(พัคฮยองชิก)
(จอนโซนี)
(พโยเยจิน)
(ยุนจงซอก)
(อีแทซอน)
(วัยเยาว์ที่ผลิบาน)
(ละครเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องแต่ง)
(ตัวละคร องค์กร สถานที่ เหตุการณ์)
(และศาสนาในเรื่อง เป็นเพียงการสมมติเท่านั้น)
(ฉากที่มีสัตว์ร่วมแสดง)
(ถ่ายทำโดยอาศัย อุปกรณ์ประกอบและใช้เทคนิคพิเศษ)
(ตอนที่ 5)
ทางการแปะป้ายประกาศ แจ้งเหตุฆาตกรรมหนที่สามแล้ว
ท่านอาจารย์
ไปฉีกของเขาออกได้…
อย่าทำเป็นตกอกตกใจนักเลยน่า
รู้ตัวไหมว่าเจ้าเป็นคนเดียว ที่เป็นเดือดเป็นร้อน
เวลาข้าทำแบบนั้น
ผมข้า…
มัวชักช้าอะไรอยู่ ตามมาสิ
- ทำหน้าน่ารักมองค้อนเรอะ - ไม่ใช่สักหน่อยขอรับ
แล้วมาบอกผู้ชายว่าน่ารักได้ยังไง
ข้าบอกว่าเจ้าน่ารัก ก็เพราะว่าเจ้าน่ารัก
หรือจะให้ข้าบอกว่าเจ้า…
อัปลักษณ์แทนดี
ขอทีเถอะ ไม่ตลกเลยนะขอรับ
เล่นมุกอะไรก็ไม่รู้
น่ารักจริง
มีใครอยู่ไหมขอรับ
เจ้าไม่พอใจเหรอ
ข้าเคยไม่พอใจเมื่อไหร่กัน
- อ้าว ขันทีโก - มาตั้งแต่เมื่อไหร่ขอรับ
ข้าเรียกท่านจากข้างนอก แต่ไม่มีคนตอบ ข้าเลยเข้ามารอ…
พอดีว่าข้ามีเรื่อง ที่อยากถามท่านอยู่น่ะ
ทำไมท่านถึงคิดว่า คนบาปหนาคนนั้นเป็นคน
ไขคดีทั้งหมด ไม่ใช่พี่ชายของนางล่ะขอรับ
เพราะคดีแรกที่มินยุนแจ ไขได้เมื่อห้าปีก่อน
ไม่ใช่เรื่องที่ตัวเขา จะทำได้เองน่ะสิ
เขาสอบผ่านเป็น ที่ปรึกษาขั้นหกที่สถาบันวรรณศิลป์
จะไปไขคดีแบบนั้นได้ยังไงกัน
ดังนั้นแน่นอนว่ามินยุนแจไม่มีทาง
ไขคดีที่เหลือได้อยู่แล้ว
ความปรารถนาของข้า คือการได้พบคุณหนูมินแจอี
และออกเดินทาง ไขคดีต่างๆ ทั่วประเทศร่วมกับนาง
แต่นางตายไปแล้วนะขอรับ
- เลิกล้มความตั้งใจซะเถอะ - ไม่มีทางซะหรอก
นางยังมีชีวิต อยู่ที่ไหนสักแห่ง ข้ามั่นใจ
นางตายแล้วจริงๆ ขอรับ
ยังไม่ตายหรอก
- เป็นอะไรของท่าน - เจ้านั่นแหละเป็นอะไร
ถึงแม้ว่าข้าจะไม่ใช่ นางในดวงใจของท่าน
แต่ข้ามาขอให้ท่านร่วมไขคดีด้วยขอรับ
ข้ารู้อยู่แล้วล่ะ ว่าท่านมาที่นี่ด้วยเรื่องอะไร
ดูนี่สิขอรับ เขาฉีกป้ายประกาศอีกแล้ว
ท่านอาจารย์กำลังหาเรื่องใส่ตัวนะ
ถ้าท่านอยากติดคุกติดตะรางนัก ข้าจะช่วยทำให้เป็นจริงเอง
- ป้ายประกาศคดีจุดทิศหลักเหรอ - ได้ยินว่าหัวหน้าหน่วยฮันตั้งชื่อ
คดีเหล่านี้ว่าคดีจุดทิศหลักสินะ
เขาเชื่อว่าอีกไม่นาน จะมีเหตุฆาตกรรมครั้งที่สี่เกิดขึ้น
ข้าเองก็คิดเหมือนกัน
ข้าก็เหมือนกัน
ถ้าคนร้ายทำตามแบบแผนเดิม ครั้งต่อไปจะเป็นอีกสี่วัน
ดังนั้นข้าเลยต้องชันสูตรศพ
เหยื่อรายที่สองอีกครั้ง เพื่อให้แน่ใจว่าคนร้าย
ได้ทิ้งตัวอักษรไว้ และท่านก็เชี่ยวชาญด้านนี้ที่สุด
พอๆ ไม่ต้องพูดโน้มน้าวข้า ไปมากกว่านี้แล้วล่ะ
ท่านต้องการไอ้นั่นสินะ
ขอรับ ข้าต้องการไอ้นั่นแหละ
ไอ้นั่นไอ้ไหนเหรอขอรับ
ข้าคงต้องขอเวลาเตรียมตัวสักหน่อยนะ
ท่านคงรู้อยู่แล้วล่ะสิ
ฝากท่านด้วย คุณชายคิม
พวกท่านวางแผนจะทำอะไรกันเหรอขอรับ
พวกเรา…
- จะไปขุดหลุมศพกัน - หา
พวกท่านจะไปขุดหลุมศพกันงั้นเหรอ
จะทำแบบนั้นไปเพื่ออะไร
เราต้องเอาศพมาน่ะ
น่าตกใจจริงๆ
ไม่นึกเลยว่าจะได้เจอคน ที่มีความคิดคล้ายข้าขนาดนี้
เป็นเรื่องน่ายินดีมากเลยนะเนี่ย
ไม่ไหว ข้าทำไม่ได้หรอกขอรับ
ใต้เท้า
เราตรวจสอบระเบียนข้อมูล ของชาวบ้านทางฝั่งตะวันออก
และระบุตัวคนที่มีอายุอานาม ไล่เลี่ยกับเหยื่อแล้วขอรับ
- แจ้งคณะเจ้าหน้าที่ปกครองหรือยัง - ขอรับ
เราจะนัดรวมพลกับพวกทหาร และเริ่มเดินตรวจตรากันขอรับ
ดีมาก
คุณชายคิมแห่งมันยอนดัง
รอหม่อมฉันอยู่แล้วเพคะ
เขาเป็นคนแบบไหน
ภายนอกเขาดูเป็นคนที่เอาแต่เล่นสนุก
แต่หม่อมฉันรู้ได้เลย ว่าเขาเป็นอัจฉริยะ
ผู้ช่วยคนใหม่ของเขาก็ดูเอาการเอางาน
เขาทำงานได้คล่องแคล่วและมีไหวพริบดี
ฝ่าบาทเคยพบเขามาก่อนหรือไม่เพคะ
ข้าก็เคยได้ยิน จากข่าวลือเท่านั้นแหละ
ข้าคิดว่าน่าจะไว้ใจเขาได้ เลยฝากให้แทกัง
เอาลูกศรดอกที่ข้าโดนยิงไปให้เขา
ซึ่งเขาก็รู้ได้ทันที ว่ามันเป็นของจากข้า
เอ้อ พวกหม่อมฉันวางแผนจะไปขุดศพกัน
พรุ่งนี้หลังจากตะวันตกดินเพคะ
