Proszę tu podpisać.
Teraz odciski. Oba palce wskazujące.
Wysunąć język.
Do góry.
Obrócić się.
Kucnąć.
Kucnąć. Zrobić przysiad.
Kaszlnąć.
Mocniej.
Proszę.
Gotowy.
Tędy.
Idziemy.
Zobacz, co tam przywiało.
Stań tutaj.
Apartament czeka.
Do środka.
Nowy pisklak.
Juan, potrzebują cię w sektorze drugim.
Hej, ty, nieopierzony. Co tam?
- Nie chcę kłopotów. - To kiepsko trafiłeś.
Bierz go!
Bierz go, do cholery!
Kurwa!
Podoba ci się, suko?
Kurwa!
Przywal mu dobrze!
No już.
Skop mu dupę!
Zostaw go.
Co jest, świeżaku?
Wstawaj.
Chcieliśmy się tylko przywitać.
- Nie daj mu uciec! - Szybko!
Skurwysyn!
- Hej! - Zostaw go!
Puść go!
Spokój!
Skończyło się!
No już!
Nie stawiaj oporu!
No już!
BUDZIK
ŚMIERĆ KAPUSIOM!
Co się dzieje, panowie?
Okradał turystów. Nie pierwszy raz.
- Zna pan jego rodziców? - Matka tu mieszka.
Ale za każdym razem nie ma jej w domu.
Miał szczęście. Nie złożyli skargi.
Ale będzie postępowanie z urzędu, bo to recydywa.
Już wie, że tak nie wolno.
Prawda?
Tak, wiem.
- Idź. - Ostatni raz uchodzi ci to na sucho.
Dziękuję.
Leć, muszę jechać do roboty.
Cuco, głupi nie jesteś.
Idąc tą drogą, skończysz albo w pace,
albo w rowie, z nożem w brzuchu.
Tego chcesz?
- Puszczaj. - Niewdzięczna suka!
Cuco!
Gdzie się szlajałeś?
Co?
- Masz coś dla mnie? - Nie.
Serio? Nic?
Na pewno? Lepiej mnie nie okłamuj.
Dość już mam problemów.
ŻELAZNA PIĘŚĆ
ROZDZIAŁ 3: KRWAWY TRON
Co się stało?
Joaquín.
Robotnicy go znaleźli.
Podejrzewają, że w nocy spadł na niego kontener.
Jest tętno. Zabieramy go stąd.
Szybko, unieście te belki.
Trzy, dwa, jeden.
Ostrożnie.
Zabieramy go do szpitala.
Kołnierz.
Szybko.
Pakujemy go.
Zaraz przyjedzie autobus. Zjedz śniadanie.
- Już kończę, tato. - Pospiesz się.
Na razie.
Sonia, nie chcę tego ciągnąć.
Daj spokój, Álex! Mnie też jest tam trudno.
Rocío się na mnie uwzięła. Myśli, że bzykam jej męża.
Jak długo chcesz ciągnąć tę farsę? To bez sensu.
Przestań, kurwa, biadolić.
Przypomnieć ci, przez jakie gówno przeszliśmy?
Serio zapomniałeś?
Álex, to ważne.
Tato!
Jestem gotowa.
No to chodź.
Ślicznie wyglądasz.
Tam masz śniadanie, skarbie.
- Kawy? - Dziękuję.
Jak tam wczoraj? Nie słyszałam, jak wracasz.
Były problemy z rozładunkiem. Ciężka noc.
- Wiesz, jak jest. - No.
Cholera.
Sandra, co ci mówiłam o zabawkach?
- Przebiorę się. - Nie mogę się dziś spóźnić.
- Opiekunka nie powinna już tu być? - Właśnie.
No proszę. Dzień dobry.
Dzień dobry.
Cześć, mała.
Cześć, Sonia.
Z bratem wszystko okej?
Tak. A co?
Wyglądało na to, że się kłócicie.
Nie. Wszystko w porządku.
Cieszę się.
Brat mówił, że był pan na walce.
Bardzo mi się podobało.
Twój brat może daleko zajść.
Ma agresywny styl walki.
Halo?
Tak, słucham.
Co?
Koszula.
Źrenice reagują.
Zmiana kołnierza.
Prawe płuco nie brzmi dobrze. Możliwa odma opłucnowa.
Tlen. Ostrożnie.
Zatrzymanie akcji serca.
Schodzi nam.
Brak tętna.
Resuscytacja zaawansowana.
