Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(วีร์ ดาส: มาถึงแล้ว)
นิวยอร์กซิตี เขามาไกลจากมุมไบ ขอเสียงต้อนรับวีร์ ดาส
ขอบคุณ ขอบคุณมากครับ
สบายๆ ขอบคุณครับ อย่าแรงมาก
ผมกลัวไปแล้วก่อนจะออกมา
ผมกำลังเดี่ยวไมโครโฟนในปี 2022 อะไรก็เกิดขึ้นได้คืนนี้
ผมอาจถูกจับ ถูกซ้อม ถูกแทง ถูกตบ
ร้ายกว่านั้น ถูกเผาในเรดดิต
ไม่รู้เย็นนี้พวกคุณทำอะไร
คุณอาจกลับบ้าน
แต่งรูปถ่ายของคุณเพื่อพิสูจน์
ว่าคุณมีประสบการณ์จริง บนแพลตฟอร์มที่ถูกออกแบบ
ให้คุณซึมเศร้ากังวล โดยการแลกเปลี่ยนข้อมูลกับโดปามีน
ในโลกที่ข่าวเป็นของปลอม แต่การ์ตูนกลับเป็นเรื่องจริง
และเรื่องเดียวที่เราแน่ใจได้คืนนี้
คือมีซีอีโอพันล้าน เงินถุงเงินถัง พร้อมพลังงานบริสุทธิ์
เสียบจรวดเล็กๆ ของเขาใส่นางแบบ หรืออวกาศ หรือทั้งคู่
ขอต้อนรับทุกคนครับ
คืนนี้ นิวยอร์กซิตี ผมจะพาคุณกลับบ้าน
อยากกลับบ้านกับผมไหม
น่ารักมาก
บ้านคุณนะ ผมคงกลับบ้านไม่ได้แล้ว
ผมอยากเห็นคนที่ร่วมงานด้วยเย็นนี้
พวกคุณดูดีนะ
ผมเห็น… เห็นคนอินเดีย
ผมเห็นคนที่นอนกับคนอินเดีย
ผมเห็นคนขาวบางคน ที่คิดว่าวีร์ ดาสเป็นคนเยอรมัน
ผมเห็นพวกคุณเช่นกัน
ไม่ได้ดูโปสเตอร์
บ้านคือที่ที่เราอุ่นใจ เพราะเราอยู่ในโลกที่ไม่ปลอดภัย
- เห็นด้วยไหม - ใช่
ผมเพิ่งกลับจากลอนดอน อังกฤษ ไม่ปลอดภัย
ใจกลางลอนดอน ในโรงแรม ห่างไปบล็อกหนึ่ง ตอนบ่ายแก่ๆ
คู่รักวัย 82 ปีมาเดินเล่นยามบ่าย
ฆาตกรรมกลางวันแสกๆ
ใช่
ชายที่พวกเขาฆ่ายังหนุ่มอยู่เลย
ตาแก่แทงเขา ส่วนยายแก่ก็พยายามปล้นทรัพย์
เพราะปกติหญิงแก่ชาวอังกฤษ ไม่ชอบฆ่าคน
พวกเธอให้คนอื่นทำ และมอบบรรดาศักดิ์ให้
พวกเขาปล้นใช่ไหม
เป็นความมั่งคั่ง ที่เครือจักรภพขโมยมาไง
เร็วไปไหมครับ
ขอโทษที ผมไม่สน
ราชินีองค์เดียวที่ผมชอบ "ช่าย" ไปก่อนหน้าแล้ว
ผมชอบราชินีที่ช่าย
คุณว่ามีใครพูดไหม
ทุกคนล้อมวงกัน เธอก็ "วิลเลียม…
เธอต้องให้ครอบครัวปรองดองกัน"
"คืนดีกับน้องชายซะ"
เขาก็ "ได้เลยครับ ท่าน"
ไม่รู้สิ
เวลาคุณมานิวยอร์ก
ทุกคำพูดเกี่ยวกับเมืองนี้ จริงแค่บางส่วน
แบบว่า "อย่าแหยมนิวยอร์กนะ"
"ใครก็ปิดกั้นนิวยอร์กไม่ได้" ทรงพลังมาก
จากนั้นฝนก็ตกไปสามนาที
พวกคุณก็เซ็งกันแล้ว
ไม่ใช่ฝนจริงๆ ด้วยซ้ำ แค่ฝนอเมริกาเหนือกิ๊กก๊อก
แบบนี้
แค่ละอองหมอกเพ้อๆ ที่มากระทบหน้า
เหมือนพวกติดเหล้าที่กำลังโซเซคุยกัน
ฟังนะ ผมมาจากมุมไบ
มีหน้ามรสุมในมุมไบ
มัน…
ที่นั่นพระเจ้าถึงจุดสุดยอด
ในมุมไบ มันตกใส่หน้าคุณปีละสามเดือน
ฝนในมุมไบแรงมาก ทำให้หูดับได้เลยนะ คุณรู้ไหม
เคยเห็นคนอินเดียทำแบบนี้ไหม
เหยียดเชื้อชาติกันนี่
มีคนบอกว่านิวยอร์กซิตีไม่ปลอดภัย ผมขอค้าน
ผมขับรถทั่วอเมริกาแล้ว
คุณขับผ่านพวกป่าไม้สวยๆ
ที่เป็นฉาก ในสารคดีอาชญากรรมทุกเรื่อง
ที่คุณเคยดูมาในชีวิต
อเมริกามีที่เป็นกิโลๆ ให้ฝังศพได้
คั่นกลางด้วยเมืองให้มีศพไปฝัง
มุมไบ เมืองหนึ่งที่ปลอดภัยที่สุด รู้ไหมทำไม
ไม่มีที่ให้ฝังศพในมุมไบ นั่นเองครับ
คุณฝังศพลึกลงไปสิบฟุตในมุมไบได้
เช้าวันต่อมา ร้านซักรีด จะมีศพนั้นแขวนอยู่
ศพนั้นจะเป็นตัวประกอบ ในหนังบอลลีวู้ด
เพราะในมุมไบ ถึงตายก็ว่างงานไม่ได้
แต่ที่ผมชอบคือ คุณมีความรักในชุมชนในเมืองเล็กๆ
จริงไหม มีเด็กมหาลัยหายไปในป่า
ในห้านาที ทุกคนในเมืองจะพร้อมหน้ากัน
จับมือกันแล้วเข้าไปในป่าตามหาเด็ก
ในห้านาที "แองเจลา"
"ทางนี้ แองเจลา"
ใช่ จ้างเท่าไร ผมก็ไม่เข้าป่าไปกับคนขาวหรอก
ลัทธิมันเริ่มแบบนี้แหละ
คนขาวสิบคน กับคนผิวน้ำตาลและชีวิตในป่า
ผมให้คุณเป็นผู้นำแน่ สัญญาเลย
ถ้าคุณมาบอกผม "วีร์ มีเด็กมหาลัยคนหนึ่งหายไปในป่า"
รู้ไหมผมจะทำอะไรทันที
ผมจะโทรหาญาติที่บ้านในอินเดีย
เพราะมีที่เรียนว่างที่หนึ่งแล้ว
พวกคุณ
ความตายของคนหนึ่ง คือใบปริญญาของอีกคน ผมบอกเลย
เล่าเรื่องชุมชนของคุณ
ที่มีเหตุรุนแรง คู่ควรเอาไปทำสารคดี
นอกจากเรื่องเดิมๆ
คนขาวอยู่ในอันตราย ผู้คนกระตือรือร้น
ต้องส่งกล้องเข้าไปในป่า
คนดำกับคนผิวน้ำตาลอยู่ในอันตราย
เราแค่หยิบมือถือขึ้นมาถ่ายเก็บไว้
สารคดีอาชญากรรมคนดำกับน้ำตาล เป็นภาพสั่น
จากคลิปที่ถ่ายด้วยมือ
เพราะไม่ใช่เรื่องลึกลับอะไร ว่าไหม
อาชญากรรมของคนขาว ไม่เคยเจอตัวคนฆ่า
อาชญากรรมของคนดำและน้ำตาล คนฆ่าอยู่ในคลิป สวมเครื่องแบบ
พวกคุณ พวกคุณ
ผมแค่มาที่นี่เพื่อกินเนื้อ พรุ่งนี้ก็ไปแล้วนะ ใจร่มๆ
ผมว่าประเทศเดียว ที่มีครบหมดคือรัสเซีย
พวกเขาแบบ "ชีวิตมันสั้น สนุกดีกว่า"
คนรัสเซียสุดติ่งที่ผมเจอปีนี้ ผมไปพิพิธภัณฑ์เคจีบีในปราก
ถ้าคุณไม่เคยไป ต้องไป มันไม่ใช่พิพิธภัณฑ์
มันเป็นห้องใต้ดินขนาดสิบฟุต มีคนรัสเซียช่างเหยียดอยู่
เปิดประตูแบบทรงพลัง
เขาออกมาจากหลังม่าน พูดว่า "สวัสดี"
"ขอต้อนรับสู่พิพิธภัณฑ์เคจีบี"
เหมือนชื่อเป็นความลับ
ผมตอบไปทันที "ผมอึ้งตั้งแต่ตัวเคแล้ว"
ผมเปลี่ยนไปเลย
สองสัปดาห์ ผมเปลือย เดินตามเมียทั่วบ้าน พูดว่า "เคจีบี"
พวกคุณบางคนคงทำคืนนี้
เมียคุณ ไม่ใช่เมียผม
จุดเด่นของที่นี่คือโฆษณาชวนเชื่อ
เขาแบบ "เอาละ ทุกคนมานี่ ผมจะบอกความลับ
ในสงครามโลกครั้งที่สอง ฮิตเลอร์มีทองนาซี 3,000 ตัน
พอสงครามจบ พวกเขาเจอทองนาซีแค่ 150 ตัน
