THE INTEREST OF LOVE
- Awak dah balik. - Hei.
Awak balik awal.
Audit siap awal sedikit.
Agaknya, ibu awakdah sampai atau belum.
Lapangan terbang Thailand selalu sibuk.
Ya.
Saya dengar awak beri ibu duit belanja.
Terima kasih.
Tiada masalah.
EPISOD 9
En. Ha.
Ya?
Cik Ahn.
Ada masalah.
Pengantin lelaki perlu masuk tapi En. Yang hilang.
Apa?
Awak dah jumpa dia?
Belum tapi bangunan ini ada bumbungan.
Saya pergi periksa.
Hei, bedebah. Apa yang…
Buat apa di sini, Seok-hyeon?
Kenapa Jeong-eun buat saya begini?
Ada apa?
Dia suruh saya…
Dia suruh saya berbahagia.
Saya kahwini orang lain selepas lama bercinta dengan dia.
Kenapa dia cakap begitu?
Bagaimana nak bahagia tanpa Jeong-eun?
Awak akan berkahwin hari ini.
Awak perlu bertenang.
Saya tak nak berkahwin.
Saya tak nak kahwin.
Tak guna.
Dipersilakan pasangan pengantin.
Tak sangka ia terjadi.
Saya tahu dia akan teruskan.
Betul.
Dia pasti teruskan.
Sila pandang ke arah kamera, semua.
Maaf, encik yang tinggi di barisan kedua.
Saya?
Sila tukar tempat dengan encik di belakang.
Tak guna.
Baiklah. Sila pandang ke arah kamera.
Satu, dua, tiga.
Senyum!
THE INTEREST OF LOVE
Cik Park.
- Lama tak jumpa. - Helo.
Gembira terserempak dengan awak.
Tuan sihat?
Ayah awak okey?
Ya.
Helo, Pengarah.
- Boleh kita berbincang? - Mari.
Baik.
Cik Park?
Ya?
Hei.
Nampaknya kekasih awak kenal pengarah juga.
Untunglah awak, Sang-su.
Awak buat apa di sini?
Saya tak nampak awak ketika jamuan.
Saya tak rasa
saya patut datang.
Awak juga rakan sekerja kami.
Saya pasti En. Yang gembira awak datang.
Boleh kita balik?
Sebenarnya, saya pun lapar juga.
Jom pergi makan.
Jom.
Betulkah namanya Ha Sang-su?
Ya.
Kelakar, bukan? Saya rasa namanya pelik.
Apa-apa pun, dia kacak.
Bukan itu sahaja.
Dia dibesarkan oleh ibu tunggal…
Maksud saya…
Memang ada ibu tunggal yang hebat seperti awak.
Pemikiran saya bukannya sempit.
Cuma suami saya sangat konservatif.
Tahu tak awak perlu berkahwin
dalam masa enam bulan selepas tangkap jambangan bunga
atau perlu tunggu tiga tahun?
Itu cuma kepercayaan karut.
Kepercayaan itu berasaskan statistik.
Ia tetap kepercayaan karut.
Kenapa saya rasa sangat mual?
Jom pergi ke rumah awak.
Saya nak makan ramen.
Kenapa pandang begitu?
Saya cuma nak makan ramen.
Okey. Saya tak cakap apa-apa.
Kita boleh ke tempat lebih elok.
Ini kegemaran saya.
Apa kata kita buat sesuatu hujung minggu ini?
Oh, ya.
Tak mengapa. Saya memang nak cuti hujung minggu ini.
Jom pergi ke pasar bunga pada awal waktu pagi.
Baik, boleh.
Atau mungkin galeri seni? Saya berminat dengan sebuah pameran.
Boleh juga.
Apa kata kita ke pantai?
Saya suka pantai juga.
Kenapa, Jong-hyeon?
Apa?
Kenapa awak setuju dengan semuanya?
Sebab awak nak buat semua itu.
Jadi, awak cuma nak senangkan hati saya?
Saya suka buat semua itu juga.
Tak mengapalah.
