- โอ๊ยๆ - เข้าใจแล้วน่า
- ปล่อยสิ - เรายอมแล้ว
โทษทีที่แกล้งหมาของหมอนั่น
จะไม่ทําอีกแล้ว
โธ่เว้ย อะไรวะเนี่ย ก็แค่เด็กแท้ๆ
ไปกันเถอะ
ขอบคุณนะ อากิระ
พวกคนชั่วในโลกนี้ไม่มีทางสู้ฉันได้หรอก
ซูเปอร์ฮีโร่ผู้ผดุงความยุติธรรม
อากิไรเกอร์จะจัดการให้เอง!
(35. นึกถึงความฝันสมัยเด็ก)
เฮ้ย อากิระ แย่แล้วละ เป็นแบบนี้ทั้งญี่ปุ่นจริงๆ นะ
ฉันว่าไม่มีเมืองไหน ไม่สิ
ที่ไหนๆ ในประเทศนี้ก็ไม่ปลอดภัยอีกต่อไปแล้ว
ดูเหมือนที่ฮอกไกโด กองกําลังป้องกันตนเองจะสกัดพวกมันได้
หลายหมู่บ้านตามภูเขา ก็ปิดกั้นอุโมงค์ทางเข้าเอาไว้ได้
งั้นครอบครัวฉันก็อาจจะยังปลอดภัยสินะ
พวกเขาอยู่ที่กุนมะ "สุดยอดดินแดนลี้ลับแห่งคันโต" ไงล่ะ
แล้วทําไมถึงตัดสินใจย้อมผมบลอนด์ล่ะ
พอได้เห็นนายทําอะไรที่อยากทํามาตลอด
เลยคิดว่าฉันเองก็ควรทําบ้างน่ะ
เป็นวิธีประกาศอิสรภาพจากงานประจําของฉันไง
แล้วถ้าฉันจะเป็นดาราตลก ผมสีนี้ก็น่าจะเตะตาดีใช่ไหมล่ะ
นี่ เคนโจะ
ฉัน...
อยากลองเป็นซูเปอร์ฮีโร่ดูจัง
- ฉันบอกว่าฉันอยากเป็น... - ได้ยินตั้งแต่รอบแรกแล้วเฟ้ย
"ซูเปอร์ฮีโร่" แบบสไปเดอร์แมนน่ะเหรอ
ใช่แล้ว
เมื่อเช้านี้ฉันนึกถึง ความใฝ่ฝันจากสมัยเด็กขึ้นมาได้
นั่นก็คือ...
ลุยเลย แบบนั้นแหละ
การได้ต่อสู้กับอันตรายและช่วยคนที่เดือดร้อน ในชุดคอสตูมเท่ๆ โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน
ฉันฝันไว้ว่าจะได้เป็นฮีโร่แบบนั้น
เข้าท่าใช่ไหม ไหนๆ เราก็เกิดมาแค่หนเดียวเนอะ
ฮีโร่ผู้ผดุงความยุติธรรม ที่ช่วยคนให้รอดพ้นจากซอมบี้
นายว่าอย่างฉันเนี่ยจะเป็นได้ไหม
ก็ได้แหละถ้านายอยากเป็น แต่นายบินไม่ได้ ยิงใยก็ไม่ได้
ก็จริงอยู่
ฉันเลยค้นคว้าวิธีสู้กับซอมบี้มา
แล้วก็เจอเรื่องนี้เข้า
เข้าใจละ
อย่างนี้นี่เอง
เร็วเข้า ไปกันเถอะ เคนโจะ
มาเริ่มเตรียมตัวกันเลย
หา ตอนนี้เลยเรอะ
อย่างน้อยขอกินอะไรก่อนได้ไหมเล่า
(36. เป็นซูเปอร์ฮีโร่)
(ขยายพันธุ์ในที่เพาะเลี้ยงเป็นครั้งแรก)
ไม่ได้มาที่แบบนี้ตั้งแต่สมัยเด็กแล้วแฮะ
ใช่
อควาเรียมสินะ
เละเทะเชียว
ฉันคงกลัวจนฉี่ราดแหงๆ ถ้านี่เป็นวันแรกที่เชื้อระบาด
ตื่นเต้นดีชอบกลเนอะ ที่ได้เข้ามาในห้องเบื้องหลังของอควาเรียม
ฉันเข้าใจเลย
ความรู้สึกเวลาทําสิ่งที่ไม่ควรทํามันระทึกใจดีเนอะ
ที่นี่เหรอ
- นี่มัน... - ใช่
ตราบใดที่มีชุดนี้ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป
ฉันก็คือซูเปอร์ฮีโร่ไงล่ะ
ไม่ไหวครับ เราไปต่อไม่ได้แล้ว
ระหว่างนี้คงต้องรอจนกว่า พวกซอมบี้แถวนี้จะผละไปเอง
ไม่จริงน่า
ฉันไม่อยากตาย
ไม่เป็นไรใช่...
