THE INTEREST OF LOVE
Marunong kang mag-piano?
Kaunti lang. Natuto akong mag-isa.
Gusto kong marinig.
Huwag na.
Bakit ayaw mo? Wala namang tao rito.
JEONGDONGJIN STATION
Noong araw na 'yon.
dalawang manlalakbay lang kami sa platform ng tren.
Parang tahimik na kasunduan…
wala sa 'ming nagkuwento…
tungkol sa mga personal na bagay.
Parang dalawang estranghero…
pinagsaluhan lang namin ang sandaling 'yon.
Classical na piyesa 'yon, 'no?
May babaeng minahal si Chopin.
Ginawa niya ang piyesang 'yon para sa kanya.
Romantiko ang mga musikero
kahit kapag umiibig sila.
Mahal na mahal niya siguro 'yong babae.
Pero naghiwalay sila.
Bakit?
Nakita nila ang reyalidad.
Pagkakaiba ng katayuan sa buhay,
pagtutol ng pamilya, at iba pang mga bagay.
Kaya 'yon tinawag na "The Farewell Waltz."
Hindi ko alam na malungkot pala ang piyesa.
Salamat kanina.
Para saan?
Sa lahat.
Ngayon lang ulit ako tumawa nang gan'on, dahil 'yon sa 'yo.
Masaya ka ba?
Ano 'yon?
Kanina, sabi mo,
ginagawa mo ang lahat.
Masaya ka ba?
Tren na natin 'yon.
Makikipaghiwalay ba ako?
Dapat ba akong makipaghiwalay kay Jong-hyeon?
THE INTEREST OF LOVE
EPISODE 10
Ano…
Ano'ng sinabi mo…
no'ng naroon tayo?
Pero ano'ng ibig sabihin mo r'on?
Bakit mo tinanong kung masaya ako?
Ikaw?
Masaya ka ba?
Bye.
Su-yeong, male-late ka ba ng uwi?
Mag-usap tayo.
Bakit nasa labas ka?
Masayang makita kayo.
-Cheers. -Cheers.
Ang tagal na no'ng huli nating pagkikita.
Sinabi sa 'kin ni Sang-su kamakailan na nagtatrabaho kayo sa iisang branch.
Oo nga. Hindi ko alam na nagkita kayo.
Oo, nakita ko siya sa bangko n'yo.
Pero bakit wala siya ngayon?
-May VIP kaming kliyenteng namatay. -Gan'on ba?
Pumunta siya r'on para makiramay.
Uy.
Napakakaswal n'yo lang talaga.
No'ng nabalitaan kong magkakatrabaho kayo,
medyo nagulat ako.
Teka, may…
sinabi ka ba kay Sang-su?
Ano?
-Alis. -Ano ba.
Bakit ka nagagalit?
-Alam na ni Sang-su ang tungkol sa 'tin. -Oo. Ano naman?
Saglit lang tayo nag-date no'ng college. Hindi nga tayo seryoso.
Walang "tayo".
Si Sang-su na ang dine-date ko ngayon.
Sige. Alam ko na.
Ano? Makikipagkita ka sa kanya ngayon?
Aaminin mo na?
Ano naman sa 'yo?
Di ka niya kinausap tungkol d'on
kahit ilang buwan niya nang alam.
Sa anumang dahilan, nagkukunwari siyang hindi niya alam.
Di ba maganda 'yon para sa 'yo?
Pasensiya na.
Hindi dapat gan'on ang reaksyon ko.
Inisip ko ang ginawa ko at nagsisi ako.
Nakita mo ang hindi maganda sa 'kin…
naging mahirap 'yon sa 'kin.
Kaya…
Aalis na ako rito, Su-yeong.
May naipon na akong pera.
Kaya makakabalik na ako
sa lumang rooftop sa katapusan.
-Jong-hyeon… -Salamat sa kabutihan mo.
Nakakailang siguro akong kasama sa bahay.
Paano 'yong exam mo?
Hindi ako susuko. Huwag kang mag-alala.
