Ricardo, na boisko.
Naprzód, chłopaki!
Naprzód!
To był faul.
Dawaj, Ricardo!
Dalej, Richi!
Mów. Opowiadaj.
Do zoba potem.
Gratuluję, skarbie.
Dobra robota.
Uśmiechnij się. To był świetny mecz.
Zdobyłem dwa punkty. I prawie zawaliłem końcówkę.
Ważne, że wygraliście.
Gdzie tata?
W aucie. Wiesz, jaki on jest.
Idziemy!
Świętuj z przyjaciółmi.
Kocham cię.
Złom cholerny!
Spokojnie, bo to rozwalisz.
Zaraz wypłaci. Pożycz kilka drobnych. Wydałem całą wypłatę i wrócę do domu
pusty.
Powiedziałem nie.
Sknera. Więcej tu nie wrócę.
Uwierzę, jak zobaczę.
Dodatkowy obrót.
Wygrałeś!
Nagroda główna!
Jesteś najlepszy!
-Cześć, Fran. -Szefie.
Salva!
Szefie.
Gdzie moja ciężarówka?
Myślałem, że u pana.
Dopiero przyszedłem. Zostawiłem ją tutaj.
Nie wiem.
Nie przestawiliście jej?
Nic mi o tym nie wiadomo.
ŻELAZNA RĘKA
Jednoręki w drodze do stwórcy, a reszta obwinia siebie na wzajem?
To nie tak. W trakcie dostawy pojawiły siły specjalne.
I co?
Rozjebaliśmy ich.
Córko, chyba nie muszę tłumaczyć, co się stanie, jeśli te pieniądze się nie
pojawią.
Nie, nie musisz.
Przyciśnij Hiszpanów, żeby znaleźli ten jebany kontener.
Zaufaj mi. Nam.
Gdzie twój brat?
W łóżku. Hiszpańskie żarcie mu nie służy.
Lucia, proszę cię. Ogarnij to.
Jak przez całe życie, tato.
Zadzwoń, gdy to załatwisz.
Ariel?
Wszystko gra?
Carmona.
Cześć, Miki.
Jako glina też tu przychodziłeś.
Takie miejsca to dawne smaki ulicy.
Próbowałeś wołowe policzki?
Skarbie, podaj dwa… Co chcesz?
Rum.
Rumy z colą. Masz coś dla mnie?
Mam.
Ten informator przeważnie ma rację. W zeszłym tygodniu jeden z moich ludzi
widział w porcie znajomą twarz. Kogoś, kto kiedyś był gliną.
Skąd go zna?
Z imprezy na zakończenie akademii.
Wygląda na przypadek, ale mój człowiek był wtedy właścicielem baru, w którym
świętowali.
Właścicielem… Dzięki, Pili.
Przestań pierdolić. To nie musi być wtyczka. Wielu ludzi zarabia po odejściu z
firmy. Jak ty.
Powiedziałem, co wiem. Za to mi płacisz. Teraz twoja kolej.
Dobra. Nazwisko?
Nie znam, ale mam coś lepszego.
Poznajesz?
Fernando, zastąpisz mnie? Idę na kawę.
Idzie burza, nie?
Fakt. Zobaczymy, kto przyniesie zamówienie.
Jednak Manchadowie nie są niezniszczalni.
Nikt nie jest.
Victor, jesteś potrzebny!
Dzień dobry.
Pieniędzmi się nie przejmuj. Będą bezpieczne.
Przez pięć dni nikt nie nabierze podejrzeń?
Spokojnie. Jestem dobrze kryty.
Co tam, Bianco?
Szefie.
To ważne. Chodzi o pocztę carską…
Przyszli.
Do roboty.
Tu jest jeden.
A teraz to.
Do kogo dzwoni?
-Masz ten moment? -Na tej kamerze.
To wszystko?
Na to wygląda.
Joaquin jest tylko na tych dwóch nagraniach.
Co on tam robił?
Zastawili na niego pułapkę. Mamy dostęp do jego telefonu?