งั้นข้าจะส่งคนไปกับเจ้าอีกคน
- อีกคนเหรอเพคะ - ใช่
ใครหรือเพคะ
ข้าเองก็ไม่แน่ใจว่า
ควรจะบรรยายลักษณะเขาว่ายังไงดี
บัณฑิตพัคจากนัมซานกลเหรอ
ตะวันใกล้จะตกดินแล้วนะ ทำไมเขายังไม่มาอีก
เขาเป็นใครกันแน่
พอได้เจอ เจ้าก็จะรู้เอง
เขามักเตะตาผู้คนเสมอ
ตัวสูง หน้าตาหล่อเหลา
จนใครๆ ก็ละสายตาจากเขาไม่ได้
พระองค์บอกว่าเขาหล่อมาก
เราจะเอาคนหล่อๆ ไปช่วยขุดศพทำไม
ข้าล่ะเกลียดพวกบัณฑิต ที่คิดว่าแค่ตัวเองหน้าตาดี
ก็ทำได้ทุกอย่าง
แล้วเขามีความสามารถหรือถนัดอะไรไหม
เขาเชี่ยวชาญทั้งด้านบุ๋นและบู๊
สามารถทำได้ทุกอย่าง เป็นผู้ที่เก่งกาจที่สุดในโชซอน
เอาเป็นว่า
เขาเป็นชายที่สมบูรณ์แบบเลยล่ะ
พระองค์บอกว่าบัณฑิตคิมจะช่วย ในการสืบสวนได้มากเลยล่ะขอรับ
งั้นก็คงเก่งมากเลยสินะขอรับ
อยากรู้จริงว่าจะแน่สักแค่ไหนกัน
ถึงได้คิดว่าตัวเอง จะมาสายแค่ไหนก็ได้เนี่ย
นั่นใช่เขาหรือเปล่า
- นั่นแหละบัณฑิตพัค - ต้องใช่บัณฑิตพัคแน่ๆ
หน้านี่ลอยเด่นออกมาจากฝูงชนเชียว
มองจากไกลๆ ก็ยังรู้
ต่อให้หลับตาก็ยังรู้เลยขอรับ
ยินดีที่ได้พบ บัณฑิตพัค
ข้าคือคิมมยองจิน เจ้าของห้องทดลอง
มันยอนดังขอรับ
ข้าได้ยินเรื่องของท่านบ่อยเลยล่ะ
คนที่นัมซานกล รู้เรื่องเกี่ยวกับข้าด้วยเหรอ
ชื่อเสียงของข้า ช่างขจรขจายไปไกลจริงๆ
คือว่า ไม่มีใครมา กับท่านแล้วเหรอขอรับ
มาคนเดียวจริงๆ เหรอ
อะไรของท่านน่ะ ขันทีโก
ท่านผู้นี้ต้องใช่ บัณฑิตพัคแน่นอนอยู่แล้ว
เขาเหมือนคำอธิบาย ที่องค์รัชทายาทฝากมาบอกเลย
ข้าเป็นลูกศิษย์
ของคุณชายคิมขอรับ
ยินดีที่ได้พบ
เช่นนั้นท่านคงเป็นโกซุนดล ขันทีสังกัดวังตะวันออกสินะ
ยินดีที่ได้รู้จัก
ข้าบัณฑิตพัคจากนัมซานกล
ขอรับใต้เท้า
ข้าคือขันทีโกซุนดล
(ขันทีโกซุนดล)
(คือทหารที่องค์ชายฮวาน พามาจากพื้นที่ล่าสัตว์)
(เขาไม่ใช่ขันทีจริงๆ)
หมายความว่ายังไง องค์รัชทายาทไม่อยู่งั้นรึ
ข้าได้ยินมาว่าพระองค์ทรงไม่ได้ เข้าร่วมการปาฐกถาวันนี้ด้วยนี่
พระองค์ตรัสว่าจะทรงพระอักษร ที่ห้องหนังสือเพคะ
ปกติพระองค์จะทรงลงกลอนประตู และทรงพระอักษรทั้งคืนพ่ะย่ะค่ะ
จึงมีรับสั่ง ให้พวกกระหม่อมอยู่ที่นี่
แล้วขันทีโกล่ะ
เขาอยู่ที่ห้องหนังสือ กับพระองค์พ่ะย่ะค่ะ
พระองค์พาขันทีโกไปด้วย
เพราะเรื่องคดีจุดทิศหลักเพคะ
ดูเหมือนว่าพระองค์ จะกังวลพระทัยเรื่องนั้นอยู่สินะ
คอยรับใช้อย่าให้ขาดตกบกพร่องล่ะ
พวกหม่อมฉัน จะทำให้ดีที่สุดเพคะ พระมเหสี
น่าหมั่นไส้จริง
ไม่อยากเชื่อว่า ขนาดพระมเหสียังรู้จักโกซุนดล
เราจะหาตัวคนร้ายที่ฆ่าท่านให้ได้
ท่านจะได้ตายตาหลับ
อดทนไว้ก่อนล่ะ
มัวรออะไรอยู่
ขุดสิ
เราราดสุรากลั่นไปแล้ว ขุดศพขึ้นมาสักที
- ให้ข้าขุดเหรอ - ข้ามีลูกศิษย์แล้ว
จะให้ข้าทำเองหรือไง
แต่ว่า…
ใช้มาได้
อาจารย์คนที่ข้าเคย
ไปเป็นศิษย์ ไม่เห็นทำตัวเหมือนท่านเลย
เขาจะร่วมทุกข์ร่วมสุขทุกอย่างกับข้า
แล้วข้าก็มีเรื่อง ให้ได้เรียนรู้จากเขาตั้งมากมายด้วย
หากคนเรามีอาจารย์สิบคน ก็จะได้เรียนรู้ศาสตร์สิบอย่าง
ดังนั้นถ้าเจ้ายังมีแรงบ่น ก็เอาแรงไปลงมือขุดซะเถอะ
ส่วนเสียมอีกเล่ม…
ว่าแต่บัณฑิตพัค ท่านไม่มีข้ารับใช้
หรือลูกศิษย์ติดตามมาสักคนเลยเหรอ
อ๋อ หรือว่าท่านจะเป็นคนขุดเอง
- ใคร ข้าน่ะเหรอ - ใช่ขอรับ
มามองข้าทำไม
แต่ข้าไม่เคย จับอุปกรณ์แบบนั้นมาก่อนเลยนะ
เจ้าสิ่งนี้เรียกว่าเสียมขอรับ
เรื่องนั้นข้ารู้อยู่แล้ว
ท่านไม่เคยใช้เสียมมาก่อน สักครั้งเลยเหรอขอรับ
เอาเสียมไป แล้วก็เริ่มขุดกันสักทีเถอะ
ไม่มีใครทำหน้าที่นี้ได้แล้ว
หลังจากเราขุดศพขึ้นมา
ข้าก็มีงานให้ต้องทำมากมายหลายอย่าง
ส่วนขันทีโกก็มาจากวัง
เขารับใช้องค์รัชทายาท
ว่าที่กษัตริย์โชซอนเชียวนะ
ดังนั้นก็เหลือบัณฑิตพัค คนเดียวแล้วล่ะที่จะทำหน้าที่นี้
ขันทีโกผู้มาจากวังหลวง ท่านมีความเห็นยังไง
องค์รัชทายาทบอกว่าท่านเป็นชาย
ผู้มีความสามารถสารพัด
และก็มีพรสวรรค์มากล้น
ดังนั้นข้าว่า ท่านต้องขุดเก่งด้วยแน่ๆ
ใช่ไหมขอรับ
ปัดโธ่ บัณฑิตพัค อย่ามัวชักช้าอยู่เลย
