Downloaded from YTS.MX
November 1942.
Official YIFY movies site: YTS.MX
200 Britse en Amerikaanse schepen verschijnen voor de Afrikaanse kust.
Operatie Torch gaat beginnen.
Onder de neus van de bevolking...
strijken 100.000 mannen neer in Marokko en Algerije.
Bij dit unieke decor, Noord-Afrika...
speelde zich tussen 1940 en 1943 een beroemde fase af...
in de Tweede Wereldoorlog: de Woestijnoorlog.
Waarom gingen de grootmachten...
in de slopende woestijn vechten...
ver bij het epicentrum van de oorlog vandaan?
En hoe zullen de geallieerden in die oven...
het Derde Rijk een nederlaag toebrengen?
De Woestijnoorlog, die niemand wilde, zou de oorlog op zijn kop zetten.
Tripoli Libië
Het begint met een gok van een kleine dictator met grootse dromen...
Benito Mussolini.
Hij stelde: Italië is een gevangene van het Middellandse Zeegebied.
Il Duce wil het Romeinse Rijk in ere herstellen.
Hij wil de Middellandse Zee beheersen en zijn rijk naar Afrika uitbreiden.
Mussolini zit in een Afrika klem tussen de imperialistische machten...
Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk.
De bescheidenheid van zijn eigen rijk is een teer punt.
Het heerst in het oosten enkel over Somalië, Ethiopië en Eritrea.
In het noorden werd Libië met ijzer en bloed veroverd.
De overwinning in 1912 kwam voort uit massamoorden en misstanden.
In 1940 zet de Tweede Wereldoorlog Europa in brand.
Na Europa deels ingenomen te hebben...
verovert het Derde Rijk in een paar weken Frankrijk.
Het belegerde Engeland vreest te bezwijken onder de nazi-dreiging.
Duitsland en Italië, beide Asmogendheden...
zitten in een sterke positie.
Die kans wil Il Duce niet laten lopen.
Hij wil de oude koloniale machten uit Afrika verdrijven.
Het moment is daar voor Italië.
Hij beveelt zijn troepen de Britse kolonie Egypte binnen te vallen.
Tachtigduizend man rukt zo'n 100 km op in Egypte.
De Italiaanse generaals aarzelen.
Zij vinden het leger onvoldoende uitgerust en niet klaar.
Londen
Winston Churchill wil Egypte niet kwijtraken.
Voor geen goud.
Na de Franse overgave heeft het Derde Rijk meer greep op Europa.
Voor de Britse premier zou nog een nederlaag onaanvaardbaar zijn.
Helemaal omdat de Luftwaffe Engeland platbombardeert.
Churchill weet dat de redding afhangt van hulpbronnen uit het Britse Rijk.
Het Suezkanaal is van Egypte.
Voor Londen is dat een slagader voor de transport van grondstoffen.
Voor Churchill is de situatie ernstig.
De oude buldog slaat alarm en zet alle Commonwealth-bronnen in.
Australische, Nieuw-Zeelandse en Zuid-Afrikaanse soldaten...
voegen zich bij de Britten.
De mannen lieten hun levens achter om te vechten in het woestijnzand.
9 december 1940
In december vallen de Britten aan.
Verrassend genoeg gaat het van een leien dakje.
De Italianen zijn slecht georganiseerd en naar Libië teruggetrokken.
De Britten nemen zelfs de strategische haven Tobroek in.
De generaals weten dat je in deze woestijnlanden...
heer en meester bent als je de haven in handen hebt.
Al snel hebben de Commonwealth-troepen de overwinning behaald.
Begin 1941 hebben ze Oost-Libië bezet.
En de moslimpopulatie roemt de bevrijders.
De 100.000 doden bij de Italiaanse verovering zijn niet vergeten.
De Arabieren en de Britten bereiken zelfs een akkoord.
Duizenden Libiërs gaan vechten voor Groot-Brittannië.
