PARK HYUNG-SIK
JEON SO-NEE
PYO YE-JIN
YUN JONG-SEOK
LEE TAE-SEON
NAMUMUKADKAD NATING KABATAAN
KATHANG-ISIP ANG DRAMANG ITO
LAHAT NG KARAKTER, ORGANISASYON,
LOKASYON, INSIDENTE, AT RELIHIYON AY KATHANG-ISIP
MGA EKSENANG MAY HAYOP
AY GINAWA PARA MAGING PROPS AT VISUAL EFFECT
Loko ka.
Salbahe ka.
Isa kang kabute!
Nakakainis ka!
Kausap ko ang sarili ko.
'Di ko naman gustong manakit ng iba.
Naiinis lang ako kaya
kinakausap ko ang sarili ko dito sa lawa.
Baka nasaktan ang lawa.
Hindi naman nakakarinig ang lawa.
Pasensiya na't nagsalita ako ng masama.
Baka nasaktan kita.
Magpapaalam na ako.
Tingin mo ba naging malupit ako?
Ano sa tingin mo, loko?
Oo, Kamahalan.
Naging malupit ka sa akin.
Pero alam ko kung saan ka nanggagaling.
Nagtiwala ka sa'kin at kinuhang eunuch
at salamat dahil nakapagpahinga ako
sa pagtakas kahit sandali.
At nagpakita ka ng sinseridad
at nagbahagi ng sikreto mo.
Nagsabi ka ng sikreto na baka
wala pang nakakaalam sa matagal na panahon,
kaya tingin mo pinagtaksilan ka.
Naiintindihan ko.
Siguro ay nasaktan ka.
Noong binasa mo ang sulat ni Sim Yeong
baka naisip mong kasinungalingan ang mga sinabi ko
at 'di ka naniniwalang inosente ako.
Baka pinagsisihan mo na ang isang tao
na lumabag sa moral na prinsipyo
ay naging malapit sa'yo.
Pero…
"Kapag walang tiwala hindi tayo makakatayo."
'Yon ang sinabi ni Confucius.
Para makatayo ang bansa,
pagkain, kawal at tiwala ay kailangan.
Kung may iiwanan ka,
ang unang dapat iwanan ay mga kawal, tapos ang pagkain,
pero huwag mong aalisin ang tiwala.
'Yon ang paraan para maprotektahan ang bansa.
'Yon ang sinabi ni Confucius.
Pagprotekta sa bansa at sa tao ay pareho lang.
Paanong mabubuhay ang tao kung walang tiwala?
'Di ba?
Tinuturuan mo ba ako? Subukan mong magdahilan na lang.
Akala ko hindi ka interesado sa sasabihin ko.
'Di na makapagsasalita ang patay, paano ako magdadahilan sa taong patay na?
Pero kung makikinig ka
matapos mo akong palayasin kagabi,
may gusto akong sabihin.
Bul-sil-gi-chin.
Hindi dapat mawala ng magaling na Hari
ang mga taong malapit sa kanya.
Magpapaalam na ako.
Tama ka.
Sinabi kong may tiwala ako sa'yo, ginawa ko sana.
Kahit iba ang sinabi mo kaysa sa sinabi ng mga kawal
na pumunta sa Gaeseong,
Hindi dapat kita pinalayas
nang wala kang ibang pupuntahan.
Sabi mo nga, loko ako.
Paumanhin.
Pumunta ako sa Manyeondang para sabihin sa'yo 'yun.
Ngayon
saan mo dadalhin ang mga upuan na 'yan?
Puwede ba akong bumalik sa Silangang Palasyo?
Puwede ba akong magtrabaho ulit sa Silangang Palasyo?
Hangga't 'di ko sinusunog ang liham,
sa akin siya at poprotektahan ko siya.
Mukhang
-'di magandang ideya. -Ano?
Narinig ko ang sinabi mo tungkol sa'kin.
Sinabi mo ang nakakakilabot na bagay na hindi ko sasabihin.