- Defibrylator. - Na początek 200.
- Zaczynamy. - Dobra.
Raz, dwa, trzy, teraz!
Wciąż brak tętna. Drugi raz 200.
Raz, dwa, trzy, teraz!
Brak tętna. 300.
Gotowy?
- Już. - Gotowe.
Raz, dwa, trzy, teraz!
- Mamy go. Szybko! - Już!
- Na salę operacyjną! - Jedziemy!
Szybko.
Cześć, Néstorze.
Już jadę.
Rocío.
To ojciec.
- Dokąd go zabieracie? - Na salę operacyjną.
Wymaga pilnej operacji.
Ale nic mu nie będzie, prawda?
Rokowanie jest niepewne. Proszę czekać.
Operacja potrwa.
Jak będziemy coś wiedzieć, damy znać.
Dziękuję.
- Wyjdzie z tego. - No nie wiem.
- Twój ojciec jest silny. - Nie wiem.
Chodź.
Będzie dobrze.
Román.
Nie.
Joaquín?
Zabrali go na salę operacyjną.
Ja pierdolę!
Manu, rozmień mi.
Co tam, Richi?
Może powinieneś oszczędzać.
Manu, ty skurwielu!
Ricardo!
Stój, sukinsynu!
Stój!
Stój, chuju!
Stój!
Następnym razem będziemy mniej delikatni.
Masz 24 godziny, żeby oddać kasę.
Jatri, posłuchaj.
Posłuchaj.
Mam biznes na oku.
Wszystko ci oddam.
Dość wymówek!
Dobra.
Masz jeszcze jeden dzień.
ZAKAZ WSTĘPU
Coś nie daje mi spokoju.
Jednoręki dzwonił o drugiej w nocy.
Spałem już. Oddzwoniłem, ale miał już wyłączony telefon.
Chodź.
Co Joaquín robił tu sam po nocy?
Nie mam pojęcia. Dziwna sprawa.
Pewnie miał tu z kimś spotkanie.
A ty, Pisklak, co myślisz?
Damy radę obejrzeć nagranie z tej kamery?
Jasne.
Chcę zobaczyć nagrania z 3-47.
- Z wczoraj. - A może „cześć”?
Cześć to ja mówiłem twojej matce rano.
Pokazuj nagranie.
- Po co? - Słucham?
Rozkazy Jednorękiego.
Jasne, zza grobu.
- „Zza grobu”, skurwielu? - Wyluzuj.
Słuchaj, Gwardia Cywilna już tu była.
- Co się dzieje? - Koledzy bawią się w detektywów.
Weźmy wszyscy głęboki wdech.
I wychodzimy stąd, bo tu się pracuje.
No już.
Musimy przejrzeć nagrania z kamery 3-47.
- Niemożliwe. Zepsuła się kilka dni temu. - Co za przypadek.
W porcie jest ponad 15 zepsutych kamer.
- Zażalenia do działu technicznego. - No tak.
Wszyscy bardzo to przeżywają.
Jak się czegoś dowiem, wam pierwszym dam znać.
Jedziemy na tym samym wózku.
Do kurwy nędzy.
Do tamtego miejsca prowadzą dwie drogi.
Zgadza się.
Każda firma ma własne kamery przed swoimi magazynami.
Tak.
Jeśli ktoś zwabił Joaquína, żeby go zabić,
musiał wcześniej przejść obok którejś z tych kamer.
Nieźle główkujesz, Pisklak.
Mógłbyś być gliną.
Musimy to rozwiązać, nie?
DETERGENT PRZEMYSŁOWY
Co z dostawą?
W porządku.
Dobry jesteś. Dyskretny i skuteczny.
Jesteś wart takich czterech.
Flaco, dostałeś list od adwokata.
Nie przeczytasz mi?
Dziś mam dużo roboty. Radź sobie sam.
Pierdolony białas.
Umiesz czytać, Pisklak?
Tak?
No to czytaj.
Chodzi o twój wniosek o warunkowe.
WIZYTY PRYWATNE
Jak się pan ma?
Przyzwyczaiłem się szybciej, niż myślałem.
Jak panu idzie z Flaco?
Zaczyna mi ufać.
Uczę go czytać.
Czyta na poziomie pięciolatka, ale dla niego to jak supermoc.
To o co chodzi?
Chciałem się z panią zobaczyć, bo wczoraj dostał list od adwokata.
Złagodzili mu wyrok.
