(พัคฮยองชิก)
(จอนโซนี)
(พโยเยจิน)
(ยุนจงซอก)
(อีแทซอน)
(วัยเยาว์ที่ผลิบาน)
(ละครเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องแต่ง)
(ตัวละคร องค์กร สถานที่ เหตุการณ์)
(และศาสนาในเรื่อง เป็นเพียงการสมมติเท่านั้น)
(ฉากที่มีสัตว์ร่วมแสดง)
(ถ่ายทำโดยอาศัย อุปกรณ์ประกอบและใช้เทคนิคพิเศษ)
(ตอนที่ 6)
(เตรียมกลับบ้าน)
ไม่อยากจะเชื่อว่าฆาตกร จะเป็นร่างทรงจากสำนักร่างทรง
ไม่มีใครรู้เลยรึ
ว่าเหตุใดร่างทรง จึงลุกมาสังหารผู้คนถึงสี่ราย
ไม่มีใครรู้เรื่องอันใดจริงๆ รึ
(ก่อนเกิดคดีจุดทิศหลัก)
ผู้ถูกเลือกเอ๋ย
เจ้าคือผู้ที่จักทำให้ คำพยากรณ์เป็นจริง
จงสดับตรับฟังเสียงของข้า
เมื่อใดที่เจ้าขานรับ ด้วยคมดาบแห่งผืนปฐพี
จงสังเวยชีวิตมนุษย์สี่คน
เพื่อบรรลุคำพยากรณ์ของภูตผี
เรื่องราวใดในสากลโลกล้วนเป็น ชีวิตสี่ช่วงอันถูกนำมาเรียงร้อย
หนทางไถ่บาปจากความผิดเหล่านั้น
มีเพียงความตายสถานเดียว
มนุษย์มิอาจมีชีวิตอยู่ หากไร้ซึ่งความตาย
(ตระกูล)
จึงมีเพียงความตาย ที่จักนำพาโลกใบใหม่มาได้
(ความพินาศ)
ซง ตระกูล และความพินาศ
ตัวอักษรสุดท้ายยังไม่ปรากฏ
นางสังหารเหยื่อไปสามรายแล้ว
หากสังหารได้อีกราย
นางจะทิ้งคำใดไว้ ตัวอักษรตัวสุดท้ายคือตัวอะไร
นางต้องการสิ่งใดกันแน่
นางทิ้งตัวอักษรไว้ หลังสังหารคนเหล่านั้น
เราต้องสอบปากคำนาง
และเค้นตัวอักษร ตัวสุดท้ายออกมาให้ได้นะพ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท กระหม่อมสังเกตเห็นว่า ที่ผ่านมานั้นเกิดเหตุ
เบี่ยงเบนความสนใจของผู้คนอยู่หลายหน
การลอบทำลายกระดาษเขียนคำอธิษฐาน ขององค์ชายรัชทายาทเอง
ก็เป็นแผนการชั่วร้าย
ที่อาศัยประโยชน์ จากความสับสนของราษฎรพ่ะย่ะค่ะ
หัวหน้าหน่วยฮันคุมตัวนางไปที่ สำนักตรวจการหลวงแล้วแต่จนบัดนี้
นางก็ยังไม่ปริปากพ่ะย่ะค่ะ
เมื่อใดที่เริ่มสอบปากคำ
เราก็น่าจะหาคำตอบว่าด้วย เหตุจูงใจในการลงมือได้เมื่อนั้น
เราจะให้หัวหน้าหน่วยฮัน เป็นผู้นำการสืบสวนไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ
คดีใดที่เขามีส่วนเกี่ยวข้อง ล้วนล้มเหลวทั้งสิ้น
ถูกต้องแล้วพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อม โชวอนโบ เสนาบดีกรมตุลาการ
ขอถวายสัตย์ปฏิญาณต่อหน้าพระพักตร์
ว่ากระหม่อมจะสืบเสาะความผิดทุกอย่าง ของนางร่างทรงให้จงได้พ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ณ พระราชพิธีล่าสัตว์นั้นมอบหมายให้
หัวหน้าหน่วยฮัน เป็นผู้สืบสวนย่อมเหมาะสมแล้ว
และที่สำคัญ เขาก็ได้มุ่งหน้า ไปหาหลักฐานที่สำนักร่างทรงแล้ว
จะมีใครอุทิศตน เพื่อสันติสุขของประเทศนี้
มากไปกว่าเขาอีกพ่ะย่ะค่ะ
ไม่มีใครสงสัยในความจงรักภักดี ของหัวหน้าหน่วยฮันหรอก
แต่ตอนนี้ราษฎรกำลังอกสั่นขวัญแขวน
พระองค์ควรสอบปากคำคนร้าย ด้วยตัวพระองค์เอง
และเค้นความจริงจากปากนางให้ได้
เพื่อที่เหล่าพสกนิกร จะได้เบาใจพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
ถูกต้องแล้วพ่ะย่ะค่ะ
โปรดสอบปากคำคนร้ายด้วยเถิด
ฝ่าบาท โปรดสอบปากคำ คนร้ายเถิดพ่ะย่ะค่ะ
พังประตูเข้าไป
ขอรับ
- แก้มัดให้พวกนาง - ขอรับ
พวกผู้บุกรุกมันมาตามหาอะไร
พวกมันลากเราออกมา แล้วจับเรามัดรวมกันไว้
เราเลยไม่รู้ว่าพวกมัน มาตามหาอะไรเจ้าค่ะ ใต้เท้า
แต่เราทันเห็นพวกมันเข้าไป
ในศาลของท่านหญิงร่างทรงอยู่นะเจ้าคะ
ช่วงหลังๆ มานี้นางดู มีอะไรแปลกไปบ้างหรือเปล่า
นางกลับมาจากสถานที่สวดมนต์ ในแกซองเมื่อหนึ่งเดือนที่แล้ว…
สถานที่สวดมนต์ในแกซองงั้นหรือ
ร่างทรงคนอื่น ไม่ทราบสถานที่ที่แน่ชัด
แต่บอกว่าอยู่ใกล้เขาซงอักพ่ะย่ะค่ะ
หนึ่งเดือนที่แล้ว…
เราเพิ่งได้รับจดหมายจากแกซองว่า พระอาจารย์มินโฮซึงและสมาชิก
ในครอบครัวทั้งหมดถูกสังหารพ่ะย่ะค่ะ
