, zastąp mnie.
Spałeś z nim?
Była pandemia.
Mel, Jason z TSA. Poznajcie się.
Nigdy cię o nic nie proszę,
- ale... - Prosisz.
I spełniam prośbę co wtorek.
Nie walczysz z terrorystami?
Nie ma z kim.
Upokarzam ludzi i każę im kupić nowe skarpetki.
Jak mogę ci pomóc, Rory?
Głupia sprawa, ale nie masz czegoś na ból?
Nie pomogę.
Leki od razu zabierają.
Nie wiem dokąd, ale pewnie jest ktoś,
kto ma oczy na zewnątrz.
Wiesz co? Mam pomysł.
Idziemy.
To do jutra, Rory?
Jutro średnio mi pasuje.
Wychodzi nowa książka Pattersona, będzie tłok.
Liczyłem na twojego tłoka.
Rory!
- Tak. - Możesz przyspieszyć?
- Odrobinę? - Nie mogę.
Powoli.
Inaczej wysram śledzionę.
Patti na ósmej.
Ożeż.
- Moja szynka inwestycyjna! - Zostaw!
Doszło do przestępstwa.
Proszę nie utrudniać.
Excusez-moi!
Lekarz powiedział, że urosnę, muszę tylko poczekać.
Ale mam już 30 lat.
Czaisz? Tak że...
Siemano, Mel.
Miałaś naćpana stłuczkę?
No kuźwa!
Miałam spinę z meblem z Umlautu.
Pomóc ci pozwać Szwedów?
Typ ogarnia, prawie rozwalił Arby’s.
Nie będzie bezkarnego wywalania cordon bleu z oferty.
Łyknęli przynętę.
„Tymczasowo”, mówili.
Opisz sprawę, podeślę.
Może skorzystam.
Ale szukamy tylko magazynu dragów.
Chcą znaleźć magazyn.
- Magazyn? - Spieszy nam się.
- Spieszy im się. - No.
My ogarniamy ten teren.
Coś tam widzimy, coś słyszymy.
Ale chuja widzimy.
Ci, którzy trzęsą lotniskiem,
mają oczy wszędzie. Wiedzą wszystko.
- Pogadajcie z ptakiem. - Ptak!
- Gość wcina chomiki. - Powaga.
Każde lotnisko takich ma.
Osoby ptackie.
Nasz to prawdziwy ptak.
- Jest wyjątkowy. - Osoby ptackie.
Normalna fucha.
To nie tylko fucha.
Zapobiegają strajkom ptaków.
Jak Sully Sullenberger.
- Ja pieprzę. - W porządku?
- Prawie. - Spoko.
Nie umieraj mi tu, Jackson.
„Nie umieraj mi tu”.
To idziemy do ptaka czy nie?
Weź płaszcz. Musimy być incognito.
ZA TYCH, KTÓRZY SŁUŻYLI
Siemano.
- Jastrząb. - Kurwa mać.
To Loki.
Przyszliśmy, bo nasza kumpela...
Każdego ranka mewy ryzykują śmierć w otchłani silników odrzutowych.
Te zagrażają życiu ludzi i ptaków.
Loki każdego ranka odstrasza mewy.
Super. Sorki, że psuję lekcję,
ale Mel cierpi jak cholera.
- Do rzeczy. - Bez urazy.
Jeśli szukacie dragów na JFK,
pilnujcie rozładunków.
Dragi zabierają pierwsze i ostatnie.
I co? Wiedziałem.
- Mają system. - Mówiłeś co innego.
- Shaun. - Że ptaki są ważniejsze
- od pracowników. - Bo...
- Jego słowa. - Po co...
- Serio? - Ja pana szanuję.
- Mnie pan pomaga. - Dziękuję.
Siła nośna, ciąg, ciężar, opór.
Że co...
Cztery elementy lotu.
Siła nośna i ciąg są jasne.
Działają w górę i w przód.
Ale ciężar i opór są równie ważne.
- A dlaczego? - Ja wiem.
Matematyka.
Przeciwne siły się równoważą.
Siła nośna to grawitacja, ciąg to opór.
Kapitan Einstein.
Ma rację.
Czasem coś, co cię spowalnia,
jest niezbędne, by się wzbić.
Wspaniale.
- To co, spadamy? - Tak.
Dzięki.
Mam u pana dług, panie Ptaku.
Pan Ptak to mój ojciec.
Na mnie mówią Carl.
Ja nie będę.
Nazywam się Carl.
Co tak milczysz?
Ten dziwak namieszał mi w głowie.
O której ląduje samolot?
Hawaiian Airlines – między 14 a 15.
Poniedziałek, środa i czwartek. Mamy 12 minut.
- Musisz więcej wychodzić. - Kupiłam bilet na Hawaje.
Że co?
Możemy lecieć razem.
No, to super.
To poważna sprawa.
Kiedy...
W szpitalu zmarła kobieta z łóżka obok.
Nie miała nikogo.
Nikogo. Nikt nie wyprawi jej pogrzebu,
choć i tak nikt by nie przyszedł.
Jestem zmęczona czekaniem, aż moje życie się zacznie.
Chcę żyć dalej.
