เริ่มเป็นทรงขึ้นมาแล้ว
เพราะอากิระคุงผมสั้น
เราก็ต้องต่อผมเข้าไปก่อนเพื่อเพิ่มความหนา
แล้วใช้เข็มถักผมปลอมรวมเข้ากับผมจริง
สุดท้ายก็เก็บเส้นผมที่ชี้ออกมา เข้าไปให้แน่นอยู่ทรง และก็เสร็จเรียบร้อย
ตั้งแต่วันนี้ไป ฉันคือ...
ชาวไร่หัวเดรดล็อก
(5. ลองทําผมเดรดล็อก)
เอ๋ เคยทํางานที่ร้านทําผมเฉพาะทาง มากว่าสิบปีเลยเหรอจ๊ะ
ค่ะ ฉันเป็นช่างทําผมเดรดล็อกโดยเฉพาะ
พอได้ยินว่าอากิระคุงอยากทําผมเดรดล็อก ก็อดช่วยไม่ได้จริงๆ
ฉันเคยสอนที่มหาลัยในโตเกียว
ส่วนฉันเคยเป็นช่างแต่งหน้ากองถ่ายหนังค่ะ
โห หนังเหรอ เคยแต่งให้เรื่องไหนบ้างเหรอครับ
นี่ค่ะ
(เพลงแห่งความตาย)
ฉันเคยแต่งให้เรื่องนี้ รู้จักไหมคะ
ผมเคยดูเรื่องนี้ ถ่ายที่ญี่ปุ่นเหรอเนี่ย
ใช่แล้วค่ะ
เรากําลังถ่ายทําภาคต่ออยู่ แล้ว...
เราถ่ายทําภาคต่ออยู่จนกระทั่งวันที่เกิดเรื่อง
ใครจะไปคิดว่าจะถูกซอมบี้ของจริงจู่โจม
ตอนกําลังถ่ายหนังซอมบี้กันล่ะ
กว่าเราจะรู้ตัวก็สายเกินไป
ก็เลย...
คุณนากายามะแสดงสมบทบาทจังนะคะ
เกิดเรื่องขึ้นมากมายระหว่างทางมาที่นี่
แต่ทุกคนในหมู่บ้านก็ต้อนรับเราอย่างอบอุ่น
ฉันซาบซึ้งมากๆ ในน้ําใจของพวกเขา
และถึงจะเป็นแค่ความเพ้อฝันในตอนนี้
ฉันก็อยากจะใช้ชีวิตอยู่ที่หมู่บ้านนี้ต่อไปค่ะ
ฉันรู้สึกแบบนั้นจริงๆ
ใช่แล้วละ
ขอบใจนะจ๊ะ
คงลําบากแย่ที่ต้องมาทํางานที่ไม่คุ้นเคยแบบนี้
ไม่หรอกค่ะ
ปัจจัยสําคัญที่ช่วยให้หมู่บ้านนี้ปลอดภัยจากซอมบี้
อาจเป็นเพราะการใช้ทักษะ จากสมัยที่ยังไม่มีไฟฟ้าก็ได้
ฉันสนใจวิถีชีวิตของคนที่นี่มากเลยค่ะ
ฉันก็ไม่เข้าใจนักหรอกนะ แต่ไม่มีอะไรดีกว่าการหุงข้าวบนเตาถ่านแล้ว
ต้องเติมน้ําให้มากพอ แล้วตั้งหม้อบนไฟแรงๆ ให้ข้าวสุกกําลังดี
อ๋อ
ยิ่งลงแรงมากขึ้นเท่าไหร่ ก็ยิ่งทําให้ข้าวอร่อยขึ้นสินะคะ
น่าสนใจจริง...
- อาเคมิจ๋า - ว้าย!
