10 DNI Z ŻYCIA ZŁEGO CZŁOWIEKA
Nie bądź takim pesymistą.
Szef nas zakatrupi, jeśli coś mu się stanie.
- Ważne, że żyje. - I dobrze.
- Czemu Szef go chroni? - Nie wiem.
Kazał jechać do Tomby i nie wracać bez niego.
Nie dożyje do İzmitu, nie mówiąc już o Stambule.
„Tosyi”, a nie „Tomby”, cepie. Gdzie jesteśmy?
W Karaağaç.
O rany!
Hüso! Pogorszyłeś stan tego biedaka.
Wystraszył mnie. Myślałem, że ożył.
Przecież on nie zginął, tępaku.
Ziomek, trzymasz się tam?
Wstawaj i wyłaź.
Oprzyjmy go o furę.
Jesteś cały?
- Sikam. - Co?
O jasny chuj.
No tak, wychlałeś morze wody.
Hüso, dawaj swoje dresy. I czyste gacie, o ile jakieś masz.
- Musimy go przebrać. - A dlaczego w moje łachy, a nie twoje?
Zamknij się i pośpiesz.
- Towarzyszu. - Tak?
- A co z tymi? - Wywal.
Leki!
Sprawdź w kieszeniach. Musi gdzieś je mieć.
Są.
Twoje leki.
Hamlet.
- O co mu chodzi? - Pewnie o książkę. Jest w aucie.
„Oby to trwałe, zbyt wytrwałe ciało…
stopniało”…
„Stopniało i w lotną parę się rozwiało!”
DZIEŃ PIERWSZY
Miło znów cię widzieć, Sadık.
Teraz nazywam się Adil.
Nie podoba mi się.
Ale nieważne.
Ekipa z Tosyi dzwoniła 15 dni temu. Podobno ktoś rozwalił tam moją furę.
Jakiś menel imieniem Sadık.
Co tam robiłeś?
Miałeś być w Eskişehir.
Zabrałem tam kogoś.
- Siadaj. - Nie mogę.
Pęknięta kość ogonowa.
Dwa lata temu byliśmy kwita, ale teraz musimy zacząć na nowo.
Na pierwszy ogień idzie kasa za rozwalone auto.
Potem rachunki za szpital.
Obdarowałeś ojca i szwagra.
Fundusz dla młodej. I darowizna na policję.
Sporo nas kosztowałeś, Sadıku Adilu.
Dobrze mówię, Hayati?
Pewnie.
- Skoro tak mówisz. - Jak chcesz spłacić te długi?
Może pracą?
Oczywiście w swoim zawodzie.
Moim zaw…
Podrywacz z bogatych dzielnic. Znajdziesz go jak wcześniej Tevfika.
Nazywa się Ferhat Gönen.
Nie patrz na nich. Będą się tam rzucać w oczy.
Hayati przekaże ci info o Ferhacie.
Masz telefon?
No tak.
Czarny jest służbowy.
PIN ten sam. Rok zdobycia Konstantynopola.
Są tam numery do mnie, Hayatiego, Zeynela i Hüso.
Biały to twój prywatny.
Czarny to życie, biały to śmierć.
- Czarny jest twój, biały mój. - Zeynel, weź kasę i kartę od Hayatiego.
- Kupcie mu jakieś ciuchy. - Jasne.
- A ptaszyna? - W sensie moja?
- Jak jej tam było? - Maria.
Maria.
Niech ona wybierze ciuchy. To dziwka, ale ma dobry gust.
Weź go. Nie gryzie.
W tej branży bywa przydatny.
Chwyć go pewnie.
No dobra. Dam ci go, gdy z ręką będzie lepiej.
Znajdź Ferhata i daj znać, gdzie przebywa.
Pod jednym warunkiem.
- Ty zasrany… - Boli mnie głowa, ręka i dupa.
Cierpię.
Potrzebuję czegoś silnego i nie da się tego kupić w byle aptece.
Uzależniłeś się?
Ile tego bierzesz?
Dziś wziął jedną tabletkę. Resztę ma w kieszeni.
Niech bierze po jednej rano i wieczorem.
- Jasne? - Dwie to za mało.
Dwie i koniec!
Macie mieć go na oku, póki nie znajdzie tego zasranego Ferhata.
Przekazuj wszystko Hayatiemu. Gdzie go umieścimy?
Dom jest gotowy.
Tylko nie zasyf go, bo kazałem go wysprzątać.
Sadık, Adil, czy jak ci tam teraz.
Znajdź tego kundla i daj mi znać.
Jak doszło do tego wypadku? To była prosta droga i nie padało.
- Zasnąłeś? - Musiałem złapać gumę.
To cud, że przeżyłeś.
Widać nadal masz coś do zrobienia.
Mogę poprosić cię o przysługę?
Powiedziałem mojej Marii, że zobaczymy się wieczorem.
Mogę ją zaprosić?
A jutro i tak ogarniemy zakupy.
Nie ma sprawy.
Ale odwdzięcz się kolejną tabletką.
- Nie. - Powiedziałeś Szefowi, że wziąłem jedną.
Jeśli wezmę drugą, starczy mi do wtorku.
- Przestań. - Na wszelki wypadek.
Nie będzie mi wypadało o nią prosić, gdy będziesz zajęty Marią.
No weź.
Zacznij już zakrywać uszy.
- Będziemy działać przez całą noc. - Dla mnie spoko.
Mnie odwiedzi pewien duch.
- Masz. - Dzięki.
Kim w ogóle jest ten Hayati? Co to za gość?
Pojawił się u Szefa pół roku temu. Został jego prawą ręką.
Ciężko nam to ogarnąć. Hüso mówi, że to wylany z pracy gliniarz.
Jest lojalny, ale ja go nie lubię. Jakoś nie potrafię mu zaufać.
Dzięki.
Co jest, kurwa?
Maria, tak?
Jestem Adil.
Brałem tylko wodę.
Idź.
Miłego odpoczynku.
Wzajemnie.
Mój duchu.
Wróć.
I powiedz, co mam zrobić.
I zakończ to oczekiwanie.
Tę bezsensowność.
Droga wyobraźnio…
Myślę o snach, w których widzę obce miejsca.
Zabierz tego ducha
i pokaż mi go.
DZIEŃ DRUGI
Nasz Dobry Człowiek powrócił? Nadal miałeś mój numer.
- Jak było w Eskişehir? - Dobrze.
Co się stało? Wpadłeś pod autobus?
Miałem wypadek.
Ale fajne masz ciuchy. Typowy smart casual.
- A ty nadal wagarujesz. - Nie mam dziś lekcji.
Gdybym się nie urwała, nie odczytałabym twojej wiadomości.
- Kiedy kończysz szkołę? - Za dwa miesiące. Odbiorę wtedy kasę.
Musisz skończyć 18 lat.
Skończyłam rok temu. Yeter zapisała mnie z rocznym opóźnieniem.
Mam 300 tysięcy lir, które gniją w banku.
Waluta słabnie, a przy banku zawsze cieknie mi ślinka.
Świnia z ciebie, Sadık.
Adil.
Na razie tak się nazywam.
- Co u mamy? - Pogodziła się z ucieczką Tevfika.
Wróciła w rodzinne strony, a ja mieszkam z ciocią Durdu.
Dziwne. Zostawiła cię samą?
Zagroziłam, że inaczej się zabiję i mnie też straci.
Poproszę latte i wszystkie czekoladowe dodatki.
Co porabiałeś przez te dwa lata, dziadku?
Robiłem w turystyce. Budowałem hotel.
Masz własny hotel? Nie gadaj.
Czyli nasz Sadık…
A nie, Adil, tak?
Nasz Adil robi karierę w turystyce? A co poza tym?
Zakryj nogi.
Niech sobie biedak popatrzy.
Jesteś jedynym facetem, który patrzy na mnie w inny sposób.
Bo dobry z ciebie człowiek, prawda?
Możliwe, że zmieniłem zdanie i mam teraz w sobie trochę zła.
Czyli stajesz się zły? Jesteś fajny, ale niestety się spóźniłeś.
Mam kandydata na chłopaka. Młody, przystojny.
A ta kasa pozwoli nam rozkręcić biznes.
Nie wspominaj o niej ludziom, których słabo znasz.
- Nie przynudzaj. - Proszę.
Dzięki.
No to nawijaj. Po co mnie tu zaprosiłeś?
Szukam kogoś. Pomyślałem, że może znów mi pomożesz.
Jakiś kretyn pomyślał, że kogoś znajdziesz w takim stanie?
- Nawet ze mną nie mogłeś znaleźć Tevfika. - Tym razem szczęście może dopisać.
Czego dokładnie ode mnie oczekujesz?
Osoba ta lubi ekskluzywne miejsca.