Saya nak bersendirian, jadi awak pergilah belajar.
- Dah siap? - Dah.
Jom pergi?
- Biar saya bayarkan. - Lain kali.
Maafkan saya.
Nah. Terima kasih.
Jom.
Dah siap.
Wah, nampak sedap.
Maaf, Sang-su. Saya tak rasa saya boleh makan.
Apa? Kenapa?
Maaf. Tiba-tiba saya rasa tak sihat.
Kenapa? Bagaimana boleh sakit?
Mungkin saya makan terlalu banyak di majlis tadi.
- Nak makan ubat dan tidur. - Saya hantarkan.
Tak mengapa. Saya naik teksi, dekat sahaja.
Saya telefon apabila dah sampai.
Apa itu?
Wain, tapi yang biasa sahaja.
Saya suka minum wain ini dulu.
Awak cakap saya tak perlu selalu nak senangkan hati awak.
Saya pun tak nak awak buat begitu pada saya.
Pergilah ke bar wain dan galeri yang awak selalu singgah
selepas kerja.
Saya tak pergi sebab saya lebih suka berada di rumah bersama awak.
Yang ini lebih sedap daripada yang dulu.
Terima kasih.
Ambil ini juga.
Duit perbelanjaan. Tak banyak pun.
Awak tak perlu beri.
Ia buat saya rasa lebih lega.
Baiklah. Saya terima.
Jom ucap selamat?
Semoga awak lulus peperiksaan.
Minum.
Hai, ibu.
Saya dah balik.
Mestilah seorang diri.
Kenapa telefon dulu? Ibu tak pernah buat begitu.
Ibu fikir awak mungkin ada teman.
Siapa pula?
Park Mi-gyeong.
Betulkah awak sedang bercinta?
Ada berjumpa hari ini?
Bagaimana ibu tahu?
Dia dan ibunya pelanggan VIP ibu, selalu datang ke kedai.
Ibu Cik Park yang hadiahkan tali leher itu kepada awak.
Kami dah jadi kawan.
Awak kenal keluarga dia?
Bagaimana keluarga dia?
Pemilik kedai ibu berkawan dengan ibunya.
Mereka sekumpulan.
Ahli paling miskin kumpulan itu ialah pemilik bangunan kedai ibu.
Ibu tetap menyokong hubungan awak.
Ibu gembira awak dah mula bercinta.
Ambil jangjorim itu sikit.
Ha Sang-su, awak dan dia sama bagus.
AHN SU-YEONG
TIP UNTUK MENGURUSKAN CEK
CARA MEMPROSES PENYATA
AHN SU-YEONG, JEONG JONG-HYEON JANJI TEMU BUTA?
Cik Park, fail serahan di meja awak.
Terima kasih.
Ini awak punya.
Terima kasih.
- Awak suka dia juga? - Siapa?
Cik Ahn.
Awak tak tahu, bukan?
Seperti awak cakap,
saya belum bersedia sepenuhnya.
Awak tak bercinta ketika itu? Tak minat sesiapa?
Ahn Su-yeong!
Kenapa dengan awak dan Sang-su?
Awak suka En. Ha?
Apa?
Dah selamat sampai ke rumah?
Awak okey?
LELAKI SAYA
Beratnya.
SILA AMBIL SATU
Hei.
Maaf, Sang-su. Saya tak dapat datang hari ini.
Kenapa? Ada apa-apa terjadi?
Taklah, tiba-tiba saya ada hal penting.
Okey, baiklah.
Saya minta maaf.
Ya.
Okey, saya akan telefon nanti.
Selamat tinggal.
PENOLONG PENGURUS PARK MI-GYEONG
- Awak dah balik. - Awak nak keluar?
Cik Park nak jumpa saya.
Saya siap awal sebab hujung minggu.
Saya akan balik cepat nanti.
Tak apa, pergilah berseronok.
Apa terjadi di sini?
Saya penat kerana perlu selalu siram pokok,
dan saya jarang main piano, jadi saya buang semuanya.
