Port w Barcelonie przyjmuje blisko 70 milionów ton towarów rocznie.
Z obsługiwanych tam każdego dnia sześciu tysięcy kontenerów tylko 2% poddawanych
jest inspekcji.
W roku 2023 władze przejęły tam 10 tysięcy kilogramów kokainy z całego
świata. Szacuje się, że ilość ta odpowiada mniej niż 10 procentom narkotyków, które
przeszły przez port.
Dlatego Barcelona jest jedną z ważniejszych bram wjazdowych dla
europejskich przemytników.
PORT W BARCELONIE
Do poniedziałku!
Navarro!
Cześć, Flaco!
Wyrabiasz nadgodziny?
Co?
Pytam, czy wyrabiasz nadgodziny.
Musieliśmy rozładować spóźniony transport.
Nie pijesz z chłopakami?
Nie dzisiaj. Muszę wracać.
Córka przedstawia nam chłopaka.
Podejdź.
-Po co? -Chcę pogadać.
Co się dzieje?
Nic. Pracownicze porachunki.
Wsiadaj.
Po co?
Bo tak powiedziałem.
-Ale… -Mam wysiąść?
-Kurwa, Flaco… -Właź do auta.
Zostawmy to między nami.
Nic ci nie zrobimy.
Powiedz im, żeby mnie puścili.
Nie wtrącaj się.
Wsiadaj.
Miałeś rację. Drań nas przerabiał.
Dość.
Joaquin, wybacz mi. Proszę.
Już rozumiem, co zrobiłem.
Przysięgam na życie, że to się nie powtórzy.
Oczywiście, że nie.
Błagam cię.
Ze względu ojca.
Dlatego tu jestem.
Z szacunku dla niego.
Twój ojciec był porządnym człowiekiem.
W ogóle się do niego nie umywasz.
Otwieraj gębę!
Połykaj, skurwielu!
Nie wierć się!
Będziesz miał nauczkę.
Otwieraj gębę.
Robię w porcie od 40 lat i tylko jedno się tam nie zmienia.
Szczury.
Były tam, zanim przybyłem, i pozostaną, gdy odejdę.
Dlatego trzeba je kontrolować.
Przenoszą choroby.
A najgorszą jest chciwość.
Nie ma na nią lekarstwa.
Kto się zarazi…
Jeśli nic nie zrobisz, rozniesie to po całym porcie.
Gdy zabijasz szczura, mówisz reszcie: „Uważaj, nie jesteśmy w raju".
„Nie możesz podjadać chleba naszym dzieciom".
„Mamy tu zasady".
O czym wiedziałeś.
Bo ojciec cię tego nauczył.
A jego twój dziadek.
Spójrz na mnie.
Wiedziałeś.
Dlatego nie zostanie ci przebaczone.
ŻELAZNA RĘKA
ROZDZIAŁ 1 PRAWO PORTU
-Dzień dobry. -Czarna, panie Joaquin?
Poproszę.
Jak tam połów, Manuel?
Ryb mało, dużo plastiku.
Pozmieniało się.
Nigdy nie było łatwo. Proszę.
-Przestań. -Świeżo złowione.
Dziękuję za szansę, jaką dał pan mojemu wnukowi.
Dziś ja, jutro ty.
Powodzi się wam, to i mnie.
Bardzo dziękuję, panie Joaquin.
Zrobisz mi te sardynki?
Wrzuć na grill dla pana Joaquina.
Nic nie rób.
Później przyjadę.
Przekaż, że ma u nas dług.
Widziałeś mojego syna?
Ricardo właśnie wyjeżdża. Jest gdzieś z tyłu.
Zajęty?
Nie.
Mów.
To ty mów.
Ja?
Nie przyszedłeś.
Zostałem w domu.
Chodzisz tam?
Co tydzień.
Jutro robimy interes.
Masz być w formie. Nie zawiedź mnie.
Pośpieszcie się.
Tę zapiszę.
24?
18.
W tych też?
Sprawdź ostatni rząd.
Naprawdę ładne.
Fakt.
Same czarne.
Rozmiar 40.
Joaquin.
Wyjmij.
Jesteś szefem celników.
Ogarnij ich.
Nie są stąd. To pracownicy państwowi.
Tym bardziej.
Nie mają rodzin?
Nie chcieliby dać żonom drogich perfum?
Albo butów od Neymara synom?
Nie widzę potrzeby.
Wierz mi. Doświadczenie to najlepszy nauczyciel.
Są twoje.
Dzięki, szefie.
Proszę.
Mogę dwie pary?
Mam dwójkę dzieci.
I tak je wezmą.
Ważne, by spytali. Szacunek.
Ruszajcie sie.
Pamiętaj o wieczorze.
Będzie Francuz i Borrás. Rozmawiamy o dostawie.
Miłego dnia.
Macie już plan rozładowania Polarisa?
Czekamy na wytyczne spedycji.
Daj ich do jedynki. Mają pięć godzin.
Cartagena nie może dłużej czekać.
Niech się pośpieszą.