หยุดเลยนะ ปู่ฮิโกะ
เธอทิ้งฉันไว้คนเดียว หายไปไหนมาตั้งนาน
ขอโทษด้วยนะจ๊ะ
แกเป็นแบบนั้นมาตั้งแต่เมียแกเสียไปน่ะ
อ๋อค่ะ
- อาเคมิจ๋า ข้าวเย็นเสร็จหรือยัง - ถึงจะเห็นแบบนั้น
แต่แกก็เคยเป็น ยอดนายพรานของหมู่บ้านเลยนะ
นี่ คุณโทเมะ
พอจะมีเชือกเหลือใช้ให้ยืมบ้างไหม
พอดีเกี่ยวหญ้าอยู่แล้วโดนเคียวบาดเอาน่ะ
ตายจริง เดี๋ยวหามาให้นะ
อย่ารัดแน่นเกินไปนะคะ ไม่งั้นอาจจะทําให้เนื้อเยื่อตายได้
ก่อนอื่นต้องยกแผลขึ้นเหนือหัวใจ และหลังจากกดแผลไว้แล้ว
ก็พยายามกดเส้นเลือดแดงเอาไว้ค่ะ
หนูนี่รอบรู้เรื่องนี้จังนะ เป็นหมอเหรอจ๊ะ
ไม่ใช่ค่ะ
สมัยเด็กๆ ฉันเคยสนใจเรื่องการแพทย์ ก็เลยเคยอ่านตํารามาบ้างน่ะ
อะไรนะ หมอเหรอ
วันนี้ฉันปวดหลังกว่าปกติมาตั้งแต่เช้าแล้ว
บอกแล้วไงว่า...
คุณหมอสาวสวยซะด้วยนะ
ฉันหกล้มเข่าเจ็บมาน่ะ
ฉันก็รู้สึกท้องไส้ไม่ค่อยดี
- ฉันอั้นฉี่ไม่ได้ - ฉันท้องผูก
อาเคมิจ๋า
อย่านะ
- เห็นว่าแม่หนูนั่นเป็นหมอละ - ดีจังเนอะ
นั่นใช่ที่คิดไว้หรือเปล่าน่ะ
นั่นบ่อเกรอะเหรอครับ
สมัยนี้ไม่ค่อยมีใครใช้กันแล้ว
แต่นี่เป็นแหล่งปุ๋ยธรรมชาติชั้นยอดเลยนะ
ปุ๋ยเหรอครับ
ในญี่ปุ่น ฝนชะเอาแร่ธาตุมากมาย ออกไปจากไร่นาเรา
แต่ถ้าเรารีไซเคิลอาหารที่เรากิน ด้วยการส่งกลับคืนสู่ผืนดิน
เราก็เติมเต็มแร่ธาตุพวกนั้นคืนมาได้
อ๋อ
ว่ากันว่าถ้าโดดลงบ่อเกรอะ จะทําให้ชีวิตก้าวหน้านะ
อยากลองดูสักทีไหมล่ะ พ่อหนุ่ม
เด็กนั่นใครเหรอ
เธอหนีมาจากในเมืองน่ะ
เสียพ่อแม่ไปหมด จนครอบครัวเธอเหลือแต่หมาตัวนั้น
ตั้งแต่เธอมาที่นี่ก็ไม่เคยเห็นยิ้มเลยสักครั้ง
ยังเด็กอยู่แท้ๆ น่าสงสารจริงๆ
ว่าไงจ๊ะ สาวน้อยคนสวย
ฉันกําลังหาทางเป็นนักแสดงตลก ก็เลยฝึกโยนบอลอยู่
อยากดูสักหน่อยไหมจ๊ะ
ทําไมถึงใช้ดารุมะล่ะ
ทําไมน่ะเหรอ ก็เพราะดารุมะ คือของขึ้นชื่อของกุนมะไงล่ะ
ไว้พอฉันโยนเก่งแล้ว ก็อยากโยนโชว์แบบแก้ผ้าด้วย
แต่ฉันจะโยนได้เร็ว จนไม่ทันเห็นเป้าฉันเลย ไม่ต้องห่วงนะ
พี่ชายเป็นโลลิคอนหรือไง