Lebih baik letak di luar berbanding di dalam bilik awak, bukan?
Saya pergi dulu. Jumpa nanti.
Su-yeong.
Mari berbincang sekejap.
Saya terpaksa fikir masak-masak
tentang berpindah ke rumah awak.
Saya berpura-pura seperti awak dah yakinkan saya…
tapi kadang-kadang saya terfikir, adakah saya tunggu…
awak ajak saya.
Setiap kali fikir begitu…
saya rasa sangat kerdil dan segan.
Jong-hyeon, apa hal ini?
Beranda.
Kalau awak buat begini,
bagaimana saya nak tinggal di sini?
Apa yang saya dah buat?
Saya ganggu hidup awak.
Awak terpaksa berikan saya bilik itu
dan kosongkan beranda.
Saya menyebabkan awak terpaksa mengalah atau bertolak ansur,
tapi ini sudah melampau.
Jadi saya tak tahu apa perlu dibuat.
Adakah awak menyesal?
Awak menyesal pindah ke sini?
Betul cakap awak tentang beranda itu.
Saya tak perlu kosongkannya kalau saya bersendirian.
Awak antara sebabnya, tapi…
Apa salahnya?
Kalau saya di tempat awak, awak akan buat perkara yang sama.
Awak cuma akan duduk dan tengok saya bersusah-payah?
Su-yeong.
Bukan begitu.
Beritahu saya.
Taklah. Saya minta maaf.
Saya balik sebentar lagi.
Jom pergi minum.
Lain kali.
Kenapa? Ada janji temu?
Semua orang tahu
awak bercinta dengan Cik Park.
Saya pula ingat awak minat Cik Ahn.
Saya nampak awak berdua di institut latihan,
dan suruh awak kenalkan kami, tapi awak enggan.
Apa-apa pun, sekarang awak dah ada insuran yang kukuh.
Kalau kahwini Cik Park,
awak tak perlu risau pasal duit walaupun tak bekerja.
Ada apa-apa yang tak kena?
Kenapa?
Saja bertanya.
Awak nampak kurang ceria.
Saya sangat bahagia sekarang.
Semuanya berjalan lancar dengan Sang-su.
Mungkin sebab itulah
saya nak lebih mengenali dia.
Bagaimana sikap dia?
Awak berdua dah lama kerja bersama.
Saya ingat awak lebih mengenali dia.
Benarkah dia tak bercinta?
Dia ada suka sesiapa?
Atau mungkin mengurat?
Perkara seperti itu biasa terjadi di bank, bukan?
Bukankah begitu?
Saya betul-betul tak tahu.
Baik.
Siapa peduli semua itu?
Saya yang bercinta dengan dia sekarang…
dan dia sukakan saya.
Betul?
Mari minum segelas wain lagi.
Pilihkan sementara saya ke tandas.
Baiklah.
LELAKI SAYA
Benarkah dia tak bercinta?
Dia ada suka sesiapa? Atau mungkin mengurat?
Perkara seperti itu biasa terjadi di bank, bukan?
Su-yeong, awak dah tidur?
Belum.
Boleh saya masuk?
Masuklah.
Saya minta maaf.
Untuk apa?
Kerana menjadi
orang yang tak berguna.
Walaupun begitu…
saya sangat sukakan awak.
Saya tahu.
Sebab itu saya tinggal di sini.
Saya tahu.
Helo.
Awalnya awak sampai.
Giliran saya buka pejabat hari ini.
Saya baru buat kopi.
Awak nak satu cawan?
Tak mengapalah.
Okey.
BILIK LOKAR
Tapi saya nak minum selepas saya tukar baju.
Ya, boleh.
PERMOHONAN PERTUKARAN JAWATAN
Awak nak mohon untuk tukar jawatan?
Bukan kali ini.
Saya dengar ada kekosongan di ibu pejabat nanti. Awak nak mohon?
Saya tak pasti. Tengoklah dulu.
Sebentar.
Ambil ini.
PERTUKARAN ASING
Awak juga perlu bersedia untuk ujian dalaman.
