‎(เมื่อเราเข้าใจรัก)
‎- มาแล้วเหรอ ‎- อือ
‎กลับไวแฮะ
‎การตรวจสอบเสร็จไวน่ะ
‎คุณแม่พี่จะไปถึงอย่างปลอดภัยไหมนะ
‎สนามบินที่ไทยคนพลุกพล่านด้วยสิ
‎อือ
‎เห็นว่าให้เงินแม่เผื่อไปใช้จ่ายด้วย
‎ขอบใจนะ
‎เรื่องแค่นี้เอง
‎(ตอน 9)
‎หัวหน้าฮาคะ
‎หัวหน้าฮา
‎ครับ
‎อ้อ คุณอัน
‎เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ
‎เจ้าบ่าวต้องเข้าพิธีแล้ว ‎แต่ผู้ช่วยยางหายตัวไป
‎ว่าไงนะครับ
‎ยังหาไม่เจอใช่ไหมครับ
‎ยังค่ะ ‎ตึกนี้มีดาดฟ้านะคะ หัวหน้าฮา
‎เดี๋ยวผมขึ้นไปดูครับ
‎ไอ้บ้านี่ มาทำอะไรที่นี่
‎มาทำอะไรอยู่ตรงนี้ล่ะ ซอกฮยอน
‎จองอึนทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไง
‎ทำอะไรล่ะ
‎เธอบอกว่า…
‎เธอขอให้ฉันมีความสุข
‎เราคบกันสี่ปีแต่ฉันไปแต่งกับคนอื่น ‎มีความสุขบ้าอะไร
‎พูดออกมาได้ยังไง
‎ไม่มีจองอึนสักคน ‎ฉันจะมีความสุขได้ยังไง
‎แต่นี่วันแต่งงานของนายนะ
‎ตั้งสติหน่อยสิ ไอ้บ้าเอ๊ย
‎ซังซู ฉันแต่งงานไม่ได้แล้ว
‎ฉันแต่งไม่ได้แล้วว่ะ
‎จริงๆ เลย
‎เชิญบ่าวสาวครับ
‎ผ่านไปจนได้ ค่อยโล่งอกนะคะ
‎ผมรู้ว่าเขาต้องผ่านพ้นได้
‎นั่นสินะคะ
‎ยังไงเขาก็ต้องทำให้ได้
‎เอาละ ทุกคนมองกล้องนะครับ เอาละ
‎ขอโทษนะครับ ‎คุณผู้ชายตัวสูงๆ ตรงแถวสอง
‎ผมเหรอครับ
‎ครับ ช่วยสลับที่ ‎กับคุณผู้ชายด้านหลังทีครับ
‎บ้าจริง
‎เอาละ มองกล้องหน่อยครับ ‎จะถ่ายแล้วนะครับ
‎หนึ่ง สอง สาม
‎ยิ้มหน่อยครับ
‎(เมื่อเราเข้าใจรัก)
‎ผู้ช่วยพัค
‎- ไม่เจอกันนานเลย ‎- สวัสดีค่ะ
‎ดีจัง ที่ได้เจอกันแบบนี้
‎สบายดีไหมคะ
‎คุณพ่อสบายดีนะ
‎ค่ะ
‎สวัสดีครับ ผู้อำนวยการ
‎- ขอคุยด้วยได้ไหมครับ ‎- เอาสิ
‎ครับ
‎ผู้ช่วยพัค
‎คะ
‎นี่
‎เหมือนแฟนนาย ‎จะรู้จักกับผู้อำนวยการด้วยสินะ
‎อิจฉานายจัง ซังซู
‎มาทำอะไรอยู่ตรงนี้คะ
‎ไม่เห็นตั้งแต่ตอนกินข้าวแล้ว
‎ผมคิดว่า…
‎ผมไม่ควรมาที่นี่เลยน่ะครับ
‎คุณก็ทำงานร่วมกับทุกคนนี่คะ
‎ผู้ช่วยยางต้องขอบคุณที่คุณมาแน่ๆ
‎เรากลับกันเลยดีไหมครับ
‎อันที่จริงฉันก็หิวนิดๆ นะ
‎ไปกินอะไรอร่อยๆ แล้วค่อยกลับนะ
‎ครับ
‎เขาชื่อฮาซังซูแน่เหรอคะ
‎อือ
‎ตลกใช่ไหมล่ะ อย่างกับฮาซี้ซั้วเลย
‎แต่ก็นะ ถึงจะเป็นผู้ชาย ‎รูปร่างท่าทางดีก็เถอะ
‎แต่ไม่ใช่ว่าหล่อแล้วจบนี่นา
‎แม่เขาเป็นหม้าย…
‎ไม่ใช่อะไรนะ คือ…
‎แน่นอนว่าคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว ‎ที่เลี้ยงลูกดีแบบคุณก็มี
‎ฉันไม่ได้เป็นคนใจแคบอะไรแบบนั้นนะ
‎แค่ตาแก่ที่บ้านฉันเป็นคนหัวโบราณน่ะ
‎รุ่นพี่รู้หรือเปล่า
‎ถ้ารับดอกไม้ได้ ‎แล้วไม่แต่งภายในครึ่งปี
‎ก็จะไม่ได้แต่งไปอีกสามปีเลยนะ
‎งมงายทั้งเพแหละ
‎เห็นงมงายแบบนี้ ‎มีวัดเป็นสถิติด้วยนะ
‎ฉันว่าเรื่องงมงายก็คืองมงายนั่นแหละ
‎ทำไมท้องไส้ปั่นป่วนจังนะ
‎แวะบ้านรุ่นพี่ดีกว่า
‎ฉันอยากแวะไปกินรามยอนห้องพี่
‎ทำไมมองแบบนั้นล่ะ
‎ฉันแค่จะแวะไปกินรามยอนจริงๆ นะ
‎ได้สิ ใครพูดอะไรหรือยังละ
‎เราน่าจะไปหาอะไรดีๆ กว่านี้กินกัน
‎แบบนี้ถูกใจผมสุดแล้ว
‎สุดสัปดาห์นี้เราทำอะไรกันดีคะ
‎อ้อ จริงด้วย
‎ไม่เป็นไรหรอกครับ ‎สุดสัปดาห์นี้ผมพักหน่อยก็ได้
