Zebraliśmy się tu, by ochrzcić Ricarda Manchado.
Joaquínie i Mercedes,
czy chcecie, by wasz syn został ochrzczony w wierze katolickiej?
Niech ojciec chrzestny, Román Manchado, przybliży dziecko do chrzcielnicy.
Ja cię chrzczę
w imię Ojca
i Syna,
i Ducha Świętego.
Amen.
Taki grzeczny.
- Gratulacje. - Dziękuję.
- Gratuluję, kuzynie. - Pięknie wyglądasz.
Już jesteś spokojniejszy?
Trochę tak.
Trzymałeś dziecko jak kawał szynki.
Zapewniam cię, że to nie takie proste.
Byłbyś świetnym tatą.
Román.
Zdjęcie?
Tato.
Tylko rodzina.
Co ona tu robi?
Wiesz, że za nią nie przepadam.
To moja dziewczyna.
I jego córka.
Spójrzcie w kamerę.
Idealnie.
Dobrze.
Uśmiech.
Idealnie.
ZAKŁAD FRYZJERSKI GLORIA
Poczekasz chwilkę? Dzięki.
Co jest?
Wiesz?
Jak mam gorszy dzień,
lubię wyobrażać sobie nas dwoje,
jak jesteśmy sami
w domku przy plaży.
Z dala od twojego ojca, Glorio.
I mojego brata.
Opowiedz mi raz jeszcze o naszym ślubie.
No to słuchaj.
Odbędzie się w dniu, gdy uciekniemy.
O zachodzie słońca.
W kamiennej kapliczce.
Gdzieś w górach.
Ksiądz, który go nam udzieli, będzie grubasem.
Takim, co wypija całe wino mszalne.
Po łacinie, jeśli chcesz.
Po łacinie?
- Jeśli zechcę? - Tak.
Będzie przepięknie.
Kocham cię.
Ja ciebie też, Glorio.
Cristino, kochanie.
Nic ci nie będzie.
Zobaczysz. Nic ci nie będzie.
A potem wyjedziemy stąd.
Z dala od tego gówna. Z dala od Barcelony, od portu.
Wyjedziemy stąd we dwoje
i nikt już nas nie znajdzie.
Nikt nas nie znajdzie, Cristino.
Ale najpierw…
zabiję tego skurwysyna.
Przysięgam ci, że go zabiję.
Cristino…
Kochanie.
ŻELAZNA RĘKA
ROZDZIAŁ 5: OKO ZA OKO, ZĄB ZA ZĄB
VANDERLEI DUARTE NA CELOWNIKU BARCELONY
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Możesz przestać? - Co?
Gapić się na mnie z taką miną. Wkurza mnie to.
A mnie wkurza to,
że cały dzień siedzisz w telefonie, zamiast się przyłożyć do nauki.
Daj mu spokój. Ma dobre oceny.
Mnie martwi tylko to, że spóźni się na egzaminy.
Jak to?
Wyjdź.
Jasna cholera!
Podoba ci się?
- Mogę się przejechać? - Jest twój.
Komputer pójdzie w odstawkę, on ruszy się z domu,
a my będziemy mieć czas dla siebie.
Poddaj się albo po tobie!
- Kurdupel! - Idiota!
Zostawcie mnie!
Hej! Cuco!
- Cuco! - Debil! Idiota!
Dość tego. Trzech na jednego. Tchórze.
Cuco, twoja stara, ćpunka, robi loda za piątaka!
Kretyn!
Idziemy.
Sto razy ci mówiłem, żebyś unikał kłopotów.
Zostaw mnie! To nie twoja sprawa! Nie jesteś moim ojcem.
Ale jestem twoim przyjacielem.
Czekaj. Pokaż to.
To nic takiego.
Chodź. Odkażę ci to, a potem zjemy śniadanie.
Dobra?
No to chodź.
Rano poszłam do waszej sypialni, ale taty nie było.
Tata wstaje wcześnie.
Do pracy?
Mała, mam twoją kanapkę.
Gotowa? Bo się spóźnimy.
- Chodź. - Sandra.
Co rano to samo.
Fajnie byłoby kiedyś spędzić cały ranek w łóżku.
Pieprząc się.
Potem przyniósłbyś mi śniadanie.
Ściśle rzecz biorąc, to byłby brunch.
Że co?
Nieważne.
Tak może być szybciej, niż myślisz.
Serio?
Tak.
Zostawisz żonkę?
Coś znacznie lepszego.
Ubierz się.
Mam parę spraw do załatwienia.
Jatri…
Uspokój się, chłopie.
Zaciągnij się.