Nocne kluby, restauracje i tak dalej. Gdzie byś jej szukała?
Daj mi telefon.
Masz dwa?
- Jaki masz PIN? - 291453.
Żadnych apek?
Nieważne, pobiorę je.
- Salam alejkum. - Pınar, moja bratanica.
Zeynel, mój wspólnik.
Przyniosłem ci gotówkę.
Dzięki.
Ale szczodry wspólnik!
Założyłam ci konto. Użytkownik to „FajnyTatuś”, PIN ten sam.
Masz mnie w znajomych. Uśmiech!
To twoje profilowe. W znajomych masz tylko mnie, więc luz.
Polajkowałam.
No dobra, to kogo szukasz?
Ma na imię Ferhat. Nazwiska niestety nie pamiętam.
Co mam z tym zrobić? Na socialach będzie ich milion.
Może też wejdę w turystykę?
Nie mów, że ta chata też jest twoja.
To informacje o Ferhacie. Idę pod prysznic.
Czego?
- Nie noś czapki w domu. - No to sobie popatrz.
- Co to ma być? - Mówiłem, że miałem wypadek.
- Ustaliłaś coś? - Wiem, jak można znaleźć Ferhata.
To snob z kontem nieaktywnym od miesiąca. Jakby zapadł się pod ziemię.
- To już wiemy. - Poczekaj.
Polajkował wszystkie zdjęcia dwóch userów: Güneşkurt i Bahar95.
Sprawdziłam dziewczynę. Był bardzo aktywny na profilu Bahar95.
Robił wszystko, by ją wyrwać. A potem cisza w eterze.
Ale jednocześnie pojawił się ktoś o nicku SerhatF1.
Zaczął lajkować Bahar95. Z wzajemnością.
F1Ferhat i SerhatF1 to ta sama osoba. I tu robi się ciekawie.
Serhat ma tylko zdjęcia fury. Nie widać jego twarzy.
Tak go nie znajdziemy, więc musimy namierzyć Bahar95.
Na pewno się spotykają.
Chodzi na pilates i mieszka w okolicy. Rano biega w parku.
Sprawdź studia z pilates, a na pewno ją znajdziesz.
Może ty je sprawdź?
Oczywiście nie za darmo.
Tysiąc lir dziennie. Bez negocjacji.
- Zjemy tutaj. Zrobię menemen. - Uwielbiam je!
Tylko dużo jajek i bez cebuli.
Zakryj nogi.
Słucham.
Tak, w porządku.
To Maide.
- Chce z tobą gadać. - Maide?
- Sadık? - Tak, Maide?
Co za niespodzianka. Nie wierzę, że widzę cię na Instagramie!
Też w to nie wierzę.
Właśnie o tobie gadałyśmy. Zgadnij, kto jest ze mną.
- Oby nie Rezzan. - Oczywiście, że nie.
Jestem z doktor Buket Köseoğlu.
Jest w zarządzie Grupy K&S. Wspaniała babka.
Mów dalej.
Ma pewien problem. Powiedziałam, że możesz jej pomóc.
Şule wspomniała, że jesteś w mieście. Zobaczyła cię na Insta z Pınar.
Po pierwsze: teraz nazywam się Adil.
- Po drugie: jestem zajęty. - Przestań, Sadık.
No, Adil.
Panna Buket to moja przyjaciółka i psychiatra.
Psychiatra.
Miałem wypadek. Może powinienem odwiedzić lekarza.
Super. Może jutro?
- Mogę tylko rano. - Dobrze.
Şule da ci znać, gdzie się spotkacie.
Trzymaj.
- Dasz mi też od razu na jutro? - Żadnych zaliczek. To na taksę.
Bądź jutro gotowa. Zadzwonię po szkole.
Sprawdzisz studia. Mów, że Bahar poleciła ci dane miejsce.
Ustal, czy ktoś ją zna.
Możemy też jutro wieczorem udać się do klubu albo baru w Kuruçeşme.
- Bądź gotowa. - Tak jest, szefie.
- Sadık Adil. - Tak?
- Co wy wyprawiacie? - U nas wszystko gra.
Nie pytałem o samopoczucie, kretynie. Zapytałem, co wy wyprawiacie.
Namierzyliśmy dziewczynę, która może pomóc odnaleźć Ferhata.
Okazuje się, że lubi ćwiczyć.
Zatrudniłem inną dziewczynę, która zna taką okolicę.
Ale potrzebujemy wsparcia.
Kogoś…
Kogoś z autem. Chcemy jutro poobserwować dwa miejsca.
Potrzebna też jest kasa na wejściówki.
Jutro wyślę do was Hüso.
Tylko pamiętaj, że masz spory dług i mało czasu.
Jasne, Szefie.
Byliśmy zawodowymi żołnierzami.
Ale parę lat temu zwolnili nas ze służby za niesubordynację przez tego tępaka.
- I jeszcze tutaj, Zeynel. - Zabierz łapę albo cię rozpruję.
Zostawcie połowę kasy od Szefa i weźcie sobie resztę.
Hüso, poczekaj na info ode mnie.
Zawieziesz Pınar w kilka miejsc. Spotkamy się tu wieczorem.
Pınar to jego bratanica.
- Już? - Prawie.
Nie naciskaj zbyt mocno. Delikatnie.
Maksymalnie godzinę. Proszę przenieść spotkanie.
Zdążę na zebranie zarządu.
DZIEŃ TRZECI
Mój wujek, Haşmet Köseoğlu.
Miesiąc temu zamordowano go w jego domu.
Ciocia Jale została ciężko ranna. Zidentyfikowała zabójców, ale zniknęli.
Wujek był dyrektorem i właścicielem firmy, w której obecnie pracuję.
Dlatego była to podwójna strata. Dla rodziny i firmy.
Chyba nie mam wytropić jego morderców?
Moja mama uwielbia kryminały.
Lubi stare seriale. Czyta powieści.
Chce wynająć detektywa.
Od pana oczekujemy,
by potwierdził pan ustalenia policji i uspokoił tym samym mamę.
Co w takim razie pani wie na temat tamtej nocy?
Nie czytał pan o tym? Było we wszystkich gazetach.
Nie. W ostatnim miesiącu czytałem tylko Hamleta.
Hamleta?
No dobrze.
Posiadłości doglądali Ianna i Ranat, mołdawska para.
Przez cały czas okradali mojego wujka. Kradli srebro, biżuterię, gotówkę.
Gdy to wyszło, zostali zwolnieni.
Przed ucieczką do Mołdawii postanowili obrabować sejf.
Tamtej nocy ona czekała na zewnątrz.
Jej mąż się włamał.
Wujostwo nie wybrało się wtedy do centrum.
Ranat zabił wujka.
Zmusili Jale do otwarcia sejfu, uderzyli ją w głowę i uciekli.
To jak? Może mi pan pomóc?
Raczej tak.
Ale najpierw pani musi pomóc mnie.
- W jakim sensie? - Strasznie cierpię.
Potrzebuję czegoś na ból.
Środków przeciwbólowych na receptę?
Umówię pana na kilka sesji, jeśli mama pana zatrudni.
Na jedną. Mam mało czasu.
Ja też.
Şule, tu Sadık. Słyszałaś o Grupie K&S, prawda?
Tak. Prześwietl ich.
Chcę info o Haşmecie Köseoğlu, jego żonie i dzieciach.
I o Buket Köseoğlu.
Dobra, dzięki.
Spokojnie, mała. Co to za kaprysy?
Pani kawa.
Mamo?
Pan Adil.
Witam, panie Adilu. Może napije się pan czegoś?
- Nie, dziękuję. - Zapraszam.
Proszę usiąść.
Dzięki, ale wolę postać. Już się dziś nasiedziałem.
W porządku.
Podoba mi się pańskie imię.
Zna pan książki o Sherlocku? Albo powieści Agathy Christie?
Wolę Hammetta.
Bez urazy, ale Christie albo Doyle, czyli twórca postaci Sherlocka,
opisywali dość nieprawdopodobne przypadki.
Mieli zbyt wiele swobody twórczej.
W prawdziwym życiu morderca to zwykle osoba bliska ofierze,
a w takich powieściach to ktoś, kogo nikt nie podejrzewa.
I tylko autor jest w stanie rozwikłać zagadkę.
Powiedzmy, że sprawa morderstwa została przekonująco wyjaśniona.
Śledztwo może i zostało zamknięte,
ale coś panu podpowiada, że prawda może być inna.
Podejrzewa pan konkretne osoby. Co pan robi?
Skupiłbym się na udowodnieniu, że podejrzewana osoba jest winna.
Widzisz? Jest jak Columbo.
Potrzebujemy kogoś takiego jak pan.
