SERIAL JEST FIKCYJNY I W ŻADEN SPOSÓB NIE JEST POWIĄZANY
Z PRAWDZIWYMI WYDARZENIAMI, MIEJSCAMI, OSOBAMI I ORGANIZACJAMI
NIEZWYKLI
Do widzenia.
Dziękuję. Miłego wieczoru.
- Witam. - Dwie paczki papierosów.
- Oczywiście. Te? - Tak.
- Będzie 9000 wonów. - Zapłacę kartą.
- Proszę tu włożyć. - Dobrze.
- Gotowe. - Dziękuję.
Miłego wieczoru.
Do widzenia.
Zaczekaj!
Weźmiemy to.
ODCINEK 3: 1+1
I to też.
Dlaczego?
Drugie jest gratis.
Co za oszczędność.
Dwa w cenie jednego.
Zaimponowałeś mi.
Poproszę również te opatrunki.
Pewnie często jesz kotlety swojej mamy.
Bardzo często.
Mnie pewnie też czeka taka przyszłość.
Ja siedzę w kurczakach, ty w świniach.
Co?
Nie to miałam na myśli.
Co?
Tata ma smażalnię kurczaków.
- Pewnie dużo ich jesz. - Tak.
To prawda.
Naprawdę się martwię.
Tata nigdy nie prowadził restauracji, a co dopiero sam.
Mama też otworzyła swoją sama.
Nadal jest sama i świetnie jej idzie.
Nie martw się.
A co z twoim tatą?
Nie znam go.
Może kiedyś go widziałem, ale nie pamiętam.
Nie masz taty?
Coś w tym stylu.
Ostatnio dużo śnię
i w moich snach…
Bang Kisoo?
Chodzi z nami do klasy. Co mu jest?
Wdał się w bójkę?
Ktoś musiał go nieźle poturbować.
Hej,
przyjaźnicie się?
- Nie. - Co cię obchodzi?
Widziałem go.
Dziwne.
Niełatwo spuścić mu łomot.
Potrafi się bić.
Dręczy innych?
Tak.
Jest z nami od pierwszej klasy. Zawsze był szalony.
Był w szkole największym łobuzem.
Też chciał studiować WF.
- Tak? - Tak.
Pan Choi go przygotowywał, ale doznał urazu nogi i zrezygnował.
I?
Potem stał się nieokiełznany. Jest nietykalny.
Nauczyciele przymykają oko.
Przewodniczący mówił, że poszedł wcześniej do domu.
- Najadłeś się? - Tak.
Jestem pełny. A ty?
Ja też mam dość.
Dziękuję za posiłek.
To ja dziękuję.
Czekałeś na mnie, bo nie mam przyjaciół.
Prawdę mówiąc, ja też ich nie mam.
Czemu? Jesteś wyrzutkiem?
Ja też.
Dopiero się przeniosłaś.
W poprzedniej szkole też nim byłam.
Wyglądasz na kogoś popularnego.
Jak to?
Masz świetną osobowość i jesteś miła.
To nie to samo?
I jesteś ładna.
Nie wstydź się, w końcu ty to powiedziałeś.
Kup mi lody.
KOTLETY WIEPRZOWE Z NAMSAN
OTWARTE DO PÓŹNA
Ruchy! Ruchy!
Macie tu tylko kotlety?
Nie musisz jeść, kiedy pijesz.
Ślicznotko, piwo dla mnie.
Nie mamy alkoholu.
O czym ty mówisz?
W restauracji nie ma alkoholu?
Daj spokój.
Nie sprzedaje alkoholu, więc wypijmy to, co nam zostało.
Butelka jest otwarta.
Ślicznotko, napijesz się z nami?
Tu nie wolno pić.
Na litość boską, paniusiu.
Taka ładna, a taka surowa.
Chcesz, żeby klienci wyszli?
Jeśli tak dalej pójdzie, rozgłoszę wszystkim,
jaka naprawdę jesteś.
- Rany. - Wróciłeś.
Gdzie to położyć?
W kuchni.
Nie sprzedajemy alkoholu.
Tak, proszę pani.
Co u mamy?
Pachnie kotletami.
WKRÓTCE OTWARCIE
OTWARTE
ŚWIEŻY KURCZAK
Kurczaki gotowe.
Teraz tylko pierwsze zamówienie.
Zawsze świeży, nawet martwy…
Tu Świeży Kurczak. Zawsze świeży, nawet martwy.
Tak.
Słucham?
Nie, mam już dość kredytów. Tak.
Tak. Do widzenia.
Tata nie wie, że chcę studiować WF.