ไม่นะ!
ใครก็ได้ ช่วย...
ฉันไม่อยากตาย
ฉันยังไม่อยากตาย
(ฉลามขาวในที่เพาะเลี้ยง)
ถ้าไปถึงตรงนั้นได้ก็จะรอดแล้ว
ต้องรอดแน่ๆ
ไม่นะ ฉันไม่อยากตาย
ฉันยังไม่อยากตาย
เป็นอะไรหรือเปล่า คุณหนู
รีบหนีไปตอนที่ยังไปได้เถอะ
แกมาได้แค่นี้แหละ ไอ้พวกซอมบี้
อากิไรเกอร์มาแล้ว!
เป็นไงบ้าง เคนโจะ
เอ่อ... ก็ดูสมกับเป็นซูเปอร์ฮีโร่ดีนะ
- นี่น่ะเหรอที่นายพูดถึง - ใช่
ชาร์คสูทเป็นชุดดําน้ําที่ออกแบบมา เพื่อปกป้องร่างกายจากฟันฉลาม
ใช้ใส่เวลาทําความสะอาดตู้ฉลามหรือจระเข้
มันทําจากตาข่ายไทเทเนียม กับเส้นใยเหล็กกล้าทนแรงดึงสูง
ที่มีคุณสมบัติคล้ายเสื้อเกราะเหล็ก
แม้แต่ฉลามขนาดใหญ่ก็กัดไม่เข้า
อย่างนี้นี่เอง
พูดได้ว่าตราบใดที่ฉันสวมชุดนี้
ซอมบี้ก็ไม่มีทางกัดฉันได้
ฉันเป็นซูเปอร์ฮีโร่ผู้อยู่ยงคงกระพันแล้ว
อยู่ยงคงกระพันงั้นเหรอ
ยังมีคนต้องการความช่วยเหลืออยู่อีก
มาทางนี้
ข้างในอควาเรียมปลอดภัยดี
เธอคนนั้นนี่นา
พี่สาวป้องกันความเสี่ยง
ไม่นึกเลยว่าจะได้เจอเธอที่นี่ ปาฏิหาริย์ชัดๆ
ต้องเป็นพรหมลิขิตแน่ๆ
แต่งคอสเพลย์เหรอ
อากิระ!
โอกาสนี้แหละต้องโชว์ฟอร์ม
ฉันจะแสดงให้เธอเห็นความเท่...
เจ็บโว้ย
- เร็วเข้า มาทางนี้เลย - ทําไมเจ็บขนาดนี้วะเนี่ย
โอ๊ย อย่านะ!
เข้าใจละ
ต่อให้เป็นชุดกันทะลุ ถึงจะป้องกันฟันได้แต่ก็ยังรู้สึกถึงแรงกัดอยู่ดี
เจ็บชะมัด ช่วยด้วย เคนโจะ
ไม่ได้หรอก ก็มีอยู่แค่ชุดเดียวเองนี่
ไม่ต้องห่วงเรานะ
โทษที แต่นายต้องหาทางรอดเอาเองว่ะ บาย
เดี๋ยวสิเฮ้ย!
