POPRZEDNIO…
Wiedziałem, że świetna z nas drużyna!
Rzeczywistość niesie rozczarowania.
Zejdź na ziemię.
Skoro tak uważasz, to po co się tam wtryniłeś?
Aktha wciąż żyje!
[po upanancku] Jestem Thaim.
Co?
Przybywam odnaleźć Akthę. Jesteśmy najlepszymi druhami.
Dlaczego?
Wiara nie przenosi gór.
Nie ma z ciebie żadnego pożytku.
[po upanancku] Czekaj!
Nie pozwolę, żeby Nagi znów cierpiała!
Niebo tutaj jest takie wąskie.
W Upanancie rozciąga się szeroko.
Wyobraźnia…
Polećmy tam! Wszyscy.
[po upanancku] Kasami Dumidula!
Katars, wróciłeś!
Razem uratujemy nasz lud.
Zaczekaj, ojcze!
Musisz to przerwać.
To nie jest twoje brzemię.
Przestańmy ranić się nawzajem.
Do mnie!
Katars!
Ojcze!
Igru!
Dlaczego to zrobił?
Katars jest w mocy Pytonpytu.
- Twój głos go nie dosięgnie. - Cisza.
[po upanancku] Katars!
To ja, Supes!
Musimy stąd uciekać!
Słuchaj mojego głosu, Katars!
Co?
Zbudujemy dla Upanantczyków nowy świat!
[po upanancku] Katars!
Usłysz mój głos!
Sailo?
Przypomnij sobie głos mojego ojca.
Tylko ty mu zostałeś!
[po upanancku] Ojcze…
Igru!
To Aktha.
Wiem.
Słuchaj.
Przypomnij sobie.
Źle zrobiłem, zostawiając cię.
[po upanancku] Sailo…
Jeszcze nie.
To jeszcze nie koniec.
Nasi bracia…
Ojcze.
Muszę…
ich wszystkich uratować.
Ojcze.
Zrobiłeś dość.
To koniec.
Koniec?
Tak. Już po wszystkim.
Nie…
A więc…
Jednak…
nie mogłem nic zrobić.
Nieprawda.
To ja nic nie zrobiłam.
Pozwoliłam Maurowi umrzeć.
Opuściłam cię w cierpieniu.
To nie twoja wina.
Przepraszam,
ojcze.
Sailo…
wybacz mi, proszę.
Leci prosto na nas!
- Uważajcie! - Uciekajmy!
Znów nadlatuje! Uwaga!
Kryć się!
Zatrzymałeś płomień?
- Kanno! - Nic ci się nie stało?
Nic mi nie jest.
- Na pewno? - Tak, ale już nie ryzykujmy.
Chodźmy stąd.
- Szybko, wchodźcie! - Co?
Co to za łódka?
Popłyniemy do miasta!
- Nie wiem, ale chodźmy. - Tylko ostrożnie.
- Gotowe. - Uwaga na nogi.
Szybciej!
- Zaraz tu będzie! - Taichi, dawaj!
Song…
- Ja zostaję. - Co?
Ale jak to? Wsiadaj.
Tak będzie dobrze.
Poczekam tu na Hanę i Nagi.
Ruszaj beze mnie.
Dobrze.
- Co się dzieje? - Unosi nas?
Z czego to jest?
- Dokąd nas to niesie? - Teraz ostrożnie!
[po upanancku] To światło…
Sailo…
Wsłucham się w Pytonpyt…
żeby zrozumieć, co zamierza
i dlaczego zabrał Guphina.
Nie można tego rozwiązać bez krzywdzenia kogokolwiek?
Ten twój naiwny idealizm.
Ale może takie myślenie to dar.
Kto wie, co się wydarzy.
Wiesz, gdzie szukać rozwiązania?
W Pradawnym KOTOWARI.
Supes mi o tym powiedział.
Naprawdę…
Bądź czujny.
Będę.
Thaimie!
[po upanancku] Kasami Dumidula!
Kasami Dumidula!
Smoki z Wonderhatch
Szybko!
Zmywamy się!
Spadamy stąd!
Biegnij!
Szybko!
Thaimie!
Polecimy razem.
Potrzebuję twojej mocy.
Aktho!
Gdzie ja jestem?
Mamo!
Nagi.
Co to jest?
To wola Pytonpytu.
Wola?
To coś?
Jesteśmy w jego umyśle?
To coś więcej. To jakby jego dusza.
Stój!
- Dotykając go, utracisz siebie. - Ale trzeba go…
Nie trzeba.
Pytonpyt chce tylko żyć.
Chodźmy.
Powiedz, Aktho, nie chcesz wrócić do Upananty?
Chcę chronić to, co dla mnie ważne. Tylko tyle.
A ty tam wrócisz?
No…
Dobrze się zastanów.
Kiedy zgładzimy Pytonpyt, nie będzie czasu się namyślać.
Zgładzimy?
Nie możemy!
Co będzie z Upanantą bez Pytonpytu?
To jedyny sposób.
Nie takiego Akthy poszukiwałem.
Wolisz, żebym udawał?
Dobrocią świata nie uratujesz.
Ale mnie ona uratowała.
Zawsze byłeś dla mnie dobry.
To mnie napędzało.
Smoczarze się nie poddają, prawda?
