‏‫- مستقیم؟‬ ‏‫- چی؟ وای، لعنتی! چپ!‬
‏‫- کدوم چپ؟‬ ‏‫- همونی که رد شدیم.‬
‏‫- میشه پنج دقیقه دست از گوشیت برداری؟‬ ‏‫- چرا اینقدر داری با سرعت میری؟‬
‏‫میخوای به قطار برسی یا چی؟‬
‏‫- پس تقصیر منه؟‬ ‏‫- آره، کاملاً!‬
‏‫یه کار بهت سپردم،‬ ‏‫بازم خرابش کردی.‬
‏‫اگه میخوای اینستاگرامت رو چک کنی، برو عقب بشین.‬
‏‫پیهو، بیا اینجا بشین.‬
‏‫این همه راه رو اومدی.‬ ‏‫چطور یادت نمیمونه؟‬
‏‫مگه من جی‌پی‌اس شخصیتم؟‬
‏‫من و شروتی از دیوونه‌بازی‌هامون لذت می‌بردیم.‬
‏‫آسمون رو تو دستامون داشتیم‬ ‏‫و غرق ماجراجویی بودیم.‬
‏‫چه عجب! بپر دیگه.‬
‏‫آماده حرکت.‬
‏‫دوستت دارم!‬
‏‫همه‌چی یه پرواز بی‌غم تو زندگی می‌خواستیم.‬
‏‫ولی خونواده‌هامون با آزادیمون‬ ‏‫حال نمی‌کردن.‬
‏‫رویای موسیقیدان شدنت… رفت هوا!‬
‏‫آزادیت… رفت هوا!‬
‏‫همه‌ی رویاهات… رفت هوا!‬
‏‫ما ازدواج کردیم.‬
‏‫مسئولیت‌ها ما رو از دهلی کشوند‬ ‏‫به بنگلور.‬
‏‫بعدش کارمندی، کراوات و‬ ‏‫یه ماشین دست دوم قسطی.‬
‏‫نفهمیدم کِی کیبورد‬ ‏‫جای گیتارمو گرفت.‬
‏‫چرا زندگی بعد ازدواج‬ ‏‫اینقدر عوض میشه؟‬
‏‫با اینکه عوض شدیم…‬
‏‫-عشقمون هنوز خالصه‬ ‏‫-عشقمون‬
‏‫-هیجان، دیوونگی، همه‌ی خوشی‌ها‬ ‏‫-تو و دیوونه‌بازیات، هنوزم پا برجا‬
‏‫این وسواست به اینکه‬ ‏‫همه‌جا این کار رو بکنیم‬
‏‫یه روز کار دستمون میده.‬
‏‫ولی اگه خودمونو زیر پتوی‬ ‏‫ستاره‌های آسمون نپیچونیم،‬
‏‫چطور گرمارو حس کنیم، عشق من؟‬
‏‫ولی زود دنیا سایه انداخت‬ ‏‫رو خوشیمون‬
‏‫تو دو سال کوتاه‬ ‏‫تختمون تبدیل شد به استادیوم‬
‏‫- پس کِی خبرای خوب رو میشنویم؟‬ ‏‫- دقیقاً!‬
‏‫به اندازه‌ی کافی تمرین کردی.‬
‏‫- وقتشه بازی اصلی رو شروع کنی.‬ ‏‫- دقیقاً!‬
‏‫کل زندگیتون رو دارید که "شغل بسازید."‬
‏‫دقیقاً!‬
‏‫- ساعت بیولوژیکی‌ت داره تیک‌تاک می‌کنه!‬ ‏‫- دقیقاً!‬
‏‫- شیلجیت خالص می‌خوای؟ بهت میدیم.‬ ‏‫- دقیقاً!‬
‏‫تخت فنری از تخت معمولی بهتره،‬
‏‫- فقط یه بالش بذار زیر کمرت!‬ ‏‫- دقیقاً!‬
‏‫نوشته دو تا خط صورتی پررنگ.‬
‏‫- درسته؟‬ ‏‫- اینا دو تا خط صورتی پررنگه!‬
‏‫اونقدر پررنگ نیست که مطمئن باشیم.‬
‏‫لطفاً یه بار دیگه امتحان کن.‬
‏‫چرا تو امتحان نمیکنی؟‬ ‏‫مثانه‌م خالیه.‬
‏‫- داره دروغ میگه.‬ ‏‫- کاملاً داره دروغ میگه!‬
‏‫این مال دیشبه.‬
‏‫- کجا باهاش آشنا شدی؟‬ ‏‫- آنلاین.‬
‏‫زنت میدونه؟‬
‏‫اون فکر میکنه من نمیدونم.‬
‏‫تی‌شرت‌های خیلی تنگ،‬ ‏‫مام‌های گرون‌قیمت،‬
‏‫ساعت‌ها تو دستشویی وقت گذروندن.‬
‏‫- شیبو، خنده‌دار نیست.‬ ‏‫- آره، میدونم.‬
‏‫- همدیگه رو بوسیدین؟‬ ‏‫- فقط یه نوک.‬
‏‫- بدون زبون.‬ ‏‫- اون MBA داره.‬
‏‫و من یه مهندس مکانیکم.‬
‏‫فوق لیسانس روانشناسی.‬ ‏‫منظورم اینه، ما داریم چیکار میکنیم، دخترا؟‬
‏‫بدون زبون، بدون خیانت.‬
‏‫بدون خیانت؟‬
‏‫جدی.‬
‏‫مامان، من دارم با آنایا میرم بیرون!‬
‏‫باشه، ولی از در حیاط جلوتر نری.‬
‏‫کاجول، تو چه زندگی بی‌نقصی داری.‬
‏‫بی‌نقص؟ چرنده!‬
‏‫تعطیلات بی‌نقص، غذای بی‌نقص،‬ ‏‫روابط بی‌نقص!‬
‏‫قسم میخورم! همه‌ش بی‌نقص به نظر میرسه.‬
‏‫اونا برداشت اشتباهی دارن‬
‏‫بخاطر چیزایی که تو شبکه‌های اجتماعی پست میکنم.‬
‏‫وقتی زندگی تار میشه و جرقهش رو از دست میده‬
‏‫پست‌هام رنگارنگ‌تر میشن‬ ‏‫تا تاریکی رو روشن کنن‬
‏‫ولی زندگی واقعی...‬
‏‫زندگی واقعی یه جایی قایم شده‬
‏‫پشت اون پست‌ها.‬
‏‫کاجول، لطفا سعی کن بفهمی،‬ ‏‫من باهات بحث نمیکنم.‬
‏‫دارم توضیح میدم!‬
‏‫و من به حرفات گوش نمیدم.‬ ‏‫دارم نادیدهت میگیرم!‬
‏‫حداقل وقتی دارم باهات حرف میزنم‬ ‏‫به من نگاه کن!‬
‏‫برای اطلاع شما،‬ ‏‫انسان‌ها تکامل پیدا کردن!‬
‏‫الان با گوش‌هامون گوش میدیم، نه با چشم‌هامون!‬
‏‫چند بار باید بهت بگم؟‬ ‏‫حوله‌ی خیس‌تو روی تخت نذار!‬
‏‫از وقتی که رابطه‌ی پنهانی رو شروع کردم،‬ ‏‫در واقع زندگی زناشوییم بهتر شده.‬
‏‫منظورم اینه، اون همه غر زدن‬ ‏‫و کلافگی زندگی زناشویی؟‬
‏‫همه‌ش الان از بین رفته.‬
‏‫من 19 سال پیش کاجول رو ملاقات کردم.‬
‏‫قبل از اون، دخترهای زیادی رو ملاقات کرده بودم…‬
‏‫ولی دست‌های هیچ‌کدومشون‬ ‏‫تو دست‌های من جا نمیشد.‬
‏‫انگشت‌هامون همیشه گره میخورد.‬
‏‫ولی وقتی برای اولین بار دست‌های زیبای‬ ‏‫کاجول رو گرفتم،‬
‏‫همه‌چی سر جاش قرار گرفت.‬
‏‫مثل یه پازل گمشده‬ ‏‫که سر جاش میفته.‬
‏‫بعدش چی شد؟‬
‏‫یه روز، بالاخره شجاعتم رو جمع کردم‬ ‏‫و بردمش به رستوران مامتا موموز،‬
‏‫و ازش خواستگاری کردم.‬
‏‫بله!‬
‏‫کاجول، نگاه کن.‬ ‏‫دارن مامتا موموز رو خراب میکنن!‬
‏‫- چی؟ صداتو نمیشنوم!‬ ‏‫- دارن خرابش میکنن…‬
‏‫چی؟‬
‏‫مامتا موموز چی؟‬
‏‫دارن مامتا موموز رو خراب می‌کنن،‬ ‏‫یادبود عشقمون رو!‬
‏‫داری اینو می‌بینی؟‬
‏‫اوه، لعنتی!‬
‏‫لعنت بهش!‬ ‏‫الان وقت این حرفاست؟!‬
‏‫فقط ضبطش کن!‬
‏‫وقتی به همدیگه عادت می‌کنید‬
‏‫هر چیز خاصی، عادی میشه‬
‏‫قبض برق و واکسن بچه ها‬
‏‫قسط خونه، یه ماشین لباسشویی خراب‬
‏‫کلی راه پیدا کردیم‬ ‏‫که هر روز خودمونو مشغول کنیم‬
‏‫که همدیگرو ببینیم‬ ‏‫مثل غریبه ها هر روز‬
‏‫حتی وقتی که کنار هم‬ ‏‫روی تخت دراز کشیدیم،‬
‏‫چشمامون به صفحه هامون خیره مونده.‬
‏‫می ترسیم که اگه واقعا‬ ‏‫به همدیگه نگاه کنیم،‬
‏‫شاید دیگه چیزی برای گفتن باقی نمونه.‬
‏‫خیلی خوش گذشت.‬
‏‫من فراموشکارم.‬
‏‫یه بار، مرکز خرید رو ترک کردیم…‬
‏‫یه عکس خانوادگی توی تاج محل‬
‏‫روی دیوار اتاق نشیمن آویزونه.‬
‏‫حتی اگه گم بشه، کسی متوجه نمیشه.‬
‏‫فقط یه جای مربع شکل ازش باقی می مونه‬
‏‫هیچکس دلش برام تنگ نمیشه، باور کن‬
‏‫جایگاه منم تو خونه همینه، می‌بینی‬
‏‫من مثل اون عکسم‬
‏‫قبل از ازدواج،‬ ‏‫یه سری آرزوهای خودم رو داشتم.‬
‏‫اما من همه آرزوهامو کنار گذاشتم‬
‏‫تا خودم رو وقف آرزوهای بقیه کنم‬
‏‫آرزوهای همه‬ ‏‫بالاخره به پرواز دراومدن‬
‏‫و حالا، اونا هیچ وقت‬ ‏‫برای منِ پیر وقت ندارن‬
‏‫تنها حسرتم اینه که‬ ‏‫آرزوهامو خیلی وقت نگه داشتم…‬
‏‫که حتی اونا هم سرد شدن و رومو برگردوندن.‬
‏‫حالا، فقط یه سوال تو قلبمه‬
‏‫من برای کی زندگی می‌کنم؟‬
‏‫چطوری بقیه عمرمو بگذرونم؟‬
‏‫چون من همیشه مراقب بودم‬
‏‫اما هیچ وقت یاد نگرفتم از خودم مراقبت کنم‬
‏‫ما اینجا تو بنگلور برای هولی‬ ‏‫تعطیلات نداریم.‬
‏‫فقط ماییم که رنگی شدیم.‬
‏‫باید میومدی.‬
‏‫خیلی خوش گذشت!‬
‏‫راستی،‬ ‏‫پروازم یه ساعت تاخیر داره.‬
‏‫- همون پسره‌ست؟‬ ‏‫- باشه.‬
‏‫آناند، درسته؟‬
‏‫- نه، این…‬ ‏‫- اوه!‬
‏‫همون پسره از دهلی؟‬
‏‫- میبینمت خونه.‬ ‏‫- باشه. خداحافظ.‬
‏‫خونه؟ بالاخره یه خبری میشه؟‬
‏‫هی! ما جدّی‌ایم، فهمیدی؟‬
‏‫- خیلی جدّی.‬ ‏‫- جدّی!‬
‏‫خودشه!‬
‏‫- غیر ممکنه.‬ ‏‫- مطمئنی؟‬
‏‫خودشه، مطمئنم.‬
‏‫- صد در صد! مطمئنم!‬ ‏‫- صد در صد!‬
‏‫وای خدای من!‬
‏‫صد در صد... مطمئنم.‬
‏‫باشه، چومکی.‬
‏‫راستش، مطمئن نیستم.‬
‏‫هیچوقت مطمئن نیستم.‬
‏‫من همیشه گیجم.‬ ‏‫وضعیتم نامشخصه.‬
‏‫این اولین مشکل منه...‬
‏‫و هیچ درمونی هم نداره.‬
‏‫من شاگرد اول کلاس بودم‬ ‏‫و بزرگترین امید خانوادم.‬
‏‫همه انتظار داشتن دکتر بشم.‬
‏‫ولی بعد فهمیدم این بدن انسان نیست که منو جذب میکنه،‬
‏‫بلکه رمز و رازهای ذهنه.‬
‏‫برای همین، تغییر رشته دادم به روانشناسی.‬
‏‫ولی اونم باب میلم نبود.‬
‏‫آخرش، همه چیو ول کردم‬ ‏‫و MBA گرفتم.‬
‏‫وایسادن تو صف، با رزومه تو دست.‬ ‏‫چه مسابقه بیخودی.‬
‏‫چه پیچ و خَمِ دیوونه‌کننده‌ای.‬
‏‫در واقع،‬ ‏‫تنها چیزی که ازش مطمئنم اینه که‬
‏‫من گیجم.‬
‏‫همیشه گیج.‬
‏‫دومین مشکلم؟‬ ‏‫اصلاً نمیتونم با کسی روبرو بشم.‬
‏‫قلدری تو مدرسه، اذیت تو دانشگاه.‬
‏‫حالا رئیسم هر روز اذیتم میکنه.‬
‏‫این... حال به هم زنه!‬
‏‫دلم میخواد یه پس گردنی بهش بزنم!‬ ‏‫ولی چیکار میتونم بکنم؟‬
‏‫من یه ترسو ام.‬
‏‫سومین مشکلم؟‬ ‏‫یه کم تو اجتماع دست و پا چلفتی ام.‬
‏‫هزار تا احساس دارم‬ ‏‫و هیچ سرنخی ندارم چطوری بروزشون بدم‬
‏‫همیشه یه جنگ وحشیانه بین‬ ‏‫فکرهام تو سرم و حرفایی که میزنم هست‬
‏‫خدا رو شکر برای ایموجی ها!‬
‏‫که بتونم بدون اینکه مجبور باشم‬ ‏‫چیزی بگم، یه مکالمه داشته باشم.‬
‏‫من به دو تا پیک احتیاج دارم تا شروع کنم به حرف زدن،‬
‏‫ولی بعد از چهار تا پیک،‬ ‏‫نمیتونم جلوی بالا آوردنمو بگیرم.‬
‏‫پس وضعیت من اینطوریه که...‬
‏‫عجب آدمی!‬
‏‫فکر کردیم اون بخاطر ما اومده‬ ‏‫بنگلور.‬
‏‫میدونستید اینجا تو بنگلور دوست دختر داره؟‬
‏‫- علاقه ای ندارم.‬ ‏‫- اسمش چیه؟‬
‏‫اصلاً چرا باید به خودمون زحمت بدیم بفهمیم؟‬
‏‫اون هر سه ماه یه بار‬ ‏‫دوست دختراشو عوض میکنه.‬
‏‫مزخرفه.‬
‏‫ما الان تو ماه چهارم هستیم.‬
‏‫- اون خیلی خاصه، فهمیدی؟‬ ‏‫- آره.‬
‏‫خب اسم این دختر "خاص" چیه؟‬ ‏‫اسمش چیه؟‬
‏‫- معلومه که میدونم.‬ ‏‫- یه کم خجالت بکش.‬
‏‫اسمشو میدونم. دیوونه شدی؟‬
‏‫- یه کم خجالت بکش.‬ ‏‫- وایسا... تو خل شدی؟‬
‏‫یه لحظه صبر کن...‬
‏‫- یه چیز شیرینه...‬ ‏‫- میوه ای!‬
‏‫عسلی!‬
‏‫- اوه!‬ ‏‫- دیدی؟‬
‏‫- عسلی!‬ ‏‫- عسلی!‬
‏‫بچه ها، عسلی عشق‬ ‏‫زندگیمه این روزا.‬
‏‫هتل؟‬
‏‫نه، تو هر شهری جا دارم.‬
‏‫هی، گوش کن، سمت چپ نگه دار.‬
‏‫سمت چپ نگه دار، آره.‬
‏‫اون یارو رو نیگا!‬
‏‫- خب، میبینمتون!‬ ‏‫- باشه!‬
‏‫خداحافظ!‬
‏‫- خداحافظ!‬ ‏‫- خداحافظ!‬
‏‫- تمام عیار، داداش؟‬ ‏‫- هولی مبارک، داداش!‬
‏‫- هولی مبارک، داداش! بزن قدش!‬ ‏‫- اینو بگیر.‬
‏‫زود باش آدرسو بگو! کلیه‬ ‏‫که داریم دور خودمون میچرخیم.‬
‏‫لباس درآر؟‬
‏‫نه، آدرس! نه "لباس درآر"، آدرس!‬
‏‫- فقط زودتر بگو دیگه.‬ ‏‫- یادداشتش کن.‬
‏‫- 301...‬ ‏‫- بلندتر بگو.‬
‏‫301...‬
‏‫باکتی نیواس.‬
‏‫باکتی آآ...‬
‏‫301، باکتی نیواس.‬
‏‫خیابان ششم.‬
‏‫- خیابان میلر.‬ ‏‫- خیابان میلر.‬
‏‫- ولی...‬ ‏‫- خداحافظ!‬
‏‫کلیدها؟‬
‏‫- من خوبم.‬ ‏‫- تو کیفش رو بگرد.‬
‏‫زیر پادری؟‬
‏‫- کلیدها کجاست؟‬ ‏‫- کلیدها رو پیدا کردم!‬
‏‫گوش کن.‬
‏‫- خیلی نازه.‬ ‏‫- ما نمیتونیم رانندگی کنیم.‬
‏‫نمیتونیم رانندگی کنیم، یه تاکسی بگیر.‬
‏‫جونم عزیزم؟‬
‏‫چقدر دیگه؟‬
‏‫آره، خونه خالیه.‬ ‏‫هیچکی اینجا نیست.‬
‏‫چیزی که دکمه داره نپوش.‬
‏‫باشه عزیزم، خداحافظ.‬
‏‫زود باش، باشه؟‬ ‏‫حوصله ندارم.‬
‏‫خداحافظ.‬
‏‫الو؟‬
‏‫الو، شما؟‬
‏‫شما زنگ زدید، شما بگید.‬
‏‫چومکی کجاست؟‬
‏‫گوشی رو بده بهش.‬
‏‫داداش، من نوکرش نیستم.‬
‏‫تو دیگه کی هستی؟‬
‏‫گوش کن، می‌خوام با دوست دخترم حرف بزنم.‬
‏‫اون علاقه‌ای نداره، داداش.‬
‏‫بذار تو حال خودش باشه. بذار زندگیشو بکنه.‬
‏‫این اصلا خنده دار نیست.‬
‏‫اصلاً چرا گوشی اون دست توئه؟ چومکی!‬
‏‫«هیچ‌کس نمی‌تونه ادعای مالکیت روح دیگری رو بکنه.‬
‏‫عشق واقعی برای کامل شدن به اعتماد نیاز داره.»‬
‏‫خداحافظ.‬
‏‫سلام!‬
‏‫سلام، بیدار شو!‬
‏‫زود باش دیگه، پاشو!‬
‏‫عزیزم...‬
‏‫میو.‬
‏‫سلام!‬
‏‫تو کی هستی؟‬
‏‫دزد!‬
‏‫کمک کنین!‬
‏‫دزد...‬
‏‫کمک!‬
‏‫دزد! دزد!‬
‏‫کمک...‬
‏‫- دزد!‬ ‏‫- وایسا!‬
‏‫اینجا خونتونه؟‬
‏‫اینجا مال شماست؟‬
‏‫جدی می‌گم، یه نگاهی به دور و برت بنداز.‬
‏‫- اینجا مال شماست؟‬ ‏‫- هست...‬
‏‫خونه من کجاست؟‬
‏‫زبون بدنت لو داد داشتی درباره چی حرف می‌زدی.‬
‏‫اون اشاره کرد که تو ناباروری دست داره.‬
‏‫ناباروری؟‬
‏‫منظورت خیانته.‬
‏‫آره، خیانت.‬
‏‫چیز خاصی نیست.‬ ‏‫داره وقت می‌گذرونه.‬
‏‫- وقت می‌گذرونه...‬ ‏‫- احتمالا داره با بی‌حوصلگی دست و پنجه نرم می‌کنه، فکر کنم.‬
‏‫و تو داری توجیهش می‌کنی؟‬
‏‫من توجیهش نمی‌کنم.‬
‏‫هرکسی تعریف خودشو از‬ ‏‫اخلاق داره.‬
‏‫راستش دلم برای پریا خیلی می‌سوزه.‬