-Gwardia zabrała go z resztą dowodów. -Był zniszczony.
Niczego z niego nie wyciągną.
Ktokolwiek chciał go zabić, ma teraz pocztę. To nie przypadek.
Obrobili nas i prawie zabili Joaquina!
Ktoś tu nie wykonuje swojej pracy.
Że, kurwa, co?
Skupmy się na ładunku. Ktoś nadzorował wyjazd ciężarówek.
Nie możemy opóźnić prac w terminalu.
-Jest inny sposób. -Załatwię to.
Ja kontroluję wyjazdy. Jakiś problem?
Wystarczy.
Przeczeszemy teren. Jeśli kontener tu jest, znajdziemy go.
To szukanie igły w stogu siana.
Miki pożyczy nam psy.
Wyczują prochy.
Rocío.
Masz chwilkę?
Mów.
O co chodzi?
Co tu robi Francuz?
Nie wiem.
Coś się stało?
Może tak, może nie. Słyszałem o dilerze w Raval. Nazywają go Piñata. Opycha koks
wysokiej jakości. Wszędzie posucha i zostało samo gówno. A on ma super towar.
Nowy i prawie czysty.
Twierdzisz, że poczta może być już w obiegu?
Za szybko.
Trzeba przygotować pastę. Znaleźć kucharzy i miejsce.
Wystarczy desperacja. Robię tylko za posłańca. Zróbcie z tą informacją, co
chcecie. Zawsze byliśmy dobrymi wspólnikami. Liczę na szybkie rozwiązanie
problemu.
Zmiana planów. Przeczeszcie z Mikim cały port. My poszukamy tego Piñaty.
Jesteś ostatnią, którą chciałem o to prosić.
Pożyczysz mi forsę?
A ta sprzed miesiąca?
Wróciłeś do tego? Dlatego ostatnio kłóciłeś się z tatą? Możesz go w to nie
wciągać?
Nie ma z tym nic wspólnego. A ci ludzie nie żartują.
Proszę cię o pomoc.
Dziś zrobię przelew.
Zamrozili mi konto.
-Oczekujesz gotówki? -Wypłacisz z bankomatu i
przyniesiesz w plecaku.
Nie będę tym grał. To ostatnie, o czym teraz myślę.
Nie każ mi dłużej błagać. Spójrz na mnie.
Proszę cię.
Jesteś moim bratem. Pomogę.
Dziękuję.
Powiedz prawdę. Ukrywasz coś?
Dziękuję. Zawsze mnie ratujesz. Jesteś najlepsza.
Gdzie tam. Wszystko gra.
Mamo, jestem szefem. Nie mogę cały dzień z tobą gadać. I to pierwszego dnia.
Przyjęłaś leki? Dzwoń, jeśli będziesz czegoś potrzebować. Też cię kocham.
-Co jest? -Jebany harmonogram.
Francisko. W przyszłym tygodniu dam ci jeden dzień.
Już obiecałeś cały tydzień dla mnie.
Faktycznie.
Mam matkę w szpitalu.
Zrobimy podwójne zmiany. Odwiedzisz matkę i odpoczniesz. Ale następnym razem
zgłoście się wcześniej.
Zadowoleni?
Tak.
Co jest?
Nic. Problem rozwiązany.
Już cię podpuszczają? Do roboty.
Nic nie rozumiesz. Nie oni mówią tobie, co masz robić, tylko ty im. Jeśli
przejmujesz się zdaniem innych, niczego w życiu nie osiągniesz.
Chcesz mi o czymś powiedzieć?
Słyszałem plotki.
W porcie ludzie wiedzą wszystko. Jeden gościu ciągnie innym druta w krzakach, a
potem wraca do rodziny. Twój wuj od jakiegoś czasu nad tym nie panuje.
Chcesz mi o czymś powiedzieć?
Nie.
Nie wypuszczaj ciężarówek, których nie sprawdziłem.
-Zaglądaj w każde pudło. Nie tylko w trzy. -Tę już sprawdziliśmy.
-Dość trąbienia. Wskakuj tam. -Ricardo.