‎ถ้าอย่างนั้นช่วงเช้า ‎เราไปตลาดดอกไม้กันดีไหมคะ
‎ครับ ก็ดีนะ
‎หรือไปหอศิลป์ไหม ‎มีนิทรรศการที่ฉันสนใจพอดีเลย
‎แบบนั้นก็น่าจะดีครับ
‎หรือเราจะไปทะเลกันดีคะ
‎ทะเลผมก็ชอบครับ
‎อะไรของคุณจงฮยอนคะเนี่ย
‎อะไรเหรอครับ
‎ทำไมเออออไปกับฉันหมดเลยล่ะ
‎เพราะมันเป็นสิ่งที่คุณซูยอง ‎อยากทำนี่ครับ
‎เพราะงั้นคุณจงฮยอน ‎เลยจะตามใจฉันทุกอย่างเหรอคะ
‎ผมก็ชอบเหมือนกันไง
‎ช่างเถอะค่ะ
‎ฉันก็อยากมีเวลาส่วนตัว ‎คุณจงฮยอนอ่านหนังสือไปเถอะ
‎- กินเสร็จหรือยังคะ ‎- ครับ
‎ไปกันเลยไหม
‎- ผมจ่ายเองครับ ‎- ไว้คราวหน้านะคะ
‎เถ้าแก่เนี้ยคะ
‎นี่ค่ะ ขอบคุณสำหรับอาหารค่ะ
‎ไปกันเถอะค่ะ
‎เสร็จแล้ว
‎น่ากินจัง
‎โทษทีนะคะ รุ่นพี่ ‎ฉันคงกินรามยอนไม่ไหวแล้วละ
‎หือ ทำไมล่ะ
‎จู่ๆ ก็รู้สึกไม่ดี ขอโทษนะ
‎เป็นอะไร ไม่สบายหรือเปล่า
‎คงกินมาจากงานแต่งเยอะเกินน่ะ
‎- เดี๋ยวกลับไปกินยานอน ‎- งั้นฉันไปส่งนะ
‎ไม่ต้องหรอก ‎ฉันนั่งแท็กซี่ไปแป๊บเดียวเอง
‎ถึงบ้านแล้วจะโทรหานะ
‎นั่นอะไรเหรอคะ
‎ไม่ใช่ไวน์ดีเด่อะไรหรอกครับ
‎เมื่อก่อนฉันดื่ม ‎ของพวกนี้บ่อยเลยละค่ะ
‎ก่อนนี้คุณพูดไว้ ‎ที่ว่าไม่ต้องตามใจคุณทุกอย่าง
‎คุณซูยองเอง ‎ก็ไม่ต้องตามใจผมทุกอย่างนะครับ
‎หลังเลิกงานก็แวะไวน์บาร์ ‎หรือแกลเลอรี่ที่คุณเคยไปบ่อยๆ
‎เหมือนเคยเถอะครับ
‎แต่ฉันชอบกลับบ้าน ‎แล้วมาอยู่กับคุณจงฮยอนนี่คะ
‎ไม่ได้ดื่มนาน อร่อยกว่าเดิมอีก
‎ขอบคุณนะคะ
‎และรับนี่ไว้ด้วยครับ
‎ค่าใช้จ่ายในบ้านครับ ‎ไม่ได้เยอะอะไรหรอก
‎ไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้ค่ะ
‎ผมสบายใจที่จะให้นี่ครับ
‎เข้าใจแล้วค่ะ งั้นขอรับไว้นะคะ
‎ชนแก้วหน่อยไหมครับ
‎เพื่อการสอบที่ราบรื่นของคุณจงฮยอน
‎ไชโย
‎อือ แม่
‎ผมอยู่บ้าน
‎ก็ต้องอยู่คนเดียวสิ
‎อะไรเนี่ย ‎ปกติไม่เคยเห็นแม่ไม่โทรมาก่อนเลย
‎ก็เผื่อมีคนอื่นอยู่ด้วยไง
‎จะอยู่กับใครได้ล่ะ
‎พัคมีกยอง
‎คบกันอยู่จริงๆ เหรอ
‎วันนี้ก็ไปเจอกันมาใช่ไหม
‎รู้ได้ยังไงเหรอ
‎เธอเป็นลูกค้าประจำ ‎เธอกับแม่เธอเป็นลูกค้าวีไอพี
‎เนกไทนั่นก็เป็นของขวัญ ‎จากแม่ของคุณพัคมีกยอง
‎ฉันกับแม่มีกยองเป็นเพื่อนกัน
‎ก่อนคบกัน ‎รู้ใช่ไหมว่าบ้านเขาเป็นยังไง
‎เป็นยังไงเหรอ
‎เจ้าของตึกที่ฉันเปิดร้านอยู่ ‎เป็นเพื่อนกับแม่มีกยอง
‎กลุ่มคนรวยระดับเดียวกัน
‎คนที่แร้นแค้นที่สุดในกลุ่มนั้น ‎คือเจ้าของตึกที่ว่านั่นแหละ
‎ถึงอย่างนั้น ‎ฉันก็เอาใจช่วยเรื่องแกนะ
‎ฉันชอบที่แกมีแฟนและมีชีวิตของตัวเอง
‎เอาจางโจริมไปด้วยครับ
‎ฮาซังซู แกก็มีดีเท่าเธอนั่นแหละ
‎(อันซูยอง)
‎(เคล็ดลับรับมือกับเช็ค)
‎(วิธีบันพิมพ์ทึกรายการ ‎เคลื่อนไหวบัญชี)
‎(อันซูยองคบกับจองจงฮยอน ‎แต่จะไปนัดบอดอีกเหรอ)
‎ผู้ช่วยพัคคะ เอกสารส่งมอบ ‎อยู่บนโต๊ะแล้วนะคะ
‎ขอบคุณค่ะ คุณอัน
‎ส่วนนี่ของหัวหน้าฮาค่ะ
‎ขอบคุณครับ คุณซูยอง
‎- รุ่นพี่ก็ชอบเธอเหรอคะ ‎- หือ
‎คุณอันซูยองน่ะค่ะ
‎รุ่นพี่ยังไม่รู้ใช่ไหม
‎อย่างที่เธอพูดแหละ
‎ฉันยังไม่พร้อมร้อยเปอร์เซ็นต์
‎ที่ผ่านมาก็โสดมาตลอดเลยเหรอ ‎คนที่ชอบก็ไม่มีเหรอ
‎อันซูยอง!