‏‫شب بخیر، مامان.‬ ‏‫شب بخیر، بابا.‬
‏‫- شب بخیر.‬ ‏‫- شب بخیر.‬
‏‫- دوستت دارم.‬ ‏‫- منم دوستت دارم.‬
‏‫پس تو از من پنهون‌کاری می‌کنی؟‬
‏‫می‌دونم تو هم دلت می‌خواد وقت بگذرونی.‬
‏‫ببین، اگه تو این کارو بکنی، منم می‌کنم.‬
‏‫چی؟‬
‏‫ولی من که کاری نکردم، درسته؟‬
‏‫تو کلاً داری اشتباه می‌زنی.‬ ‏‫«اگه تو انجامش بدی، منم انجام میدم.»‬
‏‫همین رو می‌خواستم بگم.‬
‏‫خیلی متاسفم.‬
‏‫- آره، آره، مشکلی نیست.‬ ‏‫- فکر کردم این مال منه…‬
‏‫- کیفم.‬ ‏‫- اوه، بله.‬
‏‫اوه شت!‬
‏‫الان نه.‬
‏‫زود باش برو،‬ ‏‫دوست دخترم هر لحظه ممکنه برسه.‬
‏‫پارث؟‬
‏‫عالیه، یکی میره،‬ ‏‫اون یکی سر میرسه.‬
‏‫- نه، عزیزم.‬ ‏‫- بعد از من نوبت کیه؟‬
‏‫تو خیانتکاری!‬
‏‫- ببخشید، یه سوء تفاهمی…‬ ‏‫- خفه شو!‬
‏‫- عزیزم، اون اتفاقی اومده اینجا.‬ ‏‫- عجب!‬
‏‫لباساش به اشتباه درآورده شده.‬
‏‫تو ذات واقعیت رو نشون دادی.‬
‏‫- چی؟‬ ‏‫- باورنکردنیه.‬
‏‫دیگه بهم زنگ نزن.‬
‏‫آدرس خونت کجاست؟‬
‏‫۳۰۱، بهاکتی آواس.‬
‏‫چی؟‬
‏‫۳۰۱، بهاکتی…‬
‏‫بهاکتی نیواس.‬
‏‫بزن بریم.‬
‏‫بهاکتی آواس.‬
‏‫مراقب باش.‬
‏‫مواظب قدمت باش.‬
‏‫کلاه کاسکت، کلاه کاسکتم.‬
‏‫چی؟!‬
‏‫باورم نمیشه.‬
‏‫آبجی، این اصلا خنده دار نیست، باشه؟‬
‏‫خنده دار نیست.‬
‏‫کاجول، تو خفه شو.‬
‏‫- این جدیه.‬ ‏‫- خدای من!‬
‏‫مامانش تا حالا سه بار زنگ زده‬
‏‫و گفته نامزدی رو به تعویق میندازن.‬
‏‫بهش زنگ بزنم، مامان؟‬
‏‫اصلا.‬
‏‫نیازی به هیچ توضیحی نیست.‬
‏‫اون باید بهت اعتماد کنه.‬
‏‫کی این داستان رو باور میکنه؟‬
‏‫کی اشتباه بین‬ ‏‫بهاکتی آواس و بهاکتی نیواس رو باور میکنه؟‬
‏‫چومکی، فقط تو از پسش برمیای.‬
‏‫- این خنده دار نیست!‬ ‏‫- یه فکری دارم.‬
‏‫آناند رو ببر بهاکتی آواس.‬
‏‫- بهاکتی نیواسه، مامان.‬ ‏‫- هرچی.‬
‏‫ببرش اونجا،‬ ‏‫با چشمای خودش میبینه‬
‏‫و باورت میکنه.‬
‏‫چومکی، این کار رو نمیکنی.‬
‏‫آناند باید بهت اعتماد کنه.‬
‏‫شما دوتا قراره یه عمر با هم زندگی کنین!‬
‏‫کاجول، گمراهش نکن.‬
‏‫مامان، منم موافقم، باید یه کاری بکنیم.‬
‏‫ببرش اونجا. خودش میبینه.‬
‏‫مسئله‌ای نبود اگه...‬
‏‫- اگه انقدر راحت میشد قانعش کرد.‬ ‏‫- عجب آدم نفهمیه، میدونی؟‬
‏‫تمومش کنین.‬
‏‫باشه، یه لحظه صبر کنین. باهاش حرف بزنم؟‬
‏‫بچه‌ها، خواهش می‌کنم، تمومش کنین.‬
‏‫انقدر بهش بها ندین.‬
‏‫من باهاش حرف میزنم، قشنگ توضیح میدم، اونم میفهمه.‬
‏‫چومکی، به حرفش گوش نده. گوش کن، دارم بهت میگم.‬
‏‫نه، فکر کنم من باید باهاش حرف بزنم.‬
‏‫من درستش می‌کنم.‬
‏‫نه، چومکی، فقط به حرف من گوش کن.‬
‏‫یه لحظه، اول تو به حرف من گوش کن.‬
‏‫- کاجول، تو این موضوع دخالت نکن.‬ ‏‫- خودم حلش می‌کنم.‬
‏‫لازم نیست این کار رو بکنی! این چیزیه که دارم سعی می‌کنم بگم!‬
‏‫بچه‌ها، میشه یه چیزی بگم؟‬
‏‫بذارین خودش تصمیم بگیره.‬
‏‫- اون تصمیم میگیره، مامان. فقط دارم بهش میگم.‬ ‏‫- بذارین خودم تصمیم بگیرم.‬
‏‫- فقط باید...‬ ‏‫- من از پسِ دو تا مادر برنمیام.‬
‏‫- اون تو همه چی دخالت میکنه.‬ ‏‫- خب، خداحافظ.‬
‏‫خودم حلش می‌کنم.‬
‏‫- خداحافظ.‬ ‏‫- خداحافظ.‬
‏‫- هی، تو!‬ ‏‫- مواظب باش.‬
‏‫- چیه؟‬ ‏‫- میخواستی از روم رد شی؟‬
‏‫برو تو.‬
‏‫بابا!‬
‏‫چراغ رو نمیبینی؟‬
‏‫فقط ساکت شو و بیا تو!‬
‏‫- منو نگاه کن، میخواستی...‬ ‏‫- بابا، بیا تو.‬
‏‫- نه، نمیخواستم!‬ ‏‫- بیا دیگه.‬
‏‫- بابا!‬ ‏‫- دارم میام!‬
‏‫میای یا بیام پایین؟‬
‏‫- برو دیگه.‬ ‏‫- بابا.‬
‏‫- دارم میام!‬ ‏‫- بابا!‬
‏‫- باشه، برو.‬ ‏‫- فقط بیا تو!‬
‏‫چرا این کارو میکنی؟ جلوی همه منو دعوا میکنی؟‬
‏‫چرا انقدر کارای خطرناک میکنی؟‬
‏‫اگه تو نکنی، منم مجبور نمیشم دعوات کنم.‬
‏‫اینم قرصات.‬
‏‫یادت نره بخوریشون.‬
‏‫چیز دیگه‌ای هم هست؟‬
‏‫فقط ماشین لباسشویی رو خاموش کن.‬
‏‫لازم نیست لباس‌ها رو خشک کنی.‬
‏‫یه سری دعوت‌نامه هم داری.‬
‏‫هروقت تونستی یه نگاهی بهشون بنداز. امروز دیر میام.‬
‏‫اوه، شارژرت رو جا گذاشتی.‬
‏‫به خاطر تو همه چیو یادم میره.‬
‏‫پس این هم تقصیر منه؟‬
‏‫آره، معلومه که هست.‬
‏‫مگه غیر از تو کی رو دارم؟‬
‏‫اعلام پرواز...‬
‏‫الو؟ شما؟‬
‏‫از تمامی مسافران تقاضا می‌شود‬ ‏‫به سمت گیت مربوطه مراجعه کنند...‬
‏‫کی؟‬
‏‫خیلی خب. حالا شما کی هستید؟‬
‏‫دوست زنتم.‬
‏‫و من چی؟‬
‏‫شوهر دوستمی.‬
‏‫همون که منو رسوند خونه.‬
‏‫با موتورش؟‬
‏‫همونی که باهاش تلفنی حرف زدی؟‬
‏‫- کی؟‬ ‏‫- آناند!‬
‏‫- خب، پس من هر دو هستم.‬ ‏‫- آره.‬
‏‫خیلی خب.‬
‏‫خوبه. عالیه.‬
‏‫خب، حالا نقشه چیه؟‬
‏‫امشب همکارام یه مهمونی دارن.‬
‏‫باشه.‬
‏‫قراره تو و زنت، یعنی دوست من،‬
‏‫من و آناند رو ببینید.‬
‏‫فهمیدی؟‬
‏‫اینطوری شک و شبهه‌هاش برطرف میشه.‬
‏‫اونم می‌بینه که ما کاری نکردیم...‬
‏‫آره، آره، فهمیدم.‬
‏‫اگه اینقدر مشکوکه،‬ ‏‫چرا ولش نمی‌کنی؟‬
‏‫من ازت نصیحت نخواستم.‬
‏‫اگه نمی‌تونی کمکم کنی، پس...‬
‏‫ولی کی قراره نقش زنمو بازی کنه؟‬
‏‫کسی رو در نظر داری؟‬
‏‫مجرد، زیر ۲۵ سال، و خوشگل؟‬
‏‫کسی رو می‌شناسی؟‬
‏‫باشه، خودم یه کاریش می‌کنم.‬
‏‫فعلا یه پرواز و هتل برام رزرو کن.‬
‏‫- بیزینس کلاس، البته.‬ ‏‫- انجام شد.‬
‏‫من فقط تو هتل پنج ستاره می‌مونم.‬
‏‫هی، شروتی...‬
‏‫پس ما یه زوجیم.‬
‏‫چومکی با ما بود. ما‬ ‏‫حسابی زدیم به بدن.‬
‏‫و اسم رئیسم آنانده،‬ ‏‫و تو ازش متنفری.‬
‏‫آره، آره.‬
‏‫من همه دوستای چومکی رو می‌شناسم،‬
‏‫ولی تا حالا اسم شما دو تا رو نشنیده بودم.‬
‏‫شروتی.‬
‏‫همکاره. بهت گفته بودم.‬
‏‫آره.‬
‏‫شروتی چی؟‬
‏‫شو کلا.‬
‏‫و تو؟‬
‏‫پارت، ناکول، ساهاادف.‬
‏‫صبر کن، تو شوکلا هستی و اون ساهاادف؟‬
‏‫گیج کننده است، درسته؟‬
‏‫دیروز از این هم گیج کننده تر بود.‬
‏‫- خب ما...‬ ‏‫- نخور، نخور.‬
‏‫- واقعاً نباید دیگه چیزی بخوری.‬ ‏‫- من خوبم.‬
‏‫- تو خوب نیستی.‬ ‏‫- آره، دقیقاً.‬
‏‫دیروز هم همین اتفاق افتاد، درسته؟‬
‏‫خیلی خجالت آوره.‬
‏‫تو به ما نگفتی چیکار می کنی.‬
‏‫خب، هدف من اینه که نوبل سبز ۲۰۲۵ رو ببرم.‬
‏‫من دارم روی جذب و هضم خودکار‬
‏‫انرژی حیاتی کیهانی برای خودآبیاری و پایداری‬
‏‫وضعیت انسان کار می کنم.‬
‏‫اساساً، من فتوسنتز انسانی رو اختراع کردم.‬
‏‫چی؟‬
‏‫درخت ها...‬
‏‫تا حالا دیدی درخت ها کار کنن؟‬
‏‫از رئیسشون توبیخ بشن؟‬
‏‫- نه.‬ ‏‫- چرا؟‬
‏‫چون درخت ها خودشون غذاشونو درست می کنن.‬
‏‫خب، نیاز اساسی انسان ها چیه؟‬
‏‫غذا، درسته؟‬
‏‫پس، ما باید مثل درخت ها بشیم.‬
‏‫- چطوری؟‬ ‏‫- یه پروسه خیلی ساده است.‬
‏‫زود بیدار شو، رو به خورشید وایسا،‬
‏‫و یه دستتو بالا ببر.‬
‏‫اون مثل یه آنتن عمل می کنه.‬
‏‫دست دیگتو بذار اینجا.‬
‏‫نگاه کن پایین، نشونه بگیر، و روی پاهات جیش کن.‬
‏‫باید خودتو با آب خودت تغذیه کنی.‬
‏‫همینه. فتوسنتز انسانی.‬
‏‫غذای خودتو تولید کن.‬
‏‫این ایده است.‬
‏‫داره شوخی می کنه.‬
‏‫اون در واقع یه بلاگر سفره.‬
‏‫۱۵۰ هزار تا دنبال کننده داره.‬
‏‫یه جور حس شوخ طبعی عجیبی داره،‬
‏‫ولی آدم خوبیه.‬
‏‫دل بزرگی داره.‬
‏‫آره، نمی تونم چیزی بزرگتر از قلبمو بهتون نشون بدم.‬
‏‫بابا پارت.‬
‏‫شوخیه.‬
‏‫مغز، بچه ها. شماها ذهن های کثیفی دارین.‬
‏‫این در واقع یه سنته تو گروه ما.‬
‏‫همه داستان های عشقمون رو به صورت موزیکال به اشتراک می ذاریم.‬
‏‫فقط صبر کن. بهت خوش می گذره!‬
‏‫خب، گوش کن، این چیزیه که اتفاق افتاد...‬
‏‫ما یه زوجیم، می دونی.‬
‏‫و چومکی هم با ما بود.‬
‏‫اسم رئیس من هم آناندِ.‬
‏‫پارت واقعاً ازش متنفره.‬
‏‫خب، توی اون مستی و پاتیل بودنش،‬
‏‫تلفن تو رو برداشت و گند زد به همه چی.‬
‏‫هم تیندر هم آیسل با پروفایلمون جور دراومدن‬
‏‫بیوگرافیش خاص بود و شعاعش یه مایل‬
‏‫بعد از ۵۲ تا لایک راست، این معجزه رخ داد‬
‏‫من کاملاً ارزششو داشتم، باشه؟‬
‏‫مسکان دعا وارد زندگیم شد تا برای همیشه تغییرش بده‬
‏‫اولین باری که اون لبخند پهنش رو دیدم‬
‏‫و دندوناش درست مثل دندونای من برق میزدن‬
‏‫خواستیم همدیگه رو ببوسیم، ولی گیر افتادیم‬
‏‫دندونامون گره خورد و ما رو توی وضعیت پریشون و دیوونه‌ای گذاشت‬
‏‫چه صحنه تکان دهنده ای بود‬
‏‫که حتی دندونپزشک هم ترسید.‬
‏‫اون موقع اینجوری بود، و الان اینجوریه.‬
‏‫سه ساله با همیم.‬
‏‫ولی هنوز تیندرشو پاک نکرده،‬
‏‫چون ممکنه یکی بهتر پیدا کنه!‬
‏‫این فقط نتفلیکس و لاس زدنه؟‬
‏‫یا پیمان ازدواج و قرص بعدش؟‬
‏‫بگید ببینم، بچه ها، چطوری تشخیص بدیم؟‬
‏‫این عشقه، یا فقط هوسه؟‬
‏‫آیا واقعا از ته دله؟‬
‏‫یا فقط خارش ذهنه؟‬
‏‫بگید ببینم، دوستا، چطوری تشخیص بدیم؟‬
‏‫این عشقه، یا فقط هوسه؟‬
‏‫عالیه!‬
‏‫- نوبت توئه، نوبت توئه، چومکی!‬ ‏‫- بله.‬
‏‫- بخون.‬ ‏‫- آره، زود باش، بخون.‬
‏‫آره، آره، لطفا، منم دوست دارم این افسانه رو بدونم،‬
‏‫تا با خیال راحت بمیرم.‬
‏‫بخون دیگه.‬
‏‫آیا اتفاقی بود یا سرنوشت؟‬
‏‫اول یه دانشگاه‬
‏‫بعد یه شرکت‬
‏‫چطوری ما رو به عنوان یه زوج توصیف کنم؟‬
‏‫ما مثل یه گوشی و شارژر میمونیم‬
‏‫بهشون بگو چطوری پیشنهاد دادم.‬
‏‫- بگو دیگه، بگو بهشون.‬ ‏‫- آره، بهمون بگو.‬
‏‫روی پیتزام یه قلب با کچاپ کشید‬
‏‫بعد با سس مایونز، یه تیر درست کردم که به قلب نشونه رفته بود‬
‏‫نوشت: "عزیزم، تا ابد عاشقتم"‬
‏‫از اون روز به بعد دیگه پیتزا نخوردم فقط این اسکرین سیور رو دارم‬
‏‫از همون روز اول‬
‏‫ما جفت روحی همدیگه شدیم‬
‏‫قلبامون مطمئنه، دیگه جایی برای شک نیست‬
‏‫این عشقه، عشق واقعی و ما با صدای بلند اعلامش میکنیم‬
‏‫آیا واقعا از ته دله؟‬
‏‫یا فقط یه خارش ذهنیه؟‬
‏‫بگید ببینم، چطوری تشخیص بدیم؟‬
‏‫این عشقه، یا فقط هوسه؟‬
‏‫من رفتم که یکی رو ملاقات کنم‬
‏‫ولی یه نفر دیگه سر راهم سبز شد‬
‏‫برنامه‌هام یه تغییری کرد‬
‏‫و همینطور دلم‬
‏‫- عجب!‬ ‏‫- مغزم منفجر شد!‬
‏‫مست، بی‌شرمانه‬ ‏‫با عشوه بغلم کرد‬
‏‫بعد آروم تو گوشم‬ ‏‫یه چیزی زمزمه کرد‬
‏‫چی؟‬
‏‫دلم یه لحظه وایساد‬ ‏‫بعد مثل قطار تند زد‬
‏‫یه جوری، تو اون لحظه‬ ‏‫عاشق این بازی شدم‬
‏‫پس دنبال خوشی بریم‬
‏‫یا سرنوشتمون رو با یه عمر زندگی گره بزنیم؟‬
‏‫بگید ببینم‬ ‏‫چطوری از این دوراهی دربیایم؟‬
‏‫این عشقه، یا فقط هوسه؟‬
‏‫واقعا از ته دله؟‬
‏‫یا فقط یه خواهش بدنیه؟‬
‏‫بگید ببینم، چطوری تشخیص بدیم؟‬
‏‫این عشقه، یا فقط هوسه؟‬
‏‫به حرف دلمون گوش بدیم؟‬
‏‫یا به خواسته‌های ذهنمون؟‬
‏‫بگید ببینم، چطوری تشخیص بدیم؟‬
‏‫این عشقه، یا فقط هوسه؟‬
‏‫هوس! صد در صد هوس!‬
‏‫نمیدونم مردم چطوری وقت خالی‬ ‏‫تو روزهای هفته پیدا میکنن.‬
‏‫نمی‌فهمم.‬
‏‫- منم نمیفهمم، داداش.‬ ‏‫- دقیقا!‬
‏‫نمیدونم!‬
‏‫من که کل وقت دنیا رو دارم، داداش.‬
‏‫یه لحظه صبر کن.‬
‏‫داری از من تقلید میکنی، درسته؟‬
‏‫- نه داداش، فقط دارم تمرین میکنم.‬ ‏‫- میدونم داری تقلید میکنی.‬
‏‫تاکسی من رسید.‬
‏‫- چیکار کنم؟ عادت قدیمیه.‬ ‏‫- نه...‬
‏‫شماره منو سیو کردی؟‬
‏‫آره، معلومه که کردم.‬
‏‫نشونم بده.‬
‏‫نشونت بدم؟‬
‏‫دارم پاکش میکنم.‬ ‏‫خیلی متاسفم.‬
‏‫لطفا ناراحت نشو.‬
‏‫- خداحافظ.‬ ‏‫- خداحافظ.‬
‏‫- چومکی!‬
‏‫خداحافظ.‬
‏‫- خداحافظ.‬ ‏‫- خداحافظ.‬
‏‫آره، خداحافظ.‬
‏‫احساس سوء استفاده میکنی؟‬
‏‫شماره‌شو پاک کرد!‬
‏‫- خیلی ضایع‌ست!‬ ‏‫- دیوونه‌کننده‌ست.‬
‏‫ولی...‬
‏‫بزن بریم.‬
‏‫- نه.‬ ‏‫- چرا؟‬
‏‫پارت! تو چه شیطونی.‬
‏‫نه! پارت!‬
‏‫شوهر بازیگوش‬
‏‫هی، سیری.‬
‏‫من 15 سالمه.‬
‏‫از کجا بفهمم‬ ‏‫به دخترها علاقه دارم یا پسرها؟‬
‏‫در سن 15 سالگی، کاملاً طبیعی است‬ ‏‫که هویت جنسی خود را کشف کنید.‬
‏‫این یک سفر شخصی است،‬ ‏‫و ممکن است زمان ببرد.‬
‏‫هیچ درست یا غلطی وجود ندارد...‬