Rozumiem.
Spróbuję go tu jakoś zatrzymać.
Jeśli nie dostanie się pan do organizacji Joaquína Manchado,
cały ten cyrk pójdzie na marne.
Cofnij.
Nic tu nie ma.
Pokaż drugą kamerę.
Kurde.
Kurde co? W czym problem?
Nie mogę cały dzień puszczać wam filmiki.
Bez przesady.
A teraz?
Chciwe prosię.
Daj mi.
Gdzie się tego nauczyłeś?
W pace robili kurs komputerowy.
Znów to samo.
Wjeżdżają i wyjeżdżają ciężarówki. Poza tym nic ciekawego.
Kurwa mać.
Czekaj.
Spójrz.
- Co? - Zobacz z tej kamery.
Nic tu nie widać.
Przyjrzyj się.
Ja pierdolę.
Chcieli wykończyć Jednorękiego.
Rocío.
Gdzie tata?
Co ci się stało?
Jesteś cały?
Wydzwanialiśmy do ciebie.
W co ty się znowu wpakowałeś?
To nic takiego. Co z tatą?
Operują go. Miał wypadek w porcie.
Wypadek?
Więcej nie wiem. Niech ci to obejrzą.
Simón.
Rozumiem.
Po tym, co się stało, rozsądnie byłoby opóźnić dostawę.
O jedną dobę.
O jedną dobę?
Dobrze. Rozważymy tę propozycję.
To trudny czas dla rodziny.
Rozumiem.
A co mówią Włosi?
Mają się zastanowić.
Panie Manchado,
rozumiem sytuację z bratem, liczę, że szybko wyzdrowieje.
To wspaniały człowiek i przyjaciel mojego ojca.
Ale rozumie pan, że nie tak się umówiliśmy, prawda?
Musimy to przemyśleć.
Niezły burdel z tym dziadem. Co my, kuźwa, zrobimy?
Jak to co?
Dopilnujemy, żeby dotrzymali słowa.
Umowa to umowa.
Trzeba pogadać z papą.
Nie pitol, Lucía. Nie możemy ze wszystkim biegać do ojca.
Nie jesteśmy dziećmi.
Ze wszystkim nie, ale z tym tak.
Co ty odpierdalasz?
Co ci jest?
Ari, co ci jest?
Ariel!
Co się dzieje?
Wypluj to! Co ty?
Wypluj!
Wypluj to, Ari!
Wstawaj, kutafonie!
Ariel!
W porządku?
Jasna cholera!
Spierdalajmy z tego gównianego miasta.
Nieźle mnie przestraszyłeś.
Jednoręki miał wypadek.
Jest w szpitalu. Nie wiadomo, czy się wyliże.
Rodzina chce opóźnić dostawę.
Co na to Meksykanie?
Nie podoba im się to.
Śpieszy im się.
A my jesteśmy gotowi?
Możesz zagwarantować, że dostawa pójdzie gładko?
Nawet po tym, co stało się z Joaquínem?
Tak.
To działamy. Przygotuj pieniądze.
Od tygodni zero ruchu w interesie. Ludzie na wschodzie się denerwują.
Przekaż pozdrowienia rodzinie Manchadów.
Zawsze byli dobrymi przyjaciółmi.
Gdy rozwikłają tę sprawę z Joaquínem, zobaczymy, co da się zrobić.
Zajmiemy się tym.
Jest jednym z nas.
Trzeba na nowo rozpalić emocje.
Ludzie chcą zmian.
Wiecie, jak to działa.
Nie ma wyników, to fani się wkurzają.
To źle dla nas.
Ten sezon to katastrofa.
Jesteśmy prawie na minusie.
Potrzebujemy gwiazdy.
Na boisku i poza nim.
Może Vanderlei Duarte?
Ma dobre wyniki. Kontuzje się go nie imają.
Popytałem w PSV i łatwo nie będzie. Agent oferuje go połowie Europy.
Ale Vanderlei sprawdza się też poza boiskiem.
To ulubieniec mediów.
Będzie wzbudzać zainteresowanie.
Możemy zaproponować ojcu premię za podpisanie kontraktu.
Wiemy, że to działa.
Ale jak zaksięgować taki wydatek?
Ostatnio mieliśmy problemy z urzędem skarbowym.
Wtedy nie było mnie. Nie będzie problemów.
Są sposoby.
Alternatywa dla Vanderleia?
Trzy młody talenty: Ordaz, Miranda i Jiménez.