ไม่มีใครรู้ทองที่เหลือหายไปไหน
แต่ไม่กี่ปีต่อมา อเมริกาก็เป็นประเทศมหาอำนาจของโลก"
ผมนี่แบบ "พูดแบบนี้ไม่สวยนะ"
เป็นช่วงเวลาย้อนแย้งที่สวยงาม ว่าไหม
เป็นคนอินเดียยืนตรงนั้น แสร้งทำไม่เห็นด้วยกับทองที่ถูกเม้ม
คุณว่าทองนาซีเป็นเรื่องสมคบคิด
คุณไม่รู้จักทองป้าอานตี้เหรอ
สาวอินเดียทุกคนที่นี่ มีตู้เก็บของธนาคาร
ที่สามีไม่รู้เรื่อง
มีทองที่อินเดียนา โจนส์ก็หาไม่เจอ
คุณเจอสร้อยของพระคริสต์ ก่อนเจอของเมียเสียอีก
แต่บ้านคือที่ที่อบอุ่นใจ เห็นด้วยไหม
มีเรื่องหนึ่งที่ผมคิด
เที่ยวบินแอร์อินเดียจากนวร์กไปมุมไบ
วันที่ 27 พฤศจิกายน 2021 ผมกำลังกลับบ้าน
แอร์โฮสเตสสาวคนหนึ่ง อายุราว 65
เข้ามาหาและเสนอจินแก้วหนึ่งให้ผม
ผมปฏิเสธ เธอบอก "คุณดาส ดื่มจิน อย่าเรื่องมาก"
ที่เธอบังคับเพราะเรารู้สึก ว่าพอเครื่องถึงมุมไบเมื่อไร
ผมจะถูกจับพาไปนอนคุก
ผมเตรียมตัวมาแล้วบ้าง ถ้าต้องเข้าคุก
ผมหยุดโกนหนวด และเริ่มวิดพื้น
เหตุผลที่ผมเดือดร้อน
ผมเพิ่งถ่ายวิดีโอ เกี่ยวกับประเทศของผมที่ศูนย์เคนเนดี
ชื่อว่า "ทู อินเดียส์"
คงรู้แล้วนะ
วิดีโอนี้เกี่ยวกับความต่างขั้ว ในประเทศ และเราต้องการ
รวมกันในที่แจ้ง
มันสร้างความต่างขั้วขึ้นมาก ในประเทศของผม
และหลายคนก็รวมตัวกันโมโหผม
ผมติดเทรนด์อันดับหนึ่งในประเทศ สามสัปดาห์
ถูกฟ้องอาญาเจ็ดข้อหา
ถูกตั้งข้อหายุยงปลุกปั่น และทำให้อินเดียเสื่อมเสียในต่างแดน
ผมถูกเรียกว่าผู้ก่อการร้าย ในสถานีข่าวสามช่อง
ในข่าวภาคค่ำ
เป็นบทสนทนากับแม่ ที่น่าสนใจในเย็นวันนั้น
กำลังดูข่าวแล้ว…
"จำได้ไหมที่เคยพูดว่า บอกไม่ถูกว่าผมทำมาหากินอะไร"
พาดหัวข่าว "วีร์ ดาสเป็นผู้ก่อการร้าย"
ผมจำได้ ผมคิดว่า "ดูถูกผู้ก่อการร้ายตัวจริงกันมาก"
ผู้ก่อการร้ายจะรู้สึกยังไง "หมอนี่เนี่ยนะ"
"เราแสดงความรุนแรง ให้เห็นมาก่อนเป็นสิบปี
แต่ตอนนี้เห็นที เราต้องเปลี่ยนมาใช้คำพูดแล้ว"
นิวยอร์ก ไม่มีผู้ก่อการร้ายกลุ่มไหน ติดต่อผมมา เชื่อได้
ไม่เคยรับสาย "วีร์ นี่ไอซิส แฟนพันธุ์แท้ ชอบงานคุณนะ"
"วีร์ คุณออกแสดงอีกทีที่ไหน"
"ไม่ เรารู้คุณชอบ Netflix แต่ลองไอซิสหน่อยไหม"
"วีร์ ไม่รู้คุณรู้ไหม
แต่ไอซิสมีสมาชิก มากกว่า Netflix เยอะเลย"
ซึ่งจริง เรื่องจริง
มีแผนแบ่งปันในครอบครัวดีกว่า
และไอซิสกับ Netflix ต้องการเหมือนกัน คือให้คุณกระจุย
ผมออกข่าวที่นี่ด้วย
ผมออกซีเอ็นเอ็น ผมคิด "พวกเขาเริ่มทำข่าวตั้งแต่เมื่อไร"
ผมออกบีบีซี หน้าหลัก
พาดหัวใหญ่ว่า "นักแสดงตลกทำชาติแตกแยก"
คุณต้องต่ำทรามแค่ไหน ขนาดอังกฤษ
ยังว่าคุณแบ่งแยกอินเดียได้
บางพรรคการเมืองเริ่มวิ่งเต้น เพื่อเพิกถอนสัญชาติผม
ด้วยข้อหาว่าผมไม่ใช่อินเดียแท้
ผมปนเปื้อนความคิดแบบตะวันตก
จงระวังคนที่สรรเสริญความบริสุทธิ์
ไม่ใช่เรื่องประวัติศาสตร์ เราเห็นได้ในแฮร์รี่ พอตเตอร์
พวกเขาเริ่มมีแฮชแท็ก "วีร์ ดาสเป็นทาส"
"ทาสตะวันตก"
ซึ่งผมคงจะเคือง เว้นแต่นามสกุลผมคือดาส
ผมจะแปลให้ คนต่างชาติ ไม่ต้องห่วง ผมเข้าใจ
ดาส แปลตรงๆ ว่า "ทาส"
แต่ชื่อแรกผมคือวีร์ ดังนั้น ผมจึงเป็นทาสที่กล้าหาญ
ซึ่งทาสทุกคนก็แบบนี้ไหม คุณเคยเจอทาสที่ชิลๆ เหรอ
"ใช่ พวกทาสชิลกันมากเลย รู้ไหม"
"ส่วนใหญ่ทำงานที่บ้านกัน แฮชแท็ก สู้ๆ"
ถึงจะเคือง แต่พวกเขาพูดถูก ผมโตที่ต่างประเทศ
ส่วนหนึ่งผมจึงรู้สึกติดขัดอยู่เสมอ
ผมอินเดียเกินไปสำหรับตะวันตก แต่ตะวันตกเกินไปสำหรับอินเดีย
พวกคุณเข้าใจไหม
ปรบมือง่ายไป พอก่อน โอเคไหม
โอเค คืออย่างนี้
ผมไม่อินเดียพอที่จะเรียนเป็นหมอ
ไม่ แต่ผมอินเดียพอ ที่จะไม่ไปหาหมอผิวขาว
ขออภัย
คือมัน…
ผมยอมให้วิศวกรอินเดียรักษาผม ก่อนหมอผิวขาว
ผมไม่อยากได้ยาดีๆ ผมอยากได้การรักษาถูกๆ เดี๋ยวนี้
ผมไม่อยากได้โปรไบโอติกส์เพื่อลำไส้
ผมอยากได้เข็มขัดช่วยให้เรอ ทุกห้านาที
ไอ้เวร เร็วเข้า
เอาละ ผมเฝ้าสังเกตนโยบายของตะวันตก
ผมเชื่อว่า กฎการทำแท้งในอเมริกานั้นน่าขำ
อะไรที่ต่ำกว่า 29…
อะไรที่ต่ำกว่า 29 สัปดาห์ ผมเชื่อว่าเป็นทางเลือกของเธอคนเดียว
ผมเชื่อแบบนั้น โอเคไหม แต่ผมเป็นคนอินเดียด้วย
ผมเชื่อว่าอะไรที่เกินเจ็ดปี
พ่อแม่สามารถใช้รองเท้าแตะ ฆ่าลูกตัวเองได้
ผมเชื่อในการทำแท้งระยะยาว
อย่าลืมลงคะแนนให้ผมนะ
และเป็นวินัยระยะยาวด้วย
ตอนผม 17 ผมกับเพื่อนซี้ซิ่งรถพ่อเขาไปชน
พ่อเขาเตะผ่าหมากลูกตัวเอง
เขาสอนระเบียบให้คนสองรุ่นเย็นนั้น
เพื่อนผมมีลูกชายแล้ว
คำแรกของลูกเขาคือ "ผมขอโทษครับ พ่อ"
ผมแสดงในอเมริกา ผมจึงกลัวถูกยิงในอเมริกา
ผมคิดว่าต้องมีกฎหมายควบคุมปืนทันที
แต่ผมยังเป็นคนอินเดีย
ผมจึงอยากเป็นเพื่อน กับสักคนที่มีปืน
เผื่อตกที่นั่งลำบาก
ผมโทรหาเพื่อนได้ "มานจีต มาช่วยหน่อย"
ผมไม่ได้ว่าคนปัญจาบมีปืนทุกคนนะ ใจเย็น
บางคนมีมีดกับดาบ ไวกว่ามาก
มนุษย์ก็แค่ผลไม้ที่มีความรู้สึก
ผมเรียนภาษาอังกฤษก่อน จึงพูดคล่องกว่าภาษาฮินดู
แต่ผมเชื่อว่าฮินดู เป็นภาษาที่แข็งแรงกว่าอังกฤษ
มีคำสวยงามในฮินดูมากมาย ที่อังกฤษไม่มีพลังพอจะสื่อสาร
ในฐานะภาษา
คำสวยงาม เช่น…
นั่นเป็นคำฮินดู
คนต่างชาติเคยได้ยินเราทำใช่ไหม
มันหมายความได้ราว 40 อย่าง
ทุกคนทำพร้อมกับผมนะ
ฉันมีความสุข
ฉันเศร้า
มึงแม่ง!
กูแม่ง!