Jak tam, skarbie?
Cześć, tato.
Jak leci?
Dwa statki czekają ponad dobę i nie wiem, co im powiedzieć.
Skieruj ich do mnie.
A tam co się dzieje?
Dwójka wczoraj zaczęła nawalać.
Jeśli jej nie naprawią, będę musiała przekierować statki do innego portu.
Co się dzieje?
System sterowania padł.
Nie da się go odłączyć?
Bez tego nie może pracować przy takim wietrze.
Rozwiązania?
Możemy poczekać, aż wiatr ustanie, i sterować ręcznie.
Niemożliwe. Jutro musi działać.
Pozostaje wymiana konsoli.
Ile to zajmie?
Jeśli dotrze dzisiaj, dwie godziny.
Gwarantujesz?
Skoro tak mówi.
Jesteś naiwny, bracie.
Zdobędę konsolę. Wyjmujcie starą.
Następnym razem dajcie znać.
Nie wkurwiaj mnie. Ma być dzisiaj.
Potrzebuję części, by ją złożyć.
Mamy potworne braki.
Nie znajdziesz ich gdzieś indziej?
U innych jest to samo.
Obskoczcie to innymi dźwigami.
Nie mów mi, co mam robić.
Nie naprawisz problemu, poszukam kogoś innego.
Postaram się.
Debil.
Co dla was?
Piwo.
Wcześnie zaczynacie.
Starszego brata tak nie pouczasz.
Paco!
Dziś nie robimy.
Dwójka zepsuta.
Podobno czekają już trzy statki, a czwarty w drodze.
Popłyną do Tarragony albo Marsylii.
Chyba nie znasz Joaquína.
Załatwi to.
Facet ma chody, ale nie takie.
Pracujemy dziś czy nie?
Pracujemy.
Mówisz poważnie?
Wyglądam, jakbym żartował?
Masz tupet.
Ot tak przychodzisz do mojego biura i prosisz, żebym rozmontował jeden z moich
-żurawi. -Potraktuj to jako przysługę.
To co innego.
Przez te wszystkie lata pomagałem ci, gdy tylko mogłem.
Ale ta prośba zaszkodzi moim interesom.
Obaj wiemy, że poradzisz sobie z towarem.
Jeden z twoich żurawi stoi bezczynnie.
I możesz go pożyczyć.
Muszę użyć mojego.
To niemożliwe.
Jesteś pewien?
Słucham?
Co to za pytanie?
Ile już się znamy?
Za długo.
Wiec wiesz, że lepiej mieć we mnie przyjaciela niż wroga.
To znaczy?
Patrz.
Co oni ci wsadzają w dupę?
Proszę cię…
Wyłącz to. Wszystko załatwimy.
Lubię twoją żonę. Myślę, że możemy jej tego oszczędzić.
Bierz tę część. Tylko proszę, skasuj to.
Ty karmisz mnie, ja ciebie.
Interesy.
Jak poszło?
Jak powinno.
Masz dwie godziny na montaż.
To kretyn.
Dlatego go złapali. Zawlekli go potem do kuchni…
Dźwig gotowy. Do roboty.
Zrób kawy. Nie stój tak.
Niedługo transport.
Zaplanujmy rozładunek. Nie chcę żadnych pomyłek.
Macie uważać.
Wyczuwam alkohol.
Spałeś w aucie?
Nie twoja sprawa.
Dlaczego nie znajdziesz sobie porządnej kobiety?
To moja sprawa.
Martw się lepiej swoim synem.
Rób, co chcesz. Tylko nie przynoś tego do roboty.
Jesteś tu na 100% albo wcale.
Jasne?
Tak.
Do roboty.
Victor!
Dobrze cię widzieć.
Byłem w szoku, że chcesz tu pracować.
Teraz wierzę.
Co za fryzurka.
Wyglądasz tak samo.
Bardziej elegancko.
Powodzi się?
Jakoś.
Moje dziewczyny.
Patrz, kogo morze przyniosło.
Victor!
Cześć, Rocio.
Nieźle.
Ostatnio widzieliśmy się wszyscy na ślubie, nie?
-Serio? -Chyba tak.
Możliwe.
Kto to jest?
Przyjaciel mamy i taty. Victor.
Jak masz na imię?
Sandra.
Miło poznać.
Musimy iść.
Jesteśmy spóźnieni.
Trzeba się spiknąć na piwko. Jak dawniej.
Pewnie.
Miło było.
Wzajemnie.
Dobry wieczór.
Brat się odezwał?
Po tym, co odwalił rok temu, raczej nie przyjdzie.
Nie grzeszy punktualnością.
Przepraszam za spóźnienie. Te rzeczy trwają…
Dobrze cię widzieć.
Wzajemnie.
Jak staruszek?
Przysyła pozdrowienia.
Przekaż mu, że pamiętam o tej butelce koniaku.
Javier.
Dziękuję, że przyjechałeś.
Czas nagli.
Towar przybywa dziś w nocy.
Na Tampico.
Płynął nietypową trasą, żeby nie wzbudzać podejrzeń.