Paano ko hahayaang magtrabaho sa'kin ang ganoon?
Puwede mo bang buksan ang aklatan?
Hindi puwede.
Mukhang masaya ka sa Manyeondang.
Halata namang may pupuntahan ka,
kaya 'wag ka nang tumapak sa Silangang Palasyo o sa aklatan.
Naintindihan ba?
EPISODE 8
Tapos na.
Naku.
Ayaw mo ba, Kamahalan?
Makaluma ang make-up na 'to.
Tumanda ako ng sampung taon.
Magdala ka ng panghilamos.
Sige, Kamahalan.
Maganda ka.
Ikaw ang magmake-up.
-Ako, Kamahalan? -Oo.
Magiging pinakamaganda ako ngayon.
Hindi 'yon mangyayari dahil lang gusto mo.
Sinabi kong dalhan mo ako ng panghilamos.
Sige, Kamahalan.
Hoy.
Kayong dalawa. Sumunod kayo sa'kin.
Ilipat ang mga kagamitan sa laruan ng polo.
Sige, sir.
Ngayon ang araw.
Ang kawal ng Departamento ng Digmaan
at tagabantay ng Prinsipe ay maglalaro ng polo.
Kanino ka pupusta?
Departamento ng Digmaan. Limang nyangs.
Siyempre dapat lang.
Iikot si Pinunong Seksyon Han sa mga kabayo.
Ayan. Maayos na.
Halika na.
Saan?
Naku…
Sandali…
Bago magkaproblema sa braso ang Kamahalan, muntik na silang manalo.
Magaling maglaro ang Kamahalan?
Dati.
Tensiyonado ang laban dati.
Laging magkalapit ang laban sa pagitan
ng Kamahalan at ni Pinunong Seksyon Han.
'Di na ngayon. Mananalo ang Departamento ng Digmaan.
Isang taon na rin noong huli siyang naglaro.
Si Pinunong Han.
Pinunong Seksyon Han! Pinunong Seksyon Han!
Nagbihis ka ba
para kay Pinunong Seksyon Han?
Mananalo tayo ngayon.
Kanino ka pumusta?
-Departamento ng Digmaan. -Sa tagabantay.
Ang Kamahalan!
Asul ang Departamento ng Digmaan, 'di pula.
Kanino ka pumusta?
Departamento ng Digmaan.
Ingatan mo ang dignidad mo, Kamahalan.
Nakatayo lang ako dito dahil sa dignidad ko.
Kung 'di dahil doon, tumakbo na ako kay Pinunong Han dati pa.
'Di mo nakikitang nahihirapan ako?
Ilipat ang goalpost doon.
Nandito na ang Prinsipeng Tagapagmana.
Kamahalan.
Sino'ng gusto mong manalo?
-Ano? -Dahil nagtatrabaho ka sa Palasyo,
sila ba ang gusto mong manalo?
'Di na ako nagtatrabaho sa Palasyo.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Pinalayas ako ng Kamahalan,
kaya Departamento ng Digmaan ang gusto kong manalo.
Pumusta ako ng tatlong nyang sa koponan mo.
Gagawin kong siyam ang tatlong nyang mo.
Gagastusin mo ba ng ganoon ang pera mo?
Pumusta ka ng tatlong nyang kahit maliit ang sahod ng eunuch?
Ano naman? Mananalo sila.
Maglalaro ka ba talaga?
Ayos ka lang ba, Kamahalan?
'Wag mo akong alalahanin, panaluhin natin.
Dapat alam mong wala akong plano
na matalo ngayon.
KUMILOS AYON SA PLANO
'Di ba dapat nasa laban siya ng polo ngayon?
Sigurado akong pumuslit siya.
-Uminom tayo mamaya. -Sige.
Malapit na ang interogasyon.
Tapusin mo na ang nais ng Diyos.
Kamatayan para sa bagong mundo.
Tatapusin ko ang misyon ng pantas na Diyos.
Kumain kayo.
Salamat.
Kumain ka, Master.
'Di mo dapat tinatawag na "Master" ang manlalakbay.