Czemu nie wie?
Nie chcę go martwić.
Bardziej go zmartwi, że to przed nim ukrywasz.
Co?
Moja mama mówi,
że zmartwienia są ulotne, a dziecko wspierać trzeba.
Tak robi każdy rodzic.
Naprawdę?
Od mojej mamy tego nie usłyszę.
Tata zgrywa twardziela.
Spróbuj mu powiedzieć.
Takie rzeczy sprawiają rodzicom przykrość.
Chce cię wspierać, ale nie wie jak, prawda?
Powinnaś mu powiedzieć, nie sądzisz?
Ty też martwisz się o tatę.
Chcesz go wspierać. To nie to samo?
To też możesz zjeść.
Jestem już pełna.
Hej, przewodniczący.
Bang Kisoo wyszedł wcześniej?
Tak, a co?
Przed chwilą wychodził tylną bramą.
Pewnie po coś wrócił. A co?
- Problem w tym… - Nieważne. Chodźmy sprzątać.
Gdzie byliście w czasie zajęć?
- Na kolacji. - Opuściliście lekcje.
Co? Nie mieliśmy się uczyć sami?
Sami.
Nieźle się dogadujecie. Jesteście nierozłączni.
Też tak myślę.
Nasi rodzice mają własne knajpy i nie mamy przyjaciół.
- Idziemy? - Dobrze.
Chodźmy na karaoke.
- Chodźmy. - Hej!
Słuchaj uważnie.
Bierzemy szczotkę i zamiatamy w ten sposób.
Potem chlapnięcie wodą i powtórka.
Ale najważniejszy jest mop.
Bierzemy go i wszędzie szorujemy.
O tak.
Tak się to robi.
No dobra.
Co do…
- To męska toaleta. - Nie ruszaj się.
Zraniłeś się przeze mnie.
- Wystarczy? - Trzy, przecinek, jeden…
- Mój pierwszy raz. - Przestaniesz?
Mówiłam, żebyś się nie ruszał.
Trzy, przecinek, jeden, cztery…
Przestań.
- Trzy, przecinek, jeden… - Ej!
- Aż tak boli? - Boli.
- Trzy, przecinek, jeden… - Gotowe.
Trzy, przecinek, jeden, pięć…
Nie potrzebuję ich. Weź je.
Skończyłam sprzątać. Ile ci zostało?
Co? Trzy, przecinek, jeden, cztery, pięć…
- Trzy, przecinek, jeden… - Co?
Wracaj beze mnie.
Dobrze.
Trzy, przecinek, jeden…
Idę.
Rany, po co jest taki dokładny?
Trzy, przecinek, jeden, cztery, pięć…
Trzy, przecinek, jeden, siedem…
Trzy, przecinek, jeden, cztery, pięć…
Trzy, przecinek, jeden, cztery…
Też tak myślę.
Nasi rodzice mają własne knajpy i nie mamy przyjaciół.
Ganghoon, wróciłeś.
Tak, tato. Wróciłem.
Witam… Wróciłaś.
Tadam! Jak nowy mundurek?
Ładny. Podoba ci się?
Oczywiście. Mam go dzięki tobie.
Moja mama mówi,
że zmartwienia są ulotne, a dziecko wspierać trzeba.
Tak robi każdy rodzic.
Chce cię wspierać, ale nie wie jak, prawda?
Tato.
Tak?
Potrzebuję wsparcia.
Dasz radę, Huisoo!
Wybrałaś kierunek studiów
i nic mi nie powiedziałaś?
Dlatego mówię ci teraz.
Czy ty siebie słyszysz?
Chciałaś studiować sztuki wyzwolone! Skąd nagle WF?
Powiedz mi, dlaczego podjęłaś taką decyzję.
Gratuluję wielkiego otwarcia!
Nie zmieniaj tematu.
Dlaczego WF? Powiedz.
- Ile poszło? - Miałem dwa zamówienia.
Nabijasz się ze mnie?
Nie zmieniaj tematu i mów. Dlaczego WF?
Jestem wysportowana. Mam to po tobie.
Naprawdę uważasz, że to wystarczający powód?
Nie zapytałaś mnie o zdanie.
Tato.
Co?
Właśnie o tym rozmawiamy.
Nie muszę brać prywatnych lekcji.
Mój wychowawca jest nauczycielem WF-u
i nauczy mnie wszystkiego w szkole.
Obejdzie się bez dodatkowych zajęć.
O nic się nie martw. Wszystkim się zajmę.
Naprawdę.
Dostanę mieszanego na wynos?
Już się robi!
