(ไคโตะ - ฮารุกิ)
(โช)
ทําไมกัน
ทําไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้
(คลับโชไทม์)
พ่อขา...
แม่ขา...
เป็นอะไรหรือเปล่า
เธอเข้มแข็งมากเลยนะ
อยู่ที่นี่ไม่มีอะไรต้องกลัว
พักผ่อนสักหน่อยเถอะ
ผู้จัดการครับ
พวกนั้นมากันอีกแล้ว
ขอโทษนะ
ฉันต้องไปเข้าประชุมแป๊บนึง
ไว้เราหาเวลาคุยกันทีหลังนะ
นั่งรอคนเดียวได้ใช่ไหม
ไม่เป็นไรนะ
ฉันจะกลับมาแน่นอน
สัญญาเลย
ค่ะ
ลุยกันเลย
ครับ!
(คลับโชไทม์ รุ่นที่สาม)
เร็วเข้า ส่งมาอีกขวด
เอ้า!
อย่านะ อาเคมิ หยุดนะ...
เวรเอ๊ย
ทั้งที่อยากขึ้นเป็นเบอร์หนึ่งเหมือนคุณโชแท้ๆ
ทําทุกทางเพื่อปกป้องที่นี่ให้ได้กันเถอะ
ทุ่มสุดตัวกันเลย!
ครับ!
เฮ้อ...
ไม่ได้มาแถวนี้ซะนานเลย แต่ว่า...
ชินจูกุเนี่ยเป็นไปตามคาดเป๊ะ
คนเยอะสุดๆ เลย
แต่ฉันรู้ว่านายไม่ยอมตายง่ายๆ หรอก
รอฉันก่อนนะ เคนโจะ
(ไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้)
พอลาออกมาแล้ว เราก็ไว้หนวดเคราได้ตามใจชอบแล้วสิ
จะมีทางทําให้ดูเท่กว่านี้ได้ไหมนะ
(เอกลักษณ์แห่งบุรุษ)
ไม่ละ อย่าดีกว่า
โกนออกก็แล้วกัน
(9. นัดบอดกับแอร์โฮสเตส 10. ไว้หนวดเคราเท่ๆ)
วันนี้จะทําอะไรดีนะ
มือถือใช้ได้แล้ว
มีข้อความเข้าด้วย
อินเทอร์เน็ตกลับมาใช้งานได้แล้วสินะ!
พอลองคิดดู ตลอดสามปีที่ผ่านมา
เราเอาแต่ทํางานงกๆ จนต้องปฏิเสธคําชวนของทุกคน
(ไม่เจอกันนานนะ)
ตอนนี้เลยอยากเจอใครต่อใครเยอะแยะเลย
(ลาออกจากงานแล้ว)
จริงสิ
ที่ใช้มือถือได้ตอนนี้ก็เพราะ การรับส่งข้อมูลในอินเทอร์เน็ตลดลงแล้ว
แปลว่าเหลือคนใช้เครือข่ายไม่มากเท่าเดิม
นี่เรายอมสละเวลา ที่น่าจะได้ใช้อยู่กับเพื่อนไปเพื่ออะไรกัน
โหมงานหนักขนาดนั้นไปให้ได้อะไร
(เคนโจะ)
นายน่าจะลาออกมาได้แล้วนะ
เคนโจะ
คนแบบนายคงไม่มีทางยอมตายง่ายๆ หรอก
ว่าแล้วเชียว ออกไปไม่ได้
ไม่มีทางหนีเลย
ได้กินแต่น้ํามาสามวันแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น...
เรายังติดอยู่ในห้องกับเจ้าสัตว์ประหลาดนี่
จะบ้าตายอยู่แล้วเนี่ย
แต่เอาเถอะ
โชคดีนะที่ตอนเมา ดันเลือกห้องแนวเอสเอ็มเอาไว้
โธ่เว้ย
หิวเป็นบ้าเลย
แถมยังหมดแรงแล้วด้วย
เราต้องตายแบบนี้จริงๆ เหรอ
ในที่งี่เง่าแบบนี้เนี่ยนะ
โหย สุดยอดเลย
- ทําไมมาคิดถึงหมอนั่นเอาตอนนี้ล่ะ - ขําจะตายแล้ว
อ๋อ จริงสิ
นายขํามุกตลกงี่เง่าของฉันเสมอเลยใช่ไหม
- ขออีกรอบสิ ฉันจะถ่ายคลิปไว้ - คิดถึงสมัยนั้นจัง ตอนมหาลัย...
อากิระเหรอ
เย่ รับสายแล้ว
เคนโจะ นายยังไม่ตาย
ไม่ได้เจอกันนานนะ
เราไม่ได้ไปดื่มด้วยกันมาเป็นปีแล้วเหรอเนี่ย
เออ...
