(พัคฮยองชิก)
(จอนโซนี)
(พโยเยจิน)
(ยุนจงซอก)
(อีแทซอน)
(วัยเยาว์ที่ผลิบาน)
(ละครเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องแต่ง)
(ตัวละคร องค์กร สถานที่ เหตุการณ์)
(และศาสนาในเรื่อง เป็นเพียงการสมมติเท่านั้น)
(ฉากที่มีสัตว์ร่วมแสดง)
(ถ่ายทำโดยอาศัย อุปกรณ์ประกอบและใช้เทคนิคพิเศษ)
ในถ้ำหนึ่งของเขาซองอัค มีร่องรอยของการใช้ชีวิตอยู่
ถึงส่วนใหญ่จะโดนเผาไปแล้ว
แต่เรายังเจอเศษผ้าที่เหมือนจะ
มาจากกระโปรงที่หญิง ในตระกูลขุนนางใส่กันขอรับ
แต่นางก็อาจอยู่ในถ้ำนั้น ตั้งแต่ช่วงก่อนที่จะตกหน้าผา
หรืออาจไม่ใช่นางก็เป็นได้
นางยังไม่ตาย
นางยังมีชีวิตอยู่แน่ๆ
แล้วเรื่องของผู้ชายคนนั้นล่ะ ได้สืบมาหรือยัง
เอ๊ะ
อ๋อ ถ้าหมายถึงคนรักของคุณหนูมิน…
เขาหายตัวไปจากแกซอง
ตั้งแต่งานศพแล้วขอรับ
เขาเคยสอนอยู่ที่สำนักขงจื๊อในแกซอง
แต่ไม่มีใครเห็นเขา มาตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว
ตามหามัน
แล้วก็…
พาตัวมันมาให้ข้าให้ได้
แต่เรื่องที่อยู่ ของคุณหนูแจอีต้องมาก่อน
ขอรับ
เหตุใดทรงจ้องหม่อมฉันเช่นนั้นเพคะ
ดูเหมือนว่าใบหน้าของเจ้าจะยัง
มีเค้าตอนเด็กอยู่เลยน่ะ
นั่นสินะเพคะ
เราเคยเจอกันตอนเด็กมาก่อน
เจ้ายังจำได้อยู่รึ
เพคะฝ่าบาท
(ตอนที่ 4)
ฝ่าบาท กระหม่อมบอกแล้วไง
ว่าการแอบออกจากวังมันอันตราย
เป็นเพราะว่าเจ้าโจร ที่เราเจอในหุบเขาต่างหาก
มันน่านัก
ข้าว่ามันจงใจบอกให้เราไปผิดทางแน่
งั้นทำไมท่านถึงสั่ง ให้กระหม่อมเอาเงินให้มันด้วย
ทั้งเนื้อทั้งตัวกระหม่อม มีอยู่แค่นั้นแท้ๆ
ทั้งที่ต้องมาอารักขาองค์ชาย
เจ้ากลับพกเงินมาแค่สองยางเนี่ยนะ
ก็กระหม่อมไม่รู้นี่ว่าท่าน
จะแอบปีนข้ามกำแพงวังมาคนเดียว
นึกว่าจะมีขบวนขันที กับราชองครักษ์ตามมาเสียอีก
เดี๋ยวก่อนขอรับ
พอจะรู้ไหมว่าบ้าน ของใต้เท้ามินซึงโฮอยู่ที่ไหน
บ้านหลังนั้นเลย
กระหม่อมเป็นห่วงท่านมากจริงๆ
เพิ่งมีคนจากวังแวะมา ถามหาท่านอยู่เหมือนกัน
ส่งจดหมายไปแจ้งที่วัง
ว่าพวกเขาปลอดภัยทั้งคู่
ขอรับ
เราตกอยู่ในสภาพนี้ เพราะโจรคนนึงน่ะขอรับ
พวกท่านเจอโจรดักปล้นหรือพ่ะย่ะค่ะ
ใช่ มันเป็นโจรไร้ยางอาย แสนชั่วช้าที่อ้างว่าตัวเอง
เป็นเจ้าของหุบเขา และบังคับให้เราจ่ายค่าผ่านทาง
หุบเขาเป็นของส่วนรวม
จะไปมีเจ้าของได้ยังไงกัน
เราต้องส่งจดหมายไปแจ้งวัง ให้ส่งคนมาจับเจ้าโจร…
- มานี่เลย - เจ็บๆ
ท่านแม่ ข้าเจอเจ้าหัวขโมยแล้ว
เจ้าเด็กนี่เป็นคนขโมยหินหมึก ที่กษัตริย์ประทานให้ท่านพ่อ
แหวนของท่านแม่
แล้วก็ของอีกสารพัดอย่าง
ที่หายไปด้วยขอรับ
นั่นมัน…
เจ้า
เจ้านั่นแหละ จำเราได้หรือเปล่า
ท่านอาจารย์ คนนี้แหละขอรับ
โจรที่เราเจอก่อนหน้านี้
เจ้ารู้หรือเปล่าว่าเพราะเจ้า เราต้องลำบากแค่ไหน
เอาเงินจากเราไปยังไม่พออีก
ยังจะกล้าขโมยของ จากขุนนางด้วยงั้นเรอะ
ข้าจะเอาตัวเจ้า ไปลงโทษตามกฎหมายให้ได้
ใจเย็นๆ ก่อนนะเพคะ
ท่านพี่ ทำยังไงดีเจ้าคะ
ทำไมท่านต้องออกตัวปกป้อง…
ขอโทษเจ้าค่ะท่านพ่อ
ท่านพ่อ…
ท่านพ่อเหรอ
ข้านึกว่าใต้เท้ามิน…
มีลูกชายแค่คนเดียวซะอีก
ทำไมจู่ๆ ถึงมีลูกชายเพิ่มมาอีกคนล่ะ
เด็กคนนี้ไม่ใช่เด็กผู้ชายพ่ะย่ะค่ะ
น้องสาวกระหม่อมเอง
น้องสาวเหรอ
งั้นเด็กผู้ชายคนนี้…
ไม่สิ เด็กผู้หญิงคนนี้…
เป็นลูกสาวของท่านอาจารย์หรอกเหรอ
เจ้ากล้าทำเรื่องพรรค์นั้นได้ยังไง
เจ้าขโมยเงิน
กับเอาของบ้านเราไปขายจริงๆ น่ะรึ
ข้าจำเป็นต้องใช้เงินจริงๆ เจ้าค่ะ
พ่อไม่อยากฟังคำแก้ตัว
ถ้าเจ้าฝ่าฝืนกฎหมาย
เจ้าก็ต้องรับผิดชอบไปตามนั้น
พ่อจะส่งตัวเจ้า
ให้ทางการนำไปลงโทษตามที่องค์ชายตรัส
อย่านะขอรับ
ถ้าใต้เท้าจะต้องส่งตัวใครให้ทางการ
ก็ส่งข้าไปเถอะขอรับ
ข้าคือหัวขโมยตัวจริง
คุณหนูมินช่วยข้าไว้ ด้วยเงินก้อนนั้นขอรับ
หลังพ่อแม่ข้าตาย ข้าก็ไม่มีปัญญาหาเงินมาใช้หนี้
และกำลังจะถูกขายเป็นทาสอยู่แล้ว
คุณหนูมินจึงนำเงินก้อนนั้น มาไถ่ตัวข้าขอรับ
เพราะฉะนั้น
คนที่สมควรถูกลงโทษคือข้าเองขอรับ
เรื่องเป็นอย่างนี้นี่เอง…
เจ้าชื่ออะไร
ยองพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมชื่อชิมยอง
ไม่ลืมหรอกเพคะ
มันเป็นครั้งแรกที่หม่อมฉันได้เจอเขา หม่อมฉันจะลืมได้ยังไงกัน
เขางั้นเหรอ
เจ้าหมายถึงซองอนน่ะรึ
หม่อมฉันตกหลุมรักเขา ตั้งแต่แรกพบเลยเพคะ
เป็นไปไม่ได้
เจ้ารีดไถเงินจากคน ที่ตัวเองตกหลุมรักอย่างนั้นเหรอ
ระหว่างเขากับเจ้า…
เอ๊ย กับท่านน่ะ ฝ่าบาท
เขาหน้าตาดีกว่าไม่ใช่หรือเพคะ
ไม่เคยมีใครบอกข้ามาก่อนเลยว่า
ซองอนหล่อเหลากว่าข้า
หม่อมฉันก็แค่ตัดสิน จากสายตาของตัวเองน่ะเพคะ
เช่นนั้นกระหม่อมคงต้อง ฝากชีวิตไว้กับนางแล้วล่ะพ่ะย่ะค่ะ
นั่นสินะ พวกเจ้าสองคนนี่เหมาะสมกัน ราวกับกิ่งทองใบหยกซะจริง
ไม่ต้องทำแล้ว เจ้าไปเรียกขันทีโซมาได้
ยังไงตอนนี้หม่อมฉันก็ใส่ชุดขันที ให้หม่อมฉันรับใช้เถอะเพคะ
ฝ่าบาท มันกลับด้านเพคะ
เจ้าสวมให้ข้าเองแท้ๆ
ใจที่โหยหาความรัก
คือส่วนหนึ่งของการรักใครสักคน
เจ้าคงไม่รู้ว่าข้าดีใจแค่ไหน
ตอนที่ได้ยินว่า คู่หมั้นคู่หมายของข้า
คือมินแจอี ลูกสาวของใต้เท้ามิน
ถ้าเจ้าถามว่าข้าตกหลุมรักคน ที่ครอบครัวคลุมถุงชนให้ได้ยังไง
ข้าก็จะบอกเหตุผลให้ฟัง ตอนที่ได้เป็นสามีของเจ้าแล้ว
ในวันแต่งงานของเรา
ข้าตั้งตารอวันนั้นมาตลอด
เพราะฉะนั้นช่วยสวมรองเท้าคู่นี้ ในพิธีแต่งงานของเราทีนะ
ข้าขอให้เจ้ามาหาข้า
แต่เจ้ากลับหนีไปหาคนอื่นแทนน่ะเหรอ
ทำไมถึงทำแบบนี้กับข้าได้ลงคอกัน
กากสาโท
ในศพที่ตายมาสักพัก บาดแผลจะหายไป หากเรานำกากสาโทมาพอกให้ทั่ว
แล้วเช็ดออก ด้วยน้ำต้มเปลือกต้นชาจักนามูซก
บาดแผลจะกลับมาปรากฏดังเดิม
- น้ำส้มสายชูใช้กับตรงไหน - น้ำส้ม…
เจ้าสอบตก
ขอเวลาหน่อยสิ
ให้ตาย ท่านนี่ไม่รู้จักรอ ยิ่งกว่าหมาซะอีก
ฮะ หมางั้นเหรอ
นึกออกแล้ว
น้ำส้มสายชูใช้พรมบนอาวุธ
เพื่อให้เห็นคราบเลือด ที่คนร้ายล้างออก
หากพรมน้ำส้มสายชู ลงบนมีดหลังทำให้ร้อน
คราบเลือดที่ซ่อนอยู่ ก็จะปรากฎให้เห็นขอรับ
สอบผ่าน
ดีใจด้วย
เจ้าสอบผ่านและฉลาดล้ำหน้า อาจารย์ของตัวเองไปแล้ว
ข้าจะไปฉลาดล้ำหน้าอาจารย์ ผู้ปราดเปรื่องได้ยังไงกันขอรับ
ลูกศิษย์ของท่านก็แค่พยายามเต็มที่
ไม่ให้อาจารย์เสียหน้าก็เท่านั้นเอง
นั่นสินะ เจ้าต้องพยายามให้มากเข้าไว้
เพราะพอไปอยู่หน้างาน ฝีมือเจ้าก็ยังห่างชั้นกับข้านัก
ขอรับ
ปัดโธ่ ทำไมถึงแกะไม่ได้สักทีนะ
แบบนี้ตัดออกไปเลยน่าจะง่ายกว่า
ตัด…
ตัดออกไปเลยงั้นเหรอ
พวกท่านมีกรรไกร ให้ข้าใช้ตัดไอ้นี่ไหม
ตัดไอ้ไหน
ก็กรรไกรจะเอามา…
นี่เจ้าเป็นขันทีจริงๆ หรือเปล่า
ถ้าข้าไม่ใช่ขันที ข้าจะเป็นอะไรได้อีกล่ะขอรับ
เจ้าว่ายังไงนะ
ไม่รู้หรอกเหรอว่าคำบางคำ คนเป็นขันทีก็ไม่ควรพูดออกมาน่ะ
ไม่รู้ขอรับ ข้าก็แค่คิดว่า ถ้าตัดไอ้นี่ออกได้น่าจะง่ายกว่า
มันเป็นเรื่องใหญ่ตรง…
อ๋อ…
อ๋ออะไร
ข้าไม่ชอบเขาเลย
ทำไมด้านชาได้ขนาดนี้
ไม่เข้าใจหัวอกผู้ชายด้วยกันเรอะ
เจ้าน่ะ ขนกล่องนั่น ไปเก็บคนเดียวก็แล้วกัน
พวกเราไม่ช่วยหรอก เชอะ
หลบ
องค์ชายดูให้ดีนะพ่ะย่ะค่ะ
วางแท่งหินไว้ข้างบนแล้วก็…
ตีไปแบบนี้
เห็นไหมพ่ะย่ะค่ะ
ก็ดูง่ายอยู่นะ ข้าจะลองทำบ้าง
โอ๊ย ทนดูไม่ได้ มาให้ข้าลอง
มันยากกว่าที่เห็นนะ
ข้าไม่ได้ไม่เก่งสักหน่อย
หลีกก่อน
ง่ายจะตายไป ทำไมเจ้าถึงทำไม่ได้ล่ะ
เอานี่ ลองอีกรอบ
ก้มตัวลงไปอีกแล้วจับไม้ให้แน่นๆ
ลองดู
ขันทีโก
ไม่เป็นไรนะ
เจ้าต้องเดินดูทางหน่อย
- ขอรับใต้เท้า - ตกใจน่าดูล่ะสิ
หัวหน้าหน่วยฮันใช่ไหม
พ่ะย่ะค่ะพระมเหสี
องค์หญิงฮายอน ไม่เจอกันนานเลยนะพ่ะย่ะค่ะ
ขันทีโก โล่งอกไปที ที่เจ้าไม่เป็นอะไร
ข้าก็โล่งอกเหมือนกัน
กระหม่อมไม่เป็นไรพ่ะย่ะค่ะ
ท่านแม่ คนนี้เป็นขันทีใหม่ ที่วังตะวันออกขอรับ
งั้นเหรอ
พ่ะย่ะค่ะพระมเหสี
กระหม่อมชื่อโกซุนดล เป็นขันทีที่เพิ่งเริ่มงาน
ที่วังตะวันออกพ่ะย่ะค่ะ
ข้ารับใช้คนสำคัญจากวังตะวันออก เกือบเจ็บตัวซะแล้วสิ
โชคดีจริงๆ ที่หัวหน้าหน่วยฮันผ่านมาพอดี
นับเป็นเกียรติของกระหม่อมพ่ะย่ะค่ะ
ท่านนี้คือหัวหน้าหน่วยฮันน่ะ
ยินดีที่ได้พบขอรับ ใต้เท้า
ข้าก็เช่นกัน
องค์รัชทายาทประทับอยู่หรือเปล่า
