อย่าเข้ามานะ อย่าเข้ามา!
ไม่!
หยุดนะ หยุดสิ!
(สักวันคนเราก็ต้องตาย)
ทนไม่ไหวแล้ว
นี่มันนรกชัดๆ
ใครสักคน
มีไหม
ใครก็ได้
ใครก็ได้ ช่วยฉันจากนรกนี่ที!
แต่ว่านะ...
เทียบกับที่บริษัทแล้ว นั่นคงเหมือนสวรรค์เลย
(เวลา 3.58 น.)
แย่ละสิ...
ต้องนอนแล้ว เพราะพรุ่งนี้...
พรุ่งนี้...
ก็ต้องไปทํางาน
อีกแล้วเหรอ
งาน...
ไม่อยากไปเลย
มันเริ่มขึ้นเมื่อสามปีก่อน
เอาละ
ตั้งแต่วันนี้ไป นายจะมาประจําที่ฝ่ายผลิต...
ครับผม
ผมชื่อเท็นโด อากิระ ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนครับ
- ยินดีที่ได้รู้จัก - ยินดีต้อนรับนะ
ความประทับใจในวันแรกของเรานั้น
คือที่นี่เป็นบริษัทที่มีชีวิตชีวาและบรรยากาศสดใส
ครับ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ
เราได้งานในบริษัทผลิตสื่อ และในวงการที่ใฝ่ฝัน
ตัวเรานั้นท่วมท้นด้วยความหวัง ความฝัน และความทะเยอทะยาน
จะสร้างโฆษณาให้บริษัทเจ้าใหญ่ๆ เยอะๆ เลย
แบบนี้เราก็อาจจะได้เจอดาราดังด้วยสิ
สุดยอด จะทุ่มเทให้สุดฝีมือเลย
เอ้า
นายนั่งตรงนี้นะ
ครับผม
ถ้าสงสัยอะไรก็ถามโคสุงิคุง หัวหน้าแผนกได้
ยินดีที่ได้รู้จัก
ครับ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ
ขอบคุณที่ทุ่มเททํางานนะคะ หัวหน้า
ขอโทษครับ
ไม่เป็นไรจ้ะ
ฉันเดินไม่มองทางเองน่ะ
ไม่ครับ ผมผิดเอง...
ขอโทษครับ
นี่ครับ
ขอบคุณนะ
ครับ
ยินดีที่ได้รู้จัก ฉันโอโทริ ซาโอริจากแผนกบัญชี
ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะจ๊ะ เท็นโดคุง
เช่นกันครับ
ถ้าอยากได้ใบเก็บเงินหรือมีคําถามอะไร มาถามฉันได้ทุกเมื่อเลยนะ
โต๊ะฉันอยู่ด้านโน้นทางซ้ายน่ะ
ได้ครับ
งั้นก็ โชคดีกับการทํางานวันแรกนะจ๊ะ
น่ารักจังเลย
(โทริยะ)
ดื่ม!
- ขอบคุณที่เหนื่อยด้วยกันนะ - หมดแก้วเลย
เท็นโดคุงเรียนจบจากที่ไหนเหรอ
มหาวิทยาลัย K ครับ
โห มหาวิทยาลัยดังเลยนะเนี่ย
ก็ไม่ขนาดนั้น...
มีแฟนหรือยังล่ะ
ยังครับ ยังไม่เคยมีโชคเลย
หา หล่อเท่แบบนายเนี่ยนะ น่าเสียดายออก
ไม่หรอก ผมไม่ได้...
ถอดเนกไทออกก็ได้นะ บริษัทเราไม่เคร่งขนาดนั้น
ขอบคุณครับ
แต่แบบนี้ทําให้ผมมีแรงฮึดน่ะ
นายดูเหมือนนักกีฬานะ เคยเล่นอะไรบ้างไหม
ครับ ผมเล่นรักบี้จนจบมหาวิทยาลัย
รักบี้เหรอ
- ยอดไปเลย - ใช่
ทีมเรามีกําลังสําคัญที่พึ่งพาได้แล้ว
นั่นสินะ
ว้าว คุณโอโทริน่ารักชะมัด
ตรงสเปกสุดๆ เลย
เอาละ
ฉันจะตั้งใจทํางาน ให้มีผลลัพธ์ดีๆ เพื่อให้เธอประทับใจ
ได้เวลาไปกันแล้วละเนอะ
นั่นสิ
วันนี้ขอบคุณมากนะครับ
ผมจะตั้งตารอ...
