หน่วย สิบ ร้อย พัน หมื่น แสน...
สุดยอด นาฬิกาข้อมือทองคําแท้นี่อย่างแจ่มเลย
อย่างเราไม่มีปัญญาซื้อเองได้แน่
เงินเดือนที่บริษัทกดขี่นั่นต่ําเตี้ยอย่างกับอะไร
เฮ้ย นี่ อากิระ
ดูนี่สิ
แสน ล้าน...
ทองคําแท้เนี่ย
แพงโหดจริงๆ เนอะ
(15. ใส่นาฬิกาข้อมือทองคําแท้)
น้ําหมดแล้วละ เคนโจะ
ว่าแล้ว ไฟก็ดับด้วย ทั้งเมืองมืดตึ๊ดตื๋อหมดเลย
ปั๊มน้ําคงหยุดทํางานตอนไฟดับละมั้ง
สถานีฐานก็หยุดทํางานด้วย ฉันเข้าเน็ตไม่ได้
ถึงมือถือจะมีแบตก็รับข่าวสารไม่ได้อยู่ดี
อาจจะเหลือเราอยู่แค่สองคน ในเมืองใหญ่เมืองนี้เลยก็ได้
ซอมบี้เพิ่มจํานวนขึ้นเรื่อยๆ ทุกวัน
แถมยังตุนอาหารกับน้ําได้ยากขึ้นด้วย
อาจจะถึงเวลาให้เราเริ่มทําตัวจริงจังแล้วละมั้ง
อาหารกับที่อยู่ที่ปลอดภัยเหรอ
ฮีโร่ก็ไม่ได้อาหารเป็นค่าตอบแทน
หรือเราควรไปทําไร่ทํานาในชนบท หรือล่าสัตว์ดี
ร้านราเม็งจะอยู่รอด ในยุคซอมบี้ครองโลกได้ไหมนะ
ถึงจะลาออกจากบริษัทกดขี่มาแล้ว เราก็ยังต้องทํางานอยู่ดี
ยังมีงานอะไรที่เราจะอยากทําอยู่หรือเปล่าเถอะ
ช่างมันก่อน ดูนั่นสิ เคนโจะ
สุดยอดไปเลย
โตเกียวก็ไม่เลวนักหรอก
ไฟดับทั้งเมืองก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่เนอะ
ทําให้คิดถึงความทรงจําเก่าๆ เลย
พวกท่านต้องยังอยู่ดีแน่ๆ
นั่นสินะ
เราไปบ้านเกิดฉัน ที่ไม่ได้กลับไปนานแล้วกันเถอะ ไปกุนมะกัน
เอาของไปนิดเดียวพอนะ
รู้แล้วน่า
น้ํา อาหารกระป๋อง แปรงสีฟัน กรรไกรตัดเล็บ เจ็ทบอยล์ ชุดหม้อสนาม...
ค่อยไปหากางเกงในเอาไว้เปลี่ยน ตามร้านสะดวกซื้อได้แหละเนอะ
ไม่สิ ต้องเตรียมให้พร้อม เผื่อจะได้เล่นจ้ําจี้กับสาวที่ไหนสักคืน
ไหนว่าให้เอาไปนิดเดียวไงวะ
นั่นเก็บของไปน้อยแน่เรอะ
บ๊ายบาย ชีวิตนักศึกษา
บ๊ายบาย ชีวิตพนักงานบริษัท
บ๊ายบาย โตเกียว
บ้านพ่อแม่นายอยู่ไกลแค่ไหนน่ะ
ปกติก็ขับรถไปสามถึงสี่ชั่วโมง แต่ไม่รู้ถนนหนทางตอนนี้เป็นไงนะ
อาจจะใช้เวลานานก็ได้ ก็เลยมีของที่ฉันอยากหามาให้ได้ด้วย
หมายถึงปืนจริงเหรอ
ไม่ใช่
ครบครันด้วยห้องครัวกับห้องน้ํา
พื้นที่ไร้ซอมบี้ที่เราไม่ต้องเป็นกังวล
เพื่อนคู่ใจสําหรับการเดินทางแสนสบาย ที่เราจะเข้านอนเมื่อไหร่ก็ได้
บ้านติดล้อแห่งความฝัน และจิตวิญญาณของการผจญภัย
แคมปิ้งคาร์เป็นวิธีเดินทางวิธีเดียว ในยุคซอมบี้ครองโลกไงล่ะ
เข้าท่าใช่ไหม ไหนๆ เราก็เกิดมาแค่หนเดียวเนอะ
เราเดินทางด้วยแคมปิ้งคาร์กันได้ไหม
ไอเดียโคตรแจ่มเลย
(งานแสดงแคมปิ้งคาร์)
เอ๊ะ
อ๊ะ
คุณชิซุกะ
เราเจอกันบ่อยจังนะ
จะว่าไป เธอก็บอกไว้ว่าจะออกนอกเมืองนี่นา
บังเอิญจัง
ไม่คิดว่าจะเจอกันอีกเร็วขนาดนี้
ไม่ใช่แค่สองครั้ง แต่สามครั้งแล้วนะ
นี่ต้องเป็นพรหมลิขิตแหงๆ
ไหนๆ ก็มาที่นี่แล้ว อยากไปกุนมะกับพวกเรา...