Tutuparin ko ang pangako ko sa 'yo kahit ano'ng mangyari.
Puwede ba tayong magsimula ulit?
Dapat ba akong makipaghiwalay kay Jong-hyeon?
PARK MI-GYEONG
Uy.
Uy, nakauwi ka na ba?
Oo, ngayon lang.
Puwede mo bang buksan ang pinto?
-Heto. -Sige.
Salamat.
Si Chopin 'yan.
Tama ka.
Bakit mo pinatay?
Gusto ko rin ang piyesang 'yon.
Talaga?
Masigla at maganda ang tunog.
Pero ang pamagat, hindi. "The Farewell Waltz."
'Yon ang pamagat na ginawa ng ex ni Chopin
pagkatapos makipaghiwalay sa kanya.
Inalay niya ang kantang 'yon sa babaeng minahal niya.
Pero sa huli, naging "The Farewell Waltz" 'yon.
Siyanga pala,
bakit bigla kang nakikinig ng Chopin?
Ano?
Di ka naman interesado sa classical music.
Wala namang dahilan.
Sang-su, nalaman kong alam mo na ang lahat.
Tungkol sa relasyon ko…
kay Gyeong-pil.
Oo.
Bakit wala kang sinabi?
Kasi nakaraan na 'yon.
At wala ka namang ginawang mali.
Pero di ko 'yon kinuwento sa 'yo.
Di ako naging tapat sa 'yo.
Hindi dahil di mo 'yon sinabi sa 'kin ay di ka na tapat.
Okay lang talaga. Seryoso ako.
Gan'on lang?
Ano ibig mong sabihin?
Kakaiba kasi.
Sabi mo okay lang sa 'yo,
pero bakit ako nasasaktan?
Dapat ba akong magalit?
Mayroon ka rin bang ganito?
Ano 'yon?
Isang bagay na hindi mo sa 'kin kinuwento.
Di bale na lang.
Naku, pagod na pagod ako.
Masaya ka ba?
Mahal kita.
Para ipakita ang pagrespeto
sa inyong pagiging iba at malikhain,
wala nang dress code ang KCU Bank.
May kahon sa pasilyo para sa pagsauli n'yo ng uniporme.
Ibig sabihin po ba, puwede nang isuot ang anumang gusto namin?
Hindi ako makapaniwala.
Okay naman ang uniporme. Mahirap pumili ng isusuot araw-araw.
Ano'ng problema?
Puwede na tayong magsuot ng magagandang damit.
-Salamat. -Walang problema.
At salamat sa paghatid mo kay Su-yeong kahapon.
Nakita ko ang kotse mo sa tapat ng bahay niya.
Ako na. Trabaho ko 'yan.
Ako na ang bahala rito.
-Uy. -Uy.
Sang-su.
Bakit mo ginawa 'yon?
'Yong tungkol sa 'min ni Mi-gyeong.
Bakit wala kang sinabi?
Ano ba ang dapat kong gawin? Magalit at tanungin kung ba't mo ginawa?
Alam mo rin ang ginawa ko.
Nakaraan na ang lahat ng 'yon.
Ano'ng kakaiba r'on?
Hindi naman kakaiba.
Di ko lang maintindihan.
Paanong
okay lang 'yon sa 'yo?
Sigurado ka bang gusto mo siya?
Pero wala naman akong pakialam d'on.
Siguro sinasauli niya na ang uniporme niya.
Bakit?
Ba't di niya na kailangan ang uniporme niya?
Oo nga. Di ka nakapunta sa meeting kanina.
Siguro biglaan lang 'yon.
Bakit mo ito nilabas?
-Para isauli. -Bakit?
Kasi hindi ko na ito kailangan.
Magbibitiw ka na ba talaga?
-Ano? -Aalis ka na ba sa bangko?
Hindi mo 'to sinabi sa 'kin kahapon.
-Mr. Ha, kasi… -Bakit
biglaan…
Uy, Sang-su.
Sang-su.
Makakaporma na tayo ngayon.
Naku.