ฝ่าบาทเพิ่งเสด็จออกไป ลานฝึกซ้อมขององครักษ์ขอรับ
กระหม่อมขอตัวก่อน
หัวหน้าหน่วยฮัน ท่านรู้จักการละเล่นนี้หรือเปล่า
พ่ะย่ะค่ะ แต่กระหม่อมกำลัง จะไปเข้าเฝ้าองค์ชายฮวาน…
อยู่ก่อนสิ
ช่วยสอนองค์ชายมยองอันเล่นหน่อย
ท่านพี่ก็เล่นเก่งแล้วแท้ๆ
ทำไมนางไม่สอนข้าเองล่ะ
อีกรอบนะ
ทำไมวันนี้ข้าทำไม่ได้สักทีนะ
ก่อนหน้านี้ท่านพี่ ก็ทำได้อยู่นี่ขอรับ
เดี๋ยวก่อน
เดี๋ยวก่อนอะไร
ท่านแน่ใจแล้วเหรอ ว่าฝ่าบาทรับสั่งให้ท่าน
มาบอกให้ข้าลากเกวียนนี่คนเดียวน่ะ
แล้วเจ้าคิดว่าฝ่าบาท จะรับสั่งให้ข้าทำหรือไง
แต่ข้าคิดว่าฝ่าบาท น่าจะรับสั่งอีกแบบมากกว่า
ข้าคิดว่าฝ่าบาท
คงรับสั่งให้ท่านเป็นคนลากเกวียน
ส่วนข้าเป็นคนเข็นข้างหลัง
เจ้านี่มัน…
เอาเลยสิ ตีข้าเลย ตอนนี้ข้าสมองกลับ
เพราะเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว ตีข้าแล้วมาช่วยกันลากซะดีๆ
เอาเลย
ตีข้าสิ
พวกนี้มันไก่หรือนกวะ
จจับพวกมันไว้มันดอก
จับมันๆ
มัวทำอะไรอยู่ รีบไปดูสิ
เจ้าพวกนั้นมันต้องโดน
เราไม่ได้ทำอะไรนะขอรับ
ก็แค่ผสมนั่นนิดผสมนี่หน่อย…
ใช่ขอรับ เราแค่ผสมนั่นนิด ผสมนี่หน่อยแล้วมันก็ระเบิด
หลีก ข้าจะไปดูเอง
ไม่ต้องหรอก
- ไม่มีอะไรทั้งนั้น - ไม่มีจริงๆ
เราแค่เจ็บตัวกันนิดหน่อยเท่านั้นเอง
ทำไมพวกเจ้าถึงขยัน สร้างเรื่องได้ทุกวี่ทุกวัน หา
ไม่กี่วันก่อน ก็เพิ่งทำหลังคาเป็นรูไปแท้ๆ
ย้ายออกไปเลยไป
ไม่ได้หรอกขอรับ ท่านไม่รู้เหรอว่าท่านผู้นี้เป็นใคร
คิดว่าข้าไม่รู้เรอะ
ก็ลูกชายนักวิทย์สติเฟื่อง ของอัครมหาเสนาบดีคิมน่ะสิ
ข้ารู้จักเขาดีกว่าเจ้าอีก
ตอนเขาสร้างปัญหาคนเดียว ข้าก็ปวดกบาลจะแย่แล้ว
นี่ได้ลูกศิษย์บ้าๆ เพิ่มมาอีกคนอีก
อะไรของเจ้า
อีกไม่นาน โลกก็จะยอมรับ ความสามารถของข้า ช่วยรอหน่อย
โอ้ หนักมือดีจริง
ท่านน่าจะเอาเงินนั่น ไปซื้อเหล้ารสดีมาดื่มนะขอรับ
อะไรที่ดื่มแล้วชื่นใจ จะช่วยให้ใจเย็นลงได้
ตามสบายนะ ไม่ต้องสนข้าหรอก
แหมๆ ดูเหมือนองค์รัชทายาท จะส่งเจ้ามาอีกแล้วสินะ
พระองค์มีงานให้ข้าอย่างนั้นเหรอ
องค์รัชทายาทเป็นผู้เดียวเลยจริงๆ
ที่เห็นคุณค่าในความสามารถของข้า
อุ่ย ดาบ ข้าขอตัวไปจับไก่ก่อนล่ะ
เข้าไปคุยข้างในกัน
คุณหนู
การัม
ทักทายสิ
เขาเป็นองครักษ์ขององค์รัชทายาท
ขอรับ
เขามาเป็นลูกศิษย์ข้า ได้หลายวันแล้วล่ะ
ทำไมเจ้าถึงเลือกข้าเป็นอาจารย์ บอกพวกเขาไปสิ
ข้าได้ยินข่าวลือมาว่า
ท่านอาจารย์สามารถ รู้สาเหตุการตายได้ทันทีที่ได้เห็นศพ
ข้าก็เลยตัดสินใจ มาร่ำเรียนกับเขาขอรับ
ซึ่งก็เป็นจริงตามนั้น
แล้วนี่ใคร
ข้าเป็นขันที ชื่อโกซุนดล
รับใช้ฝ่าบาทอยู่ขอรับ
ยินดีที่ได้รู้จัก
ส่วนข้า เป็นลูกศิษย์ ของท่านอาจารย์ขอรับ
- เปิดผ้าบนเกวียนซะ - ขอรับ
ทำไมถึงไม่บอกข้าก่อนล่ะว่าขนศพมา
อยากรู้สาเหตุการตายเฉยๆ ใช่ไหม
จะใช้เวลานานไหมขอรับ
นี่ๆ ข้าคือคิมมยองจินเชียวนะ
ในเมื่อตอนนี้ข้ามีลูกศิษย์แล้ว
จะพยายามให้เสร็จในวันเดียวก็แล้วกัน
ลองดูหน้าศพใกล้ๆ สิ
อะไรนะ ทำไมข้าต้องทำแบบนั้นด้วยล่ะขอรับ
ฝ่าบาทรับสั่งมา
เขาเป็นคนที่ข้าน่าจะรู้จักเหรอ
เจ้านี่ถามมากความซะจริง ดูๆ ไปเถอะน่า
ข้าดูอยู่นี่ไง
ท่านก็ถามมากเหมือนกัน
เขาคงเป็นองครักษ์คนนึง ขององค์รัชทายาทสินะ
เขาเป็นคนส่งสาส์นที่ฝ่าบาท ส่งไปบ้านของใต้เท้ามินขอรับ
คนส่งสาส์นที่พระองค์ส่งไป กลับกลายเป็นศพงั้นเหรอ
ขอรับ พระองค์รับสั่งให้เขา นำของขวัญวันเกิดไปส่ง
ตอนนั้นเป็นช่วงก่อน หรือหลังโศกนาฏกรรมเกิดล่ะ
ข้าก็ไม่แน่ใจ
แต่ได้ยินว่าพวกเขาพบศพ หลังเกิดเหตุการณ์นั้นไปแล้วขอรับ
ต่อไป
องครักษ์มู
ขออภัยพ่ะย่ะค่ะ
ราชองครักษ์ปวกเปียกแบบนี้ จะปกป้องกษัตริย์ในอนาคตได้ยังไงกัน
พวกเจ้าต้องฝึกหนักกว่านี้
พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท
และเพื่อให้ร่างกาย สามารถทนรับการฝึกที่หนักหน่วงได้
พวกเจ้าต้องกินอาหารดีๆ ด้วย
ดังนั้นวันนี้ข้าอนุญาต ให้พวกเจ้ากินดื่มได้เต็มที่
รออยู่ที่นี่แล้วค่อยกลับไป หลังพวกเขารู้สาเหตุการตายแล้ว
ขอรับ
(คุณหนูแจอี ยอดรัก)
