(พัคฮยองชิก)
(จอนโซนี)
(พโยเยจิน)
(ยุนจงซอก)
(อีแทซอน)
(วัยเยาว์ที่ผลิบาน)
(ละครเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องแต่ง)
(ตัวละคร องค์กร สถานที่ เหตุการณ์)
(และศาสนาในเรื่อง เป็นเพียงการสมมติเท่านั้น)
(ฉากที่มีสัตว์ร่วมแสดง)
(ถ่ายทำโดยอาศัย อุปกรณ์ประกอบและใช้เทคนิคพิเศษ)
มีใครได้ยินไหม
มีผู้หญิงทำความผิดร้ายแรงอยู่ในนี้
รีบมาจับไปสิ
แต่ช่วยฟังคำพูดของข้าก่อน
องค์ชายรัชทายาท
ได้รับจดหมายจากภูตผีจริง
ข่าวลือที่ว่ากันเป็นจริงทั้งหมด
ฝ่าบาท
ไม่ว่าท่านจะประทาน ฐานะอะไรให้หม่อมฉัน
หม่อมฉันก็จะไม่มีวันทำตัว ไร้ประโยชน์แก่พระองค์เพคะ
เพราะฉะนั้นได้โปรด…
ช่วยหม่อมฉันด้วยเถิด
(องค์รัชทายาทพาทหาร สังกัดกองบังคับการห้า)
(จากพื้นที่ล่าสัตว์ กลับมาที่วังด้วยนายหนึ่ง)
เจ้าบอกว่าจะเป็น ราษฎรกลุ่มแรกของข้าสินะ
เพคะ
เช่นนั้นก็นับว่าไม่แย่เท่าไร สำหรับราษฎรกลุ่มแรกของข้า
เจ้าบอกว่าเสี่ยงชีวิต
ดั้นด้นมาจากแกซอง เพื่อมาพบข้าที่นี่ใช่ไหม
เพคะ
งั้นมันก็คงจะง่ายกว่า หากเจ้าจะเข้าวังตะวันออก
เมื่อกี้เจ้าบอกว่าข้าควรอนุญาต
ให้เด็กสาวทำอะไรก็ได้ไม่ใช่รึ
ดังนั้นข้าจะอนุญาตให้เจ้าผู้เป็น
ราษฎรกลุ่มแรกของข้า ทำอะไรก็ได้ตามที่ต้องการ
ไปพบข้าที่วังตะวันออก
แต่เจ้าต้องหาทาง เข้าไปที่นั่นด้วยตัวเอง
เอาเลย
อยากทำอะไรก็ทำ
ข้าอนุญาตแล้ว
ทรงเป็นอะไรหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมอยู่ห่างๆ ตามรับสั่งแล้ว
แต่ได้ยินเสียงดังเมื่อสักครู่
ไปกันเถอะ
จะทรงไปแล้วหรือ
แล้วเขาล่ะ
(ตราผ่านทาง)
ฝ่าบาท องค์รัชทายาท
ฝ่าบาท กระหม่อมจะทำ ตามรับสั่งของท่านพ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท ทรงแน่พระทัยแล้วหรือ ว่าเราปล่อยเขาไว้แบบนั้นได้
รอดูก่อนเถอะว่าเขาจะทำอะไรต่อไป
ขอโทษนะขอรับ ข้าจะไปรับเครื่องแบบขันทีได้ที่ไหน
- ท่านเป็นขันทีเหรอ - ขอรับ
ข้าเป็นขันทีใหม่ประจำวังตะวันออก
เมื่อวานข้าเข้าร่วม พระราชพิธีล่าสัตว์กับองค์รัชทายาท
เลยไม่มีโอกาส ได้เปลี่ยนเสื้อผ้าน่ะขอรับ
ฝ่าบาทมีรับสั่งให้ข้า ใส่เครื่องแบบที่เหมาะสมได้แล้ว
ขันทีพัค
เขาบอกว่าเป็นขันทีใหม่ ประจำวังตะวันออก
องค์รัชทายาทมีรับสั่งให้เขา เปลี่ยนไปใส่เครื่องแบบที่เหมาะสมน่ะ
ตามข้ามาสิ
ขอรับ
ทางนี้เลย
เอานี่ รับไปสิ
เข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าทางด้านนั้นนะ
ขอรับ ขอบคุณขอรับ
นั่นใคร
ขันทีใหม่ประจำวังตะวันออกน่ะ
สงสารเขาล่วงหน้าเลย
เจ้าอยู่ในวังตะวันออกไปสักกี่น้ำกัน
คงทนได้ไม่ถึงสามวันหรอก
ทีนี้ไปนั่งตรงนั้น
(ตอนที่ 3)
ท่านตกหลุมรักนางได้ยังไง
ต่อให้นางไม่ได้ผิดตามที่ท่านว่าจริง
นางก็มีคู่หมั้นแล้ว…
และข้ายังได้ยินมาว่านางมีคนรักด้วย
แต่แล้วมันจะทำไม
ข้ารักนางก็เท่านั้น
เจ้าเคยอ่านหนังสือเล่มนี้ไหม
ไม่เคยขอรับ มันคือหนังสืออะไรเหรอ
ก็คู่มือนักชันสูตร
อ่านไม่ออกหรอกเหรอ
แล้วเจ้าจะมาเป็นลูกศิษย์ข้าได้ยังไง ในเมื่อเจ้าอ่านหนังสือไม่ออกด้วยซ้ำ
แล้วการเรียนชันสูตรศพ มันเกี่ยวกับอ่านออกไม่ออกยังไงขอรับ
ปกติมันก็เป็นสิ่ง ที่ข้ารับใช้ต้อยต่ำทำ…
เข้าใจล่ะ ที่เจ้าอยากจะพูดก็คือ
ในเมื่อการชันสูตรเป็นสิ่ง ที่ข้ารับใช้ต้อยต่ำเขาทำกัน
เจ้าเลยไม่จำเป็น ต้องอ่านออกเขียนได้งั้นสินะ
จะพูดแบบนี้ใช่ไหม
แหม กล้านักนะ
คนที่ทำหน้าที่ชันสูตรอาจถูกมองว่า ต้อยต่ำเพราะต้องจัดการศพคนตายก็จริง
แต่คนเหล่านี้ก็เป็นผู้เสาะหา สาเหตุการตายด้วยเช่นกัน
ท้ายที่สุดแล้วมันจึงเป็นงาน ที่สำคัญมากที่ให้คุณค่ากับชีวิต
ตอนเรียนกับอาจารย์คนก่อน เขาบอกให้ข้าเรียน
- ตัวเขียนของสตรี… - ตัวเขียนของสตรีเรอะ
นั่นมันคำด่าตัวอักษรฮันกึลชัดๆ