เคนโจะ!
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
โอ๊ยๆ เลิกดิ้นซะทีสิ
จบซะที
น่าจะไม่เป็นไรไปสักพัก
สายตานั่น...
เธอคงรังเกียจแหงๆ เลย
เป็นซูเปอร์ฮีโร่นี่มันยากจังแฮะ
รอดแล้ว นึกว่าจะตายแล้วซะอีก
อย่างน้อยตอนนี้เราก็ปลอดภัยแล้ว
เคนโจะ
เฮ้ เก่งมาก ฮีโร่
นายมันเฮงซวย
ไม่เอาน่า
สุดท้ายนายก็เป็นฮีโร่ที่ใช้ได้เลยนะ
มีเรื่องอะไรกับเธอเหรอ
ฉันเคยเจอเธอมาแล้วครั้งนึง
งั้นก็ไปคุยกับเธอสิ
หา
บังเอิญจังที่ได้เจอคุณอีก
เอ่อ คือว่า...
เราเคยเจอกันที่ร้านสะดวกซื้อไงครับ
อ๋อ จริงสิ ตอนนั้นเอง...
ครับ
ผมชื่อเท็นโด อากิระ
นี่ต้องเป็นพรหมลิขิตแน่ๆ เลย
- เราน่าจะแลกเบอร์ติดต่อกัน... - อากิระคุงใช่ไหม
ไม่ใช่กงการอะไรของฉันหรอกนะ
แต่นายได้ประโยชน์อะไรจากการช่วยคนอื่นเหรอ
ประโยชน์...
แล้วยังชุดนั้นอีก...
นักจิตวิทยาเรียกมันว่า "การหาอัตลักษณ์"
ปมด้อยหรืออาการขาดความมั่นใจในตัวเอง
มักทําให้คนแต่งตัว หรือทําท่าเลียนแบบฮีโร่ของตัวเอง
มันคือกลไกป้องกันทางจิตอย่างหนึ่ง
พูดสั้นๆ ก็คือ
มันคือสิ่งที่ทําให้คน
ที่มักจะถูกสังคมมองข้าม และรู้สึกว่าตัวเองไร้คุณค่า
อยากจะเป็นฮีโร่กับเขาบ้าง
แทงใจเว่อร์
เดี๋ยวสิ พูดจาแบบนั้นได้ยังไง
อากิระช่วยทุกคนที่นี่ไว้จากซอมบี้พวกนั้นนะ
ครั้งนี้เขาช่วยคนแปลกหน้าจากซอมบี้ได้จริง
ฉันไม่ได้จะปฏิเสธเรื่องที่ว่าเขาช่วยคนไว้ได้
แต่นายเคยนึกถึงอันตราย ต่อคนที่สําคัญสําหรับนายจริงๆ บ้างไหม
เวลาที่นายวู่วามทําอะไร เพื่อชดเชยการขาดความมั่นใจในตัวเอง
ยิ่งกว่านั้น "ฮีโร่" ก็ไม่ใช่ฉายา ที่คนเราจะตั้งให้ตัวเองได้หรอกนะ
สิ่งที่คนเราถือว่าเป็นความยุติธรรม...
อะไรกันเนี่ย
คนอะไรเถียงฉอดๆ แถมยังเรื่องมากขนาดนี้
- ว่าไงนะ ชุดนั่นไม่เกี่ยวอะไร... - แต่เธอก็พูดถูก
- การเป็นฮีโร่จะทําให้เคนโจะเสี่ยงอันตราย - เราพยายามเต็มที่กันอยู่นะ
ฮีโร่คืออะไรกันแน่
ฮีโร่คืออะไร
ยังไงก็เถอะ
ถ้านายยังไม่รู้จักป้องกันความเสี่ยง ก็มีแต่จะทําให้โอกาสรอดของฉันลดลง
ต้องขอผ่าน เรื่องการแลกเบอร์ติดต่ออีกครั้งก็แล้วกัน
เสียงอะไรน่ะ
เดี๋ยวไปดูให้นะ
- เคนโจะ - เอ๊ะ ฉันด้วยเรอะ
ช่วยไม่ได้สินะ
สิ่งที่ฉันควรทําตอนนี้คือ...