ตรงกับช่วงที่ท่านอาจารย์มิน กับครอบครัวถูกสังหารพอดี…
และจากคำให้การของพวกนาง…
เส้นผมของนางเริ่มเปลี่ยนเป็นสีขาว
และตัวนางก็เริ่มมีกลิ่น…
เป็นกลิ่นของธูปเจ้าค่ะ
ร่างทรงย่อมต้องมี กลิ่นธูปติดตัวอยู่แล้วมิใช่รึ
แต่มันไม่ใช่กลิ่นธูป ที่พวกนางใช้พ่ะย่ะค่ะ
พวกมันส่งมือสังหารมาขโมยหลักฐาน
ร่างทรงไม่ได้ลงมือเพียงลำพังแน่
เช่นนั้นนี่ก็ไม่ใช่ คดีฆาตกรรมธรรมดาทั่วไป
ดูเหมือนจะมีใครบางคน อยู่เบื้องหลังคดีทั้งหมดนี้
องค์ชายทรงคิดว่าพวกมัน ต้องการอะไรหรือพ่ะย่ะค่ะ
น่าจะเกี่ยวข้องกับจดหมายฉบับสุดท้าย
มีอะไรที่สะกิดพระทัย หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ
แกซอง เขาซงอัก…
มันจะเกี่ยวข้องกับการตาย ของท่านอาจารย์มินหรือเปล่า…
วันนี้เขาก็ไม่มางั้นหรือ
โธ่ถัง ดูเหมือนคุณชายคิม จะถูกขังอีกแล้วสินะ
มิน่าเขาถึงไม่โผล่หน้ามาหลายวันแล้ว
คงเป็นเพราะแม่ ของคุณชายสั่งไว้นั่นแหละ
เป็นแบบนี้บ่อยหรือขอรับ
สตรีผู้นั้นใจยักษ์ใจมารจะตาย
เมื่อหลายเดือนก่อน คุณชายคิมก็เดินกะโผลกกะเผลกลับมา
ดูเหมือนว่านางจะขว้างครกใส่เขาน่ะ
เอ๋
คุณชายคิม เป็นบุตรนอกสมรสหรือเปล่าขอรับ
เป็นไปไม่ได้หรอก
เพราะถ้าเขาเป็นบุตรนอกสมรส
สตรีร้ายกาจคนนั้นคงฆ่าตัดตอน
ท่านอัครมหาเสนาบดีคิมไปนานแล้วล่ะ
นางน่ากลัวขนาดนั้นเชียวหรือ
นางไม่ปฏิบัติตามหลัก
ที่สตรีพึงกระทำ หรืออะไรทำนองนั้นเลยหรือขอรับ
ไม่…
แต่คุณชายคิมควรจะรีบกลับมาสักทีนะ เราจะได้ฟังข่าวคราวเกี่ยวกับวังหลวง
อย่างไรพ่อเขา ก็เป็นถึงอัครมหาเสนาบดี
เขาคงพอรู้เรื่องรู้ราวอะไรมาบ้าง
- เช่นอะไรขอรับ - ตอนนี้เขาลือกันว่า
คนที่จับนังร่างทรงได้
คือขันทีจากวังตะวันออก
อะไรนะขอรับ
เห็นว่าเขาโดนฝาหม้อดินเผาฟาดหัว
เลือดเลยไหลทะลักเป็นน้ำป่าเชียวล่ะ
โอ๊ย ไม่รู้ป่านนี้ จะเป็นตายร้ายดีอย่างไร
นั่นเขาจะไปไหนน่ะ
จะว่าไป สามีเจ้า หายหน้าหายตาไปไหนเสียล่ะ
เข้าป่าขึ้นเขาน่ะ เขากลัวว่าจะมีคน แย่งสมุนไพรที่เขาเจอเมื่อปีก่อนไป
ปัดโธ่ ตอนนี้เรากำลังยุ่งๆ อยู่แท้ๆ
ใช้ไม่ได้จริงๆ
ไม่เป็นไรนะขอรับ
- อย่าเพิ่ง - แย่แล้ว
ขออภัยจริงๆ ขอรับ ท่านตา
ว่าแต่ มันคือปลาอะไรหรือขอรับ
ข้าไม่เคยเห็นมาก่อนเลย
สีสันสะดุดตาดีจริงๆ
คนจรอย่างข้า จะไปรู้เรื่องรู้ราวอะไรล่ะขอรับ
ข้ารู้แค่ว่ามันเป็นปลาจากแดนไกล
ข้ารับมันมาดูแล แทนสหายคนหนึ่งชั่วคราวก็เท่านั้นเอง
ขอรับ
ข้าขออภัยจริงๆ นะขอรับ ที่ทำน้ำเต้าท่านแตก
ไม่เป็นไรหรอกขอรับ
เช่นนั้นขอตัวก่อน
ขอรับ
รู้สึกเหมือนเคยเห็นหน้าเขา ที่ไหนมาก่อนเลย
จริงสิ นี่มันไม่ใช่เวลา มาสงสัยสักหน่อย
คุณหนูของข้า ตายแล้วๆ
กระหม่อมนำยามา ตามรับสั่งแล้วพ่ะย่ะค่ะ
เขาน่าจะตื่นก่อนยาเย็นพอดี เจ้ารอตรงนี้แหละ
กระหม่อมต้องต้มยาให้เขา แบบเดียวกับโอสถของพระองค์หรือ
- เราเรียกหมอหลวง… - ทำแบบนั้นไม่ได้ ข้าจึงดูเองนี่ไง
องค์ชาย
ตื่นแล้วหรือ
ทรงมาทำอะไรที่นี่หรือ
ไม่เห็นข้าหรือไง
แล้วยานี่ เห็นหรือเปล่า
โธ่
ท่านพูดดีๆ ไม่เป็นหรือไง ข้าเป็นคนเจ็บนะ
อย่างน้อยก็ควรขอบคุณด้วยสิ
ขอบคุณขอรับ
ข้าอุตส่าห์ต้มยานี้ให้เจ้าเชียวนะ
จำไว้ให้ดีล่ะ
รู้สึกดีขึ้นบ้างหรือยัง
หม่อมฉันหมดสติไปนานแค่ไหนหรือเพคะ
นับแล้วก็หนึ่งวันเต็มเชียวล่ะ
เจ้ากับหัวหน้าหน่วยฮันช่วยทารกไว้
จำได้หรือไม่
องค์ชาย
ตอนนี้ทรงไว้ใจหม่อมฉัน ได้หรือยังเพคะ
หม่อมฉันผ่านการทดสอบ ของพระองค์หรือไม่
ข้าไว้ใจเจ้า…
มาพักหนึ่งแล้วล่ะ
เหตุใดจึงร้องไห้
เจ็บแผลหรือ
ทรงทราบหรือไม่ว่าความไว้ใจ จากพระองค์มีค่ากับหม่อมฉันเพียงใด
หากพระองค์หันหลังให้
วันนี้หม่อมฉันอาจตายเลยก็ได้นะเพคะ
เจ้าทำดีมาก
ถึงขั้นเอาตัวไปเสี่ยงเสียด้วยซ้ำ
ขอบพระทัยเพคะ
