Myślę, że mam tę zdolność od dzieciństwa.
W fabryce zdarzył się wypadek.
Chciał pomóc.
- Dziękuję. - To było dawno temu.
Bengt nie brał udziału w wypadku.
Wiedziałabym o tym.
- Nie możecie wyjść. - Jestem z policji, potrzebujemy jej.
- Co myślisz? - Oskar widział morderstwo Hanny.
I skończył w rzece.
A Josefin zamordowała ta sama osoba.
Dowiedzmy się, kto dał im naszyjniki.
Co masz na myśli? Jestem tutaj.
Wiem, kim jest „T”.
Cześć.
Znalazłeś coś?
Nie, nic odnośnie dat, które sprawdzamy.
Nic nie mamy.
Kiedy zmarł mój tata
wiedziałam o tym, zanim to się stało.
Myślę, że to wizje.
Gdy umarli Hanna, Oskar i Josefin
miałam sen.
Teraz ten sen powrócił.
Myślę, że znów coś się wydarzy.
Hanna raz mi się ukazała, na basenie.
Tommy też tam był.
I widziałam go też dziś, gdy zobaczyłam to zdjęcie.
Hanna pisała o „T” i chodziła tam pływać.
Musimy tylko znaleźć powiązanie z Josefin.
W porządku.
Spróbujmy.
Jutro pogrzeb Hanny.
Tak, wiem.
Tam.
- Cześć, Sara. - Hej.
- Coś się stało? - Nie.
Chcemy tylko zadać kilka pytań.
Właściwie potrzebujemy pomocy Tommy'ego
ale wiesz, jak reaguje, gdy się pojawiamy.
Badamy wydarzenia z marca 2019 roku.
Tommy mógł coś widzieć.
Pracował w tym czasie w stajni w Backa?
Pracował? Chyba nie znacie Tommy'ego.
Przecież czasem pracuje dorywczo, prawda?
Pomagał przy przebudowie placu zabaw.
Tak... Tak, pomagał.
Miewa lepsze chwile.
Przykro mi, będziecie musieli z nim porozmawiać.
W porządku, dzięki.
Musimy ustalić, kto zajmował się tą budową.
Sprawdzę to jak tylko wrócę.
Ty na razie lepiej się nie ujawniaj.
Halo?
Hej.
Myślę, że Simon może tego potrzebować.
Dobrze.
Co oni robią?
Oglądają film.
Wszystko w porządku?
Tak.
Hej...
Rozumiem twój smutek i rozczarowanie.
Źle się to skończyło.
Gdybyś tylko pomyślała, wiedziałabyś
że byłem z tobą.
Kiedy zginęły te dziewczyny.
W obu przypadkach. Byłem z tobą w szpitalu.
Przykro mi.
Przepraszam.
Dzień dobry.
Hej.
- Który z was to Paul? - Ja.
Dzwoniłem wcześniej. Jestem Nassir.
Moja koleżanka, Veronika.
Czy to prawda, że Tommy Sand pracuje u ciebie dorywczo?
Tommy? Tak, czasem daję mu zlecenie, kiedy potrzebuję spawacza.
Czy możesz sprawdzić
czy pracował u ciebie w marcu 2019 roku?
Jest.
Tommy zaczął tu pracę pierwszego marca 2019 roku
i zrezygnował trzy dni później.
- Dlaczego? - Tak jest zwykle z takimi typami.
Dajesz im szansę, ale nie radzą sobie z tym.
Spóźniają się, nie potrafią się zachować.
Co się stało?
Wysłałem go na zlecenie w eleganckiej posiadłości.
Bułka z masłem, ale Tommy miał wybuchowy charakter.
Nie mógł znieść, że właścicielka wydaje mu polecenia
rzucał niestosowne teksty do dziewczyn w stajni.
Wiecie, o co chodzi.
Czy to nie była przypadkiem posiadłość rodziny Forss?
Tak.
Dziękujemy za informacje.
- Prześlesz mi kopię? - Jasne.
Świetnie, miłego dnia.
Sprowadzę Tommy'ego.
Możesz zadzwonić do swojego prawnika.
I jak mi to niby pomoże?
Myślisz, że jakiś cholerny prawnik
będzie wiedział, gdzie wtedy byłem
jak sam nie mam pojęcia?
Jesteś opóźniony, czy co?
- Zabawny jesteś. - Dziękuję.
W twoim interesie jest odpowiedzieć na moje pytania.
Rozumiesz?
Czy spotkałeś tam Josefin?
Kurwa, daj spokój.
Nic nie zrobiłem. Cholerny idiota.
Tommy, możemy cię powiązać z dwiema zamordowanymi dziewczynami.
Spotkałeś Hannę Hagman na basenie.