Ia akan membantu kalau awak mula baca sekarang.
Tapi awak perlukannya juga, En. Ha. Saya tak apa-apa.
Tak mengapa.
Ingat nota yang awak berikan kepada saya?
Saya cuma nak balas budi awak.
Terima kasih. Saya hargainya.
Baik.
Tanyalah kalau awak ada soalan.
Awak dah semakin bagus.
Awak latih saya dengan baik, Cik Ahn.
Hai, awak dah sampai.
Selamat pagi.
Awak okey?
Sangat okey.
Maaf tak dapat datang semalam.
Awak seronok tak?
Saya main hoki sebentar.
Saya tahu kekasih saya okey walaupun bersendirian.
Janganlah buat begitu.
Jom pergi minum kopi?
Awak nak juga?
- Ya. - Okey.
Kenapa balik awal selepas majlis perkahwinan?
Saya nak ajak awak ke parti selepas majlis.
Saya ada hal.
Janji temu dengan En. Jeong?
Saya nampak awak berdua balik bersama-sama.
Jangan risau. Saya saja nampak.
Jadi awak boleh bertenang.
Bagaimana kalau En. Lee dan En. Ma yang nampak?
Mereka takkan berhenti bercakap.
Tapi awak tahu,
awak perlu berhati-hati sedikit.
Apa?
Saya tak sedar sebelum ini,
tapi sekarang dah jelas.
Dia risaukan awak sepanjang pagi.
Saya rindu zaman bercinta
yang penuh masam manis.
Apabila dah tua, perasaan itu tak hadir lagi.
Sebab itulah kita jatuh cinta dengan penuh ghairah ketika masih muda.
Perpisahan tak dapat dielakkan,
tapi kita menipu seolah-olah ia akan kekal selamanya.
Awak tahu,
apabila difikirkan kembali,
itulah waktu gemilang saya.
Seperti yang awak alami sekarang.
Hei.
Apa-apa sekalipun,
pastikan awak bahagia.
Terima kasih, Cik Seo.
Kadar faedah di bank encik yang lain agak tinggi.
Saya tak mampu bayar faedah kerana jualan jatuh merudum.
Ada apa-apa yang awak boleh buat?
Saya boleh bantu encik dapatkan pinjaman dengan kadar faedah lebih rendah.
Bank kami ada program untuk pemilik perusahaan kecil
dan kami berikan konsultasi serta sokongan kewangan.
Encik berminat memohon?
Jika terpilih, encik boleh gunakan dana dengan cara yang lebih sistematik.
- Terima kasih. - Terima kasih kerana datang.
Nombor 312.
Saya boleh bantu di sini.
Bagaimana boleh…
Ha Sang-su.
Hei!
Awak dah berjaya.
Jadi saya patut panggil awak CEO Park?
Saya datang untuk buat pinjaman.
Saya cuma nampak elok di luar.
Saya ingat awak dah tak balik selepas sambung belajar di Australia.
Pahit getir di sana buat saya merindui Korea.
Beritahu kalau saya boleh balas budi awak.
Saya tahu prestasi sangat penting bagi kerani.
Awak sentiasa jujur dengan saya.
Tak mengapalah, itu cerita lama.
Dah lama betul, bukan?
Semua orang okey?
Ingat tak Gyeong-pil dan Mi-gyeong?
- Dari jurusan kita? - Ya.
Mereka kerja di cawangan kami.
Gyeong-pil dan Mi-gyeong?
Ya, awak ingat mereka.
Mereka pasti gembira jumpa awak. Saya telefon mereka?
Jadi mereka berdua bekerja di pejabat yang sama?
Ya.
Wah.
Awak tak tahu?
Dulu mereka bercinta.
Sekejap, awak sertai tentera?
Gyeong-pil cinta pertama Mi-gyeong.
Mereka berpisah
kerana Gyeong-pil tiduri semua kawannya.
Mi-gyeong mengamuk dan menangis.