-Uy. -Isauli mo na'ng uniporme mo.
Magbibitiw ka na ba talaga?
Bakit biglaan…
LOCKER ROOM
Sang-su, magkape ka.
Sige.
Salamat.
Wala 'yon.
Mi-gyeong.
Ano 'yon?
May gagawin ka ba mamaya?
Bakit mo ako pinapunta rito?
Kasi bihira na lang tayong lumabas.
Interesado ako sa lugar na ito kasi lagi kang nandito.
CHA SEON-JAE
Ba't ayaw mong sagutin?
Hindi naman mahalaga.
Di ba si Seon-jae 'yong kaibigang madalas mong kasama?
Bata pa si Seon-jae kaya medyo mababaw siya.
Nasa libro naman ang sagot, ang dami niya pa ring tinatanong.
Pero sinasagot mo pa rin tanong niya. Mabuti kang kaibigan.
Dito mo gustong pumunta?
Paano mo nalamang member ako rito?
-Naka-book ka sa susunod na linggo. -Sige.
Salamat.
Hello…
Naku.
Hello.
Ma, ano po ang ginagawa n'yo rito?
Pinapunta mo ba siya?
Si Ms. Han 'yong bago kong kaibigan.
Lumabas lang siya sandali, kaya binabantayan ko ang shop.
Nandito ba kayo para sa couple's massage?
Maganda 'yon.
Mukha lang luma ang lugar, pero napakaganda ng serbisyo rito.
Ang totoo…
Naku. Nandito ka na.
Batiin mo sila.
Sinabi kong may nobyo ang anak ko, di ba?
Mukha siyang maaasahan, 'no?
-Ma'am… -Mukha siyang kahanga-hanga.
At ipinagmamalaki ko siya.
Naku. Bakit ganyan ka magsalita?
Kung wala akong alam, iisipin kong pinagyayabang mo anak mo.
Mama ko po siya.
Mama ko ang may-ari ng shop na ito.
Ano?
Hindi.
Ano pong "hindi"?
Hindi mo puwedeng i-date si Ha Sang-su.
Sinubukan kong lawakan ang pag-unawa.
Kalmado siya at maingat.
Mabait din siya at magiliw. Gusto ko siya.
Pero kaibigan ko ang may-ari ng gusaling 'yon.
Bakit ba siya naging anak ng nangungupahan sa kaibigan ko?
-Ma… -Hindi.
Hindi ko kinaya 'yon.
Nasaktan ang pride ko.
Naku.
Bakit siya pa sa lahat…
Mas gusto ko po siya kaysa sa gusto niya ako.
Mas gusto ko po siya.
Kaya isantabi n'yo po ang pride.
Di po ako makikipaghiwalay.
Ano 'yong ginawa mo?
Bakit mo siya dinala rito?
Parang nagulat siya.
Naisip ko lang pong panahon na para dito.
Gustong-gusto mo ba siya?
Ano po?
Pag-isipan mo.
Sa pagkakakilala ko sa 'yo, gustong-gusto mo siguro siya
kaya ka nagpasyang ipakilala siya sa 'kin.
Bakit mo siya gusto?
Komportable po.
Pareho po kami ng college at naiintindihan namin ang isa't isa.
Magaan po siyang kasama kaya hindi kami nag-aaway.
Tinatanggap at nirerespeto rin po siya sa bangko.
Ano po 'yon?
Ang dating sa 'kin,
pinupuri mo ang katrabaho mo.
Hindi ang nobya mo.
Magbibitiw ka na ba talaga?
-Ano? -Aalis ka na ba sa bangko?
Ano 'yon?
Sana sinabihan mo ako.
Nagulat ako kanina.
Ayaw kong kabahan ka.
Walang masama sa pagkakaroon ng kaba
pag makikilala mo na ang mama ng nobyo mo.
Pero salamat.
Ang totoo, na-touch ako.
Unang beses na may ginawa ka para mapalapit sa 'kin.
Gusto mo bang
puntahan kita ngayon?
Ngayon?
