(พัคฮยองชิก)
(จอนโซนี)
(พโยเยจิน)
(ยุนจงซอก)
(อีแทซอน)
(วัยเยาว์ที่ผลิบาน)
(ละครเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องแต่ง)
(ตัวละคร องค์กร สถานที่ เหตุการณ์)
(และศาสนาในเรื่อง เป็นเพียงการสมมติเท่านั้น)
(ฉากที่มีสัตว์ร่วมแสดง)
(ถ่ายทำโดยอาศัย อุปกรณ์ประกอบและใช้เทคนิคพิเศษ)
(แม้เจ้ามีแขน แขนของเจ้าจะไม่อาจใช้การได้)
(แม้เจ้ามีขา ขาของเจ้าจะไม่อาจก้าวเดินได้)
ฝ่าบาท
แค่เหยี่ยวน่ะพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมสงสัยจริง ว่าทำไมไม่เห็นกวางสักตัว
ฝ่าบาททรงเป็นอะไร
หรือว่าจะทรงรู้สึกไม่สบาย
เปล่าหรอก ข้าไม่ได้เป็นอะไร
เจ้าไปทางนั้น
นี่ไม่ใช่ธนูของกระหม่อม
กระหม่อมสาบานได้ ว่ากระหม่อมไม่ได้เป็นคนยิง
ไม่ใช่กระหม่อมนะพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมไม่ได้ทำ
ถ้าไม่ใช่ฝีมือเจ้า
งั้นเป็นฝีมือภูตผีหรือไง
ฝ่าบาท
กระหม่อม...
กระหม่อมมาที่นี่ เพราะจดหมายลับที่ท่านทรงส่งมา
ว่าไงนะ
จดหมายลับที่ท่านทรงส่ง ให้ท่านพ่อของกระหม่อม
พ่อของเจ้าคือใคร
ท่านพ่อของกระหม่อมคือ มินโฮซึงจากแกซองพ่ะย่ะค่ะ
แต่มินยุนแจ ลูกชายของเขา ตายไปพร้อมกับบิดาแล้ว
เจ้าเป็นใครกันแน่
เช่นนั้นเจ้าคงเป็นลูกสาวของเขา
มินแจอี
ฆาตกรมินแจอี
เจ้าไม่เพียงแต่ฆ่าคนทั้งครอบครัว
ยังริอ่านยิงธนูใส่องค์ชาย ของประเทศนี้อีกงั้นเหรอ
ไม่ใช่นะเพคะ
ไม่ใช่ฝีมือหม่อมฉัน
อีกอย่าง
ข้าไม่เคยส่งจดหมายลับ
ไปให้พ่อของเจ้า
หม่อมฉันไม่กล้าโกหกฝ่าบาทหรอกเพคะ
ท่านทรงส่งจดหมายลับ
มาพร้อมกับของขวัญแต่งงาน
หม่อมฉันได้เห็นมากับตาตัวเองแล้ว
ฝ่าบาท
คนที่กำลังมาคือซองอน
คู่หมั้นที่เจ้าทรยศหักหลังยังไงเล่า
มันคือคนที่ยิงธนู ใส่ท่านหรือพ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท ไม่ใช่กระหม่อมจริงๆ พ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมเพิ่งได้รับมอบหมาย ให้เป็นคนต้อนสัตว์ในพื้นที่นี้
กระหม่อมไม่ได้พกธนูติดตัวมาด้วยซ้ำ
สาบานได้เลยพ่ะย่ะค่ะ
ลองตรวจสอบธนู กับกระบอกใส่ลูกศรนั่นดู
ข้ายังเหลือเรื่องที่อยากถามเขาอยู่
เจ้าชื่ออะไร อยู่สังกัดไหน
กระหม่อมชื่อจางชีซูพ่ะย่ะค่ะ สังกัดหน่วยราชองครักษ์พิเศษชุงมู
(จางชีซู)
จางชีซู
เกิดปีชวด สังกัดกองทหารชุงมู
ส่วนสูงห้าชอกครึ่ง
ส่วนสูงเจ้าไม่ถึงห้าชอกครึ่งแน่
ไม่รู้เหรอว่าฝ่าบาท ทรงจดจำระเบียนทหารได้หมด
โปรดประทานอภัยให้กระหม่อมด้วย
กระหม่อมได้ยินว่ากองทัพ จะแจกจ่ายข้าวให้คน
ที่ได้เข้ากองบังคับการห้า เดือนละหนึ่งกระสอบ
จึงโกหกเรื่องส่วนสูงไปพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมคิดว่าเขาคงโกหก เพราะจำเป็นต้องได้งานนะพ่ะย่ะค่ะ
พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมเป็นคนเดียว ที่หาเลี้ยงครอบครัวได้
ถ้าอย่างนั้นก็ถอดเสื้อผ้าออกซะ
เอ๊ะ
แขนของเขาบาดเจ็บก็เพราะข้า
ถ้ามันร้ายแรงก็คงต้องเรียกหมอหลวงมา
ฝ่าบาท
ไม่จำเป็นหรอกพ่ะย่ะค่ะ แค่แผลถากๆ เท่านั้นเอง
ข้าจะตรวจสอบแผลให้เอง
พาเขาไปที่กระโจมข้า
ตามมา
(ตอนที่ 2)
องค์รัชทายาทจับสัตว์ ทั้งหมดนี้มาเองจริงๆ น่ะเหรอ
ดูเหมือนว่าองค์รัชทายาท จะทรงตั้งใจปล่อย
ให้ข่าวลือแพร่กระจายไปสินะ
พระองค์ได้พิสูจน์ว่าข่าวลือที่ว่า ไม่ใช่เรื่องจริงต่อหน้าทุกคนแล้ว
ทีนี้
ข่าวลือเกี่ยวกับ ตัวพระองค์ก็จะหายไปเองขอรับ
ฝ่าบาท ในเมื่อเราได้กวาง ที่จะใช้ถวายเทพเจ้ามาแล้ว
ต่อไปท่านต้องทรงเขียน คำอธิษฐานที่เหมาะสมพ่ะย่ะค่ะ
นี่เป็นน้ำที่เราได้รับ มาจากสำนักเต๋าพ่ะย่ะค่ะ
(สำนักเต๋า: สำนักของทางการที่มีหน้าที่)
(ถวายเครื่องเซ่นแก่เทพเจ้าเต๋า และดวงดาวบนท้องฟ้า)
ข้าเหลือแค่ต้องเขียนคำอธิษฐานใช่ไหม
ทรงหมายความว่าอย่างไรหรือพ่ะย่ะค่ะ
ข้าถามคำถามนี้ เพราะดูเหมือนว่าข้าจะต้องผ่าน
บททดสอบของพวกท่านจึงจะรักษา ตำแหน่งองค์ชายรัชทายาทได้น่ะสิ
ฝ่าบาท ไม่เป็นความจริงเลยพ่ะย่ะค่ะ
เราจะบังอาจ
ทดสอบท่านได้อย่างไร
นั่นสินะ
เขาว่ากันว่าการได้เป็นรัชทายาท ก็เท่ากับว่าอนาคตจะเจริญรุ่งเรือง
ข้าจึงไม่พอใจมาก เมื่อได้ยินใครต่อใครซุบซิบกันว่า
หลังถูกยิงด้วยลูกศร ข้าจะยังมีคุณสมบัติหรือไม่
แต่วันนี้คงเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว
ที่ข้าจะต้องทำ อะไรก็ตามเพื่อเป็นการ...