คนขาวทำเสียงแบบนี้ไม่ได้
ต้องใช้ความชื้น และถูกถากถางเป็นปีๆ ถึงจะทำได้
ให้คนขาวเจอโลกร้อน กับโดนัลด์ ทรัมป์อีกสักสิบปี
พวกเขาคงเดินแบบ "ให้ตายสิ"
แต่ผมไม่เก่งอังกฤษพอ จะมีเซ็กซ์ในภาษาอังกฤษ
ผมมีเซ็กซ์ภาษาฮินดู
เพราะเซ็กซ์แบบอังกฤษนั้นมั่นใจมาก
แบบ "ใช่ อีหนู"
"พี่จะฟาดแก้มก้นของหนูนะจ๊ะ"
"เราจะสะบึมกันน้อง"
ผมไม่มีเซ็กซ์แบบนั้น
เวลามีเซ็กซ์ ผมแบบ "ขอบคุณมาก ขอพระเจ้าอวยพรคุณ"
"คุณอย่าลืมผมนะ"
ชาวต่างชาติ นี่เป็นมุกเดียว ที่ผมจะไม่แปลให้คุณเย็นนี้
เพื่อศักดิ์ศรีผมเอง
มีการรณรงค์แคมเปญหนึ่ง ในหมู่นักเรียน
ทำให้วิดีโอผมเป็นไวรัล
แคมเปญคือ "ถ้าคุณมีโอกาสพูดกับฝูงชนต่างชาติ
จงเป็นสวามี วิเวกานันท์ ไม่ใช่วีร์ ดาส"
และมีรูปพวกเราคู่กัน
มันกดดันมากนะ นิวยอร์กซิตี นึกออกไหม
เอานักแสดงตลกไปเทียบ กับกูรูด้านจิตวิญญาณ มีใครเคยทำกัน
ผมไม่เคยเห็นบทวิจารณ์ ในคอลัมน์บันเทิงของหนังสือพิมพ์
"ทะไลลามะ ไม่เห็นตลกอย่างที่คิด"
"พระเยซูคริสต์ เล่นมายากลรุ่งกว่าเล่นตลก"
"โมเสสเล่นมุกตลกซ้ำเป็นสิบมุก หามุกใหม่ได้แล้ว โมเสส"
"โมฮัมหมัด รักพระคัมภีร์ เกลียดการ์ตูน"
ครับ มาคุยเรื่องการขู่ฆ่ากัน
เราเจอมาเยอะ
ครอบครัวผมถูกแนะให้ปิดมือถือ
เพราะเราเจอการขู่ฆ่าเป็นหมื่นครั้ง
ผมไม่ได้พูดเพื่อให้เห็นใจ หรือวางก้าม
ผมไม่ใช่เหยื่อ ไม่มีใครเป็นฮีโร่
คนอินเดียเฉยๆ กับการขู่ฆ่าอยู่แล้ว
ถ้าคุณขู่ครอบครัวอเมริกัน พวกเขาจะของขึ้น
คนอินเดีย คุณมองหน้าพวกเรา พวกคุณ ผมจะแปลให้
คุณมองหน้าคนอินเดียแล้วแบบ "ฉันจะ…
คำแปล "ฉันจะฆ่าพ่อแกแล้วดื่มเลือดเขา"
คุณพูดแบบนี้กับคนอินเดียได้ดังๆ แล้วเราก็แบบ "เอาสิ"
ลองดู
แต่อย่ามาวันอังคาร วันนั้นเราไม่กินผัก
ผมมีผู้ติดตามในสังคมออนไลน์ 1.8 ล้านคนใน 72 ชั่วโมง
อายุระหว่าง 18 ถึง 25 ปี
ผมมีกลุ่มคนอายุน้อยกลุ่มใหญ่ เพิ่มมากที่สุด
เป็นผู้ชมงี่เง่าที่สุดที่ผมเคยมีมา
คืนนี้มีไหม 18 ถึง 25 ส่งเสียงหน่อย
พวกงี่เง่าเอ๊ย ทำไมล่ะ
อย่าเข้าใจผิด ผมชอบเงินคุณ
แต่คุณทำให้ผม เหมือนเป็นลุงแก่น่าขนลุกในดิสโก
ไม่รู้จักละสิ "ดิสโกคืออะไร"
"อาการปวดหลังเหรอ" ไม่ใช่นะ
เป็นห้องที่พ่อแม่คุณขย่มกันสดๆ
พวกเขาเข้ามา "เราอยู่ข้างคุณนะ วีร์"
"นี่คือการเคลื่อนไหว" ผมบอก "ไม่ใช่"
มืออีกข้างของคุณ กำลังกินบะหมี่ที่แม่ทำ
นี่ไม่ใช่การเคลื่อนไหว
เราแค่พยายามเชื่อมโยงเข้าหากัน
โดยทำตัวเหมือนสัตว์ในสังคมออนไลน์
มันทำให้เราเป็นแบบนั้น เคยเห็นสิงโตคำรามไหม
เกิดอะไรขึ้น ฝูงที่เหลือก็แบบ…
มันคือการรีทวีต
เคยเห็นวิลเดอบีสต์กระโจนไหม
พวกมันไม่รู้หรอกว่ากระโจนหาอะไร
กำลังตามใคร มันก็ยังกระโจน
นั่นคือแฮชแท็ก
เคยเห็นนกสองตัวคุยกันไหม
ตัวหนึ่งบินไป อีกตัวลงพื้น
เสียงเดียวกัน เคลื่อนไหวต่างกัน นั่นคือติ๊กต็อก
ภาษาพวกมันอาจจะเจ๋งกว่านะ คุณกับผมเราได้ยิน…
ในภาษานก อาจฟังได้เป็น…
ผมชอบเพลงนี้
ทุกครั้งที่ฟัง ขอให้มีอินฟลูเอนเซอร์ตายสักคน
เหตุผลที่ผมคิดว่าคนรุ่นคุณ จะกู้โลกได้
คุณเก็บอารมณ์ไม่เป็นเลย
คุณต้องบอกโลกทุกประสบการณ์ กึ่งประสบการณ์
และถูกตรวจสอบประสบการณ์ ก่อนประสบการณ์จะเสร็จสมบูรณ์
แต่นั่นหมายถึงคุณไม่เก็บกดอารมณ์
คุณไม่แบกความทุกข์เอาไว้
คุณแค่เปิดเผยตัวเอง
คุณรู้สึกตัวเองเป็นคนใหม่
แบบว่า "ฉันอยากระบุตัวเองเป็นผู้หญิง"
คุณไม่อัดอั้น คุณเปิดอินเทอร์เน็ต
และ "ฉันอยากระบุตัวเองเป็นผู้หญิง"
ผมคงแก่แล้ว ผมคิดว่าอินเทอร์เน็ตมีเสียงแบบนั้น
บางคนอีกซีกโลกแบบ "ไง ฉันระบุตัวเองเป็นผู้หญิงเหมือนกัน"
"นายต้องทำแบบนี้นะ ขั้นที่หนึ่ง สอง สาม"
เป็นความพิเศษและทักษะ
อย่าได้มองข้ามเลยเชียว
ไม่เคยมีใครบอกเราแบบนี้ ถูกไหม
เรามีแค่พ่อแม่ชาวอินเดีย
ถ้าผมเดินไปบอกพ่อแม่ว่า "อรุณสวัสดิ์ครับ พ่อกับแม่"
"ผมอยาก…
ระบุตัวเองเป็นผู้หญิง"
"โอเค"
"แกระบุตัวเองเป็นผู้หญิง ที่สอบได้คะแนนดีได้ไหมล่ะ"
"บ้านนี้ยินดีต้อนรับหล่อนแน่"
"ผู้หญิงที่เข้าฮาร์วาร์ดได้ เราห่วงเรื่องสอบ ไม่ใช่เปลี่ยนเพศ"
ผมไม่สน เรื่องการเปลี่ยนเพศของคุณเช่นกัน
มันเป็นอภิสิทธิ์ของคนทุกยุคสมัย เพื่อทำลายโครงสร้างทางสังคม
ผ่านการสนทนา
เรื่องเพศของคุณ ลุยเลย
จัดให้เต็มที่
เราอาจเปิดโลกเจ๋งๆ ขึ้นมา
หวังว่าคุณจะเพลินกับความลื่นไหลนี้ พอๆ กับที่พ่อแม่ของคุณชอบนอกใจ
อึดอัดขึ้นมาแล้วสิ
คุณไม่จำเป็นต้องมีเพศ
แต่พ่อกับแม่ยังคงต้องมีหลักการ
พ่อแม่คุณผูกมัดกันด้วยการแต่งงาน พวกเขาจึงสร้างอุตสาหกรรมการหย่าร้าง
ปู่ย่าของคุณถูกผูกมัดโดยเชื้อชาติ
นั่นเป็นสิ่งกีดขวางที่พวกเขาทลาย
เราไม่ต้องพูดถึงก็ได้
มาแสร้งทำว่าย่าของคุณ ชอบไปกินซีฟู้ดที่จาไมกาทุกหน้าร้อน
โตได้แล้วพวกคุณ
ปู่ย่าของคุณอายุ 20 ปีในยุค 60
ปู่กับย่าของคุณ เคยมีเซ็กซ์หมู่อย่างน้อยหนึ่งครั้ง
พวกเขาเรียกอีกแบบ
เรียกว่าคืนแห่งแทมโบลาประมาณนี้
ปาร์ตี้พวกคอมมิวนิสต์อะไรพวกนี้
สำหรับรุ่นผมเป็นเรื่องโลกีย์
พ่อแม่ไม่ยอมคุยกับเราเรื่องนี้
ตอนผม 13 แม่มาหาผมเหมือนนักสืบที่ไขคดีได้
แม่บอก "วีร์ แกไม่มีแฟน"
"สาวๆ ไม่คุยกับแก"
"ถ้าแกเป็นเกย์ก็บอกมา เราจะพาแกไปให้หมอรักษา"
ผมบอก "แม่ ผมไม่ใช่เกย์ ผมแค่ห่วย"
สองอย่างนี้ตรงข้ามกันเลยว่าไหม
เพราะหนุ่มเกย์ชนะเลิศ พวกเขายกระดับตลอด
เพื่อนผม ชาแชงก์ เราแต่งตัวแบบนี้ เขาแต่งแบบนี้
เรากินแบบนี้ เขากิน… เขาฝันดีกว่าเรา
