TEPIC, STAN NAYARIT, MEKSYK
Jak się czujesz, Ariel?
Reakcja na światło w normie.
Ale braku odruchu kolanowego nie rozumiem. Kiedy ostatnio chodził?
Cztery miesiące temu. Przestał w dniu trzęsienia ziemi.
I od tamtej pory milczy.
Fizycznie jest zdrowy. Przykro mi, ale nie potrafię tego wyjaśnić. Może zabierzecie
go państwo do psychiatry?
Chema, poczekaj w aucie.
Tak jest, szefie.
Wie doktor, kim jestem?
Tak, panie Rafael.
To mój jedyny syn. Jak na razie. Więc nie wspominaj o jebanych psychiatrach. Tym
bardziej przy moich ludziach. Ariel to Ramirez Pereira i nie potrzebuje tych
głupot.
Oddam życie, żeby znowu chodził. Wtedy tu wrócimy, a pan przyzna się do błędu.
Dość tych lekarzy.
I słusznie.
Spróbujmy czegoś duchowego.
O czym myślisz?
Istnieją siły i energie, których nie rozumiemy. Tak jak nie rozumiemy, co
spotkało Ariego.
Co jest?
Widzisz?
Złe oko.
Chacte miał rację.
To miasto będzie moim grobem.
Przeznaczenie nie istnieje.
Aby uniknąć śmierci, trzeba jej dać to, o co prosi.
Twoje życie, Arielu.
ŻELAZNA RĘKA
ROZDZIAŁ SZÓSTY ZŁY OMEN
Kurwa mać. Strasznie twarda suka.
Lahoz zaliczył niezłe ruchańsko.
Pilnuj goryla. Nie zostawiaj ich samych, bo ją zabije.
Tak jest.
Nara.
Musiałem zmienić cały grafik. Nuria zniknęła. Z kutasem czy bez, wszyscy
dokerzy to banda drani. Kim ona dla ciebie jest?
Kiedyś mnie wystawiła.
Jak widzisz, nie jesteś sam.
Wracam do roboty. Z Bogiem.
Pozdrów ją ode mnie.
Kogo?
Nurię. Ostatnio suka wyszła i nie zapłaciła.
-To znaczy? -Nie zapłaciła. Poszła
do toalety i zniknęła.
Nie dotykaj, bo poprzestawiasz.
Mieszkasz w muzeum.
-Bo jestem antykiem. -Bzdura. Wyrwij się z
Barcelony i tej dziury.
Trochę szacunku. Urodziłam cię tu i jak wyrosłeś?
Wiesz co?
Wybierz miejsce, a ja kupię ci dom jak królowej.
Jestem portowym szczurem. Lubię zapach saletry na skórze.
Patrz. Stoję w otoczeniu rekinów.
Na pewno nimi sterowałaś.
Oczywiście. W barze ludzie pokazują swoje prawdziwe oblicze.
-Zostało trochę ryżu z wczoraj. Chcesz? -Poproszę.
-Podgrzać? -Poproszę.
Mamo, coś mi wypadło. Muszę spadać.
Bardzo cię kocham. Dziękuję.
Przykro mi, Javier. Rano to potwierdzono. Zamrozili wszystkie aktywa.
A przelew do Meksyku?
Niemożliwe.
Uspokój się.
Wiesz, jacy oni są? I czym ryzykuję?
-Napij się. -Sam się napij!
Co robisz?!
Przepraszam.
Mam dobre stosunki ze skarbówką i zgodzili się na nieformalne spotkanie.
Jesteś w stanie odpowiadać na pytania?
Victor! Znaleźliście coś z psami?
-Nie. -Szukamy Romana i Ricarda.
Nie odbierają.
Nie widziałem ich, ale popytam dokerów i dam wam znać.
Najpierw ładunek, teraz oni. Włosi się denerwują. A tego nie potrzebujemy.
Coś się stanie albo już stało.
Najważniejsze to ich znaleźć.
-Jeżdżąc po Barcelonie? -Nie. Chodź.
Roman jest staroświecki. Tajemnice trzyma pod kluczem.