พิสูจน์ตัวเอง
ฝีพระหัตถ์ของฝ่าบาทยังคง วิจิตรบรรจงเช่นเดิมเลยพ่ะย่ะค่ะ
เจ้าโกหกแค่เรื่องส่วนสูงใช่ไหม
งั้นก็ไม่ต้องกังวลอะไรมาก
พระองค์ไม่ลงโทษรุนแรงหรอก
นี่มันอะไรกัน...
เลือด...
พระโลหิตไหลพ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท
- ทรงบาดเจ็บหรือ - ข้าไม่ได้บาดเจ็บ
เอาน้ำมาล้างที
เอาน้ำมาให้ฝ่าบาทที
นอกจากภูตผีแล้ว เรื่องแบบนี้จะเป็นฝีมือใครไปได้อีก
ท่านกล้าพูดซี้ซั้วแบบนั้นได้ยังไง ภูตผีบ้าบออะไรกัน
ไม่มีแผลถลอกพ่ะย่ะค่ะ
งั้นเลือดมาจากไหนกัน
คนที่พยายามทำให้ข้า
กลายเป็นตัวตลก คือหนึ่งในขุนนางพวกนี้หรือเปล่า
หัวหน้าหน่วยฮันซองอน
พ่ะย่ะค่ะ
ตรวจสอบเสื้อผ้า ของทหารและบริวารทุกคน
ที่เป็นคนของขุนนางในราชสำนัก
กลับมารายงานข้าทันที ที่เจออะไรน่าสงสัย
ได้พ่ะย่ะค่ะ
พอเจ้าตรวจสอบแถวแรกเสร็จ
ก็ให้พวกเขากลับหลังหัน แล้วตรวจแถวถัดไปต่อ
ได้ขอรับ
ทุกคนที่สังกัดขุนนางในราชสำนัก ยืนเรียงแถวเตรียมรับการตรวจสอบ
มาทำอะไรอยู่ตรงนี้
แถวแรกเรียบร้อย
เรียบร้อย
หัวหน้าหน่วยฮันซองอน
- เป็นอะไรไป - แย่แล้วเจ้าค่ะคุณหนู
เขาอัปลักษณ์เหรอ
ข้าขอดูอีกรอบให้แน่ใจ แล้วจะบอกเจ้าค่ะ
ตายแล้ว
หากจะตัดสินบุรุษ หน้าตาเป็นสิ่งสำคัญมากนะเจ้าคะ
ไหล่ก็สำคัญ
ก็จริงเจ้าค่ะ
ขอแค่เขาไหล่กว้าง...
แต่ว่า จะรับได้แน่เหรอเจ้าคะ
ถ้าจมูกของเขาเบี้ยวไปนิดหน่อย
- เขาจมูกเบี้ยวเหรอ - เจ้าค่ะ
เขามีรูจมูกสองรู
แต่มันก็เท่านั้นแหละ
ทำยังไงดีเจ้าคะ
ตายแล้วๆ
เขาเป็นบุรุษรูปงามทีเดียว
ตายแล้วๆ
ไหล่ของเขากว้าง
คิ้วของเขาก็สมส่วนเหมือนภาพวาด
สันจมูกกับแก้มของเขา ก็มีสัดส่วนลงตัว
ริมฝีปากล่างก็หนาด้วย
คุณหนู
ข้าไม่เคยเห็น
ชายคนใดในโชซอน จะหล่อเหลาไปกว่านี้แล้วล่ะ
เดี๋ยวก่อน
หน้าตาผู้ชายหล่อเหลาไปได้ อีกไม่เกินสามปีเองนะเจ้าคะ
ท่านพ่อยืนยันแล้ว ว่านิสัยเขาก็ดีเหมือนหน้าตา
เจ้าคิดยังไง เราดูเหมาะสมกันไหม
แหม ท่านทั้งสองก็ดู...
ดูดีมากเลยเจ้าค่ะ
เขาหล่อดีเนอะ
เจ้าค่ะ
ทำยังไงดีล่ะ
ตอนนี้จะเป็นใครก็ช่าง
มาพาข้าออกไปที...
เจ้ามากับข้า
แทกัง มานี่หน่อย
พ่ะย่ะค่ะ
ส่งคนไปเฝ้ากระโจมของพวกทหาร ที่ผ่านการตรวจสอบแล้ว
อย่าปล่อยให้ใครเข้าไป
ได้พ่ะย่ะค่ะ
- พวกเจ้าตามข้ามา - ขอรับ
ในเมื่อวันนี้ข้าเลือดออก ต่อหน้าทุกคนไปแล้ว
ข้าก็จะไม่แปลกใจเลย ถ้ามีคนใส่ยาพิษในน้ำนี่
เจ้าจะยอมดื่มไหม
แน่นอนเพคะฝ่าบาท
สดชื่นดีเพคะ
ตั้งแต่ข้าได้พบกับเจ้า
เรื่องร้ายๆ ก็เกิดขึ้นไม่หยุดหย่อน
เจ้าฆ่าครอบครัวตัวเองไปแล้ว ยังไม่พอใจอีกงั้นเหรอ
ถึงได้มาลอบสังหารรัชทายาทอีก
ไม่ใช่หม่อมฉันเพคะ
เจ้ายิงธนูใส่ข้า
ทำให้คำอธิษฐานเปรอะเปื้อน
ต่อหน้าทุกคน เพื่อหมิ่นพระเกียรติองค์ชายรัชทายาท
หม่อมฉันไม่ได้ทำอะไรจริงๆ เพคะ
ฝ่าบาท โปรดฟังหม่อมฉัน...
แทกัง อยู่ข้างนอกหรือเปล่า
คุมตัวเขาไปเดี๋ยวนี้
พ่ะย่ะค่ะ
- ข้างนอกมีใครไหม - ขอรับ
เขาคือคนที่ทำให้กระดาษ เขียนคำอธิษฐานเปื้อนหรือพ่ะย่ะค่ะ
เขาเป็นผู้ต้องสงสัยรายสำคัญ
ข้าจะเอาตัวเขาไปที่วัง และสอบปากคำเขาด้วยตัวเอง
ไม่ใช่กระหม่อมจริงๆ
กระหม่อมไม่ได้ทำนะพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมไม่มีทางทำเรื่องพรรค์นั้น...