พระองค์เริ่มไว้ใจหม่อมฉัน ตั้งแต่เมื่อไหร่กันเพคะ
ข้าก็ไม่รู้แน่ชัด
แต่ข้าอาจเชื่อเจ้า มาตั้งแต่ต้นเลยกระมัง
ข้าเชื่อว่าท่านอาจารย์มินไม่มีทาง เลี้ยงบุตรสาวให้เป็นฆาตกรได้หรอก
โชคร้ายที่ข้าไม่อาจพาเจ้า ไปหาหมอหลวงได้
เจ็บตรงไหนอีกหรือไม่
เอ้อ…
อย่าไปแตะแผล เลือดอุตส่าห์หยุดไหลแล้ว
เงยหน้าขึ้นมา
พระองค์ทรงร่ำเรียน ศาสตร์การแพทย์เมื่อไหร่หรือเพคะ
หม่อมฉันได้ยินตอนสะลึมสะลือ
ดูเหมือนว่าพระองค์จะทรงต้มยา ทั้งหมดนี้ด้วยตัวพระองค์เลยสินะเพคะ
ท่านอาจารย์เก่าของข้า…
ท่านพ่อของหม่อมฉันบอกให้พระองค์ ศึกษาเกี่ยวกับการแพทย์หรือเพคะ
ท่านบอกว่า หากข้าเรียนรู้เรื่องพื้นฐานไว้
ข้าอาจช่วยชีวิตคนได้ และมันจะมีประโยชน์ในภายภาคหน้า
ข้าจึงเคยอ่านตำรา เกี่ยวกับศาสตร์การแพทย์มาบ้าง
องค์ชาย
ทรงเล่าเรื่องเกี่ยวกับ…
พระอาจารย์ของพระองค์ ให้หม่อมฉันฟังได้หรือไม่
ท่านอาจารย์เคยว่าไว้
ว่าการร่ำเรียนนั้นไม่จำกัด เพียงแค่การอ่านตำราเท่านั้น
"หากมุ่งเป็นปราชญ์ขงจื๊อที่แท้จริง
เราไม่ควรหยุด เพียงแค่การร่ำเรียนจากตำรา
แต่ต้องนำความรู้ไปใช้จริง เพื่อปวงประชาด้วย"
ท่านมักกล่าวเช่นนี้เสมอ
ท่านพ่อมักนึกถึงประชาชนก่อนเสมอเพคะ
ท่านบอกว่าขนบธรรมเนียม และพิธีรีตองเป็นสิ่งสำคัญ
แต่การจะเข้าใจวิถีของโลกได้นั้น
เราจำเป็นต้องแหก
ขนบธรรมเนียมและพิธีรีตองเหล่านั้น
ในยามที่ข้าคิดว่าท่านตงฉินเกินเหตุ แท้จริงท่านกลับผ่อนปรน
ในยามที่ข้าคิดว่าท่านเงียบขรึม
แท้จริงท่านกลับ เปี่ยมเมตตาและเข้มแข็ง
นั่นแหละท่านอาจารย์
และท่านยังเป็นคน ที่อบอุ่นมากด้วยเพคะ
ผู้คนว่ากันว่า
เมื่อสตรีแต่งงาน
นางจะเป็นเสมือน ภูตผีประจำตระกูลนั้นๆ
แต่พ่อไม่เห็นด้วยกับคำกล่าวนั้น
ถ้าอย่างนั้น…
เมื่อไหร่ที่เจ้ารู้สึกเป็นทุกข์ เจ้าสามารถกลับมาบ้านเราได้เสมอ
พ่อจะไม่เป็นบิดา
ที่ขับไสไล่ส่งบุตรสาวของตัวเอง
เจ้าค่ะท่านพ่อ
ท่านไม่ถูกคำพูดใดผูกมัด
หรืองมงายในตำราเก่าแก่
ไม่ว่าจะเป็นการร่ำเรียน หรือการรับมือกับผู้คน
ท่านจะมองไปไกลกว่าที่ตามองเห็นเสมอ
ท่านเป็นคนที่ยอดเยี่ยมมาก
เพคะ
นั่นแหละท่านพ่อของหม่อมฉัน
คุณหนูคงไม่ได้รับการรักษา เพราะต้องปกปิดตัวตนไว้
หวังว่านางจะไม่เป็นไรนะ
ท่านอาจารย์คิมก็หายหน้าหายตา ไปหลายวันแล้ว ข้าจะทำอย่างไรดีล่ะ
ปีนกำแพงไปเลยดีไหมนะ
- แม่ร่วง - หัวใจจะวาย
- ท่านอาจารย์ - ศิษย์ข้า
- ท่านถูกขังหรือ - ถูกต้องแล้ว
ท่านปีนกำแพงไม่เป็นหรือขอรับ
ข้าก็กำลังจะปีนอยู่นี่ไงเล่า
สักครู่นะ
อ้าว
ระวัง
เจ้ามาที่นี่ เพราะเป็นห่วงข้าอย่างนั้นหรือ
ขอรับ
ท่านอาจารย์กระโดดลงมาได้เลย
นี่เจ้า จะรอรับข้าอย่างนั้นหรือ
แน่นอนสิขอรับ
กระโดดลงมาเลย
ศิษย์ข้า
ตอนเห็นท่านกระโดดลงมา
ข้าไม่คิดว่าตัวเอง จะรับน้ำหนักท่านไหวน่ะ
งั้นก็บอกข้าก่อนที่จะสั่ง…
ให้ข้ากระโดดสิ
โอ๊ย หลังข้า ไม่ต้องมาจับเลย
ท่านอาจารย์
โธ่ถัง
แหม รสชาติเยี่ยมจริงๆ
ท่านอดอาหารมาหรือ
แม้ว่าท่านแม่ของข้าจะอารมณ์ร้าย
จนสั่งขังข้าเป็นบางครั้งบางคราว แต่ท่านก็ไม่เคยให้ข้าอดๆ อยากๆ นะ
แต่ในตอนที่ข้ากินอาหารตามลำพัง
ไม่ได้กินในสถานที่ที่พลุกพล่าน ไปด้วยผู้คนแบบนี้ มันให้ความรู้สึก…
เหมือนท้องไม่อิ่มเอาเสียเลย
แบบนี้ก็ดีออก
เราได้มองผู้คนเดินขวักไขว่
และยังได้ใกล้ชิดสนิทสนม
แล้วทำไมพวกเขาถึงขังท่านไว้ล่ะขอรับ
คิดว่าเพราะอะไรล่ะ
เพราะพวกเขาเห็นว่า ข้าทำแต่เรื่องไร้สาระน่ะสิ
งั้นท่านจะปีนกำแพง ทุกวันเลยหรือขอรับ
ไม่หรอก
อีกไม่นาน ข้าก็จะใช้ประตูหน้าได้แล้ว
มีคนมาทาบทามข้าเป็นเจ้าบ่าว
- อะไรนะขอรับ - บุตรสาวเสนาบดีกรมมหาดไทย
นางเป็นบุตรสาวคนที่สาม ที่เขาเล่าลือกันว่า
งดงามและเฉลียวฉลาดที่สุด
อ๋อ…
ท่านจะแต่งงานสินะขอรับ