A gdy zobaczyłam pana ubiór…
Buket, pobaw się z Ateş. Jest dziś kapryśna.
Nie ma sprawy, mamo.
Wiem, kto go zabił, panie Columbo.
Mojego Haşmeta. Ale nie wiem, dlaczego nikt mi nie wierzy.
No cześć. Chodź do mnie.
Pewnie zatrudniły pana, bo powiedziałam, że udzielę wywiadów.
Ianna i Ranat.
Nikt nie wierzy w ich winę oprócz Jale.
Bo to Jale go zabiła.
Jale? Pani bratowa?
Sam pan powiedział, że mordercą zazwyczaj jest ktoś bliski.
Przecież sama została ciężko ranna tamtej nocy.
Sama się uderzyła?
Może ktoś jej pomógł. Tę osobę też musi pan odnaleźć.
Jale zwiastuje tylko kłopoty.
Pracowała na recepcji w szpitalu,
a potem tak go sobie owinęła wokół palca, że poślubił ją po czterech miesiącach.
Jest zdolna do wszystkiego.
Ale mam córkę, co?
Jest ambitna i inteligentna. Robi, co trzeba.
- I jest… - „Ładna”.
To już nie moja zasługa.
Haşmet przywiózł ją, gdy miała dwa dni. Jej matka zmarła przy porodzie.
To żadna tajemnica.
Jale też miała dziecko.
Haşmet obawiał się, że będę zazdrosna o nią.
Mordercą jest ktoś z rodziny.
- A dziecko pana Haşmet albo dzieci… - Miał dwójkę.
Gülhan to córeczka tatusia. Uwielbiali się.
Też jest lekarzem i wiceprezesem tego konglomeratu.
Canberk to nieudacznik.
Ojciec kupił jego liceum, aby mógł je ukończyć.
Zakładam, że większość czasu spędza pani tutaj?
Tak, na tym piętrze. A Buket mieszka na górze.
W noc śmierci Haşmeta zasnęłam tutaj.
Śniło mi się, że tonął.
Obudziłam się z krzykiem.
Şaziye wbiegła na górę.
- Mogę zatrzymać ten wycinek? - Jasne.
Chciałbym też porozmawiać z osobami, które dobrze znały tę parę.
Na pewno Kenan. Był tu kamerdynerem przez 30 lat.
Też nie wierzy w ich winę. Twierdzi, że to absurd.
Dlatego Jale zwolniła go po wyjściu ze szpitala.
Może dowiemy się czegoś, jeśli odnajdziemy Iannę i Ranata.
Gdzie mogą być?
Nie wiem. Sprawili, że zniknęli.
Kto to sprawił?
Jale i ktoś jeszcze.
Mogę prosić o numer, Columbo?
Oczywiście.
Zaskoczył mnie pan.
Nie sądziłam, że przekona ją pan tak łatwo.
Z pewnością wie pani, że pani matka podejrzewa swoją bratową.
Poza rabunkiem nie ma innego motywu, ale…
A ten kamerdyner? Kenan? Może coś wiedzieć?
Został zwolniony, gdy wyszło, że miał romans z Ianną.
Policja znalazła w jej pokoju ich pikantne zdjęcia.
Mama przez lata zarządzała posiadłością właśnie dzięki Kenanowi.
Płaciła mu za to drugą pensję.
Jesteśmy.
Zacznijmy od pana przeszłości, panie Adilu.
Zamieszkaliśmy w Eskişehir.
Ja, moja narzeczona Fatoş, która była 20 lat młodsza ode mnie,
a także kobieta, która postanowiła mnie adoptować.
Fatoş dopiero co zrezygnowała z bycia prostytutką.
Nie chciała żyć ze mną w grzechu, więc się pobraliśmy.
Moja nowa matka odziedziczyła dom w Eskişehir.
Mieliśmy sporo gotówki.
Postanowiliśmy zrobić z domu hotel.
Po otwarciu prowadziłaby go Fatoş.
Chciała w końcu zdobyć średnie wykształcenie.
Aby ją zachęcić, zapisałem się na studia korespondencyjne z filozofii.
I obiecałem jej coś.
Zrezygnowałem z wielu rzeczy. Z odczuwania zimna.
Wcześniej liczyłem sekundy bez spoglądania na zegarek.
Przestałem to robić. Rzuciłem picie i palenie.
Wyrobiłem sobie nowe nawyki.
Pochłaniałem książki o literaturze i filozofii.
Byliśmy bardzo szczęśliwi.
A potem spotkało nas to, co spotyka każdą szczęśliwą parę.
Fatoş zaszła w ciążę. Mieliśmy mieć córeczkę.
Praktycznie nigdy nie potrafiłem być szczęśliwy.
Zawsze coś zawadzało.
Zawsze coś się działo. I nastąpiła powtórka z rozrywki.
UFUNDOWANE PRZEZ YUSUFA EROLA
Jeszcze kawałek. Niebawem będziemy na miejscu.
Coś poszło nie tak podczas porodu.
Może to była decyzja Boga.
Zdecydowaliśmy się dać jej na imię Yağmur.
Fatoş często mówiła o mamie. Kochała ją i bardzo za nią tęskniła.
Przez jej zawód nie miały kontaktu.
A niedawno jej mama zmarła. Pochowano ją w wiosce pod Tosyą.
A ja nagle postanowiłem, że pochowam Fatoş obok niej.
I nagle…
ojciec Fatoş, z którym nie rozmawiała, pojawił się tam z jakimś facetem.
Wtedy poznałem mojego teścia.
Krzyczał, że nie pochowam tej dziwki obok jego żony.
Mówiłem mu, że to przecież jego córka, ale nie chciał słuchać i dalej krzyczał.
Po pewnym czasie wściekłem się.
Nie panowałem nad sobą.
Połamałem mu obie nogi.
Chciałem wyrwać mu język za jego słowa, ale ktoś przywalił mi w głowę.
Szwagier Fatoş.
Zgwałcił ją, gdy miała 16 lat.
Gdy prawda wyszła na jaw, bydlę dało jej ojcu dwie działki ziemi.
Temu samemu draniowi, któremu połamałem nogi.
Obiłem mu jaja.
- Czekaj! - Chciałem go zabić.
Interweniował imam, więc odpuściłem.
Pochowałem Fatoş…
obok jej matki.
I odjechałem.
Na drodze złapałem gumę i dachowałem. Dlatego jestem w takim stanie.
To co? Zasłużyłem sobie na receptę?
- Adil… - Nie, oficjalnie Sadık Demir.
Sadık Demir.
Wie pan, że te leki mogą uzależnić.
Od razu zaznaczę, że nie wolno ich mieszać z alkoholem.
Asystentka da panu pół paczki.
Co pan na to, bym przekazała panu resztę w niedzielę?
Opowie mi pan więcej.
- Może być? - Pewnie.
Świetnie. To wszystko?
Ostatnie pytanie.
Praktycznie formalność. Gdzie pani była w noc morderstwa?
W domu z Gülhan.
Canberk był w Antalyi.
Oto połowa zapłaty.
Proszę.
Dziękuję.
Panie Adilu?
Tu Kenan, kamerdyner od państwa Köseoğlu.
- Szanowna pani İsmet dała mi pana numer. - No proszę.
Szuka pan Ianny i Ranata? To nie są żadni złodzieje.
Za wszystkim stoi Jale.
Jale podłożyła biżuterię w pokoju Ianny. Zabiła własnego męża.
- Powiedział pan o tym policji? - Nie.
Jale najpierw mi groziła, a potem mnie zwolniła.
A nie zrobiła tego przez pański romans z Ianną?
Proszę posłuchać.
Ianna i Ranat nie zostali zwolnieni, tylko znaleźli lepszą pracę i odeszli.
Timurlenk im pomógł. Będzie wiedział, gdzie są.
- Timurlenk? - Zajmował się psami rodziny.
Mam jego stary adres, choć nie wiem, czy tam będzie.
- To hodowla szczeniąt w Gebze. - Poproszę.
- Czołem tatuśku! - Cześć.
Hüso jest spoko, ale to skąpiec.
Zobacz, co dostałam w Ulus za zaledwie 3000 lir.
- Jak wam poszło? - Dobrze. Znaleźliśmy Bahar95.
Załapałam się nawet na zajęcia z jej trenerem.
Ale nie było jej tam od dziesięciu dni.
Prośba o numer wzbudziła podejrzenia trenera.
„Przecież się znacie”. I tyle. Idę się ogarniać.
- Narazicho! - Cześć.
Pojedź tam jutro. Znajdziesz Timura. Rozeznaj się, co to za gość.
Chodzi o drugą robotę. Później wyjaśnię.
I jak?
- Ładnie. - Wysłałam zdjęcie Ferhatowi.