‎เกิดอะไรขึ้น ‎ระหว่างคุณกับรุ่นพี่เหรอ
‎คุณชอบคุณฮางั้นเหรอ
‎ว่าไงนะ
‎ถึงบ้านเรียบร้อยดีไหม
‎ค่อยยังชั่วหรือยัง
‎(คนของฉัน)
‎หนักชะมัด
‎(เชิญหยิบได้ตามสบาย)
‎อือ
‎รุ่นพี่ ทำยังไงดีล่ะ ‎วันนี้ฉันคงไปไม่ได้แล้ว
‎อ๋อ ไม่เป็นไร ว่าแต่มีอะไรหรือเปล่า
‎ไม่มีอะไร แค่มีเรื่องด่วนเข้ามาน่ะ
‎อ๋อ งั้นเหรอ
‎ขอโทษนะ
‎อือ
‎เข้าใจแล้ว ไว้ฉันโทรหานะ
‎อือ
‎(ผู้ช่วยผู้จัดการ พัคมีกยอง)
‎- กลับมาแล้วเหรอคะ ‎- ไปไหนกันดีครับ
‎พอดีผู้ช่วยพัคอยากเจอฉันน่ะค่ะ
‎อุตส่าห์เลิกไว ‎เพราะเห็นเป็นสุดสัปดาห์
‎ไม่นานหรอกค่ะ เดี๋ยวฉันจะรีบกลับ
‎ไม่เป็นไรครับ ตามสบายเลย
‎กลายเป็นแบบนี้ไปได้ยังไงครับ
‎ฉันเหนื่อยที่ต้องมาคอยรดน้ำ
‎ส่วนเปียโนก็แทบไม่ได้แตะเลย ‎ฉันเลยเคลียร์ออกไปหมดค่ะ
‎เอาของออกมาไว้ตรงนี้ ‎ดีกว่าไปกองอยู่ในห้องคุณจริงไหม
‎ฉันสายแล้ว จะรีบไปรีบกลับนะคะ
‎คุณซูยอง
‎มาคุยกันสักเดี๋ยวนะครับ
‎เรื่องย้ายมาอยู่บ้านคุณซูยอง
‎ผมคิดและลังเลอยู่นาน
‎ผมย้ายเข้ามา ‎แสร้งทำเหมือนว่าคุณเกลี้ยกล่อมผม
‎หรือผมเองก็แอบรอ ‎ให้คุณซูยองเอ่ยปากชวน
‎บางครั้งผมก็แอบสงสัยตัวเองครับ
‎แล้วทุกๆ ครั้ง…
‎ผมจะรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า ‎และน่าสมเพช
‎คุณจงฮยอน นี่มันเรื่องอะไรกันคะ
‎เรื่องระเบียงไงครับ
‎ถ้าคุณซูยองทำแบบนี้
‎แล้วผมจะอยู่ที่นี่ได้ยังไงกันครับ
‎ฉันทำอะไรเหรอคะ
‎ผมไปรบกวนชีวิตคุณนี่ครับ
‎คุณต้องยกห้องให้ผม
‎ไหนจะจัดการระเบียงให้โล่งอีก
‎คุณทิ้งทุกอย่างที่ชอบ ‎หรือยอมถอยให้เพราะผม
‎มันมากเกินไปครับ
‎ผมเลยไม่รู้จริงๆ ว่าต้องทำยังไงต่อ
‎เสียใจเหรอคะ
‎ที่ตกลงย้ายมาอยู่ด้วยกัน
‎ก็จริงแหละค่ะ สำหรับเรื่องระเบียง
‎ถ้าอยู่คนเดียว ‎ฉันคงไม่เอามันออกไปจนหมด
‎ส่วนหนึ่งเป็นเพราะคุณจงฮยอนก็จริง ‎แต่ว่า…
‎แล้วทำไมจะไม่ได้ล่ะคะ
‎ถ้าฉันตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน ‎คุณจะไม่ทำเหมือนฉันเหรอคะ
‎ขณะที่ฉันลำบาก ‎คุณก็จะนั่งดูเฉยๆ เหรอคะ
‎คุณซูยอง
‎มันไม่ใช่แบบนั้น
‎บอกฉันมาสิคะ
‎ไม่มีอะไรแล้วครับ ผมขอโทษ
‎ฉันจะรีบกลับนะคะ
‎ไปดื่มกันหน่อยไหม
‎ไว้คราวหน้านะครับ
‎ทำไม มีเดตเหรอ
‎เขาก็รู้กันหมดแล้วละ
‎ที่คุณซังซูเดตกับผู้ช่วยพัคมีกยอง
‎แต่ผมนึกว่าคุณซังซู ‎อะไรยังไงกับคุณอันซูยองซะอีก
‎ผมเห็นพวกคุณสองคนที่ศูนย์อบรม
‎พอบอกให้คุณช่วยแนะนำเธอให้ผมหน่อย ‎คุณก็ปฏิเสธ
‎แต่ตอนนี้คุณซังซู ‎ก็เหมือนมีใบประกันความมั่นคงแล้ว
‎ถ้าแต่งกับผู้ช่วยพัคมีกยอง
‎ต่อให้ลาออก ‎คุณก็ไม่ต้องกังวลเรื่องเงิน
‎มีเรื่องอะไรงั้นเหรอคะ
‎ทำไม
‎ก็แค่…
‎สีหน้าคุณดูไม่ดีเลยน่ะค่ะ
‎ช่วงนี้ฉันมีความสุขจะตาย
‎เรื่องกับรุ่นพี่ก็กำลังไปได้ดี
‎อาจเพราะแบบนั้น
‎ฉันถึงอยากรู้ทุกเรื่องของรุ่นพี่
‎รุ่นพี่เป็นยังไงบ้างเหรอคะ
‎คุณซูยองทำงานกับเขามานานแล้วนี่นา
‎คงรู้จักรุ่นพี่ดีมากแน่ๆ
‎ที่ผ่านมาเขาไม่ได้คบใครเลยจริงเหรอ
‎หรือเขาเคยชอบใครบ้างไหม
‎หรือเคยคุยๆ กับใครหรือเปล่า
‎ทำไมล่ะ ‎ในธนาคารก็มีเรื่องแบบนี้ได้นี่นา
‎ไม่มีเลยเหรอ
‎ฉันไม่รู้หรอกค่ะ
‎แต่ก็นั่นแหละ
‎ใครเขาสนเรื่องพวกนี้กัน
‎ตอนนี้คนที่คบกับรุ่นพี่คือฉัน
‎และคนที่รุ่นพี่ชอบก็คือฉัน
‎ใช่ไหมล่ะ
‎เราดื่มไวน์กันอีกสักแก้วดีไหม
‎เลือกตามสบายเลยนะ ‎ฉันขอไปเข้าห้องน้ำเดี๋ยว
‎ค่ะ
‎(คนของฉัน)
‎ที่ผ่านมาเขาไม่ได้คบใครเลยจริงเหรอ
‎หรือเขาเคยชอบใครบ้างไหม ‎หรือเคยคุยๆ กับใครหรือเปล่า
‎ทำไมล่ะ ‎ในธนาคารก็มีเรื่องแบบนี้ได้นี่นา
‎คุณซูยอง หลับเหรอครับ
‎เปล่าหรอกค่ะ
‎ขอเข้าไปได้ไหมครับ