-Co tam? -Przykro mi z powodu
-ojca. Liczę, że wydobrzeje. -Dziękuję.
Co to za zamieszanie? Klienci się skarżą, a mam kilka godzin opóźnienia. Słuchasz
mnie?
To nasze sprawy.
-Co? -Nie wtrącaj się.
-Nie masz prawa… -Bo tak mówisz?
-Posłuchaj… -Coś tu mamy.
-Widzisz? Nie marnuj mojego czasu. -Znajdź rozwiązanie.
Słyszałem. Co masz?
Lalki.
Nie takie. Rosyjskie. Lalka w lalce, kojarzysz? Otwieraj resztę.
-Tik tak. -Proszę, oddaj moją ciężarówkę.
Nie masz prawa o nic prosić. Twój czas minął.
Potrzebuję jednego dnia.
-Tik tak. Czas minął. -Mówiłem, że robię interes
i oddam ci wszystko na raz.
Nie zdołasz się wiecznie ukrywać. Kiedyś wyjdziesz z portu.
To tutaj.
Znasz Piñatę?
Nie zasypiaj. Gdzie znajdziemy Piñatę?
Na drugim.
To tutaj.
Piñata!
Dobry Boże…
Gdzie Piñata?
Co?
Gdzie Piñata?
Wyszedł do sklepu.
Kim jesteście?
Jesteś Piñata?
Nie uciekaj!
Piñata! Zaczekaj!
Stój, draniu!
Pójdę z drugiej strony.
Stój!
Stój, mówię!
Dlaczego uciekasz?!
Skąd masz prochy?!
Ja nic nie wiem!
-Nie wiesz? -Nie.
Przypomnij sobie!
-To jakaś pomyłka. Zostawcie mnie! -Będziesz gadał?
-Ratunku! -To szóste piętro.
-Za dużo ważysz. -Długo cię nie utrzymamy.
Towar przypłyną z Ameryki Południowej. Gotują go na farmie La Sagra.
-Kto? -Nie wiem!
Kto gotuje?!
-Jestem nikim. Powiedziałem wam wszystko. -On nic nie wie.
Dzielny skurwiel.
Jedziemy do La Sagra.
KOSZARY GWARDII CYWILNEJ WSZYSTKO DLA OJCZYZNY
Cześć.
Ja do sierżanta Rosillo.
A pan to?
Victor Julve.
Sierżancie, przyszedł Victor Julve.
Proszę tu poczekać.
Cześć, piękna.
Jak tam?
Niestety, przez godzinę będę zajęty.
Możesz na mnie zaczekać.
Wolę wrócić później.
Ostatnio często tu wpada.
Mówiłem, że będzie moja.
Jasne…
Wiem od Nestora. Przebiorę się i jedziemy. Psy gotowe.
Do nogi. Widzisz go? Do nogi, Danko! Jest jak ćpun i wie, dokąd idzie.
Podobno dorastałeś tu jak szczur.
Owszem.
Czyli dobrze znasz Manchadów.
Niezła ekipa. Wygląda na to, że ci ufają.
Spisałeś się z tymi kamerami. Ja to przegapiłem. Prawdziwy magik… Do nogi!
Ktoś sprowadził Joaquina do ślepego zaułka. Przed zepsutą kamerę. Ale
zapomniał o tej firmy Sintax.
Wszyscy gramy do jednej bramki?
Wiadomo.
Więc wyluzuj, bo ci zwieracze puszczają.
Szczur.
Macie coś?!
Nic.
-Jesteś pewien? -Tak.
Będziemy tam sami.
Chodź.
-Nie. -Dlaczego?
Bo masz mnie zerżnąć na biurku szefa.
Masz jaja czy nie?
Szukaj, Danko. Zaczekaj!
Kurwa mać.
Nie zmieścimy się.
Pójdziesz od drugiej strony?
Dobra.
Ssij mi cycki.
Widzę go!
Dobrze. Bardzo dobrze.
Cholera.
Ale masz minę. Co się stało? Znalazłeś coś?