เอ้า เอาไปๆ เอาเสียมไป
เริ่มขุดได้เลย ให้ไวๆ
ปัดโธ่
เมื่อไหร่จะเสร็จล่ะนั่น ออกแรงให้มันมากกว่านี้สิขอรับ
ข้าก็ออกแรงแล้วไง
ดูจากความเร็วของบัณฑิตพัค
น่าจะใช้เวลาราวสามเดือนกับอีกสิบวัน เราถึงจะขุดศพขึ้นมาได้
ไม่ต้องแล้วขอรับ
เรื่องแค่นี้ เดี๋ยวข้าทำเองก็ได้
ขันทีโก
นอกจากจะอนุมานเก่งแล้ว ท่านยังขุดเก่งด้วยนะเนี่ย
ถ้าไม่นับบรรดาคนที่เป็นเหยื่อ
การไขคดีนี้ถือว่าสำคัญ กับข้ามากที่สุดแล้วล่ะขอรับ
ไม่ว่ายังไง ข้าก็จะไขมันให้ได้
ขุดหลุมศพงั้นเหรอ
พวกเขาไปขุดศพกันจริงๆ น่ะเหรอ
มีคนเห็นเขาออกไปพร้อมกับ
กลุ่มคนน่าสงสัยขอรับ
ไปเอาม้ามา ข้าต้องรีบไปทางฝั่งตะวันออก
ข่าวดี
ด้วยความที่อากาศเย็น ศพเลยยังไม่เน่าเปื่อยมากเท่าไร
บาดแผลที่อก เป็นสาเหตุการเสียชีวิตแน่นอน
บนศพต้องมีตัวอักษรอยู่แน่ขอรับ
ช่วยดูให้แน่ใจที
ข้าไม่เจอตัวอักษรอะไรนะ
เป็นไปไม่ได้ขอรับ
- แปลกจริง - อะไรแปลกเหรอขอรับ
ข้ามั่นใจว่าเขาตายเพราะบาดแผลที่อก…
มีอะไรงั้นเหรอ
เวลาคนถูกแทง ผิวกับเนื้อมักจะหดตัว แล้วเลือดก็จะทะลักออกมา
แบบบริเวณอกตรงนี้
แต่ถ้าคนถูกแทงหลังจากตายแล้ว
จะไม่มีเลือดหรือการหดตัวเกิดขึ้น
ในเมื่อไม่มีเลือดออก
บาดแผลก็จะหน้าตาคล้ายตรงนี้
งั้นหมายความว่าเขาถูกแทงที่อก
แล้วหลังจากที่ขาดใจตายไปแล้ว
ก็ถูกแทงอีกครั้งงั้นเหรอ
แปลกใช่ไหม
ทำไมเขาถึงถูกแทงอีกครั้ง
หลังจากที่ตายไปแล้วล่ะ
ลองง้างมือเขาดูทีซิ
(กา)
ได้ยินว่าทางการสรุปว่า คดีนี้เป็นคดีปล้นฆ่า
เพราะแบบนี้ ถึงได้ตรวจสอบไม่ละเอียดสินะ
มันเขียนว่าอะไรเหรอขอรับ
"กา" แปลว่า "ตระกูล"
ตัวอักษรแรกในคดีแรกคือ "ซง"
ตัวอักษรที่สามคือ "มยอล"
พอเอามาเรียงกันก็จะเป็น…
ซง
กา
- มยอล - ความพินาศของตระกูลซง
แสดงว่าคนร้ายต้องการทำลายตระกูลซง
แล้วในตระกูลซงมีใครบ้างล่ะขอรับ
ทำไมคนร้ายถึงอยาก ทำลายพวกเขา พวกเขาไปทำอะไรไว้
มันอาจตีความได้ว่า จะฆ่าคนจากตระกูลนั้นแค่คนเดียว
หรือฆ่าล้างบาง ทั้งตระกูลเลยก็เป็นได้
คนร้ายคงอาฆาตพยาบาท มากทีเดียวถึงได้
ฆ่าคนไปสามคนเพื่อสาปแช่งตระกูลนั้น
แต่เรายังไม่รู้ว่า ตัวอักษรต่อไปจะเป็นอะไร
งั้นตัวอักษรตัวต่อไปก็อาจทำให้ ความหมายทั้งหมดเปลี่ยนไปน่ะสิขอรับ
แน่นอนอยู่แล้วล่ะ
ต้องมีข้อมูลครบก่อน ถึงจะรู้ความหมายได้
ท่านพอจะคาดเดาได้ไหม ว่าตัวอักษรตัวต่อไปจะเป็นอะไร
- โธ่ ท่านอาจารย์ - ก็ข้า…
ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาสักหน่อย
ยังไขอะไรไม่ได้เลย
ปัดโธ่ โทษท้องตัวเองไป ก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาหรอก
ออกแรงกันไปเยอะ
เราย่อมหิวเป็นธรรมดา
แต่กว่าเราจะกลับไปถึงเมืองหลวง
ก็คงเลยเวลาห้ามออกบ้านไปแล้ว จะไม่เป็นไรเหรอขอรับ
ข้ามีวิธีอยู่
ไม่ต้องห่วง
- ได้แล้ว - โทษทีนะ
กินๆ
ข้ามาแล้ว
อ้าว คุณชาย
ยินดีต้อนรับนะขอรับ
- มีโต๊ะสำหรับสี่คนไหม - มีสิขอรับ
เชิญเจ้าค่ะ
ข้าได้ยินเสียงกลอง แสดงว่าเลยเวลาออกบ้านแล้วไม่ใช่เหรอ
ไม่เอาน่า ชีวิตมันต้องเสี่ยงกันหน่อยสิ
เปิดโรงเตี๊ยมขายอาหารเวลานี้ มันผิดกฎหมายนะ
ใครจะไปทำตามกฎหมาย ได้ทุกข้อกันล่ะขอรับ
- อึดอัดตาย - จะเพิกเฉยเกินไปแล้ว
- กฎหมายมีไว้ให้รักษา - ท่านเป็นลูกผู้รากมากดีล่ะสิท่า
ท่านพ่อข้า ก็เป็นอัครมหาเสนาบดีเหมือนกัน
ลูกศิษย์เอาอย่างอาจารย์นี่เอง
งั้นท่านจะทำยังไง
ยอมอดอาหารเพราะกฎหมายเหรอขอรับ
น้ำแกงมาแล้วเจ้าค่ะ
น่ากินจัง
คุณชาย ทานให้อร่อยนะเจ้าคะ
- ขอบคุณ - ขอบคุณขอรับ
เอาล่ะ ใครอยากท้องกิ่วก็ปล่อยเขาไป
ข้าขอกินก่อนล่ะ
อร่อยเลิศรส
กินสักหน่อยสิ
อาหารยอดนิยมของคนในโชซอนเลยนะขอรับ
อร่อยดี
ร้านไม่มีมีดให้ขอรับ
- นี่เจ้าใช้มือ… - เขาไม่ยกอาหารให้หรอกนะ
ถ้าไม่ได้มีจิตสาธารณะมากพอ
จิตสาธารณะงั้นเหรอ คืออะไรเหรอขอรับ
หมายถึงมีความใส่ใจ หรือความห่วงใยให้คนอื่นน่ะ
แหม ข้าล่ะอิจฉาท่านจริงๆ บัณฑิตพัค
ขอสักชิ้นนะ
ขอรับ
เห็นไหม
แบบนี้เรียกว่า ไม่มีจิตสาธารณะเลยสักนิด
เอ้อ