Kalokohan 'yon, Batang Master.
Ano'ng sinasabi mo?
Tinuruan mo ako ng pinaka-importanteng bagay.
Kung 'di kita nakilala sa pasukan ng libingan
para na akong buhay na patay
na nagbabasa ng libro maghapon.
Kumain ka.
Mananatili ka ba sa Hanyang?
Nandito ka.
Ayos lang ba ang mga bata?
Maayos sila.
Nag-aalala ako't baka naistorbo kita.
'Pag umalis ka, bibigyan kita ng pera para sa bigas.
Matakaw na sila ngayon.
Nagpapatira ka na ulit ng batang walang bahay?
Bibigyan kita ng pera para sa dalawang sako ng bigas.
Salamat.
Master! Nandiyan ka pala.
Hinihintay kita sa Manyeondang.
'Di mo pa siya nakilala, ano? Siya ang sinasanay ko.
Sinasanay ko, siya ang master ko.
-Bumati ka. -Hello.
Master ka niya?
Paano mo siya nakilala?
Nabangga ko siya sa kalye.
'Di ko alam na magkikita tayo ulit.
Nakakatawa ang mga relasyon gaya noon.
Tama.
Kumusta na ang isda?
Isda?
'Di mo alam?
May isda siya sa boteng 'yan.
Talaga?
Paano kayo nagkakilala?
Sinasanay ko.
Sabihin mo kung bakit mo ako hinanap.
Narinig kong alam niya ang dahilan ng pagkamatay 'pag tiningnan ang bangkay.
Nagkalat ang sabi-sabi sa Joseon at 'yon
alam ko na siya ang hinahanap ko at determinado akong mahanap siya.
Kaya malayo pa ang pinanggalingan ko mahanap lang siya.
'Yan na ngayon ang sinanay mo
na si Kim Myeong-jin.
Ipinagmamalaki mo ba ako?
Tama.
Magsasanay tayo ng pagsusulat ngayon, 'di ba?
Maghanda ng pinsel at papel.
Sigurado akong nakita ko na siya dati.
-Sino? -'Yung Master mo.
Parang matagal ko na siyang nakita.
Naglilibot siya sa Joseon na parang bahay niya.
Natural lang na mabangga mo siya minsan.
-Ganoon ba? -Kunin mo na lang ang pinsel at papel.
Sige.
-Kung gusto mo pa, pumunta ka lang. -Salamat.
Nakita ko siya sa Gaeseong.
Ano?
'Yung batong tinta ko. Binili ni ina 'yon.
Saan siya nagpunta?
'Yung master ng Master ko.
Kaaalis niya lang. Bakit?
Saan siya nagpunta?
Nakita ko lang na binigyan siya ng bigas ni Batang Master Yeong Yeong.
Baka wala siyang alam masyado sa kanya.
Tinakot mo ako!
Sinabi kong maghanda ka sa pagsusulat.
'Di ka puwedeng umalis ng ganoon. Ayaw mo bang mag-aral?
Hinahanap ko ang master mo.
Sigurado akong nakita ko na siya at may itatanong sana ako.
'Di niya sinasabi kung kailan siya darating, kaya 'di ko alam,
pero babalik siya. Tanungin mo siya…
-Layuan mo ako? -Ano?
Ano'ng problema?
Layuan mo ako. Bilis!
Ano 'yun?
Ano'ng nangyari sa'yo?
Baka nagkamali ako.
Akala mo anak siya Ministro ng mga Tauhan?
Kaya ba presko kang umasta?
Umasta?
Ipinanganak na presko si Myeong-jin.
Tara na.
Sige.
'Di maganda ang kahihinatnan ng kasal na 'to.
Hindi maganda ang pakiramdam ko rito.
Si Hwan ba 'yon?
Ano? Maglalaro rin si Hwan?
Dahil maglalaro siya, mananalo sila panigurado.
Dapat manalo ang Departamento ng Digmaan.
Sa tagabantay ng Prinsipe sana ako pumusta.