เป็นอะไรไป
น้ําเสียงไม่สดใสเลย
ก็นะ แล้วทําไมนายถึงร่าเริงนัก
ไว้เจอกันแล้วจะเล่าให้ฟัง
ตอนนี้นายอยู่ไหน
ฉันอยู่ชินจูกุ
โอเค ชินจูกุ เดี๋ยวไปหานะ
ไม่ ไม่ได้หรอก
ที่นี่มีซอมบี้ยั้วเยี้ยเต็มไปหมด ช่างฉันเถอะน่า
ไม่เป็นไรหรอก
ส่งโลเคชั่นมาแล้วกันนะ
- เอ๋ นาย... - บาย
สมัยเรียนมหาวิทยาลัย เรากับเคนโจะผ่านอะไรด้วยกันมากมาย
ตลอดสี่ปีที่อยู่ในชมรมรักบี้
หมอนั่นทั้งรูปหล่อ เจ้าคารม
แต่แม้จะเนื้อหอม เขาก็ทุ่มสุดตัว เพื่อสร้างสีสันในงานปาร์ตี้
หมอนั่นเป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดของเรา
หลังเรียนจบ เขากลายเป็น สุดยอดนายหน้าอสังหาริมทรัพย์
เพราะเป็นคนสื่อสารเก่งมาตั้งแต่ไหนแต่ไร
เขาเลยทํางานได้อย่างราบรื่น
เมื่อวานนี้ได้รับรองพวกส.ส.ด้วย
คนพวกนั้นใช้เงินเป็นว่าเล่นเลย
อ้อ จริงสิ
ดูนี่สิ แฟนใหม่ฉันเอง
เธอเป็นนางแบบละ
- สุดสัปดาห์ก่อนได้ไปเที่ยวปารีสมาด้วย - ส่วนเราตอนนั้น...
จิตวิญญาณถูกฟันเฟือง ของบริษัทกดขี่แรงงานบดขยี้อยู่
ก็เลยไม่มีอารมณ์จะทนฟัง เรื่องความสําเร็จของคนอื่น
บริษัทนายมันอะไรกันน่ะ
กดขี่สุดๆ
ลาออกเลยสิ
นายน่าจะลาออกมาได้แล้วนะ
จะบ้าเหรอ
นี่ฉันเครียดอยู่จริงๆ นะ
ฉันก็แนะนําจริงๆ ไงว่าให้ลาออก
ทนทํางานที่บริษัทแบบนั้นมันงี่เง่าจะตาย
นายนี่มันโง่ชัดๆ
นายเองก็เอาแต่ปากดี อวดชีวิตตัวเองให้ฟังอยู่นั่นแหละ
พอซะทีเถอะ
เถ้าแก่ครับ!
คิดเงิน!
รอฉันก่อนนะ เคนโจะ
ฉันกําลังไปหาแล้ว
จบสิ้นแล้วสินะ
พอนึกถึงชีวิตที่ผ่านมา
ตายแบบนี้ก็ไม่เลวนักหรอก
ขอโทษนะ
ที่รักษาสัญญาไว้ไม่ได้
เกิดอะไรขึ้น
นี่เรา... รอดแล้วเหรอ
เสียงอะไรน่ะ
เอาละ
โอเค
เกิดอะไรขึ้นน่ะ
พวกซอมบี้หายไปแล้วเหรอ
นี่มันเรื่องอะไรกัน
เคนโจะ...
อากิระ...
นายมาจริงๆ ด้วย
เคนโจะ!
นายพูดถูกมาตลอด
ฉันน่าจะลาออกจากบริษัทพรรค์นั้นซะ
แต่แทนที่จะฟังคําแนะนําของนาย
ฉันกลับอิจฉาความสําเร็จและความสุขของนาย
ฉันหงุดหงิดแล้วพาลโมโหใส่นาย
ทั้งๆ ที่เราเป็นเพื่อนกัน... ฉันขอโทษ
ขอโทษจริงๆ ฉันขอโทษนะ
นายอุตส่าห์ถ่อมาถึงที่นี่
เพื่อบอกฉันแค่นั้นน่ะเหรอ
ฉันขอโทษจริงๆ
คือว่า...
จะพูดยังไงดีนะ
ฉันน่าจะ...
พวกมันกลับมาแล้ว
ไม่น่าตะโกนเสียงดังเลย
ทางรอดเดียวคือขึ้นไปข้างบน
เคนโจะ ข้างหลัง!
ไม่ไหวหรอก ต้านไม่ได้แน่ๆ
ดันเอาไว้นะ
แค่นี้ไม่พอหรอก
เดี๋ยวพวกมันก็ออกมาได้
เราจะทํายังไงดี
ทํายังไงดีนะ
เราจะทํายังไงดี
ทํายังไงดี
ฮึ่ย โธ่เว้ย!
เราจะทํายังไงดี อากิระ
เฮ้ย อากิระ!
กระโดดสิ
ตึกข้างๆ อยู่ใกล้พอให้กระโดดข้ามไปได้
หา ไม่นะ
เรากระโดดไม่ถึงหรอก
ไม่มีทางเด็ดขาด
เฮ้ย อากิระ
เดี๋ยวลองกระโดดดูก็รู้เอง
อากิระ!