Niech wybiera między Bahar95 a Pınar2001.
Śpię u ciebie. Nie wrócę tak późno do Durdu.
Dobrze.
My nie będziemy wchodzić. Nie nasze klimaty.
Serio?
W porządku.
Proszę pana!
- Może róże dla tych pań? - Poproszę.
Wbijamy na parkiet.
- Znasz tego gościa? - Nie.
- Poproszę mleko. - Spoko.
Poczekaj!
Z tobą jest najlepiej, FajnyTatusiu!
Ale z ciebie ponurak!
Wielu facetów oddałoby rękę, by się z tobą zamienić.
Zasłużyłam na premię.
SerhatF1 podrywa mnie i lajkuje focie. Spytałam, czy to jego wóz.
Zobaczymy, co odpisze.
Wybacz, że przeszkadzam.
Pokazałem zdjęcie Ferhata tutejszym znajomym bramkarzom.
Cztery dni temu szefostwo pokazywało im to samo zdjęcie.
Mają dzwonić, jeśli go zauważą.
- Czyli szuka go ktoś jeszcze. - Nie.
Podano im twój numer.
- Jak to? - Nie wiem.
Ale dostali info, że mają dzwonić do Sadıka Demira.
To twoje nazwisko?
- Dam znać Hayatiemu. - Poczekaj. Nie dzwoń do niego.
Nie mów mu o tym klubie. Ale daj mu znać o studiach pilates.
O co naprawdę ci chodzi, Szefie?
O co chodzi z Hayatim?
- Dzięki. - Spoko.
- Hüso nie wchodzi? - Nie.
Pięć lat temu zaatakowano ich w górach. Od tamtego czasu zawsze śpi na zewnątrz.
Wróć.
I powiedz, co mam zrobić.
I zakończ to oczekiwanie.
Tę bezsensowność.
Droga wyobraźnio…
Myślę o snach, w których widzę obce miejsca.
Zabierz tego ducha i pokaż mi go.
To ja.
Słyszysz to?
Normalnie armia mew. Jakby latały mi nad głową.
Nie mogłam zasnąć. Proszę.
No dobrze.
Wziąłeś mnie za jakąś Fatoş. To twoja żona, prawda?
Jest młoda?
A może starsza od ciebie?
Miała 24 lata.
Rozwiedliście się?
Co się stało?
Ty kłamco. Mówiłeś, że zawiozłeś ją do matki.
Bo zawiozłem.
Pochowałem ją obok niej.
DZIEŃ CZWARTY
- Co tam, Şule? - Dzień dobry, panie Sadık.
Hüseyin podrzucił panu torbę?
Tak, właśnie ją przeglądam. Masz dla mnie coś jeszcze?
Haşmet Köseoğlu był ambitnym lekarzem.
Stworzył od zera całą sieć szpitali.
Był dwukrotnie żonaty.
Podobno rozwiódł się z pierwszą żoną, bo była bezpłodna.
Drugą żonę, czyli Jale, poznał, gdy pracowała w szpitalu.
Jego syn Can ciągle wpada w kłopoty. Bez nazwiska byłby nikim.
Ale Gül i panna Buket to wspaniałe kobiety.
Są nazywane „Czerwonymi Kuzynkami”.
Razem dorastały i się kształciły. To pionierki projektów społecznych.
Panna Buket ma radykalne pomysły medyczne.
Zawsze trzymają się razem i trudno o ich osobne zdjęcia.
Nie mają partnerów.
NOWY LEKARZ OFIARĄ
- Wysłałam parę linków. - Jesteś najlepsza. Dzięki.
Zeynel, jesteś w Gebze?
Na hodowli szczeniaków, ziomku. Dałem pracownikowi 500 lir i zaczął gadać.
Ten cały Timur to straszny dupek.
Jego żona zmarła 10 czy 15 lat temu.
Przyjmowała pacjentów w okolicy.
Ich córka Filiz miała problemy finansowe.
Po śmierci matki zerwała kontakt z Timurem.
Gość ma go za świra. Mówiłem, że chodzi o spadek.
Da znać, jeśli Timur się odezwie. Dostanie kolejnych 500 lir.
Ianny i Ranata nie kojarzy.
Dobra. Wyślę ci moją lokalizację.
I co teraz?
Timur zniknął po morderstwie.
Co jeszcze mamy?
Jego córkę, Filiz.
Tak, Pınar?
Nie zgadniesz, dziadku.
SerhatF1 wysłał mi zdjęcie blach swojego ferrari.
Jest na nich napis „FERHAT”. Załatwi coś, a potem się spotkamy.
Powiedziałam, że musi czekać na kolanach. Mamy frajera w garści.
Dobra robota.
- Ale dlaczego nie jesteś w szkole? - Mam przerwę. Szykuj premię.
Dobra, rozłączam się.
Miło, że wpadliście.
A co to? Przenośny nocnik?
- A ten baran Hüso? - Szuka Ferhata w studiu pilates.
Wy…
Rano się obijacie, a po południu ruchacie dziwki?
No tak.
I okłamujecie mnie.
Dlaczego nie powiedziałeś Hayatiemu o wczorajszej akcji w Kuruçeşme?
Co ty kombinujesz?
Co robiłeś tak wcześnie w Gebze?
Ja go tam wysłałem!
- Co? - Ja go wysłałem!
Wysłałem go tam.
Kazałem im milczeć na temat klubu, bo nie ufam mu.
Działa za twoimi plecami.
Wstawaj!
Wycofuję cię z tej roboty. Zastąpi cię Haluk.
No to też odpadam.
Słuchaj no.
Gdybyś miał cokolwiek pod kopułą, obsrałbyś porty na sam mój widok.
Mogę cię w każdej chwili zabić.
Ja już jestem martwy.
Umarłem w Tosyi.
Oczekuję końca w czyśćcu.
„To całe życie szpilki złamanej nie jest warte”.
Kurwa, znowu się naćpałeś?
Co ci do Zeynela?
- Gadaj. - To mój ziomek!
Mój ziomek.
Znałem jego tatę. Miał sklep spożywczy.
Dawał nam cukierki za darmo.
To mój ziomek.
Hayati, daj mu 200 dolarów.
Haluk i Recep mają zerżnąć tę kurwę.
Zeynel jest niedysponowany.
- Morda! - Czekaj!
Słuchaj, pajacu.
Masz znaleźć Ferhata do wtorku albo załatwimy was wszystkich.
Razem z Hüso i tą twoją małą dziwką.
- Nie. - Przestańcie!
- Nie ruszaj się. - Zostawcie mnie!
Mój ojciec…
był kierowcą taksówki.
Nie rozdawał cukierków.
Ale był dobrym gościem.
Zabiję ich obu.
Hayatiego też.
Tylko ich?
Mówisz poważnie?
Wchodzę w to.
Zrobię wszystko, o co poprosisz, bracie.
Postawiłeś się im. To mi wystarczy.
Ale…
musimy być ostrożni na każdym kroku.
Wiedzą o wszystkim, co robimy. Pewnie w samochodzie jest nadajnik.
No i dali nam telefony.
To pewnie sprawka Hayatiego.
Muszę zabrać Marię do domu.
Dobrze.
Mam dobre wieści! Dziś nie jemy menemen.
Stawiam pizzę. Hüso postraszył trenera.
Dostaliśmy adres Bahar. Nie było jej. Portier mówi, że podróżuje.
Poobserwujemy jutro dom. I wiesz co?
Jeśli chodzi o moje 300 tysięcy lir, to mogłabym je wypłacić nieco wcześniej?
Mój chłopak chce rozkręcić biznes.
Razem ze mną.
Rzadko kiedy lubię kogoś z wzajemnością, więc bardzo cię proszę, dziadku.
Ten chłopak ma jakieś imię?
Mert.
Powiedz mu, że musicie zaczekać rok, bo na razie kasę trzyma matka.
Jak to?
Chcesz tę kasę?
No to dzwoń.
- Nie możemy im tego darować, dowódco. - I nie darujemy.
Wyrównamy rachunki w swoim czasie, ale na razie czekamy.
No dobrze. Zrobię, o co tylko poprosisz.
- Tylko ty możesz nam teraz rozkazywać. - Zauważyłem.
Dla Zeynela stałem się bratem, a dla ciebie dowódcą.
Ogarnę tu i zaczekam na niego w aucie.
Jak to nie możesz poczekać roku? Dbasz tylko o kasę? Niech cię szlag!
Nie złość się na siebie. Takie rzeczy się zdarzają.
Młodość to czas rozczarowań.
To ma mnie pocieszyć?
Nikt mnie nigdy nie kochał ani nie kocha teraz.
Mogę cię o coś poprosić?
Pogładzisz mi włosy?
No to chodź.