เงียบซะ
เจ้ากล้าต่อปากต่อคำ กับองค์รัชทายาทได้ยังไงกัน
ฝ่าบาท ได้โปรด เชื่อกระหม่อมด้วยเถอะพ่ะย่ะค่ะ
ไม่ว่าจะเป็นความผิดใดก็ตาม
กระหม่อมขอสาบานว่าไม่ได้ทำพ่ะย่ะค่ะ
สามหาว
พอเถอะ
สร้างเรื่องใหญ่ไป ในพระราชพิธีล่าสัตว์
ก็มีแต่จะเสียหายเปล่าๆ
ถ้าเจ้ายังอยาก มีชีวิตอยู่ต่ออีกสักหน่อย
ข้าขอแนะนำให้ปิดปากเงียบไว้
อยากรู้นัก
ว่าคุณหนูแจอีคิดอะไรอยู่
นางไปไหนของนางกันนะ
ข้านี่มันโง่นัก
น่าจะดึงดันไปกับนางให้ได้สิ
ไปแล้วจะได้อะไรขึ้นมา
ปัดโธ่ เจ้าสนใจ แต่เรื่องของตัวเองไปเถอะ
คุณหนูแจอีไม่เหมือน หญิงสาวธรรมดาทั่วไปสักหน่อย
ห่วงตัวเจ้าเองเถอะ
ข้ารู้น่า
อะไรน่ะ มีเรื่องอะไรกัน
ขบวนขององค์รัชทายาทแหละ
- จริงเหรอ - เอ๊ะ ขบวนขององค์รัชทายาท
องค์รัชทายาทน่าจะกำลัง ผ่านมาทางนี้นะ ไปดูกัน
อ้าวชีซู ทำไมเจ้ามาอยู่ที่นี่ได้
ไม่ได้ไปพระราชพิธีล่าสัตว์เหรอ
หา พระราชพิธีล่าสัตว์เหรอ ข้าจะไปที่นั่นทำไม
ก็ได้ข่าวว่าทหารของกองบังคับการห้า
ได้รับเลือกเป็นคนต้อนสัตว์นี่
ไงนะ
เรื่องจริงเหรอ
ใช่ ข้าได้ยินมาอย่างนั้น
การัม
องค์รัชทายาทจับมาเองหมดเลยเหรอ
เห็นว่าแขนของพระองค์ยังไม่หายดี จากอาการบาดเจ็บเมื่อปีก่อนด้วยนะ
หลีกทาง
องค์รัชทายาทเสด็จ
หลีกทางหน่อย
องค์รัชทายาทเสด็จ
หลีกทางไป
องค์รัชทายาทเสด็จ
หยุดก่อน
หยุดขบวนก่อน
ฝ่าบาท มีอะไรหรือพ่ะย่ะค่ะ
ดอกไม้ช่อนั้นจะให้ข้าใช่หรือเปล่า
เพคะ หม่อมฉันเก็บมาให้ท่าน
- แขนขวาท่านปกติดีนี่ - นั่นสิ
ท่านคงหายดีแล้ว
สวยมาก
ขอบใจนะ
องค์รัชทายาทดูจะทรงรู้จัก ศาสตร์แห่งการซื้อใจราษฎร
เพื่อให้ได้รับการสนับสนุนดี
ในฐานะบริวารผู้ซื่อสัตย์
กระหม่อมก็รู้สึกเบาใจพ่ะย่ะค่ะ
การัม
ทำยังไงดี ข้ามองไม่เห็นคุณหนูแจอีเลย
นางควรจะอยู่กับพวกทหารสิ
หรือว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับนาง
ทำไมถึงไม่อยู่ล่ะ
เทพเจ้าเจ้าขา
โปรดปกป้องคุ้มครองคุณหนูแจอีด้วย นางไม่ได้ทำความผิดใดๆ เลยนะเจ้าคะ
ไม่ว่านางจะอยู่ที่ไหน
ก็ขอให้นางมีอาหารอุ่นๆ กิน ต่อให้เป็นข้าวแค่ชามเดียวก็ยังดี
และขอให้นางได้นอนเตียง ต่อให้เป็นเตียงหญ้าฟางก็ยังดี
ลูกขอล่ะเจ้าค่ะ
เดี๋ยวก่อน
กระดาษเปล่าหนึ่งแผ่นเปื้อนเลือด
ทันทีที่องค์รัชทายาท ลงมือเขียนคำอธิษฐาน
ไม่คิดว่ามันแปลกเหรอขอรับ
ฝ่าบาท
หม่อมฉันดีใจจริงๆ ที่องค์รัชทายาท ทรงกลับมาอย่างปลอดภัย
คนร้ายที่ยิงธนู ใส่องค์รัชทายาทเมื่อปีก่อน
บัดนี้ยังคงลอยนวล
เจ้าไม่รู้เหรอว่าคนโอหังพวกนั้น
หมายหัวองค์รัชทายาทอยู่
ฝ่าบาท
ในพระราชพิธีล่าสัตว์
องค์ชายฮวานก็ได้พิสูจน์แล้ว ว่าพระวรกายแข็งแรงดี
เท่านั้นก็เพียงพอแล้วไม่ใช่หรือเพคะ
เท่านั้นยังไม่เพียงพอหรอก
เจ้าอย่าได้ลืมเรื่อง
ที่พ่อย้ำแล้วย้ำอีก
จงจำความตายขององค์ชายอึยฮยอน...
ไว้ให้ขึ้นใจ
ฝ่าบาท
ลูกรู้ดีว่าท่านเป็นกังวลเรื่องอะไร
และจะจดจำเรื่องนั้นจนขึ้นใจ
อย่าได้กังวลไปเลย ท่านพ่อ
ทำไมท่านถึงยัง ไม่กลับบ้านกลับช่องอีก
ใจคอจะไม่ยกชามาให้ข้าสักแก้วเลยเหรอ
ถ้าไม่มีอะไรจะพูดก็กลับไปซะ
ใต้เท้า
เป็นฝีมือท่านใช่ไหม
ไอ้เลือดตอนนั้น...