ข้าไม่ยกกิมจิ ให้ใครง่ายๆ หรอกนะขอรับ
ข้าให้ด้วยใจบริสุทธิ์
เป็นไงขอรับ
ก็อร่อยดี
อภินันทนาการจากเรา
นี่ไม่ใช่เหล้าธรรมดาๆ
แต่เป็นตัวแทน ของไมตรีจิตแห่งโชซอนเชียวนะขอรับ
แหม เถ้าแก่ ไม่เห็นต้องเอามาให้เลย
ว่าแต่ปัญหาเรื่องหนูเป็นยังไงบ้าง ได้ทำตามที่ข้าแนะนำไปไหม
หนูที่วิ่งอยู่บนฝ้า…
เงียบกริบไปเลยขอรับ คุณชาย
ดีแล้วล่ะ ขอบคุณสำหรับเหล้านะ
ถ้าได้ยินเสียงหนูอีกก็บอกข้าล่ะ
ได้ขอรับ
ขอบคุณนะขอรับ
เอ้าๆๆ ดื่มๆๆ
- ดื่มสักแก้ว - ขอบคุณขอรับ
ข้ารินให้
แล้วก็ของมยองจิน
เรียบร้อย แด่มิตรภาพ
แด่ครอบครัว
แด่ความรัก
อะไรกัน
ข้าต้องพูดอะไรด้วยเหรอ
มิตรภาพ ครอบครัว
และความรัก ท่านคิดว่าต้องเป็นอะไรต่อ
อะไรล่ะ บอกข้ามาสิ
งั้นท่านเป็นคนเริ่มก็แล้วกัน
- แด่มิตรภาพ - แด่ครอบครัว
แด่ความรัก
ชน
เจ้าดื่มไปจริงๆ เหรอ นึกว่าจะแกล้งทำซะอีก
ดื่มเป็นด้วยเหรอ
ก็มันเป็นไมตรีจิตจากชาวบ้าน ทำไมจะไม่ดื่มล่ะขอรับ
แต่เจ้า…
- เจ้าเป็น… - ขันที
ขันทีที่ชอบดื่มยังไงล่ะขอรับ
- นี่ขอรับๆ อีกแก้วๆ - ยินดีๆ
ข้าขอด้วย
เชิญๆ
- ชน - ชน
- เต็มที่ - ขอบคุณขอรับ
ใครสอนเจ้าดื่ม
ไม่มีใครสอนข้าหรอก
โชซอนไม่เคย สอนอะไรให้ผู้หญิงสักอย่าง
เอ้อ สอนสิ
เย็บปักถักร้อยกับทำอาหารไง
งั้นเจ้าเรียนรู้วิธีการดื่มเหล้า โดยไม่โดนจับได้ได้ยังไงกัน
วิธีการมันก็แค่ รินเหล้าใส่แก้ว ยกแก้วขึ้นมา
หมุนแก้วเข้าหาตัว เทเหล้าใส่ปาก
แล้วก็กลืนแค่นั้นเอง
ทำไมต้องให้ใครมาสอนด้วยล่ะ
ไม่รู้จักมารยาทในการดื่มหรอกเรอะ
มันมีกฎระเบียบอยู่…
จะรู้ไปเพื่ออะไรกันเจ้าคะ
เวลาดื่มเหล้า แทนที่จะมัวมาทำตามกฎระเบียบ
เราต้องพูดคุยและสังสรรค์กับผู้คนสิ
ตรงนั้นต่างหาก ความสนุกของการดื่มเหล้า
ข้าเรียนรู้ด้วยตัวเองเจ้าค่ะ
แต่ไม่ว่าการดื่มเหล้า จะสนุกสนานแค่ไหน
มันก็ไม่ใช่ทั้งชีวิตของเราอยู่ดี
เมื่อไหร่ที่ดื่มเหล้าหมด
ชีวิตของเราก็ยังรออยู่
ข้าคิดเรื่อง การลงมือครั้งที่สี่มาสักพักแล้ว
ข้าเองก็เลิกคิดเรื่อง ตัวอักษรตัวสุดท้ายไม่ได้เลย
ทำไมท่านถึงจำปฏิทินโหราศาสตร์ ได้หมดเลยล่ะเจ้าคะ
ปฏิทินโหราศาสตร์ เป็นพื้นฐานของการเกษตร
คนมองว่าเป็นแนวทางในการดำเนินชีวิต ข้าย่อมต้องศึกษาอยู่แล้วสิ
ข้าก็คิดนะ ว่าปฏิทินโหราศาสตร์เป็นสิ่งสำคัญ
แต่จะวันฤกษ์งามยามดีหรือวันกาลกิณี ก็เหมือนเป็นเรื่องหลอกลวงสำหรับข้า
ถ้าเจ้าไม่รู้ ข้าก็ไม่แปลกใจ ที่เจ้าจะคิดแบบนั้น
แต่ถ้าได้ศึกษาปฏิทินโหราศาสตร์ เจ้าจะเห็นว่ามันครอบคลุมหัวข้อ
วงจรของธรรมชาติ และช่วงต่างๆ ของชีวิตอย่างละเอียด
สี่ช่วงของชีวิต…
ถึงมันจะถูกนำไปใช้ก่อคดีอุกฉกรรจ์…
- ทำอะไรของ… - ชู่
พวกนั้นคือทหารที่ลาดตระเวนแถวนี้
แล้วทำไมเราต้องซ่อนแบบนี้ด้วย
ถ้าโดนจับได้ เราจะโดนเฆี่ยนนะเจ้าคะ ไม่รู้เหรอว่ามันเจ็บแค่ไหน
ข้าจะไปรู้ได้ยังไง
เจ้าคิดว่าข้าเคยโดนตีงั้นเหรอ
- ท่านรู้ไหมว่าเล่นซ่อนแอบคืออะไร - ถึงข้าจะไม่ค่อยรู้เรื่องนอกวัง
แต่แค่นั้นข้ายังรู้อยู่น่ะ
เรากำลังเล่นซ่อนแอบ และห้ามโดนจับได้ด้วย
ใครโดนจับได้ก่อน จะโดนดีดหน้าผากนะเจ้าคะ
เจ้าจะดีดหน้าผากรัชทายาทงั้นเหรอ
ก็อย่าให้โดนจับได้สิเจ้าคะ
ไม่รู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงเหรอเจ้าคะ
ทำไมหัวใจข้าต้องเต้นแรงด้วย
แต่ของข้าเป็นนะ
เวลาข้ากลัว หัวใจข้าจะเต้นแรง
แต่ปกติแล้ว ข้าจะกลัวครึ่งนึง ตื่นเต้นครึ่งนึง
เวลาหัวใจเต้นแรง ข้าชอบมากเลยล่ะ
ตอนนี้มันก็เต้นแรงมากเลยด้วยเจ้าค่ะ
ท่านอาจารย์
ท่านอาจารย์ ตื่นสิขอรับ
ถึงบ้านแล้ว ใจคอจะนอนตรงนี้เหรอ
อย่ามายุ่งกับข้า
ขืนทำแบบนี้ท่านจะโดนจับ หน้าบ้านตัวเองนะขอรับ
คุณชายๆ
มยองจิน
- มยองจิน - ไม่เอา
ข้าไม่อยากไป ไม่ไป
มีใครอยู่ไหมขอรับ
คุณชายคิมกลับมาแล้ว
ใครก็ได้ช่วยออกมาทีสิ
ได้ยินไหม
เงียบหน่อย
ใต้เท้าคิมยังไม่เข้านอนเลย
เจ้าพาคุณชายคิมมาส่งเหรอ
คุณชายๆ
มัวทำอะไร มาช่วยข้าสิ
คุณชายๆ
- ให้เขาขี่หลังข้า - อะไรนะ
หนักชะมัด
จะให้ยกยังไงเนี่ย