‎ค่ะ
‎ขอโทษนะครับ
‎เรื่องอะไรคะ
‎ที่ผม…
‎เป็นคนที่ไร้ประโยชน์แบบนี้
‎แต่ถึงอย่างนั้น…
‎ผมก็ยังชอบคุณซูยองมากอยู่ดี
‎ฉันรู้ค่ะ
‎ผมถึงได้มาอยู่ที่นี่ไงครับ
‎ฉันรู้ค่ะ
‎มาแล้วเหรอครับ
‎มาไวนะคะเนี่ย
‎วันนี้ผมเป็นเวรเปิดธนาคารน่ะครับ
‎ผมชงกาแฟอยู่พอดี…
‎รับสักแก้วไหมครับ
‎ยังดีกว่าค่ะ
‎ครับ
‎(ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า)
‎แต่เปลี่ยนชุดเสร็จแล้ว ‎ฉันรบกวนขอสักแก้วนะคะ
‎อ๋อ ได้ครับ
‎(คำขอย้ายตำแหน่ง)
‎จะยื่นขอย้ายตำแหน่งเหรอครับ
‎รอบนี้ยังหรอกค่ะ
‎เห็นว่าไตรมาสหน้าสาขาใหญ่จะเปิดรับ ‎คุณจะยื่นขอย้ายไหมคะ
‎คงค่อยๆ ดูไปก่อนน่ะครับ
‎สักครู่นะครับ
‎รับไปสิครับ
‎(ทฤษฎีแลกเปลี่ยนเงินตรา)
‎คุณต้องเตรียมตัว ‎สำหรับการสอบภายในด้วย
‎ถ้าเริ่มอ่านตั้งแต่ตอนนี้ ‎มันน่าจะช่วยได้ครับ
‎แต่หัวหน้าฮาก็ต้องอ่านนี่คะ ‎ไม่เป็นไรค่ะ
‎รับไว้เถอะครับ
‎จำตอนที่คุณอัน ‎ให้ผมยืมสมุดบันทึกได้ไหมครับ
‎ผมแค่ตอบแทนให้คุณบ้างเท่านั้นเอง
‎ขอบคุณนะคะ ‎ถ้างั้นฉันจะตั้งใจอ่านค่ะ
‎ครับ
‎สงสัยตรงไหนก็ถามได้เลยนะครับ
‎คุณดูแลลูกค้าเก่งขึ้นเยอะเลยค่ะ
‎คุณอันสอนมาดีนี่ครับ
‎อ้าว มาแล้วเหรอ
‎อรุณสวัสดิ์
‎ค่อยยังชั่วขึ้นหรือยัง
‎ดีขึ้นมากเลย
‎ขอโทษนะ ที่เมื่อวานไปไม่ได้
‎ไปคนเดียวสนุกไหม
‎ฉันไปมาแล้วแวะเล่นฮอกกี้นิดนึง
‎ต้องอย่างนี้สิ ‎แฟนฉันไปคนเดียวได้อยู่แล้ว
‎อะไรเล่า อย่าสิ
‎เราไปดื่มกาแฟกันสักแก้วไหม
‎อยากได้สักแก้วเหรอ
‎- อือ ‎- ได้สิ
‎หลังงานแต่งทำไมรีบกลับจัง
‎อยากไปงานเลี้ยงต่อด้วยกันแท้ๆ
‎มีธุระนิดหน่อยน่ะค่ะ
‎ไปเดตกับรปภ.จองจงฮยอนน่ะเหรอ
‎เห็นแล้วละ ว่าพวกคุณออกไปด้วยกัน
‎ไม่ต้องห่วง มีแค่ฉันที่เห็น
‎คุณต้องโล่งใจเลยนะ
‎ถ้าหัวหน้าอีกับผู้ช่วยมาเห็นละก็
‎พวกนั้นคงโพนทะนาไปทั่ว ‎จนคนรู้กันครึ่งโลกแหละ
‎แต่ก็นั่นแหละ
‎ยังไงระวังไว้หน่อยก็ดีนะ
‎คะ
‎ก่อนนี้ฉันไม่รู้ก็เลยไม่เข้าใจ
‎แต่พอรู้แบบนี้แล้ว ‎ทุกอย่างก็ลงล็อกพอดีเลย
‎เขาคอยกังวลและห่วงคุณทุกเช้าเลยนะ
‎เฮ้อ คิดถึงวันชื่นคืนสุข ‎สมัยออกเดตจัง
‎เวลาคบใครก็มีทั้งช่วงที่เร่าร้อน ‎และช่วงที่หนาวเหน็บ
‎แต่พอแก่ตัวลง ‎ก็ไม่ค่อยรู้สึกอะไรเท่าไรแล้ว
‎คงเพราะแบบนั้นตอนยังหนุ่มยังสาว ‎เราถึงทุ่มเทให้ความรักกับการคบหากัน
‎เรื่องร้างลาก็เลี่ยงไม่ได้
‎แต่ทุกคู่ก็ยังโกหกกัน ‎อย่างกับว่าจะอยู่กันไปตลอดกาล
‎แต่รู้อะไรไหม
‎พอมานึกย้อนกลับไป
‎นั่นคือช่วงที่ฉันเปล่งประกาย
‎เหมือนที่คุณซูยองเป็นอยู่ตอนนี้ไง
‎นี่ คนดี
‎ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‎จงทำตัวเองให้มีความสุขไว้ก็พอ
‎ขอบคุณนะคะ หัวหน้าซอ
‎อัตราดอกเบี้ยที่ทำไว้กับธนาคารอื่น ‎สูงมากเลยนะครับ
‎เพราะยอดขายตกลงมาก ‎แค่ดอกเบี้ยผมยังจ่ายไม่ไหวเลยครับ
‎คุณพอจะทำอะไรได้บ้างไหมครับ
‎ผมน่าจะหาสินเชื่อ ‎ที่มีอัตราดอกเบี้ยต่ำลงให้ได้ครับ
‎ธนาคารของเรายังมีโครงการ ‎สำหรับเจ้าของธุรกิจขนาดเล็ก
‎ที่ให้คำปรึกษาและความสนับสนุน ‎ด้านการเงินด้วยครับ
‎สนใจสมัครใช้บริการไหมครับ
‎ถ้าได้รับเลือก คุณยังสามารถจัดการ ‎เงินทุนได้อย่างเป็นระบบขึ้นด้วยครับ
‎- ขอบคุณนะครับ ‎- ยินดีให้บริการครับ
‎คุณลูกค้าหมายเลข 312
‎เชิญที่ช่องบริการนี้ครับ
‎มีอะไรให้รับ…
‎ฮาซังซู
‎พี่
‎ใหญ่โตแล้วนะครับเนี่ย
‎ยังไงดี ผมต้องเรียกประธานพัคไหมครับ
‎ฉันมาขอกู้แท้ๆ ประธานอะไรกัน
‎สุกใสแค่ภายนอกนั่นแหละ
‎ตอนพี่เลิกเรียนแล้วไปออสเตรเลีย ‎นึกว่าพี่จะไม่กลับเกาหลีแล้ว
‎พอไปลำบากสายตัวแทบขาดที่นั่น ‎ฉันก็คิดถึงเกาหลีน่ะสิ