Kalau awak suka makanan di sana,
kita boleh pergi ke kedai di…
Awak cakap awak sangat sukakan saya,
tapi awak tak pedulikan saya sewaktu di kolej dulu.
Jadi siapa pemilik hati awak ketika itu?
Apa yang awak fikirkan?
Kenapa pandang begitu?
Tiada apa-apa.
Awak buat apa hari ini?
Hari ini? Kenapa?
Kawan-kawan saya nak jumpa awak.
Kalau boleh, saya nak perkenalkan awak.
Apa pendapat awak?
Nak keluar dengan Gyeong-pil lagi?
Jangan selalu keluar dengan dia.
Nanti awak pun suka menyibuk seperti dia.
Saya tiada rancangan. Jom pergi malam ini.
- Betul? - Ya.
Awak baik, jadi dapat hadiah. Buka kabinet awak.
Pergilah.
Okey.
Wah. Awak beli?
Apa?
Itu sut baharu musim ini. Nampak lebih cantik di sini.
Sekejap.
Aduhai.
Tengoklah awak.
Awak beli sut berharga lima juta won untuk diri sendiri.
Ambillah balik.
Nah.
- Terima kasih. - Ya.
Hai, Jong-hyeon.
Saya tidur di rumah kawan saya malam ini.
Awak berehatlah juga.
- Sang-su, awak dah sampai. - Hei.
Masuklah.
- Jadi? - Dia dah sampai.
- Hai. - Dah sampai?
Ini kekasih saya. Dia kacak, bukan?
Gembira bertemu.
- Gembira bertemu. - Gembira bertemu.
Mereka memang begini.
Kami berkawan sejak tadika.
Kami dah lama kenal, tapi awak kekasih pertama dia perkenalkan.
Benarkah?
Awak nampak pendiam.
Kami membosankan?
- Taklah. - Hei.
Tanyalah dia soalan yang menyeronokkan.
Seperti bagaimana kami berjumpa,
atau apa yang dia suka tentang saya.
- Tolonglah. - Saya tak ingin tahu.
- Saya tak nak tahu. - Sedap tak?
- Jom minum. - Okey.
Jumlah caj perkhidmatan bilik adalah 1.28 juta won.
Bagaimana encik nak buat pembayaran?
- Bayar penuh. - Okey.
Boleh saya bayar secara ansuran?
Ya, sudah tentu.
Saya rasa seronok hari ini.
Saya ingat nak belanja, tapi terima kasih.
Tak mengapa.
Kawan-kawan saya cakap awak bagus. Awak lulus.
Saya patut ucap terima kasih.
Kereta awak dah sampai.
Itu hadiah kejutan.
Kami pergi dulu.
- Okei, selamat tinggal. - Selamat tinggal.
- Naiklah, Sang-su. - Selamat tinggal.
- Jumpa lagi.
Kenapa hadiahkan kereta?
Kenapa? Awak tak suka?
Mi-gyeong.
Saya dah cakap.
- Hadiah kejutan. - Takkanlah hadiah?
Kereta…
dan sut ini terlalu melampau.
Tak setanding perasaan saya terhadap awak.
Awak baik dengan saya juga.
Kenapa itu boleh tapi bukan hadiah ini?
Kerana ia mahal?
Sang-su. Bagi saya, duit bergantung pada tuah.
Saya ada duit sebab saya bertuah.
Tiada kaitan dengan usaha saya.
Kereta awak dah lama, dan saya boleh belikan yang ini.
Boleh awak terima sahaja?
Apa kata awak…
pertimbangkan niat saya?
Saya balik dengan kereta saya. Awak baliklah.
Bukan sebab awak tak boleh datang.
- Buat apa di sini? - Buat apa di sini?
Awak pasti datang dengan Cik Park.
Awak datang ke sini dengan En. Jeong?
Ya.
Jumpa lagi.
Okey.
Musim berlalu.
Apabila saya berkahwin…
saya nak tinggal di sini.
Ada orang rasa ia mencemaskan.
Awak boleh gunakannya untuk ujian nanti.
Terima kasih.
Awak boleh buat.