เขานอนหลับด้วยรอยยิ้มทุกคืน แค่…
พอเขาตื่น ผมถาม "ชาแชงก์ นายฝันถึงอะไรวะ"
เขาตอบ "ซอร์เบ"
"ซอร์เบเหรอ"
"ขนาดอาหารในฝันนายยังหรู และไม่มีแล็กโทส"
ผม…
ผมไม่เคยฝันถึงซอร์เบ
ผมฝันถึง แต่ช็อกโกแลตท็อบเบิลโรนมาชั่วชีวิต
แถมในฝัน ผมไม่ได้กินมันด้วยซ้ำ
มันสร้างบาดแผลในตัวผม แต่ก็นะ
มุกนี้ขายดีทุกครั้งไป
ไม่แน่ใจว่าทำไม
ไม่รู้ว่ามุกมันหักมุม
หรือเพราะเนื้อสัมผัสของท็อบเบิลโรน
เพราะมันใช้เวลาใช่ไหม
เพราะคุณต้องใส่สามเหลี่ยม เข้าไปในวงกลม นึกออกนะ
นี่คือความฝันของผม
และผมอยากใช้เวทีทำแบบนี้แหละ
แต่…
ผมเคยสงสัย เรื่องทางเพศตัวเองเหมือนกัน
ตอนผม 13 ผมเลยลองมีอะไรกับผู้ชาย
รู้ไหม และใน…
ในห้านาที เราก็รู้ว่าไม่ใช่ทางเรา
มันไม่แย่นะ แต่มันแค่ไม่ใช่ เข้าใจไหม
ไม่เคยพูดถึงเลย คนส่วนใหญ่รุ่นผมไม่พูด
เพราะเราเรียนวิทยาศาสตร์ ในโรงเรียนรัฐของเดลี
เราจึงมักถูกสอนว่า "ทุกการทดลองต้องสำเร็จ"
ดังนั้น ผมว่าผมคงไม่ใช่ชายแท้
ผมสอบตกวิชารักร่วมเพศ
วิชาการผมผ่าน แต่วิชาเกย์ผมตก
แต่จูบแรกของผมเป็นชายแท้
ใช่ สาวๆ ผมเห็นใจนะ
เราเลือกทำด้วยเหตุผลต่างกัน
คุณทำเพราะอยากจูบ แต่เราทำเพราะอยากสำรวจ
เหมือนในปากผมเป็นลูกโลก และเขาเชื่อว่ามันแบน
ผมแบบ "นี่เพื่อน นายอยากหมุนรอบๆ หน่อยไหม"
เขาแบบ "ไม่ ฉันจะไปทางเดิมจนกว่าจะเจอทางตัน"
ดูสิในห้องอึดอัดกันไปหมดแล้ว
ผมขอโทษ อเมริกา ผมปล่อยมุกแป้กเรื่องชายแท้หรือเปล่า
นี่เป็นกฎของตลก ของคนทางตะวันตกใช่ไหม
จงล้อเลียนคนที่มีอภิสิทธิ์เหนือคุณ
นั่นแหละคือมุกเด็ด
ห้ามล้อเลียน คนที่มีอภิสิทธิ์ด้อยกว่าคุณ
นั่นเรียกว่ามุกแป้ก
เคยได้ยินกันไหม
โครงสร้างบ้าบออะไรของตะวันตก
เพราะในตะวันตก อภิสิทธิ์ของคุณมั่นคง
แต่อภิสิทธิ์ของอินเดียขึ้นๆ ลงๆ
ขึ้นและลงเหมือนขนนกที่โดนลมสะบัด
ตอนนี้คุณเป็นฟอร์เรสท์ กัมพ์ ต่อมาคุณเป็นลาล ซิงห์ จัดดา
ขึ้นและลง ขึ้นและลง ขึ้นและลง
และผมว่าทางตะวันตก พวกคุณส่วนใหญ่
เรียกร้องอภิสิทธิ์ให้ตัวเอง ก่อนคนอื่นเรียกร้องให้คุณ
เพื่อคุณจะได้กลับไปสนุกเงียบๆ กับอภิสิทธิ์ตัวเอง
คุณบางคนดูงุนงง ส่วนคนขาวบอก "เขารู้"
ทันทีที่คุณเติมความแตกต่าง ในบทสนทนาเรื่องอภิสิทธิ์ มันจะพัง
ลองบอกผมสิ
เอาเป็นชาวผิวน้ำตาลจากอินเดีย ล้อเลียนอิวานกา ทรัมป์ได้ไหม
เป็นมุกเด็ดใช่ไหม
ได้นะ มาเพิ่มเนื้อหากัน
ถ้าเกิดอิวานกา ทรัมป์ มีลูกกับผู้ลี้ภัยมุสลิมจากซีเรียล่ะ
มันเกิดขึ้นได้ รักก็คือรัก
ผมล้อเลียนตัวเด็กได้ไหม
ไอ้พวกไก่อ่อน
นี่คุณ ลูกของทรัมป์ จากผู้ลี้ภัยมุสลิมมันเลิศจะตาย
คุณแค่…
นึกถึงเด็กนี่สิ
อินซามาม-อัล ทรัมป์ ลองนึกภาพดูนะ
ไม่รู้ทำไมเขาสูง 60 เซนติเมตร
ไม่ใช่เรื่องของผม นึกถึงไอ้เด็กนี่นะ
เขาเป็นเจ้าของตึก 75 หลัง ในแมนฮัตตัน แต่ไม่มีบ้านเกิด ขำออก
ผมรู้ มันน่าอึดอัด
เอาใหม่แล้วกัน
วลาดีมีร์ ปูติน ผมล้อเลียนเขาได้ไหม มุกเด็ดนะ
มาเพิ่มเนื้อหากัน ถ้าวลาดีมีร์เป็นโรคผมร่วงเป็นหย่อม
คิดว่าเจดา เป็นเผด็จการหัวล้านคนเดียวเหรอ
เขาเศร้าโศก นั่งในวังเครมลิน ถูหัวตัวเอง
ไม่มีอะไรเติบโตในรัสเซีย
อย่าเพิ่งแบนผมนะ ผมขออภัย
ได้โปรด ผมไม่อยากถูกแบน
ผมยังไม่อยากถูกเพิ่มโทษจำคุก
เป็นการตำหนิชวนหัว แบบตะวันตกครั้งใหญ่
ผมเจอตลกอเมริกันคนหนึ่ง
เขาบอก "วีร์ วัฒนธรรมการแบนมันแรงนะ"
"วันหนึ่งมีกลุ่มม็อบมาตามล่าผม เป็นม็อบในทวิตเตอร์"
โอเค
เหมือนบอกคนถูกตอนใหม่ๆ ว่าจะคันไข่นะ
ผมเคยอ่านบทความของตะวันตก ที่น่าหงุดหงิดที่สุด
"ทำไมเนื้อหาตลกของอินเดีย ถึงไม่ออกนอกกรอบบ้าง"
อีบ้า เพราะเรามองไปข้างในกรอบไง
ข้างในกรอบมีซองหมายศาล
มีวันไปขึ้นศาลจ่าหน้าบนซอง
เราจึงต้องทำเนื้อหาที่ปลอดภัย
ในอินเดีย เราจึงทำหนังที่ปลอดภัย ที่อินเดียชนะปากีสถานเสมอ
เนื้อหายังไงก็ช่าง
การรบ คริกเกต สูดยา เล่นไพ่ เราชนะตลอด
- และเราชอบหนังพวกนี้ใช่ไหม - ใช่
พอไปต่างประเทศ เราต้องทำ เนื้อหาปลอดภัยสำหรับครอบครัว
ดูซิตคอม เกี่ยวกับครอบครัวเอเชียใต้นี่สิ
พวกเขาสนิทกับเพื่อนบ้านจัง
รู้ไหมตกค่ำพวกเขาทำอะไร
พวกเขาดูหนังบอลลีวูด เกี่ยวกับการยิงเพื่อนบ้าน
แต่พวกเขาดูอนุรักษ์นิยมนะ
ใช่ พวกเขาอยู่ต่างประเทศไง
คนอินเดียอนุรักษ์นิยมอยู่ที่นั่น
ต่างประเทศ
ถ้าคุณอยากให้ลูกอินเดีย ไม่เสียตัวก่อนอายุ 25
ต้องเลี้ยงเขาในนิวเจอร์ซีย์ ไม่ใช่นิวเดลี
ผมรู้ว่าเจ็บ แต่มันจริง ผมพูดผิดไหม
ไม่
ใครที่พ่อแม่อินเดีย เลี้ยงในต่างประเทศบ้าง
คนรุ่นสอง ขอเห็นหน่อยครับ
มีพ่อแม่อินเดียที่นี่ ขอบอกด้วยความเคารพ
เวอร์ชั่นพ่อแม่คุณในอินเดีย ไม่มีอีกแล้ว
คร่ำครึ สูญพันธุ์
วัฒนธรรมป็อปอินเดียแบบของคุณ ก็ไม่มีแล้ว
อินเดียแบบที่เราเดินไปทั่วแล้ว…
เราพูดแบบนี้ที่บ้านไหม
ไม่
ไม่ คนอินเดียพูดเหมือนที่นี่แหละ
รู้ไหมมันคืออะไร มันคือสำเนียงอเมริกันไง
กลับบ้าน มาเลย
กลับบ้านไปเจออินเดียยุคใหม่ ที่ถึงจะวุ่นวาย
แต่ยังคงสวยงามไม่มีสิ้นสุด กลับบ้าน
และถ้าคุณจะไม่กลับบ้าน ก็อย่าสั่งสอนเราจากต่างประเทศ
เรื่องวิถีความเป็นอินเดีย
มีคำที่คนมุมไบทุกคนรู้จักดี
"อยากมีเรื่องก็เข้ามา ไม่งั้นก็ไสหัวไป"
เดี๋ยวผมแปลให้ อย่าห่วง
มันไม่น่าฟังเท่าไรนะ ผมแค่อยากจริงใจ
คุณได้ยินเสียงตอบรับภาษาฮินดูใช่ไหม
มันแบบ… นึกออกไหม
ในภาษาอังกฤษ มันแปลตรงๆ ได้ว่า
"ลงสนามมา ไม่งั้นก็ไปเอาอะไรยัดก้น"