อะไรกันน่ะ น้ํา...
เฮ้ย อากิระ
ทางนั้น...
ฉลามเหรอ
เดี๋ยวดิ แต่มันมีขานะ
เออเนอะ
ถ้างั้น...
มันตัวอะไรล่ะ
อะไรน่ะ
เสียงอะไร
ทุกคนหนีเร็ว
ฉลามบุก!
ไม่นะ!
ทํายังไงดี ฮีโร่ต้องทํายังไงในเวลาแบบนี้
ในเวลาแบบนี้...
เอ๊ะ
เราถอยไปตั้งหลักกันก่อนเถอะ
ตัวบ้าอะไรวะนั่น
มันคือฉลามขาว อันดับแลมนิฟอร์มส์ วงศ์แลมนิดาย
ไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น
ทําไมมันถึงมีขาเดินได้ต่างหาก
นักดําน้ําที่มันกินเข้าไปคงกลายเป็นซอมบี้
แล้วพามันเดิน
เดี๋ยวนะ มันสมเหตุสมผลตรงไหนกัน
แล้วฉันจะไปรู้ได้ยังไง
อะไรน่ะ
ทําไมถึงหยุดวิ่งกันล่ะ
ซอมบี้เหรอ มีซอมบี้อยู่ข้างในด้วยเหรอ
เราไปทางนี้ไม่ได้
ฉันแน่ใจว่ามีทางออกฉุกเฉินอยู่อีกทางนะ
ล้อกันเล่นใช่ไหมเนี่ย
ทางนี้ เร็วเข้า
- ทุกคน มาทางนี้ - เร็วเข้า
ฉันไม่อยากตาย
นี่ ใจเย็นๆ
ทนไม่ไหวแล้ว
เร็วเข้า
ปลอดภัยแล้วละมั้ง
อ้าว
พี่สาวป้องกันความเสี่ยงล่ะ
ฉันไม่ผิดนะ ไม่ใช่ความผิดฉัน
ไม่ใช่ความผิด...
ไม่จริงน่า เธอยังอยู่ข้างนอกเหรอ
เอาจริงดิ โธ่เว้ย
เปิดไม่ได้ ประตูเบี้ยวจนเปิดไม่ออก
อากิระ มาช่วยที...
อ้าว
อากิระ
ให้ตายสิ
เพราะงี้แหละฉันถึงเกลียดการทํางานเป็นกลุ่ม
ผู้คนแตกตื่นกันอย่างรวดเร็ว เราน่าจะคิดให้รอบคอบกว่านี้
มาช่วยแล้ว
แกนี่มัน... อย่าดิ้นสิวะ
อากิระคุง
ทําไมกัน
นายมาทําอะไรที่นี่
ไม่เห็นหรือไง
ก็มาช่วยคุณไงล่ะ
นายบ้าไปแล้วแน่ๆ ต้องทุ่มเททําขนาดนี้ไปเพื่ออะไร
เลิกคิดหาเหตุผลซะทีเถอะ
เวลาหิว เราก็อยากกินให้ท้องอิ่ม
ถ้าเจอสาวน่ารัก ก็แค่อยากเข้าไปทําความรู้จัก
ถ้าเจอคนต้องการความช่วยเหลือ ผมก็แค่อยากเป็นฮีโร่
ไม่เห็นต้องมีเหตุผลมารองรับทุกอย่างเลย
ถึงอย่างนั้น
ถ้านายตายก็จบกันเลยนะ
ทําไมต้องทุ่มเททําสิ่งที่อยากทําถึงขนาดนั้นด้วยล่ะ
มีแผนยังไงล่ะ
ยังไม่มีหรอกครับ
ว่าแล้วเชียว
- มันมาแล้ว - ครับ
แย่แน่
เรามาที่นี่โดยไม่คิดหน้าคิดหลัง แต่ไม่มีโอกาสสู้ได้เลย
- เราจะทํายังไงดี ทํายังไง... - อากิระคุง
ฉันคิดแผนออกแล้ว
เป็นความคิดที่งี่เง่าจนฉันเองก็ไม่อยากจะเชื่อ
นายอยากเสี่ยงดูไหม
ครับ
เดี๋ยวนะ สองคนนั้นทําอะไรกันอยู่
เราต้องช่วยพวกเขา
ต้องทําอะไรสักอย่าง
โธ่เว้ย
นี่เรา...