Chodź. Szukaj jego tabliczki.
Jest.
Nie da rady.
Zaczekaj.
To.
Ale syf. Pomóż.
Nic tu nie ma.
Co to jest?
Barcelona-Cancun. Cristina Rangel, Roman Manchado.
-Kim jest Cristina Rangel? -Od lat szaleje na jej
punkcie. Na kiedy są?
Na jutro wieczorem. Uciekają.
To skurwiel.
-Myślisz, że to wujek ukradł te prochy? -Chce zacząć od nowa i zawala
wszystko na Ricarda, żeby nas zmylić.
-Nie jest taki. -Jego o to spytamy.
To Miki. Mów.
To naprawdę nieodpowiednia chwila.
Nie wiem.
Proszę wyjaśnić krok po kroku, skąd pochodzi te 40 milionów euro.
Serio? Jeszcze raz?
Tak.
Nie wierzę. Nie wierzę… Wszystko jest legalne. Czego oni nie rozumieją?
Przypominam, że to spotkanie grzecznościowe.
Grzecznościowe… A ja potrafię okazać szacunek.
Nawet nie próbuj.
Czy dobrze rozumiem pańskiego klienta?
Nie chciał tego powiedzieć. Liczymy tylko na współpracę.
Prosimy pana o zdanie paszportu. Na czas trwania śledztwa musi pan pozostać w
kraju.
Schodź. Nie. Tę podróż brat musi odbyć sam.
Spokojnie. Nic mi nie będzie.
Pan moją tarczą. Pan moją siłą. Pan dba o was wszystkich.
Proszę, wysłuchaj mojego błagania.
Przebacz nam nasze winy, jako i my przebaczamy naszym winowajcom.
Mówią, że to święty, który czyni cuda. Na pewno nam pomoże.
Albowiem nikt nie jest godzien królestwa bożego.
Widzę waszą miłość, bracia.
I gdy spojrzycie na siebie nawzajem…
Na pewno też ją dostrzeżecie.
Jest dziś z nami brat, który nie dostrzega tej miłości.
Mówię o bracie Eleazarze, który pewnego dnia obudził się otoczony ciemnością,
bowiem tak działa diabeł.
Jednak dziś pokonamy Szatana i uleczymy Eleazara z pomocą pana naszego, Jezusa
Chrystusa.
Precz, Szatanie.
Ja widzę.
Cud!
Ta cysta tkwiła w jego głowie.
To przez nią nie widział. Ale został uleczony.
To było niesamowite przeżycie. Ma ojciec dar.
Syn ma problem, a ja nie ufam lekarzom, bo ciągle zawodzą.
Napędza ich arogancja i brak wiary.
Muszę o to spytać. Czy Ari będzie znowu chodził?
Odpowiedź zna tylko Bóg.
Pozwoliłam sobie złożyć drobny datek na pański kościół. Liczę, że to nie problem.
Jest pani bardzo hojna…
Ramirez Pereira?
Obecnie nie będę w stanie państwu pomóc. Zgromadzenie mnie potrzebuje. Ale będę się
za państwa codziennie modlił.
Nie potrzebujemy modlitw. Tylko czegoś więcej.
Liczymy na cud. Próbowaliśmy już wszystkiego.
Przepraszam, że cię przestraszyłem.
Nie bój się, to tylko formalność. Massimo chce porozmawiać.
Dajcie go.
Dzień dobry.
Ostrożnie. Teraz schodzimy.
Dokąd?
Idź.
Siadaj.
Pan Carfora. W końcu się spotykamy.
Moje pieniądze.
Zapłaciłem za coś 40 milionów. Nie mam tego czegoś, więc pieniądze powinny do
mnie wrócić. Prosta ekonomia.
Ma pan całkowitą rację.
Ale proponuje pan coś… niepraktycznego.
Niepraktycznego?
Gdy to coś się pojawi, musielibyśmy zaczynać cały proces od początku. Co
byłoby bardzo trudne.
Najlepiej pozostawić ten przelew w zawieszeniu.
W zawieszeniu.
-Dobrze się czujesz? -Nic mi nie jest.