อย่าไปสนใจเลยขอรับ
ท่านอาจารย์คิมไม่ได้เกี่ยวข้องอะไร
กับนังคนบาปนี่เลยขอรับ
พวกเขาไม่ได้ รู้จักมักจี่กันแม้แต่นิด
นั่นคือนางในฝันของข้าเชียวนะ
โงหัวไม่ขึ้นแล้ว
ไม่จริงขอรับ
เขาอาจจะแค่ สงสารผู้หญิงคนนี้เฉยๆ น่ะขอรับ
แต่เขาอ้างว่า
มินแจอีคือคนที่ไขคดีทั้งหมด ไม่ใช่พี่ชายของนาง
และนางก็น่าจะมีชีวิตอยู่ด้วย
เขาถึงขั้นไล่ฉีกป้ายประกาศจับทิ้ง แล้วก็ประกาศ
เรื่องเพ้อเจ้อพวกนั้น ปาวๆ เลยล่ะขอรับ
แต่ข้าจะคอยระวัง ไม่ให้มันเกิดขึ้นอีก
ช่วยทำเป็น ไม่รู้ไม่เห็นด้วยเถอะนะขอรับ
เรื่องเพ้อเจ้ออะไรกัน ข้าสืบสวนเป็นเรื่องเป็นราวมาแล้ว
ซึ่งมันก็จริงทั้งหมดด้วย
คนที่ไขคดีทั้งหมด คือคุณหนูแจอีต่างหาก
เขามาจากวังนะขอรับ
ท่านไม่รู้เหรอว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าท่านไปฉีกป้ายประกาศจับน่ะ
มาดูศพนี่สิ
เจ้าคิดว่าสาเหตุการตายคืออะไร
ก็ถูกยิง…
รอยแผลที่เกิดจากลูกศร ดูไม่ลึกเท่าไรแฮะ
ในเมื่อแผลไม่ลึกมาก ทำไมเขาถึงตายล่ะขอรับ
- คงเป็นเพราะพิษน่ะ - พิษเหรอขอรับ
ส่วนแผลนี้เกิดขึ้น จากการที่ตัวเขาข่วนคอตัวเอง
เนื่องจากหายใจไม่ออก
สัญชาตญาณจึงสั่งให้เขากุมคอ จนเกิดเป็นบาดแผลนี้ขึ้นมา
ดูเหมือนคนร้ายจะจุ่มปลายลูกศร ลงไปในของที่น่าสนใจทีเดียว
- เจ้าลูกศิษย์ - ขอรับ
- ไปหุงข้าวมาให้ข้าหน่อย - ข้าวเนี่ยนะ
ท่านเพิ่งกินหมูตุ๋นชามใหญ่ไปแท้ๆ ยังจะกินอีกเหรอ
ข้าไม่ได้จะกินเอง เขาต่างหาก
หา
คนตายจะกินข้าวได้ยังไงกันขอรับ
จะตรวจสอบพิษด้วยข้าวสินะขอรับ
ขันทีโก รู้เรื่องพวกนี้ด้วยเหรอ
ทั้งครอบครัวหนีไปกันหมดแล้ว
มันน่าจะวางแผน มาสักพักแล้วล่ะพ่ะย่ะค่ะ
ในบรรดาของที่มันขายไป มีอะไรน่าสงสัยอยู่หรือเปล่า
ไม่เจอเบาะแสแม้แต่อย่างเดียวเลยเหรอ
พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท
เปิดฝาที
ขอรับ
มันคืออะไรน่ะขอรับ
เลือดสัตว์
ทำไมท่านถึงเอาข้าว
ที่ใส่ปากศพแล้ว ออกมาเทใส่เลือดต่อล่ะขอรับ
เราได้คำตอบแล้วก็จริง แต่ก็ยังต้องยืนยันให้แน่ใจอยู่ดี
ให้ตายสิ แบบนี้จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย
ดูยังไงก็มีพิษเข้ามาเอี่ยวชัดๆ
แหม ทำไมเจ้าถึงถูกตลอดเลยนะ มยองจิน
มยองจินเป็นอัจฉริยะชัดๆ
มยองจินนี่อัจฉริยะจริงๆ
ขอรับ ท่านอาจารย์เป็นอัจฉริยะจริงๆ
แน่ใจเหรอว่าเขาโดนพิษ
บอกฝ่าบาทไปว่าเป็นพิษ ตัวเดียวกับเมื่อหนึ่งปีก่อน
ก็คือพิษของงูมามูชิลายหิน
มีพิษชนิดเดียวที่ทำให้อัมพาต จากการที่หลอดเลือดบีบรัดตัว
และเป็นสาเหตุให้เสียชีวิตในที่สุด
พิษของงูมามูชิลายหิน
ชีวิตในวังตะวันออก เป็นยังไงบ้างเจ้าคะ
ตอนเห็นคุณหนู ข้าตกใจมากเลย
ข้าก็เหมือนกัน ไม่นึกเลยว่า เจ้าจะมาอยู่ที่มันยอนดัง
ข้ารอท่านอยู่เฉยๆ ไม่ไหวหรอก ข้ารู้สึกว่าต้องทำอะไรสักอย่าง
ข้าทำให้เจ้าเดือดร้อนมากเลยสินะ
ขอโทษด้วย
ข้าจะเป็นยังไงก็ช่างเถอะ ขอแค่คุณหนูปลอดภัยก็พอ
ความภักดีและอุทิศตนของเจ้า ไม่ใช่สิ่งที่ข้าจะยอมทิ้งง่ายๆ
ขอบใจนะ
ความใส่ใจและความรักที่ท่านมีให้ข้า
ก็ไม่ใช่สิ่งที่ข้าจะยอมทิ้งง่ายๆ
ท่านไม่เคยดูถูกหรือทุบตีข้าสักครั้ง
ทำกับข้าเหมือนเป็นมนุษย์คนนึงเสมอ
ที่ผ่านมา ข้ารู้สึกซาบซึ้งใจ มาตลอดเลยเจ้าค่ะ
ว่าแต่ เจ้าเคยเห็นหน้าคนส่งสาส์น
ในแกซองมาก่อนหรือเปล่า
ข้าตกใจมากเลยเจ้าค่ะที่ได้ยินว่า เขาถูกส่งไปบ้านใต้เท้ามิน
เรื่องมันเป็นยังไงกันแน่
ทำไมกระทั่งคนส่งสาส์น ก็ยังถูกพบเป็นศพ
และยังเกิดขึ้นในแกซองอีก
พิษของงูมามูชิลายหินงั้นเหรอ
เขาบอกว่าเป็นพิษตัวเดียว กับเมื่อหนึ่งปีก่อนเพคะ
มันหมายความว่ายังไง
พิษตัวเดียวกับเมื่อหนึ่งปีก่อน…
ลูกศรที่ทำให้ท่านบาดเจ็บ เมื่อหนึ่งปีก่อนก็เคลือบ
พิษงูมามูชิลายหินหรือเพคะ
เจ้าเห็นหน้าเขาหรือยัง
หม่อมฉันไม่เคยเห็นเขามาก่อน
เขาถูกฆ่าตอนกลับมาที่วังหรือเพคะ
ในเมื่อเจ้าได้รับ ของขวัญแต่งงานจากข้าแล้ว
ข้าก็มั่นใจว่าเป็นตอนขากลับ
ของขวัญที่ข้าให้ไปมีอะไรบ้าง
ผ้าไหมกับกระดาษวาดเขียน อย่างละหกม้วนเพคะ
แต่ว่า…