Tagabantay! Makinig kayo.
Gagawa tayo ng bagong kasaysayan sa laban ngayon.
Mga kawal! Makinig kayo!
Mananalo tayo sa laban ngayon tulad noong nakaraan!
Galingan n'yo Departamento ng Digmaan! Galingan n'yo Departamento ng Digmaan!
-Galingan n'yo Departamento ng Digmaan! -Galingan n'yo Departamento ng Digmaan!
Departamento ng Digmaan!
Tiningnan niya ako!
Departamento ng Digmaan!
Tagabantay! Tagabantay ng Prinsipe!
Bibigyan ko ng kapayapaan ang pamilya ko para makabalik sa katipan ko.
Galingan n'yo Departamento ng Digmaan!
Galingan n'yo Departamento ng Digmaan! Laban!
Panalo Departamento ng Digmaan! Panalo Departamento ng Digmaan!
'Yung isang 'yon…
Galingan n'yo Departamento ng Digmaan! Panalo!
Galingan n'yo Departamento ng Digmaan!
Tagabantay! Tagabantay ng Prinsipe!
Tagabantay ng Prinsipe!
Galingan n'yo Departamento ng Digmaan!
Baka dahil matagal na siyang 'di naglaro, pero ginagalingan ni Hwan.
Nagpapa-ubaya si Pinunong Han sa kalaban
sa laban ng polo.
Ano kayang nangyayari.
Dahil ba sa akin?
'Yun din ba ang iniisip mo?
'Di ganoon ang iniisip ko, Kamahalan.
Anunsyo.
Kasalukuyang tabla,
kung sino ang makakapuntos ang siyang mananalo sa laro.
Magaling ka pa rin kahit 'di naglaro ng halos isang taon.
Magaling ka rin.
Ginawa namin ang makakaya namin, pero 'di sapat para talunin ka.
Pero ano bang mangyayari kapag natalo kita?
Sana ay maalala mo
ang sinseridad ko, Kamahalan.
-Kamahalan. -Pinunong Seksyon Han.
Paumanhin at nadismaya kita…
Hindi, hindi.
Hindi mo ako nadismaya.
'Di ko alam na maganda pala ang larong polo.
Paanong mahinahon kang nakasakay sa kabayo?
'Di mo makokontrol ang kabayong ganoon kabilis
dahil lang gusto mo.
Pero para kang lumilipad sa laruan ng polo
na parang isa kayo ng kabayo.
Ang guwapo mo nang tumakbo ka
sa goalpost nang hindi sumusuko
kahit na
atakihin ka ng kapatid ko.
Akala ko tumigil ang puso ko.
Ganoon ba.
Nakakalungkot naman.
Nawalan ka ng nyang kasi talo ang Departamento ng Digmaan.
Tatandaan ko ang pagiging arogante mo kanina.
'Di na ako magtitimpi.
Salamat, Kamahalan.
Dismayado ako. Nasa panig ka pa rin ng Prinsipe Hwan kahit pinalayas ka na.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Sinisigaw mo ang pangalan ko, pero nakatitig ka sa Kamahalan.
Ganoon ba?
'Di ko alam kung paano nangyari 'yon.
Baka nabaliw na ako.
Sa susunod
titingnan ko na kung sino talaga ang gusto mong manalo.
Ang bait niya.
-Master ni Master Kim Myeong-jin? -Yes.
At sigurado kang nakita mo siya sa Gaeseong?
Nakita ko lang na binigyan siya ng bigas ni Batang Master Yeong,
baka 'di niya kilala si Batang Master Yeong.
Tama.
Paano niya malalaman na nakagawa si Yeong ng ganoon?
Tatanungin ko siya, 'pag nagkita kami ulit.
Paano kung malaman niya ang tungkol sa'yo?
-Ay. -Tumatakas tayo
at naglathala sila ng chusoeryeong.
Nagbihis ako ng eunuch dahil ayaw kong isipin ng mga taong kakaiba ako.
Kailangan nating mag-ingat.