- Wiesz co? - Co?
Jeśli mnie pokochasz, odwzajemnię to.
To tak nie działa. Miłość musi być bezwarunkowa, mała.
- Nie można oczekiwać czegoś w zamian. - Należę do pokolenia Z, dziadku.
- Dla nas nie ma niczego za darmo. - Doprawdy?
No to też o coś poproszę.
O co? O seks?
Muszę znaleźć Ferhata szybko. Najlepiej do jutra.
No to idziemy na skróty.
Pokaż fotograficzne umiejętności.
Dobre wieści!
Ferhat od razu odpisał. Ma gościa, który wyjeżdża jutro.
Zobacz, baran nawet wysłał mi adres.
Dobra robota.
Potrzebujesz czułej osoby, która o ciebie zadba.
Paliłaś?
Słyszysz te mewy?
- Znowu tu są. - Odpuść w końcu.
Dobra, możesz tu spać. Ale bez oplatania mnie rękami lub nogami.
Polubiłeś mnie, prawda? Dziś mnie polubisz, jutro pokochasz.
Stęskniłem się za nikotyną.
To dlaczego sobie nie zapalisz?
Bo obiecałem komuś, że rzucę.
Potrzebujemy sprawdzonego samochodu.
Przekierujemy połączenia na telefon Pınar.
Nasze zostaną tutaj.
Jesteście jakimiś szpiegami?
Nie dam wam mojego telefonu.
Pod jednym warunkiem.
Jadę z wami.
No i bingo! Ferhat chce się spotkać wieczorem.
Głupi babiarz martwił się, że jednak się wycofam.
Tatuśku, założysz się, że będzie czekał na kolanach?
DZIEŃ PIĄTY
To tutaj?
Jeśli coś zacznie się dziać, stań za mną.
- Sadık kocha Pınar! - Przestań i zachowuj się poważnie.
- Witaj! - Gotowy, Ferrari?
- Co jest grane? - Nie ruszaj się!
- Nic nie zrobiłem! - Morda!
A nie mówiłam, że będzie czekał na kolanach?
- Właź do środka. - Błagam…
Ruchy.
Zamknijcie drzwi.
Ja pierdolę.
No dobra, Ferhat.
Zdejmiemy tę taśmę, ale nie krzycz.
Inaczej mój kolega zastrzeli cię.
Zrozumiałeś?
Proszę pana, przysięgam, że…
Przysięgam, że nic nie zrobiłem. Panie Sadık, to jakaś wariatka.
Skąd znasz moje nazwisko? Znamy się?
- Słucham. - Mów!
Przecież pisaliśmy ze sobą.
Proszę wyszukać „Sadık Demir” w wiadomościach.
„Zabiłeś Yasemin, więc ja zabiję ciebie”.
- Kim jest Yasemin? - To siostrzenica Szefa.
Najpierw mówili, że zginęła w wypadku.
Ale popełniła samobójstwo przez chłopaka, którego kochała.
W warsztacie Szefa.
Zabiła się przez ciebie?
- Serio go kochała? - Co mi do tego?
To pańska była narzeczona.
Tak mi pan napisał wiele razy. „Zabiłeś Yasemin, więc ja zabiję ciebie”.
Ale naprawdę jestem niewinny.
- Zamknij się. - Błagam.
Gdzie pracujesz?
No tak, wydajesz kasę taty.
A co on robi?
- Jest deputowanym i byłym policjantem. - Dlaczego mu o tym nie powiedziałeś?
To był mój drugi wypadek. Powiedział, że nie chce się już angażować.
Rozumiem.
Poróbcie mu zdjęcia.
- Czyje to mieszkanie? - Wynajmuję je jeszcze przez dziesięć dni.
Ferhat, to nie my chcemy cię zabić.
Stoi za tym wujek Yasemin. Też go nie lubimy, więc cię nie zabijemy.
Ale musisz szybko zniknąć. I nie wrzucaj niczego do Internetu.
Zabierzemy też twój telefon.
Niech poda PIN.
No to mów. To twoje ferrari?
Ale z ciebie dupek.
Szef obwinia Ferhata za śmierć siostrzenicy.
Chce go zabić, ale jest spory problem.
Ojciec jest deputowanym, więc to spore ryzyko.
Po moim wypadku policja sprawdziła blachy i poinformowała o tym Szefa.
Obmyślił wtedy cały plan wraz z Hayatim.
Najpierw zaczęli pisać do Ferhata, podając się za mnie.
Grozili, że go zabiją, potną i tak dalej. Że niby jestem zazdrosny o narzeczoną.
A was wysłał do Tosyi.
Odebraliście mnie ze szpitala i zawieźliście do Szefa.
Dał mi telefon, z którego pisał do Ferhata.
Wcześniej usunął wiadomości.
Dostałem też broń, aby zostały na niej moje odciski.
I co powiedział Szef?
Żebym tylko go namierzył i tyle.
Dlaczego, bracie?
Nie chciał, żebym z nim pogadał, bo wtedy bym ich przejrzał.
A co było, gdy poszliśmy do klubu?
Bramkarze mieli mój numer. To ostatecznie wszystko potwierdza.
Wiecie, co by się stało, gdybym odnalazł go i poinformował Szefa?
Ferhat zostałby zastrzelony z broni, na której są moje odciski.
Potem zabiliby mnie, a w nagłówkach gazet przeczytalibyśmy:
„Porzucony kochanek zabija chłopaka, przez którego zabiła się jego narzeczona,
a potem siebie”.
Jesteś niesamowity, dowódco. Od razu wszystko rozgryzłeś.
Niebawem domyślą się, że ich przejrzeliśmy.
Zgadza się.
Ale to głównie mój problem.
Nie musicie brać w tym udziału.
Bracie.
Wyglądamy na takich, którzy chcieliby cię zawieść?
Powiedz, jaki masz plan.
Załatwimy Szefa i Hayatiego.
Ale jest ich ośmiu. Mają sporą przewagę nad nami.
Wiem.
Ale mam pomysł.
- Bystry jest. - Niesamowity gość.
Masz nadal filmiki Tevfika?
- Po co ci one? - Spróbuję uratować nasze tyłki.
A coś nam grozi?
W poniedziałek wracasz do szkoły.
Na razie się rozdzielimy.
Nie wiesz o tym, ale mnie kochasz.
I to nic udawanego, tylko najprawdziwsza miłość.
Maide, umów mnie na spotkanie z dyrektorem Kaan Holding.
Jak najszybciej, dobrze?
Powiem mu, kto zabił jego bliźniaki.
DZIEŃ SZÓSTY
- Dzień dobry. - Ale pan punktualny.
- Jest równo 11.00. - A pani matka?
Mówiłam, że całą noc ogląda seriale.
- Nie wstaje przed południem. - I chciała pani spotkać się bez niej.
No to ja zacznę. Brak nowych wieści w sprawie morderstwa.
Ale dostanę resztę leków?
I mam pytanie. Zastanawiała się pani, kim są pani biologiczni rodzice?
Szukała ich pani?
Dlaczego interesuje pana moja przeszłość?
Zawsze należy sprawdzić historię rodziny.
Jest pani nazywana „Czerwonym Lekarzem”.
Można żyć w takim luksusie i mieć lewicowe poglądy?
Wolę się z tego nie cieszyć i być lewicowa niż stać po prawej stronie.
Czyli „Jeden Dzień w Tygodniu” to pani projekt?
Wymyśliłam go razem z Gül.
Bardzo się rozwija, więc może zrobimy z tego dwa dni.
- Dzień dobry. - Cześć.
Czołem.
To moi kuzyni. Gül i Can.
Pan Adil jest prawnikiem.
- Doradza mi. - Dzień dobry.
Firma ma dział prawny, a ty wybrałaś jego?
Dzień dobry.
- Panie Adil. - Dzień dobry.
- Wszystko gra? - Tak. Proszę usiąść.
Operacja poszła dobrze. Zrzuciłem 40 kilo.
A dzięki operacji skóry kolejne trzy.
Jest git.
Co z twoją mamą?
Nie wychodzi z domu. Nadal bardzo cierpi.
A mogłaby. Pewnie się nudzi.
Poczułaby bryzę znad Bosforu.
Bez obaw. Następnym razem ją zabiorę.
Jeśli Thelma i Louise mi pomogą.
Co to za spojrzenia?
Nazwano was tak w szkole.
A właśnie, wybrałem już firmę do promocji naszego centrum.
- To Agencja Cevizli. - Co?
Masz zwolnić tę kobietę jeszcze dziś.
- Ale… - Była wredna wobec Gül i Buket.
- Przez nią prawie wyleciały ze szkoły. - To świetna specjalistka.
Dlatego ja wybrałem.
Nadal jesteście wkurzone na Şükran?