Przez Indie i Chiny.
-Będziemy gotowi, prawda? -Oczywiście.
Tym razem znajomi z Meksyku przysłali więcej.
Będzie więcej prania.
Poradzę sobie.
To dobrze. Skoro Carfora ci ufa, to ja też.
Dostawa pojutrze.
Pół Europy czeka.
Ulice są puste.
Żaden problem.
Interesy z tobą to przyjemność.
Wzajemnie.
Chciałem coś omówić.
Na osobności.
Zaczekajcie.
Słyszałem o zatorze w porcie.
Statki na kotwicy…
Opóźnienia.
Chcesz mi o czymś powiedzieć?
Musiałeś kiedyś czekać?
Nie będzie żadnych problemów.
Mam nadzieję.
OCEAN SPOKOJNY
Bierzcie broń.
Przejmujemy statek i towar.
Skontaktuj się z portem.
Tu Tampico.
Dwa stopnie i dwie minuty północnej, 49 i 19 wschodniej. 20 węzłów.
Zbliża się do nas motorówka.
Brak identyfikacji. Możliwy atak piratów.
Nie wkurwiaj mnie!
Kto by śmiał.
Czyja kolej?
Szefowej!
Wy dranie.
Kto teraz, dupki?
A to, kurwa, co?
-Co się dzieje? -Bierzcie broń.
Ruchy!
Dawać drabinę!
Klękam przed tobą…
I proszę o ochronę.
Opiekę.
Spraw, bym dostrzegł zagrożenie.
Zachował czujność.
I nie zostawiaj mnie pogrążonego w płaczu.
Ariel!
Czemu nie pukasz?
Piraci.
Co?
Trzeba ochronić pocztę carską.
-Co znowu za piraci? -Ładunek jest zagrożony!
Kapitanie.
Tutaj. Teraz.
Zejdź na negocjacje.
Czekaj.
Jak zamierzasz to zalatwić?
Najlepiej nie stawiać oporu.
Nic nie rozumiesz.
Ładunek jest zbyt cenny, by te skurwiele go przejęły.
Nie narażę załogi.
Kapitanie. Jesteś tam?
Twój czas minął.
Strzelaj.
Kurwa.
Chcesz dopłynąć do Barcelony żywy, znajdź dobrą kryjówkę.
Poczta carska jutro dotrze do Barcelony.
Płynęli inną trasą, żebyśmy ich nie wykryli.
Zatrzymali się w Chinach i Indiach.
Prochów strzegą Ariel i Lucia z klanu Pereira.
To cztery tony kokainy w paście ukrytej w matrioszkach.
Po przetworzeniu jej wartość to 100 milionów euro.
Będziemy monitorować wszystkie wyjścia z portu.
Podasz nam numery kontenera z pastą.
Dasz radę?
Tak. Ale nie mogę zapewnić, że ich nie zmienią.
Więc musisz zachować czujność.
Przebyliśmy długą drogę, by tu dotrzeć.
Postaram się.
Dorwanie kartelu Pereiry i namierzenie Massima Carfory byłoby największym
sukcesem tej dekady.
Byli moi!
Skup się!
Jebać ich matki.
Jebać.
-To jeszcze nie koniec! -Idź!
Zatrzymam ich. Podejdź od tyłu.
Idź.
-Puszczaj, skurwielu! -Zamknij ryj!
Pozabijam was!
Każ im rzucić broń. Rozumiesz?
Odłóżcie broń!
Tylko spokojnie…
Odstrzelę ci łeb. Puszczaj!
Morda, suko!
Bo cię rozwalę.
-Zabiję cię! -Odsuńcie się, bo strzelę.
Rozwalę ją, jeśli nie rzucicie broni!
Masz u mnie dług.
48 GODZIN DO DOSTAWY
Witam państwa.
Założone w 1771 roku „Konsorcjum Promocji i Handlu"
przyznaje nagrodę "Marti de Salat" firmom i przedsiębiorcom za osiągnięcia w
ostatnim roku lub za całokształt pracy.
Dziękujemy Radzie Miasta za wsparcie, a restauracji Regia Maris za to ciepłe
przyjęcie.
Jury przyznaje nagrodę dla przedsiębiorcy roku wyjątkowemu człowiekowi z Maritime
Consortium, który od ponad 30 lat zarządza terminalem A portu w Barcelonie.
Oklaski dla tegorocznego zwycięzcy: Joaquína Manchado Salasa.
Bierze w tym udział Miguel „Miki" Rosillo. Szef Gwardii Cywilnej.
Nie wiem, ilu z jego agentów jest w to uwikłanych, ale na pewno ci najbardziej
lojalni.
Jak podejrzewałam.
Dla Manchadów robią nie tylko dokerzy i celnicy.
Żeby wywieźć towar z portu, potrzebował gwardzistów.
Widziałem to na własne oczy.
Jeśli dorwiemy ich na gorącym uczynku, zakończymy 30-letnie rządy Joaguina
Manchady nad portem w Barcelonie.