Tama. Kailangan nating mag-ingat.
Sun-dol, pumunta kang aklatan…
Kamahalan, gusto mo ba akong kumuha ng libro sa aklatan?
Hindi. Wala 'yon.
Gusto kong manalo ang Departamento ng Digmaan.
Pumusta akong tatlong nyang sa koponan mo.
Ano naman? Mananalo sila.
Nasa panig ka pa rin ng Prinsipe kahit pinalayas ka.
Sinisigaw mo ang pangalan ko,
pero nakatitig ka sa Kamahalan.
Ang angas niya.
HUMANDA NA SA PAG-UWI
Bakit 'di mo ako ginising? Bakit ka mag-isa rito?
Kagigising ko lang din.
-Malalagyan mo ba ng tubig ang banga? -Ang banga? Wala na agad laman?
May kasama 'tong ibang sangkap at langis…
-Masasabi mo ba ang langis na ginamit? -Wala na ang amoy.
Subukan mong amuyin ulit.
Ah, ito!
May nabalitaan akong gumagamit nito sa paggawa ng insenso.
Kanino mo narinig?
Sa ama ko. Nagtrabaho siya sa Bulwagan ng Insenso. Tinuruan niya ako.
Patay na siya.
Pupunta ka ba sa ibang tindahan?
Ang ama niya ang pinuno sa Bulwagan ng Insenso.
Walang nakaaalam ng insenso kaysa sa kanya
sa buong Joseon.
-Layuan mo ako. -Ano na naman?
-Lumayo ka! -Ano'ng nangyayari?
Baka siya ang anak ng Ministro ng mga Tauhan.
Gusto niyang makita si Master Kim.
Ikaw ba ang pangatlong anak ng Punong Ministro?
Oo. Ako 'yon.
Ako ang pangatlong anak ng Ministro ng mga Tauhan.
Hihingi sana ako ng pabor kahit 'di karaniwang kaugalian.
Sabi ko nga.
Sabihin mo. Ayos lang kahit 'di karaniwang kaugalian.
Kaya hindi kita gusto.
Noong narinig ko ang pamilya mo at pamilya ko na nag-uusap sa kasal,
parang binagsakan ako ng langit.
Kasal na ang dalawang kapatid mo
at ang sabi-sabi tungkol sa'yo…
Anong sabi-sabi ang tinutukoy mo?
Ah, ito?
Hindi 'to kamay ng tao.
-'Wag… -Sa unggoy…
Ilayo mo 'yan sa'kin!
Wala akong paki kung kamay ng tao 'yan o sa hayop.
Kahit pa gawa 'yan sa kahoy,
'di mababago ang katotohanang ikaw ay 'di karapat-dapat na lalaki sa Joseon.
'Di karapat-dapat na lalaki?
Kamahalan. Paano mo nasasabi 'yan? Nasasaktan ang damdamin ko.
Maaaring anak ka ng punong ministro, pero alam ng lahat ang kahahantungan mo.
'Di ka makapapasa sa pagsusulit na sibil at magiging pinakamababang opisyal,
pero hindi ka magiging ministro.
Pero ayaw kong maging ministro
lalo na ang mababang opisyal.
Hindi.
Ako ay babaeng may ambisyon.
Pangarap kong ikasal sa ministro ng Anim na Kawanihan.
Kaya kailangan kong pigilan mo ang kasal na 'to.
Naniniwala akong gagawin mo.
Hoy!
Walang kuwenta ang anak ng Ministro ng mga Tauhan.
Pangit ang tipo niyang lalaki.
Master, 'wag mo siyang intindihin. May iba pang babae.
Para sa'kin, ikaw
ang pinaka-karapat-dapat na lalaki saJoseon.
Ako ang una sa pila.
Hindi, nakatayo na ako sa pila.
Nauna ako rito.
Hindi, nauna ako rito.
Mamili ka na lang sa'min.
Nasa pila kami.
Bakit? 'Di mo ba kami gusto?
-Ano'ng problema? -Baliw ka ba?
Nabaliw ka na ba?