อาจารย์ไม่ได้สอนให้เจ้า
รู้จักความงดงาม ของตัวอักษรฮันกึลหรือไง
เขาก็สอนแล้วล่ะขอรับ
แต่ในหัวข้ามันมีแมลง อยู่ยั้วเยี้ยเต็มไปหมด
เวลาข้าเรียนอะไร
เจ้าแมลงพวกนี้ก็จะกินไปหมด
แล้วอีกอย่าง คนต้อยต่ำแบบข้า จะเอาตัวอักษรไปใช้ตอนไหนได้
พูดบ้าอะไร
เจ้าก็เอาไปใช้ทำมาหากินได้น่ะสิ
ตัวอักษรฮันจามันอาจจะเรียนยากก็จริง
แต่อย่างน้อยเจ้าก็ควร รู้อักษรฮันกึลนะ
แค่อยู่รอดไปวันๆ ก็ยากแล้ว
ไอ้เจ้าเด็กขี้เกียจสันหลังยาวนี่
กษัตริย์เซจงอุตส่าห์ ประดิษฐ์อักษรฮันกึล
ให้คนแบบเจ้านะรู้ไหม
ต่อให้โง่แค่ไหน ก็เรียนรู้ได้ในหนึ่งวัน
คิดว่าประเทศอื่น มีตัวอักษรแบบนี้หรือไง
ในเมื่อเจ้าเคยเรียน จากอาจารย์มาก่อนแล้ว
ข้าก็อยากเห็นว่า เจ้ามีฝีมือมากแค่ไหน
ลองเขียนชื่อข้าดู
ชื่อของข้า คิมมยองจิน
(คมมองจิน)
เก่งมาก
ไม่เบาเลยนี่เจ้า
ในเมื่อมีพื้นฐานแล้ว แค่ครึ่งวัน ก็เขียนอักษรฮันกึลได้หมดแล้วละ
แต่ก่อนอื่น
เล่าเรื่องเกี่ยวกับตัวเอง ให้ข้าฟังสักหน่อยซิ
- ยังไงเหรอขอรับ - ถ้าข้าจะรับเจ้าเป็นลูกศิษย์
ข้าก็ควรได้รู้สิว่า เจ้าเป็นใครมาจากไหน
แต่เมื่อเช้าท่านก็แนะนำ
กับชาวบ้านชาวช่อง ว่าข้าเป็นลูกศิษย์ไปแล้วนี่
ถ้าข้าไม่ถูกใจเจ้า
ข้าก็จะไล่เจ้าออกวันนี้นี่แหละ
เอาล่ะ ดูเหมือนว่า
ดูทักษะการเขียนของเจ้า เท่านี้ก็น่าจะพอแล้ว
ทีนี้บอกข้ามาว่ามีอะไรที่เจ้าทำเป็น
และมีอะไรที่เจ้าทำไม่เป็นบ้าง
ฝ่าบาท
เมื่อคืนเราเตรียมบางอย่าง ไว้ถวายให้ท่านด้วยเพคะ
แต่ท่านเสด็จกลับมา จากพื้นที่ล่าสัตว์ช้า
เราจึงไม่มีโอกาส ได้แสดงให้ท่านทอดพระเนตร
แต่จะขอแสดงบัดเดี๋ยวนี้พ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท
ทรงคิดเสียว่าตอนนี้ คือเมื่อคืนด้วยพ่ะย่ะค่ะ
พระองค์ทรงยิงเข้าเป้าทุกดอก
องค์รัชทายาททรงพระปรีชาสามารถ
พระองค์ทรงเป็นยอดนักธนูในใต้หล้า
องค์รัชทายาท ทรงพระปรีชาสามารถจริงๆ เชียว
ไชโย
พอเถอะ
ว่าแต่พวกเจ้าพกฆ้อง เดินไปเดินมาได้ยังไงกัน
เพื่อฝ่าบาทแล้ว เรื่องนี้ง่ายดายนักพ่ะย่ะค่ะ
ขอบใจนะ
ฝ่าบาท
เวลานี้เหมาะรับขันทีคนใหม่ เข้ามาเลยมิใช่หรือพ่ะย่ะค่ะ
บรรยากาศในวังแห่งนี้ กำลังเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังงาน…
ใช่แล้วพ่ะย่ะค่ะ เพียงตรัสมาคำเดียว
พวกกระหม่อมจะหาขันทีคนใหม่ที่ขยัน…
ไม่ได้หรอก
พวกเจ้าทุกคนนึกถึง และใส่ใจข้ามากพอแล้ว
จะรับขันทีขยันขันแข็งเข้ามาอีกทำไม
ข้าไม่อนุญาต
เปิดประตู
ไม่สำเร็จอีกแล้ว
เราทำอะไรไม่ได้แล้วล่ะ
พระองค์ไม่ชอบให้ มีคนใหม่ๆ เข้ามาในวัง
งั้นก็ไม่น่าไล่คนออกสิขอรับ
พระองค์ไล่คนออกเป็นว่าเล่น
สวดมนต์ต่อไปเถอะ
ใครเล่าจะรู้ วันนี้อาจมี อะไรแปลกประหลาดเกิดขึ้น
และฝ่าบาทอาจเปลี่ยนใจ เรื่องขันทีคนใหม่ก็ได้
- งั้นไปสวดมนต์กันไหม - ไปตักน้ำก่อนแล้วกัน
ใช่ว่าขันทีวังตะวันออก
จะถามทางไปวังตะวันออกได้สักหน่อย
รีบก้าวตามมาเดี๋ยวก็หกล้มหรอก
ข้าล่ะกลัวจริงๆ ว่าชาของท่านพี่ฮวานจะคว่ำซะก่อน
เอามา ข้าจะถือเอง
ขออภัยเพคะองค์หญิง
หากท่านทรงสำรวมกริยา ให้สมเป็นองค์หญิง
และเดินให้ช้าลงอีกสักนิด
พวกหม่อมฉันก็จะเบาใจมากกว่านี้เพคะ
องค์หญิงกำลังจะไปหาพี่ชายพอดีสินะ
ทรงไม่เป็นไรนะพ่ะย่ะค่ะ
นี่เจ้า ปล่อยมือจากพระวรกาย ขององค์หญิงเดี๋ยวนี้
ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง
ข้าไม่เคยเห็นเจ้ามาก่อนเลย
วันนี้เป็นวันแรกที่กระหม่อม เริ่มทำงานในวังตะวันออกพ่ะย่ะค่ะ
แต่ด้วยความที่เป็นวันแรก กระหม่อมจึงหลงทาง
และเดินเรื่อยเปื่อย ไปทั่ววังพ่ะย่ะค่ะ
ก็ไม่แปลก วังนี้ใหญ่ซะขนาดนี้
ตามข้ามาสิ ข้ากำลังจะไปหาท่านพี่ฮวานพอดี
ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะ
ข้าได้ยินพวกขันทีร่ำลือกัน