ว่าแล้วเชียว ไม่ใช่ที่นี่ อากิระคุง
ครับ อยากให้ผมถ่วงเวลาไว้ใช่ไหม
เข้ามาเลยสิ
เกือบไปแล้ว
กระเปาะลอเรนซินีเหรอ
ใช่แล้ว ฉลามมีอวัยวะรับความรู้สึกอยู่ที่หัว
ที่ตรวจจับประจุไฟฟ้าขนาดเล็ก ได้ถึงเศษหนึ่งส่วนล้านโวลต์
มันใช้อวัยวะส่วนนั้นจับปลาตัวเล็กๆ โดยการตรวจเจอสนามไฟฟ้า
ที่กล้ามเนื้อของเหยื่อพวกนั้นผลิตออกมา
ถ้าอวัยวะที่ไวต่อสิ่งกระตุ้นนั่นถูกกระแสไฟฟ้า จากกล้ามเนื้อของมนุษย์ปะทะเข้าโดยตรง
น่าจะทําให้ฉลามสับสนพอจนล้มมันได้
งั้นถ้าเราเล็งจู่โจมตรงจุดนั้น...
ใช่ แต่ก็ยังวางใจไม่ได้อยู่ดี
ฉันอยากมีของที่สร้างกระแสไฟฟ้า ได้รุนแรงมากกว่านี้
นี่ไงล่ะ
ยังต้องถ่วงเวลาให้นานกว่านี้
ปัดโธ่เว้ย
ขยับไม่ไหว...
เฮ้ย!
มองมาทางนี้สิ ไอ้ฉลามเวรตะไล
ก้นน่าเขมือบใช่ไหมล่ะ
ถ้าแน่จริงก็มากัดเลยสิ
เคนโจะ
ไม่นะ คิดดูอีกที อย่ากินฉันนะโว้ย
ฮีโร่คืออะไรกันแน่
ฮีโร่...
คืออะไร
ฮีโร่คือ...
อากิระคุง
เป้าหมายของเราคือกระเปาะลอเรนซินี
ใช้กระแสไฟจากถ่านไฟฉาย เพื่อให้ได้ประสิทธิภาพสูงสุด
จะใช้กับฉลามซอมบี้ได้หรือเปล่า
ฉันไม่รู้เลย แต่ว่า...
ไม่ลองก็ไม่รู้ละเนอะ
หมัดสายฟ้า
ฟาดเปรี้ยง!
เป็นไงล่ะ พี่สาว เคนโจะ
นายทําสําเร็จ สุดยอดซูเปอร์ฮีโร่จริงๆ
ไม่ใช่กงการอะไรของฉันหรอกนะ
แต่ตั้งชื่อท่าได้เห่ยชะมัด
ทําไมถึงออกมาเงียบๆ ล่ะ
วันนี้นายคือฮีโร่ตัวจริงนะ
(36. เป็นซูเปอร์ฮีโร่)
ไม่เป็นไร ฮีโร่ไม่หวังสิ่งตอบแทนอยู่แล้ว
แล้วเธอล่ะ
ไม่ไปกับพวกเขาจะดีเหรอ
เราก็แค่นั่งรถบัสคันเดียวกันไปที่ท่าเรือ
อีกอย่าง ฉันก็ไม่อยากอยู่กับคนกลุ่มใหญ่แล้ว
เอ๋ เธอกับอากิระเป็นทีมที่ยอดเยี่ยมออก
คุณจะทํายังไงต่อครับ โอกาสนี้ขอแลก...