Oo.
Masyado nang gabi. Magkita na lang tayo bukas.
Oo nga.
Di naman ako seryoso.
Pagod ka na rin siguro. Magpahinga ka na.
Sige.
Good night.
Masaya ka ba?
-Ano? -Gan'on ka ba kasaya?
-Saan? -Magkasama na kayo sa bahay
pero madami ka pa ring sinasabi.
Oo. Masaya ako.
Sige. Siguro gan'on ang mga bagong kasal.
Hello?
Oo. Puwede akong makipag-usap.
Uy, bagong kasal. Huwag kang male-late.
Napakasaya niya, 'no? Ang aga mo rito.
Ano 'yong kahapon?
Ano 'yon?
Niloko mo 'ko.
Niloko? Ano'ng sinasabi mo?
Uy.
Nagulat ka ba kasi akala mo magbibitiw siya?
Nakakainis 'yang pagiging tuso mo.
Tigilan mo ang pakikiramdam sa 'kin nang gan'on.
Nakaka-offend 'yon.
Sige.
Pasensiya na.
Nandito ako.
MALAPIT NA AKONG BUMABA
Nasa labas ang pinsan mo.
-Paano mo nalaman? -Alin?
Paano mo nalaman ang hitsura niya, e hindi ko naman kayo pinakilala?
Halata kasi 'yon.
Pinakilala mo kami dati.
Baka hindi mo naaalala kasi matagal na 'yon.
Salamat sa suporta n'yo no'ng huling quarter.
Dahil sa inyo, gumanda ang performance ng branch.
At naiwasan ko ang kahihiyan.
Siya dapat ang pasalamatan mo. Ginawa ko lang 'yon dahil sa kanya.
Siyanga pala, bakit po kayo nandito?
Nandito rin po si Deputy Manager Park ng HQ.
Pumunta ako para pag-usapan ang workforce assignment
sa subbranch sa Seogwang University.
Pumunta ako…
para tingnan nang mabuti.
Alin po, sir?
Nagdala po ako ng kape.
Bigyan mo muna si President Park.
Nabalitaan kong nobyo siya ng anak ko.
Si Mr. Ha po ba ang tinutukoy n'yo?
Totoo po 'yon. Nagde-date po sila ng Ms. Park, sir.
Magaling pong empleyado si Mr. Ha.
Siyempre, di po singgaling ni Ms. Park.
Pero may paninindigan po siya at prinsipyo.
Mahusay rin po ang performance niya.
Parating na siya.
Su-yeong.
Papa ba ni Ms. Park ang pinuno ng Daeseong Construction?
At pinsan niya ang deputy manager sa Strategic Planning?
Alam kong mayaman ang pamilya niya, pero ibang klase ito.
Naiinggit ako dati sa kanya kasi dine-date niya si Mr. Ha.
Pero ngayon, kay Mr. Ha na 'ko naiinggit.
Siya ang lalaking bersyon ni Cinderella.
Nandito ang mga kamag-anak, baka magpapakasal na sila.
Baka nga tama ka.
Madali lang magpakasal kung gan'on ka kayaman.
Ms. Bae, halika rito sandali.
-Ako? -Oo.
Hindi pa ako pumapayag.
Pumunta ako dahil unang beses kang nagsabi.
Alam ko po.
Pero ano'ng nangyari sayo?
Iniiwasan mo ako noon kapag pumupunta ako sa opisina mo.
Sandali. Ikaw ba'ng humahabol sa kanya?
Umalis na po kayo.
Matuto kang kunin ang mga di ko mabibili para sa 'yo.
Gusto ko ng pormal na pagpapakilala.
Sige po.
Umalis na ba siya?
Oo.
Nagulat ka ba sa kanya?
Gan'on lang talaga ang papa ko.
Nabalitaan niya siguro kay mama at na-curious.
Nailang ka ba?
Hindi.
Pero natuwa ako.
Nakilala na natin ang magulang ng isa't isa.
Malapit na tayo maging pamilya.