ว่าท่านพี่ของข้าจุกจิกมากขนาดไหน
แต่เดี๋ยวเจ้าได้เจอเขาก็คงจะรู้เอง
ว่าท่านพี่ไม่ใช่คนแบบนั้น
เจ้าช่วยรับปากกับข้าได้ไหม
ว่าจะดูแลเขาเป็นอย่างดี
ได้พ่ะย่ะค่ะองค์หญิง
ต่อให้เป็นเรื่องเล็กน้อย ก็ได้แน่นะขอรับ
แน่นอน ว่ามาสิ
ข้าปีนป่ายเก่งมากๆ ขอรับ
หมายถึงปีนกำแพงอะไรพวกนี้น่ะเหรอ
ใช่ขอรับ ข้าปีนข้ามกำแพงเก่งมาก
สำเร็จ
ทำไมเจ้าถึงแต่งตัวเป็นชายแบบนี้ล่ะ
ท่านพ่อ…
นายท่าน…
จริงๆ แล้ว…
ชายชื่อบยองกูที่อยู่ ในหมู่บ้านตอนล่างถูกจับ
และถูกโบย 50 ที เป็นการลงโทษก่อนจะถูกขังไว้
แต่ข้าไม่คิดว่าเขาเป็นคนร้ายเจ้าค่ะ
เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับการพิสูจน์ ความบริสุทธิ์ให้เขาอย่างเดียว
เจ้าจะแต่งตัวแบบนี้ไม่ได้
ผู้หญิงจะแต่งตัว ปลอมเป็นผู้ชายได้ยังไงกัน
ข้าจำเป็นต้องทำ
เพื่อช่วยชีวิตชายคนนั้นเจ้าค่ะ
โลกจะยอมฟังข้าก็ต่อเมื่อ ข้ามีสภาพเป็นแบบนี้เท่านั้น
ถ้าข้าใส่กระโปรงตามเดิม
ท่านพ่อคิดว่าคนจะยอมฟังเหรอ
ลูกสาวที่ยังเล็กของชายคนนั้น
กำลังอดอยากและรอพ่อของนางกลับไปอยู่
ข้าต้องแก้ต่างให้เขา
เพื่อให้เขาได้กลับไปเจอลูกเจ้าค่ะ
แต่ถ้าเจ้าแต่งตัวเป็นผู้ชาย
มันจะหมายความว่าเจ้า กำลังฝ่าฝืนกฎหมายบ้านเมือง
เจ้ากำลังต่อต้านโลกทั้งใบอยู่นะ
ถ้าเจ้าออกจากบ้านไป พยายามเริ่มต้นทำอะไรสักอย่าง
โลกจะก่อกำแพง ล้อมรอบตัวเจ้าเพื่อขัดขวาง
และธรณีประตู ที่เจ้าจะต้องข้ามไปให้ได้นั้น
ก็จะถูกก่อให้สูงขึ้นเรื่อยๆ เพื่อหยุดยั้งไม่ให้เจ้าก้าวต่อไป
เจ้าพร้อมรับมือกับมันแล้วเหรอ
เจ้าจะมุ่งมั่นทำต่อไปได้ โดยไม่ล้มเลิกหรือเปล่า
ข้ารักโลกนี้…
มากเกินกว่าจะขังตัวเอง
ไว้ในบ้าน เนื่องจากความกลัวเจ้าค่ะ ท่านพ่อ
ถ้ามีธรณีประตูขวางอยู่ ข้าก็จะข้ามไปให้ได้
ข้าคิดว่าโลกนี้มันน่าสนุก และมีแต่เรื่องให้ค้นหา
ข้าจะก้าวเดินต่อไปข้างหน้าเรื่อยๆ ตราบใดที่ยังไหวอยู่
และออกไปดูโลกภายนอกเจ้าค่ะ
เอาเลย อยากทำอะไรก็ทำ
ข้าอนุญาตแล้ว
ข้าจะอนุญาตให้เจ้าผู้เป็น
ราษฎรกลุ่มแรกของข้า ทำอะไรก็ได้ตามที่ต้องการ
มาทางนี้สิ
ที่นี่แหละวังตะวันออก
อย่าหลงทางอีกนะ เข้าใจไหม
พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมจะไม่หลงอีกแล้ว
ถ้ามีคนส่งจดหมายลับปลอมไป
พร้อมกับของขวัญแต่งงานจริงๆ
มันก็ต้องเป็นคนเดียวกัน กับที่ส่งจดหมายภูตผีให้ข้า
ไม่ก็คนอื่นในกลุ่มของมัน
หรือว่าคนที่ยิงข้าด้วยธนูจะเป็นคน
ที่ฆ่าคนส่งสาส์นที่ข้าส่งไปแกซอง
คนที่ฆ่าครอบครัวของท่านอาจารย์
ก็เป็นคนเดียวกันด้วยหรือเปล่า
ต้องเป็นพวกเสนาบดีสักคนแน่
แต่จะเป็นคนไหนกันล่ะ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม ลูกศรของกระหม่อมจะไม่มีวัน
พุ่งไปทางท่านเด็ดขาด
นี่ไม่ใช่ธนูของกระหม่อม
กระหม่อมสาบานได้ ว่ากระหม่อมไม่ได้เป็นคนยิง
ไม่ใช่กระหม่อมนะพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมไม่ได้ทำ
คนไหนที่ข้าควรจะเชื่อและคนไหน…
ที่ข้าควรจะปล่อยไป
- แจ้งท่านพี่ที - เพคะองค์หญิง
ฝ่าบาท องค์หญิงฮายอนเสด็จมาเพคะ
เข้ามาได้
ระหว่างทางมาที่นี่น้องเจอ ขันทีคนใหม่ของวังตะวันออกด้วย
เขาหลงทางจนมาวังนี้ไม่ถูกเพคะ
ฝ่าบาท กระหม่อมหาทางมาได้เอง
ตามที่รับสั่งแล้วพ่ะย่ะค่ะ
หัวหน้าหน่วยฮันซองอน ไปตามหาโอมันชิกที่สำนักเต๋า
เพราะเรื่องที่เกิดขึ้น ตอนเขียนคำอธิษฐานงั้นเหรอ
ข้าเองก็ลองสืบมาแล้ว
ถ้ามีคนเล่นตลกกับพระราชพิธีล่าสัตว์
ขององค์รัชทายาท เราก็ควรจับมันมาลงโทษไม่ใช่รึ
ว่าแต่กัปซู ข้าเองก็ไปที่สำนักเต๋ามาแล้ว
และวันนี้โอมันชิก มันก็ไม่โผล่หัวมาด้วยซ้ำ
คิดว่ามันจะอยู่ที่บ้านหรือเปล่า…
ดูเหมือนจะหนีไปแล้วขอรับ
- หาให้ทั่วทุกซอกทุกมุม - ขอรับ
ไม่เจอร่องรอยเลยขอรับ