Ada orang rasa terdesak.
Sementara yang lain terpaksa bertenang.
Temu duga awak okey?
Tak, awak pula?
Saya pun sama.
Jom?
Masa berlalu…
dengan cara masing-masing.
SLIP UJIAN JEONG JONG-HYEON
SU-YEONG
Dan…
sesuatu…
mula berubah.
Jong-hyeon, apa yang terjadi?
Saya risau kerana tak dapat hubungi awak beberapa hari.
Apa yang tak kena? Kenapa?
Saya cuma nak kosongkan pemikiran saya.
Saya jumpa kawan di Gangneung.
Setidaknya, awak patut telefon.
Maaf. Saya tak dapat caj telefon saya.
Saya perlu mandi.
Apa awak beli?
Cuma ini dan itu.
Kardigan awak, baju tidur saya dan sabun badan awak dah habis,
jadi saya belikan juga.
Nak pindah ke sini?
Boleh tak? Sebagai latihan untuk masa depan.
Awak dah makan?
Belum lagi.
Saya tahan lapar supaya boleh makan masakan awak.
Saya nak makan.
Apa yang patut kita makan?
KAFE INTERNET 48 JAM, 30,000 WON
Sedapnya kimchi ini. Awak beli yang ini juga?
Tak, ibu yang buat.
Ibu buat kimchi sendiri.
Bila awak nak perkenalkan saya kepada ibu awak?
Dah tiba masanya, bukan?
Kita perlu berbincang.
Kenapa dengan muka awak?
Sesuatu telah terjadi.
- Biar saya tengok. - Saya okey.
Awak tak pergi rumah kawan awak.
Saya pergi.
Saya pergi,
tapi kami bergaduh.
Kenapa tak balik ke rumah?
Saya tak mahu.
Saya gagal dalam ujian itu.
Saya tak tahu cara beritahu awak.
Tak mengapa.
Awak boleh cuba lagi.
Saya dengar orang yang dah lama bersedia pun gagal.
Cuma beberapa mata sahaja dulu,
- tapi kali ini… - Lebih teruk.
Mungkin lain kali bertambah teruk.
Taklah, semuanya akan okey.
- Semuanya akan… - Berhenti.
Boleh jangan cakap begitu lagi?
Apa maksud awak semuanya akan okey?
Awak tahu punca saya bergaduh?
Apa yang susah sangat dengan hidup ini?
Apa masalahnya awak gagal ujian?
Kekasih awak beri makan, sediakan tempat tinggal,
dan awak tahu,
semua yang awak mahu.
Anak haram.
Tapi dia bercakap benar.
Saya tiada tempat untuk dituju.
Sepatutnya saya…
tak datang ke sini sejak awal lagi.
PEMERIKSAAN KEPUTUSAN AKHIR PERTUKARAN JAWATAN 2022
AHN SU-YEONG ANDA GAGAL UJIAN TERSEBUT
KEPUTUSAN AKHIR PERTUKARAN JAWATAN 2022
SETERUSNYA: PELANTIKAN KAKITANGAN IBU PEJABAT
SENARAI KAKITANGAN YANG DILANTIK SETAKAT 31 OKTOBER 2022
PELANTIKAN IBU PEJABAT BANK KCU
PARK SEONG-SIK, YANG JUN-HO, GU HUI-JEONG, KANG IL-JU
AHN GUK-JEONG, KIM MIN-JUN, PARK JEONG-SUK
Pasti En. Yuk ada buat sesuatu.
Awak dapat tahap pertama dalam ujian dalaman
dan dapat mata tambahan kerana menang pertandingan.
Prestasi awak pun bagus.
Itu sahaja sebab awak tak berjaya.
Mungkin ada sebab lain.
Persaingan untuk ibu pejabat sangat sengit.
Aduhai.
Jadi kenapa awak masuk campur?
Aduh. Nah.
Awak masih merokok?
Semakin susah nak berhenti sekarang ini.
- Ini sedap. Makanlah. - Aduh.
- Tengok. - Wah.