Sabay sana tayong mag-lunch, pero kailangan kong magtrabaho sa labas.
Doon na rin ako magka-clock out.
May site inspection ako.
Uminom kaya tayo ng wine sa 'min mamaya?
Tingnan natin. Tatawagan kita.
Sige. Tawagan mo ako mamaya.
Siya may-ari no'ng kainan ng gukbap, di ba?
Naghahatid siya ng pagkain kahit gan'on ang binti niya.
Oo nga. 'Yong asawa niya lagi ang naghahatid.
Hello.
Mama!
-Tinawag niya bang "mama" 'yong babae? -Oo.
-Ma! -Okay ka lang ba?
Ma, okay ka ang ba?
-Naku. -Okay ka lang ba, ma'am?
-Naku. -Nasaktan ka po?
Patingin ako, Ma.
Okay lang ako.
Hindi ka okay. Nagdudugo!
'Yong kainan ng oyster gukbap sa palengke?
Oo.
Hindi ako makapaniwalang hindi niya sa 'tin sinabi.
Hindi ko talaga alam at sinabi ko pang
nahihirapan 'yong may-aring maglakad dahil sa binti niya.
Ang pangit ng pakiramdam ko ngayon.
Sigurado akong may dahilan siya.
Kaya ilihim mo 'yan sa mga katrabaho natin.
Siyempre.
Si Ms. Seo, Mr. Ha, at ako, marunong kaming magtago ng sikreto.
Oo nga pala.
Dinala ni Mr. Ha 'yong babae sa ospital.
BAWAL PUMASOK EMERGENCY ROOM
Okay lang ba siya?
Bakit nandito ka pa?
Nag-aalala ako.
Umalis ka na. May inspection ka pa.
Hihintayin kita.
Pero oras pa ng trabaho, at may dahilang nandito ako.
Puwede kong gawin 'yon sa ibang araw.
May gagawing tests sa kanya kaya matatagalan pa ito.
Salamat.
Ano'ng gagawin natin?
Narinig yata ng mga katrabaho mong tinawag mo akong "mama".
Mama kita.
Ipatingin mo 'yang binti mo. Kailangan 'yang magamot.
Okay lang ako.
Pero ako, hindi.
Hindi ako okay.
KCU BANK
Uy, Mi-gyeong.
Uy, Sang-su.
Nasa ospital ka pa rin ba?
Ano? Oo.
Sinabi sa 'kin ni Ms. Bae.
Narinig kong nasaktan ang mama ni Su-yeong.
Hindi naman gan'on kalubha.
Puwede mo bang ilihim ito sa iba…
Ano'ng akala mo sa 'kin?
'Wag kang mag-alala. Sinabi ko rin 'yon kay Ms. Bae.
Gan'on ba? Salamat.
Bakit ka nagpapasalamat?
Ewan ko. Mali yata ang dating n'on.
-Salamat. -Salamat. Paalam.
AHN SU-YEONG
HINDI AVAILABLE ANG WINDOW
Su-yeong.
Umuwi ka na ba?
May problema ba?
EMERGENCY MEDICAL CENTER
Su-yeong!
'Yong mama mo? Okay lang ba siya?
Gaano kalubha?
Saan siya nasaktan?
Alam mo ba 'yon?
May nararamdaman siyang psychogenic pain sa binti.
Okay lang ang nerves niya, pero ayaw niyang magpagamot.
Okay lang siya pag-alis ako ng Tongyeong.
Ano'ng nangyari?
Mayroon pa ba akong hindi alam?
Bukod sa nagkaroon ka ng kalaguyo?
O paano nakita ni Su-hyeok ang babaeng 'yon
at namatay sa aksidente nang araw na 'yon?
May dapat pa ba akong malaman?
Sinira mo ang lahat para sa 'min.
Hi, Jong-hyeon.
Hindi.
Okay lang ako.
Sige.
PAMILIHAN NG YOUNGPO CENTRAL
Salamat kanina.
Okay lang ba ang mama mo?
Oo.
Hindi ka ba sasakay sa bus?