‎มีทางไหนที่ฉันพอตอบแทนนายได้ก็บอกนะ
‎ฉันรู้ว่าการทำยอด ‎สำคัญกับพนักงานธนาคาร
‎นายทำให้ฉันเป็นผู้เป็นคนนี่นา
‎อะไรกันครับ เรื่องตั้งนานแล้ว
‎ผ่านมานานมากเลยเนอะ
‎คนอื่นๆ เป็นไงบ้าง
‎พี่จำกยองพิลกับมีกยองได้ใช่ไหม
‎- เอกเราเหรอ ‎- อือ
‎สองคนนั้นก็ทำงานสาขานี้ด้วยนะ
‎โซกยองพิลกับพัคมีกยองน่ะเหรอ
‎อือ พี่ก็จำได้นี่
‎พวกนั้นคงตื่นเต้นแย่ที่จะได้เจอพี่ ‎ให้ผมโทรบอกไหม
‎สองคนนั้นทำงานที่เดียวกันจริงเหรอ
‎ครับ
‎โอ้โฮ
‎นายไม่รู้เหรอ
‎สองคนนั้นเคยคบกันนะ
‎หรือเป็นช่วงที่นายเข้ากรมนะ
‎พัคมีกยองคือรักแรกของโซกยองพิลเลย
‎แต่สองคนนี้ก็เลิกกัน
‎เพราะเจ้าโซกยองพิล ‎เที่ยวไปนอนกับเพื่อนๆ ของพัคมีกยอง
‎มีกยองร้องไห้อาละวาดใหญ่โตเลยละ
‎ถ้าชอบอาหารที่นั่น
‎เราไปร้านนั้นที่อยู่ใกล้…
‎เธอบอกว่าชอบฉันตอนนี้มากกว่า
‎แต่สมัยเรียนมหาลัย ‎เธอไม่คิดจะชายตาแลฉันเลย
‎แล้วตอนนั้นเธอยอมมอบใจ ‎ให้ใครกันแน่นะ
‎รุ่นพี่ คิดอะไรอยู่เหรอ
‎ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ
‎ไม่มีอะไร
‎วันนี้รุ่นพี่ทำจะอะไรเหรอ
‎วันนี้เหรอ ทำไมเหรอ
‎เพื่อนๆ ฉันอยากเจอรุ่นพี่น่ะ
‎ถ้าไม่ติดอะไร ‎ก็ไปเจอเพื่อนฉันหน่อยสิ
‎พี่คิดว่าไง
‎มีนัดกับรุ่นพี่กยองพิลอีกแล้วเหรอ
‎อย่าไปสนิทกับเขามากนักละ
‎รุ่นพี่จะแปดเปื้อนเอา เขาจุ้นจ้าน
‎เปล่า ไม่มีนัดที่ไหนหรอก ‎วันนี้ไปกันก็ได้
‎- จริงนะ ‎- อือ
‎น่ารักแบบนี้ไง ถึงได้รางวัล ‎ลองไปดูในตู้
‎ฉันเข้าข้างในก่อนนะ
‎อือ
‎นี่ สุดยอด ซื้อมาเหรอ
‎อะไรนะครับ
‎สูทคอลเลกชันใหม่ล่าสุดเลย ‎ของจริงสวยกว่าในรูปอีก
‎เดี๋ยวนะ
‎โอ้โฮ
‎ฮาซังซู ดูนายสิ
‎กล้าควักเงินห้าล้านวอน ‎เพื่อซื้อสูทมาใส่
‎เดี๋ยวฉันทำขาด เอาคืนไป
‎นี่ครับ
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- ครับ
‎ค่ะ คุณจงฮยอน
‎คืนนี้ฉันนอนค้างบ้านเพื่อนน่ะค่ะ
‎คุณจงฮยอนก็พักผ่อนเถอะค่ะ
‎- รุ่นพี่ มาแล้วเหรอ ‎- อือ
‎เข้ามาสิ
‎- แล้วยังไงเหรอ ‎- มาแล้วจ้ะ
‎- โอ้โฮ ‎- มาแล้วเหรอ
‎นี่แฟนฉันเอง หล่อใช่ไหมล่ะ
‎ยินดีที่ได้เจอครับ
‎- ยินดีที่รู้จักนะคะ ‎- ยินดีที่รู้จักครับ
‎พวกนี้ก็แบบนี้แหละ รุ่นพี่
‎เราเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่อนุบาล
‎เราคบกันมานาน ‎แต่เธอเพิ่งพาแฟนมาครั้งแรกเลยค่ะ
‎อ๋อ งั้นเหรอครับ
‎แต่คุณเงียบมากเลยนะคะ
‎เบื่อหรือเปล่าคะ
‎- เปล่าหรอกครับ ‎- นี่
‎งั้นก็ลองถามอะไรสนุกๆ ดูสิ
‎อย่างเราเจอกันได้ยังไง
‎หรือเขาชอบฉันตรงไหน
‎- เฮ้อ ‎- ฉันไม่ได้อยากรู้สักหน่อย
‎- ฉันไม่อยากรู้เลย ‎- อันนั้นอร่อยไหม
‎- ดื่มกันดีกว่า ‎- จัดไป
‎ค่าบริการเพิ่มเติม ‎รวม 1,280,000 วอนครับ
‎ต้องการชำระแบบไหนดีครับ
‎- เต็มจำนวนครับ ‎- ครับ
‎คือรบกวนเปลี่ยนเป็นผ่อนชำระ ‎สามเดือนทีนะครับ
‎ครับ เข้าใจแล้วครับ
‎วันนี้สนุกมากจริงๆ ครับ
‎ผมกะจะเป็นเจ้ามือแท้ๆ ขอบคุณครับ
‎ไม่หรอกครับ
‎เพื่อนๆ ฉันบอกว่ารุ่นพี่เท่ ‎ทุกคนให้ผ่านฉลุยเลย
‎ฉันต้องขอบคุณพวกเขาแล้ว
‎รถรุ่นพี่มาแล้ว
‎ของขวัญเซอร์ไพรส์
‎งั้นพวกเราไปก่อนนะ
‎- กลับดีๆ นะ ‎- ไว้เจอกันนะ
‎- ขึ้นรถสิคะ รุ่นพี่ ‎- กลับบ้านดีๆ นะคะ
‎- บ๊ายบาย ‎- ไว้เจอกันใหม่
‎- ลาก่อนนะคะ ‎- ไปนะ
‎รถนี่มันอะไรเหรอ
‎ทำไมล่ะ ไม่ถูกใจเหรอ
‎มีกยอง
‎ก็บอกแล้วไง
‎- ว่าเป็นของขวัญเซอร์ไพรส์ ‎- นี่มันจะเป็นของขวัญได้ยังไง
‎ไหนจะรถคันนี้…
‎ไหนจะสูทนี่อีก มันมากเกินไป
‎มันเทียบกับ ‎ความรู้สึกในใจฉันไม่ได้เลยนะ
‎รุ่นพี่เองก็ดีกับฉันมากนี่นา
‎แล้วทำไมถึงจะให้ของพวกนี้ไม่ได้ล่ะ
‎เพราะว่ามันแพงไปเหรอ