Churchill belooft hen onafhankelijkheid na de overwinning.
Een goede manier om de invloed van Rome te ondermijnen.
Il Duce wilde glorie, maar zaait een akelige nederlaag.
Hij laat 400 tanks en 130.000 gevangenen achter.
Mussolini wilde zijn wet in Afrika doorvoeren.
Nu moet hij hulp inroepen.
Duitsland
Begin 1941 begint Hitler oostwaarts te kijken.
Hij wijdt zich met zijn generaals aan zijn grote project:
Operatie Barbarossa, de verovering van de Sovjet-Unie.
Hij denkt dat zijn overwinning in de Russische steppes bepaald wordt.
De verslagen Mussolini weet dat zijn timing slecht is.
Maar hij heeft zijn bondgenoot nodig om Libië niet te verliezen.
Zo'n vernedering zou zijn reputatie schaden.
Qua strategisch plan...
ziet Hitler Noord-Afrika als een tweede operatiedecor.
Maar hij vreest dat een zwakke Mussolini macht zal verliezen.
De val van Il Duce zou de veiligheid bedreigen van de zuidflank...
van zijn Europese fort.
Hij helpt zijn bondgenoot, maar onder zijn voorwaarden.
Een Duitse interventie mag onder geen voorwaarde...
de oostelijke operatie verstoren...
die binnen een paar maanden zal beginnen.
De Führer stuurt een expeditiemacht om Mussolini te helpen.
Het Afrikakorps bestaat uit 45.000 man en 174 tanks.
12 februari 1941
Dat komt aan in Tripoli, de hoofdstad van de kolonie.
De missie is de Italianen te helpen Oost-Libië terug te krijgen...
en hen te beschermen tegen een Britse aanval.
Maar wat verschil maakte, was dat generaal Rommel de troepen leidde.
Rommel is met 49 een jonge generaal, maar de favoriet van de Führer.
In Tripoli profiteert hij nog van de Franse campagne.
Officieel staat Rommel onder Italiaans bevel...
maar hij is ambitieus en wil geen bijrol spelen.
In Afrika droomt Rommel van glorie, ook als hij bevelen moet negeren.
Het Afrikakorps is nog maar een paar weken op Afrikaanse grond.
Maar Rommel is al ongeduldig.
Op 24 maart 1941 opent hij zonder Rome of Berlijn in te lichten...
de aanval in het oosten.
Zijn doel is duidelijk.
Mijn eerste doel, zegt hij,
is Oost-Libië. Het tweede is Noord-Egypte en het Suezkanaal.
Het is een groots plan.
Vanuit het land van de farao's kan hij naar Bakoe...
waar hij olie in handen kan krijgen.
Daar kan hij samen met de Wehrmacht Rusland aanvallen.
Het is pure megalomanie...
en niet wat zijn leiders van hem verwachten.
Maar zijn troepen willen wel.
Het Afrikakorps bestaat vooral uit vrijwilligers...
die zeer toegewijd zijn aan het Derde Rijk.
Noord-Afrika biedt Rommel het ideale oefenpodium.
Zijn Panzers kunnen in de weidsheid snelheid maken.
Z'n techniek is doorgaan zonder zorgen om de flanken of achterhoede.
Hij rekent op het verrassingselement en zijn eigen intuïtie...
die hem de bewondering van de Führer hebben opgeleverd.
Rommels plotselinge aanval schokt de Britten.
De Duitsers zijn helemaal niet zoals de Italianen.
Geconfronteerd met zo'n geduchte vijand...
komen de ernstige zwaktes van het Britse leger aan het licht.
De mannen zijn niet genoeg getraind en hun uitrusting is gammel.
Zoals de Britse dokter James Graham ziet, richt het Afrikakorps chaos aan.
Het was een Blitz. We werden verslonden.
Het hele gebied lag vol rokende lichamen.
Sommigen leefden, anderen niet.
Onze hoofdtaak was leed verzachten.