เอาละนะ
กลับออฟฟิศกันเถอะ
(โคสุงิ ทาคาฮาชิ)
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
นี่มันอะไรกัน
นี่มันไม่น่าปกติใช่ไหม
อีกนานไหมกว่าจะเสร็จ
- ประมาณ... - สิบนาทีเนอะ
ทํางานโต้รุ่งตั้งแต่วันแรกเลย
เช้าวันรุ่งขึ้น
ก็ยังอยู่ที่ออฟฟิศ
อรุณสวัสดิ์ครับ
อรุณสวัสดิ์
และคืนนั้น...
(หมด)
ถามจริงนะ...
จะกลับบ้านได้เมื่อไหร่เนี่ย
ฉันจะออกไปซื้อมื้อเย็นนะ
คืนนี้ก็ไม่น่าจะได้กลับบ้านแน่ๆ เรา
สุดท้าย กว่าจะได้ออกจากออฟฟิศและกลับบ้าน
ก็ผ่านไปสองวัน
ที่นี่คงจะเป็น
บริษัทกดขี่แรงงานพวกนั้นสินะ
(6.00 น.)
ยังนอนไม่พอเลย
คราวนี้อีกนานแค่ไหนกว่าจะได้กลับบ้าน
จู่ๆ ก็ไม่อยากไปทํางานซะแล้ว
จะงอแงทําไมเนี่ย
จิ๊บจ๊อยจะตาย ทําตัวให้ชินซะ
เราเลือกอาชีพนี้เองนี่นา
ตรากตรํามาตั้งเยอะกว่าจะได้งานนี้
แข็งใจไว้ ฮึดสู้หน่อยสิ
อย่าดูถูกนักกีฬาอย่างเรานะ
อรุณสวัสดิ์ครับ
บริษัทเรามีนโยบายมากมายที่เป็นมิตรกับพนักงาน
(เท็นโด)
ใช่แล้วละ
แน่นอนว่ามีวันหยุดพักร้อนประจําปี
แถมยังมีวันหยุดครบรอบกับวันหยุดพักผ่อนด้วย
แต่ก็ไม่เคยเห็นใครใช้เลยนะ
เราผลักดันกันและกันด้วยการแข่งขันที่เป็นมิตร
เดือนที่แล้วทําโอทีไปฟรีๆ เท่าไหร่
ร้อยห้าสิบชั่วโมง
ไว้เกิน 200 แล้วค่อยมาว่ากัน
ฉันโชคดีที่มีเพื่อนร่วมงานใจดี
ฉันเลี้ยงมื้อเย็นนะ
เห็นแบบนี้ ฉันก็ทํางานที่นี่มาห้าปีแล้ว
ฉันได้เงินเยอะกว่านายอีกนะ
ขอบคุณครับ
ถึงจะเลี้ยงมื้อเย็นฉัน แต่รายได้สุทธิ ของคุณทาคาฮาชิคือ 210,000 เยน
คุณโคสุงิ หัวหน้าทีมของเรา...
เลิกถามฉันทุกรอบซะที
เรื่องแค่นั้นทําไมตัดสินใจเองไม่ได้
ว่าไงนะ ตัดสินใจเองโดยไม่ถามฉันงั้นเหรอ
อย่าทําอะไรมั่วซั่วเองสิเฟ้ย
ถึงจะอารมณ์ร้าย
ไสหัวออกไปเลย!
แต่เขาก็ทุ่มเทกับการสอนงาน จนพนักงานบางคนร้องไห้ด้วยความตื้นตัน
จะไปไหนของเธอฮะ ให้ตายสิ
ทุกคนที่ออฟฟิศใส่ใจสุขภาพกันมาก
ไว้เริ่มฉี่เป็นเลือดแล้วค่อยมาคุยกัน
ผ่านไปอีกวัน ได้แผลที่กระเพาะอีกแผล
หลังจากนั้น พอเข้าปีที่สอง...
(ขยะ)
ได้อาบน้ําครั้งล่าสุดตอนไหนนะ
คืนนี้ยังไงก็ต้องกลับบ้านให้ได้
เท็นโด
ครับ
ทาคาฮาชิไม่อยู่แล้ว นายทําแทนนะ
กําหนดส่งปลายสัปดาห์นี้
(ทาคาฮาชิ)
ครับผม
(ยามาคาวะ - ทาคาฮาชิ)
ต้องทํางานโต้รุ่งอีกแล้ว
ไอ้คนไร้ประโยชน์เอ๊ย จริงๆ เลย
ถ้ามีขีปนาวุธตกลงมาใส่ฉันก็ดีสิ...
นี่จ้ะ เท็นโดคุง
ทํางานเพลินจนลืมพักเที่ยงอีกแล้วใช่ไหม
ยังไงก็ต้องกินข้าวนะ
คุณโอโทริ
ขอบคุณมากครับ
คนคนเดียวที่ทําให้เรายังสติดีอยู่ในบริษัทนี้
คุณโอโทริ คนที่เราแอบชอบ...