มีกี่ชีวิตก็ไม่พอหรอกถ้าต้องร่วมทางไปกับพวกนาย
ยังไงก็ไม่มีประโยชน์อะไร ให้จับมือเป็นพันธมิตรกัน
ขอบคุณที่เสนอนะ แต่ฉันต้องขอปฏิเสธ
ชิซุกะจังมีใบขับขี่หรือเปล่า
ไม่มี แต่ตอนนี้เป็นสภาวะฉุกเฉิน
ฉันก็เลยคิดได้ว่าวิธีเดินทางระยะไกลที่ดีที่สุด
โดยที่ไม่ต้องเสี่ยงคงจะเป็นแคมปิ้งคาร์
บางครั้งเราก็เห็นรถพวกนั้นในหนังซอมบี้
ไม่นึกเลยแฮะว่าเธอจะเป็นแฟนหนังซอมบี้
เปล่านะ ฉันแค่ดูหนังไว้เป็นกรณีศึกษาต่างหาก
ราวๆ ร้อยเรื่องได้
นั่นเข้าข่ายแฟนพันธุ์แท้แล้วไหม
ยังไงก็เถอะ แคมปิ้งคาร์เป็นวิธีเดินทางหลักๆ ในยุคซอมบี้ครองโลก
เนอะๆ ผมก็เคยพูดแบบนั้นแหละ คุณน่าจะมากับเราจริงๆ...
ขอบคุณที่เสนอ แต่ฉันต้องขอปฏิเสธ
แต่เธอไม่มีใบขับขี่ใช่ไหมล่ะ
นั่นน่ะสิ
ถ้าทําเรื่องที่ไม่ถนัดอย่างการขับรถ จะไม่เสี่ยงยิ่งกว่าเดิมเหรอครับ
ฉันแน่ใจว่าเธอเห็นประโยชน์ ของการจับมือเป็นพันธมิตรกันแน่
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ...