ข้าหมายถึงตอนที่องค์รัชทายาท เลือดออกระหว่างเขียนคำอธิษฐานน่ะ
เขาต้องพิการอย่างที่ข่าวลือว่า
เพื่อตัวพระมเหสีและองค์ชายมยองอัน
พระมเหสี ทรงกังวลเรื่องอะไรอยู่หรือเพคะ
ไม่ได้กังวลอะไรหรอก
ท่านอาบอกไว้แล้ว ว่าข้าไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น
ใต้เท้า
เจ้าคิดว่าฝีมือข้าเหรอ
ใครอยู่เบื้องหลังก็ไม่สำคัญหรอก
ขอแค่องค์ชายจอมโอหังกลัวก็เป็นพอ
ไอ้ข้าก็นึกว่าฝีมือท่าน
เราขังเขาไว้ในโรงเก็บของ ตามรับสั่งแล้วพ่ะย่ะค่ะ
ท่านทรงส่งจดหมายลับ
มาพร้อมกับของขวัญแต่งงาน
หม่อมฉันได้เห็นมากับตาตัวเองแล้ว
(เมื่อ 20 วันที่แล้ว)
ข้าเผาจดหมายที่เคยเขียนไว้ไปหมดแล้ว
กระทั่งแทกังก็ยังไม่รู้ ว่าข้าเขียนอะไรไว้บ้าง
นางจะได้รับจดหมาย ที่ข้าไม่เคยส่งไปได้ยังไงกัน
เตรียมออกไปข้างนอก ข้าจะไปพบเขา
แก้มัดให้เขาซะ
เชือกขาดอยู่แล้วพ่ะย่ะค่ะ
กล้าดียังไง ยังไม่รู้ตัวอีกว่าเจ้าอยู่ที่ไหน
ไอ้นี่...
เขยิบไป
บอกให้เขยิบไง
เจ้าพยายามจะหนีงั้นเหรอ
ข้าแก้มัดเพราะเชือกมันรัดแน่นจนเจ็บ
ถ้าข้าอยากหนีจริง คงหนีตั้งแต่ที่พื้นที่ล่าสัตว์แล้ว
หัวเดียวกระเทียมลีบอย่างเจ้าเนี่ยนะ
ข้าคงจับเจ้าได้ก่อน
เจ้าจะมีปัญญาหนีไปได้ยังไง
โปรดประทานอภัยด้วย
กระหม่อมไม่ได้พกมีดไว้ทำร้ายใคร
กระหม่อมเพียงแต่พกไว้ เพื่อป้องกันตัวเท่านั้นพ่ะย่ะค่ะ
แทกัง เจ้าออกไปก่อน
ข้าประทับใจไม่น้อยที่ผู้หญิง อย่างเจ้าหลบหนีพวกทหารมาได้
และดั้นด้นจากแกซองมาจนถึงที่นี่
และยังพกมีดอีกต่างหาก
ข้าได้ยินมาว่าระหว่างหลบหนี เจ้าต่อสู้ชนะคนของข้าได้
เหมือนผู้ต้องสงสัยที่พยายามหลบหนี
หลังกระทำความผิดร้ายแรงไม่มีผิด
หม่อมฉันจะตายทั้งแบบนี้ไม่ได้เพคะ
หม่อมฉันต้องหาตัวคนร้ายตัวจริง
ครอบครัวของหม่อมฉันถึงจะตายตาหลับ
แล้วทำไมถึงไม่ไปหาซองอนล่ะ มาหาข้าทำไม
หากไปหาซองอนก็น่าจะปลอดภัยกว่านี้
แค่มีประวัติหมั้นหมายกับหม่อมฉัน
ก็เป็นเรื่องน่าอับอาย สำหรับเขามากพอแล้วเพคะ
หม่อมฉันคงให้เขามาข้องเกี่ยว กับข่าวลือร้ายกาจอีกไม่ได้
ฝ่าบาท
การตายของครอบครัวของหม่อมฉัน จะต้องเกี่ยวกับจดหมายลับ...
ข้าบอกเจ้าแล้วไง ว่าข้าไม่เคยส่งจดหมายไป
ไปหาซองอนซะ เขาจะยอมช่วย...
จดหมายภูตผี
เจ้าว่าอะไรนะ
ท่านทรงระบุว่าได้รับจดหมาย จากภูตผีเมื่อสามปีก่อน
นี่เจ้าพยายามจะข่มขู่ข้า ด้วยข่าวลือบ้าบอ
ที่แพร่ไปทั่วงั้นเหรอ
"ข้าคือภูตผีและจดหมายนี้ ขอมอบให้องค์ชายอีฮวาน
จงจำคำทุกคำให้ขึ้นใจ
เจ้าอาจได้บัลลังก์ไป จากการสังหารพี่ชาย"
ข้าไม่ได้สังหารพี่ชายเสียหน่อย
"แต่เจ้าจะไม่มีวันได้เป็นกษัตริย์"
หุบปากเดี๋ยวนี้!
มันเขียนไว้ในจดหมายลับของท่าน
สามปีก่อน
ท่านได้รับจดหมายภูตผี
มันเป็นตอนที่องค์ชายอึนฮยอนสวรรคต
ท่านจึงได้ขึ้นเป็นองค์รัชทายาทต่อ
ตอนนั้นเป็นวันแรก ที่ท่านประทับในวังตะวันออก
ข้าขออยู่คนเดียวแล้วกัน
พ่ะย่ะค่ะ
ท่านทรงระบุว่าท่านทรงบอกใครไม่ได้
เพราะจดหมายฉบับนั้นบอกว่า ท่านสังหารองค์ชายอึยฮยอน
เพื่อให้ตัวเอง ได้ขึ้นเป็นองค์รัชทายาทแทน
ข้าไม่ได้ฆ่าพี่ชายข้า
ไม่ใช่ข้า
ข้าไม่ได้เป็นคน ที่ถวายลูกท้อให้ท่านพี่
ข้าจะฆ่าคน
ที่เป็นพี่น้องร่วมบิดามารดากันทำไม
ท่านพี่ของข้า
เป็นเหมือนต้นไม้ที่ข้าไม่อาจปีนได้
เขาเป็นเหมือนเพื่อน
และอาจารย์ของข้า
เพราะฉะนั้นข้าไม่เคยคิดปรารถนา
จะแย่งตำแหน่งของเขามา แม้แต่วินาทีเดียว
ด้วยเหตุนั้น ท่านจึงเผาจดหมายฉบับแรกทิ้งไป
แต่สองปีให้หลัง
ภูตผีก็ส่งจดหมายฉบับที่สองมาอีก
แต่ครั้งนั้นมีตัวหนังสือสีแดง ถูกเขียนเพิ่มมาด้วย
ยูกองบุลโจ ยูโกบุลยง
แม้เจ้ามีแขน แขนของเจ้าจะไม่อาจใช้การได้
แม้เจ้ามีขา ขาของเจ้าจะไม่อาจก้าวเดินได้
จากนั้นท่านก็ถูกยิงด้วยลูกศร
ดังที่ภูตผีได้สาปไว้
ท่านอาจารย์
นับตั้งแต่นั้นมา ข้าก็ไม่อาจเชื่อใจใครได้อีก
และกลายเป็นคน ที่แปลกประหลาดและจิตใจคับแคบ
คนที่ไม่มีทางพูดอะไรออกมาจากใจจริง
ชีวิตของข้า
เหมือนดั่งคืนที่มืดมิด ไม่มีแม้แต่แสงจันทร์
ข้าเดินไปในความมืดมิดนั้นตามลำพัง
และค่อยๆ กลายเป็นคนที่บิดเบี้ยว มากขึ้นๆ ทุกวันแล้วขอรับ
ท่านจึงทรงขอให้ท่านพ่อของหม่อมฉัน ผู้เป็นอาจารย์ของท่านช่วย
ข้าก็บอกเจ้าไปแล้วไง
ว่าข้าไม่เคยส่งจดหมายไป
แต่หม่อมฉันได้เห็นมากับตาแล้วเพคะ
ท่านทรงอยากให้ท่านพี่ยุนแจ
พี่ชายของหม่อมฉันแอบเข้าวัง มาสืบสวนเกี่ยวกับจดหมายภูตผี
เนื่องจากทรงเห็นว่า เขาเคยไขคดีมามากมาย
ต่อให้ใต้เท้ามิน ได้รับจดหมายฉบับนั้นจริง
เขาก็คงไม่เอามันให้เจ้าดูหรอก
จดหมายฉบับนั้นถูกส่งมา จากองค์รัชทายาท เขาไม่มีทาง...