ระวังๆ
รองเท้าตก
เมามาอีกแล้วเรอะ
นี่เขาดื่มไปขนาดไหนกันเชียว
ไม่เยอะขอรับ นิดหน่อยเองใต้เท้า
งั้นเหรอ แล้วเจ้าเป็นใครกัน
ข้ากำลังเรียนรู้วิชา จากคุณชายคิมอยู่ขอรับ
แล้วเจ้าก็ปล่อยให้เขาดื่ม จนหัวราน้ำอย่างนั้นน่ะเหรอ
ขออภัยขอรับ
ให้ตาย…
ข้าบอกแล้วไงว่าไม่ให้เขาเข้ามา ถ้าเขาเมาหัวราน้ำกลับบ้าน
เอาเขาเข้ามาทำไม
อย่าถือสาเขาเลยท่านพี่
ต่อให้เขาทำตัวเสเพลแค่ไหน เขาก็ยังเป็นน้องชายของเราอยู่ดี
ถ้าปล่อยเขาไว้ข้างนอก บ้านเราจะกลายเป็นที่ครหาเอา
- เอาเขาไปนอนซะ - ขอรับ
แล้วก็ลงกลอนประตู ไม่ให้เขาออกมาได้ด้วย
ระวังหัวขอรับ
พวกเขาไม่ใช่ครอบครัว ของคุณชายหรอกเหรอขอรับ
ทำไมทุกคนถึงคิดว่า คุณชายทำตัวเสเพลล่ะ
ไม่รู้เหรอว่าพ่อของคุณชายเป็นใคร
อัครมหาเสนาบดีรับใช้คนผู้เดียว ส่วนคนอื่นต้องรับใช้ท่านอีกที
ลูกชายคนโตของท่าน ทำงานที่สำนักตรวจสอบ
ส่วนลูกชายคนกลาง ทำงานที่บัณฑิตยสถานแห่งชาติ
แต่ลูกชายคนเล็ก กลับสอบเข้าได้แบบฉิวเฉียด
แล้วสุดท้ายยังถูกไล่ออกอีก
ไม่แปลกที่ท่านจะโมโห
ยังไงก็ช่วยต้ม
น้ำแกงแก้เมาค้าง ให้ท่านอาจารย์ด้วยนะขอรับ
น้ำแกงแก้เมาค้างเรอะ อย่าหวังเลย ข้าวสักชามยังไม่รู้จะได้กินไหม
เจ้ารู้หรือเปล่าว่า แม่ของคุณชายน่ากลัวขนาดไหน
ค่อยยังชั่วที่วันนี้ นายหญิงเข้านอนแต่เช้า
โธ่ถัง พรุ่งนี้คุณชายคิม
ได้โดนปลุกด้วยไม้กวาดไล่ฟาดแน่นอน
อะไรนะขอรับ
อย่าไป อย่าทิ้งข้าไว้เลยนะ
ท่านอาจารย์
เป็นคนที่ยอดเยี่ยมจะตาย พวกเขาแค่ยังไม่เห็นฝีมือหรอก
เจ้าไม่อีดอีดรึที่ต้องแข่งกับซองอน
ถ้าไม่ได้เจอกันแบบนี้ก็คงจะดี
แต่หม่อมฉันไม่มีทางเลือกเพคะ
หม่อมฉันไม่ได้มองมัน เป็นการแข่งขันหรอก
ทุกคนก็แค่พยายามในวิธีของตัวเอง
เพื่อหยุดยั้ง ไม่ให้คนบริสุทธิ์ต้องถูกฆ่าตาย
และจับคนร้ายให้ได้
หม่อมฉันมีเรื่องอยากทูลถามท่านเพคะ
ท่านทรงคิดอย่างไร กับหัวหน้าหน่วยฮันหรือ
หม่อมฉันมีความรู้สึกว่าการทำคดีนี้ ไม่ได้เป็นแค่การทดสอบ
ความสามารถ ของหม่อมฉันคนเดียวเท่านั้น
หม่อมฉันรู้สึกเหมือนว่า
ท่านทรงกำลังทดสอบ ความภักดีของเขาด้วย
ไม่ใช่แบบนั้นหรอก
ข้าชื่นชมทักษะและความสามารถของเขา
รวมถึงความภักดีด้วย
หรือจะเป็นเพราะว่า จดหมายภูตผีอย่างนั้นหรือเพคะ
บุงจาแบโด วูจาฮยางกอม
มันอกดังออน อินยอจีวู
"เพื่อนรักของเจ้าจะหันมาแทงข้างหลัง
และจะมีคนมากมายต้องตาย เพราะความโง่เขลาของเจ้า"
เพราะอย่างนั้นท่าน จึงทรงรักษาระยะห่างสินะเพคะ
ท่านกังวลพระทัยว่า เขาอาจหันมาแทงท่านข้างหลัง
และอาจถูกฆ่าตาย
เพราะท่านอย่างนั้นสินะเพคะ
คนส่งสารเองก็ถูกฆ่า
มันเป็นความผิดของข้า
ถ้าข้าไม่ส่งเขาไป เขาก็คงไม่ถูกฆ่าตายหรอก
อีกอย่าง
เจ้าเองก็โทษว่าเป็นเพราะข้า ครอบครัวเจ้าถึงถูกฆ่าเหมือนกัน
หม่อมฉันไม่นึกเลยว่า ท่านยังทรงจำคำพูดตอนนั้นได้
หม่อมฉันพูดแบบนั้นออกไป เพราะว่ากลัวว่าท่านจะทรงไล่
หม่อมฉันไปก็เท่านั้นเองเพคะ
มันไม่ใช่ความผิดของท่านเลย
ดูเหมือนซองอนจะยังไม่กลับบ้านสินะ
ท่านหัวหน้าหน่วยฮัน ไม่คิดว่าวันที่มันแปลกๆ เหรอขอรับ
เหตุผลที่คนร้ายยอมเสี่ยง สลักอักษรบนตัวเหยื่อ
คือแรงจูงใจในการก่อเหตุพ่ะย่ะค่ะ
เข้าไปสิ
อะไรนะเพคะ หม่อมฉันจะเข้าไปทำไม
เขาคงกำลังรู้สึกหัวเสียที่ข้า
บีบให้เขาแข่งกับขันทีน่ะสิ
แล้วเขาก็คงมีเรื่องให้มาก
เพราะเจ้าที่เป็นคู่หมั้นด้วย
หม่อมฉันจะไปพูดอะไรได้ล่ะ
- ท่านเข้าไปปลอบเขาสิเพคะ - หืม
ไม่ทรงเป็นห่วงเขาเหมือนกันหรอกหรือ
เข้าไปปลอบใจเขาสิเพคะ
อะไรของ…
ฝ่าบาท
ปลอมตัวออกไปข้างนอกมาหรือ
ใช่แล้ว
ดึกดื่นป่านนี้ เจ้ามาทำอะไรอยู่ที่กรมการศึกนี่ล่ะ
เป็นเพราะคดีจุดทิศหลักงั้นเหรอ
คือว่า…
กระหม่อมว่าจะไป เข้าเฝ้าท่านตอนเช้าอยู่พอดี
นี่มันเข็มทิศนี่
มันเป็นของอย่างหนึ่ง ที่คนจากสำนักเต๋าเอาไป
ขายให้ร้านพ่ะย่ะค่ะ
งั้นทำไมเจ้าถึงบอกว่า ไม่เจอเบาะแสอะไรล่ะ
รู้หรือเปล่าว่ามันเป็นของใคร
มันคงเป็นของพ่อเจ้าอย่างนั้นสินะ
เสนาบดีฝ่ายซ้าย ฮันจุงออน