มันคงหนีไปพร้อมกับครอบครัวแล้ว
เกิดอะไรขึ้นขอรับ มีเรื่องอะไรกัน
เจ้ารู้จักคนชื่อโอมันชิกไหม
รู้จักสิขอรับ เขาอยู่บ้านข้างๆ ข้านี่
เจ้าเห็นเขาครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
เขาได้บอกไหมว่าจะไปไหน
เขาทยอยขนเครื่องเรือนออก มาตั้งแต่เดือนก่อนแล้ว
ข้าเลยสงสัยอยู่เลยว่าเกิดอะไรขึ้น
ข้าวของที่ยังใช้งานได้ เขาก็ขายทิ้งหมดเลยขอรับ
ข้าล่ะสงสารหัวหน้าหน่วยฮันจริงๆ
โดนหญิงทิ้งไม่พอ
ยังไม่มีทางจับโอมันชิกได้อีก
ทำอะไรไปก็ไร้ประโยชน์
ท่านพี่
ทำไมถึงจ้างขันทีคนใหม่ล่ะเจ้าคะ
เจ้ามานี่สิ
ข้าบอกแล้วไงว่าท่านพี่ของข้า
ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้น
มารินชาให้เราหน่อยสิ
เจ้ารู้จักขันทีคนนั้นไหม
ไม่น่านะ
- ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลย - แต่ดูคุ้นๆ นะ
ไม่ใช่ว่าฝ่าบาทพูดไว้ซะหนักแน่นว่า
ไม่อยากได้ขันทีใหม่หรอกเหรอ
ก็นั่นน่ะสิเจ้าคะ นี่มันเรื่องอะไรกันแน่
เอ้อ แต่พระองค์เคยบอกว่ามีคน
ที่อยากพามาวังตะวันออกอยู่นี่
ขอรับ ญาติของขันทีคิม
ข้าจะเรียกเจ้ามาที่วังตะวันออกเอง
เขาว่าไว้อย่างนั้น
มีแต่คนที่เหมาะสมเท่านั้น ที่สมควรได้รับการจ้างงาน
ไม่นึกเลยว่าฝ่าบาทจะเป็นคนแบบนี้
เลือกคนตามใจชอบได้ซะที่ไหน
ฝ่าบาท
องค์ชายมยองอันเสด็จมาเพคะ
เข้ามาได้
เขาเอาแต่หาข้ออ้าง เพื่อให้ไม่ต้องเรียนทุกวันเลย
ดุเขาหน่อยสิเจ้าคะ
ท่านพี่ชิงมาก่อนได้ยังไงกัน
ทั้งที่เราสัญญากันไว้แล้วแท้ๆ
เอาไปวางได้
ข้าได้ยินมาว่าฝีมือยิงธนู ที่พระราชพิธีล่าสัตว์ของท่านพี่
แม่นยำราวกับจับวางเลยสินะขอรับ
เจ้าถึงควรเอาอย่างท่านพี่
และฝึกยิงธนูบ้างไงเล่า
แค่ขี่ม้าเขายังขี่ไม่เป็นเลยเจ้าค่ะ
ท่านพี่ไม่รู้หรอกเหรอ ว่ามันน่ากลัวแค่ไหน
ข้าตัวสั่นไปหมด
ท่านพี่ฮวานไม่กลัว การขี่ม้าบ้างเหรอขอรับ
พี่เรียนขี่ม้าจากท่านพี่อึยฮยอน
ก็เลยรู้สึกว่าไม่น่ากลัวสักนิด
ถ้าเจ้าเรียนจากพี่ พี่มั่นใจว่าเจ้าจะหายกลัวแน่นอน
ถ้าอย่างนั้นสักวันนึง ท่านพี่จะสอนข้าไหม
ได้สิ แต่เจ้าต้องสัญญามาก่อน ว่าจะไม่โดดเรียน
ขอรับ ข้าสัญญาเลย
ท่านพี่ฮวาน
ท่านรู้ความลับเบื้องหลัง เรื่องคำอธิษฐานได้ยังไงเจ้าคะ
พี่ไม่ใช่คนที่ไขปริศนาได้หรอก
เขาต่างหาก
จริงเหรอเจ้าคะ
เขาเป็นขันทีคนใหม่ ที่ท่านพี่ฮวานจ้างมาน่ะ
แค่เห็นเขาครั้งแรก น้องก็รู้เลย ว่าเขาเป็นคนฉลาดหลักแหลม
ข้าถูกชะตากับเจ้ามากนะ
ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะ
ถ้าเจ้าถูกชะตาเขา ไม่พาเขาไปทำงานที่วังเจ้าซะล่ะ
จริงเหรอ ได้เหรอเจ้าคะ
เจ้าอยากไปอยู่ที่วังข้าหรือเปล่า
ฝ่าบาท…
แล้วมยองอันล่ะ
ในเมื่อมยองอัน ใจกว้างกับข้ารับใช้มาก
ไปกับเขาน่าจะดีกว่านะ
ไม่ไปพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมหมายถึงว่า คงทำแบบนั้นไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมสังกัดวังตะวันออกไปแล้ว
นกตัวเดียวจะเกาะกิ่งไม้ พร้อมกันสองกิ่งได้อย่างไร
โปรดอนุญาตให้กระหม่อม ได้รับใช้ฝ่าบาทด้วยเถิดพ่ะย่ะค่ะ
แหม หน้าตาหล่อเหลาไม่พอ ยังรู้จักใช้คำพูดไพเราะอีก
เจ้าชื่ออะไรเหรอ
ข้าจะจำไว้ให้ขึ้นใจเลย
เอ่อ ชื่อของกระหม่อมคือ…
เขาเย็นชา ยิ่งกว่าน้ำแข็งในโรงเก็บซะอีก
ชื่อของกระหม่อมคือ…
(โกซุนดล)
(อนยาง)
อะไรของเจ้าเนี่ยซุนดล
ใช้ไม่ได้เลยจริงๆ
นอกจากจะลืมหนทางมาที่นี่แล้ว เจ้ายังจะลืมชื่อตัวเองอีกงั้นเหรอ
ชื่อของเจ้าก็คือโกซุนดลยังไงเล่า
อ๋อ ซุนดล
กระหม่อมชื่อโกซุนดลพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมโง่มากจนถึงขั้น
ลืมชื่อตัวเองไปพักนึงเลยพ่ะย่ะค่ะ
ซุนดลสินะ
เป็นชื่อที่เหมาะกับเจ้าดี
ข้าจะจำไว้ก็แล้วกัน