Masz ją zwolnić i tyle.
To spotkanie było moim pomysłem.
Chciałam też zobaczyć się z Jale.
Ale wiedźmina musiała wyczuć zagrożenie.
Co pan ustalił?
Na razie nic, ale czekam na pewne wieści.
Zaraz wrócę.
Proszę być jak Columbo i namierzyć mordercę.
Wierzę w pana.
Pozostałe 2500 dolarów.
Śledztwo potrwa dziesięć dni.
- Czyli jeszcze się zobaczymy? - Może.
- Płynie pan na drugą stronę? - Tak.
- Mogę się zabrać? - Pewnie.
Do zobaczenia.
Proszę wpaść po otwarciu centrum.
Şükran! Cześć.
Właśnie miałem do pani dzwonić.
Musiałem załatwić coś poza miastem.
Tak, podpiszemy umowę, gdy wrócę.
Nie!
Nie chodzi o Thelmę i Louise.
Dziękuję i do usłyszenia.
Nie wiem, kim jest ta Şükran, ale cioci się to nie podoba.
To wszystko przez Buket i Gül.
Pokłóciły się w gimnazjum i od tamtego czasu Şükran to ich nemezis.
- Nadal się gniewają? - Tak.
Mam przyśpieszyć?
Nieźle, co?
CENTRUM MEDYCYNY NATURALNEJ
Cześć!
Jak leci?
- Nadal czuję się tak samo źle. - Rozchmurz się.
Cieszmy się pierwszą randką.
No mów.
Jaka była twoja druga żona?
Chcę wiedzieć.
Co w niej lubiłeś? I za co ją pokochałeś?
Spodobała ci się z twarzy?
Czy bardziej z ciała?
Nieważne. Pogadamy o tym na kolacji.
Zjemy gdzieś w pobliżu?
- Pogadamy. Pozwierzamy się sobie. - Pınar.
Tevfik nie żyje.
Ty go zabiłeś?
Ale przekazałem go jego mordercy.
A ja chciałam, żebyś mnie pokochał.
- Sadık? - Adil! Słucham, Maide.
Pan Kaan zaprasza na 20.00.
Ale Sadık, to niebezpieczni ludzie. Adil.
Podobno są powiązani z czeczeńską mafią.
Wyślę ci adres.
Był okropnym człowiekiem. Nawet gorszym niż ty, ale…
Wiem.
Musimy przełożyć kolację. Mam coś do załatwienia.
Ranat i Ianna zaprzyjaźnili się z Timurem, gdy zajmował się psami rodziny.
Postanowili obrabować dom.
Nie było to planowane morderstwo, tylko raczej nieszczęśliwy przypadek.
To ta druga sprawa. Niczego nie ukrywam.
- Dzięki. - A Pınar nie jest moją bratanicą.
Ale znam jej brata. Możesz przekazać to Hüso.
Sadık Demir. Proszę zacząć mówić.
Muszę odzyskać telefon. Mam coś na nim.
To rytuał. Zamaskowane osoby to bliźniaki.
Pewnie poznaje pan, że to pańska spalona posiadłość.
Dalej jest kolejne nagranie.
Ten młody człowiek to Tevfik.
Znajdował dla nich młodych ludzi do torturowania i zabijania.
Drugi gość to gangster o ksywie Szef.
Zazdrosny i brutalny gość.
Zabił bliźniaki i Tavfika, a potem wszystko spalił.
Dlaczego dopiero teraz zebrał się pan na tę szczerość?
Czego pan chce? Pieniędzy?
Ten sam gangster zamierza teraz zabić nas.
Chcemy go uprzedzić i go sprzątnąć.
Ale nas jest trzech, a ich co najmniej ośmiu.
Skąd pomysł, że panu pomogę?
Poznałem tu bliźniaki.
Uwielbiali polować.
Jeśli to u was dziedziczone, to na pewno nie odpuści pan tej okazji.
I szansy na zemstę.
- A te filmiki? - Znikną na zawsze.
Nie ufam ludziom, których nie kupiłem. To moja zasada w biznesie.
A ja nie ufam tym, którzy chcą kupić mnie. To moja zasada.
Mamy wspólny cel: zemstę.
Przygotuj sześcioosobowy zespół. I prywatny odrzutowiec.
Nigdy tu pana nie było. Nigdy się nie spotkaliśmy.
Pojutrze dostanie pan wsparcie.
Wszystko idzie przez Selamiego.
Panie Adilu, dostałam cynk od policji.
Ciała Ianny i Ranata odnaleziono w górach Strandża.
Policja uważa, że zamarzli, próbując dotrzeć do Bułgarii.
Nic już chyba nie zdziałamy.
Sprawa jest zamknięta.
- Obgadajmy szczegóły przy kawie. - Dobrze.
DZIEŃ SIÓDMY
Oto co zrobimy.
Dam panu resztę, czyli 2500 dolarów, a po kawie pojedziemy do mojej mamy.
Potwierdzi pan ustalenia policji.
- Coś nie tak? - Nie mogę, bo śledztwo nadal trwa.
Ustalę wszystko niczym Columbo. Proszę mi dać jeszcze dwa dni.
Columbo?
To znaczy?
Muszę znaleźć innego podejrzanego.
Mówiłam, że głupio by pan postąpił, zakładając udział cioci Jale.
Nie chodzi mi o nią.
A o kogo?
O panią.
- O mnie? - Tak.
Ten projekt sporo dla pani znaczy,
ale pojawiła się przeszkoda w postaci pani wujka.
Gdyby zechciał, mógłby zamknąć cały program.
Mówiłam, że tamtej nocy byłam z Gül.
Potwierdzi to mama i ze trzy inne osoby, ale jedno mnie zastanawia.
Dlaczego podejrzewa pan mnie, a nie Canberk, Gül czy kogoś innego?
Byłoby za dużo dramatu.
Znam Hamleta. Proszę mnie docenić.
I obiecałem pani mamie, że będę jak Columbo.
I gdy tylko stąd wyjdziemy, wezmę się za panią.
Ciekawy z pana człowiek.
Oto reszta zapłaty. I koniec z naszą umową.
- A leki? - Nie przepisuję ich bez sesji.
- To nie była sesja? - Już się nie zobaczymy.
Proszę trzymać się z dala ode mnie i mojej matki, panie Columbo.
Jeszcze jedno.
Nie złapał pan gumy, gdy wracał pan z Tosyi.
Wie pan, co chciał pan zrobić, prawda?
I znów pan spróbuje.
Do zobaczenia, panno Buket.
I to niebawem.
Zamówienie jest przygotowywane. Pojawi się w Stambule jutro o 19.00.
Możemy zaczynać około 21.00.
Niektórzy mają w czym mieszkać.
Dzień dobry.
- Zapraszam. - Dziękujemy.
Ateş jest u siebie. Przejdź się po ogrodzie, moje dziecko.
Panie Columbo. Nie jestem przekonana co do Ranata.
Załóżmy, że to nie była Jale.
Ale i tak nie wierzę, że stali za tym ci biedni ludzie.
- Wie pan, czego nam brakuje? - Co?
Nowego podejrzanego.
Co tu robisz tak wcześnie?
Miałam migrenę. Wróciłam, by odpocząć.
- No to weź leki i idź do siebie. - Pani matka słusznie radzi.
Migreny to straszna sprawa. Proszę wziąć coś silnego na ból.
Proszę już iść.
Zaprosiłam go.
Podaje się za Adila, ale jego prawdziwe imię to Sadık.
Wykorzystuje cię, by brać ode mnie leki.
Prawdą jest tylko to o moim imieniu. Ale i tak już pójdę.
Proszę dać mi dwa dni.
- A znajdę mordercę. - Obiecuję pan?
- Mamo! - Idź do siebie!
To zwykły oszust!
To prawda, że pozbawiono pana uprawnień i następnie skazano,
i jest pan uzależniony od leków, panie Adilu?
A raczej panie Sadıku?
To prawda.
- To zobaczenia. - W życiu.
Idziemy.
Podoba ci się mój nowy zapach?
Weszłam do domu od strony ogrodu. Są tam trzy pokoje z pięknymi widokami.
- Zapach? - Znalazłam te perfumy w największym.
To pewnie tej wkurzonej Buket. Czułam ten zapach na dole.
Co byś zrobiła, gdyby się tam pojawiła?
Mają świetną akustykę. Słyszałam całą waszą rozmowę.
Zeszłam, gdy skończyła krzyczeć.
- Skoczymy na zakupy? - Nie. Mam sporo roboty.
Panie Canberk, mogę prosić o przysługę?
- Pani Şükran? - Şükran Cevizli.
- Adil. - Dzień dobry.
Przyjaciele pana Canberka są też moimi. Liczę, że mogę pomóc.