Kasi…
Gusto mo bang maglakad-lakad?
Bakit gan'on ang reaksyon mo…
noong sinauli ko ang uniporme kahapon?
Niloko kasi ako ni Gyeong-pil.
Nagsalita siya na parang nagbitiw ka na.
Magugulat ka ba nang gan'on pag nagbitiw ako?
Magbibitiw ka ba?
Kung hindi ko na kayang tiisin, oo.
Pero matagal pa 'yon.
Pagod ka na ba?
Parang niloko mo rin ako.
Wala kang sinabi tungkol sa hiking.
Pero 'yon ang ginagawa natin.
Ito ang campus ko no'ng college.
Alam kong dito ka nagtapos.
Pinagmamalaki mo siguro 'yon kasi dinala mo pa ako rito.
Oo naman.
Unang beses 'yong may nakamtan ako dahil sa pagsisikap.
Malusog siguro ang mga nag-aaral dito dahil sa hiking araw-araw.
"Hill of Oblivion" ang tawag namin dito noon.
Bakit?
Kasi pag narating na namin ang tuktok,
pagod na pagod na kami at di makapag-isip.
Maganda 'yon.
Puwedeng kalimutan ang lahat at magsimula ulit.
Puwede mo ring gawin 'yon.
Gusto mo ba akong makalimot?
Itong nakakapagod na araw.
Bilisan mo.
Bibili ng hapunan ang mahuhuli.
Ang tinatawagan mo ay di available ngayon. Mag-iwan ng mensahe pagtapos ng tunog.
KASINTAHAN KO
AHN SU-YEONG
Sarado na yata sila.
Masarap ang pork cutlet dito.
Pero masarap ang lahat ng pork cutlet.
Mas masarap pa rin sa kainang ito.
Parang boot camp ito.
Nakakapagod na training, walang pagkain…
Pumunta na lang tayo sa iba?
Sa baba nitong burol?
Papunta sa main street ang gate sa likod.
Sana sa gate sa likod na lang tayo dumaan.
Bakit tayo dumaan sa burol?
Tama ka.
Nag-aral ka ba talaga rito?
Oo.
Di ako naniniwala.
Nag-aral nga ako rito.
Kung di ka naniniwala, tanungin mo sina Gyeong-pil at Mi-gyeong.
Tara na.
D'on mo na lang ako ibaba.
Dadaan na ako sa eskinita.
Okay lang. Dito na lang ako bababa.
Salamat.
Sandali…
Kailan tayo kakain nang magkasama?
May dahilan ba para gawin 'yon?
May dahilan ba para hindi? Ano'ng mali sa pagkain nang magkasama?
Tama ka.
Bukas kaya?
Di ka ba puwede sa weekend?
Hindi. Okay lang.
-Paalam. -Bye.
MGA MISSED CALL PARK MI-GYEONG
Sang-su, nasaan ka?
Kanina pa kita tinatawagan.
Gan'on ba?
Sige.
May katagpo ako.
Pupuntahan kita mamaya.
Bye.
Su-yeong.
Bakit ka nandito?
May ibibigay ako sa 'yo.
Puwede ba akong pumasok?
Pasok ka.
Pasensiya na at nagpumilit ako.
Tumawag ako pero hindi mo sinagot.
Bakit gusto mo akong makita?
Para ibigay sa 'yo ito. Di na natin kailangan ang uniporme, kaya…
Bagong-bago ang mga ito. Gusto kong ibigay sa 'yo.
Hindi na kailangan.
Sana isuot mo.
Salamat.
Kumusta ang mama mo?
-Ano 'yon? -Sinabi sa 'kin ni Ms. Bae.
Sinabi kong 'wag niyang sabihin sa iba, kaya 'wag kang mag-alala.
Okay lang siya.
Mabuti naman.
Galing ka ba sa ospital?
Oo.
Gan'on ba?
Heto ang kape mo.
Salamat.
Kumusta kayo ni Mr. Jeong?
May problema ba?
Wala. Okay lang kami.