Lalaki ka.
At si Eunuch Go…
Parang 'di ka naman lalaki!
Mas ayos pa kung isumpa mo'ko.
Nandito na ang Kamahalan.
Itaas mo ang ulo mo.
Ang liham ng multo.
Ikaw ang pinuno ng Opisina ng Shamanismo at ikaw dapat
ang nagnanais ng kaligayahan ng maharlikang pamilya,
pero pumatay ka ng tao,
tinakot ang mga tao
at gumawa ng gulo sa bansa.
Umaamin ka ba sa kasalanan mo?
Alam naming 'di ka nag-iisa.
Sino'ng kasama mo sa krimen na 'to
at ano ang layunin mo?
Siya ang pinuno ng Opisina ng Shamanismo?
Tumahimik ka.
Mapapahamak tayo 'pag nalaman ni Ana at ni Hwan.
Magsalita ka!
Magsasalita ka ba
matapos naming baliin ang buto mo?
Pahirapan siya hanggang sa magsalita!
Punong Ministro.
Pumatay ka ng mga inosenteng tao.
'Di mo lang sila pinatay, umukit ka pa ng letra sa katawan nila
"Song, Ga, Myeol."
May letra ka pa sigurong
pinaplanong iukit sa pang-apat na katawan.
Ano ang letrang 'yon?
Tinanong ko kung ano'ng letra na 'yon at ano ang layunin mo.
Kapag umamin ka kung bakit mo
ginawa ang ganoong krimen,
bubuhayin kita.
Tingin mo ba magmamakaawa akong mabuhay?
Gusto mong malaman ang huling letra?
-Parol ng kahilingan… -Parol ng kahilingan 'yon.
Bakit ang laki ng parol ng kahilingan?
Ano'ng sabi dito?
Ang huling letra na pinaplano kong iukit
ay "Lee."
"Lee."
"Lee" bilang puno ng sirwelas?
Ano'ng gagawin niya sa puno ng sirwelas?
"Song, Ga, Myeol, Lee."
Ang letra ng kaso ng Cardinal Point.
Pamilya Song ang magdadala ng pagkawasak sa puno ng sirwelas.
-'Di 'yon pagkawasak ng pamilya ng Song… -Pero pagkawasak ng pamilya Lee.
Ito ay para sa maharlikang pamilya,
kaya tandaan mo ang bawat salitang sasabihin ko.
Multo ako at itong liham ay para kay Lee Hwan,
kaya tandaan mo ang sasabihin ko.
Ang unang pangungusap sa liham ng multo.
ANG KAKAIBA AY BAWAT HIBLA NG BUHOK
NI SIM YEONG AY PUMUTI
At naalala kong nakita ko ng malinaw
ang nasusunog na peony sa kusina.
Magkakonekta ang bawat kaso.
Ano bang…
Naku.
Ano…
Nakabalik na ako.
Ako si Song at bumalik ako para sa mga inosenteng tao sa Byeokcheon
na pinatay.
Naging multo man ako,
pero nakaupo pa rin sa trono ang kaluluwa ko.
Wawasakin ng pamilya Song ang pamilya Lee
at magiging hari!
-Byeokcheon. -Pamilya Song ng Byeokcheon.
Ano'ng sinabi mo?
Pamilya Song ng Byeokcheon?
Kailangan siyang hiwain at patayin!
Ang lakas ng loob mong sabihin ang multo sa Kamahalan!
Nagsasalita ang pamilya Song, kaya dapat makinig ang pamilya Lee.
Hihilahin kita at pupunitin ko ang mga biyas mo.
Walang kahit isang patak ng dugo mo
ang matitira sa Joseon.
Pamilya Lee? Tayo ba ang tinutukoy niya?
'Di lang tayo.
Si Ama at Hwan… Lahat ng maharlika ay kabilang sa pamilya Lee.
Nagsimula na ang sumpa.
Sisiguraduhin ko 'yon!
Masisira ang pamilya Lee.