- ขอบคุณครับ... - โอโทริคุง มีเวลาสักครู่ไหม
ค่ะ
ไว้เจอกันนะ เท็นโดคุง
สู้ๆ นะจ๊ะ
และคุณโอโทริก็ยังเป็น...
ท่านประธานคะ ไม่ใช่ที่นี่นะ...
- ไม่เป็นไร ผนังหนาอยู่แล้ว - ท่านคะ
ชู้รักของประธานบริษัทอีกด้วย
ท่านคะ...
อย่าค่ะ ท่าน...
เรายังทํางานที่นี่อยู่ทําไมเนี่ย
ควรหางานอื่นดีไหมนะ
ไม่สิ ไม่มีทางหรอก
จะเอาเวลาที่ไหนล่ะ
ถ้าเราลาออก คนในทีมก็ต้องทํางานเพิ่มแทน
อีกอย่าง ในวงการนี้ก็มีบริษัทที่แย่กว่าที่นี่ซะอีก
เฮ้อ เอาเถอะ
ช่างมันละกัน
ขอโทษครับ
พอเข้าปีที่สาม...
อย่างที่บอก
กรรมการผู้จัดการของเรา รับปากหลานว่าจะให้รับบทในโฆษณาออนไลน์
ขอโทษนะ แต่ช่วยเขียนบทใหม่ ให้มีเด็กร่วมฉากด้วยได้ไหม
แต่เราแก้บทมาห้ารอบแล้วนะครับ...
อ๋อ จะเอาอย่างนั้นใช่ไหม
งั้นก็ได้
ยังมีบริษัทอื่นอีกเยอะแยะที่จะ...
ไม่ ขอโทษครับ ผมจะจัดการให้ภายในวันนี้
- ตกลงทําใช่ไหม - ครับ
- ต้องได้อยู่แล้ว - ครับ
รบกวนด้วยนะ...
ครับ
เซ็นสัญญาจ้างนักแสดงกับทีมงาน ด้วยงบประมาณจํากัดสุดๆ ไปแล้วน่ะสิ
จะชดเชยให้พวกเขายังไงดีล่ะ
ทําไมมัวชักช้าโอ้เอ้อยู่ได้
นี่หาเรื่องกันเหรอ ตั้งใจแบบนี้ใช่ไหม
จะหาเรื่องกับหัวหน้าหรือไง
เลิกกวนประสาทกันซะที ไอ้คนงี่เง่าไม่เอาไหน
เจ้านี่ขวางทางชะมัด
ถ้ามันไม่อยู่ตรงนี้...
พรุ่งนี้ก็คงไม่ต้องกลับไปทํางาน
วิ่งได้ไกลนับพันโยชน์
จากปากคําของพยาน...
(รอยกัดบนตัวเหยื่อ)
การทํางานนานๆ
และถูกหัวหน้ากดขี่ข่มเหง ทําให้พวกเขาไม่มีแรงใจที่จะลาออก
และสูญเสียแม้แต่ความสามารถ ในการตัดสินใจเรื่องง่ายๆ
อย่างนี้นี่เอง...
พวกเขาจะเกิดอาการซึมเศร้า และในกรณีที่เลวร้ายที่สุดคืออยากฆ่าตัวตาย
งั้นเหรอ น่ากลัวจัง
ทํางานในบริษัทนรกนี่คงลําบากน่าดู...
มีเรื่องหนึ่งที่ฉันคิดก่อนจะผล็อยหลับไป
"ขอให้ฉันหลับไป
แล้วไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย"
ไม่อยากไป...
ไม่อยากไปทํางาน
ไม่อยาก...
เลิกถามฉันทุกรอบซะที
ออกไป ออกไปเลย!
ไปตายซะ ไอ้สวะไร้ค่า
ว่าไงนะ ตัดสินใจเองโดยไม่ถามฉันงั้นเหรอ
อย่าทําอะไรมั่วซั่วเองสิเฟ้ย
แย่จัง ลืมจ่ายค่าที่จอดจักรยาน
ผู้ดูแลตื่นหรือยังนะ
ขอโทษครับ
โธ่เอ๊ย เดี๋ยวไปทํางานสายกันพอดี
ขอโทษครับ
เรื่องค่าที่จอดรถน่ะครับ
ขอโทษที่จ่ายช้า...
เหวอ!
โอ๊ะ เดี๋ยวนะ เดี๋ยวๆ
อะไรกันเนี่ย
เกิดอะไรขึ้น
ซอมบี้เหรอ
ซอมบี้!
พวกนั้นคือซอมบี้ใช่ไหม
จะทํายังไงดี
เอาไงดีเนี่ย
ถ้าขืนเป็นแบบนี้
ได้ไปทํางานสายแน่ๆ เลย
เดี๋ยวนะ
ถ้างั้น...
นี่มัน...