Er was weinig ruimte voor sentiment.
Begrafenissen werden vlak bij het fatale punt...
uitgevoerd door kameraden, als de vijand dat toestond.
Nu de Britten zich terugtrekken, besluit Rommel Egypte te naderen...
door dieper de woestijn in te gaan.
Hij weet dat hij tegen bevelen in gaat.
Hij biecht aan zijn vrouw Lucie op:
Mijn lieve Lucie, we vallen met groot succes aan.
Ik heb het risico genomen door te gaan, tegen de instructies in...
om deze grote kans te grijpen.
Rommels doel is Tobroek.
Hij wil dat binnen een paar dagen laten vallen.
Hij ziet het als een formaliteit.
De Britten trekken zich terug tot de Egyptische grens.
Ze verlaten alle territoria in Libië behalve Tobroek.
Tobroek
Tobroek wordt verdedigd door 25.000 Commonwealth-soldaten.
Hun voorraden komen via de zee.
De Britten geven deze haven niet over Rommel.
Als hij die zou krijgen, zou hij zijn eigen troepen bevoorraden...
waardoor ze Egypte zouden kunnen binnendringen.
Aan de frontlinie is het leven zwaar als je belegerd wordt.
De mannen schuilen voor de bommen in holen vol vlooien.
'Als ratten', zoals de Duitse propagandaradio het zegt.
Ze noemen zichzelf daarop trots de Tobroekratten.
Ze worden dagelijks belaagd.
Voorlopig houdt Tobroek stand.
Rommel worstelt.
Hij bezoekt zijn eenheden verspreid rond Tobroek...
en aan de Egyptische grens.
Anders dan Wehrmacht-officieren haat hij staatsverplichtingen.
Hij wil de strijd aan de frontlinie observeren...
en beveelt zijn mannen door te breken, koste wat kost.
Duitse luitenant Robert Witzke vecht aan de frontlinie.
Hij schrijft zijn vrouw: Lieve Inge, er zijn dagelijks aanvallen.
We kunnen onszelf slechts afvragen wie van de kameraden nog leeft.
Velen zijn dood, nog meer zijn gewond.
Inge, blijf aan mij denken.
Na een belegering van 15 dagen heeft Rommel veel munitie verbruikt...
en is de benzine bijna op.
Dit geeft niet. Hij stelt tegen een bataljon machinegeweren:
Over acht dagen zijn we in Caïro. Geef het door.
Rommel voert een ambitieuze strijd zonder zich druk te maken...
om benzine en voorraden.
Maar de 53.000 ton maandelijkse voorraden leveren...
voor zijn aanvallen is een duizelingwekkende taak...
omdat de As-aanvoerlijnen lang en gevaarlijk zijn.
De Britten...
zoeken in de Middellandse Zee Italiaans schepen naar Tripoli...
de enige haven beheerst door het Afrikakorps.
Toch komt 80 procent van de voorraden erdoor.
Benzine, water, voedsel, munitie.
Zodra die gelost zijn, moeten ze naar het front.
Dat is een uitdaging.
Het kost 14 dagen om de 1207 km naar het front af te leggen.
Het is een ware beproeving.
Ironisch genoeg verbruiken de trucks de helft van de vervoerde benzine.
Rommel raakt gefrustreerd door de logistieke beperkingen.
Hij put zijn troepen uit en verovert Tobroek niet.
Zijn houding kost 53 officiers en 1200 mannen het leven.
Het Afrikakorps is verzwakt, maar houdt stand.
Het is ver van de basis en moeilijk bij te tanken.
En gevaarlijk blootgesteld.
Een tegenaanval van de vijand kan het verwoesten.
De khamsin, de brandende wind die lange dagen kan loeien...
luidt het begin in van grote hitte.
Van mei tot oktober kan tussen 12.00 en 16.00 u niet gevochten worden.
Overdag is de hitte overweldigend.
's Nachts is het ijskoud.