คนที่ท่านต้องการไม่ใช่ พี่ชายของหม่อมฉันหรอกเพคะ
องค์รัชทายาททรงอยากให้ยุนแจเข้าวัง
แต่จริงๆ แล้วคนที่พระองค์ต้องการ คือเจ้าต่างหาก
แต่ใกล้จะถึงฤกษ์แต่งงานของเจ้าแล้ว
พ่อไม่อาจให้เจ้าไปได้
คนที่ไขคดีทั้งหมดในแกซอง ไม่ใช่พี่ชายของหม่อมฉัน
แต่เป็นตัวหม่อมฉันเองเพคะ
ตั้งแต่ใต้เท้ามินได้รับการแต่งตั้ง เป็นเจ้าหน้าที่ปกครองพิเศษ
ก็มีคดีมากมายที่คลี่คลายได้ ในชื่อของมินยุนแจ ลูกชายของเขา
แม้ว่าผู้คนในฮันยางจะพากัน ชื่นชมความสามารถของเขา
แต่ทั้งหมดนั่น กลับเป็นฝีมือเจ้างั้นเหรอ
คิดว่าข้าจะเชื่อหรือไง
หากทรงให้โอกาสหม่อมฉัน หม่อมฉันจะพิสูจน์ให้เห็นเองเพคะ
ตอนเข้ามาในวัง
หม่อมฉันเก็บใบประกาศนี้มา
ทางการกำลังตามหาพยาน ที่พบเห็นฆาตกรอยู่
หม่อมฉันจะไขคดีเหล่านี้ และพิสูจน์ตัวเองให้ดูเพคะ
ข้าจะเชื่อใจเจ้าลง และมอบโอกาสให้เจ้าได้ยังไง
เจ้ามีหลักฐานยืนยันว่าตัวเอง
ไม่ใช่ฆาตกรเลือดเย็นที่ฆ่าพ่อแม่
และพี่ชายของตัวเองไหมเล่า
ท่านมีรับสั่งให้หม่อมฉัน
เผาจดหมายลับฉบับนั้นเองนะเพคะ
ฝ่าบาท
ท่านไม่เคยได้รับจดหมาย จากภูตผีจริงๆ หรือเพคะ
ท่านไม่เคยเขียนจดหมายลับ ให้ท่านพ่อของหม่อมฉันจริงๆ หรือ
หม่อมฉันไม่ได้ทดสอบท่าน แค่เรื่องข่าวลือที่กำลังแพร่อยู่
หากท่านไม่ได้ส่งจดหมายลับไปจริงๆ
หม่อมฉันจะรู้เรื่องจดหมายภูตผี ได้อย่างไรล่ะเพคะ
ข้าขอทำใจเชื่อว่าสิ่งที่เกิดขึ้น ในพิธีวันนี้เป็นกลลวงของภูตผี
ดีกว่าเชื่อคำพูดของเจ้า ณ ตอนนี้
ทรงพูดถูกแล้ว สิ่งที่เกิดขึ้นในพิธีคือกลลวง
ภูตผีไม่มีอยู่จริงหรอกเพคะ
มีแต่กลลวงของมนุษย์นั่นแหละ
ที่น่ากลัวยิ่งกว่าภูตผีเสียอีก
หากท่านยอมเปิดใจมองดูความจริง
ท่านก็จะเชื่อใจหม่อมฉันได้
และสุดท้ายท่านจะได้เห็น
กลลวงของมนุษย์ ที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังภูตผีเพคะ
หากผงจากพืชบกไร้ท่อลำเลียง สัมผัสกับน้ำผสมสารส้ม
ของเหลวจะมีโอกาสกลายเป็นสีแดง
ตอนนั้นท่านทรงล้างมือ ก่อนเขียนคำอธิษฐาน
น้ำนั่นไม่ใช่น้ำธรรมดา
แต่เป็นน้ำผสมสารส้มเพคะ
พระราชพิธีล่าสัตว์เป็นงานที่วุ่นวาย
การจะแอบเอาพู่กัน ไปชุบผงพืชบกไร้ท่อลำเลียง
และใส่สารส้ม ลงไปในน้ำจึงไม่ใช่เรื่องยาก
ใช่แล้วเพคะ
คนร้ายต้องเป็นคนที่รู้
เรื่องกระดาษเขียนคำอธิษฐาน และสามารถเข้าถึงพู่กันได้ง่าย
มันไม่ใช่ฝีมือของภูตผีหรอกเพคะ
มันเป็นวิธีที่พวกร่างทรง ในสำนักลับต่างๆ มักใช้
ในการปอกลอกผู้มีอันจะกินเพคะ
หม่อมฉันเคยไขคดี คล้ายกับครั้งนี้มาก่อนแล้ว
วิธีที่พวกร่างทรงมักใช้...
เอาล่ะ เรียบร้อย
โอ๊ย ท้องข้า...
ใส่อะไรของเจ้าเนี่ย
ข้าทนอยู่เฉย แล้วทำงานบ้านไปวันๆ ไม่ไหวหรอก
ต้องมีอะไรที่ข้าทำ เพื่อช่วยคุณหนูแจอีได้บ้างแหละ
ไอ้ที่ว่ามันมีอะไรบ้างเล่า
ทำข้าสังหรณ์ใจชอบกล
ดูซิเจ้าเอาอะไรมาใส่
ข้าไปก่อนล่ะ
เจ้าจะไปไหนน่ะ
การัม
บ้านของท่านอัครมหาเสนาบดี รู้สึกจะใช่บ้านหลังนี้แหละ
แน่นอนว่า
เจ้าคนบ้านั่นต้องอยู่ที่นี่ด้วย
วันนี้จะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นบ้างนะ
ฮึ้บๆๆ ฮ้า
วันนี้ท้องฟ้าช่างแจ่มใส
เหมือนอนาคตของเจ้าเลยล่ะ มยองจิน
วันนี้ก็มาใช้ชีวิตให้เต็มที่กัน
ฮึ้ยๆๆ ฮ้า
คุณชายคิม
มีเรื่องอะไร
ข้ามีบางอย่างที่อยากจะ...