Zbliża się.
Dokąd idziesz?
Chodź ze mną. Do Upananty.
A co z tatą?
Tyle lat na ciebie czekał.
Zrozumie.
Co ty mówisz?
To bez sensu.
Moje rysunki…
Tylko w nich mogłam żyć.
Cokolwiek robiłam,
ból był ze mną.
Oddychać mogłam tylko wtedy,
gdy rysowałam świat przepływający przez moje myśli.
Zawsze czułam, że nasz świat
nie jest miejscem dla mnie.
Ze mną jest tak samo.
Widziałam barwy dźwięków,
a wszyscy mówili, że kłamię.
Ale…
Thaim czegoś mnie nauczył.
Póki uciekamy,
nic się nie zmieni.
Tak więc…
nie odejdę do Upananty.
Rozumiem.
Przykro mi.
W porządku.
Ale…
zawsze pamiętaj…
że twoja wyobraźnia to okno na świat!
Nie jesteś ranny?
Nie zatrzymuj się.
Aktho.
Przed nami!
Aktho!
Jak ty lubisz utrudniać.
Daruj…
Ale to prawda.
Świetna z nas była drużyna.
- Aktho! - [po upanancku] Zostań!
Ruszaj!
Kasami Dumidula.
Nie…
Nie zdążyliśmy…
wybrać ci imienia…
Nil!
Jairo!
Wszystko jest wolą Pytonpytu.
Nagi?
Thaimie!
Jesteś cała?
Tak.
Spójrz.
To musi być Pradawne KOTOWARI.
Co chcesz zrobić?
To niebezpieczne.
Chcę go posłuchać.
- Poznać rozwiązanie. - Powie ci, jak go powstrzymać?
Tego nie wiem…
ale muszę spróbować
albo dalej będziemy się nawzajem krzywdzić.
A to zbyt bolesne.
Thaimie.
Dlatego…
muszę to zrobić.
[po upanancku] Co się…
Pytonpycie.
Dlaczego…
Thaimie.
Nic ci nie jest?
Jeszcze odrobinę.
Już prawie to mamy.
Nagi.
Razem
damy radę.
[po upanancku] Pytonpycie,
pomóż mi cię zrozumieć.
Thaimie?
[po upanancku] Pytonpycie,
pozwól mi zrozumieć.
Pytonpycie,
powiedz, czym jesteś.
Uspokoił się.
Udało nam się. Odpuścił.
Zrezygnował!
Wracajmy.
Nie, idź sama.
Co takiego?
Będę dalej mówił do Pytonpytu.
W ten sposób
ochronię obydwa światy.
Thaimie…
Proszę cię…
Thaimie!
Dość już!
Thaimie!
[po upanancku] Pytonpycie…
Musi istnieć więcej niż jedna odpowiedź.
Thaimie…
HOT DOGI YOKOJA
- Dziękuję za cierpliwość. - Dziękujemy.
Co dla pani?
- Jednego hot doga proszę. - Już.
Dla mnie też hot dog.
Mogę przyjąć zamówienie?
Dobrze.
Zaraz podam.
PÓŁ ROKU PÓŹNIEJ
- Słuchaj. - No?
Pomożesz mi w nauce?
- Jasne. - Dziękuję.
Czyli 96 gramów?
Widzisz? Potrafisz.
Dzięki.
A właśnie.
- Chciałem ci coś pokazać. - Co?
O, dzisiaj pierożki?
Zgadza się.
Super.
- Wróciła. - To dobrze.
- Już jestem. - Wchodź, wchodź.
Cześć, maleństwo.
Zasypia w sekundę.
Drzemka musi być.
Już są. Taichi, patrz!
Ale dzisiaj zimno.
Znów zejdzie nam cała fasolówka.
Jakie to dziwne.
Wydarzyło się niemożliwe
i teraz jest częścią naszego świata.
Jak gdyby nic się nie stało.
Nie ma w tym nic niezwykłego.
Życie to ciągłe przystosowywanie się.
Thaim wciąż dla nas walczy.
Tak.
Dzięki niemu wszystko jest w równowadze.
Zobaczę go jeszcze?
Bo jest upierdliwy. Choć przynajmniej pocieszny.
A moich rodziców?
Spotkam się z nimi?
To na razie.
Wyobraźnia…
to okno na świat.
Nagi!
Dzień dobry.
Mrozik dzisiaj!
- No wiem, zamarzam. - Ja już jestem soplem.
Jeśli usłyszeć zdołam
Dźwięk zza nieba zasłony
Może przekroczę granicę
Snu, co wciąż się śni
To jakby ktoś wezwał mnie
Do świata, w którzy wierzyłam
I w którym żyjesz ty
Spuść serce z łańcucha i patrz
Nowy widok rozpościera się
Wczoraj przechodzi w dziś
Czas wiąże ze sobą
Wszystkie chwile na zawsze
Przyjdzie więc taki dzień
Gdy wykroczymy poza sen
Drzwi staną otworem
I przez próg
Usłyszę twój głos
Choćby wszystko się rozpadło
I nie zostało nam nic
Wystarczy sięgnąć w dal
Gdy dobiegnie do nas
Dźwięk zza nieba zasłony
Może przekroczę granicę
Snu, co wciąż się śni
Napisy: Kamil Rogula