‏‫من باید فردا ساعت 5:30 صبح بیدار شم.‬
‏‫پیو تمرین بسکتبال داره.‬
‏‫آها، باشه.‬
‏‫شنبه انجامش بدیم؟‬
‏‫اون روز دیر می کنم.‬
‏‫آها، فهمیدم.‬
‏‫به جای اون یکشنبه رو امتحان کنیم؟‬
‏‫یکشنبه.‬
‏‫یکشنبه...‬
‏‫شاید فقط آخر هفته بعد انجامش بدیم؟‬
‏‫باشه.‬
‏‫به چی نگاه می کنی؟‬
‏‫دستم.‬
‏‫داره شبیه دست پدرم میشه.‬
‏‫همون چروک ها روی انگشت ها...‬
‏‫همون خطوط ضربدری روی کف دست.‬
‏‫حس می کنم زندگیم داره تبدیل به زندگی اون میشه.‬
‏‫می دونی، اون خواننده فوق العاده ای بود.‬
‏‫اما اون زندگی خیلی معمولی ای داشت.‬
‏‫شغل متوسط، درآمد متوسط.‬
‏‫چرا؟ چون داشت منو بزرگ می کرد.‬
‏‫اون مجبور بود خونه رو سر پا نگه داره.‬
‏‫و بعدش؟‬
‏‫بعدش چی؟‬
‏‫بعدش...‬
‏‫پدر فوق العاده.‬
‏‫خواننده ناشناخته.‬
‏‫یک زندگی خیلی معمولی،‬
‏‫و یک مرگ بی اهمیت.‬
‏‫چرا داری دور خودت می چرخی؟‬
‏‫فقط بگو.‬
‏‫به این آسونی ها نیست.‬
‏‫چی آسون نیست؟‬
‏‫اگه بگم، ناراحت میشی.‬
‏‫نمیشم.‬
‏‫فقط بهم بگو.‬
‏‫تو کارت رو ترک کردی.‬
‏‫حس می کنم تو یه حلقه گیر کردم.‬
‏‫و باید تا ابد همینطوری ادامه بدم.‬
‏‫راحت نبودی...‬
‏‫با رابطه‌ی از راه دور بنگلور-دهلی.‬
‏‫من فقط یه کار رو ترک نکردم.‬
‏‫من حرفه‌ام رو قربانی کردم.‬
‏‫آکاش...‬
‏‫میدونی وقتی آواز میخونی چشمات رو میبندی؟‬
‏‫انگار به دنیای دیگه ای میری.‬
‏‫اونجا جاییه که تو بهش تعلق داری.‬
‏‫نمیدونم اون 'هپروت آباد' کوفتی کجاست.‬
‏‫میدونم...‬
‏‫و اون دنیا از بین میره.‬
‏‫اگه بخوایم این دنیای جدید رو اینجا بسازیم.‬
‏‫نمیدونم اصلا بهش میرسیم یا نه.‬
‏‫حداقل یه بار امتحانش کن.‬
‏‫وگرنه تا آخر عمر پشیمون میشی.‬
‏‫نمیدونم.‬
‏‫معلومه که میدونی.‬
‏‫هردومون میدونیم.‬
‏‫میدونی چیه؟‬
‏‫اینکه این...‬
‏‫میتونه صبر کنه.‬
‏‫یه عمر طول میکشه‬
‏‫-تا یه آه اثر کنه‬ ‏‫-اینجا رو امضا کن.‬
‏‫کی زنده میمونه تا ببینه همه چی درست میشه؟‬
‏‫خانوم، فقط اینو بپوشید و کیفتون رو بدید به من.‬
‏‫صد دهن وحشی‬
‏‫-در هر موجی نهفته است‬ ‏‫-دو دقیقه دیگه برمیگردم.‬
‏‫ببین یه ذره تا کی تحمل میکنه‬
‏‫تا تبدیل به مروارید بشه‬
‏‫آسمون و زمین سر جاشون ایستادن‬ ‏‫تا طلوع آفتاب‬
‏‫من مکث کردم، تو هم باید بکنی‬ ‏‫صبر کن تا اوضاع درست بشه‬
‏‫وقتی با تو هستم‬ ‏‫فاصله ها از بین میرن‬
‏‫با کلمات چی میشه گفت؟‬ ‏‫بیا تا تصمیم گرفته شه صبر کنیم‬
‏‫- مانتی!‬ ‏‫- بیا برای عکس.‬
‏‫دارم میام.‬
‏‫همه اینجا هستن؟‬
‏‫- مطمئنی؟‬ ‏‫- صددرصد، آقا.‬
‏‫به رودریگز نگاه کن. چهار سال پیش کارشو ول کرد.‬
‏‫میخواست یه رمان بنویسه.‬
‏‫آخرش پولاش تموم شد.‬
‏‫تو هم باید یه امتحانی بکنی.‬
‏‫چرا یه ماه مرخصی نمیگیری و امتحانش نمیکنی؟‬
‏‫تور ایمنی انگیزه رو از بین میبره، آقا.‬
‏‫من ریسک میکنم.‬
‏‫بله، حتما. میتونم از هفته دیگه شروع کنم.‬
‏‫بله، آقا. این دفعه آماده‌ام روی حرفه‌ام تمرکز کنم.‬
‏‫و ممنونم که دوباره منو پذیرفتید.‬
‏‫آیا ما با جواب ها احاطه شدیم‬ ‏‫یا جواب ها دست نیافتنی هستند؟‬
‏‫آیا در سوالات غرق میشیم‬ ‏‫یا سوالات سرکوب میشن؟‬
‏‫اول یه خونه برام پیدا کن.‬
‏‫چرا نور تو هردو پنهونه؟‬ ‏‫بهم میگی، نه؟‬
‏‫محاصره شده و تحت فشار‬ ‏‫نور پنهون میشه تا رد شه‬
‏‫- آسمون...‬ ‏‫- سلام.‬
‏‫- و زمین ثابت ایستاد...‬ ‏‫- سلام.‬
‏‫- بفرمایید.‬ ‏‫- اینو ببین، چطوره؟‬
‏‫بفرمایید. صحبت کنید.‬
‏‫منظره رو نشونمون بده.‬
‏‫عالیه.‬
‏‫تا طلوع آفتاب...‬
‏‫همه نشونه ها اونجا هستن.‬
‏‫فکر نمیکنی؟ ممکنه.‬
‏‫عزیزم، داری چیکار میکنی؟‬
‏‫بذارش روی میز.‬ ‏‫باید بتونیم صفحه رو ببینیم.‬
‏‫یا داری سعی میکنی یه چیزی رو پنهون کنی؟‬
‏‫با کلمات چی بگیم؟‬ ‏‫بذارید تا زمان تصمیم گیری صبر کنیم‬
‏‫- شروتی، سلام!‬ ‏‫- سلام، چطوری؟‬
‏‫- ریتو؟‬ ‏‫- خوبم!‬
‏‫- همه چی حاضره؟‬ ‏‫- بله، قربان...‬
‏‫قربان، فقط...‬
‏‫من نیاز دارم...‬
‏‫- سلام.‬ ‏‫- شروتی، آمای رو ملاقات کن.‬
‏‫اون فیلمبردار جدیدته.‬
‏‫- سلام.‬ ‏‫- سلام.‬
‏‫- شروتی، درسته؟‬ ‏‫- شروتی.‬
‏‫آمای.‬
‏‫از دیدنت خوشبختم.‬
‏‫از زندگی پرسیدم،‬
‏‫«آدرس خونت کجاست؟»‬
‏‫زندگی گفت، «اولین پیچ رو به راست برو،‬ ‏‫بعد برو گم شو!»‬
‏‫من ثابت ایستادم،‬ ‏‫و زمین شروع به حرکت کرد.‬
‏‫چه اتفاقی افتاد؟‬
‏‫- حاضری؟‬ ‏‫- قربان، این آکاشه،‬
‏‫- همون پسری که بهتون گفتم.‬ ‏‫- آکاش!‬
‏‫- شنیدم کارت رو ول کردی.‬ ‏‫- آره.‬
‏‫ببر یا بمیر؟‬
‏‫چند تا آهنگ ساختم‬ ‏‫دوست دارم براتون بذارم گوش کنید.‬
‏‫خیلی خب، برام بفرستشون.‬
‏‫تو واتساپ بفرست.‬
‏‫- شمارمو بهش بده.‬ ‏‫- چشم، قربان.‬
‏‫قربان، اگه اجازه بدید زنده اجراشون کنم،‬ ‏‫خیلی عالی میشه.‬
‏‫وقتی وقت داشتم گوش میدم، باشه؟‬ ‏‫با ذهن آزاد.‬
‏‫بهشون گوش میدم.‬ ‏‫فقط بفرستشون.‬
‏‫ادامه بده. دست نکش.‬
‏‫راه های من دیگه نمیدونن‬ ‏‫از راه تو، مطمئنه‬
‏‫شهر من دیگه مال تو نیست‬
‏‫امروز روز دهم هست، و دانشجوها‬ ‏‫هنوز دارن با قدرت به اعتراض ادامه میدن.‬
‏‫اما مسئول امتحانات کشوری...‬
‏‫زندگی پیچیده به نظر میرسه، مثل گم شدن تو فکر‬ ‏‫حتی با بهار، شادی نمیاره‬
‏‫ما روز به روز قدم به قدم از هم دور میشیم‬ ‏‫تا اینکه همه اعتماد از بین بره‬
‏‫آسمون و زمین یه جا خشکشون زد‬
‏‫تا طلوع آفتاب‬
‏‫همونطور که من مکث کردم، تو هم‬ ‏‫صبر کن تا اوضاع روبراه شه‬
‏‫با تو زندگی می‌کنم و می‌میرم، هر چقدر‬ ‏‫فاصله‌ها بیشتر و دورتر بشن‬
‏‫با کلمات چی میشه گفت؟‬ ‏‫بیا تا گرفتن تصمیم صبر کنیم‬
‏‫تا اوضاع روبراه بشه‬
‏‫سلام.‬
‏‫مجردی یا متاهل؟‬
‏‫شما اول.‬
‏‫متاهل و خسته.‬
‏‫این داستان همه‌ی خونه‌ها و‬ ‏‫خانواده‌هاست.‬
‏‫منم همینطور.‬
‏‫چرا؟ زنت خسته‌کننده‌ست؟‬
‏‫آره، آره. یه کم.‬
‏‫شوهرت چی؟‬
‏‫اون الان دقیقا تو همین اتاقه.‬
‏‫اوه، طفلکی.‬
‏‫دل نسوزون،‬ ‏‫اون یه آدم عوضیه.‬
‏‫اوه، متاسفم.‬
‏‫تو چی؟ این اولین رابطه‌ته؟‬
‏‫هی، "WBU" تو پیامک یعنی چی؟‬
‏‫تو چی؟!‬
‏‫باشه.‬
‏‫ما داریم با هم رابطه برقرار می‌کنیم؟‬
‏‫نه،‬ ‏‫من فقط اینجام دنبال خواهر برادر بگردم.‬
‏‫تو خیلی بامزه‌ای.‬
‏‫خسته‌کننده نیستی، درسته؟ مثل زنت؟‬
‏‫تو اصلا شبیه اون نیستی.‬
‏‫الان چه شکلی هستی؟‬
‏‫رومئو و ژولیت ما‬ ‏‫دوستتون داریم‬
‏‫- تموم شد؟‬ ‏‫- آره.‬
‏‫روهان!‬
‏‫سلام، عمو.‬
‏‫کی برگشتی؟‬
‏‫پریروز.‬
‏‫بعد از دو روز کامل حالا داری‬ ‏‫سرت رو نشون میدی؟‬
‏‫خب…‬
‏‫بانتو، فردا برگرد. برو.‬
‏‫باشه، فردا می‌بینمت.‬
‏‫اگه آبیر با ما بود،‬
‏‫مستقیم از فرودگاه‬ ‏‫میومدی اینجا.‬
‏‫خب…‬
‏‫نمی‌تونستم این سفر رو کنسل کنم.‬
‏‫چند تا کار هست که باید‬ ‏‫تمومشون کنم.‬
‏‫چند روز میمونی؟‬
‏‫آره، حدود هشت تا ده روز.‬
‏‫این دفعه که رفتم،‬
‏‫احتمالا تا چند سال دیگه‬ ‏‫برنمی‌گردم.‬
‏‫بابا، من دارم میرم.‬
‏‫تو هم قرار نبود جایی بری؟‬
‏‫روهان تو رو میرسونه.‬
‏‫نه بابا، من یه تاکسی رزرو کردم.‬
‏‫- عمو، منم دیگه باید برم.‬ ‏‫- باشه، برو.‬
‏‫- قبل از رفتنم میام میبینمت.‬ ‏‫- باشه.‬
‏‫مراقب خودت باش.‬
‏‫ژینوک! ژینوک!‬ ‏‫چی میخوای؟‬
‏‫میتونستی یه زنگ بزنی و بگی‬ ‏‫نظرت عوض شده.‬
‏‫من کل راه رو از لندن با عجله اومدم…‬
‏‫فقط برای اینکه تنها برگردم؟‬
‏‫روهان، خواهش میکنم منو تحت فشار نذار.‬
‏‫ما نمیتونیم با هم باشیم.‬
‏‫چرا که نه؟‬
‏‫ژینوک!‬
‏‫یکی از دوستام ازت خوشش میاد.‬
‏‫دوست؟‬
‏‫کدوم دوست؟‬
‏‫فقط بهش جواب بده.‬
‏‫منتظره.‬
‏‫تو منو به دردسر میندازی.‬
‏‫الو؟ آقا، سلام.‬
‏‫هی، پسر بمبئی. چه خبر؟‬ ‏‫آهنگساز شدی؟‬
‏‫نه، فقط دارم برای تبلیغات موسیقی میسازم.‬
‏‫چی؟‬
‏‫فقط برای زنده موندن.‬
‏‫یه پولی ازش در میارم.‬
‏‫اگه مشکل مالی داری، برگرد.‬
‏‫یه موقعیت شغلی برای توسعه‌دهنده ارشد داریم.‬
‏‫فکر کردم قبل از شروع مصاحبه‌ها،‬ ‏‫از خودمون بپرسم.‬
‏‫آها، باشه.‬
‏‫با ۲۰٪ افزایش حقوق هم همراهه.‬
‏‫ممنونم. باشه.‬
‏‫بهش فکر کن و با من تماس بگیر.‬
‏‫اصلا نمیدونم داره چیکار میکنه.‬
‏‫ببین، فقط داره نشون میده "در حال تایپ کردنه".‬
‏‫زنگ بزن دیگه بهش.‬
‏‫اگه میخواست حرف بزنه، خودش زنگ میزد.‬
‏‫چرا اینقدر کلاس میذاری، مرد؟‬
‏‫کلاس نیست.‬
‏‫یه چیزایی رو نمیشه تلفنی گفت.‬
‏‫تو متن راحتتره.‬
‏‫احتمالا واسه همین داره پیام میده.‬
‏‫شروتی، دوباره ناهارتو جا گذاشتی!‬
‏‫اوه! خیلی ممنونم.‬
‏‫ساعت ۸ صبح میام دنبالت.‬
‏‫الو؟ سلام، داداش.‬
‏‫گوش کن، پارث.‬
‏‫داداش، بسه دیگه این معما بازی.‬
‏‫یه ساعته داری تایپ میکنی.‬
‏‫- صبر کن، تو با شروتی هستی؟‬ ‏‫- من هميشه خيلی فراموشکارم.‬
‏‫آره. میخوای گوشیو بدم بهش؟‬
‏‫نه.‬ ‏‫نه، بعداً باهات حرف می‌زنم.‬
‏‫- دارن صدام می‌کنن برم داخل.‬ ‏‫- باشه.‬
‏‫- خداحافظ.‬ ‏‫- خداحافظ.‬
‏‫خداحافظ.‬
‏‫تبادل ناهار.‬
‏‫پس، اون پدر مجرده؟‬
‏‫آره.‬
‏‫چی؟‬
‏‫هیچی.‬
‏‫یه چیزی بگو.‬
‏‫ببین، منطق من خیلی ساده‌ست.‬
‏‫همه لیاقت دارن خوشحال باشن.‬
‏‫هرکاری لازمه بکن‬ ‏‫تا این اتفاق بیفته.‬
‏‫فقط تو این راه به کسی آسیب نزن.‬
‏‫فکر کنم واقعاً از این پسره خوشم میاد.‬
‏‫یه عالمه مسئولیت داره،‬
‏‫ولی با این حال خیلی مرتبه،‬ ‏‫اصلاً خسته‌کننده نیست، و واقعاً…‬
‏‫پارت!‬
‏‫ببخشید.‬
‏‫عشق مدرن خیلی گیج‌کننده‌ست.‬
‏‫مثل یه دوسای ماسالا شِزوان چینیه.‬
‏‫از چنای تا چین توش مواده،‬
‏‫ولی واقعاً مال هیچ جا نیست.‬
‏‫لطفاً نخند.‬
‏‫بیشتر از اینی که هستم خجالتم نده.‬
‏‫راستی، اصالتاً اهل کجایی، دهلی یا بنگلور؟‬
‏‫در واقع، پونه.‬
‏‫ولی من تو دهلی کار می‌کنم.‬
‏‫و دفتر مرکزی شرکت من‬ ‏‫تو بنگلوره.‬
‏‫- آهان، فهمیدم.‬ ‏‫- برای همین سالی یه بار باید برم اونجا.‬
‏‫اون موقع‌ست که…‬
‏‫تو؟‬
‏‫تو تئاتر کار می‌کنی، درسته؟‬
‏‫تکلیف!‬
‏‫من فقط برای وقت‌گذرونی تئاتر کار می‌کنم.‬
‏‫در واقع من الان دارم‬ ‏‫روی تثبیت‬
‏‫سلول‌های فولیکولی‬ ‏‫برای اپیتلیال کار می‌کنم…‬
‏‫باشه، فهمیدم.‬
‏‫اساساً، دارم سعی می‌کنم یه راهی پیدا کنم‬ ‏‫که موهای سینه مردها رو برای همیشه از بین ببرم.‬
‏‫سینه صاف دوست داری؟‬ ‏‫چیزی که تو دوست داری چیه؟‬
‏‫درها از سمت چپ باز می‌شوند.‬
‏‫من تو منابع انسانی‌ام.‬
‏‫پشیمانی انسانی؟‬
‏‫بزن و در رو؟‬
‏‫به سختی مرتبط؟‬
‏‫ببخشید.‬
‏‫شما و معشوقتون با هم کار می‌کنید؟‬
‏‫آره.‬
‏‫راستش، من نامزد دارم.‬
‏‫به زودی عروسی می‌کنیم.‬
‏‫چرا داری ازدواج می‌کنی؟‬
‏‫من از با اون بودن خوشم میاد.‬
‏‫اون مثل منطقه امن منه.‬
‏‫تو روانشناسی رفتاری، بهش میگن "سندروم دمپایی روفرشی".‬
‏‫- چی؟‬ ‏‫- دمپایی روفرشی رو می‌شناسی؟‬
‏‫کاملا از ریخت افتادن،‬
‏‫ولی بازم می‌پوشیمشون.‬
‏‫چون راحتن.‬
‏‫بهشون عادت کردیم.‬
‏‫و تا وقتی که باعث نشن سُر بخوریم و بیفتیم،‬
‏‫اونا رو دور نمیندازیم.‬
‏‫خب، برای چی اینجایی؟‬
‏‫سکس...‬
‏‫کاوش ناشناخته‌ها. تو چی؟‬
‏‫برای به دام انداختن...‬ ‏‫دنبال یه چیزی می‌گردم.‬
‏‫تو اون نامه رو نوشتی، درسته؟‬
‏‫منم ازت خوشم میاد.‬
‏‫ببین، این چیه؟‬ ‏‫چطوری سیاه شد؟‬
‏‫در میاد.‬
‏‫پس این خط زندگیه.‬
‏‫- سلام.‬ ‏‫- سلام.‬
‏‫- سرت شلوغه؟‬ ‏‫- نه، بفرمایید.‬
‏‫یه مدته بهت پیام میدم.‬
‏‫ببخشید، ندیدمشون.‬
‏‫خوبی؟‬ ‏‫چی شده؟‬
‏‫آره...‬
‏‫خب، سمیر زنگ زد.‬
‏‫داره بهم ترفیع با ۲۰٪ افزایش حقوق میده.‬
‏‫می‌خواد تا امشب جواب بدم.‬
‏‫خب، تو چی گفتی؟‬
‏‫هیچی درست پیش نمیره، شروتی.‬
‏‫دارم برای میله‌های آهنی کوفتی آهنگ تبلیغاتی می‌سازم.‬
‏‫دیگه خسته شدم.‬
‏‫اینجا همه چی با پارتی بازی پیش میره، و من هیچ پارتی ندارم.‬
‏‫به چی نگاه می‌کنی؟‬
‏‫هیچ‌کس.‬
‏‫خب، چی تصمیم گرفتی؟‬
‏‫فکر کنم باید این کار رو قبول کنم.‬