Walang mapupuntahan ang mga kaluluwa nila
at habang buhay na magpapagala-gala!
Kamahalan, 'di mo kailangang makinig sa kanya.
Parusahan siya ng kamatayan
at pigilan siya sa pagsasalita.
Kamahalan.
Ang lakas ng loob mong hamakin ang maharlikang pamilya sa pagsumpa sa'min?
Ano'ng magagawa sa pagsunod sa batas at pag-uutos nito?
Puputol-putulin kita dito ngayon.
Inukit ko ang kalooban ng Diyos sa buhay na tao
kaya kumpleto na ang kalooban niya.
Ayos ka lang?
Ano ba.
Makikiraan.
Master. Mauuna na ako!
Nandito na si Prinsipe Myeong-ahn at Prinsesa Ha-yeon.
Ano'ng sabi ko? Matapang lang ang puwedeng manood noon.
Ay naku.
Narinig mo ba ang sumpa niya?
Sisirain ng pamilya Song ang pamilya Lee
at uupo sa trono ang pamilya Song.
Kamahalan!
Puno ng sirwelas 'yun.
Tulad ng sinabi ng babaylan.
Isang puno ng sirwelas.
Tumawag ng bombero!
Ano 'yan? Ano'ng nangyayari?
Tinamaan ng kidlat ng pamilya song ang sirwelas.
Nagpunta kami sa interogasyon.
Ang huling letra ay "puno ng sirwelas."
Sisirain ng pamilya Song ang pamilya Lee.
At ang pamilya Song ang magiging hari.
Sisirain tayo ng pamilya Song.
Lahat tayo ay parte ng pamilya Lee.
Tulad ng puno ng sirwelas.
Master!
Ayos ka lang?
Ano sa tingin mo?
Dugo.
Ayos lang ako. Habulin mo siya.
Pasensiya na.
Tingnan ang kaliwang braso niya.
Ang dahilan ng salarin sa pag-ukit ng letra kahit mapanganib na mahuli siya
ay ang motibo ng mga pagpatay.
Sariwa ang dugo, inukit niya siguro sa kulungan.
Inalay niya ang sarili niya
para makumpleto ang sumpa.
-May nakakaalam ba sa ahas na 'to? -Isang gloydius saxatilis.
Alam ko ang ahas na 'yan.
Ang mensahero na pinadala ko kay Master Min at palaso na tumama sa'kin…
Nakikita ko ulit sila ngayon dito.
Pinunong Han, alamin mo kung sino ang nagbantay
sa kulungan.
Siguradong may nagbigay sa kanya ng patalim at ahas.
Sige, Kamahalan.
-Alisin n'yo na ang katawan. -Sige, sir.
Puting buhok.
Talulot ng peony
at gloydius saxatilis.
Ang mensahero at ang may lason na palaso…
Lahat ay parehong mga tao.
Si Min Jae-yi at ako
ay nahulog sa parehong patibong.
-Ayos ka lang? -Oo.
Bakit pinadala ang mga bombero?
Ano'ng gagawin namin?
Nagiging totoo ang sumpa.
Tinamaan ng kidlat ang puno ng sirwelas.
Nasusunog ang puno ng sirwelas.
'Di namamatay ang apoy kahit binuhusan namin ng tubig.
-Siguro ito na ang sumpa. -Tumahimik ka.
Tubig pa!
Dalhin mo dito si Sun-dol.
Ano?
Dalhin mo dito si Sun-dol.
NAMUMUKADKAD NATING KABATAAN
Bakit ka nagpapadala sa mga sinabi ng brutal na kriminal?
Hinikayat at hinamak niya ang pamilya?
Ipaliwanag mo 'to ngayon!
Sigurado ka ba na siya 'yun?
Pinapanood niya ba ako?
Bakit niya isusumpa ang maharlikang pamilya?
Utos ng Kamahalan?
'Wag mag-aksaya kahit isang segundo.
Papatunayan ko na inosente siya.
Kamahalan, ano ba…
Walang kasalanan ang hihigit pa kaysa sa pagtataksil.