Danko nigdy nie zawodzi.
Chyba sam tego nie wziąłeś? Masz spotkanie? Dokąd idziesz? Zostało jeszcze
sporo kontenerów! Będzie impreza.
Nie było źle.
Możemy powtórzyć, kiedy tylko zechcesz.
Jeśli będziesz grzeczny. Czekaj, zostawiłam kurtkę.
Pośpiesz się.
Nuria!
Idę.
Co robisz?
Już idę.
Co tak długo?
Nie mogłam znaleźć. Była za drzwiami.
Coś znaleźliśmy.
Spóźnię się. Ucałuj ode mnie Sandrę.
Jesteśmy.
Bierz.
A ty?
Ja mam przyjaciółkę z tyłu.
Idziemy.
Laboratorium.
Poczta jest gdzieś blisko.
Kończymy.
Przetwarzają pastę.
Roman.
To te nasze.
Owszem.
Gdzie reszta?
Musimy znaleźć.
Kurwa.
Rozdzielimy się. Ty idziesz tam.
Już przynoszę.
Niech ktoś to sprawdzi.
Ja pójdę.
-Co to było?! -Wychodzimy!
Walcie!
Patrz.
Auto Ricarda.
Drań.
To on. Chcą, by ten kontener znikną. Poczty tu nie ma.
Skąd macie te lalki? Od Ricarda?
-Odpowiadaj! -Roman!
Trzeba wiać.
Richi.
Cześć.
Jak się czujesz?
Cudownie.
Jesteś piękna.
Kłamca.
Naprawdę.
Posłuchaj.
Mów.
Twój ojciec się dowiedział.
Wie o firmie.
Co z nią?
Ricardo, jestem twoją matką.
Jak się dowiedział?
Wiesz, jaki on jest. Nie oszukasz go, gdy patrzy ci w oczy.
To Roman, prawda?
Przycisnął go. A on powiedział mu o hazardzie.
Skurwiel.
Wszystko odzyskam. Popełniłem błąd, ale nad tym panuję.
Tata to załatwi.
Richi…
Obiecaj, że spróbujesz to rzucić. To ostatnie, o co cię proszę. Walcz. Idź na
-terapię. Przysięgnij… -Mamo.
Przysięgam.
Naprawdę.
Przysięgam.
Rocio, musimy pogadać.
Chodzi o Ricarda.
To on ukradł kontener.
-Że co? -Znaleźliśmy jego auto na farmie,
gdzie gotowali prochy. Dostaliśmy cynk od Francuza.
Może też stać za wypadkiem Joaquina.
-Ricardo potrafi ranić tylko siebie. -Mówiłaś, że od miesięcy się kłócą.
-Daleka droga do zabicia ojca. -Dzieciak przyciąga problemy.
Ty najlepiej go znasz. Znowu gra? Ma długi?
-To słabe ogniwo twojej rodziny. -Proszę.
-Porozmawiam z nim. -Dość pobłażliwości.
Tym razem za to zapłaci.
-Takie oskarżenia musicie udowodnić. -Czego jeszcze potrzebujesz?
Jadę do Francuza.
-Po co? -Musimy go poinformować. Pomaga
nam w odzyskaniu własnego towaru.
Co wtedy zrobią z moim bratem? Najpierw dajcie mu szansę się wytłumaczyć.
Znam jego wyjaśnienia.
Przez ciebie go zabiją!
Jeśli coś mu się stanie, nigdy ci tego nie wybaczę.
Sprawdziliśmy ten cynk.
Miałeś rację. Poczta opuściła port.
Czyli pozostaje poza waszym zasięgiem.
Znaleźliśmy jedną skrzynię. Uważamy, że reszta nie trafiła jeszcze na ulicę.
Coś ci pokażę.
Czarne świnie z Kalabrii. Fascynujące zwierzęta. Kilka lat temu mieliśmy problem
z dostawą heroiny z Turcji. Statek miał pięć dni opóźnienia. Pięć. Zginęło
siedemnastu ludzi. Plus z tego taki, że świnie się utuczyły.