Czuję tylko opór.
Czas na rozpęd.
Chcesz się rozpędzić.
Przestań.
- Alex, Hawaje, widzę was. - Nie!
Nie chodzi o niego. Chodzi o mnie.
Chcę polecieć samolotem
i zanurzyć stopy w Pacyfiku.
Skoro tak mówisz.
Porąbana sprawa.
- O Boże. Weź. - No.
Dupek dzwoni
Ten chuj.
Bądź miły.
- Synu, mamy problem. - Serio?
Bądź miły.
Z magazynu zginęła szynka warta 4000 $.
O kurde.
Do niczego się nie przyznawaj. Nie było cię tam.
Prezes i CEO
Cześć, tato.
Rory.
- Melisso... - To moja wina.
Miałam wypadek. Ledwo żyję,
a szynka ucierpiała, bo chciał mi pomóc.
Od razu przyznajesz się do błędu. Jestem pod wrażeniem.
Kierownik nie mógł się nachwalić.
Doskonała frekwencja.
Przyszłaś tu, choć nie musiałaś.
Co za poświęcenie. Wiesz, mamy program szkoleniowy.
Lotnicy. Słyszałaś?
Tak.
Myślałaś o tym?
- Melisso? - Nie.
A powinnaś.
Zastanów się i daj mi znać.
Może Rory też by...
Nie wysilaj się.
Ojciec nie widzi we mnie menedżera.
Rory mógłby osiągnąć wiele.
Gdyby nie poddawał się po pierwszej przeszkodzie.
Nieprawda.
Tenis, karate, dekoracja wnętrz.
Otwierałem mu drzwi. Wystarczyło przejść.
Pieprzyć twoje drzwi.
Melisso, było przemiło.
- Tak? - Nadajesz się.
Jasne. Dziękuję.
Do widzenia.
Uważaj na siebie.
Masz trzydzieści pięć lat, kurwa.
Przepraszam.
- Mogę to wyjaśnić. - Nie musisz.
- Dzwonił do mnie prezes. - Świetnie.
Ponoć zaczynasz program.
Mówiłam, że się zastanowię.
No to masz zielone światło.
Wystawiłem ci referencje.
Alex.
Melissa bierze narkotyki z Jasonem z TSA.
Do tego Ptak, szynka i...
Mam skurcz.
- To zespól jelita drażliwego. - Już dobrze.
Dziękuję, idź już.
Zajmę się tym.
Biedaczka.
Wszystko w porządku?
Stara bieda.
Chyba mnie ignorujesz.
Chcesz o tym pogadać?
Nie trzeba.
Nie powinienem...
No to nie mów, że wszystko gra.
Możesz być szczery.
Nie chcę cię zanudzać kompleksem tatusia.
Nie umiałbyś mnie zanudzać. Śmiało.
Mam coś dla ciebie.
To nie dragi, ale...
- Moja szynka! - Ano.
Tatko cię rozniesie.
Luzik. „Szynko, moja żono”.
Musimy być ze sobą szczerzy.
- Chętnie. - Dobra.
Szczerze?
Popełniłam błąd z Alexem.
Niepotrzebnie z nim zerwałam. A ten ślub mnie boli.
Szczerze?
Czuję coś do Bena i myślę, że on czuje to samo.
Będzie w weekend w mieście,
ale mogę mu powiedzieć, żeby się chrzanił.
Szczerze?
Cieszę się.
Ale nie w piątek.
- Zaklepuję. - Jasne.
Nie zastępuj mnie Tamiką i Lamarem.
Umowa stoi.
Coś jeszcze.
Szczerze.
Wstyd mi, że tata widzi dobro w moich znajomych,
a we mnie nie.
Olej ten program.
Następna stacja: Federal Reserve.
Jasne. Spoko, czaję.
Dzięki za przypilnowanie Bubby.
Luz! Łap mocne zioło. Oby pomogło!
Spoko. Do jutra!
Siła nośna, ciąg, ciężar i opór.
Z przyjemnością rekomenduję Melissę Jackson
do programu.
Nie ma nikogo bystrzejszego i bardziej gotowego do rozwoju.
Z poważaniem – Alex Williams.
Hej. To ja.
Niezręcznie, co?
Wiesz, że mówi Alex Williams?
Przestań.
Myślałem, że zgubiłaś mój numer.
Chciałam uszanować twoją sytuację.
Nie przekraczać granic.
Przyjaciele nie mogą rozmawiać?
Bo jesteśmy przyjaciółmi?
Tak.
- Nie przeszkadzam? - Julie pracuje do późna,
Knicks przegrywają, więc masz wyczucie czasu.
Zostawiła cię samego.
Ma cię za dorosłego.
Kwestia dyskusyjna, ale chyba jestem dorosły, pani Jackson.
Ile razy mam powtarzać, że mam na imię Melissa?
Chyba że chcesz psocić.
Wiem.
- Jak się czujesz? - Dobrze.
Chciałam tylko podziękować
za geniusz i uprzejmość.
Nie wiem, kto ci za to zapłacił.
Napisałem samą prawdę, pani Jackson.
Napisy: Konrad Szabowicz