Dzięki za wsparcie, tato.
Rusz się! Masz klienta!
Dasz radę, tato.
Momencik!
Dzisiaj nieczynne?
Czynne.
Idę.
Mieszany na wynos.
- Dobrze. Pół na pół? - Tak.
Dobrze.
Podsmażę, żeby zjadł pan chrupiącego.
Połowa łagodny i połowa pikantny.
Dzień dobry.
Proszę pani.
Nie wsiadasz?
Przejazd.
Przepraszam.
Ktoś wie, gdzie jest Bang Kisoo? Ktokolwiek?
Siedź cicho.
- Nie przyjaźnicie się z nim? - Proszę pana…
Nie rób tego.
Przekażcie mu, że chcę go widzieć.
- Dobrze. - Dobrze.
Jang Huisoo.
Tak.
Zajęcia dodatkowe spędzaj w audytorium
w stroju od WF-u.
Dobrze.
Przygotujcie się.
- Dobrze. - Dobrze.
- Po co się w to mieszasz? - A czemu nie?
O czym rozmawiacie?
O co chodzi?
Przysuń się bliżej.
Ty coś wiesz, prawda?
O czym?
Widziałam Bang Kisoo.
Wyglądał, jakby się z kimś bił.
Ty wiesz, co się stało.
Pewnie nic mu nie będzie.
Podobno chciał studiować WF. I jest tyranem.
Skąd o tym wiesz?
Od Bongseoka.
Staliście się sobie bliscy.
Co, u licha? Przestaniesz?
Nie mogliście na mnie zaczekać?
Co? Jeszcze tu jesteś?
Cholera.
Jest tak ciemno, że nic nie widzę.
Huisoo!
Jeszcze tu jesteś?
Kibicuję.
Komu?
Tobie. Dasz radę!
Kim Bongseok. Wiesz, która jest godzina?
Miałeś wrócić na czas.
Spóźniłem się, więc musiałem sprzątać.
Do tej godziny?
To przez przyjaciółkę.
Przyjaciółkę?
Tak.
Masz przyjaciółkę?
Tak.
Więcej się nie spóźniaj.
Martwiłam się.
Zważ się!
NAUKA W LICEUM JEONGWON W SŁUŻBIE KRAJU
Co pana tu sprowadza? Jakaś przesyłka?
NAUKA W LICEUM JEONGWON…
Nie jest pan kurierem?
Przepraszam. Przed szkołą nie można parkować.
Proszę odjechać.
Mówi Hwang Jisung.
GWARANTOWANA SZYBKA I DARMOWA DOSTAWA DOSTARCZYMY NAWET PÓŁ KURCZAKA
AKADEMIA WYCHOWANIA FIZYCZNEGO
EGZAMIN WSTĘPNY OPŁATY ZA ZAJĘCIA
BUTY DO BIEGANIA NA STUDIA TRASY BIEGOWE
SALA GIMNASTYCZNA
Gotowi.
Dobra robota.
Nieźle jak na pierwszy raz.
Stój.
Dobra robota.
Musisz się bardziej postarać.
Ściśnij ją koniuszkami palców, żeby mieć jak najszerszy chwyt.
Wyciągnij nogę w ten sposób. Miednica i ramię.
Tupnięcie! Krok, o tak. I rzut!
- O tak. Znasz boks, prawda? - Tak.
Rzucanie piłką w piłce ręcznej przypomina uderzanie pięścią.
W boksie to podstawowa pozycja.
Żeby zadać cios, obracasz się w ten sposób i uderzasz.
- Cios. - Dobrze.
- Zamach! - Zamach!
- Tupnięcie! - Tupnięcie!
- Rzut! - Rzut!
Bongseok!
Co tak późno?
Spociłam się, więc musiałam się przebrać.
Jedz powoli.
Umieram z głodu.
Chyba dotarłam tu za późno. Tylko to zostało.
Proszę.
A ty?
Już jadłem. Wziąłem dokładkę.
Za dużo tego. Ale jedzenia nie wolno marnować, prawda?
Weź kilka przystawek.
Zawsze biorę dokładkę.
POKÓJ NAUCZYCIELA 1
- Wzywał mnie pan? - Tak.
Jesteś. Jadłeś już?
Idź do audytorium i włącz nawiewnik.
Nawiewnik?
Tak. Na przerwie zebrało się sporo kurzu.
Właśnie ćwiczyła tam Huisoo.
W tumanach kurzu.
Tak, panie Choi.
Do widzenia panu.
NAWIEWNIK
Cholera. Co teraz?
SALA GIMNASTYCZNA
Zamach. Tupnięcie. Rzut.