Coś przede mną ukrywasz.
Nic a nic. Dlaczego?
Mów prawdę, Borras. Tak trzeba.
Nigdy bym pana nie okłamał. Nigdy.
Dlaczego więc ukrywasz, że pieniądze zostały zamrożone?
Myślałeś, że się nie dowiem? A może masz mnie za kretyna?
Nic nie powiedziałem, bo nie przeszło mi to nawet przez myśl. Nie chciałem zawracać
panu głowy. Moi prawnicy już rozmawiają z urzędnikami i sprawa zostanie szybko
załatwiona.
Dobrze.
Gdzie moje 40 milionów?
Szybko to załatwimy. Przysięgam na życie syna.
Dobry chłopiec. Pieniądze do Meksyku wyślemy mułami. Po 300 tysięcy na łebka.
-To bardzo… -Trzysta na muła. Mała tuba w
cipie. Druga w dupie. Zademonstrować?
Zrobię, co w mojej mocy.
Zrobisz. I kropka.
Aby cię zmotywować, zatrzymam coś twojego w depozycie. Odzyskasz to, gdy
-zrobisz swoje. -Proszę nie!
Rozumiemy się?
Co tam, Alex? Dobrze dałeś ostatnio. Zajebista walka. Tylko się pilnuj.
Twoja dola.
To wszystko?
Nie pasuje, trafisz do drzwi. Myślisz, że to UFC?
Wyobrażasz sobie walkę w Las Vegas?
-Marzenia nie kosztują. -Mam coś dla ciebie.
O czym mówisz?
Pomóż mi opchnąć trochę syfu.
Za długo już jestem czysty. Nie chcę o tym słyszeć.
To nie jest byle plan.
Tylko coś konkretnego.
Ile?
Patrz.
Jesteś pewny, że to ona?
-To trwa od miesięcy. -Kurwa…
Podobno miesza się w to sędzia sądu najwyższego.
-A ty o niczym nie wiedziałeś? -Nie jestem Bogiem…
Wyciśnij z niej, co o nas wie. Bo wszystko może się posypać, a za ciężko na
to pracowaliśmy.
I w tym rzecz. Mam pomysł. Dowiedziałem się, gdzie mieszka.
Albo mieszkała.
Suka jebana.
Kurwa mać.
Nikogo nie ma. Znalazłem dokumenty. Zgarnę wszystko, co mogłoby nas obciążyć.
Dobra.
Czy Nuria coś powiedziała? Łaskocz ją dalej, chyba zaraz odkryje karty. Do
wieczora.
Ari?
Nic ci nie jest?
Co się stało? Siadaj.
Dlaczego jest taki zmęczony? To ty miałeś pracować.
Twój brat został uwolniony od ciężkiego brzemienia.
Nawet nie wiedział, że je dźwiga.
Nie.
Jeszcze nie skończyliśmy.
Co robisz? Tam nikogo nie ma.
-Czy tu mieszka Cristina Rangel. -Tak, ale jej nie ma.
Wczoraj nieźle oberwała.
Zajmuję się jej kotem, bo zrobiło mi się go szkoda. Nie wiadomo, kiedy wypuszczą ją
ze szpitala.
Wie pani, w którym leży?
Cristina, jestem Rocio Manchado. Nie wiem, czy mnie znasz.
Znam.
Lepiej się czujesz?
Przykro mi, że to cię spotkało.
Muszę porozmawiać z moim wujem Romanem, a wiem, że jesteście…
Przyjaciółmi.
Od kilku dni nie odbiera. Wiesz coś o tym?
Nie.
Nie planowaliście lotu na jutro?
O czym ty mówisz?
Nic mi o tym nie wiadomo.
Muszę odpocząć.
-Naprawdę nie chcę… -Leżę tu przez twojego brata.
Ricardo mi to zrobił.
Nie wiedziałaś?
Dlatego nie chcę z tobą gadać. Wyjdź albo dzwonię na policję.
Przykro mi.
Co robisz, wariacie?
Udowadniam, że odpędziłem od niego śmierć.
Ani się waż.