มาชวนหนูคุยทําไมน่ะ
การทักทายสาวๆ ถือเป็นมารยาททั่วไปนี่จ๊ะ
ไม่ว่าจะสาวน้อยหรือสาวใหญ่ก็เถอะ
มารยาทเหรอ
ใช่แล้ว
ในอิตาลี เราต้องยิ้มให้ผู้หญิงอยู่เสมอ
และถ้าไม่ชมผู้หญิงจะถือว่าเสียมารยาทด้วยนะ
พี่ชายนี่แปลกชะมัด พี่ชายไม่ใช่คนอิตาลีซะหน่อย
ดูเหมือนในที่สุดก็ทําให้ยิ้มได้สินะ
ฉันชื่อเคนโจะ สาวน้อยคนสวยชื่ออะไรจ๊ะ
อันจุค่ะ ส่วนนี่คือจาโร่
งั้นต้องเรียกแองจี้สินะ
นี่ อยากดูฉันฝึกการแสดงอย่างอื่นด้วยไหม
ฉันใช้ก้นกินอุด้งได้ด้วยนะ
- ไม่ดีกว่าค่ะ - อ้าว
เยี่ยมไปเลย
กังหันน้ํางดงามจริงๆ ค่ะ
พวกนี้เอาไว้ผลิตไฟฟ้าพลังน้ําน่ะ
มันผลิตไฟฟ้าที่เราต้องการในปริมาณที่พอเพียง
พลังงานหมุนเวียนสินะคะ
เหมาะกับประเทศญี่ปุ่นที่มีแหล่งน้ําอุดมสมบูรณ์
แถวนี้มีหมีซอมบี้กับหมูป่าซอมบี้โผล่มาบ่อยๆ
เราก็เลยล้อมรั้วไฟฟ้าเพื่อกันพวกมันเอาไว้
ซึ่งก็ได้พลังงานไฟฟ้าจากกังหันนี่ด้วย
อย่างนี้นี่เอง
เพราะอย่างนั้น ถ้ามีใครแตะโดนรั้ว ก็จะถูกไฟช็อตแค่เบาๆ เท่านั้น
จะว่าไป...
เบียจังอย่าแตะต้องของพวกนี้นะจ๊ะ
- มันคืออะไรเหรอคะ - เครื่องตัดไฟรั่วน่ะ
มันจะตัดไฟถ้ามีไฟฟ้ารั่ว
จากแรงดันไฟฟ้าที่ถูกเพิ่มให้สูงเกินไป
มันอันตราย ดังนั้นก็ห้ามยุ่งกับมันนะจ๊ะ
ค่ะ เข้าใจแล้ว
ตั้งแต่มาอาศัยอยู่ในหมู่บ้านแห่งนี้
ฉันก็เริ่มคํานึงถึงความสัมพันธ์ระหว่างผู้คน
การจะทําอะไรที่นี่ต้องใช้เวลา
เราอยู่รอดไม่ได้ถ้าไม่คอยช่วยเหลือเกื้อกูลกัน
เพราะความไม่สะดวกสบาย
มันจึงช่วยให้ผู้คนได้ผูกพันกัน
เราได้เห็นงานต่างๆ ที่ต้องลงมือทําที่นี่
และเห็นผู้คนที่ทํางานเหล่านั้น
สิ่งต่างๆ ที่นี่มีอยู่อย่างจํากัด ไม่เหมือนกับในเมือง
แต่เพราะมีจํากัด ฉันจึงรู้สึกซาบซึ้งกับอะไรก็ตามที่หาได้
รู้สึกประมาณนั้นแหละค่ะ
เฮ้ย อากิระ
- เก่งมาก - เคนโจะ
- ทํางานในไร่ทั้งวันเลยเหรอ - ใช่ แล้วนายล่ะ
ฉันได้เชือดไก่ด้วย
แต่ประสบการณ์สยองนั่นคงทําให้กินไก่ไม่ลงแล้วละ
นั่นสินะ
หมอนั่นมัน...