‎รุ่นพี่ สำหรับฉัน ‎เงินก็เหมือนความโชคดี
‎ฉันมีมันเพราะฉันโชคดี
‎มันไม่เกี่ยวอะไร ‎กับความพยายามของฉันนี่นา
‎รถรุ่นพี่เก่าแล้ว ‎และฉันก็มีเงินพอจะซื้อได้
‎แค่รับเอาไว้ไม่ได้เหรอ
‎ทำไม…
‎ทำไมไม่คิดถึงใจฉันบ้างล่ะ
‎ฉันจะขับรถตัวเองกลับบ้าน ‎เธอกลับไปก่อนเถอะ
‎ไม่ใช่ว่าคุณมาไม่ได้สักหน่อย
‎- มาทำอะไรที่นี่ ‎- มาทำอะไรที่นี่
‎คงมากับผู้ช่วยพัคสินะคะ
‎มากับคุณจงฮยอนเหรอครับ
‎ค่ะ
‎ฉันขอตัวก่อนนะคะ
‎ครับ
‎ฤดูกาลผันผ่านไป
‎ต่อไปเมื่อฉันได้แต่งงาน…
‎ฉันอยากอยู่ที่นี่
‎สำหรับบางคน ‎อาจเป็นช่วงที่กระวนกระวายใจ
‎มันน่าจะจำเป็นสำหรับตอนสอบนะคะ
‎ขอบคุณนะครับ
‎สู้เขานะ
‎บางคนก็รู้สึกอับจนหนทาง
‎ขณะที่คนอื่นๆ ยังต้องทนนิ่งเฉย
‎การสัมภาษณ์ราบรื่นดีไหมครับ
‎ไม่เลยค่ะ หัวหน้าฮาล่ะคะ
‎ของผมก็พอกันครับ
‎ไปกันเลยไหมครับ
‎ฤดูกาลผันผ่าน…
‎สำหรับทุกคน ‎แต่เป็นไปตามทางของแต่ละคน
‎(บัตรประจำตัวผู้สอบ จองจงฮยอน)
‎(คุณซูยอง)
‎และ…
‎บางสิ่งบางอย่าง…
‎ก็เริ่มเปลี่ยนไป
‎คุณจงฮยอน เกิดอะไรขึ้นคะ
‎ติดต่อไม่ได้ตั้งหลายวัน ‎ฉันเป็นห่วงคุณมากนะ
‎เกิดอะไรขึ้น มีอะไรหรือเปล่า
‎ผมแค่อยากพักสมอง
‎ผมเลยไปหาเพื่อนที่คังนึงมาครับ
‎อย่างน้อยก็น่าจะโทรบอกกัน
‎ขอโทษครับ ‎พอดีไม่มีที่ให้ชาร์จมือถือเลย
‎ขอไปอาบน้ำก่อนนะครับ
‎ซื้ออะไรมาเยอะแยะเลย
‎ก็อันนั้นนิดอันนี้หน่อย
‎เสื้อคาร์ดิแกนรุ่นพี่ ‎ชุดนอนฉัน ครีมอาบน้ำก็หมดแล้ว
‎ฉันเลยซื้อมาด้วยเลย
‎จะย้ายมาอยู่นี่หรือไง
‎ฉันย้ายมาดีไหม ‎ทดลองก่อนถึงเวลาย้ายจริงไง
‎กินข้าวหรือยัง
‎ยังเลย
‎เพราะอยากรอกินฝีมือรุ่นพี่ ‎ฉันเลยยอมอดมาทั้งวันเลย
‎ทำอะไรให้กินหน่อยนะ
‎เรากินอะไรกันดีนะ
‎(ร้านอินเทอร์เน็ต ‎ระยะเวลา 48 ชั่วโมง 30,000 วอน)
‎กิมจิอร่อยมากเลย อันนี้ก็ซื้อมาเหรอ
‎เปล่า อันนี้แม่ฉันทำมา
‎แม่ทำกิมจิเองตลอด
‎เมื่อไหร่จะพาฉันไป ‎แนะนำกับคุณแม่เหรอ
‎น่าจะสมควรแก่เวลาแล้วจริงไหม
‎มาคุยกันหน่อยสิคะ
‎หน้าไปโดนอะไรมาคะ
‎ไม่มีอะไรมากครับ
‎- ขอดูหน่อยค่ะ ‎- ไม่เป็นไรครับ
‎ไม่ได้ไปบ้านเพื่อนมาสินะคะ
‎ไปมาครับ
‎ไปมานั่นแหละ
‎แต่ทะเลาะกันนิดหน่อย
‎แล้วทำไมถึงไม่กลับบ้านล่ะ
‎แค่ไม่อยากกลับ
‎ผมสอบตกน่ะครับ
‎และไม่รู้จะบอกคุณยังไง
‎ไม่เป็นไร
‎ไว้ลองใหม่ได้นี่นา
‎บางคนเตรียมตัวมาสี่ปียังสอบตกได้เลย
‎คราวก่อนก็ขาดอีกไม่กี่คะแนนเอง
‎- รอบนี้ก็คง… ‎- รอบนี้แย่กว่าเก่าอีกครับ
‎คราวหน้าก็คงเหมือนกัน
‎ไม่หรอก เดี๋ยวมันก็ต้องผ่าน
‎- ทุกอย่างจะต้อง… ‎- พอทีเถอะ
‎เลิกพูดแบบนั้นไม่ได้เหรอครับ
‎ทุกอย่างต้องออกมาดีอะไรกัน
‎ผมทะเลาะกับเพื่อนเรื่องอะไร ‎รู้ไหมครับ
‎จะเครียดอะไรขนาดนั้น
‎สอบตกแล้วมันยังไง
‎แฟนคนสวยของนาย ‎ให้ทั้งที่กิน ทั้งที่นอน
‎แล้วไหนจะ… หือ
‎นายก็ได้ครบทุกอย่างแล้วนี่นา
‎ไอ้เวรเอ๊ย
‎แต่มันจริงอย่างที่เขาพูดนี่ครับ
‎ผมไม่มีที่ให้ไป
‎ผมไม่ควร…
‎ผมไม่ควรมาที่นี่ตั้งแต่แรก
‎(ประกาศผลรอบสุดท้าย ‎การย้ายตำแหน่งประจำปี 2022)
‎(อันซูยอง ไม่ผ่านการคัดเลือก)
‎(ประกาศผลรอบสุดท้าย ‎การย้ายตำแหน่งประจำปี 2022)
‎(รอบต่อไป การสัมภาษณ์ที่สาขาใหญ่)
‎(รายชื่อต่อไปนี้เข้ารับการสัมภาษณ์ ‎วันที่ 31 ตุลาคม 2022)
‎(สถานที่ เคซียูสาขาใหญ่)
‎(พัคซองชิก ยางจุนโฮ ‎คูฮีจอง คังอิลจู)
‎(อันกุกจอง คิมมินจุน พัคจองซอก)
‎ผู้จัดการคงเล่นลูกไม้อะไรน่ะสิ
‎นายได้ที่หนึ่งตอนทดสอบภายใน
‎แถมได้คะแนนพิเศษตอนแข่งขันอีก
‎ผลการปฏิบัติงานของนายก็ออกมาดี
‎มีเหตุผลเดียวแล้วละ ‎ที่นายจะโดนคัดออกได้
‎มีเหตุผลอื่นอีกเยอะแยะ