ไปด้วยกันสามคนต้องยิ่งสนุกแน่ๆ
นั่นไม่เกี่ยวกับปัญหาตอนนี้เลยนะ
ไปด้วยกันสามคนก็ยิ่งปลอดภัยไง
ไปกันเถอะ
(ทางเข้างานแสดงแคมปิ้งคาร์)
- งานแสดงแคมปิ้งคาร์ สุดยอดเลย - งานแสดงแคมปิ้งคาร์ สุดยอดเลย
เจ๋งเป็นบ้า
เท่สุดๆ ไปเลย
บ้าไปแล้ว นี่มันอะไรกัน บ้าไปแล้วแน่ๆ
ทําไมถึงมีล้อตีนตะขาบล่ะ แล้วทําไมถึงเป็นทรงสามเหลี่ยม
คันนี้มีเครนติดอยู่ด้วย
แม่เจ้าโว้ย เอาไว้ดึงอะไรน่ะ เอาไว้ดึงอะไร
เสื่อทาทามิ
ห้องแนวญี่ปุ่นเหรอ เอาไว้เป็นห้องชงชาใช่ไหม
จะทํายากแค่ไหนกันเนี่ย
อ่างจากุซซี่
มีอ่างจากุซซี่ในรถด้วย โอ้โฮ
อ่างจากุซซี่
ถ้าคํานึงเรื่องความคล่องตัว กับความเร็วในเหตุฉุกเฉิน
ก็ต้องใช้รถขับเคลื่อนสี่ล้อ เพราะมันมีสมรรถนะสูงสุด
ถ้าต้องวิ่งทั้งบนถนนและทางกันดาร รถเอสยูวีขนาดกลางก็คงใช้ได้
และถ้าพิจารณาเรื่องที่ว่า อาจจะหาเชื้อเพลิงเติมได้ยาก
ก็ควรใช้รถไฮบริดครอสโอเวอร์
ยิ่งกว่านั้น ในแง่ของความทนทาน ก็ควรใช้รถนําเข้า
ที่มีส่วนรองรับแรงกระแทก ดีกว่ารถผลิตในประเทศ
งั้นเอาแบบคันนี้น่าจะเหมาะที่สุด
อะไรวะเนี่ย
ยี่สิบล้านเหรอ
แคมปิ้งคาร์ราคา 20 ล้านกว่าๆ เชียวเรอะ
เอาคันนี้แหละ
คันนี้แหละที่อยากได้
รถใหญ่แบบนั้นจะฝ่าไปบนถนน ที่มีรถราจอดทิ้งระเกะระกะได้ยังไง
เราจะใช้คันนี้ นี่คือคําขาด
หา
คันนั้นก็เท่อยู่หรอก แต่หน้าตาไม่เหมือนแคมปิ้งคาร์สักนิด
ไม่เหมือนสักนิด
ก็แค่รถธรรมดาชัดๆ เลย
ชัดๆ เลย
อย่างน้อยก็เลือกคันที่ เปิดหลังคาขึ้นเป็นเต็นท์ได้เถอะ
นอนในรถเปิดหลังคาอ้าซ่า ก็เหมือนเสนอตัวเป็นอาหารซอมบี้น่ะสิ
ไม่เอาน่า
ถ้าเอาแต่ทําเฉพาะเรื่องที่ควรทํา ชีวิตก็น่าเบื่อแย่เลย
ชิซุกะจัง พนันเลยว่า ต้องมีรถสักคันที่นี่ที่จะทําให้เธอคลั่งไคล้ได้
เราอยู่ในสถานการณ์วิกฤตกันนะ เรื่องอะไรฉันจะลดตัวไปเลือกรถเพราะ...
ธีมสีเข้มเข้าชุดกันกับไฟแบบซ่อน
โซฟาลายดอกผักตบชวากับผ้าม่านลายมัดหมี่
การตกแต่งภายในนี่มันอะไรกัน อย่างกับโรงแรมหรูในบาหลี
ไม่นะ เลิศสุดๆ ไปเลย
ชักจะอยากได้ซะแล้วสิ
ว่าแล้วว่าต้องมีคันที่เธออยากได้
บ้าสิ เมื่อกี้ไม่นับนะ
รถต้องขึ้นอยู่กับความฝัน และจิตวิญญาณของการผจญภัย
ความปลอดภัยกับประโยชน์ใช้สอยต่างหาก
แย่ละ พวกมันเจอเราแล้ว
เราคุยกันดังเกินไปแหง
ทํายังไงดีล่ะ
จะคันไหนก็ช่างแล้ว รีบขึ้นรถก่อนเถอะ
กุญแจรถล่ะ