จดหมายลับ อยู่กับของขวัญพวกนั้นงั้นเหรอ
หากท่านไม่ได้ส่งจดหมายลับไป
แต่มันกลับไปอยู่กับของขวัญด้วย
ก็แปลว่าคนส่งสาส์นถูกฆ่า
ตั้งแต่ขาไปบ้านของเราแล้ว
ดังนั้นคนที่มาที่บ้าน ของหม่อมฉันไม่ใช่คนส่งสาส์น
เพราะเขานำของขวัญมาให้
พร้อมกับจดหมายลับ
หม่อมฉัน…
มั่นใจว่าเห็นหน้าเขาด้วย
ต้องใช่แน่ๆ เพคะ
ท่านแม่
- ท่านพ่อ - คุณหนูต้องเข้มแข็งไว้นะเจ้าคะ
แต่หม่อมฉันนึกไม่ออก
ทุกอย่างที่เกิดขึ้น มันยุ่งเหยิงไปหมด
ความรู้สึกของเจ้า
ข้าเข้าใจดี
เรื่องราวในปีที่ท่านพี่ของข้าสวรรคต
ข้าก็จำไม่ค่อยได้เหมือนกัน
ท่านพ่อของหม่อมฉัน เป็นห่วงท่านมากเลยนะเพคะ
หลังองคค์ชายอึยฮยอนเสด็จสวรรคต
ท่านก็รับตำแหน่งแทนพระองค์
ไม่มีใครเข้าใจ
ความโดดเดี่ยวและความเจ็บปวดนั้น
และไม่มีใครอดทนมันแทนท่านได้
ท่านพ่อของหม่อมฉัน จึงเป็นห่วงท่านมาก
คนเขาเล่าลือกันไปว่า ข้าคือคนที่ถวายลูกท้อให้ท่านพี่
หาว่าข้าฆ่าท่านพี่ เพราะหวังตำแหน่งองค์ชายรัชทายาท
อย่าตรัสแบบนั้นเพคะ
ท่านพ่อของหม่อมฉัน ไม่เคยเชื่อเรื่องพวกนั้น
เขาเชื่อในตัวท่านเพคะ
ไม่เจอเบาะแสแม้แต่อย่างเดียวเลยเหรอ
พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท
ข้าควรถวายสิ่งนี้ให้ฝ่าบาทแท้ๆ
พวกมันคงมีเป้าหมาย เพื่อทำให้องค์รัชทายาทเชื่อฟัง
พวกมันอยากให้องค์รัชทายาทกลัว
พระองค์จะได้หนีไปไหนไม่พ้น
องค์รัชทายาทคือว่าที่กษัตริย์
และกษัตริย์องค์ต่อไป จะมีอำนาจมากเกินไปไม่ได้
ถ้าท่านพ่อวางแผนจะทำ
อะไรบางอย่างอย่างที่ข้าสงสัยจริง
งั้นความเชื่อใจที่ข้ามี ต่อองค์รัชทายาทก็น้อยนิดงั้นเหรอ
ท่านพ่อ ขอเข้าไปนะขอรับ
กลับดึกอีกแล้วสินะ
มีบางอย่างที่ข้าอยากถามท่านพ่อขอรับ
ชายคนหนึ่งที่ทำงานในสำนักเต๋า
ขายสิ่งนี้แล้วหนีไป
งั้นเจ้าก็บอกความจริง กับองค์รัชทายาทไปซะสิ
ยังไม่ได้บอกพระองค์หรอกเหรอ
ทำไมถึงไม่บอกพระองค์ล่ะ
สิ่งนี้เป็นของท่านพ่อใช่ไหมขอรับ
งั้นเจ้าก็โกหก องค์รัชทายาทไปแล้วสินะ
มันเป็นของขวัญที่คณะฑูต ของราชวงศ์หมิงให้มา
ตอนมาเยือนที่นี่เมื่อสองปีก่อน
เจ้าหน้าที่ปกครองทั้งสาม เสนาบดีทั้งหกกรมและพ่อได้มันมา
ตอบพ่อมา
ก่อนจะมองว่าเจ้าเป็นลูกพ่อ
เจ้าคือหัวหน้าหน่วย ที่ได้รับค่าจ้างจากหลวง
และเป็นบริวารขององค์รัชทายาท
แล้วทำไมเจ้าถึงไม่ยอม บอกความจริงกับพระองค์
ข้าแค่อยากถามท่านพ่อก่อน…
กุนชินยูวี
ความซื่อสัตย์เป็นสิ่งที่พึงมี ระหว่างบริวารกับผู้ปกครอง
ความซื่อสัตย์ไม่อาจก่อตัว จากความมุ่งมั่นและความไว้ใจ
ของฝ่ายเดียวได้
ตอนนี้พ่อเข้าใจแล้วว่า เหตุผลที่องค์รัชทายาทไม่เชื่อใจเจ้า
ไม่ได้เป็นเพราะว่า พระองค์หยิ่งทะนงหรอก
แต่จะให้ข้าบอกเรื่องนี้กับพระองค์
ก่อนถามไถ่ท่านพ่อได้ยังไงขอรับ
ในเมื่อท่านพ่อบอกว่า สิ่งนี้ไม่ใช่ของท่าน
ข้าก็รู้สึกเบาใจไปบ้าง
ถ้าเจ้าปล่อยให้เรื่องส่วนตัว มาฉุดรั้งตัวเองไว้
เจ้าจะเป็นบริวาร ที่ซื่อสัตย์ได้ยังไง
ถ้าหากคนที่ยิงท่าน และฆ่าคนส่งสาส์นเป็นคนเดียวกัน
ทรงคิดว่ามันก็ฆ่าครอบครัว ของหม่อมฉันด้วยไหมเพคะ
พวกมันต้องการอะไรกันแน่
แต่หม่อมฉันไม่เข้าใจเหตุผล
ที่พวกมันส่งจดหมายลับมาเลย
ถ้าคนร้ายอยากให้โลกรู้
เนื้อหาในจดหมายลับ งั้นจะฆ่าครอบครัวของหม่อมฉัน
ทันทีที่ส่งจดหมายลับให้เพื่ออะไรกัน
หม่อมฉันมั่นใจว่าต้องมีเหตุผลอื่น
อยู่เบื้องหลังการที่มัน ส่งจดหมายลับไปแน่
การหาเหตุผลนี้ให้พบจะช่วยให้เรา
เข้าใกล้คนร้ายไปอีกหนึ่งก้าวเพคะ
เจ้าหน้าที่ปกครองทั้งสาม เสนาบดีทั้งหกกรมและพ่อได้มันมา
พวกอัครมหาเสนาบดี เสนาบดีฝ่ายซ้าย ไม่นับท่านพ่อ
แล้วก็เสนาบดีทั้งหกกรม…
ในบรรดาคนเหล่านี้ สิ่งนี้เป็นของใครกันแน่
เจ้าได้อ่านบันทึกคดี ที่ข้าให้ไปหรือยัง
เพคะ หม่อมฉันอ่านมันทุกคืน
อีกไม่นานจะมีการจัดปาฐกถาหลวงขึ้น
องค์กษัตริย์รับสั่งให้ข้า
หาวิธีจับคนร้ายจากการฟังปาฐกถาหลวง
เช่นนั้นฝ่าบาท จะทรงร่วมฟังด้วยหรือเพคะ
คนที่รับหน้าที่ดูแลคดีเหล่านั้น จะมาเป็นผู้ปาฐกถา
ซึ่งคนคนนั้นก็คือ หัวหน้าหน่วยฮัน คู่หมั้นของเจ้า
เจ้าจะเข้าร่วมได้เหรอ