Wielkie nieba.
Huisoo!
- Skąd się wziąłeś? - Jesteś cała?
- A co? - Twoja kostka…
- Co? - Nic ci nie jest?
- Tak. - Źle wylądowałaś.
Nic ci się nie stało?
Nie.
Nic się nie… Nic mi nie jest.
Co robisz?
Co?
To miejsce przywołuje wspomnienia.
Rozumiem.
Gdy byłem dzieckiem,
mieszkałem w takim miejscu.
Było ogromne, z wysokim sufitem.
Pewnie fajnie mieć taki przestronny dom.
- To nie był dom. - Hej.
Co?
Jesteś ciężki, prawda?
Trzy, przecinek, jeden, cztery, jeden, pięć…
Co robisz?
- Minęła już minuta? - Czas.
Ile minęło?
- Trzy, przecinek, jeden, cztery, pięć… - Co?
- Ile? - Co?
To dla mnie bardzo ważne.
- Tym razem licz porządnie. - Dobrze.
Dobrze. Jestem gotowa.
- Trzymaj mnie mocniej. - Dobrze.
- I licz. - Tak.
- Poważnie. - Dobrze.
Gotowi.
Start.
Trzy, przecinek, jeden, cztery, jeden, pięć…
Sześć, pięć, trzy, osiem…
Bongseok!
Nic ci nie jest?
Tak.
- Przed chwilą ty… - Co?
- Działo się z tobą coś dziwnego. - Wcale nie. Nic mi nie jest.
- Muszę tu posprzątać. - Już wychodzimy.
Dobrze.
Bongseok! Naprawdę nic ci nie jest?
Nie, w porządku.
Zajęcia dodatkowe spędzę na tej sali.
- Chodźmy potem do sklepu. - Muszę zostać i sprzątać.
Znowu się spóźniłeś? Będziesz sprzątał łazienkę?
Pan Choi się poddał. Mam po prostu sprzątać.
Wczoraj była łazienka, więc dziś wezmę się za korytarz.
Idę. Pa.
LICEUM JEONGWON
Sezonowy front deszczowy w tym roku
przyniesie przejściowe obfite opady.
Według prognoz dziś w nocy
zacznie padać w Czedżu i w rejonie Morza Południowego,
a następnie opady obejmą obszar całego kraju.
Na południowo-wschodnim wybrzeżu i w górach
spadnie około 150 mm deszczu,
a w Jeollanam-do i przybrzeżnych rejonach Gyeongsangnam-do
poziom deszczu osiągnie od 100 do 150 mm.
Miejscami ulewnym deszczom będą towarzyszyły burze.
W rejonie Yeongseo deszcz będzie przelotny z powodu niestabilnej atmosfery…
WITAJ W NASZEJ SZKOLE
Niemożliwe! Niesamowite! Co to robi?
- Nawilża i rozpromienia skórę. - Naprawdę?
Daj następny!
Uwaga. Ukłon.
Kochamy pana.
Dobra.
Jeśli idziecie na korepetycje, pokażcie zgody.
KIM BONGSEOK
Hej.
Idziesz do sklepu? Ja stawiam.
SKLEP SPOŻYWCZY
Co robisz? Grasz w coś?
Piszę, że zjem kolację z przyjaciółką.
Musisz mieć zgodę?
Zawsze wracam do domu na czas.
Mama lubi, kiedy jem w nocy.
Zostawiłam w szkole buty do siatkówki.
Co?
Bardzo je lubię. Dostałam je od taty.
Zapomniałam o nich.
Przyniosę ci je. Już skończyłem.
Wcale nie.
To dla ciebie. Dwa w cenie jednego. Zaraz wracam.
Kim Bongseok!
Bongseok!
Kim Bongseok!
Hej.
Co ty tu robisz?
Czemu zdjąłeś buty?
Nie chciałem pobrudzić podłogi. A co?
Jak to możliwe?
Przysięgam, że coś tu nie gra.
Gdy pomagałeś mi przy brzuszkach,
recytowałeś liczby. Co to było?
Liczba Pi.
Po co ją powtarzasz?
Z przyzwyczajenia.
Że co?
Myślałam, że to jakieś zaklęcie.
A co ja jestem? Czarodziej?
Bawi cię to?
A właśnie, kupiłem to, gdy kupowałem makaron.
Podobno przydaje się podczas ćwiczeń.
Jedna sztuka gratis. Jest całkiem smaczne, więc…
Nie ruszaj się.
Odpada.
Nie wstawaj…
Napisy: Mariusz Bansleben