Twój spokój wyprowadza mnie z równowagi. Skąd wiesz, że to zadziała?
Znam mojego wuja.
Znam go na wylot.
Ma słabość do tej dziwki.
Zaufaj mi.
Pewnie szaleje jak byk na corridzie.
Zamachamy czerwoną płachtą, a on zaatakuje bez zastanowienia.
To pierwsza część planu. Zostaje druga.
A jeśli się mylisz?
Pocztę carską ma wuj Román.
Próbuje mnie wrobić, żeby odwrócić uwagę.
Ale nic z tego.
Zabierzemy mu tę kokę.
Ty i ja będziemy bogaci.
Joaquín.
Wybacz mi to, do czego może teraz dojść.
Mówiłeś, że rodzina to rodzina.
Ale czasem rozlew krwi jest nieunikniony.
Żegnaj, bracie.
Co tam, Ramónie?
Ricardo się odzywał?
Był tu wczoraj.
Zostawił to.
Po chuja go szukasz?
Jeśli wróci, daj mi znać i zatrzymaj go tu.
Jasne.
Dbaj o Joaquína.
Ile lat już dla ciebie pracujemy, Tomás?
Dziesięć lat.
Dobrze wiesz, jak pracujemy.
Nie prosimy cię o procent,
tylko żebyś dał nam dorobić na boku.
Starczy dla wszystkich.
Wy, Manchadowie, macie jaja.
Ale jesteście też wygłodniali. Za bardzo, jak dla mnie.
Jesteście jak piranie.
Ogryzacie mięso do kości.
Czyli „nie”?
Raczej „cierpliwości”.
Kto biegnie szybko, może się wywalić
i wybić sobie zęby.
Bez zębów nie da się gryźć, Tomás.
Ani gwizdać.
Tato.
Co?
- Matka kazała ci przekazać wiadomość. - Nie teraz.
- Wiem, ale… - Mówię, kurwa, że nie teraz!
Wynocha!
Nie mów tak do niej.
Posłuchaj,
gówniarzu.
Śmiesz mi mówić, jak mam rozmawiać z własną córką?
Więcej jej nie zobaczysz.
To koniec spotkania.
W dupie mam wasze groźby.
Wynoście się!
Ile razy ci mówiłem, że ta dziewczyna to kłopoty?
Nie mieszaj w to Glorii.
Przez twoją ambicję możemy wszystko stracić.
Posłuchaj mnie.
Ostatni raz tak do mnie mówisz.
Ja myślę i decyduję. A ty słuchasz i wykonujesz.
Teraz.
Zostaw mnie!
Jak chcesz.
- Uważaj, Román! - Uwaga!
Román, nie!
Lucía?
Jest tam kto?
Lucío?
To ty?
Coś ty za jedna? Co tu robisz?
Ja tylko sprzątam.
Laska, masz farta, że ci ołowiu nie napakowałem.
Co to jest?
Naszyjnik Jorubów.
Skąd go masz?
Od Szango.
Szango?
Kim jest Szango?
Dzień dobry.
- Gdzie Ricardo? - Nie wiem.
Ale, panie Manchado…
Jakiś problem?
STATYSTYKA
WĘGORZ
Bracie.
Co to jest?
Dłoń operatora żurawia, który próbował nas zabić. Człowiek Salazara.
Dłoń za dłoń.
To nie wystarczy, by zastraszyć Salazara.
W dwa tygodnie wykończą nas jak karaluchy.
Chcę głowy Salazara.
Mam pomysł.
Ale musisz się tym ty zająć, póki mnie tu trzymają.
Zabij albo zgiń.
Andrés, chodź tu.
O co chodzi, panie Manchado?
- Pamiętasz, co ci mówiłem? - Tak, oczywiście.
Przygotuj się. Zrobimy to we wtorek.
Jak pójdzie dobrze, koniec bycia śmieciarzem.
Manchadowie cię wynagrodzą.
Dziękuję, panie Manchado.
To twój syn?
Tak.
Lepiej go z kimś zostaw. W Can Tunis będzie bajzel.
Bądź gotowy.
Idź do środka.
DROGA GLORIO!
NIE MOŻEMY SIĘ DALEJ WIDYWAĆ.
Odbierz, kuźwa.
Dziękuję.
Jesteś rozchwytywana.
- Od kilku dni robi takie numery. - Szkoda.
Myślałam, że zostaniemy tu dłużej.
Lucía?
Lucía!
Gdzieś ty się szlajasz?
- Na siłowni byłam. - Wydzwaniam do ciebie. Głucha jesteś?
Może zaczekasz w moim pokoju.