Długo się znacie, prawda?
Niestety bardziej znam jego siostry. Jeszcze ze szkoły.
Proszę usiąść.
Jestem.
Ja proponuję zakupy, a ty znikasz. Kim jest ta cała Şükran?
- Usłyszałem sporo dziwnych rzeczy, mała. - Nie nazywaj mnie tak! No i mów.
Şükran Cevizli to szkolna znajoma Buket i Gülhan.
Kiedyś się o coś pokłóciły.
Şükran została zepchnięta ze schodów i trwale okaleczona.
I to one ją zepchnęły?
Nie potwierdzono tego, ale jest pewna, że to one.
Ale dlaczego?
Ktoś rozgłosił plotkę, że Buket i Gülhan były kochankami.
A one były pewne, że stała za tym Şükran. I pewnie tak było, bo to plotkara.
A Şükran dolała oliwy do ognia, mówiąc, że Buket to niechciana sierota.
I pewnej nocy zepchnięto ją ze schodów.
- Stała się osobą niepełnosprawną. - Czyli nasz pachnąca babka jest groźna.
Şükran jest pewna, że była to Gülhan.
„Czołem, panie Zeynel”.
- Czyli? - To nasz Zeynel.
„Tu Filiz Anlı, córka Timura.
Pytał pan o działkę, którą odziedziczył ojciec.
Dzwoniłam dwa razy. Chętnie się spotkam”.
- Kto to? - Córka kogoś, kogo szukamy.
Super. Chodź.
Co się dzieje, bracie?
- Nie mogłeś zasnąć? - Coś mi chodzi po głowie.
Już prawie to rozgryzłem.
Ale gdy się w to zagłębiam, odpowiedź mi umyka.
Rozgryziesz to. To pewnie tak, jakbyś analizował zdjęcie.
No tak.
Zdjęcie…
Zdjęcie.
O co chodzi?
WICEPREZES ODCHODZI
Mam cię.
Dobra robota, Zeynel.
Pora na historię o morderstwie. Połowa to fakty. Druga jest tu.
„Gdzie moja głowa?”
Wracaj do środka, bo się przeziębisz.
W porządku. Powodzenia.
KOLEJNY SZOK W SZPITALU K&S!
NOWY LEKARZ Z USA OFIARĄ PIJANEGO KIEROWCY
- Słucham. - Dzień dobry, panie Adilu.
Musimy porozmawiać.
A o co chodzi?
Dopiero co usłyszałem, że już się nie spotkamy.
Chodzi o wiadomość, którą dostałam o północy.
Czego pan chce?
Chciałem przypomnieć, że nadal jestem Columbo.
- Porozmawiajmy. - Dobrze.
O 15.00 u pani.
Tam, gdzie zabito pani wujka. Gülhan niech też będzie.
Dobrze.
DZIEŃ ÓSMY
Dziś zakończę tę gierkę. I to w miejscu zbrodni.
Co pan ma oprócz jednego zdjęcia?
Historię dwóch pięknych kobiet.
Zacznijmy od pani.
Pani Jale miała urodzić Gülhan.
Na wieść o tym İsmet oszalała z zazdrości.
Jale by wszystko odziedziczyła, bo İsmet nie miała dzieci.
Zareagował wujek, a İsmet odkupiła panią od pielęgniarki, która urodziła bliźnięta.
Pani ojciec był w więzieniu, a matka była samotna i zdesperowana.
Tamtego dnia was rozdzielono.
Ale odnalazła pani towarzyszkę na całe życie: Gülhan.
Lata mijały. Żyło wam się dobrze.
Aż pokazał się pani ojciec, czyli Timur.
Zaczął szantażować panią i pani wujka.
Dowiedziała się pani o bliźniaczce i odnalazła ją.
Jej matka od dawna nie żyła. Dziewczyna była samotna.
Pomogła jej pani.
A nawet swojemu ojcu.
Macie tu trochę psów, więc na pewno się widujecie.
Doktor Haşmet odnosił ogromny sukces.
SZPITALE K&S
Ciągle otwierał nowe szpitale.
Córka była jak on.
Posiadała inteligencję i urodę, których zabrakło jego synowi.
Przejęłaby cały holding.
Wszystko zaczęło się od pomysłu Canberka na centrum badań genetycznych.
Centrum zajmowałoby się genealogią.
I już w dniu otwarcia pobrano od was próbki krwi.
A wyniki?
Okazało się, że Gülhan nie jest córką Haşmeta.
Najważniejsza w twoim życiu osoba, czyli Gülhan,
którą kochasz od szóstego roku życia, nie odziedziczyłaby majątku.
A wasz wspólny projekt zostałby pogrzebany.
A ona pewnie musiałaby opuścić posiadłość.
Oto motyw.
Miała pani plan.
Pani ojciec, Kulawy Timur,
złożył Ranatowi i Iannie ofertę nie do odrzucenia.
Dlatego odeszli.
Następnie ktoś włamał się do ich pokoju i podłożył biżuterię.
Parę oskarżono o kradzież. Plan ewidentnie zadziałał.
Stworzono mordercę przed popełnieniem zbrodni.
Pani İsmet powiedziała, że spała u siebie.
Miała koszmar i obudziła się z krzykiem.
Wszyscy do niej ruszyli.
Ale wy nie udałyście się na dół.
I nie mówcie, że niczego nie słyszałyście.
Wcześniej odwiedziłem was z młodą dziewczyną.
Podczas spaceru w ogrodzie zauważyła schody i weszła do was.
Słyszała całą rozmowę na dole.
Każde słowo.
Kiedy İsmet zasnęła przy serialu, udałyście się prosto do rezydencji.
Psy was znały, więc bez problemu je uspokoiłyście.
Wkradłyście się do środka.
Ciekawe, co pomyślał sobie pan Haşmet…
gdy was zobaczył.
Nie skończyło się na nim.
Był ktoś jeszcze.
Doktor Çetin.
Zginął w wypadku. Sprawcy nie zidentyfikowano.
Mamy też Ranata i Iannę.
Wasz ojciec zabrał ich w góry Strandża, a następnie zamordował.
Moja kolej. Ale moja historia będzie nieco inna.
Zaczyna się od Jale podejmującej pracę w szpitalu.
Haşmet Köseoğlu od razu postanowił się z nią związać.
Grozi, że ją zwolni, jeśli ta się nie zgodzi.
Ale jej uroda nie była tu głównym powodem.
Chciał młodej i zdrowej klaczy, która dałaby mu syna.
Gül!
- Nie musisz mu tego mówić. - Ale powiem.
Mija trochę czasu.
Haşmet Köseoğlu nadal nie może doczekać się syna.
Dla matki życie stało się koszmarem.
Groźby rozwodu przechodzą w przemoc fizyczną.
A młoda Jale znajduje wyjście.
I byłego narzeczonego.
I tak, wszystko wywołały te badania.
Ten bezczelny doktor Çetin chciał ode mnie miliona dolarów.
Zażądał czegoś jeszcze, ale pozwolę sobie to pominąć.
Wyrzuciłam go, mówiąc, że nie może ujawnić tego ze względów etycznych.
Byłam taka naiwna. Wyjawił to Haşmetowi.
Ten nazwał mnie bękartem, a moją matkę dziwką.
Córka, z której zawsze był dumny, nagle stała się niechcianym bękartem.
Gdyby pan wiedział, co wtedy zrobił nam, a zwłaszcza mojej matce…
Ianna i Ranat nie zostali zabici.
Rozmyślili się w ostatniej chwili i nie chcieli wracać do Mołdawii.
Na granicy wzięli kasę od Timura i uciekli.
- Zgubili się w Strandży i zamarzli. - I co to niby zmienia?
Bardzo wiele, bo taka jest prawda.
A cały majątek i wszystkie szpitale?
Kto według pana by to odziedziczył? Gdyby był to Canberk, to co by zrobił?
Roztyłby się i znów miał operacje. Zdobywał kochanki na nazwisko.
Pogrzebałby nasze projekty, które zapewniają leczenie ubogim.
Roztrwoniłby wszystkie pieniądze.
Proszę mi odpowiedzieć.
Co jest ważniejsze? Mój czyn? Czy jego powód?
Postępowanie w sposób słuszny? Dobro i zło?
To sprawy nieoczywiste.
Co pan teraz zrobi?
Będę negocjował.
Poproszę pannę Buket o kolejną receptę.
Odpada.
Co z pani za morderca?
- Buket! Daj mu ją. - Nie!
Dobrze, poproszę o to innego lekarza.
I zapłacę panu.
Co się stało?
Tak jak mówił Columbo.
Ostatnie pytanie. Dlaczego zraniła pani Jale?
Przypadkowo.