‏‫تو چی فکر می‌کنی؟‬
‏‫تو که تصمیمتو گرفتی. چرا از من می‌پرسی؟‬
‏‫شروتی، دارم می‌پرسم چون این باید تصمیم جفتمون باشه.‬
‏‫نه، این تصمیم توئه، و تصمیم درستیه.‬
‏‫منطقیه.‬
‏‫تو چی؟‬
‏‫من؟ من تو دهلی می‌مونم.‬
‏‫منم دارم ترفیع می‌گیرم.‬
‏‫کار درستی کردی که استعفا دادی.‬
‏‫حق با تو بود، معمولى ام.‬
‏‫مثل پدرت.‬
‏‫میدونی مشکلت چیه؟‬
‏‫نمیدونی از زندگی چی میخوای.‬
‏‫بعدا باهات حرف میزنم.‬
‏‫باید برم.‬
‏‫مایا اسمت واقعیه؟‬
‏‫نه. تو چی؟ تو واقعا فرمانده ای؟‬
‏‫نه.‬
‏‫حداقل با اسمای الکی، میتونیم اینجا خودمونی باشیم.‬
‏‫درسته. میتونم چیزایی رو بهت بگم که هیچوقت به شوهرم نمیگم.‬
‏‫سلام عزیزم!‬
‏‫سلام خاله، وقتت آزاده؟‬
‏‫برای تو، همیشه وقت دارم.‬
‏‫میدونی، دوست من، آنایا...‬
‏‫خیلی گیج شده.‬
‏‫نمیتونه بفهمه استریت هست یا نه.‬
‏‫این سردرگمی تقصیر اینترنته.‬
‏‫شماها تو این سن کم، ۱۵ سالگی، چیزایی دیدید‬
‏‫که ما شاید تا ۲۵ سالگی هم ندیده باشیم.‬
‏‫فقط یه چیزی بگو، اون خیلی ناراحته.‬
‏‫بهش بگو نگران نباشه.‬
‏‫آدم تو وقتش میفهمه.‬
‏‫ولی...‬
‏‫از کجا میفهمه؟ منظورم اینه که از کجا رسما میفهمه؟‬
‏‫خیلی ساده است.‬
‏‫یه روز، یه دختر رو میبوسه،‬
‏‫و اگه تو دلش‬ ‏‫پروانه حس کنه،‬
‏‫یعنی دخترا رو دوست داره.‬
‏‫و اگه، وقتی یه پسرو میبوسه،‬
‏‫حس کنه داره پرواز میکنه،‬
‏‫یعنی استریته.‬
‏‫یا شاید هردو.‬
‏‫ولی "دوستت" میفهمه.‬
‏‫ولی، خاله، این که...‬
‏‫علم چی؟‬
‏‫عزیزم، تست بوسه.‬
‏‫قدیمی ترین علم دنیاست.‬
‏‫پیو، تو وقتش میفهمی.‬
‏‫باشه؟ فقط بیخیال باش.‬
‏‫باشه، خداحافظ.‬
‏‫خداحافظ.‬
‏‫جینوک!‬
‏‫این نامه مصاحبه توئه.‬
‏‫دانشگاه من میخواد باهات مصاحبه کنه.‬
‏‫بخاطر من این کارو نکن...‬
‏‫بخاطر خودت این کارو بکن.‬
‏‫مراقب خودت باش.‬
‏‫جینوک، دوستت دارم!‬
‏‫و میدونم تو هم منو دوست داری.‬
‏‫اگه واقعا اینجا خوشحال بودی، اصرار نمی‌کردم. ژینوک!‬
‏‫جشن فارغ التحصیلی دانشگاه؟‬
‏‫اصلا چه فایده ای داره رفتن؟ اتلاف وقته.‬
‏‫همه فقط یه جا وایمیستن‬
‏‫و از زندگیشون تعریف میکنن.‬
‏‫نه، دوستای من اینطوری نیستن.‬
‏‫لازم نیست بیای، خودم میرم.‬
‏‫تنهایی؟‬
‏‫آخرین بار کی تنهایی جایی رفتی؟‬
‏‫اصلا تو بهم فرصت دادی؟‬
‏‫قضیه رو بزرگش نکن.‬
‏‫نمی‌ری، حرف آخر.‬
‏‫چومکی دو ماه دیگه عروسیشه.‬
‏‫کلی کار برای انجام دادن داریم.‬
‏‫قرن هاست. بارها و بارها.‬
‏‫دوست من، این اتفاق میفته،‬
‏‫وقتی نادان ها حکومت میکنن.‬
‏‫وقتی یه آدم بیخود دستور میده.‬
‏‫سرِ بیچاره مجبوره خم بشه.‬
‏‫در حالی که یه خشم ساکت و لرزان شروع به درخشیدن میکنه.‬
‏‫میدونستم میای.‬
‏‫یه چیز نایابی بین ما دوتا هست.‬
‏‫وقتی دست هایی که خورشید رو نگه میدارن همسو میشن تا خلق کنن،‬
‏‫اونوقته که این اتفاق میفته.‬
‏‫تو این نمایشنامه رو نوشتی؟‬
‏‫راستشو بگو.‬
‏‫خانم،‬
‏‫شما که منو اصلا نمیشناسید.‬
‏‫وقت بذارید، کم کم منو بشناسید.‬
‏‫من مثل پیازم، لایه لایه باید باز بشم.‬
‏‫یه چیزی بگو...‬
‏‫شانسی دارم؟‬
‏‫نه.‬
‏‫- چی؟‬ ‏‫- اصلا هیچ شانسی نداری.‬
‏‫پس هیچ فایده ای نداره سعی کنم روت تاثیر بذارم؟‬
‏‫مطمئنی؟‬
‏‫- حرف آخرته؟‬ ‏‫- آره.‬
‏‫خیله خب، پس بزن بریم یه دل سیر مشروب بخوریم و از شب لذت ببریم.‬
‏‫من نمیتونم مشروب بخورم.‬
‏‫کنترلمو از دست میدم. تبدیل به یه آدم بهم ریخته میشم.‬
‏‫هیچکس برای حفظ کنترل مشروب نمیخوره.‬
‏‫و تاریخ گواهی میده،‬
‏‫من از زن مست سوء استفاده نمیکنم، باشه؟‬
‏‫- ببخشید آقا. سفارش لطفا.‬ ‏‫- نه؟ باشه.‬
‏‫- فقط یه آبجو و یه نوشابه.‬ ‏‫- باشه.‬
‏‫آره.‬
‏‫با اولد مانک.‬
‏‫باشه.‬
‏‫دارم میمیرم برای دیدنت.‬
‏‫منم همینطور.‬
‏‫میشه الان ببینمت؟‬
‏‫حتماً. کجا؟‬
‏‫کافه بمبئی چطوره؟‬ ‏‫دو دقیقه با خونم فاصله داره.‬
‏‫اوه،‬
‏‫اگه از بالکن بپرم،‬ ‏‫دقیقاً میفتم جلوش.‬
‏‫عالیه. پس میبینمت.‬
‏‫بی صبرانه منتظرم!‬
‏‫الو؟ سکته کردی؟‬
‏‫دارم میام.‬ ‏‫بیرون آی سی یو منتظرم باش.‬
‏‫دارم میام.‬
‏‫- آره.‬ ‏‫- بگو.‬
‏‫- چی؟‬ ‏‫- نرخِ قرارِت چقدره؟‬
‏‫تو یه سال چند تا رابطه داری؟‬
‏‫حدود سه چهار تا، حتی اگه نخوام…‬
‏‫- خود به خود پیش میاد.‬ ‏‫- عجب!‬
‏‫- چی؟‬ ‏‫- با همه‌شون...‬
‏‫با همه‌شون می‌خوابی؟‬
‏‫وقتی مستی خیلی باحالی!‬
‏‫- همه اینو میگن.‬ ‏‫- دیوونه.‬
‏‫- زود باش، بگو دیگه.‬ ‏‫- چی؟ آره!‬
‏‫وگرنه چه فایده؟‬
‏‫منظورم اینه، تو حتماً‬ ‏‫قبلاً عاشق شدی، درسته؟‬
‏‫با یکی، یه جایی؟‬
‏‫ولی از کجا بفهمی که عشقه اصلاً؟‬
‏‫منظورت چیه؟‬
‏‫این حس...‬
‏‫قلبت تند میزنه،‬
‏‫خوابت نمیبره، گرسنه نیستی...‬
‏‫این عشقه یا فقط سوء هاضمه؟‬
‏‫چی؟!‬
‏‫- میدونی چی میگم؟‬ ‏‫- نه.‬
‏‫فرض کن من عاشق شدم،‬
‏‫از کجا بفهمم اون همون آدمه؟‬
‏‫مثلاً... خب،‬
‏‫تو از کجا فهمیدی‬ ‏‫آناند همون آدمه؟‬
‏‫دیدی، یه مکث کردی.‬
‏‫پاشو بیا خونمون.‬
‏‫با پدر مادرم، خواهرم‬ ‏‫و شوهرش آشنا شو...‬
‏‫خیلی خوشحالن.‬
‏‫به نظر میاد تو ازدواجشون خیلی خوشبختن.‬
‏‫شاید فقط دارن فیلم بازی می‌کنن.‬
‏‫ببین، تا جایی که من دیدم،‬ ‏‫تنها چیزی که ازدواج‬
‏‫بهت یاد میده بازیگریه.‬
‏‫مثل باد وحشی‬ ‏‫مثل یه بادبادک بی نخ‬
‏‫رهاش کن و ببین چطور میچرخه‬
‏‫-شیطونه، بازیگوشه‬ ‏‫-سلام. کجایی؟‬
‏‫من میبینمت.‬
‏‫-یه روزی کار دستم میده.‬ ‏‫-تو پیراهن آبی پوشیدی، درسته؟‬
‏‫قولاشو یادش میره‬ ‏‫خاطرات کهنه رو فراموش میکنه‬
‏‫از خود بی خود شد و عقلشو از دست داد‬
‏‫مثل یه آهنگ شیرین‬
‏‫-مثل یه صابون خیس.‬ ‏‫-چرا نمیتونم ببینمت؟‬
‏‫از دستم سُر میخوره و در میره‬
‏‫ببخشید، شوهرم اینجاست.‬
‏‫- مجبور شدم برم.‬ ‏‫- دوباره شروع شد.‬
‏‫-دوباره دلم لرزید.‬ ‏‫-اول ایمنی.‬
‏‫ولی حالا که دیدمت،‬ ‏‫بیقرارم که ببینمت.‬
‏‫توی خلوت. فقط من و تو.‬
‏‫و روزهام خاکستری میشن‬
‏‫پس آناند شانسی نداشت اگه اهل پونا نبود!‬
‏‫خب که چی؟‬
‏‫- عشق هم یکم برنامه ریزی میخواد.‬ ‏‫- برنامه ریزی!‬
‏‫- همه چی برای تو برنامه ریزیه.‬ ‏‫- آره!‬
‏‫- اول عشق، بعد ازدواج، بعد بچه.‬ ‏‫- درسته.‬
‏‫ببین، تهش، حرف آخر تولید مثله.‬
‏‫چی میگی؟‬
‏‫- همه چی دربارهٔ سکسه.‬ ‏‫- چی؟!‬
‏‫قرار، انتظار، ازدواج‬ ‏‫شیفتگی، دلتنگی‬
‏‫عشق و اینا همش بهانه‌ست‬
‏‫همه چی دربارهٔ سکسه‬
‏‫مزخرفه.‬
‏‫خفه شو.‬
‏‫همه چیز فقط همینه‬
‏‫این یه دسرِ.‬
‏‫-عشق غذای اصلیه.‬ ‏‫-اشتباه میکنی‬
‏‫- من…‬ ‏‫- سوء هاضمه میخوام.‬
‏‫-پایان خوش.‬ ‏‫-پایان خوش‬
‏‫برای داستان عشقی من‬
‏‫منم یه پایان خوش میخوام،‬
‏‫ولی فقط از همون مدلی که تو‬ ‏‫ماساژ درمانی ها گیر میاد.‬
‏‫انقدر بچه نباش، باشه؟‬
‏‫-به یه شرط بچه نمیشم.‬ ‏‫-چی؟‬
‏‫آناند رو ول میکنی،‬ ‏‫منم دیگه بچه نمیشم، باشه؟‬
‏‫تو از اون چی میدونی؟‬
‏‫زیاد نه.‬
‏‫شونه هاشو بالا میندازه، همیشه مرددِ‬
‏‫"نمیدونم، شاید، ممکنه"‬
‏‫همیشه گیجه‬ ‏‫هیچی از خودش نداره‬
‏‫میشه خفه شی؟‬
‏‫اون شونه هاشو بالا میندازه، نه؟‬
‏‫آره، خب که چی؟‬
‏‫اون همونیه که بهش میگن‬ ‏‫"نمیدونم".‬
‏‫وقتی بیشتر از همیشه بهش نیاز داشته باشی،‬
‏‫فقط شونه هاشو بالا میندازه و میگه،‬ ‏‫"نمیدونم"، و میره.‬
‏‫میگه: "نمیدونم!"‬
‏‫خیلی باهوشی؟‬
‏‫نیستی.‬
‏‫تو یه بچه ننه ترسویی که از تعهد فرار میکنه!‬
‏‫تو میترسی. تو یه بزدلی!‬
‏‫برای همینه که...‬
‏‫با احساسات بقیه بازی میکنی!‬
‏‫چون حتی نمیتونی با احساسات خودت روبرو شی.‬
‏‫یه بچه ترسو.‬
‏‫روزی که دختر مناسب رو ببینی،‬ ‏‫همه ایده هات‬
‏‫از سرت می پرن، همینطوری.‬
‏‫اونوقت همدیگه رو میبینیم و حرف میزنیم.‬
‏‫دوباره شروع شد‬
‏‫دوباره دلم میلغزه‬
‏‫شب هام دارن میرن‬
‏‫و روزهام خاکستری میشن‬
‏‫کاجول، بسه دیگه.‬ ‏‫داری زیاده روی میکنی.‬
‏‫نه، میخوام ببینم تا کجا پیش میره.‬
‏‫فقط ببین.‬
‏‫این دیگه چه کوفتیه...‬
‏‫اون میخواد ملاقات کنه.‬
‏‫اون میخواد ملاقات کنه؟‬
‏‫تو هتل؟‬
‏‫تو هتل.‬
‏‫آنلاین؟‬
‏‫آنلاین.‬
‏‫از کی تا حالا؟‬
‏‫باورم نمیشه یه مورد پیدا کرده!‬
‏‫فقط یه مورد نه. چند مورد.‬
‏‫تو هشت ماه،‬ ‏‫هفت تا شکار داشتم.‬
‏‫چطوری؟!‬
‏‫این کار اشتباهیه‬
‏‫این خیلی اشتباهه، مونتی‬
‏‫تو متاهلی‬
‏‫ولی داری سرخوشانه اینور اونور میری‬
‏‫من تو محدوده تعریف شده موندم‬
‏‫-من هیچوقت پامو از خط فراتر نذاشتم‬ ‏‫-نه.‬
‏‫من قلعه های زیادی تو هوا ساختم‬ ‏‫ولی هیچوقت واردشون نشدم‬
‏‫من این آهنگ ها رو تو ذهنم پنهون کردم‬ ‏‫ولی هیچوقت با نی نمیزنمشون‬
‏‫تا کی میخوای‬ ‏‫فقط تنهایی نی بزنی؟‬
‏‫یه جایی باید اجازه بدی یکی دیگه هم‬ ‏‫شانسشو امتحان کنه‬
‏‫چرا به شوهر ذلیل بودن قانع باشی؟‬
‏‫اونور آب سبزه‬ ‏‫وقتشه یه امتحانی بکنی‬
‏‫ما واسه زن و بچه هامون زندگی میکنیم و میمیریم‬
‏‫حداقل چیزی که لیاقتشو داریم‬ ‏‫لذت خیانته‬
‏‫یه همچین مجوز یا پروانه ای صادر کن‬
‏‫که به مردهای متاهل اجازه بده بدون عذاب وجدان خیانت کنن‬
‏‫دلم هر کاری که بخواد میکنه‬
‏‫نمیدونه چطوری‬ ‏‫یه راه راست رو دنبال کنه‬
‏‫دنبال توهمات خودش میره‬
‏‫مال منه، ولی منو نادیده میگیره‬
‏‫دوباره اینجا میلغزه و میفته‬
‏‫دیگه نمیدونه چطوری جلوی خودشو بگیره‬
‏‫میفته، سرنگون میشه، بلند میشه و اوج میگیره‬
‏‫طبیعتا درماندست و بیشتر میخواد‬
‏‫من تو حمومم.‬
‏‫در بازه.‬
‏‫بیا تو، خواهش می‌کنم.‬
‏‫گوش کن، من لباس تنم نیست.‬
‏‫میشه روتو برگردونی‬ ‏‫و چشمات رو ببندی، لطفا؟‬
‏‫چشمات بسته است؟‬
‏‫- بله. کردم.‬ ‏‫- بیا.‬
‏‫هی، داری چیکار می‌کنی؟‬
‏‫- ساکت باش.‬ ‏‫- دارم عصبی میشم.‬
‏‫- نه، نه، نه.‬ ‏‫- آره!‬
‏‫خیلی هیجان‌زده به نظر میای.‬
‏‫- نه، نه، نه.‬ ‏‫- دو دقیقه.‬
‏‫- نمی‌تونم...‬ ‏‫- خواهش می‌کنم ساکت باش.‬
‏‫خواهش می‌کنم این کار رو نکن.‬
‏‫خواهش می‌کنم این کار رو نکن...‬ ‏‫انجامش بده، انجامش بده.‬
‏‫- انجام بده...‬ ‏‫- شیطون.‬
‏‫داری چیکار می‌کنی؟‬
‏‫به من اعتماد نداری؟‬
‏‫اینم از این، شلوارم دراومد.‬
‏‫چه لطفی داره اگه تنم نگهشون دارم؟‬
‏‫واسه من لطف داره.‬
‏‫- بریم.‬ ‏‫- داری منو کجا می‌بری؟‬
‏‫منو دستشویی نبر.‬
‏‫دارم تو رو به بهشت می‌برم.‬
‏‫- بهشت؟‬ ‏‫- فقط با من بیا.‬
‏‫- عزیزم، صدات خیلی سکسیه.‬ ‏‫- می‌دونم.‬
‏‫فقط صورتتو نشونم بده.‬
‏‫- من خیلی اهل ماجراجویی نیستم.‬ ‏‫- زود باش.‬
‏‫اول بیا حرف بزنیم.‬
‏‫نه، من...‬
‏‫منظورم اینه که...‬
‏‫اول بیا حرف بزنیم، بعدش می‌تونیم...‬
‏‫می‌دونی، من هیچوقت با کسی غیر از‬ ‏‫همسرم لخت نبودم.‬
‏‫- برای همین، یه کم عصبی‌ام.‬ ‏‫- بریم.‬
‏‫الو؟‬
‏‫وایسا.‬
‏‫صبر کن.‬
‏‫- کلیدام!‬ ‏‫- بفرمایید آقا.‬
‏‫این دل چی؟‬
‏‫این دل من چی؟‬
‏‫اگه احساسات تو مهمه‬
‏‫پس...‬
‏‫- دل من مهم نیست؟‬ ‏‫- خوابم میاد. بریم بابا.‬
‏‫- این دل چی؟‬ ‏‫- بیا.‬
‏‫این دل من چی؟‬
‏‫این دل چی؟‬
‏‫این دل من چی؟‬
‏‫ببخشید، هنوز سر کارم.‬
‏‫رسیدم خونه بهت زنگ می‌زنم. خداحافظ.‬
‏‫میخوای برسونمت خونه؟‬
‏‫نه، دوستم میاد دنبالم. ببخشید. خداحافظ.‬
‏‫آخرین بار که دیدمت، درست همینجا بودی‬
‏‫بعدش برگشتم‬ ‏‫و دیگه اونجا نبودی‬
‏‫چرا انقدر دوری‬ ‏‫با اینکه مال منی؟‬
‏‫بهم بگو چرا؟‬
‏‫-یادم بده چطوری دوستت داشته باشم‬ ‏‫-آسانسور رو نگه دار.‬
‏‫کجا میری؟‬
‏‫خونه مامان بزرگ.‬
‏‫یا یادم بده چطوری بدون تو زندگی کنم‬
‏‫بابا، مارک لباست…‬
‏‫-چرا انقدر دوری‬ ‏‫-برو کنار!‬
‏‫با اینکه مال منی؟‬
‏‫-بهم بگو چرا؟‬ ‏‫-مامان! داری چیکار میکنی؟!‬
‏‫پس دل من چی؟‬
‏‫اگه دل تو دله، پس‬ ‏‫دل منم دله، مگه نه؟‬
‏‫الو؟ سلام!‬
‏‫الان از دستشویی میام بیرون.‬ ‏‫دو دقیقه دیگه بهت زنگ میزنم.‬
‏‫باشه، خداحافظ.‬