ไม่ค่อยดีหรอก
ชีวิตเราบางทีก็เลือกลำบาก
ผม…
ผมไม่รู้ว่าคุณต้องเจอสถานการณ์อะไร
แต่สองตัวเลือกที่คุณมี…
ผมไม่รู้ว่ามันเป็นสนามแบบไหนนะ
เหมือนสนามรบหรือเปล่า
เหมือนชายสองคนแบบ "เอาละ พวก"
"ได้เวลา…
สู้เพื่อประเทศและผืนดินของเรา"
"เราจะลงไปที่สนาม
และถ้าพวกมันรอรบกับเราก็ช่างแม่ง
ถ้าอยากรบ เราจะจัดให้"
"นายเอาด้วยไหม"
"ไม่ดีกว่า"
"ฉันไปหาอะไรมายัดก้นดีกว่า"
ไม่รู้สิ
เหมือนสนามกีฬา มีนักวิ่งมาราธอนสองคน
พวกเขาแบบ…
"เอาละ เราซ้อมมาทั้งชีวิตเพื่อเวลานี้"
"เราต้องลงไปในสนาม
และเราต้องคว้าเหรียญทอง มาให้ไนจีเรีย"
"นายเอาด้วยไหม"
"โอเค ฉันเหนื่อยแล้วละ"
"ฉันหาอะไรมายัดก้นดีกว่า"
หรือเหมือนไร่อเมริกันแห่งหนึ่ง
มีชาวไร่สองคนแบบว่า "นี่ จิม…
ข้าวโพดเยอะแยะเลย"
"คงถึงเวลาลงสนาม ไปเก็บเกี่ยวกันแล้วนะ"
"ไม่ละ พอล"
"ฉันไปตัดไม้มายัดก้นตัวเองดีกว่า"
"ขอโทษนะ ทำไมมันไม่จบสักที"
"เรากำลังด้นสดไปเรื่อยๆ อยู่"
"เราต้องหาทางลงแล้ว"
"ถูกของเขานะ"
"ถ้าไม่มีทางลงก็ไปต่อไม่ได้"
"คุณพระช่วย เอาละ"
"ฉันจะนับถอยหลังจากสามถึงหนึ่ง"
"เราก็ไปต่อแม่งเลย"
"ตกลงนะ จิม"
"ตกลง พอล"
"เออ ฉันไม่มีปัญหา"
"เอาละ"
"เออ"
"นายเป็นใครวะเนี่ย"
"เคจีบี"
กลับเข้าเรื่องดีกว่า
พูดถึงการเปรียบผิดๆ ใครเป็นพ่อแม่บ้าง
มันเป็นการเปลี่ยนผ่าน
เป็นงานของคุณที่ต้องโกหกลูก ทำให้ลูกเชื่อในปาฏิหาริย์
ไอ้พระเจ้า เทพพิทักษ์ฟัน การคืนภาษี เป็นหน้าที่คุณ
จำวันที่คุณออกไปเผชิญโลกจริงๆ
และพบว่าพ่อแม่คุณปัญญาอ่อนได้ไหม
ผมหกขวบ
ผมกับพ่อ เราอยู่บนระเบียง กำลังมองดวงดาว
ผมถาม "พ่อครับ ดวงดาวคืออะไร"
พ่อผมตอบในทันที
บอกว่า "วีร์ มีแสงจ้าบนสวรรค์
แสงนั้นเคยทำให้มนุษย์ตาบอด
พระเจ้าจึงเอากระดาษชาร์ตสีดำ มาคั่นระหว่างสวรรค์กับโลก
แล้วพระเจ้าก็เอาดินสอ จิ้มรูไปบนกระดาษ
นั่นคือแสงสวรรค์"
ผมก็แบบ "พ่อเราเจ๋งว่ะ"
ข้อมูลนี้ติดตัวผม จนถึงตอนเข้าโรงเรียน
และผมก็ได้พบว่า ไม่ใช่ จริงๆ พ่อเราเมายา
ผมเคยฟาดงวงฟาดงาใส่ครูแบบไร้เหตุผล
ครูผมบอก "ดวงดาวคือมวลของไฮโดรเจนที่เผาไหม้"
ผมแบบ "อีนี่มันไม่รู้เรื่องกระดาษชาร์ต"
ครูบอก "พ่อเธอสอนผิด"
ผมบอก "ถอนคำพูดที่ว่าพ่อผมนะโว้ย"
ใจเย็น ทูนหัว
ผมไม่มีวันตบครูหรอก เงินเดือนครูตบแทนอยู่แล้ว
คุณจำตอนสัมผัสเรือนร่างคนอื่น
แต่คุณไม่ค่อยได้ดูหนังโป๊ กับส่องไอจี
จนไม่รู้ว่ามันอัศจรรย์ได้ไหม
ครั้งแรกที่ผมเปลื้องผ้าสาว คือตอนผม 16
และผมเชื่อ…
ว่าถ้าผมกดนมเต้านี้ลงไป อีกเต้าจะใหญ่ขึ้น
อย่าว่าผมนะ เธอคิดว่าไข่ผมก็เป็นเหมือนกัน
เธอแบบ "ถ้าฉันบีบมัน มันคงจะไปอีกข้าง"
เป็นเรื่องภูมิรัฐศาสตร์ ก็แค่นั้น
ใส่แรงกดในชุมชนที่เล็กกว่า
ให้ชุมชนที่ใหญ่กว่าเติบโต และเกิดการอพยพ ก็แค่นั้น
ใช่ ใช่
เราตามล่าหาปาฎิหาริย์ และผมขอบอกว่ามันยังมีอยู่
ฟังผมหน่อยนะ นิวยอร์ก นิวเจอร์ซีย์
นี่…
ไมโครโฟนตัวนี้คือปาฏิหาริย์ ฟังผมนะ
ไมโครโฟนถูกประดิษฐ์ 144 ปีก่อน
มันเปลี่ยนแปลงโลกยิ่งกว่าใครๆ
ไมโครโฟนสร้างสงครามโลกครั้งที่สอง
ไมโครโฟนปลดแอกคนดำ ไมโครโฟนกดขี่คนยิว
มีอะไรหลายอย่างบนโลก เกิดขึ้นเพราะมัน
คนใหญ่โตพูดเรื่องเล็กๆ
ในโลกของผม มันช่วยให้คนตัวเล็กพูดเรื่องใหญ่ๆ
เหตุผลที่ผมมักต้องลำบาก
เพราะผมค้นพบพลังของไมโครโฟน ตอนผมแปดขวบ
คืนนี้ นิวยอร์กซิตี ผมอยากเล่าเรื่องนั้น
คุณอยากจะฟังไหม
ผมเรียนที่โรงเรียนประจำห่วยๆ ที่มีแต่เรื่องแปลกๆ
ความรุนแรงเป็นส่วนสำคัญ ของระบบการศึกษาอินเดีย
ชาวอินเดีย คุณเคยถูกซ้อมไหม
เคย
- ด้วยเครื่องมือ - ใช่
ด้วยไม้ตีคริกเก็ต กีฬาเครือจักรภพที่ทารุณเด็ก พูดจริง
ครั้งหนึ่งผมเคยถูกทุบ ด้วยไม้ปิงปองอยู่สองชั่วโมง
คุณต้องมีระดับทักษะ และความแม่นยำขนาดไหน
ขนาดเหยื่อยังคิด "ประทับใจจัง จัดมาอีก"
"ใช้ด้านขรุขระนะ ฉันชอบถูกขัดผิว"
เราถูกซ้อมในโรงเรียนบ่อย เราจำอะไรในโรงเรียนไม่ได้เลย
คนอินเดีย จำได้แค่สมการไร้สาระอันหนึ่ง
และกลายมาเป็นอุปลักษณ์ ของทั้งชีวิตเรา
ไม่รู้ทำไม แต่คนอินเดียทุกคนที่นี่จำได้
ว่าเอบวกบียกกำลังสอง…
พร้อมยัง พร้อมนะ
สูดหายใจ
-เท่ากับ… -อย่าเพิ่งสิ
เหมือนมีมรสุมทางคณิตศาสตร์
รอผมก่อนสิ
เอาละ เริ่มเลย
เอบวกบียกกำลังสองเท่ากับ
เอยกกำลังสองบวกบียกกำลังสอง
- บวกสองเอบี - บวกสองเอบี
ทำไมเราจำได้วะ
(วีร์ ดาส)
มีคนสามประเภทบนโลกนี้
พวกที่รู้จักสองเอบี
พวกที่ลืมสองเอบี
และพวกที่คิดว่าสองเอบีคือเวทมนตร์
และเราเป็นพวกที่สาม ผมไม่อยาก… ผมไม่…
สิ่งที่เกิดในโรงเรียน จะอยู่กับคุณไปชั่วชีวิต
- ใช่ - เรื่องเพศไหม
ไม่เอาเหรอ ผิดหวังจัง
ผมขอเล่าเรื่องเซ็กซ์ได้ไหม
ฟังนะ ผมกำลังนัวเนียกับสาวคนหนึ่ง
ผมก็แบบ "คุณชอบอะไร"
เธอตอบ "วีร์ บีบคอฉันหน่อย"
ผมตอบว่า "ไม่"
เธอบอก "ฉันชอบแบบนี้ ช่วยบีบคอฉันที"
ผมตอบว่า "ไม่ก็คือไม่"
แล้วเธอก็ "อะไรของคุณ ป๊อดเหรอ"
ผมตอบว่า "ไม่ ผมเป็นคนดัง"
เธอบอก "ฉันอนุญาต บีบคอฉันเลย"
ผมจึงบอก "ได้"
สามสัปดาห์ต่อมาหลังทนาย ร่างข้อตกลงห้ามเปิดเผยเรื่อง
ลงนามเรียบร้อย
เธอก็แบบ "ได้เวลาคุณแล้ว" ผมก็แบบ…
คนบีบคอก็กลัวเป็นนะ
เธอบอก "กล้าๆ หน่อยสิ"
ผมบอก "ได้"
"ชอบไหม คุณนายพาเทล"
เธอบอก "คุณนายพาเทลนี่ใครวะ"
ผมบอก "เป็นครูสอนเลขผมตอนม.3"
เธอถาม "ทำให้คุณเกิดอารมณ์เหรอ"
ผมบอก "ไม่ มันเป็นความยุติธรรม แต่คุณคงชอบนะ"