Moja naiwna matka chciała go ratować, więc oberwała.
Był takim głupcem jak Hamlet.
Buket nie mogła odpowiedzieć, bo nie było jej tam.
To pani go zabiła.
Maide myliła się, mówiąc, że jest pan do niczego.
To dziecko naszej trójki.
Pomysłowe.
To…
To nie tylko dobry plan morderstwa, tylko…
plan doskonały.
Z waszych komórek jajowych?
Pani bliźniaczka ma komórki jajowe Gülhan.
- To dziewczynka? - Tak.
Też pragnąłem córki, ale nie udało się.
Czyjeś nieszczęście będzie szczęściem tego dziecka.
Nie powiem İsmet.
Dziedzictwo Köseoğlusa przejdzie do nowego rodu.
Hamlet…
oddał bogactwo niewinnej osobie.
„Reszta jest milczeniem”.
DZIEŃ DZIEWIĄTY
Co to za miłe gesty?
Spakuj się. Za godzinę jedziesz do Durdu.
- Nie możesz tu zostać. - Co zamierzacie?
Musimy coś załatwić.
- To niebezpieczne? - Poniekąd.
Nie dzwoń ani nie pisz do nas, dopóki sam się nie odezwę.
Nic wam nie będzie.
Nie martw się.
Proszę.
To dla ciebie.
I jak?
Jesteśmy gotowi.
Zaraz zaczynamy.
Sadık Adil! Cóż za zaszczyt.
Nawijaj.
Dziś dopadniemy Ferhata. Chce się spotkać z moją przynętą.
- Zjedzą kolację, a potem… - Zabierze ją do domu, tak?
Dziewczyna wpuści Zeynela i Hüso, a oni zajmą się Ferhatem.
- Damy znać. - Zostawcie go moim ludziom.
Oni się nim zajmą.
- Jego pieski pewnie już tu jadą. - Będą musieli się rozdzielić.
Napisałem, żebym zadzwonił, gdy nie będzie cię w pobliżu.
Bądźcie cicho.
- Jestem na głośnomówiącym? - Tak. Jest ze mną Hüso.
Słuchajcie.
Gdy dowiecie się, gdzie jest Ferrat, macie unieszkodliwić Sadıka Adila.
Zabezpieczcie telefony.
- I zameldujcie się tutaj, jasne? - Tak.
Pora wezwać Selamiego i zacząć działać.
Jedziemy.
To Haluk i jego ludzie.
Selami? Jesteśmy śledzeni.
Skręcam w ustaloną uliczkę.
- Co to za ludzie? - Zawracaj!
Co to za jedni?
Zabierzcie im telefony.
Gdzie masz telefon?
Bądźcie cicho.
Jesteśmy pod mieszkaniem Ferhata.
Wpuściła Zeynela i Hüso. Ja czekam w samochodzie.
Brawo. Nie ruszaj się stamtąd.
Dobrze.
Jeden z nich ma na telefonie wiadomość
Napisał, że hasło to „1234”.
Napisał też Hayati.
„Zeynel i Hüso weszli?”
- Co odpisać? - Że weszliśmy.
„Tak, weszli”.
- Mam wysłać Szefowi zdjęcie Ferhata? - Tak.
Co za łajza.
- Dzwoni. - Odbierz.
Wszystko gra.
Hüso zajął się Sadıkiem.
Tak, dziewczyną też się zajęliśmy. Zgadza się.
Tak? Haluk i reszta też tu są?
Dobrze.
Tak, panie Hayati?
Zgadza się.
Prawnik jest w bagażniku.
Mamy telefony. Właśnie stąd spadamy.
Tak.
Bracie.
Haluk i Recep.
Chcę ich dla siebie.
- Tak? - Selami, podejdzie do ciebie Zeynel.
Zrobi, co trzeba, a potem spadamy.
Tak, do warsztatu. Dzięki.
- Zeynel! - Nie rób tego!
- Błagamy! - Proszę!
Odciąłem im fiuty, wsadziłem w gęby,
a na koniec strzeliłem w łeb.
Jedziemy.
Gotowy?
Nigdy nas tutaj nie było. Nie znamy się.
Może nie palmy wszystkich samochodów?
Parę dałoby radę opchnąć na ulicy.
Jak chcecie.
ZAKAZ WSTĘPU
Miałem go wziąć, gdy z ręką będzie lepiej.
Sadık…
Pomóż mi…
Pomóż mi.
Wezwij moich ludzi. Niech po mnie przyjadą.
Zrób to, a zapłacę ci.
W sejfie.
Hasło… Rok zdobycia…
- Adil. - Nie jesteś duchem, na którego czekałem.
Koniec z Hamletem.
Raskolnikow…
Dlaczego zabił Alonę Iwanową, zadając jej cios siekierą w głowę?
Odkrył, czym jest zło?
Bracie?
Sejf…
Sejf. Hasło to rok upadku Konstantynopola.
Zrobiłem to?
Tak.
Chodź, bracie. Możemy już iść.
„Oby to trwałe, zbyt wytrwałe ciało stopniało…
i daj Bóg”…
Dowódco! Zabierzmy go stąd, Zeynel.
Ci goście nie ryzykują.
Załatwili wszystkich.
Łącznie osiem osób.
Czy można zwyciężyć, nie płacąc żadnej ceny?
Tragedia Hamleta też kończy się śmiercią ośmiu osób.
Znowu odpłynął.
Znowu się zrzygał. Musiał się czymś zatruć.
Mieszał tabletki z whiskey.
Wzywa kogoś.
Dosłyszałeś imię, Zeynel?
Nie złapał pan gumy, gdy wracał pan z Tosyi.
Która godzina?
Siódma rano. Nadal jest ciemno.
- Co się stało? - Prawie się zatrułeś.
Ciesz się, że to wyrzygałeś.
Już lepiej?
Koniec z tabletkami.
- A gdzie pozostali? - W środku.
Byliśmy przerażeni.
Hüso spał nawet dla ciebie w domu.
- Jest i on! - Dowódco.
Strasznie nas przestraszyłeś.
Fajnie, że wydobrzałeś.
Jest dobrze?
No to lecimy.
Zabierzemy auta do warsztatu w Eyüp. Znajomy je opchnie.
Chodźmy. Co za ulga.
Mówiłam, że poszłam później do szkoły.
Nie jestem już Sadıkiem.
Ani Adilem.
Öcal, Hıncal…
Wybierz któreś dla Złego Człowieka.
DZIEŃ DZIESIĄTY
Co to ma być?
To 325 tysięcy dolarów, 250 tysięcy euro i 75 tysięcy lir.
Daj Marii 25 tysięcy dolarów. Resztę podziel na trzy.
Co? A ja?
- Jedna trzecia jest dla ciebie. - Tak nie można, bracie.
Podzielimy to na cztery części. Gdyby nie ty…
Teraz potrzebuję tylko czegoś na ból.
- Oddajesz swoją działkę? - Jadę gdzieś, gdzie nie trzeba kasy.
Chwileczkę, dowódco. Gdzie ty, tam i my. Co mam z tym zrobić? W dupę se wsadzić?
Przepraszam.
Nie musicie się smucić. Może nawiążemy współpracę?
Dołączymy do biznesu hotelowego naszego Adi… Öcala.
Rany, Hüso!
Gdzie twoje maniery?
Podobno wyjadłeś wszystkie kotlety w İnegöl.
No wybacz, ale…
Kurde, dowódco, pogadaj sobie z nią.
Zraniła moją dumę. Nie zasłużyłem sobie na to.
No tak! Mam najlepszych towarzyszy!
- Zaśpiewaj coś. - Nie.
- No weź. - Prosimy!
- Dawaj! - Tylko jedną!
- Śmiało! - Śpiewaj!
GMINA MIEJSKA DZIELNICA ODUNPAZARI
Mój piesek!
Witaj.
Stęskniłam się, mój drogi.
- Jak leci? - W porządku. Lepiej niż u ciebie.
- Cześć, ciociu. - Ciociu?
Przynajmniej mów mi „panno”.
Pocałował mnie w rękę. Co to za szaleńcy?
- Moi towarzysze. - Tak jest.
- Werbujesz też dziewczyny? - Jeszcze nie.
To Pınar. Chce zostać recepcjonistką.
- Witaj. - Dziękuję.
Jak teraz będzie?
Mam pytanie.
Na kogo mogę awansować po pracy na recepcji?
Wyznam coś, panie Öcal.
Nigdy nie czułam się tak żywa jak przez tych dziesięć dni.
Pewnie to właśnie szczęście.
Chyba cię kocham.
Tak tylko uprzedzam.
Ja ciebie chyba też, mała.
Skazałaś mnie na życie.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI MEHMETA EROĞLU
Napisy: Krzysiek Igielski