‏‫خداحافظ.‬
‏‫آکاش.‬
‏‫کجا بودی؟‬
‏‫- راستش…‬ ‏‫- دروغ گفتی.‬
‏‫- نه.‬ ‏‫- باید بهم میگفتی…‬
‏‫پیش اون بودی.‬
‏‫اگه زنگ نزده بودم،‬
‏‫تمام شب رو با اون میگذروندی.‬
‏‫- آکاش!‬ ‏‫- این از کی شروع شده؟‬
‏‫داری چی میگی آکاش؟‬
‏‫اون پارته، دوست…‬
‏‫داری چیکار میکنی؟‬
‏‫- نقش بازی نکن…‬ ‏‫- گوش کن.‬
‏‫- دخالت نکن!‬ ‏‫- آکاش!‬
‏‫به من گوش کن.‬
‏‫- گمشو!‬ ‏‫- آکاش.‬
‏‫- گفتم دخالت نکن!‬ ‏‫- میخوای بجنگی؟‬
‏‫- تو…‬ ‏‫- چه دوست صمیمی ای!‬
‏‫- تو دوست من نیستی! احمق!‬ ‏‫- ولش کن آکاش!‬
‏‫داری با زن من میخوابی!‬
‏‫چه مزخرفاتی!‬
‏‫این مزخرف نیست.‬
‏‫من داشتم تو مومبای سخت کار میکردم.‬
‏‫و شما دوتا اینجا داشتید خوش میگذروندید.‬
‏‫اون داره عذاب وجدان میده به من.‬
‏‫عذاب وجدان دوری راه، فداکاری…‬
‏‫حتی نمیدونم اون بچه مال من بود یا نه.‬
‏‫داری چی میگی؟‬
‏‫اصلا میدونی‬ ‏‫داری چی میگی؟‬
‏‫- نمیدونم.‬ ‏‫- تو دیوونه شدی.‬
‏‫- دیوونه شدی.‬ ‏‫- چی؟‬
‏‫چی گفتی؟‬
‏‫به قیافه خودت نگاه کن!‬
‏‫دست به من نزن!‬
‏‫دور شو!‬
‏‫منو مقصر میدونی؟‬
‏‫باورم نمیشه!‬
‏‫اول بابات،‬
‏‫بعد بمبئی، حالا هم بچه.‬
‏‫میخوای بچه ای که هنوز به دنیا نیومده رو مقصر بدونی؟‬
‏‫ولم کن.‬
‏‫یه بازنده،‬
‏‫همیشه یه بازنده میمونه.‬
‏‫تو یه شکست خورده میمیری.‬
‏‫چرا ترکم کردی؟‬ ‏‫چرا اینقدر بی رحمانه منو شکستی؟‬
‏‫من از هم پاشیدم‬
‏‫بدشانسی منو از تو دور کرد‬
‏‫شاید یه مشکلی تو وجودم هست‬
‏‫چرا ذره ذره وجودم داره گریه میکنه؟‬
‏‫چرا از دست دادم‬
‏‫هر دلیلی برای زندگی و مرگ رو؟‬
‏‫چرا اسمت رو تو قلبم حک کردم‬
‏‫من فقط میخواستم از اول مال من باشی‬
‏‫باید برم مومبای.‬
‏‫باید پیشش باشم.‬
‏‫حتی بعد از کاری که امروز کرد؟‬
‏‫اون امروز خیلی زیاده روی کرد، شروتی.‬
‏‫منم زیاده روی کردم.‬
‏‫همه یه جایی زیاده روی میکنن.‬
‏‫این دلیل نمیشه که‬
‏‫از هم دست بکشیم.‬
‏‫شما دوتا یه عشق سمی دارین. اصلا نمیفهمم.‬
‏‫تو نمیفهمی.‬
‏‫- چی؟‬ ‏‫- تو درک نمیکنی.‬
‏‫بگو ببینم،‬
‏‫تو اصلا چی از عشق و رابطه میدونی؟‬
‏‫- به اندازه کافی میدونم...‬ ‏‫- تو هیچی نمیدونی.‬
‏‫و راستش رو بخوای،‬
‏‫انتظار ندارم تو هم درک کنی.‬
‏‫کلی وقته دارم در میزنم. چرا درو باز نمیکردی؟‬
‏‫ژاکتم...‬
‏‫- بابا، مستی؟‬ ‏‫- آره، مستم.‬
‏‫که چی؟‬
‏‫انقدر فضولی نکن!‬
‏‫آخرین باری که دیدمت‬ ‏‫درست همینجا بودی‬
‏‫بعدش برگشتم‬ ‏‫و دیگه اونجا نبودی‬
‏‫چرا نمیتونم داشته باشمت‬ ‏‫بعد از اینکه انقدر نزدیک بودی؟‬
‏‫میشه لطفا بهم بگی؟‬
‏‫بهم بگو چجوری باید درست عاشقت باشم‬
‏‫یا بیا و بهم یاد بده چجوری‬ ‏‫بدون تو زندگی کنم‬
‏‫چرا نمیتونم تو رو داشته باشم؟ بعد از اینکه اینقدر نزدیک بودی؟‬
‏‫میشه بهم بگی؟‬
‏‫-من گمم، من شکستم‬ ‏‫-مامان!‬
‏‫اون بالاست؟‬
‏‫حس میکنم روحم بی صدا دزدیده شده‬
‏‫من از دست خودم ناراحتم، درست مثل تو‬
‏‫داستان من تقریباً تموم شده‬
‏‫تو هم به هر حال داری میری‬
‏‫این قلب چی؟‬
‏‫قلب من چی؟‬
‏‫اگه قلب تو یه قلبه، پس‬
‏‫قلب منم یه قلبه، مگه نه؟‬
‏‫این قلب چی؟‬
‏‫قلب من چی؟‬
‏‫اگه قلب تو یه قلبه، پس‬
‏‫قلب منم یه قلبه، مگه نه؟‬
‏‫قلب من چی؟‬
‏‫اگه قلب تو یه قلبه، پس‬
‏‫قلب منم یه قلبه، مگه نه؟‬
‏‫- خداحافظ.‬ ‏‫- خداحافظ مامان.‬
‏‫دوستت دارم.‬
‏‫- سفر بی خطر داشته باشی.‬ ‏‫- سلام بابا!‬
‏‫سلام.‬
‏‫- دلم برات تنگ شده بود بابا.‬ ‏‫- منم دلم برات تنگ شده بود.‬
‏‫- خداحافظ.‬ ‏‫- خداحافظ.‬
‏‫- خداحافظ!‬ ‏‫- برو، برو.‬
‏‫- خداحافظ!‬ ‏‫- خداحافظ!‬
‏‫داداش، اون درست اونجاست.‬
‏‫بابا، تو توی این سه ماه حتی یه بارم به پونه سر نزدی.‬
‏‫خیلی دلم برات تنگ شده بود.‬
‏‫بابا، تو داری تمام تلاشت رو نمیکنی.‬
‏‫اگه مامان به پونه نقل مکان کنه،‬ ‏‫مجبور میشم مدرسم رو عوض کنم.‬
‏‫وقتی برگشتم،‬
‏‫قول بدید که هردوتون باهم‬ ‏‫منو ببرید. باشه؟‬
‏‫خوبی؟‬
‏‫گودو.‬
‏‫آقا، آقا، آکاش آریا هستم.‬
‏‫حالا نه، بعداً.‬
‏‫- من یه موسیقیم آقا.‬ ‏‫- بعداً.‬
‏‫- گفت، "حالا نه."‬ ‏‫- آقا، من...‬
‏‫آقا، فقط یه دقیقه. من تقلا نمیکنم.‬
‏‫- چرا هل میدی؟‬ ‏‫- برو.‬
‏‫گمشو.‬
‏‫هی.‬
‏‫من چند تا نمونه دعوت نامه دارم.‬ ‏‫یه نگاه بنداز و یکیشو انتخاب کن.‬
‏‫- بابا، چه عجله ایه؟ بعداً انجامش میدیم.‬ ‏‫- بفرمایید.‬
‏‫- بیسکویت؟‬ ‏‫- بیسکویت؟‬
‏‫بیسکویت کو؟‬
‏‫ببین، پدرت نمیذاره‬ ‏‫من تنها برم.‬
‏‫به کلکته؟‬
‏‫بابا، شما انتخاب کن.‬
‏‫هرچی انتخاب کنی، مطمئنم عالیه.‬
‏‫هی، چرا با من نمیای؟‬
‏‫فقط یه دورهمی کوچیکه.‬
‏‫بعدش چند روز میمونیم و خرید میکنیم.‬
‏‫هی...‬
‏‫هی.‬
‏‫تو؟‬
‏‫تو...‬
‏‫خیس آب شدی.‬
‏‫- برات حوله بیارم.‬ ‏‫- خیس شدم.‬
‏‫مونتی؟ اینجا چیکار میکنی؟‬
‏‫- خیس شدم.‬ ‏‫- نیا تو.‬
‏‫- به حرفم گوش کن.‬ ‏‫- خواهش میکنم، برو.‬
‏‫- به حرفم گوش کن. فقط یه دقیقه گوش کن.‬ ‏‫- واسه چی؟ چیه؟‬
‏‫- خصوصی باهات حرف دارم. فقط یه دقیقه.‬ ‏‫- باشه.‬
‏‫صبر کن بابا، کجا میری؟ چاییتو بخور. بشین، لطفا.‬
‏‫- بفرمایید.‬ ‏‫- چاییتو بخور.‬
‏‫چرا بهش حوله میدی؟ داره میره.‬
‏‫اگه بخاطر من نه،‬
‏‫بخاطر خودت منو ببخش.‬
‏‫ببین چه دردی میکشی.‬
‏‫من درد نمیکشم.‬
‏‫- نمیکشی؟‬ ‏‫- نه.‬
‏‫خب، من دارم درد میکشم.‬
‏‫فکر کنم یه فرصت دوباره لیاقتمه.‬
‏‫چی؟‬
‏‫یه فرصت دوباره.‬
‏‫- یه فرصت دوباره؟ یه دقیقه.‬ ‏‫- هی...‬
‏‫کاجول...‬
‏‫چیه؟‬
‏‫بعد از همه کارایی که کردی؟ فکر میکنی لیاقت یه فرصت دوباره رو داری؟‬
‏‫واقعا فکر میکنی بعد از این همه، لیاقت یه فرصت دوباره رو داری؟‬
‏‫نه، نه، کاجول، خواهش میکنم...‬
‏‫این رو تو گروه واتساپ پست کنم؟‬
‏‫نه، کاجول، نکن.‬
‏‫- چومکی، بیا اینجا.‬ ‏‫- با من بیا.‬
‏‫میخوام یه چیز خیلی جالب بهت نشون بدم.‬
‏‫همونجا وایسا. فقط همونجا بمون.‬
‏‫فقط به حرفاش گوش کن.‬
‏‫- مامان، تو اصلا نمیدونی چی شده.‬ ‏‫- به حرفاش گوش کن.‬
‏‫حداقل یه بار به حرفاش گوش کن.‬
‏‫- چرا گوش نمیدی؟‬ ‏‫- چی؟‬
‏‫چیه؟‬
‏‫داری خیلی کشش میدی.‬
‏‫- دارم؟‬ ‏‫- آره.‬
‏‫اعتراف کرد اشتباه کرده. معذرت خواهی کرد، درسته؟‬
‏‫یه فرصت دیگه بهش بده.‬
‏‫عجب.‬
‏‫اونم دقیقاً همینو گفت.‬
‏‫«من لیاقت یه فرصت دوباره رو دارم.»‬
‏‫حالا تو طرف اونو گرفتی.‬
‏‫بیراه نمیگه.‬
‏‫تو زندگی مشترک، آدم باید خودشو وفق بده.‬
‏‫همینه که هست.‬
‏‫اوه، مثل کاری که تو کردی؟‬
‏‫با دادن یه فرصت دوباره به بابا؟‬
‏‫فکر میکنی من از قضیهٔ خاله شیلا خبر ندارم؟‬
‏‫کلاس دهم بودم که‬
‏‫فهمیدی بابا یه رابطه داره.‬
‏‫منم فهمیدم.‬
‏‫یه سال تمام، یه روز درمیون،‬
‏‫خودتو تو دستشویی حبس میکردی و گریه میکردی.‬
‏‫منم صدای تلویزیونو زیاد میکردم که چومکی صداتو نشنوه.‬
‏‫تو جرئت نداشتی ترکش کنی.‬
‏‫یا از خونه بری.‬
‏‫چومکی فقط چهار سالش بود.‬
‏‫شماها خیلی جوون بودید، واسه همین من...‬
‏‫بخاطر بچه ها، من...‬
‏‫تا کی میخوای پشت این بهونه قایم شی؟‬
‏‫حداقل الان اعتراف کن که هیچوقت جرئتشو نداشتی.‬
‏‫میدونی، من هیچوقت نمیخواستم مثل تو بشم.‬
‏‫ولی دقیقاً همون آدمی شدم که نباید میشدم.‬
‏‫تمام فکرم شده خانواده.‬
‏‫نه هدفی دارم، نه رویایی، نه چیزی از خودم.‬
‏‫قرار بود زندگیمو یه زن خونه دار خوشحال بگذرونم.‬
‏‫چرا؟‬
‏‫چون ازدواج یعنی سازش، درسته؟‬
‏‫منم عین تو شدم یه پا دری،‬
‏‫و از خودم متنفرم بابتش!‬
‏‫تو داری ازدواج میکنی، درسته؟ خب، این شکلیه ازدواج.‬
‏‫مبارکه.‬
‏‫جنین ۱۸ هفته‌شه.‬
‏‫و از این به بعد، خیلی سریع رشد میکنه.‬
‏‫راستش رو بخواید، خیلی وقت پیش باید تصمیم به سقط میگرفتید.‬
‏‫سعی کردم...‬
‏‫فقط جرئتشو نداشتم.‬
‏‫وقت زیادی نداری.‬
‏‫یه تا دو هفته. حداکثر.‬
‏‫به نظر من، با خانوادتون مشورت کنید.‬
‏‫هر تصمیمی که گرفتید،‬
‏‫مطمئن شید که انتخاب خودتونه.‬
‏‫من...‬
‏‫یه لحظه.‬
‏‫یه لحظه، فقط یه لحظه، شروتی.‬
‏‫الو؟‬
‏‫بله قربان. بله قربان. من اینجام.‬
‏‫الو؟‬
‏‫نه قربان، خواهش میکنم اینطوری نگید.‬
‏‫آقا، خواهش می‌کنم.‬
‏‫فقط یه بار دیگه بهش گوش بدید.‬
‏‫فقط یه میکس اولیه است.‬
‏‫امشب روش کار می‌کنم‬ ‏‫و یه نسخه جدید براتون می‌فرستم.‬
‏‫آقا، خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم آقا.‬
‏‫هنوز سازها اضافه نشدن.‬
‏‫فقط مسئله‌ی…‬ ‏‫چند تا تغییره.‬
‏‫چیزی می‌گفتید؟‬
‏‫نه، هیچی.‬
‏‫کاجول،‬
‏‫وقتی یه رابطه‬ ‏‫سال‌ها دووم میاره،‬
‏‫اتفاقاتی مثل این… پیش میاد.‬
‏‫من…‬
‏‫من شرایط تو رو درک می‌کنم.‬
‏‫واقعاً بابا؟‬
‏‫شما یه زمانی طرف دیگه‬ ‏‫این ماجرا بودید.‬
‏‫درسته؟‬
‏‫این همه سال، شما…‬
‏‫شما این همه سال از من متنفر بودید.‬
‏‫نه، حقمه، اما…‬
‏‫ولی هیچوقت اینو حس نکردم.‬
‏‫من اشتباه کردم.‬
‏‫در واقع یه گند زدم.‬
‏‫مونتی…‬
‏‫مونتی!‬
‏‫صبر کن، خواهش می‌کنم.‬
‏‫مادرت فقط یه فرصت بهم داد‬ ‏‫که اوضاع رو درست کنم.‬
‏‫با وجود کاری که باهاش کردم.‬
‏‫اون تنها زنیه‬ ‏‫که تا حالا واقعاً دوستش داشتم.‬
‏‫تو،‬
‏‫چومکی،‬
‏‫مادرت…‬
‏‫شما همه دنیای منید.‬ ‏‫همه چیز من.‬
‏‫برای اولین بار،‬
‏‫دارم ازت یه چیزی می‌خوام.‬
‏‫چرا چند روزی نمیری‬ ‏‫یه کم فکر کنی؟‬
‏‫- می‌دونی، تا با هم حرف بزنید.‬ ‏‫- اوه، خواهش می‌کنم.‬
‏‫سعی کن حلش کنی.‬
‏‫عشق از بین رفتن طبیعیه.‬
‏‫برای همه پیش میاد.‬
‏‫ولی هیچکس در موردش حرف نمی‌زنه.‬
‏‫به خاطر همینه که،‬
‏‫تو یه ازدواج،‬ ‏‫باید انتخاب کنی که عاشق بشی‬
‏‫با همون آدم…‬
‏‫بارها و بارها.‬
‏‫تنها راهیه که دووم میاره.‬
‏‫خواهش می‌کنم،‬
‏‫فقط یه بار امتحانش کن.‬
‏‫جدی میگم.‬
‏‫و اگه بازم نشد…‬
‏‫برات وکیل میگیرم. کمکت میکنم طلاق بگیری.‬
‏‫ولی، عزیزم، فقط یه بار دیگه امتحان کن.‬
‏‫خواهش میکنم.‬
‏‫متاسفم. بهت دروغ گفتم.‬
‏‫شاید سه، چهار بار این کارو کردم...‬
‏‫در واقع، شش، نه، هفت بار.‬
‏‫ولی هیچوقت پا رو از گلیمم درازتر نکردم.‬
‏‫فقط یه بار بود که‬
‏‫نزدیک لبام رو بوسید، نه خود لبا رو.‬
‏‫- ماشین رو نگه دار!‬ ‏‫- داد نزن!‬
‏‫من فقط به خاطر تو گیر افتادم.‬
‏‫- گفتم ماشین رو نگه دار!‬ ‏‫- تو برام تله گذاشتی!‬
‏‫اگه بخاطر اون نبود، هیچوقت گیر نمیفتادم.‬
‏‫روت میشه این حرفو بزنی!‬
‏‫ناخودآگاه، دوباره داشتم بهت جذب میشدم.‬
‏‫مزخرف نگو! منحرف!‬
‏‫ارزش های گندیده، تربیت افتضاح.‬
‏‫اوه، بابای خودت منحرف نیست؟‬
‏‫چطور جرات میکنی اسم بابامو بیاری؟‬ ‏‫چطور جرات میکنی!‬
‏‫ماشین رو نگه دار!‬ ‏‫ماشین رو نگه دار!‬
‏‫یه اشتباه بود، کاجول.‬ ‏‫من و بابات هردو اشتباه کردیم.‬
‏‫- اسم اینو میذاری اشتباه؟‬ ‏‫- آره.‬
‏‫هفت بار؟‬ ‏‫هفت بار یه اشتباه؟‬
‏‫مگه تو تا حالا اشتباه نکردی؟‬
‏‫چه اشتباهی؟‬ ‏‫بگو من چه کار کردم!‬
‏‫یادته دوستت از لندن اومده بود و دیدیش؟‬
‏‫واقعا داری الان بحث دوران دانشگامونو میکنی؟‬
‏‫- یه چیزی که ده سال پیش اتفاق افتاده؟‬ ‏‫- آره. خب که چی؟‬
‏‫داری اون قضیه رو علم میکنی‬ ‏‫که کار خودتو توجیه کنی!‬
‏‫اون موقع دنبالت نیومدم.‬
‏‫وگرنه، تو هم گیر میفتادی.‬
‏‫- چهار ساعت چیکار میکردی؟‬ ‏‫- فقط میخوای اشتباهتو توجیه کنی.‬
‏‫رفتیم شام خوردیم! فقط شام!‬
‏‫گوش کن، نمیخوام گوش کنم!‬ ‏‫ماشین رو نگه دار وگرنه قسم میخورم...‬
‏‫- وگرنه میپرم بیرون!‬ ‏‫- وایستا! نه!‬
‏‫همین الان ماشین رو نگه دار!‬
‏‫مامان؟‬
‏‫مامان، من دارم میرم.‬
‏‫مامان!‬
‏‫سانجیو، میخوام یه مدت تنها باشم.‬
‏‫دارم میرم تجدید دیدار. دو روز دیگه برمیگردم.‬
‏‫مثل همیشه که برمیگردم.‬
‏‫من رفتم، بابا.‬
‏‫یه وقتایی بود که یه هفته جواب تلفنامو نمیدادی.‬
‏‫مطمئنم میتونی دو روز بدون من سر کنی.‬
‏‫همش دارم از بچه ها میشنوم.‬