มันไม่ใช่ของท่านพ่อพ่ะย่ะค่ะ
ยังมีคนอื่นที่…
มันเป็นของขวัญที่คณะฑูต ของราชวงศ์หมิงให้มาเมื่อสองปีก่อน
เราควรทำอย่างไรดีพ่ะย่ะค่ะ
ตอนนี้เจ้ากลับมาถามข้างั้นเหรอ
เจ้ากล้าโกหกข้าแท้ๆ
แต่ตอนนี้กลับมาถามข้าว่าควรทำยังไง หลังจากรู้ว่ามันไม่ใช่ของพ่อเจ้า
กระหม่อมอยากมาหาท่าน ตั้งแต่พบเข็มทิศนี้แล้วพ่ะย่ะค่ะ
แต่เจ้าก็ไม่ยอมบอกความจริงกับข้า
กระหม่อมคิดว่าในฐานะลูกชาย กระหม่อมควรตรวจสอบกับท่านพ่อก่อน
แต่ต่อให้มันเป็นของท่านพ่อ
กระหม่อมก็จะบอกความจริงกับท่าน
เจ้าคิดอย่างนั้นจริงๆ น่ะเหรอ
กล้าพูดไหมล่ะ
ถ้าพ่อเจ้าทำอะไร กับกระดาษเขียนคำอธิษฐานจริง
คิดว่าครอบครัวเจ้า จะมีชะตากรรมเป็นยังไง
เจ้าคงคิดสินะว่าข้าจะช่วยปกปิดให้ เจ้าห่วงเรื่องนั้นงั้นสิ
ฝ่าบาท ในสายตากระหม่อม
ก่อนจะเห็นท่านเป็นองค์รัชทายาท
ท่านคือเพื่อนพ่ะย่ะค่ะ
ถ้าเราเป็นเพื่อนกัน…
ถ้าข้าเป็นเพื่อนเจ้าจริง
เจ้าควรทำยังไงล่ะ
ท่านไม่เข้าใจหรือว่า กระหม่อมรู้สึกสิ้นหวังแค่ไหน
ตอนที่รู้ว่า พ่อของตัวเองอาจอยู่เบื้องหลัง
ไม่ทราบเหตุผลที่กระหม่อมลังเลหรือ
แต่ต่อให้กระหม่อมลังเล…
ต่อให้เข็มทิศนี้ เป็นของท่านพ่อของกระหม่อมจริง
กระหม่อมก็จะอยู่ ข้างท่านเสมอพ่ะย่ะค่ะ
ท่านไว้ใจกระหม่อมไม่ได้จริงๆ หรือ
ข้า…
หรือจะเป็นเพราะว่า จดหมายภูตผีอย่างนั้นหรือเพคะ
ท่านกังวลพระทัยว่า เขาอาจหันมาแทงท่านข้างหลัง
และอาจถูกฆ่าตาย
เพราะท่านอย่างนั้นสินะเพคะ
ตอนที่ข้าได้เป็นรัชทายาท
ข้าตัดสินใจละทิ้งมิตรภาพทั้งหมดแล้ว
แต่ข้าจะจดจำสิ่งที่เจ้าพูดไว้
ในคืนนี้ให้ขึ้นใจ
เจ้าบอกว่าเจ้าอยู่ข้างข้าเสมอ
ต่อให้เข็มทิศนี้เป็นของพ่อเจ้าสินะ
เจ้าอย่าลืมสิ่งที่ได้พูดไว้ซะล่ะ
นั่นใครน่ะ
หัวหน้าหน่วยฮัน ยังไม่กลับหรือขอรับ
มีเรื่องอะไรกัน
เขาอยู่ข้างนอกหลังเวลาห้ามออกบ้าน
และกำลังด้อมๆ มองๆ อะไรสักอย่างอยู่
เราเลยจับเขาไว้ขอรับ
พอแค่นั้นแหละ
เจ้า…
ขอรับใต้เท้า ข้าคือขันทีโก
เรารู้ว่าเขาเป็นใคร
ปล่อยเขาไว้นี่แหละ
ท่านปลอมตัวเสด็จออกไปข้างนอกกับเขา
ไม่ใช่แทกังหรอกหรือพ่ะย่ะค่ะ
มีเรื่องที่เราต้องไปจัดการน่ะ ข้าควรกลับได้แล้ว
ดีดหน้าผากหม่อมฉันสิ
ใครโดนจับได้ก่อน จะโดนดีดหน้าผากไงเจ้าคะ
ข้าไม่ได้มีนิสัย…
ชอบดีดหน้าผากใครหรอก
อย่าเสียดายทีหลังนะเพคะ
เสนาบดีทั้งหกกรม เจ้าหน้าที่ปกครองทั้งสาม…
เข็มทิศเป็นของใครกันแน่
องค์ชายมยองอันชอบขอขนมกินตอนดึกๆ
จากวังพระมเหสีตลอดเลย
ก็นั่นน่ะสิ
ขนาดกำลังเรียนหนังสืออยู่ เขาก็ยังจะกินขนมเลย
ถ้าเขาเรียนให้เก่งเท่ากินก็คงดี
ดูอย่างองค์รัชทายาทสิ
เก่งทั้งศาสตร์บุ๋นและศาสตร์บู๊
ได้เห็นตอนเขาเล่นดีดไม้หรือยัง
คนอะไรห่วยได้ทุกเรื่อง
ขนาดองค์ชายอึยฮยอน ที่สวรรคตไปแล้วยังฉลาดมากเลย
แต่ข้าได้ยินมาว่าองค์ชายมยองอัน เกิดก่อนกำหนดสองเดือน
บางทีเขาอาจจะไม่ฉลาดมาก
- เพราะสองเดือนที่หายไปก็ได้ - ตลกแล้ว
พูดจาสามหาว
พวกไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง กล้าพูดถึงพระองค์แบบนั้นได้ยังไง
ยกโทษให้เราด้วยเถอะเจ้าค่ะ
กล้าดียังไง
ถึงนินทาองค์ชาย
ข้างนอกมีเรื่องอะไรกัน
ใต้เท้าโชเพคะ
ท่านอาเหรอ
ยกโทษให้เราด้วย
คิดเหรอว่าพูดจาหมิ่นเบื้องสูง แล้วข้าจะยกโทษให้ได้
เราทำผิดมหันต์ไปแล้วเจ้าค่ะ
ท่านอา นี่มันเรื่องอะไรกัน ใจเย็นก่อนเถอะเจ้าค่ะ
ลากพวกมันไปโบยแล้วไล่ออกไปซะ
เจ้าค่ะ ประเดี๋ยวข้า จะจัดการให้ตามที่ท่านสั่ง
อย่าให้พวกมันได้ก้าวเท้า กลับเข้ามาในวังอีก
ฝ่าบาททรงตกใจหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ
ท่านอา ทำไมต้องสั่ง ลงโทษรุนแรงขนาดนั้นด้วยล่ะเจ้าคะ
ถึงจะเป็นนางกำนัล
แต่พวกนางก็เพิ่งอายุแค่ 14 เอง
ถ้าพวกนางทำผิดก็สมควรถูกลงโทษ
แบบนั้นเราถึงจะได้ รับความเคารพพ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท
ตลอดเวลาที่ผ่านมากระหม่อม เห็นตัวเองเป็นเหมือนตาของท่าน
ขอรับ ข้าก็คิดเหมือนท่านตา
และกระหม่อม ก็ไม่ได้เห็นท่านเป็นหลานสาวเท่านั้น