Nie, pójdę już.
- Zobaczymy się innym razem. - Na pewno? To żaden problem.
Co ty odpierdalasz? Znalazłeś pocztę carską czy co?
Nie, znalazłem rozwiązanie mojego problemu.
Tak? Lekarza?
Nie, santero, zwą go Szango.
Jeśli coś pomoże ci wyjść z pokoju, to super.
Idź go szukać, a mnie daj pożyć.
Pogrzało cię?
Nic mnie nie chroni. Nie mogę ryzykować.
Ty musisz się z nim spotkać.
Ej, ty, słyszałeś coś o Węgorzu?
Hej, Węgorza znasz?
To ten tam.
- Węgorz? - Co tam?
- Znasz Ricarda Manchado? - Wisi mi siedem stów.
Gówno mnie to obchodzi. Gdzie on jest?
- Wyglądam ci na nianię? - Wyglądasz na takiego, co straci zęby.
Spokojnie. Po co te nerwy?
Richi był tu niedawno,
ale dużo stracił na wyścigach i się zmył.
- Dokąd? - Podziemne kasyno.
Poker. Grube ryby i duża kasa.
Gdzie to?
A skąd ja mam…?
Gadaj gdzie, matole!
- Na starym targu rybnym. - Zapisz mi adres.
- Przy molo rybackim? - Magazyn numer trzy.
ZAKŁAD FRYZJERSKI GLORIA NA SPRZEDAŻ
MOLO RYBACKIE, MAGAZYN NR 3
Jedzie tam.
Jest Joaquín.
Koledzy!
Koledzy,
wyczołgaliśmy się z rynsztoka.
Wszyscy wiemy, co to głód.
Traktowali nas jak zwierzęta.
Dotarliśmy tak daleko, bo umiemy przyjmować ciosy.
Ale od dziś
już nie pozwolimy sobą pomiatać.
Nie.
Dziś skończą się rządy Salazarów.
Manchadowie doceniają waszą krwawicę. Proszę was o jeszcze jeden wysiłek.
Jeszcze jeden.
W walce
ten, kto jest gotowy na śmierć, wygrywa.
Tak.
- Jesteście przygotowani na śmierć? - Tak.
- Jesteście przygotowani na śmierć? - Tak!
- Jesteście gotowi na śmierć? - Tak!
- Jesteście gotowi umrzeć? - Tak!
Jesteście gotowi umrzeć?
Tak!
To dobrze.
Wydarzenia tej nocy zdecydują o tym, kim będziemy przez resztę życia.
Spójrzcie na kolegę, który stoi obok was.
Spójrzcie mu w oczy.
Ten człowiek
będzie gotów oddać za was życie.
Walka u waszego boku to zaszczyt.
Pokażcie, na co was stać. I zero litości.
Co dziś nas czeka?
Zabij albo zgiń!
- Zabij albo zgiń! - Zabij albo zgiń!
Zabij albo zgiń!
- Zabij albo zgiń! - Do dzieła!
Zabij albo zgiń!
- Zabij albo zgiń! - Idziemy!
- Śmierć wrogom! - W drogę!
Idzie Andrés!
Król złomu!
Cześć, tato.
Do środka.
Co dziś na kolację?
Synku, obiecaj mi, że w nocy nie wyjdziesz z przyczepy.
Obiecujesz?
Dobra.
Atakują nas!
- Brać ich! - Po prawej, uwaga!
Co się dzieje, tato?
Schowaj się pod łóżkiem i nie wychodź, choćby nie wiem co.
Szybko, schowaj się!
Zabić wszystkich!
Nikomu nie darować!
Spalić wszystko!
Brać go!
- Polejcie go benzyną. - Tato!
Tato!
Co mu zrobiliście? Tato…
Co mu zrobiliście?
Gloria…
Skarbie…
- Tato… - Gloria.
Tato…
Co mu…?
Salazarowie to przeszłość.
Teraz rządzą tu Manchadowie.
Román…
Román, nie!
Román, nie musisz tego robić, błagam.
Błagam cię, Román.
Błagam cię.
Błagam.
Román.
Nie rób tego.
Błagam cię.
Román, nie, błagam…
Nie musisz tego robić.
Román, nie!
Puśćcie mnie!
Román!
Na co ty, kurwa, czekasz?
Daj skurwielowi popalić.
Do zobaczenia w piekle,
skurwysyny.
Tato!
Puśćcie mnie, proszę!
Proszę!
Tato!
Robiłeś w terminalu B? Widziałem, jak z nim gadałeś.
Gdybym robił tylko dla Manchadów, zdechłbym z głodu.