Kiełbasy wyszły wtedy wyborne.
Wiesz, kto was obrobił?
Nie.
Znajdziemy te prochy.
I tego, kto je ukradł. Świnie są wiecznie głodne.
Nie wszystko, ale pomoże ci kupić czas.
Dziękuję, siostro.
Ty ukradłeś pocztę?
Co?
Znaleźli twoje auto na farmie, gdzie ją przetwarzano.
Przysięgam, że ktoś je tam podstawił. Wczoraj nie było go na parkingu. Ktoś je
ukradł.
Dlaczego milczałeś?
Co miałem powiedzieć? Bezużyteczny Ricardo stracił nawet auto. Okazalibyście
zrozumienie.
Gdzie usłyszałaś tę bzdurę?
Od wujka Romana?
-Od niego? -Najważniejsze, że może
właśnie informować o tym Włochów.
Ja pierdolę. Wiedziałem. To on zdradził. Miał dość drugiego miejsca.
Najpierw zaatakował tatę, teraz mnie. Kto będzie następny? Ty.
Weź te pieniądze i uciekaj.
Niby dokąd?
Inaczej cię zabiją.
Przynajmniej powiedz, że mi wierzysz.
Wierzę.
Masz wielkie jaja.
Mój dług. Ale najpierw powiedz, że nie ty ukradłeś mi auto.
A po kiego mi ono?
Brakuje.
Przyszedłem z ofertą! Daj mi pięć minut. Złamiesz mi rękę!
Za tyle masz jedną.
Dwa dni temu wyładowaliśmy 4-tonowy kontener czystej kokainy.
Mów.
Ktoś go nam zwinął sprzed nosa. I wiem kto. Mój wuj Roman.
Co mi do tego?
Znajdźmy ten kontener i zabierzmy prochy mojemu wujowi.
Mów.
Obmyślę plan, ty dostarczysz ludzi. W ten sposób pozostaniemy w dobrych stosunkach z
Meksykanami i Włochami. A do tego usuniemy konkurencję.
I ty będziesz rządził w porcie?
Właśnie. A ty będziesz moim jedynym dilerem na Barcelonę.
Ile?
Po 10% dla celników, niebieskich i dokerów. Reszta po połowie między nas.
A Jednoręki? Co na to twój ojciec?
Mój ojciec leży w śpiączce.
Musisz udowodnić, że masz jaja, by zaatakować wuja.
O moje jaja się nie martw.
Kto by pomyślał, że okażesz się takim wielkim skurwielem.
Miałem dobrych nauczycieli.
-Cristina. -To się musi skończyć.
-Przestań mnie wkurzać i odbieraj. -Później. Mam spotkanie.
Tyle się dzieje. Potrzebuję cię.
Przykro mi.
Nie możemy się dłużej spotykać.
Nie patrz tak. Wiesz, że tak będzie najlepiej dla wszystkich.
Wszystkich?
Mój brat ma z tym coś wspólnego?
Nie tak, jak myślisz.
-Nie masz pojęcia, o czym myślę! -Puszczaj!
Nie widzisz, że jesteś bestią? Jesteś zdolny…
Do czego?
Nieważne.
Do czego?
Ludzie mówią, że twój brat nie miał wypadku.
Jak śmiesz, kurwo?! Sugerujesz, że próbowałem zabić brata? On jest dla mnie
wszystkim! Wszystkim, suko!
Numer jest poza zasięgiem. Zostaw wiadomość po sygnale.
Cristina… Dzwonię, bo musisz mi wybaczyć.
Twarda ręka.
Tylko to rozumieją.
Wierz mi, partnerze.
Arturo?
Tak, to ja.
Przepraszam z spóźnienie.
Nie, proszę…
Tam nie wolno.
Cristina! Zabierzemy cię do szpitala. Nic ci nie będzie.
Proszę się odsunąć.
To moja dziewczyna! Który skurwiel ci to zrobił?
Ricardo.
Cristina…
Co tu robisz?