คงยังไม่ได้ตบแต่งในทันทีหรอก เพราะตอนนี้การจัดงานแต่ง
ถูกสั่งห้ามอยู่เนื่องจาก การคัดเลือกพระชายาขององค์ชาย
แต่เห็นว่านางตกตะลึงมาก
ตอนได้ยินเรื่องข้า
นางจึงบอกว่าอยากเห็นว่าข้าเป็นใคร
แม้จะจากที่ไกลๆ ก็ตาม
ด้วยความที่ยัง ไม่ได้กำหนดฤกษ์งามยามดี
ท่านพ่อท่านแม่ของข้า จึงบอกให้ข้าระมัดระวังตัวเสมอ
ดังนั้นข้าแน่ใจว่าพวกท่าน คงไม่ขังข้าไว้นานหรอก
ตอนได้ยินเรื่องของท่าน นางตกตะลึงมากสินะขอรับ
งั้นนางคงตกตะลึงยิ่งกว่าเดิมแน่ หากได้มาเจอท่านอาจารย์ตัวจริง
เออจริงสิ ที่มันยอนดัง มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า
ข้าลืมเสียสนิท
ข้านี่มันโง่เง่าจริงๆ เรื่องสำคัญแบบนี้ยังจะลืมได้อีก
ท่านอาจารย์ พอจะทราบข่าวอะไร จากในวังหลวงหรือไม่ขอรับ
คุณหนู…
ไม่ใช่สิ
ท่านทราบหรือเปล่า ว่าขันทีโกได้รับบาดเจ็บ
ขันทีโกหรือ
ท่านพี่บอกข้าว่าทางการจับฆาตกร
ในคดีจุดทิศหลักได้แล้ว
แต่ขันทีโกเกี่ยวอะไรด้วย เขาบาดเจ็บงั้นหรือ
ทำไมท่านถามข้ากลับเสียอย่างนั้นล่ะ
- ข้าต่างหากที่ต้องถาม… - ช้าก่อน
อย่าเพิ่งพูด ทั้งที่เจ้าจะมาถามข้า แต่ข้ากลับปีนกำแพงมาเพื่ออะไรกัน
มันยอนดัง จริงด้วย ข้าจะไปมันยอนดัง
ท่านอาจารย์ บิดาของท่าน เป็นอัครมหาเสนาบดีใช่หรือไม่ขอรับ
ดังนั้นช่วยสืบเรื่องคุณหนู…
ไม่ใช่ๆ เรื่องขันทีโกสิ ท่านช่วยสืบให้ทีเถอะ
ว่าเขาได้รับบาดเจ็บสาหัสหรือเปล่า นะขอรับ
นะ
สาโทขวดนึง
เจ้าค่ะ
ข้ากลับมาแล้ว
เดี๋ยว…
ขอข้าดูหน่อย
เจ้าบาดเจ็บใช่ไหม แผลลึกหรือเปล่า
ข้าไม่เป็นไรหรอก
เจ้ารู้หรือเปล่าว่าข้ากลัวจับจิต
ข้านั่งรอเจ้าทั้งคืนเลยรู้ไหม
ห่วงว่าเจ้าจะเป็นตายร้ายดีอย่างไร
- อะไรน่ะ บาดเจ็บมาใช่ไหม - คือ…
มานี่เลย ได้แผลตรงไหนบ้าง
ปัดโธ่
แค่บาดแผลเล็กน้อยน่า
เวลาไปเก็บสมุนไพร ย่อมต้องมีเจ็บตัวกันบ้างเป็นธรรมดา
อย่าไปที่นั่นอีกเลย
ต่อให้เป็นคำสั่งก็อย่าไปอีก
ข้าไม่จำเป็นต้องกลับบ้านสักหน่อย
คราวนี้เป็นที่ไหน ใช่สำนักร่างทรงหรือเปล่า
เจ้าไม่ได้ฆ่าใครไปใช่ไหม
ไม่ได้ฆ่าคนใช่ไหม
ทำไมข้าต้องฆ่าคนด้วยเล่า
ทำไมถึงพูดอะไรพรรค์นั้นออกมาได้
- มาให้ข้าดูแผลหน่อย - ไม่เป็นไร
ให้ข้าเห็นกับตาให้เบาใจเถอะ
ข้าไม่เป็นไรจริงๆ
เอามือมา
ปัดโธ่
ต่อให้บาดเจ็บมา เราก็ไม่อ่อนข้อให้หรอก
ไม่ว่าองค์ชายจะทรงโปรดเจ้าแค่ไหน ก็อย่าได้ลืมหน้าที่ตัวเองเป็นอันขาด
เจ้าเข้าใจบทเรียน ที่เราต้องการจะสอนใช่ไหม
ขอรับ
ข้าว่าพอแล้วล่ะ
หลีก
ออกแรงให้มันเยอะๆ หน่อย แบบนี้สิ
แค่ถูเบาๆ มันจะไปสะอาดได้อย่างไร
ขอรับ
- องค์ชาย - องค์ชาย
ซุนดลตามข้ามา ข้ามีเรื่องจะวานเจ้าอยู่
เจ้าคิดว่าเป็นเรื่องอะไร
อุตส่าห์จะใช้เขาทำความสะอาดโถงแท้ๆ
นั่งลงสิ
ทรงมีเรื่องอะไร ให้หม่อมฉันรับใช้หรือเพคะ
นั่งตรงนี้ นั่นแหละเรื่องที่ข้าจะไหว้วาน
โอ๊ยๆ
หลังจะหัก
จะมีขันทีคนใหม่ไปเพื่ออะไร
ในเมื่อเรายังต้องมา ทำความสะอาดโรงเก็บของเองแบบนี้
เราต้องทำให้เขา โดนไล่ออกในเร็ววันนี้แล้ว
อย่างไรล่ะ องค์ชายทรงโปรดปรานเขาอย่างกับอะไรดี
- งั้นเราจะทำอะไรได้อีก - ก็นั่นแหละ
ทำความสะอาดไม่เสร็จสักที
- เดี๋ยวพักดื่มน้ำกัน - ทำตรงนี้ให้เสร็จก่อน
โกซุนดล
องค์ชาย
ตามข้ามา ข้ามีเรื่องจะวานเจ้าหน่อย
แค่เขาหรือ
ทำอะไรของเจ้า
กินเสียสิ
นี่มันส้มใช่ไหมเพคะ
หม่อมฉันเพิ่งเคยเห็น
ใช่ ทางนั้นแหละ
- ขอรับ - ดีๆ
ไม่ใช่ ทางนั้นๆ
- ทางนี้ต่างหาก - ใช่ๆ
ไม่ๆ อยู่ฝั่งนั้นดีกว่า
ใช่ๆ
ตรงนั้นแหละ
องค์ชายทรงตามหาซุนดล อีกแล้วสินะขอรับ
งั้นก็ให้เขาไปเลย องค์ชายทรงเรียกนี่
ไปสิ ไปเสีย ไป
ไปเถอะ ไปไป๊
ข้าล่ะอยากทุบหม้อระบายอารมณ์จริงๆ
องค์ชายรัชทายาทมีรับสั่ง ให้ข้าบอกให้เจ้าไปกินยา
ดังนั้นไปกินยาเสีย
ขันทีโกใช่หรือไม่
พ่ะย่ะค่ะพระมเหสี