- บอกท่านน่ะ - มีเรื่องอยากบอกข้าเหรอ
ข้าไปดีกว่า
เดี๋ยวสิ มีเรื่องอะไร
ทำข้าตกใจเสียขวัญกระเจิง แล้วกลับง่ายๆ เลยงั้นเหรอ
ไม่มีอะไรแล้วขอรับ
แหมๆ เมื่อกี้ยังพูดว่า มีเรื่องอยากบอกข้าอยู่เลย
เรื่องของเรื่องก็คือ ข้าได้ยินข่าวลือมาว่าท่านสามารถ
รู้สาเหตุการตายได้ทันที ที่ได้เห็นศพน่ะขอรับ
เหรอ มีข่าวลือแบบนั้นด้วยเหรอ
มีข่าวลือแบบนั้น เกี่ยวกับข้าด้วยเหรอเนี่ย...
ใช่แล้ว ข้าทำแบบนั้นได้จริง
เอ้อ...
เพราะงั้น...
- ข้าเลยอยากเรียนรู้จาก... - อยากเรียนรู้จากข้าเหรอ
ไม่เอาดีกว่าขอรับ
จริงอยู่ที่ข้า เคยอยากเรียนรู้จากท่าน
แต่ข้าเปลี่ยนใจแล้ว
ทำไมล่ะ
ท่านขี้ตกใจขนาดนี้ จะมาเป็นอาจารย์ของข้าได้ยังไงกัน
ความเคารพที่มีต่อท่าน มันปลิวหายไปหมดแล้วล่ะ
ข้าไปเรียนจากคนอื่นดีกว่า
กล้านักนะ
ช่างพูดจาเหยียดหยามข้าซะจริง
สรุปว่าเจ้าเคยอยากเรียนรู้จากข้า
แต่กลับปฏิเสธโดยไม่ถามข้าสักคำ
ข้าจะทำอะไรมันก็เรื่องของข้า
ทำไมท่านต้องมาสนใจด้วยล่ะขอรับ
ใช่แล้วขอรับ ข้าปฏิเสธท่านจริงๆ แหละ
ขอตัวก่อน
ไม่ได้ๆ
เจ้าเพิ่งทำร้ายจิตใจข้าไปนะ
แล้วมันทำไมขอรับ จะให้ข้าทำยังไง
ข้าจะรับเจ้าเป็นศิษย์ และสั่งสอนเจ้าเอง
- ตามมา - ตอนนี้เลยเหรอขอรับ
เจ้าอุตส่าห์มาบ้านข้า แต่เช้าไม่ใช่เหรอ
จะประวิงเวลาไปทำไมเล่า
ข้าจะไว้ใจเจ้าคนบ้านี่ได้ไหมเนี่ย
คนแบบนี้จะสอนอะไรได้จริงๆ เหรอ
มัวรีรออะไรอยู่
เจ้านี่อืดอาดยืดยาดจริง
รีบตามข้ามาสิ
องค์รัชทายาทจะทำยังไงกับข้าต่อไปนะ
มันเป็นวิธีที่พวกร่างทรง ในสำนักลับต่างๆ มักใช้
ในการปอกลอกผู้มีอันจะกิน
ร่างทรงเรอะ...
ทุกอย่างย่อมมีจุดประสงค์
นี่มันเป็นการพยายามทำให้ อำนาจของรัชทายาทมัวหมองชัดๆ
นำกลลวงชั่วช้าเช่นนี้ มาใช้กับองค์ชายรัชทายาท
ก็ไม่ต่างจากตั้งตัว เป็นศัตรูกับราชสำนัก
สืบให้รู้ว่าเป็นฝีมือใคร และลงโทษมันผู้นั้นเป็นเยี่ยงอย่าง
พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท
ขอประทานอภัยด้วย
กระหม่อมผิดเอง ที่ไม่ใส่ใจให้ดีพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมจะไปตรวจสอบดูว่า
ใครเอาน้ำมา และใครมีหน้าที่จัดเตรียมพู่กัน
เจ้าตรวจสอบคันธนูกับกระบอกใส่ลูกศร ที่เจอในพื้นที่ล่าสัตว์หรือยัง
พ่ะย่ะค่ะ มันเป็นคันธนูกับกระบอก ที่มักใช้กันในกรมการศึกพ่ะย่ะค่ะ
เช่นเดียวกันกับลูกศรที่เฉียดท่าน แล้วไปปักอยู่บนต้นไม้แทน
ส่วนหัวศรไม่มีพิษเคลือบอยู่
ก็นับว่าโชคดีแล้ว ที่คนร้ายไม่เคลือบยาพิษมาด้วย
กระหม่อมจะเรียกรวมพลทหาร
ที่เกี่ยวข้องกับพิธีมาสอบสวนทุกนาย
เราก็อยู่ในพื้นที่ล่าสัตว์
ข้าว่าคงมีคนอื่น พยายามจะยิงสัตว์เหมือนกัน
แต่โชคร้ายยิงพลาดมาทางข้าเข้าพอดี
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ
มันจะมีใครทำพลาดมหันต์ แบบนั้นด้วยหรือพ่ะย่ะค่ะ
อย่าเพิ่งปักใจนักเลย
เจ้าเองก็มีสิทธิ์
ยิงธนูพลาดมาโดนข้าได้เหมือนกัน
ทำไมท่านตรัสเช่นนั้นล่ะพ่ะย่ะค่ะ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม ลูกศรของกระหม่อมจะไม่มีวัน
พุ่งไปทางท่านเด็ดขาด
ข้าล้อเล่นน่ะ
ในพระราชพิธี มีทหารเข้าร่วมตั้งมากมาย
จับพวกเขาทั้งหมดมาเข้าแถว แล้วสอบปากคำไป
แค่เพราะว่าใช้ธนูกับลูกศร แบบเดียวกับกรมการศึก
มันเสียเวลาเปล่า
แทนที่จะทำแบบนั้น
เจ้าไปสืบหาคนที่ยุ่ง กับน้ำและพู่กันเถอะ
เขาได้กินอะไรหรือยัง
ฝ่าบาททรงหมายถึงใครหรือพ่ะย่ะค่ะ
เจ้าคนที่เราจับขัง ไว้เมื่อวานน่ะหรือพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมต้อง...
ดูแลคนที่ทำ กับกระหม่อมเช่นนั้นด้วยหรือ
เขาไขความลับของกระดาษคำอธิษฐานได้
กลางคืนก็หนาว กระทั่งเตาถ่านสักเตา เจ้าก็ไม่ตั้งไว้ให้เขาเลยเหรอ
กระหม่อมไม่คิดว่าต้อง...