‏‫فضا.‬
‏‫شاید این چیزیه که الان بهش نیاز دارم.‬
‏‫شیبانی.‬
‏‫- کنارش برو.‬ ‏‫- باشه.‬
‏‫- کمکی ازم برمیاد خانم؟‬ ‏‫- نمیخوام. برو پی کارت.‬
‏‫- حتما سنگینه.‬ ‏‫- برو گمشو.‬
‏‫هی!‬
‏‫- هی!‬ ‏‫- احمقا!‬
‏‫- کاجول، زود باش، سوار شو.‬ ‏‫- من خوبم.‬
‏‫داره هوا تاریک میشه.‬
‏‫میتونی تو ماشینم از دستم عصبانی باشی.‬
‏‫خانم مایا؟‬
‏‫خانم مایا، واقعا خودتونید؟‬
‏‫وای خدای من، فکرشو میکردم.‬
‏‫منو نشناختی؟‬
‏‫من فرمانده وینگ راینا هستم.‬
‏‫بفرمایید بالا، میرسونمتون خونه.‬ ‏‫زود باش، بذار برسونمت خونه.‬
‏‫من با غریبه ها حرف نمی زنم، ببخشید.‬
‏‫بعضی وقتا میشه چیزایی رو به غریبه ها گفت‬ ‏‫که نمیشه به عزیزانت گفت.‬
‏‫یادته، یه همچین چیزی رو یه بار‬ ‏‫تو یه پیامک برام نوشته بودی؟‬
‏‫دو تا غریبه تو یه مسیر ناشناخته،‬
‏‫آخرش،‬ ‏‫مطمئنا یه داستانی برای گفتن خواهیم داشت.‬
‏‫لطفا، بیا.‬
‏‫لطفا، سوار شو.‬
‏‫زود باش.‬
‏‫کاجول؟‬
‏‫خانم مایا؟‬
‏‫چای.‬
‏‫میشه یه کم آب بهم بدید، آقای راینا؟‬
‏‫برات بارون درست میکنم،‬ ‏‫فقط کافیه بگی!‬
‏‫وای، یه معجزه!‬ ‏‫الان براتون میارم.‬
‏‫- همینجا وایسا، آب رو میارم.‬ ‏‫- آب بیار.‬
‏‫هی، کاجول؟‬
‏‫کاجول!‬
‏‫بابیتا، خدای من!‬
‏‫بهش میدم. نه، هنوز نه.‬
‏‫بعد از این همه مدت. بیا.‬ ‏‫بیا اینجا، بیا اینجا.‬
‏‫قهرمان من، پاریمال.‬
‏‫- ببین کی اینجاست.‬ ‏‫- حالت چطوره؟‬
‏‫حالا دیگه کی به داستان های من گوش میده؟‬
‏‫وای! ببین کی اینجاست!‬
‏‫- بانی!‬ ‏‫- بانی!‬
‏‫قدیما…‬
‏‫زود باش.‬
‏‫حالا، اگه میشه لطفا سرود‬ ‏‫محبوب "مجنون" ما رو بخونید!‬
‏‫- اوه آره!‬ ‏‫- آره، آره!‬
‏‫- بسه دیگه، ۴۰ سال گذشته.‬ ‏‫- لطفا بخون.‬
‏‫یادم نمیاد.‬
‏‫امروز باید اونو بخونی.‬
‏‫یادم نمیاد.‬ ‏‫لطفا!‬
‏‫هی، خیلی متاسفم.‬
‏‫حالت خوبه؟‬
‏‫بگو که حالت خوبه، خواهش میکنم.‬
‏‫خیلی متاسفم، خیلی متاسفم.‬
‏‫چشمامون تا ابد با هم حرف زدن‬
‏‫حرکت مژه هامون شروع به فاش کردن‬ ‏‫رازها میکنه‬
‏‫ازم در مورد حال دلم نپرس‬
‏‫شب و روز فقط میخواد که‬
‏‫دوستت داشته باشه، دوستت داشته باشه، دوستت داشته باشه. فقط تو رو‬
‏‫زود باش، پریمَل!‬
‏‫نمیدونم.‬
‏‫همراهی‌اش میکنیم.‬
‏‫آره!‬
‏‫زود باش!‬
‏‫چرا عشق، عشق، عشق؟‬ ‏‫عشق بیهوده‬
‏‫حتی رازهای من‬
‏‫حالت خوبه؟‬
‏‫آریان.‬
‏‫من مایا هستم.‬
‏‫مایا.‬
‏‫-مایا.‬ ‏‫-سلام.‬
‏‫وقتی فردا رسید، بهش فکر میکنیم‬
‏‫از دور، چرا فقط‬
‏‫عشق، عشق، عشق. عشق بیهوده‬
‏‫دلم فقط تورو دوست داره، دوست داره، دوست داره‬
‏‫زندگی خیلی سریع میگذره‬
‏‫بیا پیشم بشین یه چای دیگه بخوریم‬
‏‫زندگی خیلی سریع میگذره‬
‏‫بیا پیشم بشین یه چای دیگه بخوریم‬
‏‫بای‌پس کردم، قندم بالاست‬
‏‫میخورم، میخوابم، بیدار میشم و تنها زندگی میکنم‬
‏‫کشتی من دو تا سوراخ داره‬ ‏‫و داره یواش یواش غرق میشه‬
‏‫اون «اوه چه عالی» من تبدیل شد به «اوه نه»‬
‏‫ابزار من زنگ زده و فرسوده شده‬
‏‫خفه شو.‬
‏‫حالا احساساتم رو با رفقای قدیمی درمیون میذارم‬
‏‫و هر کدوم داستان های ناگفته ای از غم و اندوه رو فاش میکنن‬
‏‫زندگی خیلی سریع میگذره‬
‏‫بیا پیشم بشین یه چای دیگه بخوریم‬
‏‫بانی، تو چطور؟‬
‏‫مثل یه دستمال جیبی، آروم تو خونه موندم‬
‏‫هر روز نقش های مادر و همسر رو بازی کردم‬
‏‫خانواده ام تبدیل به شادی و غرورم شد‬
‏‫خودم رو تو روزمرگی های زندگی گم کردم‬
‏‫اگرچه مطمئنم که همه چیز رو دارم‬
‏‫هنوز آرزو میکنم و بیشتر میخوام‬
‏‫اما شاید این تو سرنوشت نباشه‬
‏‫زندگی خیلی سریع میگذره‬
‏‫بیا پیشم بشین یه چای دیگه بخوریم‬
‏‫ما چهار نفری عاشق خرید کردن بودیم‬
‏‫سودا، پسرم، زنش و من‬ ‏‫اوه، اون روزها عالی بودن‬
‏‫یه روز، ما چهار نفر به دو تا ریکشا تقسیم شدیم‬
‏‫سودها با آبیر‬
‏‫عروسم با من‬ ‏‫تا همه ما رو سرحال کنه‬
‏‫یه کامیون زد به جداکننده‬ ‏‫بی‌احتیاط و عجول‬
‏‫محکم زد به ریکشای جلویی‬ ‏‫با یه صدای مهیب‬
‏‫سودها همونجا درجا فوت کرد‬
‏‫پسرم، تو راه بیمارستان‬
‏‫یه پیرمرد تنها مونده که سرگردون شه‬
‏‫یه دختر جوون بیوه شده دور از خونه‬
‏‫چرا باید همچین اتفاقی میفتاد؟‬
‏‫نمیتونم بگم‬
‏‫قبلاً چهار فنجون چای درست میکردیم‬
‏‫حالا فقط دوتا، هر روز‬
‏‫این یه ابتکار جدیده که شروع کردم. یه کارگاه تئاتر برای بچه‌ها.‬
‏‫چه خوب.‬
‏‫من دارم ازدواج می‌کنم.‬
‏‫چی؟‬
‏‫آدما عوض میشن، منم همینطور.‬
‏‫همینطوری یهویی؟‬
‏‫همینطوری یهویی.‬
‏‫ازدواج عشقیه؟‬
‏‫عشق میتونه بعد از ازدواج هم اتفاق بیفته.‬
‏‫اون یه بوتیک کافه تو شیملا داره.‬
‏‫اون بوتیک رو اداره میکنه. من کافه رو هندل می‌کنم.‬
‏‫چه مرتب. دیدی؟‬
‏‫حالا بگو ببینم...‬
‏‫تو میگفتی عشق غذای اصلیه، بقیه اش دسرته.‬
‏‫بخاطر اون، کلاً دسر رو بیخیال میشم.‬
‏‫- بخاطر اون؟‬ ‏‫- عزیزم!‬
‏‫میخوای...‬
‏‫- راستش نه، صبر کن، صبر کن، صبر کن.‬ ‏‫- آره.‬
‏‫سلام، عزیزم.‬
‏‫من تو یه آپارتمان اجاره‌ای تو لندن زندگی میکنم، عمو.‬
‏‫تصمیم دارم تا دو سال دیگه خونه خودم رو بخرم.‬
‏‫پس اونجا حسابی جا افتادی.‬
‏‫بله.‬
‏‫میدونی، وقتی تو، آبیر و ژینوک تو کالج بودین،‬
‏‫من هیچوقت نمیتونستم تشخیص بدم‬ ‏‫که ژینوک تو رو دوست داره یا آبیر رو.‬
‏‫نه، عمو، بین من و ژینوک‬ ‏‫اصلاً همچین چیزی نبود.‬
‏‫- میدونم، میدونم.‬ ‏‫- ما فقط دوستای خوبی هستیم.‬
‏‫من تو کالج یه دوست دختر داشتم.‬
‏‫اون میخواست منتظر من بمونه،‬ ‏‫ولی من جلوشو نگرفتم.‬
‏‫گذاشتم بره.‬
‏‫درست مثل اینکه تو منتظر ژینوک موندی،‬
‏‫و اون نمیتونه شهامت‬ ‏‫متعهد شدن رو پیدا کنه، درست مثل من.‬
‏‫میدونم من دلیلشم.‬
‏‫درسته؟‬
‏‫عمو،‬
‏‫آبیر...‬
‏‫عمو، قبل از اینکه ترکمون کنه...‬
‏‫منظورت قبل از مرگشه؟‬
‏‫آبیر به ژینوک گفت...‬
‏‫همیشه مراقب تو باشه.‬
‏‫که نباید تنهات بذاره.‬
‏‫آخرین حرف های آبیر توی ذهن ژینوک حک شده،‬
‏‫و بیرون نمیرن.‬
‏‫پس باید بیرونشون کنیم، پسرم.‬
‏‫وگرنه نه ژینوک، نه تو، نه من خوشحال نمیشیم.‬
‏‫پس به دیدنش برو و باهاش حرف بزن.‬
‏‫دوسش داری، مگه نه؟‬
‏‫پس یکم شجاعت داشته باش.‬
‏‫صبر داشته باش.‬
‏‫من که دارم سعی میکنم.‬ ‏‫تو هم باید به تلاشت ادامه بدی.‬
‏‫- سلام عزیزم.‬ ‏‫- سلام بابا.‬
‏‫مامان کجاست؟‬
‏‫عزیزم...‬
‏‫توی دستشوییه.‬
‏‫شماها کجا موندید، گوا شمالی یا جنوبی؟‬
‏‫معلومه، جنوب.‬
‏‫باشه بابا، باید برم. خداحافظ.‬
‏‫و این هم از اینجا.‬
‏‫- خوش گذشت.‬ ‏‫- ممنون.‬
‏‫خب، فردا صبح همدیگه رو ببینیم؟‬
‏‫- فردا؟ بازم؟‬ ‏‫- آره.‬
‏‫فکر کردم یکم اینجا رو بهت نشون بدم.‬
‏‫راستش رو بخوای، فردا سرم شلوغه، پس...‬
‏‫- باشه، فهمیدم، آره.‬ ‏‫- باشه.‬
‏‫- خداحافظ.‬ ‏‫- خداحافظ.‬
‏‫راستش، اگه بخوای میتونیم فردا‬ ‏‫برای صبحونه همدیگه رو ببینیم.‬
‏‫ساعت نه و نیم؟‬
‏‫- خداحافظ.‬ ‏‫- خداحافظ.‬
‏‫پیو!‬
‏‫وای مامان، خیلی خوشگل شدی!‬
‏‫- واقعا؟ واقعا اینطور فکر میکنی؟‬ ‏‫- آره.‬
‏‫حالا، حالت خوبه؟‬
‏‫شماها کجا اقامت دارید؟‬
‏‫شمال یا جنوب؟‬
‏‫شمال.‬
‏‫- سلام.‬ ‏‫- سلام.‬
‏‫بابا کجاست؟‬
‏‫رفته پمپ بنزین.‬ ‏‫الان برمیگرده.‬
‏‫- گوش کن، به اندازه کافی غذا میخوری...‬ ‏‫- باشه، خداحافظ.‬
‏‫ممنون آقا.‬
‏‫سلام.‬
‏‫پس به کسی نگفتی؟‬
‏‫فقط دختر کوچیکم میدونه.‬
‏‫چرا؟‬
‏‫فقط تصمیم گرفتم که نگم.‬
‏‫تو این سن فرار؟‬
‏‫خیلی وقتا به فرار فکر کردم.‬
‏‫این دفعه واقعا انجامش دادم.‬
‏‫تو واقعاً یه چیزی هستی.‬
‏‫حتماً دلشوره داره.‬
‏‫اسم او سانجیو است.‬
‏‫بذار یکم نگران بشه.‬
‏‫من بهش 40 سال دادم،‬
‏‫اون نمیتونه 40 ساعت بهم وقت بده؟‬
‏‫شاید الان چروک داشته باشی، ولی هنوزم همونقدر شیطونی.‬
‏‫زودتر برو، فرودگاه از اینجا دوره.‬
‏‫واقعاً میخوای دوباره بذاری برم؟‬
‏‫نگران نباش، دارم میرم، قول میدم.‬
‏‫الان دیگه چه فایده داره جلوتو بگیرم؟‬
‏‫نه جوونی‌مون مونده، نه اون شهر.‬
‏‫شهر همون شکلیه،‬
‏‫ولی شاید ما عوض شدیم.‬
‏‫شاید.‬
‏‫سن فقط یه عدده، پریمَل.‬
‏‫اگه تو یه روز شمردن رو یادت بره، منم پروازمو فراموش می‌کنم.‬
‏‫من آب و هوای شهرتو دوست دارم‬
‏‫خیلی خوبه‬
‏‫بذار یه شب ازت بدزدم‬
‏‫اگه ناراحت نمیشی‬
‏‫اگه میتونی منو فراموش کنی‬
‏‫پس برو و آزاد باش‬
‏‫اما فراموش کردن تو‬
‏‫شاید یه عمر طول بکشه‬
‏‫برام‬
‏‫تا تو رو فراموش کنم‬
‏‫شاید یه عمر طول بکشه‬
‏‫برام‬
‏‫تا تو رو فراموش کنم‬
‏‫شاید یه عمر طول بکشه‬
‏‫مامان کجا میتونه رفته باشه؟‬
‏‫ولی چطوری باهاش تماس بگیرم؟‬
‏‫خب، نباید اینو بهت بگم،‬
‏‫ولی اون گوشی یدک منو با خودش برده.‬
‏‫خب میتونی به اونجا زنگ بزنی.‬
‏‫قبلاً امتحان کردم.‬
‏‫منو بلاک کرده.‬
‏‫کی این کارو میکنه؟‬
‏‫بابا، فقط دارم چیزی که به کاجول گفتی رو میگم.‬
‏‫باید دوباره و دوباره عاشق یه نفر بشی.‬
‏‫یه امتحانی بکن.‬
‏‫برو، پیداش کن.‬
‏‫دوستاش، دانشکدش رو زیر نظر بگیر...‬
‏‫موقعیت گوشیش رو پیدا کن.‬
‏‫فقط دوباره دلشو به دست بیار، بابا.‬
‏‫باشه.‬
‏‫یا اینکه راه دوم اینه که بهش فضا بدی.‬
‏‫چی؟‬
‏‫این بار قبول دارم‬ ‏‫تقصیر من بود‬
‏‫کسی که یه روزی دوستم داشت‬
‏‫حالا خط و نشون میکشه‬
‏‫اینقدر سخت نگیر‬ ‏‫دردی هست که نمیتونی ببینی‬
‏‫قلبم بی وقفه درد میکشه‬
‏‫اگه قراره بهم خیانت کنی‬
‏‫پس درست انجامش بده‬
‏‫اگه قراره بهم خیانت کنی‬
‏‫پس درست انجامش بده‬
‏‫که دیگه هیچکس‬
‏‫بعد از تو حس نکنه بهش خیانت شده‬
‏‫شاید یه عمر طول بکشه‬
‏‫تا من‬
‏‫تو رو فراموش کنم‬
‏‫شاید یه عمر طول بکشه‬
‏‫بانی، اون موقع ها هم دیالوگ هاتو یادت میرفت.‬
‏‫خیلی دلم برای اون موقع ها تنگ شده.‬
‏‫اون حس پروانه ای قبل از رفتن روی صحنه.‬
‏‫اون استرس ها...‬
‏‫دیگه نمیتونم اون حس رو داشته باشم.‬
‏‫چرا که نه؟‬
‏‫اگه بخوای، میتونی داشته باشی.‬
‏‫داری تئاتر بازی میکنی؟‬
‏‫آره، دارم بازی میکنم. ولی نمیتونم تنهایی انجامش بدم.‬
‏‫یه نقش درخشان توش هست که مال توئه.‬
‏‫اگه بازیش کنی، قسم میخورم ارزش اسکار داره.‬
‏‫- اسکار؟‬ ‏‫- عجب!‬
‏‫باشه.‬
‏‫خب، نقشش چیه؟‬
‏‫وایسا.‬
‏‫مادر جدیدتو ملاقات کن.‬
‏‫شیبانی قوش سرکار.‬
‏‫سلام.‬
‏‫خوبه.‬
‏‫اتاق ما کجاست؟‬
‏‫اوه، اتاق بزرگ و خوب.‬
‏‫هی، اسمت چیه؟‬
‏‫هرچی، اصلا اتاق کیه؟‬
‏‫- مال منه.‬ ‏‫- تو تنهایی، ولی ما دو نفریم.‬
‏‫کیف منو بذار اینجا.‬ ‏‫ما این اتاقو برمیداریم.‬
‏‫برو دیگه.‬
‏‫خیلی حس بدی دارم.‬ ‏‫خیلی بچه شیرینیه.‬
‏‫لطفا اینو نگو.‬
‏‫باشه، باشه.‬
‏‫پری، نمیخوای به من ملحق بشی؟‬
‏‫چطور میتونی اینقدر بیرحم باشی؟‬
‏‫داشت گریه میکرد.‬
‏‫هدفم همینه.‬
‏‫میخوام گریه کنه، عصبی بشه، ازم متنفر بشه...‬
‏‫و بعد بزن به چاک.‬
‏‫- اون حتی نفهمید تو بودی؟‬ ‏‫- نه، اصلا.‬
‏‫بعد لختش کردم،‬
‏‫لباساشو برداشتم،‬
‏‫- و تو راهروی هتل ولش کردم.‬ ‏‫- عجب!‬
‏‫تو چی؟ داستان تو چیه؟‬
‏‫دوست دخترت پیچوندت؟‬ ‏‫ازت کند؟‬
‏‫دقیقا.‬
‏‫چی؟ کجا؟‬
‏‫کجا رفت؟ رفت بالا.‬
‏‫چی؟‬
‏‫مرده.‬
‏‫این دیگه چه مدلشه.‬
‏‫منظورت اینه که برات مرده، درسته؟‬
‏‫نه، عین مرده، مرده.‬
‏‫وای لعنتی، خیلی متاسفم.‬
‏‫اسمش چی بود؟‬
‏‫- ریا.‬ ‏‫- چی؟‬
‏‫ریا!‬
‏‫زندگی مزخرفه!‬
‏‫گوه!‬
‏‫همه مردا سگن!‬
‏‫سگ!‬
‏‫بزرگترین احمق دنیا…‬
‏‫مونتی سیسودیاست! سیسودیا! سیسودیا!‬
‏‫بزن بریم از اینجا.‬
‏‫باشه.‬
‏‫جمینی، گوشیم دزدیده شده.‬
‏‫چطوری پیداش کنم؟‬
‏‫برای پیدا کردن گوشی دزدیده شده،‬
‏‫اپلیکیشن Find My Device رو دانلود‬ ‏‫و مشخصاتت رو وارد کن.‬
‏‫نه، بابا صبح‌ها چای سبز دوست داره.‬
‏‫اگه چای شیر بخوره،‬ ‏‫دلش ترش می‌کنه.‬
‏‫عجب، جوری میگی انگار همیشه با تو زندگی کرده‬
‏‫و هیچوقت با من نبوده.‬