Wala pa kayong planong magpakasal, 'no?
Alam ko.
Bata pa siya,
ikaw din naman.
Kapag dumating ka sa edad ko,
pipilitin ka ng mga magulang mong magpakasal.
Bumisita pa ang papa ko sa bangko.
Na-curious siguro siya kay Sang-su.
Nakilala ko ang mama niya kahapon.
Sa tingin nila, magpapakasal na kami,
kasi matagal na rin kaming nagde-date.
Pero di pa namin napapag-usapan ni Sang-su.
Kapag nagpakasal kami, sasaluhin mo ba ang bouquet?
Maganda kung masasalo mo.
Nandiyan ka na ba?
Uminom ka ba?
Oo. Kaunti lang.
Bakit ang dami mong ininom?
Gabi na. Sana umuwi ka na lang at nagpahinga.
Gusto lang kitang makita.
Pinarada ko ang kotse mo sa parking lot.
Mi-gyeong.
Hindi sa 'kin 'yang kotse.
Alam ko.
Naiintindihan ko ang nararamdaman mo.
Pero nabili ko na 'yon.
Ayaw kong maalikabukan lang 'yon
sa parking lot nang ilang buwan.
Napag-usapan na natin ito. Bakit inungkat mo na naman?
Bakit ka nag-aaral para maging certified?
Bakit gusto mong lumipat sa HQ?
Dahil ba gusto mong tumira sa mas magandang bahay
at magkaroon ng mas magandang kotse at mga damit?
Bakit hindi ko muna ibigay 'yon
-kung makukuha mo rin naman? -Kalokohan 'yon, Mi-gyeong.
Maglalaro ka ba
ng golf bukas?
Oo.
Sige. Aalis na ako.
Mi-gyeong.
Kunin mo ang kotse.
Sang-su.
Gamitin mo o itapon mo. Bahala ka na.
Ayaw ko lang makita 'yon sa parking lot araw-araw…
kasi pakiramdam ko…
tinatanggihan mo ako.
Pasensiya na.
CHA SEON-JAE
MAMA
Salamat, Jong-hyeon. At pasensiya na.
Babayaran ko ang natitirang hospital bill. Huwag kang mag-alala.
GUSTO MO BANG I-CLOSE ANG ACCOUNT?
OO
Su-yeong, ano ito?
Hindi ko sinasadyang makita.
Pero nabasa ko ang text ng mama mo kahapon.
At?
Pakibigay ito sa kanya.
Hindi ako mayaman at hindi ako nangutang.
May cash lang ako rito.
Di ko naman 'yan kailangan.
Kalokohan 'yan.
Jong-hyeon, kasi…
Naiinis akong nahihirapan tayo sa mga bagay…
na simple lang para sa iba.
At desperado tayo sa mga bagay na walang halaga para sa iba.
Ganito ako maglabas ng sama ng loob.
Iidlip lang ako.
Iiwan ko ang pera diyan.
Gusto kong kunin mo 'yan.
Pero kung ayaw mo, iwan mo na lang diyan.
Sigurado ka ba rito?
Pag kinuha ko ang pera,
sasama na naman ang loob ko.
At pagdadaanan natin…
ang parehong problema.
Bahala ka sa gagawin mo riyan.
Bata pa ang papa mo no'ng namatay?
-Opo, sir. -Ako rin.
Dahil d'on, naging breadwinner ako no'ng 15 ako.
D'on ko napagpasyahang
maging kapaki-pakinabang na ama kaysa maging mabait na ama.
Walang mangyayari kung mapagmahal lang ako,
kaya pinili kong maging amang makapagbibigay sa anak.
Gan'on ang pamumuhay ko at ipagpapatuloy ko 'yon.
Wala akong pakialam kung gusto ko ang nobyo ng anak ko,
o kung galing siya sa magandang background
kasi kaya kong punan ang pagkukulang niya.
Basta walang ginawang krimen ang pamilya niya.
Wala rin akong pakialam sa nararamdaman mo.