แต่เป็นเหมือนลูกสาวของกระหม่อม
ข้าทราบดีและก็ซาบซึ้งมากเจ้าค่ะ
ถ้ามีใครนินทาพวกท่าน
กระหม่อมจะไม่ปล่อยมันไว้พ่ะย่ะค่ะ
ต่อให้ใครหน้าไหนบอกว่าท่านเชื่องช้า
ก็อย่าเก็บมาคิดมากนะพ่ะย่ะค่ะ
เข้าใจหรือไม่
ขอรับท่านตา
นี่ก็ดึกมากแล้ว
นางกำนัลฮัน อยู่หรือเปล่า
เพคะพระมเหสี
องค์ชายมยองอัน กลับห้องบรรทมเถอะ
- นางกำนัลควอน ขอเราคุยตามลำพังด้วย - เจ้าค่ะใต้เท้า
ท่านลุง เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่…
เรื่องที่เด็กสาวพวกนั้นพูด เกี่ยวกับองค์ชายมยองอัน…
ไม่เป็นความจริงเลยพ่ะย่ะค่ะ
อย่าเก็บคำพูด ของคนต้อยต่ำมาคิดมากเลย
กระหม่อมเป็นห่วง ว่าท่านจะเจ็บพระอุระอีก
พระมเหสีไม่ต้องทำอะไร นอกจากเชื่อใจกระหม่อมนะพ่ะย่ะค่ะ
ถ้าขาดท่านอาไป ข้าก็ไม่รู้ว่าจะทน
กับชีวิตที่นี่ได้ยังไง
พระมเหสีไม่ต้องอดทนอะไรเลย
ท่านต้องสุขสบาย
ในบ้านของตัวเองสิพ่ะย่ะค่ะ
วังแห่งนี้คือบ้าน ของพระมเหสีนะพ่ะย่ะค่ะ
และไม่ใช่แค่ท่านพระองค์เดียว
ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป
ลูกหลานขององค์ชายมยองอัน
ก็จะกิน นอนหลับ และอาศัยอยู่ที่นี่
ถ้าเขาแต่งงานเมื่อไหร่
ก็คงต้องย้ายไปอยู่วังส่วนตัวอีกหลัง
ให้เป็นแบบนั้นไม่ได้นะเจ้าคะท่านอา
เพราะถ้าองค์ชายมยองอันย้ายออกไป ข้าก็จะต้องอยู่ตามลำพัง
ไม่เป็นแบบนั้นหรอกพ่ะย่ะค่ะ
พระมเหสี นับตั้งแต่โชซอนก่อตั้งขึ้นมา
รัชทายาทก็เปลี่ยนตัวหลายต่อหลายหน
แต่ใช่ว่ารัชทายาททุกพระองค์ จะได้ขึ้นครองบัลลังก์
พวกเขาต่างถูกลอบสังหาร โค่นอำนาจ
หรือตายจากโรคภัยกันทั้งนั้น
ท่านก็เคยเห็นแล้ว ว่าทำไมดอกไม้มากมาย
จึงร่วงโรยก่อนจะได้เบ่งบาน
กระหม่อมหมายถึง องค์ชายอึยฮยอนพ่ะย่ะค่ะ
สิ่งที่เกิดขึ้นกับเขา อาจเกิดขึ้นกับองค์ชายฮวานได้เช่นกัน
ท่านอา…
และที่น่าขำก็คือในประเทศ
ที่เรียกว่าโชซอนแห่งนี้
ราชวงศ์ไม่สามารถมีส่วนร่วม ในการเมืองได้ ยกเว้นญาติฝ่ายแม่
ในเมื่อพระมเหสีได้เป็นราชินีแล้ว
ตระกูลของเรา จึงเป็นญาติฝ่ายแม่ไปโดยปริยาย
และกลายเป็นตระกูล ที่ทรงอำนาจที่สุดในโชซอน
ดังนั้น
องค์ชายมยองอันก็สมควร
ได้ครองบัลลังก์ และกลายเป็นกษัตริย์ไม่ใช่หรือ
พระมเหสี ท่านจะต้อง เป็นพระพันปีนะพ่ะย่ะค่ะ
ท่านอา
ท่านจะต้องได้เป็นพระพันปี และขึ้นเป็นสมเด็จพระพันปีหลวง
ท่านต้องกลายเป็นสตรี
ที่ทรงอำนาจที่สุดในโชซอนพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อม
จะทำให้มันเป็นจริงให้จงได้
องค์รัชทายาท
จะถูกปลดจากตำแหน่ง
ทำไมถึงกล้าพูดแบบนั้นออกมาได้
ท่านอาอย่าทำเลยเจ้าค่ะ
ข้าจะทำเป็นไม่ได้ยินก็แล้วกัน
อย่าพูดเรื่องแบบนั้นอีกเลย
ท่านไม่รู้เหรอว่า วังเป็นสถานที่ที่น่ากลัวแค่ไหน
ถ้ามีใครมาได้ยินเข้าล่ะก็
เราจะเดือดร้อนนะเจ้าคะ
ก่อนหน้านี้ ท่านก็พูดอะไรร้ายกาจออกมา…
ท่านอย่าฟังสิ่งที่กระหม่อมพูด…
แค่ส่งๆ สิพ่ะย่ะค่ะ
เมื่อไหร่ที่กระหม่อมตั้งใจจะทำอะไร
ก็จะไม่มีการถอยหลังอีกแล้วพ่ะย่ะค่ะ
"ซง กา มยอล"
ตัวต่อไปจะเป็นอะไรกันนะ
ไม่เอาสิแจอี เจ้าทำได้อยู่แล้ว
ต้องคิดออกอยู่แล้วสิ
ต้องมีอะไรที่เจ้ามองข้ามไปแน่
คนมองว่าเป็นแนวทางในการดำเนินชีวิต
ข้าย่อมต้องศึกษาอยู่แล้วสิ
แต่ถ้าได้ศึกษาปฏิทินโหราศาสตร์ เจ้าจะเห็นว่ามันครอบคลุมหัวข้อ
วงจรของธรรมชาติ และช่วงต่างๆ ของชีวิตอย่างละเอียด
เขาก็ยังอุตส่าห์ อ่านหนังสือเล่มนี้เพื่อประชาชนอีกนะ
มันครอบคลุมหัวข้อ สี่ช่วงของชีวิตอย่างนั้นเหรอ
พูดอย่างกับว่าเขารู้จักชีวิตดีนัก ตัวเองเกิดมาในวังแท้ๆ
สี่ช่วงของชีวิต…
เซง โน บยอง ซา
เซงโนบยองซา
งั้นหมายความว่าเขาถูกแทงที่อก แล้วหลังจากที่ขาดใจตายไปแล้ว
ก็ถูกแทงอีกครั้งงั้นเหรอ
ชายสูงวัยที่ไม่มีลักษณะเด่นอะไร "โน" ที่แปลว่า "แก่"
ชายที่กำลังเจ็บป่วย "บยอง" ที่แปลว่า "โรคภัย"
เขาถูกแทงซ้ำหลังตายไปแล้ว
คนร้ายฆ่าเขาอีกรอบ "ซา" ที่แปลว่า "ตาย"
งั้นที่เหลือก็คือ…
"เซง" ที่แปลว่า "ชีวิต"
คนที่ยังมีชีวิตอยู่
คนที่เพิ่งได้รับชีวิตใหม่มา