ข้าได้ยินมาว่า เจ้าร่วมมือกับหัวหน้าหน่วยฮัน
จับฆาตกร ในคดีจุดทิศหลักได้อย่างนั้นสินะ
ตายจริง นี่เจ้าได้รับบาดเจ็บมาอย่างนั้นหรือ
กระหม่อมไม่เป็นอะไรพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมต้องรับใช้องค์รัชทายาท
บาดแผลเพียงเท่านี้ เป็นเรื่องเล็กน้อยพ่ะย่ะค่ะ
อย่างไรเจ้าก็ต้องมีสุขภาพแข็งแรง
จึงจะรับใช้องค์ชายได้อย่างเต็มที่
ไว้ข้าจะบอกหมอหลวง และส่งยาไปให้ก็แล้วกัน
ดูแลตัวเองก่อนเถิด
ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะพระมเหสี
ขอประทานอภัย ที่ทำให้พระองค์กังวลพระทัยพ่ะย่ะค่ะ
ช่างน่ายกย่อง
เขาดูเป็นคนเฉลียวฉลาดดี
องค์ชาย ซุนดลเองพ่ะย่ะค่ะ
เข้ามา
อาการของหม่อมฉันดีขึ้นมากแล้ว
หม่อมฉันซาบซึ้ง ในน้ำพระทัยของพระองค์เพคะ
(ระเบียนเหตุฆาตกรรมยกตระกูล)
ข้าจะยอมฟังเรื่องครอบครัวเจ้า หลังจากได้ทดสอบฝีมือของเจ้าแล้ว
จากนั้น
ข้าจึงจะค่อยคิด ว่าจะใช้งานเจ้าอย่างไร
เล่าเหตุการณ์ ที่ครอบครัวเจ้าถูกสังหารมาซิ
ในระเบียนระบุไว้ว่าอย่างไรเพคะ
ระเบียนระบุไว้ว่า
เจ้ากำลังเรียนรู้การทำอาหาร
ช่วงสามถึงสี่เดือน ก่อนก่อเหตุฆาตกรรม
วันนี้คุณหนูแจอี ทำอาหารเช้าด้วยตัวเอง
ดังนั้นเราจึงไม่ได้ เข้าใกล้ครัวเลยเจ้าค่ะ
นางไม่ได้ทำอาหาร ส่วนของตัวเองด้วยซ้ำ
ท่านพี่
ท่านแม่
และระเบียนยังระบุไว้อีกว่า
เจ้าเคยขอให้ท่านอาจารย์ ยกเลิกการหมั้นหมาย
เพื่อที่เจ้าจะได้หนีตามชู้รักไป
แต่ท่านอาจารย์ปฏิเสธเสียก่อน
ข้าไม่เคยได้ยินนายท่าน ขึ้นเสียงแบบนั้นมาก่อนเลยขอรับ
นางแต่งกายเป็นบุรุษเพื่อลอบออกไป พบชิมยองข้างนอกทุกคืน
นางเอาแต่สำมะเลเทเมากับเขาเจ้าค่ะ
พวกเขาสวมกำไลหยก เข้าคู่กันด้วยนะเจ้าคะ
นางกำลังวางแผนหนีตามชิมยองอยู่ขอรับ
และระเบียนก็ระบุไว้ว่า
เจ้าเลือกทำสิ่งที่ชั่วร้าย เกินกว่าจะบรรยาย
(พิษ)
เจ้าเลือกวางยาคนในครอบครัว
และหนีตามชู้รักของเจ้าไป
เจ้าใส่ยาพิษลงในน้ำแกง
และสังหารครอบครัวของตน
แต่ชิมยอง ชู้รักของเจ้านั้น
ไม่อาจหักหลังท่านอาจารย์ได้ลง เนื่องจากท่านรับเขามาเลี้ยง
เขาจึงตัดสินใจ สารภาพความจริงทุกอย่าง
แทนที่จะหนีตามกันไปกับเจ้า
ในระเบียนได้ระบุไว้ตามนี้
เช่นนั้นครานี้ ข้าจะขอฟังความจากฝั่งเจ้าบ้าง
สาเหตุที่หม่อมฉันกับท่านพ่อ มีปากเสียงกันจนคนรับใช้เอาไปลือ
ไม่ใช่เพราะว่าหม่อมฉันลอบมีชู้
แต่เป็นเพราะว่าจดหมายลับ ที่พระองค์ทรงส่งมาเพคะ
ข้าต้องไปเจ้าค่ะ
แม้พิธีแต่งงานจะต้องล่าช้าก็ตาม
เรื่องมันไม่ง่ายดายถึงปานนั้น
เจ้าจะอธิบายเรื่องทุกอย่าง กับองค์ชายรัชทายาทอย่างไร
ทั้งเรื่องที่เจ้าแต่งกายเป็นบุรุษ และยืมชื่อของพี่เจ้ามาไขคดี
จริงหรือไม่
ที่เจ้าทำอาหารมื้อนั้นให้ครอบครัว
มีช่วงเวลาใดบ้างที่คนร้ายจะฉวยโอกาส ใส่ยาพิษลงในแกงก่อนเจ้ายกสำรับไป
ไม่มีเลยเพคะ
ช่วงเวลาเดียวที่คนร้ายจะลอบใส่ยาพิษ
ลงไปในน้ำแกงได้มีแค่
หลังจากที่หม่อมฉันชิมรสน้ำแกงแล้ว
และก่อนที่หม่อมฉันจะตักแบ่งชามเพคะ
ในเมื่อตอนที่หม่อมฉันชิม น้ำแกงยังปกติดี
ก็หมายความว่าน้ำแกงถูกใส่ยาพิษลงไป หลังจากหม่อมฉันยกสำรับไปแล้ว
เช่นนั้น ณ เวลานั้น ก็ไม่มีผู้ใดเข้าไปในครัวเลยรึ
เพคะ
มีหม่อมฉันผู้เดียว
แล้วเหตุใดเจ้า จึงไม่รับมื้อเช้าอย่างคนอื่นๆ
หม่อมฉันกังวลเรื่องจดหมายลับมาก จึงกินอะไรไม่ลงเพคะ
เรื่องที่เจ้าเป็นผู้ซื้อยาพิษมา เป็นเรื่องจริงหรือไม่
หม่อมฉันไม่ได้จะเอามาใช้กับคน
หม่อมฉันซื้อมาเพียงเพราะว่า ต้องการนำมาศึกษาเท่านั้นเองเพคะ
เช่นนั้น เหตุใดชู้รักของเจ้า
จึงรับสารภาพว่าเจ้า เป็นผู้ใส่ยาพิษลงไปในน้ำแกง
ชิมยอง…
เป็นชู้รักของเจ้าจริงหรือไม่
เขา…
วันนี้
สอนกระบวนท่านี้ให้ข้าที
นะ
จนกว่าจะทำได้คล่อง ข้าจะไม่กลับบ้านเด็ดขาด
- หนึ่ง - ย่า!