ฮิกุราชิใช่ไหม
เฮ้ ฮิกุราชิ
นายก็รอดมาได้ด้วยเหรอ
ฉันเองนะ ริวซากิไง
ไม่เจอกันนานนะ
อ้าว ไปซะงั้น
- ฮิกุราชิไหน - จําไม่ได้เหรอ
เขาเรียนภาควิชาทั่วไป ห้องเดียวกันกับเราที่มหาวิทยาลัยเคไง
แต่พอผ่านไปสักหกเดือนก็เลิกมาเรียน
ได้ข่าวว่าเขากลายเป็นพวกนีทที่วันๆ ไม่ทําอะไร
ไม่คิดว่าจะได้มาเจอที่นี่แฮะ
ดันมาเจอไอ้พวกนี้ซะได้
โธ่เว้ย
ไม่ได้เห็นหน้าตากวนส้นของพวกมันมานานแล้ว
ชอบทําเหมือนกําลังสนุกกันอยู่ตลอดนัก
เหมาะเลย งี้ก็เหมาะเหม็งเลยดิ
นี่ พ่อ
อยากดื่มด้วยกันหน่อยไหม
เอาสิ ก็ดีนะ
จะตอบแทนคุณพ่อด้วยวิธีไหน ที่ดีไปกว่าการดื่มด้วยกันอีกล่ะ
เดี๋ยวนะ
มือพ่อซูบผอมแบบนี้มาตลอดเลยเหรอ
พอตั้งใจดูดีๆ ก็เห็นผมหงอกเพิ่มขึ้น
หลังจากไม่ได้เจอกันมาพักใหญ่ ก็ดูเหมือนพ่อตัวเล็กลงด้วย
นี่ พ่อ
อะไร
พอได้กลับมาที่หมู่บ้านแล้ว ผมก็คิดอยู่นะ
ถึงสมัยเด็กๆ ผมจะหลงใหลเมืองกรุงแค่ไหน แต่การใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ก็ไม่เลวเลย
แถมพ่อเองก็คงลําบากแน่ ที่ต้องดูแลไร่กว้างใหญ่คนเดียว
แม่ก็น่าจะมีคนคอยช่วยเพิ่มด้วย
ผมก็เลย...
จะอุดอู้อยู่แต่ในหมู่บ้านเล็กๆ นี่ไปเพื่ออะไร
คนเราต้องทําตามความฝัน ฝันให้ยิ่งใหญ่เท่าที่ใจต้องการ
อะไรกัน
ผมตั้งใจจะตอบแทนคุณพ่อแม่อยู่นะ
ทําเป็นพูดสวยหรู ทีพ่อยังเป็นแค่ชาวไร่ในชนบท...
ความฝันสมัยเด็กของพ่อคืออะไรเหรอ
อากิระ
แกไม่เคยอยากเห็นโลก จากอวกาศอันไกลโพ้นบ้างหรือไง
อวกาศเหรอ
การได้เห็นโลกของเรา จากนอกอวกาศมันน่าตกตะลึงออกนะ
พอเรียนจบจนโตเป็นผู้ใหญ่ เราถึงรู้สึกได้ว่าโลกของเรามันเล็กจ้อยแค่ไหน
เหมือนที่แกออกจากหมู่บ้านไปอยู่โตเกียวนั่นแหละ
มันทําให้แกรู้สึกตัวว่าโลกของแกมันเล็กจ้อยแค่ไหน
เวลามองดูโลกจากอวกาศ
เราก็ไม่เห็นเส้นศูนย์สูตรหรือเส้นแบ่งเขตแดน
แต่จะเห็นว่าตัวตนของเราช่างเล็กกระจ้อยร่อย และมันก็ทําให้เราได้คิด
เรามีตัวตนอยู่บนดาวเล็กกระจ้อยร่อย ในจักรวาลกว้างใหญ่ไพศาล
บอกตามตรงนะ
พ่ออยากเป็นนักบินอวกาศมาตั้งแต่เด็กๆ เลย
เอ๋
แต่เพราะหัวทึบเกินไป ยังไงก็ไม่มีทางเป็นไปได้อยู่แล้วละนะ
อะไรกันเนี่ย
ไม่นึกเลยว่าพ่อจะเล่นใหญ่ขนาดนี้
เออ
ถ้าเทียบกับเวลา 13,800 ล้านปี ตั้งแต่จักรวาลถือกําเนิดมา
เวลา 80 ปีของชีวิตคนเรา ก็ยังไม่ถึงเศษเสี้ยววินาทีของมันเลย
ดังนั้นก็อย่ามัวแต่ถ่อมตัวอยู่
จงหาความฝันซะ อากิระ ฝันให้ยิ่งใหญ่เท่าที่ใจต้องการ
คนที่ไม่มีความฝันก็ไม่ต่างอะไรกับแมงกะพรุน
ว่าแต่อากิระ ก็ไม่ได้จะว่าอะไรหรอกนะ
แต่ทรงผมนั่นไม่เห็นจะเข้ากับแกสักนิด
เงียบไปเลย
ก็ผมอยากไว้ทรงนี้นี่
(31. กลับบ้านไปใช้เวลาอยู่กับพ่อแม่)
โทษทีที่ปล่อยให้รอนะ พวกซอมบี้
พร้อมไหม
- พร้อม - เออ
แผนการก็ง่ายๆ
(37. ก่อความฉิบหาย)
ทําให้ทุกคนในหมู่บ้านกลายเป็นอาหารซอมบี้ซะ
จะได้แก้แค้นไอ้พวกเพียบพร้อมนั่นด้วยซะเลย
คอยก่อนเถอะ อากิระ
นี่ จะต้องให้บอกอีกกี่ครั้ง
นั่นไม่ใช่ห้องน้ํานะ...