Luitenant Witzke overleefde de hel van Tobroek...
en staat voor nieuwe beproevingen.
In juni 1941 vertrouwt hij zijn vrouw toe:
Heet is niet het juiste woord. Het was in de zon steeds 58 tot 60 graden.
Ik ben al negen kilo afgevallen.
Als ze ons hier niet weghalen, zullen we gek worden.
Het grootste probleem was water, klaagt een andere soldaat.
Drinken, altijd drinken.
Dat was de alfa en omega van ons woestijnbestaan.
De soldaten worden ook geconfronteerd met de woestijnplaag: de vliegen.
Die arriveren kort na zonsopkomst, aangetrokken door zweet...
het enige vocht in dit dorre gebied.
Er valt niet aan te ontkomen.
Rommels mannen vinden geen troost in het eten.
Dat voldoet niet in kwaliteit en kwantiteit.
Ze proberen het eten te verbeteren door bij Bedoeïen te kopen.
Deze handel verbetert het leven van Robert Witzke...
maar het brengt ook zijn walgelijke racisme naar boven.
Die honden zijn zo sluw dat ze een fortuin voor een ei vragen.
We denken allemaal dat ze spionnen zijn.
Kijkend naar die vuile schoften...
rest er maar één ding: weg met dat uitschot.
In hartje zomer legt de hitte de legers lam in de Libische woestijn.
Terwijl de mannen van het Afrikakorps lijden onder voorraadtekorten...
lijden de Britse eenheden aan de Egyptische grens...
aan depressies.
Ze leven nu acht maanden geïsoleerd in de woestijn...
en hebben geen afleiding.
Een ernstig verveelde soldaat schrijft in zijn dagboek:
Elke dag is hetzelfde liedje.
De woestijn is overal. Het put je geest uit.
Je kunt nergens naar kijken of luisteren.
Het enige dat ons overeind houdt, is denken aan thuis.
Londen
herfst 1941
Churchill is geërgerd.
Alles wijst erop dat zijn troepen Rommel niet kunnen verslaan.
De premier besluit daarom versterkingen te sturen...
die uit het hele Britse Rijk zijn opgeroepen.
Van nu af aan is Noord-Afrika een groot oorlogsdecor.
Indiërs, Afrikanen, Maltezen...
Joden uit Palestina, Mauritianen.
In de herfst van 1941 komen 150.000 mannen de Britse linies versterken.
De Vrije Fransen komen ook.
Na de oproep van generaal De Gaulle...
vechten ze door voor de eer van Frankrijk.
Churchill zet Hitler zo onder druk om de inzet te verhogen.
Zo'n 3200 km bij het zand vandaan...
begint een beslissende fase in het offensief tegen de USSR.
Bij temperaturen van -30 graden Celsius...
probeert de Wehrmacht Moskou in te nemen.
Op het moment dat het oosten al zijn aandacht opslokt...
besluit Hitler zijn protegé versterkingen te sturen.
Hij wil Noord-Afrika niet verliezen.
Tripoli Libië
Door een onhandelbare generaal de leiding te geven...
heeft de Führer de woestijn in een val veranderd...
aangezien Rommel zijn fantasie niet opgeeft.
In tegendeel.
In januari 1942 arriveren de beloofde versterkingen.
Dat helpt amper tegen de logistieke problemen...
maar volstaat om hem te laten dromen over een inval in Caïro.
Tot ieders verbazing hervat Rommel zijn dolle jacht.
Hij schrijft zijn vrouw Lucie overenthousiast:
Lieve Lucie, ik heb verschillende ideeën...
die ik momenteel niet met mijn officieren zou delen...
omdat ze zouden denken dat ik gek was.
Je kent mij, in de vroege uurtjes krijg ik de beste ideeën.
Er is geen garantie dat de Britten het kunnen weerstaan.
Hun nieuwe generaal Claude Auchinleck...
heeft overmacht in manschappen en uitrusting.