คนที่กำลังจะเกิด หญิงท้องแก่ไง
มีเรื่องอะไร
นี่ข้าเอง ขันทีโกขอรับ
ขันทีโซอยู่ข้างในหรือเปล่า
- ข้าขอ… - ไม่ได้
ขอร้องล่ะขอรับ นี่เป็นเรื่องสำคัญจริงๆ
เอะอะอะไรกัน
ขอโทษจริงๆ ขอรับ แต่ตอนนี้เวลาไม่คอยท่าแล้ว
ฝ่าบาทเพิ่งจะบรรทม หลังจากทรงพระอักษร
งั้น…
เราปลุกท่านขึ้นมาไม่ได้เหรอขอรับ
เจ้าอยากโดนเฆี่ยนหรือไง กลับไปซะ
งั้นถ้าพระองค์ทรงตื่น ช่วยทูลท่านด้วยนะขอรับ
ว่าข้ารู้แบบแผนของคดีจุดทิศหลักแล้ว
บอกพระองค์ว่า ข้าจะหยุดการก่อเหตุครั้งต่อไป
ฝากบอกพระองค์ด้วย
หัวหน้าหน่วยฮัน
นั่นขันทีโกจากวังตะวันออกสินะขอรับ
เขามาทำอะไรที่นี่
หัวหน้าหน่วยฮัน ข้ามีเรื่องต้องบอกท่าน
ข้ารู้แบบแผนแล้วขอรับ
เขาเป็นแค่ขันที
ไม่ต้องสนใจหรอกขอรับ
เรื่องนี้มีชีวิตคนมาเอี่ยม
ถ้าเขามีอะไรจะพูด ข้าก็จะรับฟัง
แบบแผนที่ว่าคืออะไร
ข้ารู้ว่าท่านจะต้องยอมฟังข้า
ต่อให้ข้าเป็นแค่ขันทีก็ตาม
ข้าก็รู้ว่าท่านจะรับฟังข้าแน่
บอกมาสิ
ถ้าเราช่วยชีวิตคนได้ เราก็ควรทำ
ปล่อยทหารทางตะวันออกไว้
แต่ให้ที่เหลือมาช่วยกันตามหาหมอตำแย
แล้วหาว่าหญิงนางไหนใกล้คลอดแล้วบ้าง
- ต้องเร่งมือให้เร็วที่สุด - ขอรับ
แจ้งให้คณะเจ้าหน้าที่ปกครอง มาช่วยเราอีกแรงด้วย
- ข้าจะไปที่เกิดเหตุทันที - ขอรับ
ไปเร็ว
ข้าจะไปกับท่านด้วยขอรับ
การจับคนร้ายกับการสืบสวน
มันคนละเรื่องกันเลย
เจ้าทำหน้าที่ส่วนของตัวเองแล้ว กลับไปที่วังเถอะ
ข้ารู้ดีขอรับว่ามันอันตราย
แต่ให้ข้าไปเถอะ
ไม่ต้องห่วง ข้าจะไม่เป็นภาระแน่นอน
แยกกันไป กลุ่มหนึ่งตาม เจ้าหน้าที่กองทหาร อีกกลุ่มมากับข้า
ขอรับ
เจ้ารู้หรือเปล่าว่า มีใครใกล้คลอดอยู่บ้าง
ทางโน้นมีอยู่คนหนึ่งขอรับ
พอจะรู้หรือเปล่าว่า มีใครใกล้คลอดอยู่บ้าง
ข้าไม่ทราบจริงๆ ขอรับ
- บ้านนี้มีใครท้องแก่หรือเปล่า - ไม่มีขอรับ
นี่มันเรื่องอะไรกัน
- ล้อมบ้านหลังนี้ไว้ - ขอรับ
เรามาฝั่งตะวันตก ห่างจากเมืองหลวงมากทีเดียว
แต่ก็ไม่มีอะไรยืนยันได้ ว่าจะเกิดเหตุขึ้นที่นี่
คดีฆาตกรรมก่อนหน้าทั้งสามคดี
ก็เกิดขึ้น ณ จุดไกลสุด ของแต่ละทิศเช่นเดียวกัน
ดังนั้นมีความเป็นไปได้สูง ว่ามันจะเกิดขึ้นที่นี่ขอรับ
- เจ้าไปเรียนเรื่องพวกนี้มาจากไหน - เอ๊ะ
ข้าหมายถึงวิธีการสืบสวนสอบสวนน่ะ
มันไม่ใช่ทักษะ ที่ขันทีทั่วๆ ไปจะมีกัน
และเจ้ายังรู้วิธีขี่ม้าอีก
ข้าได้ยินว่าแถวนี้ มีหญิงท้องแก่ใกล้คลอดอยู่คนนึง
เบ่ง
ใกล้แล้ว อีกนิดนึง
เบ่ง
- ลูกชายล่ะ - จริงเหรอ
ไม่นะ
ทำไมถึงทำเรื่องแบบนี้
ข้าต้องฆ่า…
จะได้ล้างแค้น…
ตอบข้ามาดีๆ
เจ้า…
เป็นร่างทรงจากสำนักคนทรงนี่
ทำไมร่างทรงถึงได้…
ซุนดล
ซุนดล ฟื้นสิ
ได้ยินข้าหรือเปล่า
ลืมตาสิ
จับนางไปกักตัวไว้
รู้หรือเปล่าว่าข้าเป็นใคร
ฝ่าบาท
หม่อมฉันช่วยคนไว้ด้วย
แต่เจ้าต้องเจ็บตัว
เจ้าควรระวังตัวให้มากกว่านี้
ทำไมถึงเจ็บตัวได้
ข้าเกือบหัวใจวายตายเพราะเจ้าแล้ว
ครอบครัวหม่อมฉัน
กับคนส่งสารไม่ได้ตายเพราะท่านนะเพคะ
ดังนั้นที่หม่อมฉันเจ็บตัว
ก็ไม่ใช่ความผิดของท่านเช่นกัน
แทกัง หายไปไหนแล้ว
ไม่ต้องเรียก
ข้าจะพาเขาไปเอง
ฝ่าบาท ให้กระหม่อมแบกเขาไปเถอะ
ฝ่าบาท ทำไมต้องลดตัว ไปทำเองล่ะพ่ะย่ะค่ะ
- มันไม่เหมาะสม กระหม่อมทำเอง - พอสักที
เขาเป็นขันทีจากวังตะวันออก
ข้าเชื่อใจเขา
ดังนั้นข้าเป็นคนเดียว
ที่แตะต้องเขาได้
เจ้ายังดูไม่ออกอีกเหรอ ว่าองค์รัชทายาท
ไม่ไว้ใจกระทั่งเจ้า ที่เป็นถึงเพื่อนสนิทของพระองค์
ตอนที่ข้าได้เป็นรัชทายาท
ข้าตัดสินใจละทิ้งมิตรภาพทั้งหมดแล้ว
- มันไม่เหมาะสม กระหม่อมทำเอง - พอสักที
ข้าเชื่อใจเขา
ดังนั้นข้าเป็นคนเดียว
ที่แตะต้องเขาได้
(วัยเยาว์ที่ผลิบาน)
นี่ไม่ใช่คดีฆาตกรรมธรรมดา
มันเกี่ยวกับการตาย ของท่านอาจารย์งั้นเหรอ
เราต้องหาตัวคนร้ายตัวจริง
หนทางเดียวที่จะไถ่บาป จากความผิดเหล่านั้นได้
ก็คือความตาย
ท่านคงกลัวมาก
โกซุนดลไม่มีตัวตนจริงอยู่แล้ว
ไม่มีใครรู้เลยเรอะ
หม่อมฉันจะอยู่เคียงข้างฝ่าบาทเอง
ทุกอย่างที่เขาพูดกับข้า
คือคำโกหกเรอะ