Nie. Zostaw go. Nie wtrącaj się.
Dobra. Sam się zabij.
Jeśli wierzysz, nic ci nie będzie.
Zrób to.
Tak! Tak!
Przyniosą ci szczęście.
Zabierz je.
Lucia… Co to za mina? Jestem chroniony. Teraz wszystko będzie dobrze.
Ryzykowałeś jak kretyn. Nie jesteś już dzieckiem.
To dlaczego czuję się taki pełen energii? Mam ochotę imprezować.
Co ty pierdolisz? Poważnie?
Przestań. Pójdziemy do klubu, zamówimy dziwki. Jutro rozkminimy pocztę.
Pójdziemy prosto do hotelu i porozmawiamy z tatą.
Stałaś się moją matką. A nawet jej nie znałaś.
-Jesteś zgorzkniałą suką. -A ty zawsze byłeś pojebany.
Spierdalaj, frajerko.
Otwórz.
-Co jest? -Co się stało?
Co jest?
Co się dzieje?
Nie wiem.
Wsparcie techniczne, w czym problem?
Utknęliśmy na 10. Pomożecie?
-Już wysyłam technika. -Pośpieszcie się!
Wszystko gra?
Tak, kurwa!
Mój naszyjnik.
-Ukradłaś go? -Nie.
Ukradłaś?!
Proszę, żeby ziemia mnie nie pożarła. Proszę, żeby ogień mnie nie pochłonął…
Spróbuj wstać, skarbie.
Ariel…
Zrobisz to dla mamusi?
Wstań, synu. Błagam cię na wszystko, co ci drogie.
Wystarczy. To zwykły oszust.
Niepokoi mnie pański brak wiary. Bóg potrzebuje jej, by czynić cuda. Wiara jest
niczym nawóz, który pozwala roślinom rosnąć. Niczym woda i światło, które dają
im życie.
Co ty pieprzysz? Oskarżasz mnie o to, co mu się stało?
Chodźmy stąd.
Nie. Dupek mnie o to obwinia.
-Wystarczy. Zostaw go. -Chwileczkę.
Powtórzysz to?
Powtórz.
-Daj mu spokój. -Czekaj!
Skarbie?
Nic ci nie jest?
Skarbie?
Dziecko jest obrócone.
Jedziemy do szpitala. Nie daj draniowi uciec.
Pan Ramirez Pereira?
Gratuluję, ma pan piękną córkę.
Proszę.
Gratulacje.
A moja żona? Chcę ją zobaczyć.
Pańska żona w drodze straciła dużo krwi. Przyjechała bardzo osłabiona.
Zdołaliśmy ocalić tylko dziecko.
Przykro mi.
Przepraszam.
Szefie…
Szefie!
Cześć. Jestem Ariel, twój brat.
Nazwę ją Lucia.
Cześć, Lucia.
Proszę… Proszę otworzyć!
Chodźcie.
I gotowe.
Proszę podać mi rękę.
Proszę podać rękę.
To ty poleciłeś mi Borrasa. Posłuchałem cię i przyjąłem propozycję. Zaufałem ci.
Do tej pory nie zawodził. To pierwszy raz.
Do tego poczta zaginęła.
To już problem Meksykanów i Manchadów. Sprawy wyglądają tak, że dałem ci
pieniądze, a ty je straciłeś. Teraz chcę usłyszeć tylko jedno: odzyskamy te
pieniądze.
Bez obaw. Borras zrobi wszystko, by je znaleźć. Pewnie zesrał się ze strachu.
Jeśli on zawiedzie, to ty również. Rozumiesz?
Rozumiem.
Siema, chłopaki. Kotka była grzeczna?
Nie pisnęła ani słowa.
Ja się nią zajmę.
Oboje wiemy, jak to się skończy.
Gadaj i wracamy do domu.
Pierdol się. Nie mam nic do stracenia.
Tak?
Pani Manchado?
Tak, to ja.
Znaleźliśmy ciała dwóch mężczyzn. Podejrzewamy, że to pani wuj i brat. Musi
nam pani pomóc ich zidentyfikować.