Bez Jednorękiego już nie będzie tak samo.
Tak?
Musimy się spotkać. To ważne.
Poczekajcie tu.
Szukam Szango.
Mój brat potrzebuje pomocy.
Sądzi, że w Barcelonie czai się na niego śmierć.
Nie wierzysz mu.
To niczego nie zmienia.
On potrzebuje pomocy.
Ma niezłego cykora.
A ty się nie boisz?
Nie.
Śmierć czyha na was oboje.
Nie rozumiemy się.
Potrzebuję, żeby pan…
uspokoił mojego brata.
To źle pani trafiła.
Nie chciałam pana urazić.
Proszę stąd odejść.
Proponuję panu zarobek.
Jeśli ktoś taki jak pan
powie bratu, że wszystko będzie dobrze,
to bardzo go uspokoi.
Nie biorę pieniędzy za kłamstwo.
Lucío.
Skąd zna pan moje imię?
Od pani matki.
Mama nie żyje.
Román!
Tylko taki debil jak ty uwierzyłby w bajeczkę o kasynie!
Ani kroku, skurwiele!
Wstawaj.
Może pójść szybko lub wolno.
- Zależy od ciebie. - Pierdol się.
To bardzo proste, Románie.
Powiesz nam, gdzie jest poczta carska,
a my pozwolimy ci żyć.
Idiota.
Ricardo cię oszukał.
Román.
Gadaj.
Gadaj albo znów złożymy wizytę tej twojej dziwce.
Nie, proszę! Nie!
Nie!
Ricardo!
Nie chowaj się, szczurze!
Ricardo!
Staw mi czoła!
Zdrajco!
Przestań mnie oskarżać, do cholery!
To ty ukradłeś kokę, żeby prysnąć z dziwką!
Ty skurwielu,
w Lasagrze stała twoja ciężarówka.
Bo ktoś mi ją ukradł.
Ktoś chciał mnie wrobić!
Ten sam, który pobił Cristinę, co?
Nogi ci z dupy powyrywam, bachorze!
A co miałem zrobić?
Wydałeś mnie Kalabryjczykom. Jestem chodzącym trupem.
Nie…
Wiesz, która jest godzina?
Skarbówka nie śpi, Xavi. Zablokowali ci konta.
Co się dzieje?
Chwileczkę.
Nic, to z pracy. Śpij dalej.
- Co ty mówisz? - Wszczęto postępowanie.
- Pranie pieniędzy. Tyle mogę powiedzieć. - Poczekaj, wyjaśnij mi to.
Mowy nie ma. Już dzwoniąc do ciebie, ryzykuję.
- Powodzenia. - Czekaj, Susana!
Z całym szacunkiem, pani sędzio,
to piękne miejsce, ale też duże ryzyko, że znów się spotykamy.
Tego wymagają okoliczności.
Mam dwie wiadomości.
Jedną złą, drugą gorszą.
Zacznę od złej.
W porcie był też drugi agent.
Wewnętrzne sprawy Gwardii Cywilnej.
Straciliśmy kontakt ponad 24 godziny temu.
Czyli wykryli kreta?
To możliwe.
- To była ta gorsza wiadomość? - Nie.
Drugi kret zna twoją tożsamość.
W najgorszym przypadku wydobędą tę informację za pomocą tortur.
Operacja i twoje życie mogą być zagrożone.
Od kiedy pani wie?
To bez znaczenia.
Trzymała mnie pani w niewiedzy, jak debila.
Szkolono pana. Liczy się cel. Kropka.
Zakładam, że rozumie pan swoją nową misję.
Ta sama co zawsze.
Nie dać się zabić.
Tyle że teraz muszę wyciągnąć z portu drugiego glinę. O ile on wciąż żyje.
Ona.
48 GODZIN WCZEŚNIEJ
…wyjechać na dwa tygodnie.
Jestem wykończony.
Siostrze urodziła się córeczka…
GWARDIA CYWILNA
To on.
Podlicz mnie.
Proszę. Skoczę do łazienki.
Pójdę do łazienki.
Zaraz wracam.
Cholera.
Przepraszam.
Dokąd to?
Gdzie ci tak śpieszno?
Ładnie to tak nie zapłacić?
Kurwa!
Jebana!
- Nie ruszaj się. - Nie!
Jak mi powiedzieli, nie mogłem uwierzyć.
Życie jest pełne niespodzianek.
Do środka.
- Pomocy! - Zamknij się!
- Milcz! - Nie!
- Milcz, ty cholero! - Nie!
Pomocy!
Napisy: Łukasz Stanisław Dutka