Debiut w Pumach. Ameryka Południowa się nimi zachwyca.
- Są niewątpliwie tańsi. - Ale zrobią mniejsze wrażenie.
MUSIMY POGADAĆ.
Fani nie dadzą się na to nabrać.
Skoro Borrás zamaskuje prowizję dla ojca, powinniśmy kupić Vanderleia.
Co ty na to?
- Borrás. - Słucham?
Co o tym sądzisz?
Tak, mogę ustalić, jaka kwota przekona ojca.
Świetnie.
Przyjrzyjmy się prognozom na kolejne półrocze.
Co tu robicie? Nie podoba mi się to.
- Wszyscy mnie tu znają. - Spokojnie.
Przywieźliśmy ci 40 milionów.
Tak się nie robi.
Wpakujesz mnie w kłopoty.
Poza tym nie mogę sam wozić takiej kwoty.
Pojadą z tobą.
Jesteśmy drużyną, Borrás.
Tak, sprawdzę to.
Dobra.
Dziękuję, sprawdzę. Na razie.
To nie będzie łatwe.
Co to znaczy?
Xavi, nie widzisz tego co ja?
To ciut więcej. Co z tego?
Ciut więcej?
Wiesz, jak trudno będzie to ukryć?
Nawet używając kilku kont, możemy przyciągnąć uwagę.
Od tego mam ciebie, nie?
Żeby nikt nic nie zauważył.
Daj spokój, Susano.
Ile lat pracujemy razem? Czy ja robiłem ci kiedyś problemy?
Jest trudniej niż kiedyś.
Wyższa prowizja.
Pięć.
Siedem.
Banksterzy.
Umowa stoi.
Jak będziesz gotowy do przelewu.
Dbaj o nie.
W razie czego zadzwonię.
SZPITAL
Tak. Rozumiem, Francés.
Nie martw się, Będzie tak, jakby Joaquín się tym zajął.
Dobrze, tak.
Tak, dziś wieczorem.
Co ci się stało?
Przewróciłem się.
Co powiedzieli?
Nie chcą przełożyć.
Musi być dziś. Borrás zdeponował już kasę w banku.
Musimy stanąć na wysokości zadania.
Nie może być wątpliwości, że jesteśmy silni
i zjednoczeni jak nigdy.
- Z tą ręką to lepiej zostań w domu. - Mam tego, kurwa, dość.
Nie jestem dzieckiem.
To przestań się tak zachowywać.
A ty przystopuj z wódą i kurwami.
Co ty bredzisz?
Możecie się zachowywać jak normalna rodzina?
- Flaco. - Jak z Joaquínem?
Kiepsko to wygląda, Flaco.
Dowiemy się coś, jak skończą operować.
Mój brat to kawał chłopa. Wyjdzie z tego.
Mamy coś ważnego.
Co to?
Kamera w strefie 3-47 była akurat zepsuta,
ale znaleźliśmy nagranie,
na którym widać, jak gość zrzuca kontener na Joaquína.
Że co?
Ktoś chciał zabić mojego ojca.
To nie był wypadek.
Widać wyraźnie.
Zajmiemy się tym potem. Musimy dostarczyć towar.
Dziś wieczorem.
Ja się stąd nie ruszam.
Poczekam, może zabójca wróci.
Flaco, potrzebujemy cię przy dostawie.
Powinienem być u boku Joaquína.
Ma rację. Niech tu zostanie i pilnuje Joaquína.
Rocío nie powinna być tu sama.
Znajdziemy kogoś innego.
Pisklak mnie zastąpi.
Za niego dałbym sobie rękę uciąć.
Skąd ten pośpiech?
Joaquín Manchado jest w szpitalu w stanie krytycznym.
Chyba nie po to się spotkaliśmy. To wiedzą wszyscy.
To nie był wypadek.
Ktoś próbował go zabić.
Manchado ma sporo wrogów.
Wielu ludzi od dawna chce go wyeliminować.
To może wszystko zmienić.
Myli się pani. To nic nie zmienia.
Meksykanie i Włosi nie pozwolą na opóźnienia.
Stawka jest zbyt duża.
Dostawa odbędzie się dziś wieczorem. Mam jechać z nimi.
Znakomicie.
Wszystko będzie gotowe.
Będę czekać na informację o miejscu dostawy.
DOSTAWA ZA CZTERY GODZINY
Julve, już czas.