ไม่มีทาง
คงไม่ได้สินะ
เจ้าโง่ อย่าเพิ่งถอดใจสิ
ฟังนะ ลูกตื๊อจะยิ่งได้ผลหลังจากถูกปฏิเสธ
ก็เหมือนงานขายไงล่ะ
ฉันไม่เคยเป็นพนักงานขาย...
ไม่ได้หมายถึงอย่างนั้น
เป็นอะไรไป
ลืมอะไรเหรอครับ
(100 สิ่งที่อยากทําก่อนจะกลายเป็นซอมบี้)
เรื่องสําคัญอันดับหนึ่งของฉัน คือการทําสิ่งที่ต้องทําเพื่อไม่ให้กลายเป็นซอมบี้
แต่นายสองคนแค่ทําสิ่งที่อยากทํา ก่อนจะกลายเป็นซอมบี้
วิธีการของเราเข้ากันไม่ได้
อีกอย่างนะ
ทั้งๆ ที่เตือนแล้ว
นายก็ยังทําให้คนสําคัญของนายต้องเสี่ยง เพื่อช่วยคนแปลกหน้าอย่างฉัน
มีกี่ชีวิตก็ไม่พอหรอกถ้าต้องร่วมมือกับ...
ครับ แต่ว่า...
ตอนนี้พี่สาวก็เป็นคนสําคัญสําหรับผมแล้วนะ
ถึงจะไม่ได้พยายามเป็นฮีโร่ ผมก็จะช่วยคุณอยู่ดีแหละ
อ้าว พี่สาวครับ
เป็นอะไรไป
แล้วพี่สาวจะไปไหนต่อเหรอ
เอาเป็นว่า...
ที่ไหนก็ตามที่ฉันจะหา สถานที่ปลอดภัยและยังชีพอยู่ได้
ไม่รู้ว่าที่ปลอดภัยแบบนั้นจะมีอยู่จริงหรือเปล่านะ
จริงสิ
นี่คิวอาร์โค้ดของฉัน
ฉันแน่ใจว่าเราจะไม่มีวันได้เจอกันอีก
ถ้าให้เบอร์ติดต่อไปก็คงไม่เสี่ยงอะไรนักหรอก
(มิคาซึกิ ชิซุกะ เพิ่มเพื่อน)
คุณมิคาซึกิ ชิซุกะงั้นเหรอ
หวังว่าจะได้เจอเธออีกนะ
ทีนี้เอาไงต่อดีล่ะ
นั่นสินะ
รู้ตัวอีกทีเราก็ย้ายมาอยู่ที่นี่ได้เจ็ดปีแล้ว
ได้เจอเคนโจะที่มหาวิทยาลัย
และได้ลิ้มรสความสิ้นหวังสุดขีด จากการทํางานในบริษัทกดขี่แรงงาน
เรามาที่นี่แล้วก็ได้ตื่นตา กับความสวยหรูของเมืองใหญ่ แต่ว่า...
ฉันอิ่มตัวกับโตเกียวแล้วละ
ฉันอยากให้พ่อแม่ได้เห็นว่าฉันสบายดี
งั้นก็ไปกันเลยสิ
ใช่ ไปที่สุดยอดดินแดนลี้ลับแห่งคันโต ไปกุนมะกันเถอะ!
ตอนต่อไป แคมปิ้งคาร์ ออฟ เดอะ เดด
คําบรรยายโดย พาฝัน เจริญดี