ผมเคยถูกหัวหน้านักเรียน ซ้อมด้วยไม้ฮอกกี้ติดกันสองสัปดาห์
ผมไม่อยากเอ่ยชื่อเขา
เดี๋ยวเป็นคดีความ มันชื่อโมฮิต ซิงฮาล และ…
มีการโต้วาทีในโรงเรียน หมอนี่แก่กว่าผมสิบปี
ผมจำได้ว่าเขาขึ้นเวที และเริ่มโต้วาทีด้วยมุกตลก
มุกเป็นอย่างนี้
"สวัสดี ทุกคน
คุณเดินอยู่ในป่า แล้วเจอเข้ากับสิงโต
นี่เวลาอะไร
เวลาเผ่นไง"
ผมบอกไม่ได้ทำไมผมยกมือขึ้น
ผมเดินขึ้นบนเวทีแล้วถามเขา
ผมจำได้ว่ากุมไมโครโฟน แล้วรู้สึกบางอย่าง
ที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
พลัง
ผมนั่งไม่ติด ผมยืนขึ้นได้ในทันที
มองหมอนั่นที่แก่กว่าผมสิบปี
และเห็นบางสิ่งที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน ความกลัว
มันช่วยเติมเต็มผม
เรียกมันว่าความกล้า หรืออะไรก็ได้นะ
แต่มันช่วยให้ผมพูดออกมา "ขอบอกให้นายรู้…
โมฮิต ซิงฮาล
ถ้านายเดินอยู่ในป่า
แล้วเจอกับสิงโต มันไม่ใช่เวลาเผ่น แต่เป็นเวลาตายย่ะ"
ทีนี้ ทั้งโรงเรียนก็หัวเราะ พวกเขาขำกลิ้ง
ผมจึงได้เรียนรู้ บทเรียนที่สำคัญที่สุดในชีวิต
นั่นคือคำพูดมีความหมาย
คำพูดสร้างและกำราบความรุนแรง คำพูดน่าจดจำ
ผมสุขสุดๆ ตอนเดินไปทานมื้อเย็นวันนั้น
และมีบางอย่างออกมาจากพุ่มไม้ และผลักผมเข้าไปในพุ่มไม้
มันคือโมฮิต ซิงฮาล
มันบอก "นี่เวลาอะไร"
ผมตอบ "เวลาตาย"
มันซ้อมผมอยู่สองชั่วโมง แต่ทำให้ผมหยุดยิ้มไม่ได้
ผมจำได้ว่านอนอยู่บนพื้น เลือดไหลไม่หยุด แต่ยังหัวเราะ
เพราะผมคิด "เออ เราสมควรโดน
แต่มันสนุกจัง
ผมเห็นเรื่องตลกตรงนี้ ผมว่าผมชอบจุดนี้"
ผมควรอยู่บนพื้น พื้นเป็นบ้านของผม
และมันคืออิสรภาพ สาบานต่อพระเจ้า
ใช่ เป็นอิสรภาพที่ผมนึกถึง
ที่ผมเฝ้าคะนึง บนเที่ยวบินแอร์อินเดีย
จากนวร์กสู่มุมไบ
แอร์โฮสเตสของแอร์อินเดีย เสนอแก้วจินให้ผม
ผมปฏิเสธ เธอบอก "คุณดาส มากับฉัน"
พาผมไปด้านหน้าเครื่อง
ในความเงียบของเครื่องบินที่หลับใหล
หญิงแก่เอาแขนโอบรอบผม แล้วเริ่มร้องไห้
เธอทำให้ผมอุ่นใจเหมือนเป็นโปร
เหมือนมันเกิดขึ้นทุกวัน บนแอร์อินเดีย
น่าจะหลังจากลองอาหารไม่มังสวิรัติ
เธอบอกว่า "ฉันดูวิดีโอแล้ว ฉันชอบมาก"
ไม่ว่าจะเกิดอะไร จงยืดอกภูมิใจนะลูก
ฉันรู้ว่าคุณกำลังเผชิญกับอะไร"
ผมบอก "คุณป้า ด้วยความเคารพนะ…
ผมว่าป้าไม่รู้หรอก"
เธอบอก "อย่าโง่หน่อยเลย คุณกับฉันก็ทำงานเหมือนกันนี่
เราทั้งคู่ ต่างต้องรับใช้พวกลุงขี้โมโห"
บางครั้งชีวิตเรา ก็ต้องการแค่คุณป้าแอร์อินเดียนะ
ฟังนะ ผมไม่ได้จองหอง
ผมรู้ทำไมพวกลุงถึงขี้โกรธ ผมเข้าใจ
พวกเขารักประเทศ ผมคงล่วงเกินใครเรื่องนั้นไม่ได้
คุณรักประเทศคุณไหม
คนส่วนใหญ่รักชาติทั้งนั้น
ที่เหลือคือพวกชาตินิยม แต่…
มาเปิดอกกัน
ทุกประเทศในโลก มีคนรักชาติและคนชาตินิยม
คนรักชาติรักประเทศตัวเอง และลงมือทำจริงๆ
คนชาตินิยมรักตัวเอง และลัทธิของพวกเขา
และใช้ประเทศโฆษณาตัวเอง
แค่พวกหลงตัวเองที่มีธง
อย่าได้ให้ใคร มาสอนวิธีรักชาติของคุณเอง
ทีนี้มันมีข้อมูล
ที่คุณอาจต้องใช้คุยกับทางการ และเอาตัวรอดกันเอง
ไม่เป็นไร แต่ถ้าคุณตกที่ลำบาก
มีคนเริ่มซ้อมคุณและถาม
"เอาเรื่องเหลวไหลนี่มาจากไหนวะ"
ผมอยากให้คุณจำว่า ผมชื่ออาซิส อันซารีนะ
ฮาซาน มินาห์จก็ได้
พาสปอร์ตเดียวกัน
เรามาถึงมุมไบแบบเมาจิน เยี่ยมมากคุณป้า
มีปาปารัสซี 200 คน รอเราอยู่ที่สนามบิน
ไม่มีทางที่ผมจะดังขนาดนั้น
พวกเขาตามเราทั่วสนามบินแบบเงียบๆ
พวกเขารออยู่นอกบ้านเราเงียบๆ สิบวัน
มีแค่ความเงียบ
หลังจากสิบวัน ผมโทรหาทนาย ผมถาม "เรารอดตัวไหม"
พวกเขาบอก "ใช่ เรารวยแล้วว่ะ" ผมบอก "ไม่ใช่คุณ ผมจะรอดไหม"
พวกเขาบอก "วีร์ เป็นงานของตำรวจ
ตำรวจจะเป็นผู้ตัดสินใจ ว่าจะตั้งข้อหาหรือไม่"
เป็น 35 วันที่ยาวนานมาก
กับสถานีตำรวจเจ็ดแห่งในอินเดีย
ในเจ็ดเมือง
ตำรวจดูวิดีโอของผม
แต่ละคนล้วนบอก "นี่ไม่ใช่ปัญหา"
"เราเห็นด้วยกับหมอนี่ เราจะไม่ทำอะไร"
ผม…
มันออกจะน่าหวาดเสียวนะ พอนึกถึงมัน
นักแสดงตลกไม่ได้กล้าหาญ
ตำรวจต่างหาก นี่แหละมุกเด็ด
คืนที่ผมถูกเรียก ว่าผู้ก่อการร้ายในประเทศตัวเอง
ผมถูกเสนอชื่อชิงรางวัลเอ็มมี
ผม…
ผมอยู่ที่นิวยอร์กร่วมงานเอ็มมี จากผลงาน "วีร์ ดาส: เพื่ออินเดีย"
ที่ทำผมมีคดีติดตัวเรียบร้อย
ตอนเดินพรมแดง ผมมีเพิ่มอีกเจ็ด
ผมจึงต้องเสแสร้ง
ผมอยู่บนพรมแดง พวกเขาถาม
"วีร์ รู้สึกยังไงที่อยู่ในอเมริกาตอนนี้"
ผมแบบ "ดีจังที่ไม่อยู่อินเดีย ไม่โกหก"
ดีใจที่ได้เดินทางครับ
"ไม่รู้สึกว่าคน อยากเห็นคุณกลับบ้านเหรอ"
"พวกเขาไม่สงบแน่"
"อยากบอกอะไรถ้าคุณชนะ"
"ช่วยด้วย ผมไม่รู้"
ผมจำได้แค่ความรู้สึกละอายอย่างหนัก
"พระเจ้า อย่าให้ผมชนะนะ พวกเขาหัวเสียแน่ๆ ขอร้อง
อย่าให้ผมชนะ พวกเขาหัวเสียแน่"
และผมก็ไม่ผมชนะ ผมหัวเสียมาก
ผมแพ้ให้รายการของฝรั่งเศส
มีพวกหนุ่มฝรั่งเศสรูปงามเดินไปทั่ว
พวกเขารู้เรื่องที่เกิดกับผม
พวกเขาเข้ามาหาและบอก "เราได้ยินข่าวเรื่องคุณ
คุณคงเครียดมาก
ฟังนะ เราหลายคนจะไปมีเซ็กซ์กันคืนนี้
คุณก็… เป็นหนุ่มรูปงาม มาแจมได้นะ
เราจะช่วยให้คุณหายเครียด"
ผมถาม "คุณฉลองเอ็มมี ด้วยการเซ็กซ์หมู่เหรอ"
เขาบอก "เปล่า วันนี้วันจันทร์"
ผมบอก "ขอบคุณที่ชวนครับ
แต่ถ้าผมโดนจับ พาดหัวข่าวของผมคงแย่แน่"
"วีร์ ดาสถูกเนรเทศและเสพสังวาส โดยสองประเทศที่ต่างกัน"
กฎหมายสองฉบับที่ต่างกันมาก
เขาบอก "ไม่ ผมเข้าใจถ้าคุณไม่อยาก
มีสนามอยู่ตรงนั้นนะ คุณ…"