‏‫من همیشه بهش چای شیرین‬ ‏‫پررنگ با شکر می‌دادم.‬
‏‫هیچوقت از ترش کردن معده‌ش شکایت نکرد.‬
‏‫بندازش دور.‬
‏‫- آروم‌تر، لطفا.‬ ‏‫- اوه، بله.‬
‏‫هی، اسمت چی بود؟‬
‏‫مهم نیست.‬
‏‫فردا صبح زود بیدار شو‬ ‏‫و شروع کن به کار کردن تو آشپزخونه.‬
‏‫من اینجا نیومدم کلفت باشم.‬
‏‫میشه یه چیزی ازت بپرسم؟‬
‏‫شما دوتا چقدره همدیگرو‬ ‏‫می‌شناسید؟‬
‏‫حدود هفت ساله.‬
‏‫یکی از دوستاش مشتری ثابت بود.‬
‏‫مشتری ثابت؟‬
‏‫مشتری ثابت من.‬
‏‫اینجوری بود که با پاریمال آشنا شدم.‬
‏‫از اون موقع، اون تنها مشتری ثابت من بوده.‬
‏‫بقیه هر از گاهی میومدن.‬
‏‫ولی اون یه روز رو هم از دست نداد.‬
‏‫کی دیگه تو این سن و سال میاد سراغ آدمایی مثل ما برای تفریح؟‬
‏‫وقتی زنش فوت کرد...‬
‏‫واقعاً براش ناراحت شدم.‬
‏‫ولی خودخواهانه، خوشحال هم بودم.‬
‏‫فکر کردم به جای هفته‌ای یه بار، هر روز میاد دیدنم.‬
‏‫حتی امیدوار بودم شاید با من ازدواج کنه!‬
‏‫ولی پنج سال منو منتظر گذاشت.‬
‏‫میدونی چرا؟‬
‏‫بخاطر تو!‬
‏‫می‌خواستم بهت زنگ بزنم.‬
‏‫مامان، یه زنگ به بابا بزن.‬
‏‫اون خیلی نگرانه.‬
‏‫سلام! سلام، مامان!‬
‏‫- سلام، گوا چطوره؟‬ ‏‫- سلام.‬
‏‫اوه، گوا عالیه.‬
‏‫چرا بیگودی گذاشتی؟‬
‏‫آجی، موهات قشنگ شده.‬
‏‫واقعا؟‬
‏‫نمیدونم.‬
‏‫با شوهرت به توافق رسیدی؟‬
‏‫- خب، چیزه...‬ ‏‫- هی مایا، کلاه کاسکتت.‬
‏‫- اوه، ممنون.‬ ‏‫- آره.‬
‏‫من دارم میام.‬
‏‫- مایا؟‬ ‏‫- خیلی وقته منتظرم.‬
‏‫بعدا بهت میگم.‬
‏‫ایشون... ایشون پاریمال هستن.‬
‏‫پاریمال، این چومکیه و اینم دختر بزرگم، کاجول.‬
‏‫- سلام.‬ ‏‫- سلام.‬
‏‫خداحافظ.‬
‏‫گوش کن، باید بریم.‬
‏‫باشه.‬
‏‫باشه، مامان، من باید برم.‬
‏‫چومکی، خداحافظ. بعدا باهات حرف می‌زنم.‬
‏‫- خداحافظ!‬ ‏‫- خداحافظ!‬
‏‫خداحافظ.‬
‏‫هی، اینجا تنهایی چیکار می‌کنی؟‬
‏‫حواسم بهت هست.‬
‏‫از تلفن دوری کن.‬
‏‫چه آدم چندشی! یه منحرف به تمام معنا.‬
‏‫قسم می‌خورم، فقط دلم می‌خواد بزنم تو گوشش.‬
‏‫واقعا باید به بقیه در مورد ما می گفتی.‬
‏‫عزیزم، عقلتو از دست دادی؟‬
‏‫اگه بهش بگیم...‬
‏‫شاید دیگه دست از لمس کردنم برداره؟‬
‏‫بابا، همه میدونن اون روت کراش داره.‬
‏‫درسته؟‬
‏‫اگه بفهمه ما نامزد کردیم،‬
‏‫فکر می‌کنی سر کی تلافی می‌کنه؟‬
‏‫معلومه، سر من.‬
‏‫فقط سه ماه دیگه عزیزم.‬
‏‫ترفیع بگیرم، اون میره.‬
‏‫تئاتر برای هر چیزی یه راه حلی داره.‬
‏‫باید این عصبانیت رو خالی کنی.‬
‏‫زود باش، بذار از وجودت بره بیرون.‬
‏‫خیله خب، اسم یه میوه یا سبزی رو بگو. بگو دیگه.‬
‏‫- بامیه؟ هویج؟‬ ‏‫- نه، درست نشد...‬
‏‫- پاپایا؟‬ ‏‫- پاپایا!‬
‏‫خیلی خب، پاپایا، خیلی خوبه. باشه.‬
‏‫خیله خب، حالا «پاپایا» رو جوری بگو انگار خیلی عصبانی هستی.‬
‏‫پاپایا!‬
‏‫زود باش، خشم بیشتری نشون بده.‬
‏‫پاپایا!‬
‏‫تو بیشتر از اینا توانت داری.‬
‏‫پاپایا!‬
‏‫از کل دنیای لعنتی عصبانی هستی؟‬ ‏‫رهاش کن.‬
‏‫بگو: «پاپایا!»‬
‏‫پاپایا!‬
‏‫- پاپایا!‬ ‏‫- پاپایا!‬
‏‫این واقعا یه کلید رو زد.‬
‏‫حق با تو بود.‬
‏‫هیچی دائمی نیست.‬
‏‫همه دارن ادا در میارن.‬
‏‫من به هر رابطه‌ای بی‌اعتماد شدم.‬
‏‫می‌دونی، توی روانشناسی شناختی،‬ ‏‫یه اصطلاحی هست به نام «حسآن».‬
‏‫معنیش چیه؟‬
‏‫وقتیه که همزمان احساس شادی، غم،‬ ‏‫و عصبانیت داشته باشی.‬
‏‫«حـِ سـَ آن».‬
‏‫تو این همه لغت رو از کجا اختراع می‌کنی؟‬
‏‫اولین باری که دوباره همدیگرو ببینیم‬
‏‫لبخند می‌زنیم و به آرومی می‌گیم‬
‏‫اسمت چیه؟‬
‏‫اولین باری که تو‬
‏‫به قلبم ضربه زدی‬
‏‫خیلی زود صدام کردی‬
‏‫برام قصه‌های تازه و واقعی گفتی‬
‏‫یه افسون انداخت‬
‏‫جادوش رو هم کرد‬
‏‫بعد یه لبخند زد‬
‏‫و قلبم رو دزدید‬
‏‫از این به بعد، من بهش داروهاشو میدم. برو.‬
‏‫چرا؟ چرا نمیتونی بهش بگی «مامان»؟‬ ‏‫بهش بگو، «مامان».‬
‏‫صدات رو سر من بالا نبر. صدات رو بیار پایین، باشه؟‬
‏‫آه، این قلب من‬
‏‫آه، این قلب من...‬
‏‫چت شده؟‬
‏‫بدون اجازه، به یه دختر دست نزن!‬
‏‫چومکی!‬
‏‫- چومکی! عقلتو از دست دادی؟‬ ‏‫- چی؟‬
‏‫ببین، برام مهم نیست اگه مجبور شی استعفا بدی.‬
‏‫من نمیخوام تاوان کاری که کردی رو بدم.‬
‏‫باید معذرت خواهی کنی.‬
‏‫من هر کاری که باید میکردم رو انجام دادم.‬
‏‫شاید یکم دیر بود، ولی انجامش دادم.‬
‏‫و حالا که انجامش دادم،‬
‏‫تصمیم با خودته که بعدش چی کار کنی.‬
‏‫مراقب خودت باش.‬
‏‫چومکی...‬
‏‫سودها رو دوست داشتی؟‬
‏‫خیلی خانم خوبی بود.‬
‏‫خیلی مهربون. مادر و همسر خوبی بود.‬
‏‫فکر کنم دوستش داشتم.‬
‏‫با هم زندگی کردن، عشق اجتناب ناپذیر شد.‬
‏‫همون داستان اونجا هم بود. عیناً.‬
‏‫منم آخرش عاشقش شدم.‬
‏‫چی؟‬
‏‫عجیبه، نه؟‬
‏‫ما، اینجا تو این اتاق،‬
‏‫اینجوری... خیلی عجیبه.‬
‏‫ممنونم.‬
‏‫واسه چی؟‬
‏‫بخاطر اینکه با این نقشه کوچیک و عجیب من همراهی کردی.‬
‏‫من فقط واسه اسکار این کارو میکنم.‬
‏‫- الو.‬ ‏‫- آقا، من چک رو دریافت نکردم.‬
‏‫- چه چکی؟‬ ‏‫- من واقعاً به اون پول احتیاج داشتم.‬
‏‫- میدونم تازه کارم، ولی وضع مالیم خوب نیست...‬ ‏‫- چک آماده نیست.‬
‏‫میشه لطفاً...‬
‏‫بله. بعداً باهاتون تماس میگیرم.‬
‏‫شاید جایی در این سرزمین‬
‏‫گل های تازه شکوفه دهند‬ ‏‫و با پروانه ها دیدار کنند‬
‏‫به این طریق‬
‏‫دریاچه ای از کوه های دوردست سرازیر می شود‬
‏‫معصوم می پرسد جایگاه کجاست‬
‏‫از شما‬
‏‫جادو کرد‬
‏‫جادوی خود را نیز انجام داد‬
‏‫خواهش می کنم، جینوک. یه دوست تو کنسولگری دارم.‬
‏‫میتونه برات ویزای فوری بگیره.‬
‏‫فقط بگو آره، باشه؟‬
‏‫من با عمو صحبت می کنم.‬
‏‫گفت‬
‏‫غریبه نیست‬
‏‫لطفاً بهش فکر کن.‬
‏‫و بعد یه لبخند زد‬
‏‫قلبم...‬
‏‫آه، این قلب من‬
‏‫-آه، این قلب من‬ ‏‫-زود باش.‬
‏‫آه، این قلب من‬
‏‫می‌افتی.‬
‏‫یه لحظه صبر کن.‬
‏‫آروم باش، باشه؟‬
‏‫- خوبی؟‬ ‏‫- خوبم؟ آره خوبم.‬
‏‫- خب، بریم.‬ ‏‫- خیلی خوب.‬
‏‫منو ول کن.‬
‏‫خواهش می‌کنم، تمومش کن.‬
‏‫کاجول، می افتی! آب...‬
‏‫اسم من مایاست.‬
‏‫من مایام، باشه؟‬ ‏‫و دست به مایا نزنید.‬
‏‫- باشه.‬ ‏‫- دست به مایا نزنید.‬
‏‫- تمومش کن.‬ ‏‫- باشه، مایا.‬
‏‫- دست نزن.‬ ‏‫- تو مستی.‬
‏‫- گوش کن...‬
‏‫- بله؟‬ ‏‫- خب، یکم خوردم، آره.‬
‏‫خب؟‬
‏‫- که چی؟‬ ‏‫- می افتی.‬
‏‫که چی؟ نه، نه، نه.‬
‏‫شاید نشئه باشم،‬
‏‫- ولی حواسم سر جاشه.‬ ‏‫- باشه.‬
‏‫باشه؟ ولم کن. فقط‬ ‏‫کلا ولم کن.‬
‏‫تمومش کن، تمومش کن.‬
‏‫چطور جرات می‌کنی با‬ ‏‫خانم‌ها اینطوری رفتار کنی؟‬
‏‫کی اینجاست؟ دیگه کی اینجاست؟‬
‏‫ببخشید، فقط ببینید این آقا داره...‬
‏‫داره مزاحم من میشه.‬
‏‫- هی.‬ ‏‫- فقط تمومش کن.‬
‏‫نه...‬
‏‫تمومش کن.‬
‏‫باید یاد بگیری به زن‌ها احترام بذاری.‬
‏‫خداحافظ.‬
‏‫- کمربند مشکی دارم.‬ ‏‫- فقط برو.‬
‏‫- حالا می‌خوای چیکار کنی؟‬ ‏‫- خداحافظ.‬
‏‫من شوهرشم.‬
‏‫ببرش. زود باش، بریم.‬
‏‫تو...‬
‏‫من بلیط رو تو واتساپ فرستادم.‬
‏‫روز بعد از فردا، کاروان عروسی راه میفته.‬
‏‫قطار ساعت ۵:۳۰ حرکت می‌کنه.‬
‏‫ما دوتا کوپه کامل از کالکا رزرو کردیم.‬
‏‫تو راه می‌خندیم و گپ می‌زنیم. قراره که...‬
‏‫راستش، من دارم برمی‌گردم پونه.‬
‏‫تو نمیای عروسی من؟‬
‏‫متاسفم.‬
‏‫یه چیزی بگو...‬
‏‫چرا گفتی من هیچ شانسی ندارم؟‬
‏‫اصلاً هیچ شانسی.‬
‏‫چون نداشتی.‬
‏‫فقط یه دلیل بیار.‬
‏‫یه دونه؟ چهارتا دارم.‬
‏‫باشه.‬
‏‫درآمد ثابت نداری.‬
‏‫کار درست و حسابی نداری.‬
‏‫هیچ تصمیمی برای آینده‌ات نداری.‬
‏‫- همش همین بود؟‬ ‏‫- نه،‬
‏‫- آخری از همه مهمتره.‬ ‏‫- اون چیه؟‬
‏‫تو یه زن‌باز تمام عیاری.‬
‏‫اون دیگه مربوط به گذشته‌ست، داداش.‬
‏‫این پارتِ نسخه 2.0 جدیده.‬
‏‫یه مرد تک‌زن، که تنها هدفش اینه که...‬
‏‫ازدواج کنه، سر و سامون بگیره و باثبات باشه.‬
‏‫داری مثل من حرف می‌زنی.‬
‏‫آره، گندش بزنن.‬
‏‫درسته.‬
‏‫ما هردومون کاملاً تغییر مسیر دادیم.‬
‏‫اگه یه روز حس کردم دلم یه رابطه‬ ‏‫خارج از ازدواج می‌خواد،‬
‏‫- به تو زنگ می‌زنم.‬ ‏‫- قبول.‬
‏‫- قول؟‬ ‏‫- صد در صد.‬
‏‫بزن قدش.‬
‏‫- اصلاً جواب تلفنم رو میدی؟‬ ‏‫- خفه شو.‬
‏‫پاشو بریم یکم مشروب بخوریم و خوش بگذرونیم.‬
‏‫بزن بریم.‬
‏‫چه حسش کنی چه نه‬
‏‫چه قبولش کنی چه نه‬
‏‫اگه تو نباشی، نمی‌تونم زنده بمونم‬
‏‫اما این حقیقتیه که از ترس پنهونش می‌کنم‬
‏‫چقدر بیشتر می‌تونم بهت عشق بدم؟‬
‏‫من هرچی عشق داشتم رو بهت دادم‬
‏‫چقدر بیشتر می‌تونم بهت عشق بدم؟‬
‏‫من هرچی عشق داشتم رو بهت دادم‬
‏‫مطمئنی میخوای این بچه رو سقط کنی؟‬
‏‫آره.‬
‏‫آکاش چی میگه؟‬
‏‫اون اصلاً نمی‌دونه من حامله‌ام.‬
‏‫چی؟‬
‏‫نمی‌خوای قبل از سقط کردن بهش بگی؟‬
‏‫وقتی زمانش رسید بهش می‌گم.‬
‏‫نه، الان نه.‬
‏‫نفس میکشم، چون تو نفس میکشی‬
‏‫زندگی میکنم، چون تو زندگی میکنی‬
‏‫یه جورایی میترسم، وقتی که نیستی‬
‏‫حتی تو زندگی هم، یه جورایی میمیرم‬
‏‫دیگه چقدر عشق میتونم بهت بدم؟‬
‏‫من که هرچی عشق داشتم بهت دادم‬
‏‫در آستان تو تعظیم میکنم‬
‏‫من که هرچی عشق داشتم بهت دادم‬
‏‫کمک! یکی کمک کنه!‬
‏‫پریمال! پریمال! چی داره سرت میاد؟‬
‏‫- بابا!‬ ‏‫- حالت خوبه؟‬
‏‫بیا، سعی کن بلند شی. مواظب باش.‬
‏‫از وقتی تو اومدی، داره کارایی میکنه که نباید بکنه.‬
‏‫- بشین.‬ ‏‫- بهش الکل و چای شیر میدی.‬
‏‫- سرت گیج رفت؟‬ ‏‫- اون یه بار سکته قلبی کرده.‬
‏‫- الان بهتری؟‬ ‏‫- اصلا اینو میدونی؟‬
‏‫نمیدونم چی میخوای.‬
‏‫بیخیال اینکه من چی میخوام، معلومه تو چی میخوای.‬
‏‫اون نمیخواد ما خوشحال باشیم.‬
‏‫فقط الکی تظاهر میکنه که اهمیت میده.‬
‏‫حق با تو بود.‬
‏‫اون نفرین شده‌ست.‬
‏‫اگه اون اینجا نبود، اون اتفاق نمیفتاد.‬
‏‫- الان خوبی؟‬ ‏‫- بابا، چرا یه چیزی بهش نمیگی؟‬
‏‫بهش بگو چی به من گفتی.‬
‏‫بگو دنبال این خونه‌ست.‬
‏‫همه چیو بهش بده.‬
‏‫آپارتمانت، موجودی حسابت، همه چی.‬
‏‫همین امروز این کارو بکن!‬
‏‫یه جای دیگه میمونیم.‬
‏‫میخوام بابا خودش بگه.‬
‏‫میخوای من بگم؟‬
‏‫خیلی خب، پس.‬
‏‫به وکیل زنگ بزن. مدارکو حاضر کن.‬
‏‫من امضا میکنم.‬
‏‫- همه چیو به اسمت میزنم.‬ ‏‫- بابا.‬
‏‫کاش فقط بهم میگفتی اینو میخواستی.‬
‏‫حالا برو و بذار ما در آرامش زندگی کنیم.‬
‏‫برو.‬
‏‫راه دیگه‌ای برای این کار نبود؟‬
‏‫داری آسیب میبینی. و داری به اونم آسیب میزنی.‬
‏‫این کارو نکن.‬
‏‫بعضی از رابطه‌ها خودشون از بین نمیرن.‬
‏‫باید خودت با زور از بین ببریشون.‬
‏‫داری امروز میری؟‬
‏‫من دیگه مرخص میشم، بابا.‬
‏‫اون تفاهمی که یه روزی بینمون بود‬
‏‫یادت باشه یا نه‬
‏‫اون قولی که دادیم، بدون شکایت وفادار بمونیم‬
‏‫یادت باشه یا نه‬
‏‫همه رو تکه تکه به یاد میارم‬
‏‫یادت باشه یا نه‬
‏‫صبح ها، بعد از ظهرها‬ ‏‫شبهایی که به سحر میرسید‬
‏‫هر مرحله از زندگی رو با هم گذروندیم‬
‏‫هر لحظه اش توی قلبم حک شده‬
‏‫یادت باشه‬
‏‫نه دلخوری، نه شکایتی‬
‏‫مثل برخورد آفتاب و بارون صبح به هم رسیدیم‬
‏‫یه حسش هم از یادم نرفته‬
‏‫یادت باشه‬
‏‫یادت باشه یا نه‬
‏‫چطور میذاری هر کسی بیاد تو اتاقم؟ امن نیست.‬
‏‫تو هیچ ایده ای نداری‬ ‏‫کی داره میاد و میره اینجا!‬
‏‫- ببین، هنوز اونجاست!‬ ‏‫- ببخشید خانم.‬
‏‫- امنیت زن ها براتون مهم نیست؟‬ ‏‫- برو، بگیرش!‬
‏‫به پلیس زنگ میزنم.‬ ‏‫اینجارو پلمپ میکنم!‬
‏‫ببخشید خانم.‬
‏‫- دنبالش برو!‬ ‏‫- یه حسش هم از یادم نرفته‬
‏‫یادت باشه‬
‏‫نه دلخوری، نه شکایتی‬
‏‫مثل برخورد آفتاب و بارون صبح به هم رسیدیم‬
‏‫یه حسش هم از یادم نرفته‬
‏‫یادت باشه‬
‏‫یادت باشه یا نه‬
‏‫آریجیت کی از آمریکا برمیگرده؟‬
‏‫کی جواب میده؟‬
‏‫کی ضبطش میکنیم؟‬
‏‫- کی فیلمبرداری میکنیم؟‬ ‏‫- من...‬
‏‫بهت گفتم یه پشتیبان آماده نگه دار.‬