ทีนี้วังตะวันออก ก็มีขันทีฝีมือดีมาอยู่สักที
น้องไม่ห่วงแล้วล่ะเจ้าค่ะ
ท่านพี่ฮวาน
ท่านได้ยินเรื่องเกี่ยวกับ คู่หมั้นของหัวหน้าหน่วยฮันไหม
ถามแปลกๆ มีใครไม่ได้ยิน เรื่องของนางบ้างล่ะขอรับ
นางฟังดูร้ายกาจมากจริงๆ นะเจ้าคะ
แอบมีความสัมพันธ์กับชายอื่นด้วย
เห็นว่านางกะจะหนีไปกับเขา ก่อนจะต้องแต่งงาน
แต่ใต้เท้ามินจับได้ซะก่อน
นางเลยฆ่าครอบครัวตัวเองทั้งครอบครัว
ข้าได้ยินว่านาง ซื้อยาพิษมาใส่ในน้ำแกง
และนางก็เป็นคนเดียว ที่ไม่ได้กินน้ำแกงหม้อนั้น
นางจะโผล่มาในฝันไหมนะ
แต่ข้าได้ยินว่า
นางตกเขาตายไปแล้วไม่ใช่รึขอรับ
ทางการยังหาร่างนางไม่เจอ
นางอาจยังไม่ตายก็ได้
ท่านพี่อย่าพูดอะไร น่ากลัวแบบนั้นสิเจ้าคะ
ศพนางคงโดนน้ำพัดไปไกลแล้วล่ะขอรับ
โธ่เอ๊ย
น้องสงสารหัวหน้าหน่วยฮันจัง
พักนี้เขาทำหน้าถมึงทึงมากเลย
พวกนี้คือของที่โอมันชิกนำมาขายขอรับ
แค่มองปราดเดียวก็รู้ได้ทันที
ว่ามันเป็นของจากราชวงศ์หมิง ซึ่งมีมูลค่ามาก
ข้าล่ะสงสัยจริงๆ ว่าของมีค่าขนาดนี้ ไปอยู่ในบ้านเขาได้ยังไง
เจ้าแน่ใจแล้วเหรอ ว่ามันเป็นของที่เขาเอามาขายจริงๆ
แน่ใจสิขอรับ
เงินที่เขาได้กลับไปมันพอ ซื้อบ้านฟางหลังหนึ่งได้สบายๆ เลยละ
มีคนพบเห็นครอบครัวของเขา ครั้งสุดท้ายเมื่อสิบวันก่อน
และดูเหมือนว่าโอมันชิก จะเพิ่งหนีไปเมื่อคืนนี้ขอรับ
ท่านพบอะไรสะดุดตาหรือเปล่า
ไม่มีเลย
ของชิ้นนี้ต้องเป็นของท่านพ่อแน่นอน
นอกจากภูตผีแล้ว เรื่องแบบนี้จะเป็นฝีมือใครไปได้อีก
ท่านกล้าพูดซี้ซั้วแบบนั้นได้ยังไง ภูตผีบ้าบออะไรกัน
ไม่สิ
เป็นไปไม่ได้
ของชิ้นนี้ไปตกอยู่ในมือ
ของโอมันชิกได้ยังไงกัน
ทางออกที่เจ้าคิดได้
ก็คือการเอาชุดขันทีมาใส่ แล้วแสร้งเป็นขันที
โดยไม่ได้คิดชื่อเตรียมไว้น่ะรึ
ขันทีเป็นตำแหน่งที่เหมาะสมที่สุด
ในการเข้าใกล้ท่าน โดยไม่ให้คนอื่นสงสัยไม่ใช่หรือเพคะ
แล้วเจ้าวางแผน จะอยู่ข้างข้าในสภาพนั้นเหรอ
หม่อมฉันไม่ได้กำลังหาที่พัก
และก็ไม่ได้กำลังหา ที่อาศัยใหม่แน่นอนเพคะ
สิ่งเดียวที่หม่อมฉันต้องการ
คือลบล้างมลทินให้ตัวเอง เพื่อที่ครอบครัวของหม่อมฉัน
จะได้ไปสู่สุคติและตัวหม่อมฉันเอง
ก็จะได้กลับไปหาคู่หมั้น อย่างมีศักดิ์ศรีเพคะ
คำสั่งเสียของท่านพ่อ
คือให้ปกป้ององค์รัชทายาท ซึ่งก็คือท่านเพคะ
หากท่านเชื่อใจหม่อมฉัน
หม่อมฉันจะไขปริศนา เบื้องหลังจดหมายภูตผีให้เพคะ
นี่เจ้ากำลังต่อรอง กับข้าอย่างนั้นเหรอ
ท่านไม่ทรงอยากรู้ความจริง แม้แต่นิดเลยหรือเพคะ
หม่อมฉันจะต้องหาคำตอบให้ได้
ว่าหากคนที่ส่งจจดหมายลับไม่ใช่ท่าน
งั้นมันเป็นใครกันแน่
และทำไมมันถึงส่งจดหมายฉบับนั้น ไปหาท่านพ่อของหม่อมฉัน
หม่อมฉันต้องรู้ให้ได้
หม่อมฉันจะหาคำตอบว่าทำไม
ทุกคนในครอบครัว ของหม่อมฉันถึงต้องตาย
เพราะจดหมายฉบับนั้นและทำไมหม่อมฉัน
ถึงถูกใส่ร้ายฐานฆาตกรรม
คนที่ไขคดีทั้งหมด ที่พี่ชายเจ้าอ้างว่าเป็นฝีมือของเขา
ใช่เจ้าจริงๆ น่ะเหรอ
เป็นฝีมือหม่อมฉัน กับข้ารับใช้ส่วนตัวเพคะ
นี่มันศิลปะป้องกันตัวสำนักไหนกัน
เจ้าทำได้แค่นี้น่ะเหรอ
ท่านไม่รู้ซะแล้ว
ว่าข้าจัดการคนชั่ว ด้วยไม้กวาดด้ามนี้มากี่คน
ข้าไม่ชอบไม้กวาด
แม่ข้าเคยใช้มันฟาดข้า…
ช่างเรื่องไม้กวาดเถอะ มีอย่างอื่นที่เจ้าทำเป็นอีกไหม
- วิ่งขอรับ - วิ่งเหรอ
ฮะ วิ่งเนี่ยนะ
ขาสั้นแบบนี้วิ่งได้ด้วยเหรอ
ต่อให้วิ่งได้ ข้าว่าคงไม่เร็วหรอก
อย่าเพิ่งรีบดูถูกกันสิขอรับ
ไม่ว่าท่านจะมองข้ายังไง
ข้าก็มีฝีมือมากกว่าที่ท่านคิด
นายน้อย ข้าขอล่วงหน้าไปก่อนนะ
ทำอะไร
- เจ้าเป็นใคร - ข้าน่ะเหรอ
ข้าก็คือข้ารับใช้ ของนายน้อยมินยังไงล่ะ
ยอมแต่โดยดีเถอะ
การัม
เราคือคนที่จับคิมจุนฮยอน
หัวขโมยแห่งแกซอง ที่ลอยนวลมากว่าสิบปี
ไม่ใช่ท่านพี่ของหม่อมฉันเพคะ
แล้วก็ฆาตกรต่อเนื่อง มุนซอจิน