ได้เพคะฝ่าบาท หม่อมฉันไม่เป็นไร
หม่อมฉันทำได้และจะทำแน่นอน
หวังว่าคุณหนูแจอีจะไม่ต้องเจอเขา ทั้งที่กำลังปลอมเป็นขันทีอยู่นะ
สวยมากเลยเจ้าค่ะคุณหนู
ที่ฮันยางคงจะมีรองเท้าสวยๆ แบบนี้ ขายอยู่สินะเจ้าคะ
การัม
ข้าตื่นเต้นมาก จนรู้สึกเหมือนจะเป็นลมเลย
ไม่นึกเลยว่าในโชซอน จะมีชายที่ชวนฝันขนาดนี้อยู่
แล้วเขาก็จะมาเป็นสามีของข้าด้วย
ข้ายังอดใจเต้นตามไม่ได้เลยเจ้าค่ะ
ตึกๆ ตักๆ
ตื่นเต้นจัง
การัม
เจ้าคิดว่านี่อะไร
โธ่คุณหนู นอกจากจดหมายรักแล้ว จะเป็นอะไรได้อีกล่ะเจ้าคะ
เขียนว่าอะไรบ้างเจ้าคะ
"ใจที่โหยหาความรัก
คือส่วนหนึ่งของการรักใครสักคน"
ที่เหลือล่ะเจ้าคะ
ความลับ
การัม สามีของข้าช่างเพ้อฝันจริงๆ
ต่อจากนี้ชีวิตเราคง ได้มีทุกอย่างตามที่ใจปรารถนา
หนทางโรยด้วยดอกกุหลาบ
เจ้าอยากจะนอน
บนเตียงที่เต็มไปด้วย กลีบกุหลาบกับข้าไหมล่ะ
แน่นอนอยู่แล้วเจ้าค่ะ
ไม่ว่าชีวิตจะนำพาท่านไปทางไหน ข้าก็จะติดตามไปด้วย
และถ้าท่านจะได้นอนเตียงกุหลาบ ข้าก็จะไปนอนด้วยเจ้าค่ะ
ไว้ข้าแต่งงาน แล้วไปอยู่ฮันยางเมื่อไหร่
ข้าจะขอให้สามีของข้า หาสามีที่เหมาะสมให้เจ้าด้วย
จริงเหรอเจ้าคะ
ข้ามั่นใจว่าคนแบบเขา
จะต้องดูแลเจ้าดี ราวกับเป็นน้องสาวคนนึง
เขาจะไม่มีวันทำตัวแย่ๆ กับคน
ที่พิเศษมากสำหรับข้าแน่นอน
ดูรองเท้าคู่นี้สิ
มันสวยมากจนข้าคิดว่า ตัวเองไม่น่าจะกล้าสวมเลย
ลองสวมดูสิเจ้าคะ
พอดีเลยนะเจ้าคะ
มันสวยมากจริงๆ เจ้าค่ะคุณหนู
- เหมือนเตียงกลีบกุหลาบเลยเจ้าค่ะ - อื้อ
ตอนนั้นนางดีใจมากแท้ๆ
เป็นแบบนี้ไปได้ยังไง
ไม่น่าเลย…
คนที่รับหน้าที่ดูแลคดีเหล่านั้น จะมาเป็นผู้ปาฐกถา
ซึ่งคนคนนั้นก็คือ หัวหน้าหน่วยฮัน คู่หมั้นของเจ้า
เจ้าจะเข้าร่วมได้เหรอ
เจ้าต้องเดินดูทางหน่อย
องค์หญิง จะเสด็จไปที่ไหนหรือ
ท่านทรงเดินไปมา อยู่พักใหญ่ๆ แล้วนะเพคะ
องค์หญิงตรัสมาเถิด
เราจะได้ทำตามพระประสงค์ของท่าน
ตรงนี้แหละที่ที่ข้าอยากไป
วันนี้ข้าวางแผนไว้ว่า จะเดินไปเดินมาบนเส้นทางนี้
หม่อมฉันอยากทราบเหตุผลเพคะ องค์หญิง
ข้าได้ยินว่าวันนี้ หัวหน้าหน่วยฮันจะมาปาฐกถา
ที่ศาลาตรงนั้นน่ะ
แล้วอย่างไรเพคะ
ข้าจึงอยากเดินไป เดินมาแถวนี้ยังไงล่ะ
ทรงอยากตรัสอะไร กับท่านหัวหน้าหน่วยฮันงั้นหรือเพคะ
เช่นนั้นหม่อมฉันจะส่งคนไปตาม…
ปัดโธ่
ไม่จำเป็นหรอก
ข้าแค่อยากเดินไปเดินมาเรื่อยๆ
จะได้บังเอิญ ไปเจอเขาเข้าก็เท่านั้นเอง
แต่ท่านหัวหน้าหน่วยฮัน อยู่ที่ศาลาแล้วนะเพคะองค์หญิง
อะไรนะ
ทำไมเพิ่งมาบอกข้าเอาป่านนี้
- ข้าต้องไปที่นั่นเดี๋ยวนี้เลย - องค์หญิง
เสด็จไปไม่ได้นะเพคะ
- องค์หญิง - องค์หญิง
- ไม่ได้เพคะ - ไม่ได้นะเพคะองค์หญิง
นั่นสินะ พวกเจ้าพูดถูก ข้าไม่ควรไป
ไปกันเถอะ
องค์รัชทายาทเสด็จ
ยินดีต้อนรับพ่ะย่ะค่ะ
ได้เตรียมตัวปาฐกถามาดีหรือเปล่า
วันนี้ข้าคาดหวังไว้สูงนะ
กระหม่อมจะไม่ทำให้ทรงผิดหวัง
ข้าจะรอดูนะ
หัวข้อปาฐกถาวันนี้ จะเป็นเรื่องเกี่ยวกับ
ประมวลกฎหมายอาญาของจีน
แต่เนื่องจากอัตรา การก่ออาชญากรรมที่เพิ่มขึ้น
องค์กษัตริย์จึงทรงกังวลพระทัย ในเรื่องความปลอดภัยของราษฎร
และได้มีรับสั่งให้เราอภิปราย
เกี่ยวกับคดีต่อไปนี้ ระหว่างการปาฐกถา
เพื่อหาหนทางทำให้คดีนี้คลี่คลาย
หากผู้ใดมีข้อโต้แย้ง หรือต้องการเสนอความคิดเห็นใดๆ
ขอให้พูดขึ้นมาโดยไม่ต้องลังเล
ข้าแน่ใจว่าพวกท่านทุกคน คงเคยได้ยินเกี่ยวกับคดีสามคดีนี้
ที่เพิ่งเกิดขึ้นในฮันยางมาก่อน
คดีแรกเกิดขึ้นเมื่อ 15 วันก่อน
ในช่วงเวลาประมาณ 5:30 น. ณ โรงเตี๊ยมใกล้ๆ
เหยื่อเป็นพ่อค้า
และสาเหตุการเสียชีวิตคือ บาดแผลจากแรงกระแทกที่หลัง
จุดที่แปลกก็คือคนร้ายนั้น
สลักตัวอักษรไว้บนท้องของเหยื่อ
มันสลักตัวอักษรฮันจา "ซง" ไว้
คดีที่สองเกิดขึ้นเมื่อห้าวันก่อน
ในช่วงเวลาประมาณ 6:30 น. ณ ประตูซุกจองมุน
เหยื่อเป็นหมองู
และสาเหตุการเสียชีวิตคือ บาดแผลจากแรงกระแทกที่อก
เหยื่อคนแรกและคนที่สองไม่รู้จักกัน
และสาเหตุการเสียชีวิตก็ไม่ตรงกัน
เราจึงมองว่ามันเป็นคนละคดี