Pisklak, dobrze wyglądasz,
- Dobrze cię traktowali, jak wyszedłem? - Tak.
Skoczymy na plażę na paellę. Chcę, żebyś kogoś poznał.
Flaco bardzo cię chwali.
Namawia mnie, żebym dał ci robotę w porcie.
Ma łeb na karku. Szybko się orientuje.
Jak mnie nauczył czytać, to da radę ze wszystkim.
- To wiele mówi. - Świetnie.
Szkopuł w tym…
że ja nie potrzebuję korepetytora.
To co? Płacimy i lecimy.
Wyglądasz znajomo…
Za dzieciaka bawił się w porcie z moją córką i zięciem.
Nierozłączni.
W kółko rozrabiali.
Słuchaj…
Za co cię przymknęli?
Nie.
Tu patrz. Za co cię przymknęli?
Zabiłem kogoś.
Dlaczego?
Zranił kogoś, na kim mi zależało.
To musiał nieźle zranić.
Słuchaj, Víctor…
Jesteśmy jedną wielką rodziną.
Mamy wzloty i upadki, ale jesteśmy rodziną.
Ja staram się dbać o rodzinę.
Łatwo nie jest.
Uwierz, że nie.
Masz dzieci?
Nie.
Będziesz miał, to zrozumiesz.
Skoro Flaco mówi, że można ci ufać,
to sprawa załatwiona.
Witamy w porcie.
Kto płaci?
Ja prowadzę.
Víctor.
Chodź z nami.
Dokąd jedziemy?
Do siedziby Cubych.
A Meksykanie?
Czekają tam na nas z importerami.
Rozdzielimy pocztę carską na kilka kontenerów,
które ruszą dalej po Europie.
Jeszcze dziś w nocy.
Znamy lokalizację. Dostawa odbędzie się w firmie Cubych.
Powtarzam, Cubych.
Przyjąłem.
Oddział jeden, na miejsce.
Chłopaki, jedziemy.
Oddział dwa, na miejsce.
Przyjąłem. Ruszamy.
Mam złe przeczucie.
Miło znów robić interesy z rodziną Pereirów.
Wzajemnie.
Zabezpieczyliśmy teren.
Jest czysto.
Zajebiście.
Przelew?
Wszystko przygotowane.
Pieniądze gotowe.
To magiczne narzędzie.
Widzę ich. Nadjeżdżają.
Dobrze cię widzieć, Román.
Jak zwykle można na was liczyć.
Mam taką nadzieję.
Nie chcemy wkurzyć Joaquína, gdy wyjdzie ze szpitala.
Oby wkrótce wrócił do formy.
Wróci.
Pospieszmy się.
Im szybciej to załatwimy tym szybciej się stąd zwiniemy.
Dobrze.
Dobijmy targu.
Pani sędzio, jesteśmy prawie na miejscu.
Właśnie przyjechali. Są w środku.
Proszę działać szybko.
Ale nie możecie interweniować,
póki nie zobaczycie poczty carskiej.
Powtarzam. Nie wchodzić do akcji, póki nie widać narkotyków.
Przyjąłem.
Zaraz ruszamy.
Zajmijcie pozycje. Przeszukać budynek, aresztować podejrzanych.
Sprawdźmy towar.
Na pozycji. Rozpoczynamy operację.
Co to?
Co to ma być?
Co tu się dzieje?
Kuźwa, gdzie jest nasz towar?
Lalki były w kontenerze. Sprawdziliśmy, gdy dopłynął.
- Byliście tam z nami. - I co z tego? Kontener był potem u was.
Odpowiadacie za towar do czasu wymiany.
- Hej! - Spokojnie.
Mówię, że podczas odprawy celnej były tam lalki.
Co ty pierdolisz? To ty odpowiadasz za odprawę celną.
Ma rację. Za to dostajecie 30% towaru, żeby nie było takich numerów.
Musi być jakieś wyjaśnienie. Joaquín nigdy cię nie zawiódł.
Joaquína tu nie ma.
Pani sędzio, nie doszło do wymiany.
Słucham?
Ani śladu poczty carskiej.
„Joaquína tu nie ma”? Co to ma znaczyć?
- Co sugerujesz? - Hej!
O co mnie oskarżasz?
- Co sugerujesz? - Román!
Román!
To nie ten kontener wyładowaliśmy z Tampico.
Jak to?
Tamten kontener miał dziury po kulach, a ten nie ma.
To nie ten!