ขอประทานอภัย กระหม่อมไม่รอบคอบเองพ่ะย่ะค่ะ
กฎหมายโชซอนไร้มโนธรรมขนาดนี้ ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
จะมีใครกันนะ ที่ไปร่ำเรียนจากร่างทรงมา
ต้องเป็นพวกมันแน่
ถ้าไม่ใช่เสนาบดีฝ่ายขวา
จะมีใครวางแผนชั่วช้าแบบนี้ได้อีก
ท่านเองก็คิดแบบนั้นใช่ไหม
มันอาจไม่ใช่ฝีมือ ของเสนาบดีฝ่ายขวาก็ได้นะขอรับ
ในบรรดาพวกเราไม่มีใครรู้เลย
ว่าองค์กษัตริย์ทรงคิดอะไรอยู่
พระมารดาของฝ่าบาทเคยเป็นทาส
ท่านจึงอาศัยเสนาบดีฝ่ายขวากับตระกูล
เสริมรากฐานอำนาจให้ตน
พวกท่านคิดว่าเพราะอะไร ฝ่าบาทถึงอภิเษกกับพระมเหสีล่ะ
เพราะพระนาง เป็นหลานสาวของเสนาบดีฝ่ายขวา
และตระกูลโชก็เป็นศูนย์กลาง
ของแม่ทัพแห่งป้อมปราการยังไงล่ะ
ถ้าเขาทำไม่ได้ ก็คงถูกปลดจากตำแหน่ง
เรายังเหลือองค์ชายอยู่อีกพระองค์
ไม่จำเป็นต้องกังวลหรอก
งั้นองค์กษัตริย์จะให้องค์ชายมยองอัน ขึ้นครองราชย์แทนเหรอ
ท่านกล้าพูดออกมาได้ยังไงกัน
ถ้าเป้าหมายของฝ่าบาทคือเสริมสร้าง ฐานอำนาจให้ตัวพระองค์เอง
เช่นนั้นองค์รัชทายาท องค์ปัจจุบันก็ยังใช้การไม่ได้
พระองค์ไม่ได้มีตระกูลใหญ่ หนุนหลังแบบองค์ชายมยองอัน
และข่าวลือเรื่องการสวรรคต ขององค์ชายอึยฮยอน
กับเรื่องที่พระองค์ถูกภูตผีสาป
ก็ยังแพร่ไปทั่วอีก
แต่ยังไงองค์รัชทายาท ก็เป็นโอรสของฝ่าบาทอยู่ดี
พระองค์คงไม่ใจดำอำมหิต ถึงขั้นทอดทิ้งโอรสของตัวเอง
เพื่อแลกกับอำนาจหรอกมั้ง
ใช่ขอรับ เรื่องแบบนั้นไม่สมควรเกิดขึ้นหรอก
แหม ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เชียว
สวัสดีเจ้าค่ะ คุณชาย
- รู้สึกดีขึ้นแล้วนะ - เจ้าค่ะ
ตั้งใจทำมาหากินเถอะ
เสร็จสักที
- ต็อกนี่นา - มาแล้วเหรอเจ้าคะคุณชาย
ไม่จ่ายเงินก่อนเหรอท่าน
ต็อกเสร็จใหม่ๆ นี่มันอร่อยจริงๆ
กินเลยเจ้าค่ะ
เอ้า กินสักชิ้นสิ
- เท่าไรเหรอ - ไม่ต้องหรอก
ท่านเอาไปเถอะ
เพราะยาที่ท่านให้มาแท้ๆ
ฝีลูกชายข้าถึงได้หาย
ต่อให้ข้ายกต็อก ให้ท่านหมดร้านก็ยังได้
ขนาดนั้นเชียวเหรอ
- แหม ข่าวดีนะนั่น - เจ้าค่ะ
ว่าแต่ ไม่อยากรู้สักหน่อยเหรอ ว่าเจ้าหนุ่มคนนี้เป็นใคร
จะว่าไปก็ไม่คุ้นหน้าคุ้นตาเลย เจ้าเป็นใครเหรอ
เขาเป็นลูกศิษย์ของข้าเองแหละ
เขาตามหาข้าตามข่าวลือ
เขาเพี้ยนเหรอขอรับ
- นิดหนึ่ง - ว่าแล้ว
เทพเจ้าช่วยทีเถอะ
- ระวังนะ - สบายดีหรือเปล่า
สบายดีขอรับ
นอนหลับสบายกันนะ
- คุณชาย - อ้าว
เราได้นอนหลับเต็มอิ่ม เพราะคุณชายเลยขอรับ
จากต้องทนโดนหมัดกัดมาหลายวัน
หลังเราเอาน้ำที่ท่านให้มาไปโปรย
พวกหมัดก็ตายเกลี้ยง
เราถึงได้นอนเต็มอิ่ม หลังจากหลับๆ ตื่นๆ มานาน
ในน้ำมีอะไรอยู่เหรอเจ้าคะ
จู่ๆ จะให้ข้ามาบอกได้ยังไงกัน มันเป็นความลับสุดยอด
แต่ถ้าอยากรู้จริงๆ
ข้ายอมบอกให้นิดหนึ่งก็ได้ ว่าข้าใส่อบเชยไปด้วย
มิน่ากลิ่นแรงเชียว...
ว่าแต่ เจ้าหนุ่มคนนี้ เป็นใครเหรอขอรับ
- เขาเป็นลูกศิษย์ของข้าเอง - ลูกศิษย์เหรอ
เป็นเกียรติที่ได้พบขอรับ ข้าเป็นลูกศิษย์ของเขาเอง
เขาไปแล้วแน่ะ
- งั้นข้าขอตัวก่อน - ขอรับ
ยารักษาฝีกับน้ำกำจัดแมลง
ท่านทำเองหมดเลยเหรอ
ต้องถามว่ามีอะไรที่ข้าทำไม่ได้บ้าง
ทีนี้เจ้าเข้าใจหรือยัง
ถึงข้าจะขี้ตกใจ
แต่ชาวบ้านก็ยอมรับ ในความสามารถและนิสัยของข้า
ที่ข้าจะบอกก็คือ
คนอย่างข้านี่แหละ เหมาะเป็นอาจารย์ที่สุดแล้ว เนอะ
ขอรับ
คอยช่วยงานข้า
แล้วข้าจะสอนอะไรดีๆ ให้เจ้ามากมาย
ที่นี่...