กัน
ย่า! จากนั้นก็หมุนตัว
หนึ่ง
หม่อมฉันกับเขา เป็นเหมือนพี่น้องท้องเดียวกัน
เรื่องเป็นชู้รักกันนั้น โกหกทั้งเพเพคะ
เช่นนั้นเหตุใดเขาจึงบอก ว่าพวกเจ้าเป็นคนรักกัน
หม่อมฉันก็ไม่แน่ใจเพคะ
ไม่รู้ว่าทำไมยอง ถึงพูดอะไรพรรค์นั้นออกไป
เราต้องจับคนร้ายให้ได้เพคะ
หากหม่อมฉันกลับไปแกซอง…
หากหม่อมฉัน ได้สัมผัสทุกอย่างอีกครั้งหนึ่ง
หม่อมฉันมั่นใจว่าเรา จะพบเบาะแสที่ตกหล่นไปเพคะ
แต่ก่อนจะทำเช่นนั้น
มีเรื่องหนึ่ง ที่เราต้องไขให้ได้เสียก่อน
ทรงหมายถึงจดหมายภูตผีสินะเพคะ
ตอนนี้จดหมายอยู่ไหน
องค์ชายยังทรงเก็บไว้หรือไม่
เจ้ายังจำลายมือ ในจดหมายลับได้อยู่หรือเปล่า
แม้จะจำรายละเอียดไม่ได้
แต่หม่อมฉันจำได้ว่า มันประณีตบรรจงและชัดเจนมากเพคะ
แล้วตราประทับขององค์ชายรัชทายาทเล่า
ลัญจกรขององค์รัชทายาทหรือ
หม่อมฉันไม่แน่ใจ แต่มันก็ดูคล้ายคลึงกันเพคะ
อันที่จริงหม่อมฉัน จำเหตุการณ์ในวันนั้นไม่ได้สักเท่าไร
ลองเปิดดูสิ
กล่องนี้หรือเพคะ
มันเปิดได้จริงๆ หรือ
หรือว่าต้องใช้รหัสอะไรในการเปิดเพคะ
(แม้เจ้ามีแขน แขนของเจ้าจะไม่อาจใช้การได้)
(แม้เจ้ามีขา ขาของเจ้าจะไม่อาจก้าวเดินได้)
พระองค์คงทรงหวาดกลัว
และทรงโดดเดี่ยวมากสินะเพคะ
ใช่
ข้าทั้งหวาดกลัว
ทั้งโดดเดี่ยว
คงไม่อาจวางพระทัยได้ เพราะไม่รู้ว่าต้องเผชิญหน้ากับผู้ใด
มนุษย์จะสู้กับภูตผีได้อย่างไร
แต่ทรงต่อกรกับคำสาปได้นะเพคะ
อย่าทรงยอมให้กระดาษแผ่นนี้ สั่นคลอนพระทัย
องค์ชาย พระองค์คือผู้เดียวที่สามารถ
กำหนดชะตาของตนเองได้ ไม่ใช่กระดาษแผ่นนี้เพคะ
หม่อมฉันจะอยู่เคียงข่างพระองค์เอง
เจ้าคิดว่า…
ผู้ใดส่งจดหมายนั่นมาให้ข้า
ยิงธนูใส่ข้า
สังหารครอบครัวของเจ้า
ดัดแปลงกระดาษเขียนคำอธิษฐาน และชักนำให้ร่างทรงก่อเหตุ
อย่างไรนะเพคะ
คนร้ายคดีจุดทิศหลัก ทำสิ่งเหล่านี้หรอกหรือ
ในช่วงเวลาไล่เลี่ย กับตอนที่ท่านอาจารย์เสียชีวิต
นางไปยังสถานที่สวดมนต์ ในแกซองอยู่บ่อยครั้ง
ในแกซองหรือ
แต่ก็มีผู้คนมากโขอยู่นะเพคะ ที่มาสวดมนต์ที่แกซอง
เพราะภูมิประเทศพิเศษของเขาซงอัก
เจ้าพูดถูก มันอาจไม่เกี่ยวข้องกันก็เป็นได้
ตอนนี้ร่างทรงนางนั้นอยู่ที่ไหนเพคะ
เช่นนั้นมันก็ไม่ใช่จุดทิศหลัก
แต่เป็นชีวิตทั้งสี่ช่วงหรอกเรอะ
เช่นนั้นหัวหน้าหน่วยฮันก็คิดผิด ส่วนขันทีคนนั้นก็คิดถูก…
ใต้เท้า
ร่างทรงรับสารภาพหรือยัง
ขออภัยขอรับใต้เท้า นางยังไม่ปริปากสักคำเลยขอรับ
เพราะเราเสียหลักฐานไปแล้ว จึงต้องหวังพึ่งคำสารภาพของร่างทรง
เส้นผมของนางเริ่มเปลี่ยนเป็นสีขาว และตัวนางก็เริ่มมีกลิ่น…
เราพบตัวอักษร บนร่างเหยื่อรายที่สองแล้ว
ตัวอักษรตัวสุดท้าย ที่เจ้าจะสลักคือตัวอะไร
เงียบไปก็ไม่ทำให้อะไรดีขึ้น และปกป้องอะไรก็ไม่ได้เช่นกัน
อีกไม่นานเจ้าจะถูกสอบปากคำ
หากยอมพูดเสียตอนนี้ ก็จะได้ไม่ต้องถูกทรมาน
ไม่มีผู้ใด ได้ยินสุรเสียงของผู้พยากรณ์
ข้าคือผู้ถูกเลือก ผู้ที่จะทำให้คำพยากรณ์กลายเป็นจริง
แผนการของข้า ยังห่างไกลจากคำว่าล้มเหลวนัก
เมื่อใดที่เวลาอันสมควรมาถึง เมื่อใดที่มีผู้รับฟังคำพยากรณ์
เจ้าจะรู้เองว่า ตัวอักษรตัวสุดท้ายคืออะไร
ต้องมีจุดเชื่อมโยงอยู่เป็นแน่
เมื่อใดที่มีเงา
ปลายทางของเงาย่อมเป็นตัวเจ้าของ
เราต้องหาตัวเจ้าของเงา ของทุกอย่างที่เกิดขึ้น
ก่อนที่คำสาปจะกลายเป็นจริง
ก่อนที่ข้าจะวิกลจริต
และออกเร่ร่อนไปทั่วโชซอนเพียงลำพัง
องค์ชาย เหตุใดจึงตรัสอะไร น่ากลัวเช่นนั้นออกมา…
พวกมันเขียนจุดประสงค์ไว้ชัดเจนแล้ว
เซงมินัลรยอม ยอจีกวานโพ
"ผู้คนจะพยายามปลดเจ้าจากตำแหน่ง"
องค์ชาย หม่อมฉันจะปกป้องพระองค์เองเพคะ
เรื่องนั้นจะไม่มีวัน เกิดขึ้นอย่างแน่นอน
เจ้าคิดว่าผู้ใด จะมีเป้าหมายเช่นนั้นกัน
นอกเหนือไปจากข้า และเสด็จพี่ผู้ล่วงลับแล้ว
ก็ยังมีองค์ชายมยองอันอีก
มีกลุ่มคน
ที่อยากปลดข้าลงจากตำแหน่ง เพื่อให้เขาขึ้นเป็นรัชทายาทอยู่
ผู้ที่เป็นเหมือนตาขององค์ชายมยองอัน
เสนาบดีฝ่ายขวา โชวอนโบ กับญาติโกโหติกาของมันอย่างไรเล่า
หมดจอก
หัวหน้าหน่วยฮัน มันคาดการณ์ผิดไปมหันต์
ทุกวันนี้คนผู้นั้น กลายเป็นขี้ปากชาวบ้านไปแล้วล่ะขอรับ
คู่หมั้นของเขา
สังหารบิดามารดาและพี่ชายไปไม่พอ
ยังจะหนีตาม…
ชายอื่นไปอีก
ส่วนองค์ชายรัชทายาท ก็รับสั่งให้ขันทีกระจอกๆ คนนึง