Pisała o tym w swoim pamiętniku.
Rozumiesz chyba, czemu muszę wiedzieć gdzie byłeś w tych dniach.
Nassir.
- Cześć, Tommy. - Hej.
- Możesz już skończyć. - Chcę mu zadać jeszcze kilka pytań.
- Odnośnie? - Sprawy Hanny Hagman.
Ta sprawa jest zamknięta.
Też szukasz powiązań, które nie istnieją?
Odpuść.
W porządku.
Możesz wracać do domu, Tommy.
Dobra.
Boże. Tobie oddajemy Hannę.
Tobie oddajemy siebie.
Pomóż nam ponieść nasz żal i lament.
Zachowaj nas teraz i na wieki
w imię Chrystusa.
Módlmy się.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie
święć się imię Twoje
przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja
jako w niebie, tak i na ziemi.
Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj.
I odpuść nam nasze winy...
Dodzwoniłeś się do Veroniki Gren, zostaw wiadomość.
Hej, nie mogłem dłużej zatrzymać Tommy'ego, śledzę go. Oddzwoń.
...jak i my odpuszczamy naszym winowajcom.
I nie wódź nas na pokuszenie
ale nas zbaw ode złego.
Bo Twoje jest królestwo, moc i chwała
na wieki wieków. Amen.
Cieszę się, że przyszłaś.
Jakiś czas temu powiedziałaś, że tata nie zginął w wypadku, pamiętasz?
Mówię dużo rzeczy.
Ale jeśli cię teraz zapytam
czy to był wypadek czy może coś innego?
Proszę, możesz odpowiedzieć?
Dokąd idziesz?
Ninni?
Kto to?
Veronika.
Mogę wejść?
Tak, pewnie.
Czego chcesz?
Chciałam tylko wiedzieć...
co dokładnie się wydarzyło, gdy mój tata zginął w fabryce?
To, co się stało z Bengtem, było straszne...
Straszne.
Dowiedziałam się też, że dałeś mojej mamie pieniądze.
Czemu to zrobiłeś?
Bo ich potrzebowała.
Tak, ale... nie musiałeś jej nic dawać.
Chciałem, żeby była szczęśliwa.
- To coś złego? - Nie, nie.
Posłuchaj...
Muszę cię chyba poprosić, żebyś wyszła.
- Jestem zmęczony. - Tak.
Odłóż to.
To Martin i Monika?
Odłóż to.
Naszyjnik z motylem.
Wyjdź stąd.
Dlaczego Monika ma naszyjnik z motylem?
O czym ty mówisz?
Taki sam jaki nosiły zamordowane dziewczyny.
Jakie dziewczyny?
Czemu twoja córka popełniła samobójstwo?
Nie chcę o niej rozmawiać.
Nie chcę rozmawiać o Monice!
Dlaczego się zabiła?
Ivar?
Musisz mi powiedzieć, chodzi o życie innych.
Ivar?
Ivar, dlaczego odebrała sobie życie?
- Zrobiłabyś to samo. - Co masz na myśli?
Co byś zrobiła?
- O czym ty mówisz? - Zrobiłem to dla moich dzieci.
Co zrobiłeś?
Chodziło o to...
Bengt twierdził, że to widział.
Ale to było kłamstwo.
- Co widział? - Nie było dowodów.
Nie było żadnych podstaw, by go oskarżyć.
Co widział?
Przyszedł do fabryki za wcześnie.
Powiedział, że zobaczył Martina.
Że Martin robił Monice rzeczy...
Których nie robi się siostrze.
Muszę komuś to powiedzieć.
- Nikomu nie powiesz. - Kto będzie następny?
Nie bądź samolubny. Trzeba to zgłosić.
- Mogę utrudnić ci życie. - Nie wolno mu...
- Trzymaj gębę na kłódkę! - Nie dotykaj mnie.
Więc zabiłeś mojego ojca.
Martin wymknął się spod kontroli.
- Halo? - Czekaj, ja... halo?
Halo? Veronika?
- Posł... - Nie słyszę.
- Halo? - "T" to trener.
Jak to trener? Halo?
- On... - Możesz powtórzyć?
- Halo... - Halo?
Hej, Nassir, co słychać?
Miły spacerek po lesie?
Hej, to ja. Martin to "T".
"T" jak trener. Jadę do niego.
Liv!
- Co? - Tak, szaleństwo.
Nie wiem, strasznie się martwię.
Spójrz na to.
- Żartujesz, to też on? - Co nie?
Popatrz tylko na to.
MAMA
Kto to był?
Nikt.
Tak czy siak... szaleństwo.
- Muszę lecieć. - Dobra, na razie, pa.
Hej.
- Liv jest u ciebie? - Nie, czemu pytasz?