‎การขอย้ายเข้าสำนักงานใหญ่ ‎การแข่งขันสูงจะตาย
‎โธ่เอ๊ย จริงๆ เลย
‎เพราะอย่างนั้นไง ‎แล้วนายไปยุ่มย่ามแต่แรกทำไม
‎โธ่เอ๊ย เอาไป
‎นายเลิกสูบแล้วไม่ใช่เหรอ
‎แค่ช่วงนี้มันเลิกสูบยากขึ้นกว่าเดิม
‎- น่ากินสุดๆ เลย ลองชิมดูสิ ‎- โอ้โฮ
‎- ดูสิ ‎- ตายแล้ว
‎- ลองเลยๆ ‎- ว่าไง
‎ไหนดูซิ
‎อ้าว คุณจงฮยอน มาแต่เช้าเลย
‎ทำไมหน้าเป็นแบบนั้นล่ะ
‎ผมแค่เหนื่อยๆ น่ะครับ
‎มาทานด้วยกันสิคะ
‎มานั่งนี่เลย
‎ก็อย่างที่เคยพูดไปแหละ
‎ฉันลองคิดดูแล้วนะ จำที่อันซูยอง ‎ลุกขึ้นมาเอาเรื่องได้ไหม
‎ตอนนั้นที่ผู้จัดการโดนตำหนิ ‎ก็เพราะฮาซังซูนี่แหละ
‎นึกว่าเป็นเพราะผมตอบคำถามไปซะอีก
‎เพราะหัวหน้าฮาช่วยคุณอัน ‎เขาเลยไม่ผ่านการคัดเลือกเหรอคะ
‎โธ่เอ๊ย จะเท่อะไรขนาดนี้ จริงไหมคะ
‎ดีจังเลยนะคะ มีแฟนเท่ขนาดนี้
‎ว่าแต่ผู้ช่วยพัครู้อยู่แล้วเหรอคะ
‎แน่นอนสิคะ ฉันยังชมเขาอยู่เลย
‎หัวหน้าฮาเขาเป็นคนที่ยืนหยัด ‎เพื่อความยุติธรรมน่ะค่ะ
‎- มาแล้วเหรอ ‎- โอ้
‎- คุณซูยองมาแล้วเหรอ ‎- มาแล้วเหรอ
‎- มากินนี่ด้วยกันสิ ‎- ค่ะ
‎งั้นผมไปก่อนนะครับ ‎ขอบคุณสำหรับอาหารครับ
‎- มากินด้วยกันสิ ‎- มากินสักหน่อยสิ
‎รีบกินก่อนที่มันจะเย็นสิ
‎- ทำมาจากนมเหรอ ‎- คิดว่าใช่ไหมล่ะ
‎- ก็น่าจะใช่นะ ‎- อือ
‎ครับ
‎คุณอัน
‎มานี่แป๊บสิ
‎หัวหน้าฮา
‎จำลูกค้าชื่อคิมซองฮุนได้ใช่ไหม
‎ครับ
‎เขาเสียชีวิตแล้วเมื่อคืนนี้
‎พวกคุณช่วยเป็นตัวแทนธนาคาร ‎ไปร่วมพิธีได้ไหม
‎เขาไม่ได้เป็นแค่ลูกค้าวีไอพีของเรา
‎เขายังใจดีไม่เอาเรื่อง ‎ที่เราออกบัตรผิดให้ด้วย
‎ผมเลยคิดว่าควรไปเคารพศพเขาหน่อย
‎ไปเตรียมตัวเดินทางได้เลยนะ
‎- ค่ะ ‎- ครับ เข้าใจแล้วครับ
‎ไปทำงานข้างนอกเหรอ
‎ดูไม่ออกเหรอคะ
‎วันนี้ไปงานรวมรุ่นไหม
‎ก็ซังซูมันไปไม่ได้
‎ถ้าไม่ติดอะไร ก็ไปด้วยกันไหมล่ะ
‎คิดว่าฉันลืม ‎สิ่งที่รุ่นพี่ทำแล้วเหรอ
‎ก็ไม่ใช่อะไร…
‎ก็เห็นเธอไม่ได้ติดใจอะไรเรื่องฉัน ‎เลยนึกว่าเราคุยกันได้
‎เราจบกันไม่สวยจนลืมไม่ลงเลย
‎เดี๋ยวนะ หรือว่า…
‎รุ่นพี่ก็รู้อยู่แล้วเหรอ
‎เรื่องอะไร
‎ที่รุ่นพี่ซังซูช่วยอันซูยองน่ะ
‎ใช่ ทำไม…
‎หมอนั่นคงไม่ได้คิดอะไรหรอก
‎ตอนนั้นผู้จัดการก็บ้าไปเลย
‎ไม่เป็นไรใช่ไหม
‎ฉันต้องเป็นอะไรด้วยเหรอ
‎รุ่นพี่ซังซูเป็นคนใจดี ‎ไม่เหมือนใครบางคนหรอก
‎ซังซูน่ะ…
‎ต่างกับฉันตรงไหนเหรอ
‎คนเรามันก็เหมือนกันหมดแหละ
‎ถ้าเชื่อใจขนาดนั้นละก็ ‎จะมาจิตตกแบบนี้ทำไม
‎ใครจิตตกกัน ฉันเนี่ยนะ
‎ฮาซังซูช่วยอันซูยองสุดความสามารถ
‎แถมตอนนี้ ‎ก็ออกไปงานศพนอกเมืองด้วยกันอีก
‎เธอไม่จิตตกกับมันหรอกเหรอ
‎ก็ไม่นะ
‎ถึงจะรู้สึกผิด ‎ที่พูดถึงคุณซูยองแบบนี้
‎แต่เป็นใครก็คงสงสารเธอ
‎รุ่นพี่ซังซูก็แกล้งทำไม่เห็น ‎คนที่ต้องการความช่วยเหลือไม่ได้
‎หัวเราะทำไมเหรอ
‎รู้ไหมว่าอะไรอันตรายที่สุด ‎เมื่องเป็นเรื่องผู้ชายกับผู้หญิง
‎ใจสั่นเหรอ
‎ไม่หรอก ของแบบนั้น ‎อยู่เหนือศีลธรรมกับจริยธรรมไม่ได้
‎สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ…
‎ความเห็นอกเห็นใจ
‎และความสงสาร
‎มันเป็นความรู้สึกที่ ‎ไม่มีใครสามารถมองข้ามได้
‎หวังว่านะ
‎เธอจะยังประคองความรักนี้ไว้ได้อยู่
‎อย่างน้อยก็ครั้งนี้
‎(ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้ง)
‎ยังไม่ได้กินอะไรมาทั้งวันเลยสินะ
‎กินก่อน มานั่งกินนี่มา
‎คนที่ยังอยู่ก็ต้องอยู่ต่อไปสิ
‎เป็นคำพูดที่แปลกจริงๆ นะครับ
‎ที่ว่า ‎"คนที่ยังอยู่ก็ต้องอยู่ต่อไปสิ"
‎มันไม่ได้ช่วยปลอบใจได้เลย
‎ตอนพ่อผมเสีย ‎ผมก็อายุประมาณเท่าเขาเหมือนกันครับ
‎ตอนนั้นผมร้องไม่ออกด้วยซ้ำ
‎ลำบากแย่เลยสินะคะ