- Cuba ini. - Helo.
Mari tengok.
En. Jeong, awalnya awak sampai.
Kenapa dengan muka awak?
Saya cuma penat sikit.
Marilah makan.
Mari duduk di sini.
Seperti yang saya cakap tadi,
saya ada periksa. Ingat pemberontakan Ahn Su-yeong?
En. Yuk dikenakan tindakan disebabkan oleh En. Ha.
Saya ingat sebab temuduga saya.
Jadi En. Ha gagal ke ibu pejabat kerana dia bantu Cik Ahn?
Dia memang baik, bukan?
Awak bertuah kerana ada kekasih yang hebat.
Adakah awak tahu tentang perkara ini?
Ya. Saya dah ucapkan syabas kepada dia.
Dia suka tegakkan keadilan.
- Awak dah sampai. - Hai.
- Hai, Su-yeong. - Hai.
- Jemput makan. - Okey.
Saya minta diri dulu. Terima kasih untuk makanan tadi.
- Cubalah sikit. - Makanlah.
Cubalah sebelum ia sejuk.
- Ini diperbuat daripada susu? - Awak rasa?
- Saya rasa begitu. - Ya.
Saya faham.
Cik Ahn.
Datang ke sini.
En. Ha.
Ingat En. Kim Seong-hun?
Ya.
Dia meninggal dunia semalam.
Boleh beri penghormatan terakhir bagi pihak bank?
Dia bukan sahaja pelanggan VIP kita yang lama,
dia juga maafkan kejadian pengeluaran dahulu.
Jadi kita patut beri penghormatan kepada dia.
Sila bertolak apabila bersedia.
- Baik. - Baik, tuan.
Nak keluar pergi kerja?
Awak tak nampak?
Nak hadiri perjumpaan semula?
Sang-su tak boleh pergi,
jadi kalau awak lapang, jom pergi sama-sama.
Ingat saya dah lupa perbuatan awak?
Maksud saya…
Awak berlagak biasa dengan saya, jadi saya ingat kita okey.
Kisah kita terlalu sukar untuk dilupakan.
Apa-apa pun…
Awak tahu?
Tahu apa?
Sang-su yang bantu Su-yeong.
Ya, tapi…
saya rasa dia tak berniat apa-apa.
En. Yuk memang gila ketika itu.
Awak okey?
Kenapa tidak?
Sang-su baik, tak seperti orang yang saya kenal.
Apa yang buat Sang-su…
sangat berbeza?
Semua orang sama sahaja.
Kalau awak percayakan dia, kenapa awak resah?
Siapa yang resah? Saya?
Sang-su berusaha keras bantu Su-yeong,
dan sekarang mereka hadiri majlis pengebumian di luar bandar.
Sebab itu awak resah.
Awak tersilap.
Saya terpaksa cakap begini tentang Su-yeong,
tapi sesiapa pun akan bersimpati dengan dia.
Sang-su takkan pejamkan mata untuk menghulurkan bantuan.
Kenapa awak ketawa?
Tahu tak apa yang paling bahaya antara lelaki dan wanita?
Asmara?
Asmara takkan mengatasi moral atau etika.
Perkara paling bahaya
adalah rasa kasihan
dan simpati.
Emosi itu akan memukau pandangan.
Saya harap
cinta awak terhadap Sang-su akan berkekalan.
Setidaknya, kali ini.
SALAM TAKZIAH
Awak belum makan apa-apa lagi, bukan?
Ayuh. Mari makan.
Yang hidup mesti teruskan.
Pepatah itu pelik, bukan?
"Yang hidup mesti teruskan."
Ia tidak menenangkan perasaan.
Ayah saya meninggal ketika saya sebaya dia.
Ketika itu, saya tak mampu menangis.
Ia pasti sukar.
Awak terlalu muda untuk kenal kematian apatah lagi menghadapinya.
"Yang hidup mesti teruskan."
Ketika itu, pepatah itu menakutkan saya.
"Keadaan mungkin sedih dan sukar,
tapi jangan biar ia menguasai awak."