Muszę ją złapać, wiesz, gdzie jest?
Może lepiej dać jej trochę przestrzeni.
Możesz odpowiedzieć? Gdzie jest Liv?
Jest u Molly.
- Jesteś pewien? - Tak.
Dobrze, dziękuję.
Poćwiczymy zawracanie. Proszę.
Dobrze, Liv.
Musisz to wymierzyć, żeby mocno się odbić.
Odwróć się.
Robisz taki ruch
odpychając się w tym samym momencie. Dobrze.
Podoba ci się?
Naszyjnik.
Tak, jest bardzo ładny.
Pomyślałem o tobie jak go zobaczyłem.
Wracajmy do treningu.
Hej, Katrin. Czy Martin jest w domu?
Cześć, Veronika.
Jest w domu?
- Nie. - A gdzie jest?
- Pojechał. - Dokąd?
Wybierał się na basen.
- Molly. - Jest z tobą Liv?
Co?
- Jest tam Liv? - Nie, wyszła jakiś czas temu.
To gdzie, do diabła, jest?
Wybierała się na trening, nie wiem, gdzie jest...
A co? Coś się stało?
Proszę.
Dziękuję.
Treningi z tobą to czysta przyjemność.
Słuchasz tego, co mówię
i rozumiesz, co trzeba zmienić.
- Świetnie. - Dziękuję.
Masz śliczny uśmiech.
Nic dziwnego, że tak mówię, prawda?
Na pewno słyszałaś to wiele razy.
Nie wiem...
Jesteś wyjątkowa, Liv.
Pomogę ci się osuszyć.
Hej...
Należymy do siebie, ty i ja.
Też to czujesz, prawda?
Liv.
Liv?
Źle to wyszło.
Przepraszam, to nieporozumienie.
Wyjdź, Liv.
Nie wstydź się, że ze mną flirtowałaś.
Liv, czekaj!
Liv, możesz już wyjść.
Hej...
Nie musisz się wstydzić.
To normalne w twoim wieku, być zagubionym uczuciowo.
Chcę tylko pomóc.
Czujesz się zakłopotana, że wysłałaś mi te sygnały.
Nikomu nie powiem.
Co ty na to?
Liv, stój!
Czekaj!
Liv!
Liv?
- Liv! - Mamo.
Puść ją.
Puść ją, Martin!
Nie jest z nią dobrze.
Mogę wyjaśnić, to nie to, na co wygląda.
Dobrze.
Veronika, znasz mnie.
W porządku, tylko ją puść.
Nie zbliżaj się!
Martin...
Oddaj mi ją i zapomnimy o tym, dobrze?
W porządku? Co?
Wiem, co zrobiłeś.
Wiem wszystko.
Ale ci pomogę.
Stój.
- Obiecuję, że ci pomogę. - Nie podchodź!
Liv?
To C2120715.
Hej.
Boże, Veronika... Nie powinnaś iść do domu odpocząć?
Tak, chciałam tylko skończyć zeznanie.
Szczęście, że śledczy znaleźli dziennik.
Tak. Pytanie, czy bylibyśmy w stanie
zamknąć za to Martina.
Może masz rację.
Przykro mi z powodu Liv.
Cieszę się, że już z nią lepiej.
Idź do domu.
Tak, ja to dokończę.
Słuchaj
nie mówiłaś nikomu o Josefin, prawda?
Nie rób tego.
Ta sprawa jest i tak wystarczająco skomplikowana.
Jak dla mnie Niklas Borsén może zostać w więzieniu.
Dobrze. Dziękuję.
Na razie.
Dzień dobry.
- Dzień dobry. - Jak się masz?
W porządku.
Chcesz naleśniki?
Jasne.
Ty też chcesz?
Nie, dzięki.
Wszystko z nią w porządku?
Jest w szoku, tak sądzę.
Albo to wypiera... Nie wiem.
Powinniśmy z nią porozmawiać?
Liv żyje, to najważniejsze.
Potrzebuje spokoju.
A ty czego potrzebujesz?
Nie wiem.
Czasu, może.
- Halo? - Hej.
Czemu siedzisz po ciemku?
Usiądź, Simon.
Jadłaś coś?
Nie, jeszcze nie.
Widzę, że znów gdzieś wyjeżdżasz.
Pomyślałam, że może.
No tak, dokąd tym razem się wybierasz?
Nie wiem.
Simon, zajmiesz się kwiatami?
- Tak. - Dziękuję.
Wyglądasz jakoś inaczej.
Tak?
Wyglądasz dobrze.
Może dobrze się czuję.
Veronika?
Cieszę się, że cię złapaliśmy.
To rzeczy Ninni.
Bardzo mi przykro.
Ale... ty też ją widziałeś, prawda?
Mamo, chodźmy już.