‏‫نمیشه کاریش کرد آقا.‬ ‏‫همه آریجیت رو میخوان.‬
‏‫من آهنگ میخوام آقا.‬
‏‫من باید فیلمبرداری کنم.‬
‏‫آهنگ رو فردا میخوام،‬ ‏‫به هر قیمتی.‬
‏‫- باشه.‬ ‏‫- اگه در دسترس نبود،‬
‏‫یکی دیگه رو پیدا کن و بهش زنگ بزن.‬
‏‫من آهنگمو میخوام.‬
‏‫- سلام آقا.‬ ‏‫- اوه، سلام.‬
‏‫اوضاع چطوره؟‬
‏‫هنوز دارم ادامه میدم.‬
‏‫چرا نمیذاری اون بخونه؟‬
‏‫- امتحانش کن.‬ ‏‫- آقا، اون فقط یه تنظیم کننده است.‬
‏‫نه، میدونم‬ ‏‫صدای خواننده داره.‬
‏‫کاراشو شنیدم.‬ ‏‫تو واتساپ بهم پیام داد.‬
‏‫مطمئنی؟‬
‏‫خیلی مطمئنم.‬
‏‫لطفا، امتحانش کن.‬
‏‫چشم آقا.‬
‏‫بزن بریم.‬ ‏‫سومو...‬
‏‫بهترین آرزوها.‬
‏‫شروتی شوکلا!‬
‏‫سلام بابا؟‬
‏‫مامان…‬
‏‫مامانت…‬
‏‫بابا، داری گریه میکنی؟‬
‏‫عروسی کرد…‬
‏‫کی عروسی کرد؟ بابا؟‬
‏‫- دوباره…‬ ‏‫- بابا، دارم به مامان زنگ میزنم.‬
‏‫فقط آروم باش. فردا اونجام.‬
‏‫الو؟‬
‏‫- سلام، مامان!‬ ‏‫- صبر کن، صبر کن، چومکی.‬
‏‫مامان، اونجا خیلی شلوغه.‬
‏‫جشن دورهمی دانشگامه…‬
‏‫یه لحظه صبر کن،‬ ‏‫دارم همه رو بهت معرفی می کنم.‬
‏‫خواهرمم میارم رو خط.‬
‏‫- سلام به همه. چومکی.‬ ‏‫- سلام.‬
‏‫ممنونم.‬
‏‫خواهش می کنم.‬
‏‫اوه، باید اینو جواب بدم.‬
‏‫- سلام عزیزم.‬ ‏‫- سلام خاله.‬
‏‫- سلام!‬ ‏‫- حالت چطوره؟‬
‏‫من استعفا دادم.‬
‏‫متاسفم.‬
‏‫میدونم.‬
‏‫- باید خیلی وقت پیش این کارو میکردم.‬ ‏‫- سلام مامان.‬
‏‫سلام چومکی.‬
‏‫سلام خواهر.‬
‏‫چومکی…‬
‏‫حالت چطوره؟‬
‏‫کی برمی گردین؟‬ ‏‫یه دقیقه دیگه برمیگردم.‬
‏‫من فردا برمی گردم.‬
‏‫منم فردا برمیگردم.‬
‏‫باشه.‬
‏‫وای مامان، خیلی خوبه‬ ‏‫که اینجوری میبینمت.‬
‏‫نه؟‬ ‏‫خودمم از خودم تعجب می کنم.‬
‏‫حتی نفهمیدم این چهار روز‬ ‏‫چقدر زود گذشت.‬
‏‫دیوونه بازی، دوستا…‬
‏‫و من همش فکر می کنم اگه زندگی‬ ‏‫همینجوری پیش بره چقدر عالی میشه.‬
‏‫ولی میدونی،‬
‏‫ما نصف عمرمونو تو سردرگمی‬ ‏‫گیر میفتیم،‬
‏‫واقعاً نمیدونیم چی میخوایم.‬
‏‫تصمیم درست رو‬ ‏‫تو زمان درست نمیگیریم.‬
‏‫و به امید یه چیز بهتر،‬
‏‫تهش چیزی رو انتخاب می کنیم‬ ‏‫که امن تره.‬
‏‫بعد بقیه عمرمونو بین‬ ‏‫«ای کاش» و «چی میشد اگه» سر می کنیم.‬
‏‫ته دلت همیشه‬ ‏‫میدونه چی میخواد.‬
‏‫بهت علامت هم میده.‬
‏‫فقط یادمون میره گوش کنیم.‬
‏‫وقتی همدیگه رو دیدیم،‬ ‏‫همه داستانا رو برات تعریف می کنم.‬
‏‫ولی خیلی عجیب بود.‬
‏‫چه داستانی بود، نگم برات...‬
‏‫ولی راستش رو بخوای،‬ ‏‫اون ماجرا منو برگردوند‬
‏‫به خودِ قبلیم، بانیِ قدیمی.‬
‏‫اون حالا میفهمه که به جای حسرت خوردن‬
‏‫- برای فرصت هایی که از دست دادی...‬ ‏‫- عینک.‬
‏‫بهتره ریسک کنی‬ ‏‫و بعداً با عواقبش روبرو بشی.‬
‏‫بهترین روزای زندگیم رو داشتم!‬
‏‫جدی میگم!‬
‏‫شیبانی!‬
‏‫دارم میام!‬
‏‫فردا شب تو شام میبینمت‬ ‏‫و همه چی رو برات تعریف می کنم.‬
‏‫باشه، خداحافظ مامان.‬
‏‫- خداحافظ.‬ ‏‫- خداحافظ مامان.‬
‏‫- عینکت جا موند.‬ ‏‫- وای شِت!‬
‏‫- ممنون.‬ ‏‫- خواهش می کنم. اشکالی نداره.‬
‏‫شب بخیر مایا.‬
‏‫راستش...‬
‏‫راستش اسم من مایا نیست.‬
‏‫اسم من کاجولِ.‬
‏‫باشه.‬
‏‫کاجول قوش.‬
‏‫ببخشید.‬
‏‫یه لحظه، یه لحظه.‬
‏‫این آهنگ ممکنه عاشقانه به نظر برسه،‬
‏‫ولی یه جور عاشقانه ی کلیشه ای‬ ‏‫مثل فیلم ها نیست.‬
‏‫قهرمان داستان ما یه بچه داره.‬
‏‫اون داره این آهنگ رو برای بچه‌ش می خونه.‬
‏‫پس تصور کنین این آهنگ برای بچه‌ی شماست‬ ‏‫و با این حس بخونین.‬
‏‫من بچه ندارم.‬
‏‫ولی تخیل که داری، درسته؟‬
‏‫ببین‬
‏‫اومدنت چه تغییری تو زندگیم داد‬
‏‫یه اتاق بسته روشن شد‬
‏‫و یه پنجره کاملا باز شد‬
‏‫ببین‬
‏‫اومدنت چه تغییری تو زندگیم داد‬
‏‫یه اتاق بسته روشن شد‬
‏‫و یه پنجره کاملا باز شد‬
‏‫دستای کوچولوت محکم انگشتمو گرفتن‬
‏‫از وقتی تو رو دیدم، دنیا قشنگ شده‬
‏‫تو آروم تو شب بیدار میشی‬
‏‫تو بدون هیچ کلمه ای باهام حرف میزنی‬
‏‫تو میخوابی وقتی صبح داره میشه‬
‏‫نفسات تمام چیزیه که من نیاز دارم‬
‏‫شونه ام الان جای استراحت توئه‬
‏‫غُرغُرات برام مثل موسیقی میمونه‬
‏‫بابا.‬
‏‫کات.‬
‏‫متاسفم.‬ ‏‫کات.‬
‏‫حالش خوبه؟‬
‏‫خیلی چیزها بود که بهم نگفتیم، درسته؟‬
‏‫حس میکردم یه چیز واقعی بینمون هست.‬
‏‫ما با هم ارتباط برقرار کردیم. درسته؟‬
‏‫همه چی ناتموم موند...‬
‏‫- چومکی...‬ ‏‫- کیف من رو لطفا.‬
‏‫- چومکی...‬ ‏‫- من دارم میرم. وقتی رفتی در رو قفل کن.‬
‏‫- میکشمت!‬ ‏‫- سانجیو!‬
‏‫ریکشا!‬
‏‫ولش کن! ولش کن!‬
‏‫داری چیکار میکنی؟‬
‏‫چه دوستی؟ چیکار کردی؟‬
‏‫شوهرت همین الان منو زد!‬
‏‫- خواهش میکنم!‬ ‏‫- سانجیو!‬
‏‫ریکشا!‬
‏‫ایست. ایست.‬
‏‫فرودگاه.‬
‏‫نمیتونم!‬
‏‫متاسفم.‬
‏‫چه خبره؟‬
‏‫چرا هنوز انقدر دوسش دارم؟‬
‏‫داری در مورد کی حرف میزنی؟‬
‏‫مواظب باش.‬
‏‫آمبالا.‬
‏‫شیملا.‬
‏‫کاجول!‬
‏‫الو! صبر کن! وایسا!‬
‏‫الو!‬
‏‫یه چیزی بگو!‬
‏‫نمیدونم پسرا رو دوست دارم یا دخترا رو.‬
‏‫کی میفهمی؟‬
‏‫نمیدونم.‬
‏‫باشه. تا بفهمی صبر میکنم.‬
‏‫چومکی!‬
‏‫سلام.‬
‏‫میدونستم میای.‬
‏‫مستقیم از تخت اومدی؟‬
‏‫چمدونات کو؟‬
‏‫ایستگاه بعدی پیاده شو‬ ‏‫و بیا اینجا.‬
‏‫پارت، باید باهات حرف بزنم.‬
‏‫آره، چی شده؟‬
‏‫من واقعا از...‬
‏‫همصحبتی باهات خوشم میاد.‬
‏‫من واقعا از همصحبتی باهات خوشم میاد.‬
‏‫منم همینطور. منم.‬
‏‫میدونم زیاد با هم‬ ‏‫وقت نگذروندیم،‬
‏‫ولی حس خیلی واقعی داره.‬
‏‫با تو یه حس دیگه ای دارم. من...‬
‏‫وقتی با توام، خودمو بیشتر دوست دارم.‬
‏‫من... باشه.‬
‏‫و راستش، خیلی حسودیم میشه‬
‏‫چون داری با یکی دیگه ازدواج میکنی.‬
‏‫چی؟‬
‏‫خیلی حسودیم میشه چون تو داری با یکی دیگه ازدواج میکنی.‬
‏‫اومدی اینجا بگی "دوستت دارم"، مگه نه؟‬
‏‫سلام.‬
‏‫نخوابیدی؟‬
‏‫آره، نه.‬
‏‫ضبط تموم شد؟‬
‏‫چطور پیش رفت؟‬
‏‫خوب بود.‬
‏‫هی، نمیتونم به وای فای لپ تاپم وصل شم.‬
‏‫هم لپ تاپ و هم روتر رو ریستارت کن.‬
‏‫من منتظر میمونم.‬
‏‫یه دقیقه بهم وقت بده.‬
‏‫داره روشن میشه.‬
‏‫خیلی خب، تموم شد.‬
‏‫حالا برو تو تنظیمات و بزن روی "فراموش کردن شبکه".‬
‏‫بعد دوباره سعی کن وصل شی.‬
‏‫فراموش کردن شبکه...‬
‏‫وصل شدن...‬
‏‫داره کار میکنه.‬
‏‫حتی بدون لپ تاپ؟‬
‏‫پارث!‬
‏‫من دوست…‬
‏‫من دوستت دارم!‬
‏‫چی! چه تضمینی هست که فردا عاشق یه دختر دیگه نشی؟‬
‏‫نه، من اینو تضمین میکنم.‬
‏‫اون آخریشه، تمام و کمال.‬
‏‫این یه شوخی نیست، پسرم.‬
‏‫داری یه نامزدی رو بهم میزنی تا با اون ازدواج کنی.‬
‏‫- اگه فردا بخوای با یکی دیگه ازدواج کنی چی؟‬ ‏‫- من باهاش ازدواج نمیکنم.‬
‏‫چی؟‬
‏‫- تو با اون ازدواج نمیکنی؟‬ ‏‫- چی؟‬
‏‫پس؟‬
‏‫من با تو ازدواج نمیکنم.‬
‏‫تو نمیخوای با من ازدواج کنی،‬
‏‫ولی نمیخوای من با کس دیگه ای هم ازدواج کنم؟‬
‏‫آره.‬
‏‫- آره؟‬ ‏‫- آره.‬
‏‫این دیگه چه معنی میده؟‬ ‏‫چی؟‬
‏‫یعنی اینکه دوستت دارم.‬
‏‫شاید الان آمادگیشو ندارم.‬
‏‫ولی یه روزی در آینده... شاید؟‬
‏‫شاید؟‬
‏‫پدربزرگم از ماداگاسکار اومده.‬
‏‫اون ۸۲ سالشه. ممکنه "یه روزی" نباشه.‬
‏‫خاله نییتو سه تا پروازشو عوض کرد که اینجا باشه.‬
‏‫منم ماه عسل بالی رو رزرو کردم.‬
‏‫پولش دیگه قابل برگشت نیست، داداش.‬
‏‫ببخشید.‬
‏‫انگار نه انگار من اینجا بودم. خیلی معذرت می‌خوام.‬
‏‫باشه؟ کنسل.‬
‏‫ببخشید.‬
‏‫بیخیال.‬
‏‫پاکش کن، حذفش کن. ببخشید.‬
‏‫عزیزم...‬
‏‫- من خوبم.‬ ‏‫- عزیزم!‬
‏‫نباید بچه رو سقط میکردی.‬
‏‫نه...‬
‏‫ببخشید.‬
‏‫من خودخواهم. خیلی خودخواهم.‬
‏‫منو ببخش.‬
‏‫متاسفم.‬
‏‫آکاش.‬
‏‫من...‬
‏‫من همیشه دیر می کنم.‬
‏‫من فقط تو رو می خوام.‬
‏‫هیچ چیز دیگه ای نمی خوام.‬
‏‫فقط تو رو می خوام.‬
‏‫خیلی دیره دیگه!‬
‏‫نباید بچه رو سقط میکردی.‬
‏‫- لعنتی خودم میدونم دیگه خیلی دیره!‬ ‏‫- نه، دیر نیست.‬
‏‫نه.‬
‏‫خب، حالا چی؟‬
‏‫حالا؟‬
‏‫بیا یه ازدواج الکی بکنیم.‬
‏‫وگرنه منو طرد می کنن.‬
‏‫پس اول یه قولی بهم بده.‬
‏‫چه قولی؟‬
‏‫از این لحظه به بعد،‬
‏‫دیگه هیچکس نباید تو رو لخت ببینه.‬
‏‫قبوله.‬
‏‫ولی برای اینکه عملی بشه، اول تو باید منو لخت ببینی.‬
‏‫- مامانت؟‬ ‏‫- آره، مامان.‬
‏‫- سلام.‬ ‏‫- سلام.‬
‏‫-همون کسی که از دستش دادی‬ ‏‫- چی شده؟‬
‏‫دیروز‬
‏‫حالت چطوره رفیق؟‬
‏‫هنوز از دستم عصبانی هستی؟‬
‏‫سلام.‬
‏‫همونی که ناراحت بود، لبخند زد‬
‏‫سلام.‬
‏‫- سلام عزیزم.‬ ‏‫- سلام مامان.‬
‏‫بابا نیست؟‬
‏‫نه، نیست. بعداً بهمون ملحق میشه.‬
‏‫بیا، بشین.‬
‏‫چطور ممکنه از هم جدا شیم؟‬
‏‫ما که بالاخره یکی هستیم‬
‏‫عشق مثل نمک و شکره‬ ‏‫هر دو طعم میدن، اما به روش خودشون‬
‏‫این فاصله خود به خود از بین رفته‬
‏‫چه سفر فوق العاده ایه‬
‏‫چرخ زندگی داره میچرخه‬
‏‫به جای متوقف شدن‬ ‏‫بهتره به حرکت ادامه داد‬
‏‫چه سفر فوق العاده ایه‬
‏‫مرغ تموم کردیم، لطفاً اینو دوباره پر کنید.‬
‏‫یعنی میخواد همینطوری ادامه پیدا کنه؟‬
‏‫جواب نمیدی؟‬
‏‫چی میخوای؟ طلاق؟‬
‏‫دیگه چطوری بگم متاسفم؟‬
‏‫چند بار دیگه باید معذرت بخوام؟‬
‏‫نمیتونیم از اول شروع کنیم؟‬
‏‫نمیخوای بدونی تو اون اتاق تو گوا چی شد؟‬
‏‫نه، نمیخوام.‬ ‏‫هیچی نمیخوام بدونم.‬
‏‫فقط میدونم داشتم تو رو از دست میدادم.‬
‏‫گوا رو فراموش کن، هیچی از قبل از این لحظه برام مهم نیست.‬
‏‫عصبانی بمون، هر چقدر میخوای دیوونه باش،‬
‏‫ولی خواهش میکنم بذار به تلاش برای به دست آوردنت ادامه بدم.‬
‏‫همه این…‬
‏‫یوگا، مدیتیشن، ذهن آگاهی، هیچ کدوم جواب نمیده.‬
‏‫ببین، مثل یه دلقک.‬
‏‫خیلی روزها دنبالت اینور و اونور رفتم.‬
‏‫و میخوام به دنبال کردن تو ادامه بدم.‬
‏‫تا آخر عمرم.‬
‏‫میخوام دوباره جذبت کنم.‬
‏‫دوباره و دوباره.‬
‏‫برای همیشه.‬
‏‫فقط با تو، هر بار.‬
‏‫این عشقت به انجام دادنش تو هوای آزاد یه روزی کار دستمون میده.‬
‏‫خداحافظ…‬
‏‫میبینمت.‬
‏‫خداحافظ.‬
‏‫از کدوم طرف بپیچم؟‬
‏‫آره، فقط دارم چک میکنم...‬
‏‫- لعنتی، اون راست بود که رد شدیم.‬ ‏‫- کدوم؟‬
‏‫اوه نه، یه دقیقه.‬
‏‫وقتی گوشیتو اینجوری میگیری، پس این اتفاق میفته دیگه…‬
‏‫اگه نقشه هی مسیر رو عوض میکنه تقصیر من چیه؟‬
‏‫حالا باید دور برگردون دور بزنم.‬
‏‫- نه...‬ ‏‫- تازه، این هنوز درست نشده.‬
‏‫قرار بود اینو درست کنیم.‬
‏‫درستش میکنیم.‬
‏‫بعد از اینکه از دستت دادم‬ ‏‫و بعد دوباره پیدات کردم‬
‏‫بهش عادت کردم‬
‏‫انگار که حالا‬
‏‫عشق واقعی مال منه…‬
‏‫این چطوری اتفاق افتاد؟‬
‏‫از کجا بدونم؟ تو بگو.‬
‏‫ولی اینا که «دو تا خط صورتی پررنگ» نیستن، درسته؟‬
‏‫نه، هستن!‬
‏‫صدایی که شنیدم‬
‏‫انگار همین الانه‬
‏‫عشق واقعی مال منه‬
‏‫شروتی، با دقت گوش کن. دارم دو تا آهنگ موقت پخش میکنم.‬
‏‫اول، صدای این یارو رو قطع کن!‬
‏‫تهیه کننده نیم ساعت دیگه میاد.‬
‏‫باید زودتر نشونشون بدم، پس لطفا گوش کن.‬
‏‫الان هیچی نمیشنوم! نمیبینی داره گریه میکنه؟‬
‏‫لطفا، عزیزم.‬
‏‫وایسا! بچه همراهمه!‬
‏‫ببین، الان نمیتونم حرف بزنم. خیلی کار دارم.‬
‏‫- باید برم.‬ ‏‫- میدونی...‬
‏‫- همه چی داره از هم میپاشه. خداحافظ!‬ ‏‫- من بدون تو ارائه نمیدم، شروتی.‬
‏‫گوش کن.‬
‏‫دستام میلرزید، قلبم تند میزد.‬
‏‫خیلی استرس داشتم.‬
‏‫هدفم قلبش بود،‬
‏‫ولی فکر کنم خیلی پایین تر شلیک کردم!‬
‏‫خیلی خوب بود!‬
‏‫تو مال منی‬
‏‫تو مسئولیت منی‬
‏‫پر از گلایه هم هست‬
‏‫در لجاجتم برای شکست دادنت‬ ‏‫زندگیم رو به تو باختم‬
‏‫اگه یه روزی باعث شدم گریه کنی‬
‏‫خودمم از آرامش محروم شدم‬
‏‫قلبم که دیگه مال توئه‬
‏‫همش مال تو‬
‏‫چی بهت بگم؟‬
‏‫چه آرامشی به دست آوردم‬
‏‫بعد از این درد‬
‏‫انگار همین الانه‬
‏‫عشق واقعی مال منه‬
ترجمه‌شده توسط هوش مصنوعی www.SobheFarhang.ir