แต่เมื่อวานนี้ มีคนเสียชีวิตเพิ่มอีกราย
สาบานได้เลย ข้าเห็นศพจริงๆ
เห็นเต็มสองตาเลย
ปัดโธ่
ทำไมถึงไม่ยอมเชื่อข้าเล่า
เจ้าเห็นศพจริงๆ น่ะเหรอ
ข้าจะโกหกไปทำไม
ศพนั้นมีเลือดท่วมเต็มไปหมด
มันทะลักออกมาจากคอ
โอ๊ย แค่นึกถึงข้าก็ขนลุกขนพอง
ข้ากำลังจะไปหาหมอยา
ตอนนั้นนึกว่าจะตายจริงๆ ซะแล้ว
คนที่ตายคือนายช่างคิม
ที่ทำเสื่อใช่หรือเปล่า
ใช่
โธ่ถัง ข้าได้ยินมาว่าลูกสาวคนเล็ก ของเขายังไม่ได้แต่งงานเลย
เขาเป็นคนดีมากเลยด้วย
เดี๋ยวๆๆ
รู้หรือเปล่าว่ามีอะไรแย่กว่านั้นอีก
ข้าบังเอิญไปได้ยินพวกทหารคุยกัน ว่าตอนทางการจะเก็บศพไป
คนร้ายมันสลักตัวอักษรไว้
ที่หลังนายช่างคิมด้วย
อักษรอะไร
ตัวอักษรฮันจาว่า "มยอล"
"มยอล" ที่แปลว่าความพินาศยังไงล่ะ
คดีเหล่านี้อาจดูเผินๆ เหมือนไม่เกี่ยวข้องกันก็จริง…
คดีฆาตกรรมต่อเนื่อง…
คดีฆาตกรรมต่อเนื่องงั้นเหรอ
แต่จริงๆ แล้ว เป็นคดีฆาตกรรมต่อเนื่อง
ทำไมถึงคิดแบบนั้น
เหตุผลก็คือเหยื่อคนแรก และคนที่สามต่างก็มีตัวอักษร
คำว่า "ซง" และ "มยอล" สลักไว้บนร่างกายพ่ะย่ะค่ะ
เหยื่อคนที่สอง ไม่มีตัวอักษรสลักอยู่บนร่าง
เราจึงเกือบตัดเขาออกไปแล้ว
แต่ก็ค้นพบว่าทั้งสามราย มีคุณสมบัติเหมือนกันอยู่อย่างหนึ่ง
นั่นก็คือทุกราย ต่างก็เป็นชายสูงอายุพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมจะขอเรียก คดีเหล่านี้ว่าคดีจุดทิศหลัก
เหตุฆาตกรรมครั้งแรกเกิดขึ้น ที่โรงเตี๊ยมใกล้ๆ ซึ่งอยู่ทางใต้
เหตุฆาตกรรมครั้งที่สองเกิดขึ้น ที่ประตูซุกจองมุนซึ่งอยู่ทางเหนือ
เหตุฆาตกรรมครั้งที่สามเกิดขึ้น ที่ประตูซอโซมุนซึ่งอยู่ทางตะวันตก
- ดังนั้นตำแหน่งที่เหลือคือ… - ตะวันออกสินะ
หากสิ่งที่เจ้าว่ามาเป็นความจริง
แบบแผนการฆ่าก็จะไล่ไปตามจุดทิศหลัก
ซึ่งก็หมายความว่าคนร้าย ยังเหลือเหยื่ออีกหนึ่งรายงั้นสินะ
พ่ะย่ะค่ะ
หากคนร้ายทำตามแบบแผนนี้ เหยื่อรายสุดท้ายก็จะถูกพบ
ทางทิศตะวันออก ใกล้กับประตูฮึงอินมุน
เป็นไปได้สูงว่าจะเกิดเหตุ ในพื้นที่กอนดอกและชัมซอน
และด้วยความที่คนร้ายสลักตัวอักษร ไว้บนร่างของเหยื่อสองราย
แม้ว่าการทำแบบนั้น จะทำให้เสี่ยงถูกจับได้
รูปแบบพฤติกรรมนี้ ก็น่าจะเป็นพิธีกรรมส่วนตัวของมัน
ดังนั้นคนร้ายจะต้องเชื่อ ในไสยศาสตร์แน่นอนพ่ะย่ะค่ะ
เหยื่อสามรายที่ผ่านมา เป็นชายสูงวัยทั้งหมด
จึงเป็นไปได้สูงว่าเหยื่อรายสุดท้าย จะเป็นชายสูงวัยเช่นกัน
สิ่งที่เจ้าว่ามาก็ฟังดูสมเหตุสมผลดี
หากท่านรับสั่ง
กระหม่อมก็จะส่งทหารไปคุ้มครอง ชายสูงวัยทางทิศตะวันออก
และจับคนร้ายให้ได้พ่ะย่ะค่ะ
เอาล่ะ ในที่นี้มีใครคิดต่างออกไปบ้าง
ซุนดล เจ้าล่ะคิดยังไง
ซุนดลเหรอ
ข้าแน่ใจว่าพวกเจ้าคงได้ยินเรื่อง ที่เกิดขึ้นในพระราชพิธีล่าสัตว์แล้ว
ซุนดลคือคนที่ไขปริศนาเบื้องหลัง เลือดที่เลอะกระดาษคำอธิษฐานได้
ข้ามอบโอกาสให้กับเจ้าแล้ว
ดังนั้นจงออกความเห็นให้เต็มที่
ไม่ต้องถอย
คู่หมั้นของข้าไม่มีทางจำข้าได้หรอก
ข้าเองก็คิดว่าคดีฆาตกรรมเหล่านี้ เป็นคดีต่อเนื่องเช่นเดียวกัน
และเห็นด้วยกับหัวหน้าหน่วยฮัน
เรื่องที่ว่าคนร้ายเชื่อในไสยศาสตร์
ทว่า ข้าไม่เห็นด้วยกับเรื่อง ของตำแหน่งก่อเหตุฆาตกรรม
ที่เกี่ยวข้องกับจุดทิศหลักขอรับ
งั้นหัวหน้าหน่วยฮันก็คิดผิดรึ
ทำไมเจ้าถึงคิดแบบนั้นล่ะ
เราต้องหาให้ได้ว่าตัวอักษร ที่คนร้ายสลักบนตัวเหยื่อหมายถึงอะไร
ข้ามั่นใจว่าในตัวเหยื่อรายที่สอง
จะต้องมีเบาะแสที่เราพลาดไป
ถ้าลองสืบสวนอีกครั้ง เราจะรู้ได้ว่าแบบแผน…
แล้วจะทำยังไง ถ้ามีศพโผล่มาทางทิศตะวันอก
เจ้าจะแน่ใจได้ยังไง ว่ามันจะไม่เกิดขึ้น
ถ้ามีคนถูกฆ่าเพิ่มอีกคน ระหว่างที่เราไม่ทำอะไร
เจ้าจะมีปัญญาช่วยคนคนนั้นได้ไหม
ท่านหัวหน้าหน่วยฮัน ไม่คิดว่าวันที่มันแปลกๆ เหรอขอรับ
- ว่าไงนะ - ถ้าคนร้ายเจาะจงเลือก
สถานที่เล่านั้น เพราะเชื่อในไสยศาสตร์จริง
งั้นก็ต้องมีเหตุผลที่มันเลือก วันและเวลาเหล่านั้นเช่นเดียวกัน
ฝ่าบาท
กระหม่อมคิดว่ากระหม่อมรู้ตำแหน่ง ของการลงมือคครั้งต่อไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ
หนังสือที่มีบันทึกฤกษ์งามยามดี และทิศนำโชคงั้นเหรอ
พ่ะย่ะค่ะ โปรดอนุญาตให้กระหม่อม ตรวจสอบหนังสือที่ว่าด้วยเถิด
(ที่ 4 ทิศใต้)
(ที่ 14 ทิศเหนือ)
(ที่ 18 ทิศตะวันตก)
- ไปเอาหนังสือมา - ขอรับใต้เท้า
ไม่ต้องหรอก
สิ่งที่เขาพูดมาตรงตามนั้นทุกประการ
หากยึดตามหนังสือ สถานที่เกิดเหตุฆาตกรรมครั้งถัดไป
จะเป็นทิศตะวันตก ไม่ใช่ทิศตะวันออก
แบบที่หัวหน้าหน่วยฮันบอก
ใช่พ่ะย่ะค่ะ
แล้วถ้ามันทำตามในหนังสือจริงๆ
ครั้งถัดไป ที่มันจะลงมือคือในอีกหกวัน
เช่นนั้นไม่ดีแน่พ่ะย่ะค่ะ
เราควรให้ทหาร…
ฝ่าบาท
ต่อให้เขาพูดถูกจริง
เราก็ยังไม่ทราบตัว เหยื่อรายถัดไปอยู่ดี
เราจึงต้องสืบสวนให้ลึกกว่านี้
หากอยากรู้ตัวเป้าหมาย
ต้องรู้ให้ได้ว่าตัวอักษรบนศพ มีความหมายว่าอะไรกันแน่
ซึ่งเป็นเบาะแสเดียวที่เรามี
พวกเขาบอกว่าไม่เจอตัวอักษร บนร่างของเหยื่อคนที่สองนะพ่ะย่ะค่ะ
ให้กระหม่อมตรวจสอบศพอีกครั้งเถิด
กระหม่อมมั่นใจว่าต้องพลาดอะไรไปแน่
เหตุผลที่คนร้ายยอมเสี่ยง สลักอักษรบนตัวเหยื่อ
คือแรงจูงใจในการก่อเหตุพ่ะย่ะค่ะ
เรื่องแรงจูงใจต้องสอบจากคนร้าย
หลังจากจับมันได้ก่อนพ่ะย่ะค่ะ
จะมีอะไรสำคัญไปกว่า
การหยุดยั้งเหตุฆาตกรรมครั้งต่อไปอีก
กระหม่อมกำลังพยายามทำเช่นนั้นอยู่
- นี่เป็นการช่วยชีวิตคนอีกคน - เราเหลือเวลาไม่มากแล้ว
ต่อให้นำศพมาตรวจสอบอีกครั้ง
ก็ไม่มีอะไรรับประกันได้ว่า เจ้าจะหาความหมายตัวอักษรเจอ
ถ้าการรื้อคดีมันทำให้เรา ยิ่งเสียเวลากว่าเดิมจะว่ายังไง
ฝ่าบาท ต่อให้คนร้ายกำลังเคลื่อนไหว
ไปทางทิศตะวันตก ตามที่เขาคาดการณ์จริง
เราก็ยังไม่รู้ตัวเป้าหมายอยู่ดี
ดังนั้นจึงควรปกป้องทุกคนพ่ะย่ะค่ะ
แต่มันคงไม่มีทางเป็นไปได้แน่
กระหม่อมจะมุ่งหน้าไปทางตะวันออก
และหยุดการก่อเหตุ ครั้งที่สี่เองพ่ะย่ะค่ะ
- หัวหน้าหน่วย - พ่ะย่ะค่ะ
ส่งจดหมายไปหาหน่วยงานฝั่งตะวันออก
ให้เพิ่มการป้องกันให้แน่นหนา
และเจ้าจะต้องเลือกทหาร จากกองบังคับการห้าด้วยตัวเอง
และออกลาดตระเวนทางฝั่งตะวันออก
รับคำสั่งพ่ะย่ะค่ะ
ส่วนโกซุนดล
เจ้าจะต้องชันสูตรศพ ของเหยื่อรายที่สองอีกครั้ง
เพื่อยืนยันข้อสันนิษฐานของตัวเอง
พ่ะย่ะค่ะ
ในเมื่อเราคาดการณ์ไว้ว่าการฆาตกรรม ครั้งถัดไปจะเกิดขึ้นเร็วๆ นี้
เวลาย่อมเป็นสิ่งที่มีค่ามาก
ดังนั้นเราจะยุติ การปาฐกถาเพียงเท่านี้
องค์รัชทายาททรงให้เจ้าแข่งขัน
กับขันทีต้อยต่ำคนหนึ่ง อย่างนั้นเหรอเนี่ย
ทำได้ดีมาก
ฝ่าบาท
ทรงเรียกหม่อมฉันหรือเพคะ
- หาหนังสือทางสายกลางสีทองมา - เอ๊ะ
จะทรงอ่านหนังสือ ทางสายกลางสีทองหรือเพคะ
ในนี้มีหนังสือตั้งมากมาย
หากท่านพอจะบอกตำแหน่งคร่าวๆ มาได้…
คงไม่ได้สินะเพคะ ถึงได้รับสั่งเช่นนั้น
จะทรงหาหนังสือ ทางสายกลางสีทองไปทำไมเพคะ
ในเมื่อท่านทรงจำเนื้อหา ในหนังสือทุกเล่มได้อยู่แล้ว
จะให้หม่อมฉันนำหนังสือ ไปที่วังตะวันออกไหมเพคะ
ไร้มารยาทซะจริง
จะมีปากไว้ทำไมถ้าไม่ใช้พูดน่ะ
อยู่ไหนกันนะ
ทางสายกลางสีทอง…
เจอแล้ว
ข้าไม่ยอมพลาดโอกาสที่จะได้โอ้อวด
แต่ขณะเดียวกัน ข้าก็ไม่ยอม พลาดโอกาสที่จะกล่าวชมเชย
หรือโอกาส ที่จะมอบรางวัลให้เช่นเดียวกัน
ผลซากวาถือเป็นรางวัล ที่เจ้าทำได้ดีในการปาฐกถา
มันเป็นผลไม้หายากจากแทกู
พิลึกคน
เขาอาจใจดีก็ได้
ฝ่าบาท
หม่อมฉันนึกว่าท่านมารยาททราม และเย่อหยิ่ง ขอถอนคำพูดนะเพคะ
องค์รัชทายาทที่ขึ้นชื่อ ว่าจู้จี้จุกจิกเป็นที่หนึ่ง
จ้างขันทีคนใหม่อย่างนั้นเหรอ
สั่งให้คนของเราที่อยู่ในสำนักขันที
ตรวจสอบเรื่องของโกซุนดลมาที
ขอรับใต้เท้า
ไม่ว่าลูกจะทำอะไร ลูกต้องจับคนร้ายให้ได้ก่อน
อย่าให้ขันทีแค่คนเดียว มาทำให้เจ้ากลายเป็นตัวตลกไปได้
โกซุนดล
ผลซากวา อร่อยดีหรือเปล่า
เพคะ
หวานอร่อยมาก
(วัยเยาว์ที่ผลิบาน)
ข้าจะส่งคนไปกับเจ้าอีกคน
แปลกจริง
ท่านอาจารย์ ท่านกำลังหาเรื่องใส่ตัวนะ
เป็นเพราะจดหมายภูตผีหรือเพคะ
เขาไม่มีทางตายหรอก
ข้าจะไขปริศนานี้ให้ได้
ทำไมนางถึงทำแบบนั้น
เจ้ามาถามข้า
ว่าจะทำยังไงหลังโกหกข้างั้นเหรอ
แบบนี้มันผิดกฎหมาย
ข้ารู้แบบแผนแล้ว