เสียบไว้อยู่แล้ว
ติดสิวะ ติดสิ
(17. นั่งแคมปิ้งคาร์)
ถนนเงียบจนน่าขนลุกเลยแฮะ
ปกติทางหลวงจะมีรถแออัดในวันธรรมดา
คนคงไม่ทันได้หนีก่อนที่เชื้อจะแพร่ระบาด
ไม่เคยมีไวรัสชนิดไหนในประวัติศาสตร์ ที่ระบาดรวดเร็วขนาดนี้
คุณชิซุกะคิดว่านี่เป็นไวรัสเหรอครับ
ความก้าวร้าวเกิดจาก ความเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมนที่ส่งผลต่อสมอง
สิ่งเดียวที่ทําแบบนั้นได้ก็น่าจะเป็นไวรัสนั่นแหละ
การวิเคราะห์ข้อมูลการระบาด และระบุวิธีการแพร่เชื้อ
จะช่วยให้เราคิดหาวิธีที่อาจใช้ตอบโต้ได้
และมีทางแก้อื่นๆ ที่เป็นไปได้อีกมากมาย
ถ้าเราสร้างวัคซีนได้ เราก็จะต้านไวรัสอันตรายได้ทุกชนิด
ตามหลักแล้ว โลกยังไม่จบสิ้นหรอกนะ
เรายังมีความหวังอยู่
เท่ากับว่าที่ไหนสักแห่งตอนนี้
ก็มีคนที่กําลังหาทางหยุดยั้งการติดเชื้อ และช่วยโลกอยู่สินะครับ
ไม่รู้สินะ
แต่อย่างน้อยก็ไม่เกี่ยวอะไรกับคนแบบเรา ที่ได้แต่กระเสือกกระสนเอาตัวรอด
จากซอมบี้ไปวันๆ ใช่ไหมล่ะ
เราใกล้จะพ้นเขตไซตามะแล้ว
ใกล้ถึงกุนมะแล้วละ
ก่อนอื่นนะ ฉันหิวจะแย่แล้ว
เราแวะหาอะไรกินที่เซอร์วิสแอเรียกันดีกว่า
ใกล้จะมืดแล้วด้วย งั้นวันนี้ก็พักกันก่อนเถอะ
ตกลง จะได้ค้างคืนแรกในแคมปิ้งคาร์แล้ว
อะไรเนี่ย
เคนโจะ
เป็นอะไรหรือเปล่า
เกิดอะไรขึ้น
กับดักหนามเหรอ
อะไรน่ะ
นี่มันอะไรกัน
แหม ดูสิว่าใครมา เท็นโดไม่ใช่เรอะนั่น
นายโดดงานมาทําอะไรถึงที่นี่ล่ะ
คุณคือ...
หัวหน้าโคสุงิ
บอกแล้วไงว่าเดดไลน์ตั้งแต่เช้าตรู่
ทําไมยังทําไม่เสร็จซะที เท็นโด
เอ๊ะ แต่หัวหน้าครับ เมื่อวานคุณบอกว่าผมมีเวลาถึงคืนนี้
ฉันถามความเห็นแกหรือไงวะ
ให้ตายสิ แกมีแต่จะเพิ่มงานให้ฉัน
นี่หาเรื่องกันเหรอ จะหาเรื่องกับหัวหน้าหรือไง
ถ้าฉันซึมเศร้าไป แกจะทํายังไง
เอ่อ...
เป็นอะไรไปล่ะ
คอสกี้ส์
ทีมเบสบอลเหรอ
ไม่นึกเลยแฮะว่านายจะรอดจากวันสิ้นโลกมาได้
หัวหน้า ดีใจที่เห็นคุณสบายดีเหมือนกันนะครับ
อะไรกันเนี่ย
ท้องไส้ปั่นปั่วน หายใจไม่ออก
ดูท่าว่านายจะตกที่นั่งลําบากอยู่ทีเดียวนะ
ยางแบนแบบนั้นไม่น่าจะเดินทางต่อได้หรอก
แล้วก็น่าจะรีบทําแผลให้เพื่อนด้วย
อยากให้ฉันช่วยไหมล่ะ เท็นโด
โชคดีนะที่เซอร์วิสแอเรียของเรา
มีทั้งอาหาร ยางอะไหล่ กับอุปกรณ์การแพทย์ครบครัน
เราจะช่วยเปลี่ยนยาง และพาเพื่อนนายไปทําแผลให้
หัวหน้า