Maar Churchill gokt verkeerd.
Auchinleck heeft niet de juiste mensen om zich heen.
Hij had lang gediend in India en koos voor slechte ondergeschikten.
Maandenlang stuurt hij tanks naar het slachthuis...
met frontale aanvallen lijkend op ouderwetse cavalerieaanvallen.
In mei 1942 probeert Rommel een ongekende manoeuvre...
om zijn vijand uit te schakelen.
Hij besluit de verdedigingslinie bij Tobroek te omzeilen...
om de vijand van achter te verpletteren.
Maar in afgelegen gebied stuit hij op een onverwacht obstakel: Bir Hakeim.
Een positie die de Vrije Fransen onder generaal Koenig behouden hebben.
Slechts een handvol, 3700 man.
Ondanks de stortvloed van schoten door Panzers en Stuka's...
slaagden ze erin het Afrikakorps 15 dagen te weren.
De Britten zijn dankbaar voor de daad.
Dankzij de door De Gaulles mannen gewonnen tijd...
heeft Auchinlecks achtste leger omsingeling vermeden.
De troepen trekken zich achter de grens terug...
maar geven voor de tweede keer Libië over aan de vijand.
Dit is Tobroek.
Rommel heeft zijn hoofddoel bereikt: de haven van Tobroek veroveren.
21 juni 1942
Robert Witzke speelt een hoofdrol bij deze overwinning.
Hij jubelt: Ons bataljon...
heeft wederom de leiding genomen.
Allemachtig, Tobroek is van ons. Het is amper te bevatten.
Twee dagen na zijn triomf raakt Robert Witzke ernstig gewond.
Hij wordt naar Duitsland geëvacueerd.
Veldmaarschalk Rommel inspecteert de haven van de stad
Er hangen nog verdedigingswolken boven Tobroek.
Maarschalk Rommel...
Duitse oorlogsverslaggevers volgen iedere stap van Rommel.
Hun beelden geven zijn prestaties wereldwijde impact.
De Woestijnvos-mythe begint.
Terwijl alle camera's op Rommel gericht zijn...
filmen die bewust de vendetta van Italiaanse kolonisten niet.
De Arabieren kozen de kant van de Britten.
Dat heeft een prijs.
Plunderingen en moorden nemen toe.
Eén Italiaan stelt verheugd:
Zodra de Engelsen weg waren, werd elke Arabier...
geraakt door een kogel of granaat.
Onze soldaten maken hier het werk af.
Er is ook geweld tegen de 30.000 Joden, los van wie zij steunden.
Fascistische rassenwetten werden eerst mild toegepast...
maar militaire tegenslagen leiden tot radicalisering.
Il Duce besluit alle Joden in de regio vast te zetten.
Hele families worden gearresteerd...
in trucks geladen en in concentratiekampen...
aan de rand van de woestijn gedumpt.
Het ergste kamp is in Giado, 241 km ten zuiden van Tripoli.
Daar zitten zo'n 3000 gevangenen...
van wie een kwart overlijdt door ondervoeding en mishandeling.
22 juni 1942
De ramp van Tobroek bereikt Churchill bij Roosevelt in het Witte Huis
Het is een van de grootste klappen in de oorlog.
Verlies is één ding, schande iets anders.
Churchills beleid wordt openlijk in twijfel getrokken.
De Britten hebben geen vertrouwen in hun premier bij de oorlog.
Net als Mussolini bij Hitler, moet Churchill zijn bondgenoot overtuigen.
Zijn politieke leven staat op het spel.
Hij blijft bij Roosevelt aandringen hem te helpen met het Afrikakorps.
Hij wil in Noord-Afrika aan land gaan.
Net als Hitler willen de Amerikanen zich niet met die regio bemoeien.
Zij stellen dat je Duitsland verslaat door in Europa aan te vallen.
Ze willen met pakweg een jaar een landing aan de Franse kust.