อะไรเหรอ
ทางนั้น
มีอะไรเหรอจ๊ะ ชิซุกะจัง
- พ่อ - เออ
เกิดเรื่องบ้าบออะไรขึ้นเนี่ย
อากิระ
เดี๋ยวพ่อดูแม่ให้เอง แกไปหาเพื่อนๆ แกเถอะ
เดี๋ยวสิ พ่อ
เพื่อนแกคอยช่วยแก มาตลอดทางจนถึงที่นี่ใช่ไหมล่ะ
ปกป้องพวกเขาซะ
วิ่งเร็วเป็นบ้า ตลกชะมัด
พาคนป่วยไปหลบข้างในก่อนค่ะ
ล็อกประตูแล้วกั้นไว้ให้แน่นหนาที่สุดนะคะ
ไม่เป็นไรใช่ไหม ชิซุกะจัง
ค่ะ
กลุ่มนายพราน เล็ง
ยิง
ไม่ไหว
- พวกมันมีเยอะเกินไป - ถอยก่อนเถอะ
ทางนี้
อะไรกัน จะกลับบ้านแล้วเหรอ
ค่ําคืนนี้ยังอีกยาวไกลนะ
อยู่เล่นข้างนอกต่ออีกหน่อยเถอะ
(5. ระเบิดอะไรสักอย่างด้วยไดนาไมต์)
(3. ยิงปืนของจริง)
เลวร้ายเกินไปแล้ว
ต้องทําอะไรสักอย่าง
ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป หมู่บ้านถูกทําลายย่อยยับแน่
ขอบคุณที่ช่วยนะ เบียจัง
ไม่มีปัญหา
- เคนโจะ - เบียทริกซ์
ค่อยยังชั่ว ทุกคนปลอดภัยดี
ไว้ค่อยคุยทีหลัง
เราต้องพาทุกคนในหมู่บ้านหนีออกไปเดี๋ยวนี้
พาทุกคนไปที่สะพานแขวน
แต่มีรั้วไฟฟ้าล้อมรอบหมู่บ้านอยู่น่ะสิ
มันแค่มีไว้กันหมูป่าซอมบี้ค่ะ แรงดันไฟฟ้าไม่น่าจะอันตรายหรอก
งั้นเหรอ
โดนช็อตซะแรงเลยโว้ย
การช่วยคนที่โดนไฟช็อต
เราต้องใช้วัสดุที่ไม่นําไฟฟ้าอย่างเช่นไม้
ฟาดให้หลุดออกมา
เก่งสมกับเป็นคุณชิซุกะเลยครับ
เกือบไปแล้วเชียว
แต่ทําไมแรงดันไฟฟ้าถึงสูงขนาดนี้ล่ะ
หรือว่า
มีคนไปเพิ่มแรงดันไฟฟ้า
แล้วทําลายเครื่องตัดไฟรั่ว
เดี๋ยวนะ
งั้นรั้วไฟฟ้าที่มีไว้ปกป้องหมู่บ้าน
จากพวกซอมบี้กลับขังเราเอาไว้งั้นเหรอ
เฮ้ย
อากิระ ริวซากิ
พวกแกนี่หนังเหนียวอย่างที่คิดไว้เชียวนะ
ฮิกุราชิ
เฮ้ย มีซอมบี้อยู่ข้างหลังนายแน่ะ
เฮ้ย พวกมันไล่ตามมาแล้ว
หมอนั่นโง่จังแฮะ
ไม่อยากเชื่อว่าป่านนี้ยังไม่เข้าใจอีก
ไม่จริงน่า
นี่ฝีมือพวกนายเรอะ
ถูกต้องจ้า
นายทําแบบนี้ไปเพื่ออะไร
ไหนๆ สักวันเราก็ต้องกลายเป็นซอมบี้กันหมด
น่าเสียดายแย่ถ้าไม่ได้ ทําอะไรที่อยากทําซะก่อนใช่ไหมล่ะ
สมุดบันทึกนั่น
หา นายก็ทําลิสต์ไว้ด้วยเหรอ
(37. ก่อความฉิบหาย)
บังเอิญจังนะ
ต่อไปทําอะไรดีนะ