แข่งกับหัวหน้าหน่วยเสียอย่างนั้น
ข้าล่ะสงสารใต้เท้าฮันเสียจริง
เหตุกระดาษคำอธิษฐานเปื้อนเลือด
ก็เป็นฝีมือของร่างทรง
ดังนั้นสำนักร่างทรง ย่อมอยู่เบื้องหลังเป็นแน่
ท่านนี่…
เฉียบคมกว่าที่ข้าคิดเสียอีก
ทำไมข้าถึงนึกไม่ได้กันนะ
เช่นนั้น ใครเป็นผู้บงการ ให้ร่างทรงนางนั้นก่อเหตุ
ดัดแปลงกระดาษคำอธิษฐาน
และสังหารชาวบ้านเหล่านั้นกันเล่า
ลืมเสียสนิท
ข้าไม่เคยนึกถึงเรื่องนั้นเลย
แหม นี่ท่านกำลังคิดว่า ใครเป็นผู้ชักใยอยู่เบื้องหลังสินะ
เช่นนั้น ท่านคิดเรื่องอะไรอยู่เล่า
เรื่องที่ข้าคิดมีเพียงเรื่องเดียว
นั่นก็คือเทพเจ้า ต้องอยู่ข้างเราเป็นแน่
ใต้เท้ามินก็ตาย เสนาบดีฝ่ายซ้ายก็กำลังสูญอำนาจ
องค์ชายรัชทายาทก็คงกลัวหัวหด หลังจากเจอเหตุกระดาษคำอธิษฐานไป
คิดว่ามันหมายความว่าอย่างไร
มันหมายความว่าทุกอย่าง กำลังเข้าทางพวกเราอย่างไรเล่า
ไม่คิดเช่นนั้นหรือ
นั่นสินะขอรับ
จริงของท่าน
ในเมื่อเทพเจ้าอยู่ข้างเราทั้งที
เวลาเช่นนี้เราควรทำอย่างไร
ควรดื่มให้เต็มคราบสิขอรับ
- ให้พุงกางไปเลย - ดื่ม
เทพเจ้าๆๆ
- หมดจอก - หมดจอก
เขาทำอะไรเกินตัวไปมากจริงๆ นั่นแหละ
สรุปว่า จากที่เจ้าไปสืบเสาะมา
ขันทีโกซุนดลหายตัวไป ระหว่างน้ำท่วมเมื่อปีก่อนสินะ
เช่นนี้นี่เอง
จู่ๆ เขาก็กลับมา ปรากฏตัวอีกครั้งที่วังตะวันออก
ข้าเดาถูกจริงๆ ด้วย
ว่าโกซุนดลไม่ได้มีตัวตนอยู่จริง
กะแล้วเชียว
เจ้าต้องพยายามฟื้นความทรงจำ ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
เพราะเจ้าเป็นทั้งผู้ต้องสงสัย เหยื่อ และผู้สืบคดีนี้
เจ้าอาจมองข้ามบางสิ่งที่สำคัญไป
และอาจหลงลืมบางสิ่งไป เพราะมันเป็นรายละเอียดเพียงน้อยนิด
เจ้าต้องนึกเรื่อง ที่เกิดขึ้นในวันนั้นให้ออก
เจ้าต้องทำได้แน่
เพคะ หม่อมฉันต้องทำได้
หม่อมฉันจะทำให้ได้
อย่างไรหม่อมฉัน ก็จะนึกให้ออกให้จงได้
พรุ่งนี้หม่อมฉันจะลอง ไปที่บ้านของร่างทรงดูเพคะ
แต่ซองอนดำเนินการสืบสวน เสร็จเรียบร้อยไปแล้วนะ
เขาอาจพลาดอะไรบางอย่างไปก็ได้เพคะ
หม่อมฉันอยากไปดูด้วยตาตัวเอง ในฐานะผู้สืบสวนคนหนึ่ง
ไปคนเดียวจะไม่อันตรายหรอกหรือ
ทรงเป็นห่วงหม่อมฉันหรือเพคะ
เช่นนั้นหม่อมฉัน ขอไปกับบัณฑิตพัคได้หรือไม่
ดูเหมือนว่าเจ้าจะถูกใจเขามากสินะ
แต่เขาขุดดินไม่เก่ง และยังกินแกงไม่เป็นด้วยนะเพคะ
เจ้าจะบอกว่าเขาไร้ประโยชน์รึ
ไม่นะเพคะ
ในยามที่เราพยายามหลบเลี่ยง
หน่วยลาดตระเวน เขาพึ่งพาได้ทีเดียว
เช่นนั้นข้าจะส่งบัณฑิตพัค
ไปยังบ้านของร่างทรงกับเจ้า เขาต้องช่วยได้แน่นอน
แต่หากหม่อมฉันจำไม่ผิด พรุ่งนี้บัณฑิตพัค
ต้องทบทวนบทเรียน จนปลีกตัวมาไม่ได้ไม่ใช่หรือเพคะ
อ้อ
ทรงอย่าได้เป็นห่วงเลยเพคะ หม่อมฉันจะระมัดระวังตัว
พระรูปนั้น…
ทำไมท่านดูคุ้นหน้าคุ้นตาพิกล
เคยเห็นท่านที่ไหนมาก่อนหรือเปล่านะ
แหม
ไม่นึกไม่ฝันว่าองค์รัชทายาท จะประทานของทั้งหมดนี้ให้เรา
พระองค์ทรงส่งของเหล่านี้ มาให้เพราะคิดว่า
แม่และเด็กน่าจะเสียขวัญกันน่ะขอรับ
ไม่นึกเลยเจ้าค่ะว่าพระองค์ จะประทานแบ็กบันกวักทังให้เรา
(แบ็กบันกวักทัง: แกงสาหร่ายใส่ข้าว)
เป็นพระมหากรุณาธิคุณยิ่งนัก
กระทั่งหัวหน้าหน่วยฮันก็ยังแวะเวียน
เอาผ้ากับฝ้าย มาให้ลูกของเราด้วยนะเจ้าคะ
หัวหน้าหน่วยฮันแวะมาหรือขอรับ
ต้องขอบคุณเขา
ลูกของเราจะได้ มีที่นอนนุ่มๆ แล้วขอรับ
เอ้อ
องค์รัชทายาทประทานชื่อ ให้ลูกของพวกท่านเช่นกันขอรับ
อะไรกัน ช่างเป็นเกียรติของบ้านเราจริงๆ
(มยองแร)
"มยอง" ที่แปลว่า "รุ่งโรจน์" กับ "แร" ที่แปลว่า "อนาคต" ขอรับ
ข้าคิดชื่อนี้ให้เพื่อที่เขาจะได้ มีอนาคตอันรุ่งโรจน์รออยู่
มีชื่อที่มีความหมายดี เช่นนี้อยู่ด้วยหรือ
พระองค์ทรงมี พระมหากรุณาธิคุณจริงๆ เจ้าค่ะ
คือว่า ข้าขอลองอุ้มลูก ของพวกท่านได้หรือไม่ขอรับ
ได้สิเจ้าคะ
องค์รัชทายาทประทานชื่อ "มยองแร" ให้เจ้าแล้วนะ
มยองแร
เหมาะกับเจ้ามากทีเดียว
ขันทีโกอย่างนั้นหรือ
- ใต้เท้า - เจ้ามาทำอะไรที่นี่กัน
- องค์ชายทรงส่งเจ้ามาหรือ - ไม่ใช่ขอรับ
ข้ากำลังกลับมาจากยอกยอง
องค์ชายมีรับสั่งให้ข้านำข้าวของ ไปส่งให้แม่และเด็กคู่นั้นขอรับ
แต่พระองค์ไม่ได้ส่งข้ามา เพราะไม่ไว้ใจท่านหรอกนะขอรับ
อันที่จริง ข้าอยากขอบคุณท่านน่ะขอรับ
วันนี้ข้าดีใจนักที่บังเอิญพบท่าน
หากคืนนั้น ท่านไม่ยอมรับฟังข้า