Churchill houdt vol...
dat het slecht zou zijn een jaar niets te doen...
terwijl het Amerikaanse volk graag overwinningen wil zien.
Dit argument laat de Amerikaanse president niet koud...
en er staan bovendien verkiezingen voor de deur.
De Woestijnvos negeert al deze intriges.
Eind juni 1942 besluit hij Egypte binnen te vallen...
ditmaal met Hitlers zegen.
De Führer ziet de verovering van Egypte...
als een historische kans om het Britse Rijk te doen vallen.
El Alamein is een klein treinstation aan de Egyptische kust.
Niemand kon vermoeden dat hier geschiedenis zou worden geschreven.
Maar hier veranderen de Britten de loop van de oorlog.
Claude Auchinleck heeft deze positie gekozen...
om niet weer door de Woestijnvos omsingeld te worden.
Er zijn aan alle kanten ondoordringbare obstakels.
In het noorden de zee, in het zuiden een gebied met zacht zand.
In juli 1942...
opent Rommel de aanval bij El Alamein, hopend dat die beslissend is.
Zodra het Duitse offensief bij El Alamein gelanceerd werd...
gaat het voor de Britse soldaten mis.
De afgelopen jaren hebben ze constant verlies geleden...
ondanks hun grotere aantallen.
De slechte strategieën van hun leiders...
en hun angst voor Rommel hebben hun vastberadenheid gekraakt.
In het veldhospitaal ziet dokter James Graham veel soldaten...
die gewond zijn en niet meer kunnen vechten.
Hij ontdekt dat sommigen zich liever verminken...
dan terug te gaan naar de frontlinie.
De truc was een patroon te breken en het explosief door te slikken.
Dat was giftig voor de lever.
Na enkele weken in het hospitaal...
maak je kans op een klus als non-combattant.
In de zomer van 1942...
ziet Auchinleck zijn mannen zich in drommen overgeven.
Dat defaitisme is onacceptabel.
Hij wil de doodstraf terug voor deserteurs.
Auchinleck bedwong het As-offensief, maar valt uit de gratie.
Hij krijgt de schuld van de afname van de moraal.
3 augustus 1942
Churchill haast zich begin augustus angstig naar Caïro.
Hij ontslaat abrupt Claude Auchinleck.
Als vervanging kiest hij voor generaal Bernard Montgomery.
Churchill vindt hem trots...
maar kiest Montgomery vanwege een waardevolle eigenschap:
een enorm zelfvertrouwen dat hij op anderen kan overbrengen.
James Graham is ingedeeld bij Montgomery's hoofdkwartier.
Hij ziet hem vechten om de kwalen van zijn mannen te genezen.
Montgomery is er elke dag.
Hij stelt zich vlijtig voor aan alle soldaten bij de eenheden.
Dat heeft een commandant nog nooit gedaan.
Montgomery's boodschap is simpel maar duidelijk:
De verdediging van Egypte is hier in Alamein.
Hier houden we stand en vechten we.
We trekken ons niet meer terug.
Onder hem geven ze geen centimeter toe aan Rommel.
James Graham bevestigt dit.
Daarmee won hij hun loyaliteit voor zich.
Iedereen wil graag winnen.
Strategisch is Montgomery de tegenpool van Rommel.
De Britse strateeg houdt van een zorgvuldige planning.
Als Rommel eind augustus in de aanval gaat...
wacht Montgomery hem op.
30 augustus 1942
In plaats van in te zetten op een niet beslissende slag...
besluit Montgomery zijn vijand uit te putten.
Hij heeft immers de betere uitrusting.
Ik wil de vijandelijke tanks bedwingen...
terwijl we hun verdedigingssysteem systematisch verwoesten.
De vijand wordt afgesneden van voorraden.
Montgomery's doelwit is Rommels zwakke punt, de benzinekonvooien.
Werner Mork rijdt een voorraadtruck voor het Afrikakorps.
Nog een luchtaanval tekent hem voor het leven.