เออ เอาข้อนี้แหละ
อากิระ ขอฉันเห็นแก กลายเป็นซอมบี้ด้วยตาตัวเองทีนะ
ไอ้เวรเอ๊ย อากิระเคยไปทําอะไรให้แกกันวะ
ฉันเกลียดแกตั้งแต่ตอนที่เราเจอกันที่มหาลัย
แกไม่มีเรื่องกังวลอะไรในโลกนี้เลย
เอาแต่สนุกกับชีวิตอยู่ได้ทุกวัน
เห็นแล้วขยะแขยงเป็นบ้า
นั่นน่ะเหรอเหตุผล
นี่คือปิดเทอมหน้าร้อนครั้งสุดท้ายของเราแล้ว
ฉันผิดตรงไหนที่จะสนุกกับมันแบบพวกแกบ้าง
- ไอ้สารเลว - ไหนๆ เราก็เกิดมาแค่หนเดียว
งั้นก็สนุกกับชีวิตตามใจนายไปเถอะ
ฉันเข้าใจนะ เพราะฉันเองก็ทําแบบเดียวกัน
อากิระ พูดอะไรน่ะ...
แต่ถ้าจะยึดถืออิสรภาพของตัวเองเป็นที่หนึ่ง นายก็ต้องเคารพอิสรภาพของคนอื่นด้วย
การช่วงชิงอิสรภาพ ไปจากชาวบ้านที่ต้องดิ้นรนอยู่รอด
คือสิ่งที่นายอยากทําเนี่ยนะ
ฉันไม่เห็นจะเข้าใจที่นายพูดเลยสักนิด
ลิสต์สิ่งที่อยากทําของเราไม่เหมือนกันเลย
ฉันยังไม่ได้ตอบแทนคุณพ่อแม่ ที่เลี้ยงฉันมาเลยด้วยซ้ํา
ถ้าจะต้องอยู่กับความเสียใจ ที่ไม่ได้ตอบแทนบุญคุณพ่อแม่
ยอมถูกซอมบี้กินยังจะดีกว่า
ดีเลย
นั่นแหละที่อยากได้ยิน
มาแข่งกันระหว่างแกกับฉัน ใครจะทําตามลิสต์ได้ครบก่อนกัน
อากิระคุง ขืนเป็นแบบนี้ เราได้ถูกซอมบี้ล้อมไว้หมดแน่ๆ
ถึงจะน่าเจ็บใจ แต่เราต้องถอยกันก่อน
เราต้องอพยพทุกคนออกจากหมู่บ้าน
จาโร่
ฉันจะไปที่กระท่อมกังหันน้ํา
จะได้ปิดเครื่องผลิตไฟฟ้าให้รั้ว
งั้นผมจะไปตอบแทนคุณพ่อแม่
เป้าหมายนายดูจะต่างจากคนอื่นๆ นะ แต่ก็เอาเถอะ
เราต้องไปช่วยคนอื่นๆ
พอปิดไฟฟ้าที่รั้วแล้ว ไปเจอกันที่สะพานแขวนนะ
ได้
แองจี้ คอยอยู่ใกล้ๆ ฉันไว้นะ
แองจี้
เคนโจะ ทางนั้น
ไปทําอะไรตรงนั้นเนี่ย
เดี๋ยวฉันไปตามเธอเอง
นายไปหาแม่นายเถอะ
แต่ว่า...
เราต้องรอดไปจากที่นี่ได้แน่ๆ
ใช่
จะไปปิดกังหันน้ํางั้นเหรอ
ไม่มีทางย่ะ
ไปสนุกกันได้ตามใจชอบเลย
ลากพวกชาวบ้านที่ซ่อนอยู่ในบ้านออกมา
แล้วทําให้พวกนั้น กลายเป็นอาหารซอมบี้ให้หมดทุกคน
พอวิ่งไล่จับเสร็จแล้วก็เล่นซ่อนหา
เริ่มต้นปิดเทอมหน้าร้อนได้ไม่เลวเลยว่ะ
ตอนต่อไป โฮมทาวน์ ออฟ เดอะ เดด II
คําบรรยายโดย พาฝัน เจริญดี