เป็นอะไรหรือเปล่า
ว่าไงล่ะ
ว่าไงงั้นเรอะ
นายมันโคตรบ้าระห่ําเลย
รีบๆ ข้ามมาเถอะน่า
เคนโจะ
อากิระ
ฉันรู้ว่านายอุตส่าห์มาช่วย แต่ขอโทษนะ
ฉันว่าฉันกระโดดไม่ไหวหรอก
ฉันมีเรื่องที่อยากบอกนายทิ้งท้ายเอาไว้ อากิระ
ความจริงแล้ว...
ฉันไม่ได้สนุกกับงานเลยสักนิด
วันแล้ววันเล่า ฉันต้องฝืนยิ้มให้คนอื่น ทั้งๆ ที่กําลังโกหกพวกเขา
ฉันหลอกให้พวกเขาทําสัญญาที่เสียเปรียบ
คําชมจากพวกหัวหน้า การได้รับการยอมรับจากบริษัท
นางแบบสวยๆ ที่ฉันเคยคบ
การได้กินข้าวกับนักการเมืองคนใหญ่คนโต หรือนักกีฬาชื่อดัง...
ไม่ได้ทําให้ฉันมีความสุขเลยสักนิด
ฟังนะ อากิระ
ฉันก็แค่อวดเบ่งไปอย่างนั้นแหละ
ฉันแค่โกหกตัวเองเพื่อกลบช่องว่างในใจ
ฉันก็เลยเสแสร้งทําเป็นสนุก
ฉันมันคนห่วยแตก ดีแต่โอ้อวดไปวันๆ
ฉันต่างหากที่ต้องขอโทษ
ฉันขอโทษจริงๆ นะ
ฉันขอโทษ!
ก็แน่อยู่แล้วสิ
ไอ้นิสัยชอบสร้างสีสันของนาย
ก็ทําไปเพราะอยากให้ทุกคนสนุกอยู่เสมอนี่นา
ใช่แล้ว
ฉันอยากทํางานที่สร้างความบันเทิง ให้ลูกค้าได้จากใจจริง
ที่จริงแล้ว
ฉันอยากเป็นดาราตลกต่างหาก!
ถ้าอย่างนั้น
ก็ลาออกซะสิ แล้วมาเป็นดาราตลกตอนนี้เลยไง
ดูฉันเป็นตัวอย่างนี่
เราควรรับฟังคําแนะนําของเพื่อนเสมอนะ
ถ้านายเป็นดาราตลก ก็เตรียมตัวแสดงให้เห็น ว่านายกระโดดข้ามมาได้สิ
ได้!
เฮ้ย อากิระ ช่วยหน่อย
นี่ไม่ใช่มุกนะเฟ้ย
เราจะตายในสภาพนี้เหรอเนี่ย
โป๊ล่อนจ้อนเลยเนี่ยนะ
อากิระ
เอ้า ฮึบ!
เป็นอะไรไป เคนโจะ
นายถูกซอมบี้กัดเหรอ
ไข่ฉันครูดโว้ย!
ไม่นึกว่านายจะแหกปากร้องเป็นเด็กๆ
แถมยังแก้ผ้าล่อนจ้อนด้วย
เจ้าโง่ นั่นเป็นมุกตลกชั้นสูงแนวใหม่ต่างหาก
ได้แรงบันดาลใจ จากการเกิดใหม่เป็นดาราของฉัน
แนวใหม่เหรอ นายก็เล่นมุกแก้ผ้ามาตลอดแหละ
จากนี้ฉันก็จะเล่นมุกนั้นอีกบ่อยๆ
ให้ตาย อยากได้ขึ้นเวทีจริงๆ นะ
นี่ พอจะมีเส้นสาย จากงานในวงการนี้บ้างหรือเปล่า
งานเหรอ งานอะไร ไม่เห็นเคยทํา
แล้วใครมันเคยมีสภาพใกล้ตาย เพราะบริษัทกดขี่แรงงานกันฮึ
สภาพนายตอนนั้นเยินกว่าซอมบี้ซะอีก
อะไรเล่า
นายนั่นแหละ ดาราตลกเนี่ยนะ
ตลกที่ไหนเขาร้องไห้กัน
เอาเถอะ วันนี้นายสุดยอดจริงๆ นะ
คนที่ลาออกจากงาน ทิ้งทุกอย่าง แล้วเดินหน้าใช้ชีวิตต่อไป
มีแววที่จะประสบความสําเร็จในภายหลังจริงๆ นะ
อย่างพวกเจ้าของธุรกิจหรือศิลปิน
นายอาจจะ...
เป็นคนที่ช่วยเราทั้งหมด ให้รอดพ้นจากเชื้อซอมบี้เลยก็ได้
ฉันเนี่ยนะ
ไม่มีทาง เป็นไปไม่ได้หรอก
เออ ก็คงงั้น
ไม่มีทางหรอกเนอะ
เฮ้ย ฉันเพิ่งคิดมุกใหม่ได้แหละ
คงเป็นมุกที่นายต้องแก้ผ้าด้วยละสิ
(32. นั่งดื่มเฮฮากับเพื่อนซี้)
ตอนต่อไป แอร์โฮสเตส ออฟ เดอะ เดด
คําบรรยายโดย พาฝัน เจริญดี