De aanval duurde enkele momenten. Ik ben er slecht aan toe.
Sindsdien ben ik constant in staat van paniek.
De oorlog is nu bij me, in al z'n wreedheid en gruwelijkheid.
Montgomery's uitputtingsstrategie loont.
Na een maand vechten...
heeft het Afrikakorps nog een paar dagen benzine.
Op 27 oktober 1942 is het gedaan met de Woestijnvos.
De Britten onderscheppen een Duits bericht.
Dat impliceert de komst van twee Italiaanse tankers in Tobroek.
Als die het anker willen vieren, worden ze gezonken door bommenwerpers.
Door gebrek aan benzine kan Rommel niet langer optreden.
Rommel heeft bij El Alamein een zware nederlaag geleden.
Hij weet dat dit de Afrikaanse ambities van zijn Führer zal schaden.
Een gebroken man schrijft aan zijn vrouw:
God mag weten of ik deze nederlaag overleef.
Als ik nooit terugkom, wil ik uit de grond van mijn hart...
jou en onze zoon bedanken voor alle gegeven liefde en geluk.
De overwinning bij El Alamein is een keerpunt in WO II.
Rommels leger is verslagen.
De Britse premier verbergt zijn genoegen niet.
Maar dit is niet het einde.
Het is wellicht niet eens het begin van het einde.
Maar misschien wel het einde van het begin.
Churchill glundert.
Hij weet dat in Afrika de dagen van het Derde Rijk geteld zijn.
Amerikaanse troepen zijn net aan land gegaan in Noord-Afrika...
op de stranden van Marokko en Algerije, twee Franse kolonies.
Ondanks weerstand van zijn staf, geeft Roosevelt toe aan Churchill.
De president wil de tussentijdse verkiezingen winnen.
Hij heeft zijn volk een eenvoudige overwinning beloofd.
De epiloog van de woestijnoorlog, Operatie Torch, zou zes weken duren.
Het zouden zes lange maanden worden.
Britse en Amerikaanse troepen en Montgomery's leger...
willen in Tunesië samenkomen.
Een goede springplank om Europa te bereiken.
Dat project wil Hitler koste wat kost verhinderen.
De Führer twijfelde om het Afrikakorps te steunen.
Nu stuurt hij veel versterkingen naar Tunesië...
en plaatst zelfs bommenwerpers van het Russische front over.
De ruwe strijd stompt het Amerikaanse enthousiasme af.
Zeker na de eerste confrontatie bij Kasserine in februari 1943.
Het was een ramp.
Maar die vreselijke vuurdoop heeft ze sterker gemaakt.
Nu kunnen de sterkere Amerikaanse troepen zich bij Montgomery voegen.
Nu ze grote overmacht hebben...
lanceren de Britten en Amerikanen hun laatste offensief in Tunesië.
De Britten vallen Tunis binnen, de Amerikanen Bizerte.
De Astroepen, in hun laatste toevlucht gedreven, geven zich over.
De geallieerden nemen 275.000 man gevangen.
Veel meer dan de 90.000 bij de val van Stalingrad.
Deze soldaten kunnen de geallieerden bij Normandië geen weerstand bieden.
En zo eindigt de Woestijnoorlog.
Een overwinning die de Duitsers uit Afrika verjaagt.
Nu zijn de geallieerden klaar voor de grote confrontatie in Europa.
Met Montgomery hebben ze moderne oorlogsvoering getemd.
De les is geleerd, zowel door leiders als hun mannen...
betaald met afschuwelijk leed.
Het volk eert de bevrijders...
maar het gejubel is ambigu.
De overwinning mag Afrika van het nazisme bevrijd hebben...
maar ondanks de beloften blijft het kolonialisme overeind.
De Woestijnoorlog zal tot de nederlaag van het Derde Rijk leiden.
Hij luidt ook een nieuw tijdperk in: bevrijding van gekoloniseerde naties.
Vertaling: Femke Montagne