หมายความว่า...
ตั้งแต่วันนี้ไป
ก็ไม่ต้องไปทํางานอีกแล้วสินะ
เรา...
เป็นอิสระแล้วโว้ย!
ฉันเคยเห็นโลกเป็นสีขาวดํา อยู่ในหมอกมืดมนมาตลอดจนถึงเมื่อวานนี้
ท้องฟ้าสีคราม
ต้นไม้เขียวขจี
เลือดสีแดงสด
นานเหลือเกิน
ที่ลืมไปว่าโลกเต็มไปด้วยสีสันสดใสขนาดนี้
ดีใจชะมัด
ที่วันนี้ได้หยุดงานซะที!
งั้นวันนี้จะทําอะไรดีนะ
เราตั้งใจว่าพอมีเวลาว่าง จะไปทําใบขับขี่มอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์
ไปยาคุชิมะก็น่าจะดี
หรือไปกระโดดร่ม
หรือดื่มเบียร์ตั้งแต่เช้า แล้วดูหนังยาวๆ ทั้งวันไปเลย
เราเคยมีเรื่องที่อยากทําตั้งเยอะแยะ
ทีนี้ก็ทําได้ทุกอย่างตั้งแต่วันนี้เลย
คุณโอโทริปลอดภัยดีหรือเปล่านะ
เธอจะเป็นอีหนูของใครก็ช่างมันปะไร
ถ้าต้องเสียใจที่ไม่ได้บอกความรู้สึก ที่เก็บงํามาตลอดสามปี...
ฉันยอมถูกซอมบี้กินยังจะดีกว่า!
คุณโอโทริ รอผมก่อนนะ
(รายชื่อผู้ติดต่อฉุกเฉิน โอโทริ ซาโอริ)
(โอโทริ)
ที่นี่แหละ
โธ่เอ๊ย ชักจะปอดแหกขึ้นมาซะแล้ว
จะน่าขนลุกไหมนะ ถ้าเพื่อนร่วมงานที่ไม่เคยสนิทกัน
จู่ๆ ก็โผล่มาหาถึงบ้าน
น่าขนลุกแหงๆ
ไม่สิ นี่คือการตรวจสอบความปลอดภัย ระหว่างเหตุฉุกเฉินต่างหาก
ประตูเปิดอยู่เหรอ
คุณโอโทริครับ
ผมมาดูว่าคุณ...
ท่านประธาน...
ท่านครับ
ผมมีเรื่องสําคัญจะบอก
ขอเวลาสักครู่ได้ไหมครับ
งานหนักหักโหมมันท่วมท้นเกินทน
และทําให้ผมไม่ได้ใช้ชีวิตปกติเป็นผู้เป็นคน
ผมไม่รู้แล้วด้วยซ้ําว่าทํางานไปเพื่ออะไร
ยังไงก็เถอะ ผมเสียใจที่ต้องพูดแบบนี้
แต่ถึงเวลาที่ผมต้องได้ควบคุมชีวิตตัวเองอีกครั้ง
ดังนั้น ผมตัดสินใจขอลาออกตั้งแต่วันนี้
ผมรู้ว่าผมยังอ่อนประสบการณ์ในหลายๆ ด้าน แต่คุณช่วยสอนผมมาจนถึงวันนี้
ผมซาบซึ้งมากในเรื่องนั้น
ผมรู้ว่านี่เป็นเรื่องเห็นแก่ตัว
แต่กรุณายอมรับการลาออกของผมด้วยนะครับ
ขอบคุณมากครับ
- วางทรัยพลิกกลับมาชนะ! - สู้ๆ อากิระ!
คุณโอโทริ
ตั้งแต่วินาที
ที่ผมเห็นคุณในวันแรกที่เข้าทํางาน
ตลอดมานั้น...
ตลอดมานั้น ผมก็...
หลงรักคุณหมดหัวใจเลยครับ!
ลาก่อน
ที่รักของฉัน
ค่อยยังชั่วหน่อย
พรุ่งนี้ มะรืนนี้ อาทิตย์หน้า
ฉันไม่ต้องไปทํางานอีกต่อไปแล้ว อย่างกับฝันไปเลย
เราอาจจะตายวันนี้
หรือเราอาจจะตายในอีก 60 ปีข้างหน้า
ไม่ว่ายังไง ก็ไม่มีทางมีเวลาพอ ให้ทําทุกอย่างที่เราอยากทําได้
ถ้าอย่างนั้น ฉัน...
ฉันจะ...
(ปากกาเอนกประสงค์)
(สมุด)
(100 สิ่งที่อยากทําก่อนจะกลายเป็นซอมบี้)
ตอนต่อไป บัคเก็ตลิสต์ ออฟ เดอะ เดด
คําบรรยายโดย พาฝัน เจริญดี