Ibibigay ko sa kanya ang anuman at lahat
ng gusto niya.
Ano'ng pinag-usapan n'yo ng papa ko?
Sa tingin ko, mahal na mahal ka niya.
Hindi.
Pinapakita niya ang pagmamahal sa pamamagitan ng pera.
Hindi siya 'yong tipong mabait.
Maghapunan tayo.
Ano 'yon? May plano ka ba?
JEONG JONG-HYEON
Pasensiya na, Su-yeong. Pinapangako kong babayaran kita.
NA-TRANSFER NA ANG PERA MO
Nandito ako.
PINUNO NG SEKSYON HA SANG-SU
Sorry. Nakalimutan kong may plano kami ni Jong-hyeon.
Oo, kasama ko siya ngayon.
Huwag mo na akong ilibre.
Ibababa ko na.
Ano'ng tinitingnan mo?
Ito.
Ang ruta ng bus.
Ganito kasi mismo ang buhay.
Isang bilog.
Niloloko mo ang sarili mong may patutunguhan ka…
pero bumabalik ka pala sa simula.
Paikot-ikot ka lang.
Ang buhay natin ay isang malaking bilog na walang katapusan.
Bakit wala kang sinasabi?
Nahuli mo akong nagsisinungaling sa 'yo.
Puwede mo ba akong tulungan?
No'ng huli, hiking.
Cold-weather training ba ngayon?
Malapit ako sa manager dito.
Kapalit ng pagpunta ko rito anumang oras, nililinis ko ang rink paminsan-minsan.
Pero bakit kasama ako sa kasunduan n'yo?
Masarap at malamig dito.
Di mo ba nakikitang nilalamig pisngi ko?
Hindi ganyan.
Medyo iba ito sa normal na pagwawalis.
Kailangang magaan lang kapag pinakikinis mo ang ibabaw.
Dahan-dahan. Para bang sanggol ito.
Ganito.
Pinagyayabang mo ang napakaliit na bagay.
Magaling ka siguro sa lahat.
Kahit na magaling ka sa lahat,
mukhang di ka marunong mag-skate.
Nasisiyahan ka ba r'on?
Tuturuan ba kita?
Mabilis kang matuto.
Magaling talaga 'ko. Wala lang akong pagkakataong matuto.
Madali lang ito sa 'kin.
Paunahan tayo sa dulo ng rink.
Higit isang dekada kang nagha-hockey, pero gusto mo akong talunin?
Gan'on na nga.
Sige.
Isang binti lang ang gagamitin ko. Dalawang binti ang sa 'yo.
Gusto kong mauna nang sampung segundo.
Sige.
Handa.
Ayos na. Takbo!
Huwag ka munang gumalaw.
Wala pang sampung segundo.
Bakit di ka pa sumusunod?
Natalo ako.
Pero hindi mo pa sinubukan.
Hahayaan kong
manalo ka.
Isang bilog.
Niloloko mo ang sarili mong may patutunguhan ka…
pero bumabalik ka pala sa simula.
Niloko ko ang sarili kong may patutunguhan ako.
Pero nandito ako.
Sa huli…
bumalik na naman ako…
sa simula.
Medyo magaling akong mag-skate, 'no?
Salamat.
Hindi ko na yata…
kayang gawin ito.
Bumalik na naman ako…
kay Su-yeong.
THE INTEREST OF LOVE
Tapos na akong mag-isip ngayon. Ahn Su-yeong, gusto kita.
Gusto rin kita, Mr. Ha. Gusto na kita no'ng una kitang makita.
'Yong dalawa, nagde-date sila, 'no?
PARK MI-GYEONG
Kapag kasama kita, nakakalimutan ko ang mga problema ko.
Su-yeong. May tanong ako.
Dahil ba sa 'kin kaya ka aalis? At sa sinabi ko kahapon?
Okay ka lang?
May gagawin ka ba ngayon? May sasabihin ako sa 'yo.
Makikipaghiwalay ka ba kay Mi-gyeong?
Tagapagsalin ng subtitle: Cyril Dayao