ทุกครั้งที่ผมถูกเสนอชื่อชิงรางวัล ต้องเกิดเรื่องบ้า
สิบปีก่อน ผมถูกเสนอชื่อชิงรางวัลฟิล์มแฟร์
ท่าทีแดกดันของพวกคุณเหมาะสมมาก
รางวัลฟิล์มแฟร์เป็นงานใหญ่นะ
เหมือนงานออสการ์ของเรา
เว้นแต่ออสการ์ใช้เงินซื้อแพงกว่ามาก
ผมไม่เคยไปงาน
ฟิล์มแฟร์จึงส่งบัตรผ่าน ที่ใช้ติดในรถมาให้
บัตรเขียนว่า วีวีวีวีไอพี
คำเต็ม แว้บ
คนมันไม่เคย ผมจึงติดบัตรไว้นอกกระจกหน้ารถ
ผมวิ่งอยู่บนทางด่วนตะวันตก
หางตาผมก็เหลือบเห็นวีวีวีวีไอพี ผ่านไปแว้บ
ไปติดที่รถสามล้อเครื่องแล้วก็ไป
นี่แหละอภิสิทธิ์ของคนอินเดีย
ขึ้นๆ ลงๆ ง่ายมาก
ตอนนั้น ผมติดอยู่ นอกทางเข้าฟิล์มซิตี พยายามหว่านล้อม
รปภ.ว่าผมเป็นดาราหนัง
สาบานต่อพระเจ้า เขามองผมและพูดจริงๆ
"ถ้าคุณเป็นดาราหนัง ผมก็เป็นดาราหนัง"
ผมจึงต้องใช้เวลาอีกชั่วโมง ทำให้รปภ.เชื่อ
ว่าเขาเป็นดาราหนังได้จริง
เขาบอก "ไม่ครับ ถ้าผมเป็นดาราหนังได้
คุณก็เป็นดาราหนังได้"
แล้วเขาก็ "หา" แล้วผมก็ "หา"
แล้วผมก็เข้าข้างใน ผมเป็นเจได
พอเข้าไปในงาน พวกเขาบอกว่า โปรดิวเซอร์ของผม อามีร์ คาห์น
ได้คว่ำบาตรรางวัลนี้
ไม่ได้ส่งคลิปหนังที่มีผม
เพื่อแสดงตอนประกาศรายชื่อผู้เข้าชิง
เยี่ยม
ชาวอเมริกัน พวกคุณไม่รู้จัก นักแสดงเหล่านี้
แต่พวกเขามีความสามารถมากๆ
คู่ควรต่อการเข้าชิง
แสงไฟหรี่ลงและ "ตอนนี้…
ผู้เข้าชิงนักแสดงสมทบชาย
โดยมานิกจันด์ ปัน ปาซันด์
คู่หูเดินทาง เอ็กซ์พีเดีย คู่หูเส้นผม ซันซิล
คู่หูเครื่องสำอาง ลอรีอัล คู่หูของคู่หู ชาดีด็อตคอม
คู่หูโรคเริม ดูเร็กซ์ รางวัลฟิล์มแฟร์…
จากซินดากี นา มิเลกี โดบารา ฟาราห์น อักห์ทาร์"
และคลิปการแสดง 20 วินาที ที่สวยงามของเขาบนสองจอ
จากซินดากี นา มิเลกี โดบารา อาเบห์ ดีโอล
และคลิปการแสดง 20 วินาที ที่สวยงามของเขาบนสองจอ
และจากเดลี เบลลี, วีร์ ดาส
เป็นรูปถ่ายพาสปอร์ต
ภาพนิ่งนาน 20 วินาที
ในความเงียบ
ความเงียบ 20 วินาทีในการแสดงสด มันปวดร้าวนะ ไอ้บ้า…
เหมือนผมตายไปแล้ว
นี่คือช่วงสงบนิ่งไว้อาลัย
ทุกคนดูเศร้ากันหมด
มีคนยืนขึ้นแล้วพูด "พระเจ้า เขาตายไวจัง
เขาเป็นใคร"
จากนั้นกล้องก็จับมาที่ผม ผมทำตัวไม่ถูก
ผมเลยไว้อาลัยให้ตัวเอง "ตายแล้ว ตายแล้ว"
เขายังไม่ตาย แต่คืนนี้เขาฆ่าตัวตายแน่
และผมคิดถึงเรื่องนี้ในคืนนั้น ผมคิดถึงในคืนงานเอ็มมี
ฟังนะ
ผมไม่ปรารถนา…
รู้สึกเหมือนคุณทำประเทศผิดหวัง เพราะความร้ายของผม
ไม่เลย
และผม…
วันนั้นผมชัดเจน และยังชัดเจนตอนนี้ตรงหน้าคุณ
ถ้าผมได้สร้างโลกที่…
ผมไม่ได้จับไมโครโฟน ผมก็ไม่สนใจโลกนี้เลย
จำได้ว่าผมยืน…
ผมอยู่ในโรงแรมหรูชื่อเดอะ บีกแมน ในนิวยอร์กและทุกชั้น…
ตรงกลางจะกลวงมองเห็นล็อบบี้ได้
จำได้ว่าผมยืนที่ชั้นตัวเองและคิด
"เราทำพังว่ะ เรา…
พวกเขาไม่ปล่อยเราแน่… กระโดดดีกว่า"
"นึกดู นี่ชุดหรูไปงานเอ็มมี…
พวกเขาส่งเราไปอีกโลกในชุดนี้ได้ เหมาะมาก"
แต่ผมนึกขึ้นได้ ว่าเมียกำลังนอนอยู่อีกห้อง
ผมเช็กเอาต์แบบนี้คงแปลกๆ
จากโรงแรม
และชีวิต
แถมยังเป็นโรงแรมในนิวยอร์กซิตี ถ้าผมร่วงไปตรงล็อบบี้
ผมคงทำคนสามประเทศขี้หดเป็นอย่างน้อย
คนอังกฤษคงแบบ "เอาละ คุณมี Netflix ไหม"
"ขอโทษนะ มีศพคนอินเดียอยู่ตรงล็อบบี้"
"เกิดอะไรขึ้น พวกเขาอยากได้อิสรภาพอีกเหรอ ว่าไง"
สาวอเมริกันสองคนที่บาร์
แบบว่า "แองเจลา เขาไม่คู่ควรกับเธอ
ทิ้งเขาไปเถอะ"
"แต่ชีวิตมันก็สั้นเนอะ
เข้าป่าไป เดี๋ยวก็ดีเอง"
เด็กคนหนึ่งเล่นไอจีอยู่ตรงล็อบบี้ จู่ๆ…
แต่ผมแบบ "ไม่ ผมจะไม่ไปสู่ความมืด"
"ถ้าจะไป ต้องไปในแสงอาทิตย์แบบแมนๆ"
ผมจึงสูบบุหรี่ มองกระดาษชาร์ตของพระเจ้าและ…
ตอนเที่ยงคืน ผู้จัดการผมจากอินเดียโทรมา
โปรดิวเซอร์ทุกคน ผู้กำกับ ค่ายหนัง งานอีเวนต์
ผู้สนับสนุน ลูกค้า ยกเลิกงานผมหมด
ผมแบบว่า "เข้าใจนะ แต่ผม…
ผมมีปากไว้…"
พวกเขาบอก "วีร์ ไม่มีใครอยากทำงานกับคุณตอนนี้
คุณมีคนติดตามในโลกออนไลน์ บางที…"
"ผมเป็นอินฟลูเอนเซอร์เหรอ"
"ช่างแม่งแสงอาทิตย์ โดดเลยดีกว่า"
ผมจึงทำสิ่งหนึ่งที่ศิลปินทุกคนทำ ตอนได้รู้ว่า
อาชีพพวกเขาจบเห่
ยาเสพติด
ผมเมายาแรงมาก ผมสูบกัญชา
ตอนผมสูบ ผมจำได้ว่าทำไมไม่สูบ
เพราะกัญชาไม่ได้ทำให้ผมผ่อนคลาย แต่ทำให้ผมแข็งตัวและกลัว
ซึ่งเป็นการแข็งตัวที่ผมชอบน้อยสุด
และเป็นความกลัวที่ชอบที่สุด แต่…
มันเป็นส่วนผสมที่ประหลาดนะ
นี่เพราะ… เกิดอารมณ์และกลัว
ผมถึงไม่เล่นยาในเทศกาลดนตรี คือ…
ผมไม่อยากอยู่ในคอนเสิร์ตโคลด์เพลย์ แล้ว "ดูดวงดาวสิ"
ตอนนี้ผมจึงฆ่าตัวตายไม่ได้ เพราะผมคิดแค่ว่า
ถ้าผมโดดลงไปแล้วไม่ตายล่ะ
เพื่อน
ถึงผมตาย คงเป็นข่าวมรณกรรมที่แย่มาก
"วีร์ ดาสถูกพบว่าเปลือย ตาย เดียวดาย หวาดกลัว
ตรงล็อบบี้ใหญ่ของโรงแรมในนิวยอร์ก มีการแข็งตัวขนาดกลาง
เขาพกไมค์จนวาระสุดท้าย"
สองเดือนผ่านไป ครอบครัวผม ได้รับอนุญาตให้เปิดโทรศัพท์อีกครั้ง
แทบระเบิด
ไม่ใช่ความเกลียด เป็นความรัก
ข้อความห่วงใยเป็นล้านๆ จากทั่วโลก
มันเป็น…
ข้อความส่งตรง
แล้วตั๋วทั้งหมดก็ขายหมดในห้านาที
ทุกคนจากบอลลีวู้ดโทรมาและอยาก…
ทุกที่ที่ไป ผู้คนเจอคุณ ด้วยความรัก อบอุ่น และอาทร
แต่คุณพบพวกเขา ด้วยความสงสัยและคับข้องใจ
เพราะคุณรู้สึกว่า "พวกคุณหายหัวไปไหน ตอนผมต้องการคุณ"
"ตอนโลกของผมมอดไหม้ ตอนครอบครัวผมอยู่ใต้กองไฟ
ทำไมไม่ส่งเสียงเลยวะ
ผมนึกว่าคุณตายไปแล้ว"
จากนั้นคุณก็โตขึ้น…
นิดหน่อย