พวกเจ้าทำความอยากอาหาร ของข้าหดหายหมด
เจ้าเคยเห็นหรือไง
เมื่อสิบปีก่อน เคยเห็นข้าฆ่าคนพวกนั้นเรอะ
ข้าแค่มาสืบคดี
เพราะไม่เคยเห็น กับตาตัวเองก็เท่านั้นเอง
ข้าแค่อยากถามคำถามไม่กี่ข้อ
ทำไมต้องอาละวาดด้วย
ทำเหมือนร้อนตัว เพราะฆ่าคนพวกนั้นไปได้
เจ้านี่รนหาที่ตายอยู่สินะ
ไม่ใช่แค่นั้น
ข้ามีพรสวรรค์อื่นอีกมากมาย
รู้จักนำของรอบตัวมาประยุกต์ใช้
แม้ว่าในมือจะไม่มีมีดหรือธนูอยู่ ข้าก็ไม่เกรงกลัว
โอ๊ยร้อน
อุ๊ย มือข้าลื่นน่ะ ขอโทษด้วยจริงๆ
บ้าไปแล้วหรือไง
ไม่เป็นไรนะขอรับ
เขาก้าวขาไม่ออกแล้ว
ตายจริง มาทางนี้มา
- นั่งก่อน - นั่งๆ
ตายแล้ว ทำไมเก้าอี้ถึงหักได้ล่ะเนี่ย
- ไม่เป็นไรนะ - เจ็บน่าดู
ฮึ่ย
ปล่อยข้านะโว้ย
ไอ้…
ไอ้สารเลวเอ๊ย
แต่ไม้ตีสองด้ามนี้ คืออาวุธโปรดของข้า
มันทั้งเบา ทั้งทนทาน แถมยังมีถึงสองด้าม
ต่อให้คนชั่วจะเข้ามาทางซ้าย
หรือเข้ามาทางขวา
จะเข้ามาทางไหน ข้าก็รับมือได้ทั้งสองทาง
ซ้ายขวาๆๆ
หวดพวกมันได้รอบทิศ
น่าทึ่งจริงๆ แหละ
ข้าใช้เจ้านี่ฟาดพวกมัน มาเยอะเลยล่ะขอรับ
พวกมันไหน
ท่านอาจารย์คิดยังไงบ้าง
ตกลงว่าข้าผ่านหรือเปล่า
ผ่านๆๆ ข้าให้ผ่าน
ผ่านแล้ว
ท่านอาจารย์
ถอยไป อย่าเข้ามาใกล้ข้า
ข้าสอบผ่านแล้วใช่ไหมขอรับ
ในเมื่อเจ้ากลับมาวังตะวันออก ได้ตามที่สัญญาไว้
ข้าก็จะมอบโอกาสให้
เจ้าจะต้องพิสูจน์ฝีมือ ของตัวเองมาให้ข้าเห็น
ไขคดีทั้งหมดที่เจ้าเคยพูดมาซะ
ทางการกำลังตามหาพยาน ที่พบเห็นฆาตกรอยู่
หม่อมฉันจะไขคดีเหล่านี้ และพิสูจน์ตัวเองให้ดูเพคะ
ข้าจะยอมฟังเจ้าเรื่องครอบครัว
หลังจากได้ทดสอบฝีมือของเจ้าแล้ว
จากนั้น
ข้าถึงจะค่อยคิดว่าจะใช้งานเจ้ายังไง
หม่อมฉันจะไขคดีให้ได้ในสิบวันเพคะ
หนังสือเล่มนี้มีข้อมูล เกี่ยวกับคดีสองคดีอยู่
เอาไปอ่านซะ
เพคะฝ่าบาท
ขันทีโซ อยู่ข้างนอกหรือเปล่า เรียกแทกังมาที
ท่านพ่อ ข้าเอง ขอเข้าไปได้ไหมขอรับ
เข้ามาสิ
กลับดึกนะ
ขอรับท่านพ่อ
ข้ากลับดึก เพราะไปสืบเรื่องที่เกิดขึ้น
ในพระราชพิธีล่าสัตว์ที่สำนักเต๋ามา
ได้เรื่องบ้างหรือเปล่า
ข้าตามไปที่บ้านของคน ที่มีหน้าที่ดูแลน้ำกับพู่กัน
แต่มันก็หนีไปพร้อมกับครอบครัวแล้ว
ดูเหมือนว่ามันจะวางแผน ทำเรื่องนี้มาพักใหญ่แล้วด้วยขอรับ
งั้นตั้งแต่นี้เป็นต้นไป พ่อเดาว่าเจ้าคงต้องกลับดึกสินะ
ดูจากความใหญ่โตของเรื่องนี้
มันทำให้พ่อคิดว่า ต้องมีคนอยู่เบื้องหลังอีกที
พ่อไม่คิดว่าสำนักเต๋าจะลงมือเอง แค่ฝ่ายเดียวหรอก
ถ้าพวกมันพยายาม ทำเรื่องพรรค์นั้นกับองค์รัชทายาท
มันต้องมีเหตุผลอยู่แน่ขอรับ
เลือดที่เปื้อนกระดาษคำอธิษฐาน
ดูชั่วร้ายและสื่อถึงลางไม่ดี เหมือนกับว่าองค์รัชทายาท
ถูกภูตผีสาปตามข่าวลือจริงๆ
ใครก็ตามที่ทำเรื่องนี้ พวกมันคงมีเป้าหมาย
เพื่อทำให้องค์รัชทายาทเชื่อฟัง
พวกมันอยากให้องค์รัชทายาทกลัว
พระองค์จะได้หนีไปไหนไม่พ้น
ที่ว่า "ทำให้องค์รัชทายาทเชื่อฟัง" หมายถึงยังไงเหรอขอรับ
องค์รัชทายาทคือว่าที่กษัตริย์
และกษัตริย์องค์ต่อไป จะมีอำนาจมากเกินไปไม่ได้
ท่านพ่อ ข้าฟังแล้วก็ไม่เข้าใจอยู่ดี
เจ้าคิดว่าองค์รัชทายาท
มาอยู่จุดนี้ได้เพราะอะไร
ก็…
เพราะบิดาของเขาเป็นกษัตริย์
และบิดาของกษัตริย์เอง ก็เคยเป็นกษัตริย์มาก่อน
ดูอย่างกษัตริย์องค์ปัจจุบันสิ
พระองค์อาจเป็นลูก ของนางสนมยศต่ำต้อยก็จริง
แต่พระองค์ก็ได้ขึ้นครองราชย์ เพราะมีบิดาเป็นกษัตริย์
เราไม่จำเป็นต้องมีคุณสมบัติ จึงจะเป็นกษัตริย์ได้
ขอแค่เกี่ยวข้องทางสายเลือด กับกษัตริย์เป็นพอ
แต่ว่า…
สายเลือดไม่ได้หมายถึงความสามารถ
- ท่านพ่อ… - ความสามารถของกษัตริย์
ขึ้นอยู่กับบริวารในปกครองต่างหาก
เจ้าคิดว่าเหล่าขุนนางในราชสำนัก เข้าร่วมพระราชพิธีที่สอน
ให้องค์รัชทายาทรู้ถึงวิถี ของขงจื๊อและเม่งจื๊อไปเพื่ออะไรล่ะ
กษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่
คือผลงานของเหล่าเสนาบดี
ที่ถูกเลือก มาจากบรรดาผู้มีพรสวรรค์มากมาย
องค์รัชทายาทมีศักยภาพ
ที่จะกลายเป็น กษัตริย์ที่อันตรายที่สุด
เขาเฉลียวฉลาดแต่ก็ทะนงตน
และไม่พึ่งพาหรือไว้ใจข้าราชบริพาร
ทำไมท่านพ่อถึงพูดจา จาบจ้วงเบื้องสูงแบบนั้นล่ะขอรับ
องค์รัชทายาท
ยังไม่ได้เป็นกษัตริย์
พ่อหวังว่าเขาจะเรียนรู้ว่า
หากไร้ซึ่งข้าราชบริพารที่ไว้วางใจ
เขาจะไม่อาจขึ้นครองราชย์ได้
องค์รัชทายาทไม่ได้เป็น สายเลือดขัตติยะแค่พระองค์เดียว
งั้นท่านพ่อจะบอกว่า
องค์ชายมยองอัน อาจขึ้นครองราชย์แทนได้เหรอขอรับ
พ่อก็ไม่รู้หรอกว่าเป็นฝีมือใคร
แต่เจ้าไม่คิดเหรอว่านั่น คือจุดประสงค์ของเหตุการณ์นั้น
ข้าจะปกป้ององค์รัชทายาทขอรับ
พ่อไม่แน่ใจนะว่าเจ้าจะทำได้ไหม
ความสัมพันธ์ ระหว่างกษัตริย์กับบริวาร
ไม่อาจสร้างขึ้นได้ ด้วยความมุ่งมั่นเพียงอย่างเดียว
เจ้ายังดูไม่ออกอีกเหรอ ว่าองค์รัชทายาท
ไม่ไว้ใจกระทั่งเจ้า ที่เป็นถึงเพื่อนสนิทของพระองค์
เราจะไปไหนกันเหรอขอรับ
ให้ตาย เขาเป็นใบ้หูหนวกหรือไงกัน
ที่นี่คือที่ไหนเหรอขอรับ
ถือไว้
ลงมาสิ
ฝ่าบาทใช้ห้องนี้ มาได้ประมาณปีหนึ่งแล้ว
ระหว่างนี้เจ้าจะได้พักที่นี่ไปก่อน
ข้าจะได้อยู่ที่นี่เหรอ
ทำไม…
ทำแบบนี้ทำไม
ข้าไม่ไว้ใจเจ้า
ข้าจะคอยจับตาดูเจ้าไว้
ถ้าเจ้าทำให้ฝ่าบาท เป็นอันตรายแม้แต่นิด
ข้าจะปาดคอเจ้าโดยไม่ลังเล
ฝ่าบาทเก็บข้าไว้ข้างกาย ก็เพราะพระองค์จำเป็นต้องใช้ข้า
ทำไมบริวารของพระองค์ ถึงเสียมารยาทกับข้าได้ขนาดนี้
ข้าขอเตือนเจ้าไว้เลยว่า อย่าได้คิดเล่นตุกติกเป็นอันขาด
ข้าไม่ทำหรอก
อย่ามาแตะต้องตัวข้าอีก เข้าใจไหม
ข้าไม่พอใจก็จริง แต่จะคิดซะว่า เจ้าทำเพื่อต้อนรับข้าก็แล้วกัน
แต่ว่า
ข้าจะจำไว้ให้ขึ้นใจ ว่าเจ้ากระชากคอเสื้อข้า
ถึงสองครั้งสองหน
ข้าเองก็จะจำไว้ให้ขึ้นใจ
ว่าเจ้า…
ฮึ้ย
เหตุใดจึงยังทรงเก็บเขา ไว้ใกล้ๆ อีกล่ะพ่ะย่ะค่ะ
มีอาหารด้วย
มันช่าง…
ขอบคุณมากจริงๆ
ให้กระหม่อมไปตรวจสอบที่หน่วยชุงมู
ให้แน่ใจว่าเป็นจางชีซูจริงดีหรือไม่
ไม่ต้อง ข้าตรวจสอบเองไปแล้ว
เหตุใดจึงให้เขาเป็นถึงขันที
และปล่อยให้เขาอยู่ ในห้องลับของท่านด้วยล่ะพ่ะย่ะค่ะ
ข้ากำลังคิด
ว่าเขาอาจมีประโยชน์ในภายหลัง เหมือนกับเจ้ายังไงล่ะ
ก่อนมาเป็นองครักษ์ประจำตัวข้า
เจ้าเองก็ไม่ได้มียศถาอะไร
เรื่องนั้น…
มันก็จริงอยู่ แต่…
ข้าเองก็เคยเชื่อแบบเดียวกันกับเขา
จนกระทั่งได้มาเจอตัวจริงของท่าน
ในฐานะคนกลุ่มแรกๆ ที่ภักดีกับท่าน
ข้ารู้ได้ทันทีว่าทำไม
ครอบครัวของข้าถึงถูกฆ่า
นางดูไม่เหมือนคนกำลังพูดโกหกจริงๆ
เชอะ องค์ชายฮวาน…
ข้านึกว่าตัวเองรู้จักเขาดีแล้ว แต่ก็ไม่ใช่เลย
ใช้มันออกจากวังไปซะ
ข้าปล่อยให้คนที่ฝ่าฝืน หลักศีลธรรมอย่างเจ้า
อยู่ใกล้ตัวมากไม่ได้
เขาคงไม่ได้คิดจะไล่ข้าจริงหรอก
คงทำไปเพื่อทดสอบข้ามากกว่า
และข้าก็ผ่านด้วย
แต่ครอบครัวของนางตายกันหมด
นางเป็นผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียว
และยังเป็นคนซื้อยาพิษมาจริง
ในเมื่อนางเอง ก็มีความสามารถด้านการต่อสู้
ข้าคงสรุปไม่ได้ว่ามินแจอี ไม่ใช่คนที่ฆ่าคนส่งสาส์นของข้า
องค์รัชทายาทมีศักยภาพ
ที่จะกลายเป็น กษัตริย์ที่อันตรายที่สุด
เจ้ายังดูไม่ออกอีกเหรอ ว่าองค์รัชทายาท
ไม่ไว้ใจกระทั่งเจ้า ที่เป็นถึงเพื่อนสนิทของพระองค์
องค์รัชทายาทไม่ยอมเชื่อใจใคร
เขาขี้ระแวงยิ่งกว่าอะไรดี
แต่อย่างน้อยเขาก็ยังกล้า เอาอาหารให้ข้า
เพราะรู้ว่าข้าไม่มีอะไร ตกถึงท้องมาหลายวัน
เขาเห็นอาหาร ที่เตรียมไว้ให้หรือเปล่า
เห็นพ่ะย่ะค่ะ
แล้วเขาไม่พูดอะไรเลยเหรอ
พ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท
หม่อมฉันอาจเผลอคิดไป
ว่าท่านทรงเย็นชายิ่งกว่าน้ำแข็ง
ในโรงเก็บซะอีก
หม่อมฉันขอถอนคำพูดแล้วกัน
แต่หม่อมฉันรู้ว่า ท่านยังคงไม่ยอมไว้ใจหม่อมฉัน
หม่อมฉันจะไขคดีทั้งสองคดีนี้
และพิสูจน์ตัวเองให้จงได้
รอดูเถอะเพคะ
ฝ่าบาทใช้ห้องนี้ มาได้ประมาณปีหนึ่งแล้ว
ที่ผ่านมาเขาคงลำบากน่าดู
เขาไม่เคยปล่อยให้ใคร เห็นจุดอ่อนของตัวเอง
และฝึกซ้อมซ้ำๆ เป็นร้อยเป็นพันรอบ
จนกระทั่งแขนของเขาหายดี
เขาเข้มแข็งมากจริงๆ
(วังตะวันออกมีขันทีคนใหม่เข้ามา)
(ชื่อโกซุนดล)
แย่แล้ว
ตายๆๆ แย่แน่
ไม่นะ
สายแล้ว
เมื่อวานข้าไปวังตะวันออกทางไหนเนี่ย
จริงสิ วังตะวันออกตั้งอยู่ ทิศที่ตะวันขึ้นนี่นา
ทำงานวันแรกเจ้าจะต้อง จัดเครื่องแต่งกายให้เรียบร้อย
และทักทายฝ่าบาทให้ถูกต้อง
เมื่อคืนข้าก็บอกเจ้าแล้ว
ขอโทษจริงๆ ขอรับ
ข้าขอยืมถุงเท้าสักคู่จะได้ไหม…
เจ้าต้องโดนไล่ออกตั้งแต่วันนี้แน่
ข้าขอเดิมพันด้วยวัว ซึ่งเป็นทรัพย์สินทั้งหมดของข้าเลย
มัวทำอะไรอยู่ข้างนอก เข้ามาสิ
พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท
ฝ่าบาท ซุนดลพ่ะย่ะค่ะ
ทำไมฝ่าบาทไม่ไล่ตะเพิดล่ะ
อุตส่าห์เดิมพันวัวแท้ๆ
โกซุนดล
พ่ะย่ะค่ะ
ทำอะไรของเจ้า มารับใช้ข้าสิ
พ่ะย่ะค่ะ
มีอะไร
ทหารที่เราส่งไปแกซองกลับมาหรือยัง
สิ่งนี้…
เป็นของคุณหนูมินแจอีขอรับ
คนของข้าเก็บได้ตอนไล่ตามนาง
มันคงหลุดระหว่างที่นางกำลังวิ่งหนี
โกซุนดลเป็นใครหรือเพคะ
หม่อมฉันยืมชื่อเขามา จะไม่เป็นไรแน่หรือ
เขาอายุ 22 ปี มาจากอนยาง
พ่อของเขาถูกเสือกัดตาย
ตอนเขาอายุสามขวบ
ส่วนแม่ก็ตายเพราะโรคระบาด
ตอนเขาอายุสี่ขวบและเขาก็เป็นลูกโทน
เขาเป็นขันที ที่หายตัวไประหว่างน้ำท่วม
เมื่อปีที่แล้ว
ชีวิตฟังดูน่าอดสูพอๆ กับหม่อมฉันเลย
ว่าแต่ท่านทรงจำชื่อนั้นจากระเบียน
ได้ง่ายดายเพียงนั้นเลยหรือเพคะ
ท่านพ่อบอกว่าท่าน เป็นบุคคลที่ยอดเยี่ยม
สามารถจดจำทุกอย่างที่เห็นได้
จะว่าไป เมื่อคืนเป็นยังไงบ้าง
หลับสนิทดีไหม
เจ้าคงนอนข้างถนน
มาตลอด 15 วันที่ถูกไล่ล่าเลยสินะ
ขอบพระทัยที่ทรงประทาน ที่ซุกหัวนอนให้แก่หม่อมฉันนะเพคะ
เจ้ามาที่นี่ถูกหรือเปล่า
หม่อมฉันวิ่งมา ตามทิศที่ตะวันขึ้นเพคะ
หม่อมฉันคิดว่ามันน่าทึ่งจริงๆ
หมายถึงวังแห่งนี้น่ะเพคะ
เพราะมันตั้งอยู่ทิศที่ตะวันขึ้น
จึงเป็นสถานที่แรก ที่ได้เห็นดวงอาทิตย์
ซึ่งก็แปลว่าท่านประทับ ณ ที่ที่ดวงอาทิตย์ขึ้น
น่าทึ่งไหมเพคะ
นั่นสินะ
ข้าคือเจ้าของวังตะวันออก
ที่ที่ตะวันขึ้นเชียวนี่
หม่อมฉันคิดว่าท่านทรงไม่พลาดโอกาส
ที่จะได้โอ้อวดเลยนะเพคะ
ถ้าไม่มีอะไรจะพูดแล้วก็ไปได้
ยังมีอะไรอีกงั้นเหรอ
เข้ามาได้
รายงานเขาให้หมด
ตั้งแต่นางตกหน้าผา ก็ยังไม่มีใครเห็นคุณหนูมินแจอี
ดูเหมือนว่านางจะตายไปแล้วอย่างที่ คณะเจ้าหน้าที่ปกครองแกซองแจ้ง
แต่ในถ้ำหนึ่งของเขาซองอัค มีร่องรอยของการใช้ชีวิตอยู่
ใช่คุณหนูแจอีไหม
นางยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า
เหตุใดทรงจ้องหม่อมฉันเช่นนั้นเพคะ
ดูเหมือนว่าใบหน้าของเจ้าจะยัง
มีเค้าตอนเด็กอยู่เลยน่ะ
นั่นสินะเพคะ เราเคยเจอกันตอนเด็กมาก่อน
เจ้ายังจำได้อยู่รึ
เพคะฝ่าบาท
(วัยเยาว์ที่ผลิบาน)
เขาเป็นขันทีคนใหม่ของวังตะวันออก
องค์รัชทายาทที่ขึ้นชื่อ ว่าจู้จี้จุกจิกเป็นที่หนึ่ง
จ้างขันทีคนใหม่อย่างนั้นเหรอ
ขันทีโก
ไม่เป็นไรใช่ไหม
เขาเป็นคนส่งสาส์น ที่องค์รัชทายาทส่งไปหาใต้เท้ามิน
ดูเหมือนคนร้ายจะจุ่มปลายลูกศร ลงไปในของน่าสนใจ
คนร้ายสลักตัวอักษร ลงบนแผ่นหลังของเหยื่อ
คนร้ายเป็นคนเดียว กับที่ฆ่าครอบครัวของข้าหรือเปล่านะ
นี่เป็นคดีฆาตกรรมต่อเนื่อง
พวกมันต้องการอะไรกันแน่
เจ้าต้องจับคนร้ายให้ได้ซะก่อน
ข้าคิดว่าข้ารู้สถานที่ ที่ฆาตกรจะลงมือครั้งต่อไปแล้ว