Ma rację. To nie jest poczta carska.
Kolor i firma spedycyjna się zgadzają.
Skurwiele skopiowali numer.
Podmienili wam kontener pod nosem.
Bez narkotyków nie ma operacji. Ewakuować się!
Odwrót.
Od lat robimy interesy z twoim wujem i zawsze dotrzymujemy słowa.
Dowiemy się, co się stało, i odnajdziemy pocztę carską.
Odwrót.
Okradli was w waszym domu.
Musicie to rozwiązać.
Jeśli narkotyki się nie odnajdą,
zapłacicie za to.
Stać.
Policja!
- Ognia! - Otworzyć ogień!
Osłaniaj mnie!
Strzelać!
Miki, uważaj!
Za tobą!
Lucía, magazynek.
Strzelać!
Skurwysyny!
To rzeź.
Oddział jeden, straciliśmy kontakt z oddziałem dwa.
Oddział dwa, zgłoście się.
Zgłoście się!
Dawaj!
Rzucamy granaty!
Już!
Odwrót!
Ranny oficer!
Odwrót!
Uciekają nam, chodźcie!
Nie dajmy im uciec!
No już!
Szybko, do furgonetki!
Odwrót!
Szybko!
- Biegiem! - Wycofać się!
Szybciej! Gaz do dechy! Nie dajmy im uciec!
Szybko!
Cholera.
Wracamy do bazy.
Tutaj czysto.
- Czysto, szefie. - Czysto.
Co oni tu robili, do cholery?
Nie wiedzieliście, że was obserwują?
Przez was mogli nas aresztować!
Skąd wiadomo, że to nas obserwowali?
Twojego wuja szukają po całej Europie.
I będą dalej szukać, bo stosujemy środki ostrożności.
Rozliczne!
To musi być wasza wina.
Nie bądź taki pewien, Francés.
Ustalimy to.
Tu nie jest bezpiecznie.
To gniazdo szczurów.
Spadamy stąd.
Gówno mnie obchodzi, kogo obserwowali. Trzeba to dokończyć.
Słuchajcie uważnie. Macie pięć dni, by odzyskać mój towar.
Ani dnia więcej!
Zwijamy się, Sebas!
To wy odpowiadacie.
Naprawcie to.
Kurwa!
Zwijajmy się! Policja może wrócić w każdej chwili.
- Musimy znaleźć pocztę. - I ustalić, kto zdradził.
Ja się tym zajmę.
Jeśli mamy kreta, znajdę go.
Pani ojciec przeżył operację.
Poszło dobrze, ale na razie nie może sam oddychać.
Jest na OIOM-ie.
Ma niezwykle silny organizm.
Dzięki Bogu.
Mogę go zobaczyć?
Jego stan jest stabilny, ale jest na intensywnej terapii.
Nie wiemy, czy wyjdzie ze śpiączki.
Przed nim długa droga.
Dziękuję, doktorze.
Będziemy państwa informować.
Padasz z nóg. Idź do domu.
Zaufaj mi i idź odpocząć.
Zostanę go pilnować.
No już.
Dziękuję.
Idź.
- Cieszę się, że nic panu nie jest. - To była masakra.
Co się stało? Rozpracowujemy ich od miesięcy.
Ktoś podmienił kontenery.
Kto? To kompletna porażka. Wie pan, co to może oznaczać?
Byłem tam.
Widziałem, jak umierali pani ludzie.
Moi koledzy.
Zapłacą za to, ale w odpowiednim czasie.
Teraz nie możemy działać. Trzeba przyłapać ich na gorącym uczynku.
Inaczej śmierć agentów pójdzie na marne.
To wywoła wojnę trzech gangów.
Tego chce ten, kto zdradził rodzinę Manchadów.
Ten port to gniazdo żmij.
To mógł być każdy.
Cześć, przystojniaku.
Myślałem, że nie przyjdziesz.
Mam nadzieję, że ci się podoba.
Zawsze umiesz sprawić mi niespodziankę.
Ale to nie jest dobry moment, Álex.
Powiedziałem, że to nie jest moment na to.
Chcę być sam.
Jak wolisz.
Wynocha, wszyscy.
No już. Słyszeliście?
Wynocha.
Poszli.
Nic ci nie jest?
Álex.
Zostań.
- Co się dzieje, Cuco? - Nic.
Jadłeś kolację?
Nie.
Chcesz wejść?
Dobra.
Napisy: Łukasz Stanisław Dutka