คุณหยุดสงสงสารตัวเอง
และตระหนักได้ว่า…
เกลียดคือการตะโกน รักคือความรู้สึก
มันไม่ยุติธรรม ถ้าหวังให้คนตะโกนว่ารัก
คุณควรซาบซึ้งที่พวกเขารักเราแต่แรก
แล้วก็เชื่อใจ ว่ามันจะเอาชนะความเกลียดได้
มันไม่ใช่ประวัติศาสตร์ด้วยซ้ำ ดูได้จากแฮร์รี่ พอตเตอร์
แต่ถ้าคุณเคยได้รับความเกลียดชัง
หรือรู้สึกว่าประเทศกำลังหลงทาง จากครอบครัวผมถึงคุณ
ผมอยากให้คุณรู้ว่า ความรักมีบทบาทอยู่ข้างเราเสมอ
คุณไม่ได้ยินมันในความมืด
คุณต้องรอจนมีแสงอาทิตย์ แล้วคุณจะได้ยิน
มันอ่อนโยน แต่ไม่อ่อนแอ ผมสัญญา
ปัญหาคือพวกมันมักมาด้วยกัน
เหมือนเรามาจากสอง…
ผมไม่เล่นมุกซ้ำ
แล้วไงต่อ คุณต้องกลับไปทำมันอีกครั้ง
เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่มันมี
ผมคร่ำครวญถึงอาชีพ ผมคิดว่าจะไม่ได้เจอพวกคุณอีก
ทีนี้คุณกับผม ได้กลับมาอยู่ในห้องเดียวกัน
เป็นพรที่ไม่ได้วางแผนไว้
ที่ทำให้ผมซาบซึ้งในหัวใจ
แต่มันต่างไป ผมไม่มีอะไรจะเสีย
ผมไม่เหลือใครให้ต้องตราตรึง
ผมไม่มีวันอยู่ในกระแสหลัก หรือเจ๋งอีก ผมจบแล้ว
แต่ผมอิสระ
เหมือนนานมากแล้วที่คุณกับผม เราได้เจอกันใช่ไหม
เอบวกบี
แล้วก็เกิดเรื่องแย่ขึ้น มีคนมายกกำลังเรา
ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนบียกกำลังสอง
และผมอยากทำให้คุณ รู้สึกเหมือนเอยกกำลังสอง
ไม่ว่าอะไรจะเกิด เสียงหัวเราะของคุณ นั่นคือสองเอบี
เราสร้างเวทมนตร์ด้วยกันได้
ผมจะไม่หมิ่นประมาทอินเดีย ในต่างแดนอีกแล้ว
ตอนนี้ผมเลยพกดินจากอินเดีย ติดตัวไปทุกแห่ง
คืนนี้ คุณกำลังชมการแสดง จากนักแสดงตลกจากมุมไบ
บนทรายจริงๆ จากหาดจูฮูที่ผมพกมาด้วย
ทุกครั้งที่ผมล้อเลียนประเทศผมคืนนี้
แน่ใจได้ ว่าผมยืนอยู่บนพื้นดินอินเดีย
เท้าผมยืนอยู่ทุกประโยค
ไม่เชื่อเหรอ ย้อนกลับไปดูได้
แต่มันก็ลำบากเวลาคุยกับศุลกากร
พวกเขาถาม "ทำไมคุณต้องเดินทาง กับกระเป๋าที่มีแต่ทราย"
ผมบอก "ผมรักชาติ"
มีสายการบินไม่กี่แห่ง ที่ยอมให้คุณเช็กอินกระเป๋าใส่ทราย
แต่มีแห่งหนึ่ง
ผมไม่สนว่าจะไปไหน ผมจะพาทรายมุมไบไปด้วย
และเราบินกับแอร์อินเดียครับทุกท่าน
และถ้าคุณเคยบินกับเอมิเรตส์
คุณจะรู้ถึงการประนีประนอมได้เลย
คุณเคยบินกับเอมิเรตส์ไหม
พวกคุณคงไม่ แต่ก็นะ
ขอโทษครับ
เห็นกำลังซึ้งๆ ผมต้องดึงอารมณ์ โทษที
คุณคงได้บินสักวัน
แค่ตั้งใจทำงาน
หรือนอนกับคนพวกนี้
นี่เป็นเรื่องสุดท้ายของคืนนี้ เป็นเรื่องที่อภิสิทธิ์มาก
แต่ผมจะมอบใจให้คุณตลอดทั้งเรื่องนี้
พร้อมไหม พร้อมนะ
ผมบินชั้นหนึ่งกับเอมิเรตส์ครับ
ที่นั่งชั้นหนึ่งมันกว้างมาก เคยเห็นไหม
คุณเดินผ่านตอนไปที่…
แอร์โฮสเตส เป็นสาวสวยที่สุดคนหนึ่งที่ผมเคยเจอ
เธอเดินมาบอกว่า "คุณดาส มีห้องอาบน้ำนะคะ"
"คุณอยากอาบน้ำหนึ่งชั่วโมง ก่อนเครื่องลง
หรือสองชั่วโมงก่อนเครื่องลงไหม"
ผมกำลังอึ้งกับความสวยของเธอ ผมนึกว่าเธอชวนผมไปอาบด้วย
ผมบอก "นี่เป็น สายการบินอันดับหนึ่งของโลกเลย
ยูเนสโกโหวตให้เป็นเบอร์หนึ่งเลย"
คุณบินไปกับชั้นหนึ่ง มีห้องน้ำในชั้นหนึ่ง
ขนาดเท่าอะพาร์ตเมนต์ อะพาร์ตเมนต์คุณ แล้วก็นะ
มีผ้าเช็ดตัวให้หนึ่งผืน คุณแก้ผ้า
ผมเริ่ม…
ผมไม่ได้อาบน้ำแบบนี้ ขอโทษที
คนอินเดียไม่ได้อาบน้ำ เหมือนในหนังบอลลีวู้ด
ไม่ได้ทำแบบนั้น
ผมหยิบสบู่มา แล้วผมก็จ๊ากเป็นฟอง และ…
อะไรวะ
นิวยอร์กพูดว่าอะไร ถ้าไม่พูด "จ๊ากเป็นฟอง"
-ใช้คำไหน - ถูเป็นฟอง
ถูเป็นฟองเหรอครับ ถูเป็นฟอง
ด้วยความเคารพ เอาละ
ขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจ…
แต่แค่ถูเป็นฟองมันเหมือนกับ…
"ผมชื่อแซนดีป แต่เรียกผมแซนดี้แล้วกัน" แบบเนี้ย
ทีนี้มีไฟสีเขียว
ผมไม่เห็นไฟเป็นสีแดง เพราะผมอาบน้ำหันหลัง
ผมไม่อาบแบบนั้น ผมอาบแบบนี้
ผมชอบแบบนี้
จริงเหรอ แค่ผมเหรอ มีใครไหม
ครับ คุณนาย คุณก็ด้วย
ผมไม่ชอบให้น้ำร้อนสาดใส่หน้า
ผมชอบให้มันไหลลงก้น ใช่ไหม คุณนาย
เพราะเวลาผม…
ขอโทษอย่างแรง ตอนผมเป็นเด็ก ผมไม่มีฝักบัว ผมมีแต่ถัง
ถังน้ำร้อนและถังน้ำเย็น
คุณต้องผสมอุณหภูมิเอาเอง
เพื่อให้อุณหภูมิเหมาะสม คุณต้องเป็นวิศวกรความร้อนและหมอดู
น้ำอุ่น 40 องศา ร้อนไปเสมอ เราทำไงล่ะ
ตั้งท่าปลอดภัย หยิบเหยือก เทไปด้านหลัง
ให้มันไหลบนหลังจนเย็นลง ก่อนมันไปถึงอัณฑะของเรา
มันคือวิทยาศาสตร์
คุณอาบน้ำได้แค่สิบนาที เธอคนนั้นไม่ได้บอกผม
ตอนผมมีฟองเต็มตัว ไฟเปลี่ยนเป็นสีแดงและน้ำหยุดไหล
ผมเหมือนถูกเมฆลวนลามตรงจุดนี้
ผมจึงออกจากห้องอาบน้ำไปที่อ่าง
พร้อมมาร์ชแมลโลว์ส่วนตัว
และผมต้องทำเหมือนนกอาบน้ำในอ่าง
แต่ผมไม่สูงพอจะเอาช่วงล่างลงอ่าง
แล้วล้างมันแบบดีๆ
ผมจึงต้องกวักน้ำใส่ฝ่ามือ สาดไปตรงจุดซ่อนเร้น
พื้นห้องน้ำเต็มไปด้วยน้ำ
เปียกโชก
ผมจะไม่ยอมเป็นชายอินเดีย
ที่ทำห้องน้ำเละเทะ
ผมจึงเปลือยแล้วนั่งคลาน พร้อมผ้าขนหนูหนึ่งผืน
ถูพื้นห้องน้ำชั้นหนึ่งของเอมิเรตส์
ถูให้สะอาด
ทำไม เพื่อประเทศผมไง
คุณเรียกผมเป็นคนขายชาติ
ผมเป็นภารโรงต่างหาก
คุณว่าผมเป็นทาส ผมยังเป็นคนเก็บกวาด
ผมทำได้ดีด้วย
ตอนท้ายเธอขอให้ผม ช่วยไปทำอีกห้องด้วย
เธอบอก "คุณดาส คุณเลอะเทอะมาก แต่คุณเก่งงานบนพื้นมาก"
ผมบอก "คุณครับ ผมชอบตรงนี้ ตรงนี้ผมเห็นมุกตลก
ผมควรอยู่บนพื้น พื้นคือบ้านผม"
ผมชื่อวีร์ ดาส
เป็นเกียรติที่ได้แสดง ให้พวกคุณชมคืนนี้
(ขอต้อนรับสู่ชายหาด)
(คอมเมดี เซลลาร์)
("แด่วัตสัน")
คำบรรยายโดย อรนที ดนัยสวัสดิ์