‎ยังเด็กเกินกว่าจะเข้าใจ ‎การเผชิญหน้ากับมันยิ่งไม่ต้องพูดถึง
‎"คนที่ยังอยู่ก็ต้องอยู่ต่อไปสิ" น่ะ
‎ตอนนั้นแค่คิดเรื่องนั้น ‎ก็ทำให้ผมกลัวแล้ว
‎"ถึงจะเศร้าหรือจะลำบากแค่ไหน
‎ก็อย่าให้มันอยู่เหนือเราได้"
‎"ต้องอดทนแล้วผ่านมันไปให้ได้"
‎นั่นคือความหมายของคำนั้นสำหรับผม
‎เพื่อเห็นแก่น้องชาย
‎ฉันจึงยิ่งควรความสุขเป็นสองเท่า ‎คนพากันพูดแบบนั้น
‎ตอนนั้นเห็นบอกว่า ‎น้องชายอายุ 27 ปีนี่ครับ
‎ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่น่ะค่ะ
‎เขาประสบอุบัติเหตุค่ะ
‎ทั้งที่ตอนเช้าเราก็หัวเราะด้วยกัน ‎กินข้าวด้วยกันอยู่แท้ๆ
‎แต่เขากลับเสียชีวิตในวันนั้น
‎เขาเป็นเด็กที่มีความฝันเยอะมาก
‎ร่าเริงสดใส
‎มีรอยยิ้มอยู่เสมอ
‎หลังจากน้องชายเสียไป…
‎ฉันถึงกับจงใจจะอยู่อย่างทุกข์ทนด้วย
‎แต่พอคิดแบบนั้น ‎กลับรู้สึกผิดต่อน้องชายขึ้นมา
‎ฉันก็เลยตัดสินใจ
‎ที่จะมีชีวิตอย่างมีความสุขต่อไป
‎และตอนนี้ฉันก็กำลังพยายามทำอยู่
‎(จองจงฮยอน)
‎วันนี้ต้องออกมางานศพกะทันหัน ‎น่าจะกลับดึกค่ะ
‎ทำอะไรอยู่เหรอครับ
‎ก็ดูไปเรื่อยน่ะค่ะ
‎มาปิกนิกเหรอคะเนี่ย
‎เสียใจใช่ไหมคะ
‎ที่ไม่ผ่านการคัดเลือก
‎เพราะคุณช่วยฉันไว้
‎ไอ้เสียใจมันก็แน่อยู่แล้วครับ
‎แต่ถ้าตอนนั้นผมมัวเฉย ‎ไม่ลงมือทำอะไรสักอย่าง
‎คงจะเสียใจมากกว่านี้อีกแน่ๆ
‎คุณซูยองก็ไม่ผ่านเหมือนกันสินะ
‎ค่ะ
‎นี่ครับ ส้มเสริมกำลังใจ
‎ถึงงั้นฉันก็จะลองใหม่ค่ะ
‎ถ้ายังไม่ผ่านอีก ก็จะลองไปเรื่อยๆ
‎เด็ดเดี่ยวมากเลยนะครับ
‎ฉันไม่ยอมให้เรื่องแบบนี้ ‎มาฉุดฉันไว้หรอกค่ะ
‎นี่คือวิธีสู้ของฉันค่ะ
‎อีกสักครู่ รถไฟจะเทียบชานชาลา ‎ที่สถานีชองดงจิน
‎สถานีชองดงจินครับ
‎กรุณาระมัดระวังขณะออกจากขบวนรถไฟ
‎วิวสวยจังเลยค่ะ
‎สวยจัง
‎คุณซูยอง
‎ลงกันไหมครับ
‎หัวหน้าฮาก็ลองทำดูสิคะ
‎เย็นสบายมากเลย
‎แต่เหมือนน้ำจะแข็งเป็นน้ำแข็งเลยนะ
‎แต่พอลงน้ำแล้วมันอุ่นนะ
‎จริงๆ นะ
‎คุณคงไม่เชื่อฉันสินะคะ
‎ก็ได้ครับ
‎เห็นไหมคะ ต่อให้ระวังยังไง ‎คุณก็เปียกอยู่ดี
‎นี่หลอกผมเหรอครับ น้ำเย็นเจี๊ยบเลย
‎ค่ะ คุณโดนฉันหลอกแล้ว
‎ยังไม่แห้งอีกเหรอคะ
‎ก็นั่นสิครับ เพราะใครกันนะ
‎ขอบคุณครับ
‎ทำไมคะ ไม่ชอบบอนเดกีเหรอคะ
‎เปล่าครับ
‎เหมือนคุณไม่ชอบมันเลย กินได้ไหมคะ
‎ไม่ใช่อย่างนั้นครับ
‎ผมชอบครับ กินอยู่บ่อยๆ ด้วย
‎งั้นก็กินสิคะ
‎แค่นั้นเหรอ
‎ไหนว่าชอบ แถมกินบ่อยด้วยไง
‎อร่อยไหมคะ
‎อร่อยดีครับ
‎จริงเหรอคะ
‎เปล่าครับ
‎เป็นครั้งแรกเลย ‎ที่เห็นคุณยิ้มแบบนั้น
‎แม้แต่ตอนไปเกาะเชจู ‎เราไม่มีโอกาสไปทะเลด้วยซ้ำ
‎แล้วดูเราตอนนี้สิครับ
‎ตอนนั้นอยากไปทะเลเหรอคะ
‎คุณน่าจะบอกฉันสิคะ
‎นั่นสินะครับ
‎แต่ต้องทำตัวให้ชัดเจนก่อน
‎ฉันคิดว่าคงสายไปแล้วละค่ะ
‎เราไปกันเถอะค่ะ
‎วันนี้ขอบคุณมากเลยนะคะ
‎เรื่องอะไรเหรอครับ
‎ทุกอย่างน่ะค่ะ
‎นานแล้วที่ฉันไม่ได้หัวเราะ ‎ฉันได้หัวเราะเพราะคุณแท้ๆ
‎มีความสุขหรือเปล่าครับ
‎คะ
‎ก่อนหน้านี้คุณบอกผมไงครับ
‎ว่าคุณพยายามทำอย่างดีที่สุด
‎แล้วมีความสุขไหมครับ
‎รถไฟขบวน 847…
‎รถไฟมาแล้วครับ
‎ฉันเลิกดีไหมคะ
‎ฉันควรเลิกไหมคะ กับคุณจงฮยอนน่ะ
‎(เมื่อเราเข้าใจรัก)
‎จะพอแค่นี้จริงๆ เหรอครับ ‎ผมถามว่าจะลาออกจริงๆ เหรอ
‎ผมจะย้ายออกจากบ้านคุณซูยองครับ ‎เรามาเริ่มต้นกันใหม่ได้ไหมครับ
‎ตอนหนูย้ายจากทงยองแม่ยังดีๆ อยู่เลย ‎แล้วมันเกิดอะไรขึ้น
‎แม่
‎จะรีบแจ้นไปหามันตอนนี้เหรอ ‎จะไปสารภาพบาปหรือไง
‎รุ่นพี่เคยทำอะไรแบบนั้นบ้างไหม ‎เรื่องที่ไม่ได้บอกฉันน่ะ
‎ฉันสเกตเก่งเลยใช่ไหมคะ
‎ผมคงไม่อาจทำแบบนี้ต่อไปได้แล้ว
‎คำบรรยายโดย หนึ่งฤทัย โพธิ์ดวง