ขอรับ
ที่นี่คืออะไรเหรอขอรับ
ห้องทดลองของข้า
ห้องทดลองเหรอ
มันยอนดัง
ที่นี่ถูกสร้างขึ้น
เพื่อค้นคว้าวิจัยทุกสิ่งบนโลกใบนี้
นี่เป็นตราชั่วคราว สำหรับใช้ออกจากวังตะวันออก
ข้าปล่อยให้คนที่ฝ่าฝืน หลักศีลธรรมอย่างเจ้า
อยู่ใกล้ตัวมากไม่ได้
ใช้มันออกจากวังไปซะ
ฝ่าบาท
จะทรงไล่หม่อมฉันไปจริงๆ หรือเพคะ
ลองดูรอบๆ สิ
ท่านวาดภาพเองเหรอขอรับ
อยากรู้จังว่าไปเอามาจากไหน
เดี๋ยวนะ นี่มัน...
เจ้ารู้จักนางเหรอ
นี่มันฆาตกรแห่งแกซอง...
เงียบ
ศิษย์ข้า
นางไม่ใช่คนแบบนั้น
ทักทายสิ
นางคือคุณหนูแจอี
ผู้ตรวจการที่เก่งที่สุดในโชซอน
และรักแท้ของอาจารย์เจ้า
อะไรนะ
ท่านตกหลุมรักนางงั้นเหรอขอรับ
ใช่
ข้าตกหลุมรักนาง
รักหมดใจ
(คุณหนูแจอี ยอดรัก)
ไม่ว่าเจ้าจะไป ที่สำนักผู้ตรวจการหลวง
หรือคณะเจ้าหน้าที่ปกครองแกซอง
เจ้าก็ต้องพิสูจน์ ความบริสุทธิ์ของตัวเองอยู่ดี
ไอ้คนเฮงซวย
ท่านไม่มีวัน เป็นกษัตริย์ผู้ปราดเปรื่องหรอก
ในเมื่อท่านนิสัยเฮงซวยเสียขนาดนี้
- นี่เจ้า... - ใช่ ข้าหมายถึงท่านนั่นแหละ
ทำไม ตกใจที่ได้ยิน ผู้หญิงสบถงั้นเหรอ
เจ้าต้องเสียสติไปแล้วแน่ๆ
ใช่ไหม
ก็คงจะอย่างนั้นแหละ
ท่านจะไม่ให้ข้าเสียสติไปได้ยังไงกัน
บอกให้ข้าไป สำนักผู้ตรวจการหลวงเนี่ยนะ
คณะเจ้าหน้าที่ปกครองแกซองงั้นเหรอ
หน้าข้าเด่นหรา อยู่บนใบประกาศจับทั่วประเทศ
ข้าไม่มีอะไรให้ต้องกลัวอีกแล้ว
ข้าต้องเผชิญกับความยากลำบาก โดยที่ไม่ทันได้
พิสูจน์ความบริสุทธิ์ด้วยซ้ำ
และข้าก็คงโดนฆ่าหลังจากสารภาพ ในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ทำ
ไม่ว่าข้าจะตายฐานดูหมิ่นท่าน
หรือโดนลากจนแขนขาขาด มันก็ไม่ต่างกันหรอก
เจ้ากล้าด่าองค์ชายโชซอน ว่าเป็นคนเฮงซวยอย่างนั้นเหรอ
ท่านแค่โชคดีที่ได้เกิดมาเป็นราชวงศ์ และได้เป็นรัชทายาท
ท่านมีอะไรวิเศษวิโสตรงไหนกัน
ว่าไงนะ เจ้านี่มันพูดจาสามหาว...
ใช่สิ
ผู้หญิงที่กำลังหนีหัวซุกหัวซุน
หลังจากโดนกล่าวหา ทั้งที่ไม่มีความผิด
จะมีปัญญาทำอะไรได้อีก
ไม่สิ
ตั้งแต่เกิดมาเป็นผู้หญิงในโชซอน
ก็ไม่มีอะไรที่ข้าทำได้อยู่แล้ว
โชซอนเคยให้ผู้หญิง
ได้มีโอกาสทำอะไรบ้างหรือไง
ได้
ดูเหมือนว่าเจ้า จะยังพูดไม่จบสินะ พูดต่อสิ
ข้าแค่โชคร้ายที่ถูกใส่ร้ายป้ายสี
แต่ท่านพ่อกับท่านแม่ก็รักข้า
ท่านพี่เองก็เอ็นดูข้า
แล้วข้าจะแตกต่างจากท่านตรงไหนกัน
ท่านพ่อข้า อาจารย์ของท่าน
ดีใจมากตอนที่ท่านได้เป็น
องค์รัชทายาทต่อจากองค์ชายอึยฮยอน
เขาเชื่อว่าคนที่เลือดเย็น และหยิ่งทะนงแบบท่าน
จะเป็นกษัตริย์ผู้ปราดเปรื่องได้
ข้าเองก็เคยเชื่อแบบเดียวกันกับเขา
จนกระทั่งได้มาเจอตัวจริงของท่าน
ในฐานะคนกลุ่มแรกๆ ที่ภักดีกับท่าน
ข้ารู้ได้ทันทีว่าทำไม ครอบครัวของข้าถึงถูกฆ่า
ข้าถึงได้เสี่ยงชีวิตมาที่นี่
ข้านึกว่าท่านจะไม่ผลักไสข้า
ข้าเป็นลูกสาวของอาจารย์ของท่าน
และอาจารย์ของท่านก็ตายเพราะท่าน
ทุกอย่างเป็นเพราะท่าน
ครอบครัวข้าตายเพราะท่าน เพราะท่านคนเดียว
ถ้าท่านยังตัดสินใจปิดหูปิดตา ไม่รับรู้ความจนตรอกของข้า
ข้าก็ขอตายต่อหน้าท่านซะยังจะดีกว่า
ยังไงข้าก็ไม่ต่างจากตายไปแล้ว
มีใครได้ยินไหม
มีผู้หญิงทำความผิดร้ายแรงอยู่ในนี้
รีบมาจับไปสิ
แต่ช่วยฟังคำพูดของข้าก่อน
องค์ชายรัชทายาท ได้รับจดหมายจากภูตผีจริง
ข่าวลือที่ว่ากันเป็นจริงทั้งหมด
(ขอขอบคุณอีฮายูล)
(วัยเยาว์ที่ผลิบาน)
ฝ่าบาท โปรดช่วยหม่อมฉันด้วยเถอะ
คิดจะตกลงกับข้างั้นเหรอ
ที่นี่มันอะไรกัน
แน่ใจนะว่าทำทุกอย่างแล้ว
องค์รัชทายาท ยังไม่ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์
ทำไมเจ้าต้องแต่งกายเป็นชายด้วย
มันเป็นหนทางเดียว
ที่คนจะยอมฟังข้า
ข้าแค่อยากให้ครอบครัวตายตาหลับ
และกลับไปหาคู่หมั้นของข้าก็เท่านั้น
เจ้าแน่ใจแล้วเหรอ
ดูไม่ออกหรือไงว่า องค์รัชทายาทไม่เชื่อใจเจ้าด้วยซ้ำ
ข้าจะให้โอกาสเจ้า
หม่อมฉันจะไขคดีนี้ให้ได้เพคะ