ฉันแค่ดีใจที่ได้เจอนายอีกครั้ง
ในวันสิ้นโลกแบบนี้น่ะ
ไม่ต้องกังวลอะไรอีกแล้วละนะ
ในฐานะหัวหน้าเก่า ฉันไม่มีวันทอดทิ้งอดีตลูกน้องได้ลงคอหรอก
ปล่อยให้ฉันจัดการเอง
หัวหน้าครับ
- ขอบ... - แต่เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนนะ เท็นโด
สนใจจะกลับมาทํางานให้ฉันอีกไหมล่ะ
เอ๊ะ
อะไรนะ
- แต่ว่า... - อย่างนี้นี่เอง นี่เป็นแผนต้มตุ๋นของคุณสินะ
คุณใช้เจ้านั่นทําลายยานพาหนะของคนอื่นๆ
ทําให้บาดเจ็บและเป่าหูเมื่อพวกเขาไร้ทางสู้
จากนั้นก็หลอกใช้แรงงานราคาถูก
นั่นเป็นข้อกล่าวหาที่รุนแรงทีเดียวนะ สาวน้อย
โลกนี้ไม่มีกฎหมายอะไรอีกต่อไปแล้ว
ช่วยไม่ได้ที่เราต้องวางกับดักไว้ เพื่อปกป้องเพื่อนๆ ที่เรารัก
จากพวกโจรใจโหด
หวังว่าจะเข้าใจนะ
เหลือเวลาไม่มากแล้ว
เสียงอึกทึกเมื่อกี้ล่อพวกมันมาที่นี่
แค่สองวัน เท็นโด
นายต้องช่วยเราทํางานเล็กๆ น้อยๆ แค่สองวันเท่านั้น
ฉันแน่ใจว่านายจะกลับมา ทํางานให้ฉันอีก ใช่ไหมล่ะ
คือ...
แต่ว่า...
ยังไงก็เถอะ...
คงไม่อยากให้เพื่อนกลายเป็นอาหารซอมบี้ใช่ไหม
เข้าใจแล้วครับ
ถ้าแค่สองวัน ผมก็ยินดีจะทํางานให้คุณอีกครับ
ดีมาก
เราตกลงทําสัญญากันแล้วนะ
(คามิซาโตะ ทางออก)
ขอต้อนรับสู่บริษัทของฉัน
ตั้งแต่วันนี้ไป นายมีหน้าที่ขนของลงจากรถ
และคอยซ่อมรั้วกั้นให้แข็งแรง
งานง่ายๆ ที่ใครก็ทําได้
ไม่เป็นไรหรอกน่า
นายยังไม่มีประสบการณ์ก็คงทํางานลําบากหน่อย
แต่เพราะเราสั่งสมความไว้วางใจ กันมานานหลายปี
เดี๋ยวนายก็กลับมาคุ้นเคยกับงานเองแหละ
ครับ
(ชุดปฐมพยาบาล)
คิดว่าไม่มีกระดูกหักนะ
แต่ระหว่างนี้นายควรนอนพักก่อน
โธ่เว้ย
ฉันผิดเองที่อากิระต้อง...
พวกมันวางแผนไว้หมดแล้ว
นายไม่ผิดหรอก
เวรเอ๊ย
ถ้าเราเปลี่ยนยางเองได้ก็คงได้ไปจากที่นี่แล้ว
เราแค่ต้องทนอยู่ที่นี่ไปสองวันสินะ
ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงก็ดีสิ
แขนบวมหมดแล้ว
เมื่อไหร่จะเสร็จเนี่ย
เหมือนได้กลับไปทํางานเก่าไม่มีผิด
ไม่สิ ไม่ใช่แบบนั้นหรอกน่า
เราไม่ใช่ตัวเราเมื่อสมัยก่อนแล้ว
เราตัดสินใจแล้วใช่ไหมล่ะ ว่าในที่สุดก็จะใช้ชีวิตตามใจชอบ
ทุกคนต่างก็ทํางานหนักท่ามกลางอากาศร้อนๆ
เบียร์จ๋า เบียร์จ๋า
ถ้าแช่เย็นตอนนี้ จะเย็นทันตอนมื้อค่ําหรือเปล่านะ
ต้องทําให้ทุกคนดีใจแน่ๆ
เฮ้ย เท็นโด
หัวหน้า
หน้าที่นายไม่ได้อยู่ตรงนี้นะ
มาทําอะไร...