"Awak perlu hadapi dan atasinya."
Itu yang saya dengar,
Ada orang beritahu saya
saya perlu gembira dua kali ganda demi adik saya.
Saya ingat lagi awak cakap adik awak berusia 27 tahun.
Ya, kalau dia masih hidup.
Sebuah kemalangan berlaku.
Kami ketawa dan makan sarapan pada waktu pagi,
tapi dia meninggal pada hari itu.
Dia mempunyai banyak impian.
Dia bijak
dan selalu tersenyum.
Selepas dia meninggal…
saya terfikir mahu sengaja hidup merana.
Tapi itu buat saya rasa lebih teruk.
Ketika itulah saya putuskan
saya patut cuba untuk bahagia.
Itu yang saya buat sekarang.
JEONG JONG-HYEON
Saya terpaksa hadiri majlis pengebumian, saya akan balik lambat.
Awak buat apa?
Tiada apa-apa.
Nampak seperti sedang berpiknik.
Awak menyesal, bukan?
Awak tak berjaya ke ibu pejabat
kerana bantu saya.
Saya memang menyesal.
Tapi kalau saya tak buat apa-apa ketika itu,
saya akan lebih menyesal.
Awak pun tak berjaya, bukan?
Betul.
Nah, limau untuk ceriakan awak.
Tapi saya akan cuba lagi.
Kalau gagal, saya akan cuba lagi nanti.
Awak agak berani.
Saya takkan biar perkara begini menjatuhkan saya.
Inilah cara saya berjuang.
Sebentar lagi, kereta api ini akan berhenti di Jeongdongjin,
Stesen Jeongdongjin.
Sila awasi langkah anda ketika turun ke platform.
Indahnya.
Sangat indah.
Su-yeong.
Jom turun di sini?
En. Ha, awak patut cuba buat begini.
Sejuk rasanya.
Tapi air nampak sangat sejuk.
Rasa hangat apabila berada di dalam air.
Saya serius.
Kalau tak percaya, tak mengapa.
Okey.
Tengok apa berlaku kalau terlalu berhati-hati?
Tetap akan basah.
Awak tipu saya? Sangat sejuk.
Ya, saya tipu awak.
Masih basah?
Ya. Disebabkan seseorang.
Terima kasih.
Kenapa? Tak suka ulat sutera kukus?
Taklah.
Awak macam tak suka. Awak boleh makan?
Ya, sudah tentu.
Saya suka. Saya selalu makan.
Makanlah.
Itu sahaja?
Awak cakap awak suka dan selalu makan.
Awak suka?
Ya.
Betul?
Tak.
Ini kali pertama saya lihat awak senyum begitu.
Kita tak pergi ke pantai ketika pergi ke Pulau Jeju,
tapi kita di sini sekarang.
Adakah awak mahu pergi ketika itu?
Kenapa tak beritahu saya?
Saya patut beritahu.
Saya patut berterus-terang.
Saya rasa dah terlambat.
Kita patut balik.
Terima kasih untuk hari ini.
Untuk apa?
Segala-galanya.
Saya ketawa seikhlas hati, disebabkan oleh awak.
Awak gembira?
Apa?
Tadi, awak cakap
awak cuba sedaya-upaya.
Jadi adakah awak gembira?
Itu kereta api kita.
Patutkah saya berpisah?
Adakah saya patut berpisah dengan Jong-hyeon?
THE INTEREST OF LOVE
Awak memang nak berhenti? Nak tinggalkan bank?
Saya akan pindah, Su-yeong. Jadi boleh kita mulakan kembali?
Ibu masih sihat ketika saya tinggalkan Tongyeong. Apa dah terjadi?
Ibu!
Awak nak jumpa dia sekarang? Awak nak buat pengakuan?
Adakah awak pun ada rahsia begini? Sesuatu yang awak tak beritahu saya.
Saya pandai meluncur, bukan?
Saya rasa saya tak mampu tahan lagi.
Terjemahan sari kata oleh Aqil Raim