เด็กทารกคนนั้นก็คงตายไปแล้ว
คนที่ช่วยชีวิตเด็กคนนั้นไว้ ก็คือเจ้า
ไม่ใช่ข้าไม่ใช่หรือ
ไม่ใช่ขอรับ ท่านต่างหากที่ช่วยชีวิตเขาไว้
ตัวข้าเพียงลำพังคงทำไม่สำเร็จ
ท่านเองก็ไปหาพวกเขาใช่ไหมขอรับ
ข้าคิดว่าท่านเป็นบุคคล ที่มีจิตใจกว้างขวางมากจริงๆ
ท่านไม่ลืมเรื่องของพวกเขา และยังดูแลพวกเขาอีก
องค์รัชทายาทก็ทรงทำแบบเดียวกัน
ข้าเพียงแค่มาตรวจสอบให้แน่ใจ ว่าพวกทหารไม่ได้พลาดอะไรไป
แต่ข้าก็ไม่เจอหลักฐานอะไรเพิ่มเติม
จริงสิ ข้าพบสิ่งนี้บนลานหินน่ะขอรับ
(จดหมายตอบรับการสู่ขอ)
ของข้าเองแหละ
ข้าคงทำตกระหว่างหาหลักฐานน่ะ
มันคือจดหมายตอบรับการสู่ขอ
จากตระกูลเจ้าสาวใช่ไหมขอรับ
เจ้ารออะไรอยู่หรือ
มีคำสู่ขอมาจากฮันยางน่ะเจ้าค่ะ
ตอนนี้ท่านพ่อ กำลังเขียนจดหมายตอบกลับอยู่
ดีใจหรือเปล่า
หากท่านพ่อส่งจดหมายตอบรับ ไปให้ว่าที่สามีของข้า
และเขาคนนั้นนำไป แจ้งความจำนงต่อหน้าศาล
ข้าก็เหมือนว่า ได้แต่งงานแล้วใช่หรือไม่
เจ้าดีใจถึงเพียงนั้นเชียว
เจ้าค่ะ
ในเมื่อเราได้รับ จดหมายตอบรับคำสู่ขอมาแล้ว
ก็หมายความว่าทั้งสองฝ่าย ได้ตกลงปลงใจกัน
กระหม่อมจึงขอประกาศ ว่าบุตรชายของกระหม่อม
ฮันซองอน และบุตรสาวของใต้เท้ามิน มินแจอี
จะแต่งงาน เป็นทองแผ่นเดียวกันพ่ะย่ะค่ะ
ท่านยังคงรอนางอยู่หรือขอรับ
หากนางกลับมา ท่านจะ…
นางตายไปแล้ว
นางได้ทำความผิดร้ายแรง
และนำความอัปยศมาให้ข้า
ข้าจะยังรอนางได้อย่างไร
เช่นนั้นเหตุใดจึงยังพก จดหมายตอบรับคำสู่ขออยู่ล่ะขอรับ
เจ้าจะทำอะไรต่อไป จะลองเดินตรวจสอบรอบๆ หรือ
อ๋อ…
ขอรับ ข้าขอเวลาสักครู่
พบอะไรน่าสงสัยหรือเปล่า
ไม่พบเลยขอรับใต้เท้า
เพียงแต่ว่าในกระถางธูปนี้ มีกลีบดอกไม้อยู่
แทนที่จะเป็นเศษธูป ซึ่งมันแปลกขอรับ
เขาคงใจสลายน่าดูสินะ
ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะยังพก จดหมายตอบรับคำสู่ขอไว้
หรือว่าเขาจะยังรอข้าอยู่กันนะ
เขาเชื่อในตัวข้าหรือเปล่า
(จดหมายตอบรับการสู่ขอ)
ท่านยังคงรอนางอยู่หรือขอรับ
ใต้เท้า
- มีอะไร - ข้าได้รับสาส์นจากแกซองขอรับ
เศษผ้าที่เราพบในถ้ำ
มาจากชุดกระโปรง ที่ตระกูลใต้เท้ามินซื้อไปขอรับ
คนที่ขายผ้าไหม ให้ตระกูลมินตรวจสอบให้แล้ว
ว่าแล้วเชียว นางยังมีชีวิตอยู่จริงๆ ด้วย
นางคงเปลี่ยนเสื้อผ้า
แล้วแอบหนีออกมาจากที่นั่น
แต่มีเรื่องหนึ่ง ที่แปลกประหลาดนักขอรับ
ชู้รักของคุณหนูมิน…
- เจอตัวมันแล้วหรือ - เจอแล้วขอรับ
แล้วเรื่องมันเป็นมาอย่างไร
ว่าอย่างไรนะ
ที่เจ้าพูดมาเมื่อสักครู่
ชู้รักที่ว่า…
ตายแล้วงั้นหรือ
เขาฆ่าตัวตายขอรับ
เขาเขียนจดหมายลาตายไว้
แล้วแขวนคอตาย หน้าเรือนของพระอาจารย์มิน
ราชองครักษ์ขององค์รัชทายาท เอาจดหมายลาตายไปแล้วขอรับ
หมายความว่าอย่างไร ทำไมเขาถึงเอามันไป
องค์รัชทายาทมีรับสั่งขอรับ
เหตุใดพระองค์จึงมีรับสั่ง ให้เอาจดหมายลาตายของเขาไป
จากคำให้การ ของราชองครักษ์ที่ไปแกซอง
ชิมยองเป็นชู้รักของคุณหนูมินแจอี อย่างแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ
ไม่ใช่ข่าวลือลวงๆ แต่อย่างใด
เป็นไปไม่ได้
ชู้รักงั้นหรือ
นางสวมหมวกเขียวให้ข้า
ลอบคบหากับผู้อื่นจริงหรือ
ถึงแจอียอดรัก
หม่อมฉันกับเขา เป็นเหมือนพี่น้องท้องเดียวกัน
เรื่องเป็นชู้รักกันนั้น มันโกหกทั้งเพเพคะ
หม่อมฉันไม่ได้ทดสอบพระองค์ ด้วยข่าวลือที่กำลังแพร่อยู่นะเพคะ
หากพระองค์ไม่ได้ส่งจดหมายลับไปจริงๆ
หม่อมฉันจะรู้เรื่องจดหมายภูตผี ได้อย่างไรเล่าเพคะ
ทุกอย่างที่นางเอ่ยกับเรา เป็นเพียงคำหลอกลวงอย่างนั้นหรือ
ไปพาตัวโกซุนดลมาให้ข้า
อะไรนะพ่ะย่ะค่ะ เหตุใดจึงทรงอยาก ให้กระหม่อมพาตัวเขามา
ไปพาเขามา
พาตัวเขามาหาข้าเดี๋ยวนี้
พระองค์มีรับสั่งให้เอาจดหมายลาตาย ของเขาไปเพื่ออะไรกัน
ไม่ได้ยินที่ข้าสั่งหรืออย่างไรกัน
ไปพาตัวโกซุนดลมาที่นี่เดี๋ยวนี้!
(วัยเยาว์ที่ผลิบาน)
อย่าไว้ใจใครทั้งสิ้น
ข้าจะไม่เชื่อ คำพูดของเจ้าแม้แต่คำเดียว
ละทิ้งความเห็นอกเห็นใจไปเสีย
หากยังปล่อย ให้อารมณ์ส่วนพระองค์ครอบงำ
พระองค์ทรงรักษา ตำแหน่งไว้ไม่ได้หรอกพ่ะย่ะค่ะ
ลากคอเขาออกไปเสีย
เรื่องวันนั้นที่ข้าจำไม่ได้ มันคืออะไรกันแน่
เรายังไม่รู้ที่อยู่ ของคุณหนูมินแจอีอยู่ดี
แต่คดีนั้น…
ข้าพึ่งพาเจ้า
เพราะข้าเฝ้ารอเจ้ามานานเหลือเกิน