เฮ้ย ฉันสั่งให้ทําแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
เอ่อ... คือว่า
ผมแค่ทําเพื่อทุกคนน่ะครับ
อีกแล้วเหรอ ทําไมกัน
เวลาหัวหน้ายืนอยู่ตรงหน้า เราก็คิดอะไรไม่ออกเลย
เอาเบียร์เย็นๆ ให้พวกนั้นดื่ม ก็มีแต่จะเปลืองไฟเปล่าๆ น่ะสิ
ขืนลองดีแบบนี้อีก นายไม่...
อะไรน่ะ คุณโคสุงิ
เบียร์นี่นา
เอ๊ะ
นี่เตรียมไว้ให้เราเหรอครับ
คุณให้เราดื่มแต่ของถูกแบบอุ่นๆ มาตลอดนี่นา
ทําไมคราวนี้เปลี่ยนใจล่ะ
ใช่
ฉันเพิ่งสั่งให้เท็นโดแช่เบียร์ไว้ให้พวกนายคืนนี้น่ะ
แน่นอนว่ามีพอให้ทุกคนที่นี่เลย
คืนนี้เราจะจัดปาร์ตี้ต้อนรับเท็นโดกับเพื่อนๆ กัน
พวกนายจะได้พักเอาแรงหลังจากเหนื่อยมาทั้งวัน
แค่น้ําใจตอบแทนเล็กๆ น้อยๆ ที่พวกนายอุตส่าห์ทุ่มเททํางาน
ให้บริษัททั้งวันทั้งคืนไงล่ะ
คุณโคสุงิใจดีชะมัด
ดีใจจังที่ตามคุณมาด้วย
พอเถอะน่า ยอกันแค่ไหนก็ไม่ได้อะไรหรอกเฟ้ย
นั่นอะไรน่ะ
คุณใช้ซอมบี้ลากของให้งั้นเหรอ
พวกมันเป็นแรงงานชั้นดีถ้ารู้จักวิธีใช้
พวกมันคือเครื่องมือของบริษัท
เป็นแค่เครื่องมือที่ไม่มีเจตจํานงของตัวเอง และคิดอะไรเองไม่ได้
แค่ต้องหุบปากแล้วทํางานไปเรื่อยๆ
เครื่องมือ
ดังนั้นเท็นโด
นายเองก็เป็นแค่เครื่องมือเหมือนพวกนั้นน่ะแหละ
ดูเหมือนว่า
นายจะคิดว่าตัวเองมีปัญญา ทําอะไรวิเศษวิโสได้งั้นสินะ
แต่นายมันไร้ค่ายิ่งกว่าที่นายคิดอีก รู้หรือเปล่า
อย่างดีที่สุดก็ได้แค่ทําตามคําสั่งฉัน
แล้วรู้จักทําตัวให้มีประโยชน์ อย่างซอมบี้พวกนั้นซะบ้างเถอะ
เครื่องมือชั้นต่ําแบบนาย แค่ใช้แรงงานแล้วดื่มเบียร์อุ่นๆ ราคาถูกไปซะ
ไว้นานๆ ทีคงได้ดื่มเบียร์เย็นๆ บ้าง
แค่นั้นก็สุขโขยิ่งกว่าอะไรแล้วใช่ไหม หรือจะเถียงล่ะ
ถ้าเข้าใจแล้วก็ทําตัวเป็นขี้ข้าที่เชื่อฟัง หุบปากเงียบไว้แล้วกลับไปทํางานซะ
เข้าใจไหม ไอ้เครื่องมือชั้นต่ําเฮงซวยเอ๊ย
วันนี้อากิระดูแปลกๆ ไปไหม
ฉันรู้ว่าหมอนั่นเป็นหัวหน้าเก่าของเขา แต่ทําไมต้องทนให้โขกสับแบบนั้นล่ะ
เราไม่มีทางลืมได้น่ะสิ
ถึงสมองจะรู้ว่าพวกนั้นกดขี่ข่มเหงเราแค่ไหน...
หัวใจก็ไม่มีวันลืม
ความหวาดกลัวไปได้หรอก
ตอนต่อไป เซอร์วิสแอเรีย ออฟ เดอะ เดด
คําบรรยายโดย พาฝัน เจริญดี