(พัคฮยองชิก)
(จอนโซนี)
(พโยเยจิน)
(ยุนจงซอก)
(อีแทซอน)
(วัยเยาว์ที่ผลิบาน)
(ละครเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องแต่ง)
(ตัวละคร องค์กร สถานที่ เหตุการณ์)
(และศาสนาในเรื่อง เป็นเพียงการสมมติเท่านั้น)
(ฉากที่มีสัตว์ร่วมแสดง)
(ถ่ายทำโดยอาศัย อุปกรณ์ประกอบและใช้เทคนิคพิเศษ)
เจ้าคนสับปลับกลับกลอกเอ๊ย
คนชั่วช้าสามานย์
จะด่าว่าโง่เยี่ยงควายก็ยังสงสารควาย
ไปตายเสียไป
หม่อมฉันพูดกับตัวเองน่ะเพคะ
ไม่ได้เจาะจง ว่าร้ายให้ผู้ใดเจ็บช้ำน้ำใจ
หม่อมฉันเพียงอัดอั้นตันใจ
จนต้องพูดกับตัวเอง ต่อหน้าทะเลสาบก็เท่านั้นเพคะ
เช่นนั้นทะเลสาบคงเจ็บช้ำน้ำใจน่าดู
ทะเลสาบไม่ได้มีหูเสียหน่อย…
ขอโทษที่สบถใส่เจ้านะ เจ้าทะเลสาบ
เจ้าคงเจ็บช้ำน้ำใจน่าดู
เช่นนั้นหม่อมฉันขอตัวก่อนเพคะ
คิดว่าข้าเข้มงวดกับเจ้าแล้วหรือ
เช่นนี้ไม่เรียกเข้มงวด จะให้เรียกว่าอย่างไรอีก คนบัดซบ
เพคะ พระองค์ทรงเข้มงวดมาก
หม่อมฉันคงคิดเป็นอื่นไม่ได้
แต่หม่อมฉันก็เข้าใจ ว่าเหตุใดจึงทรงเป็นเช่นนั้น
พระองค์ทรงเชื่อใจหม่อมฉัน และให้หม่อมฉันได้อยู่ที่นี่
ในฐานะขันที หม่อมฉันจึงไม่ต้อง
หนีหัวซุกหัวซุนอีกต่อไป แม้ว่าจะแค่ชั่วคราวก็ตามที
และพระองค์ยังทรงแสดง ความจริงใจกับหม่อมฉัน
เล่าความลับของพระองค์ให้ฟัง
พระองค์ทรงยอมเล่าความลับ ที่เป็นเรื่องที่พระองค์
คงไม่อาจบอกผู้ใดมานานแสนนาน
จึงทรงรู้สึกว่าถูกทรยศ
หม่อมฉันเข้าใจเพคะ
พระองค์ทรงเจ็บช้ำน้ำใจ
ยามที่ได้อ่านจดหมายลาตายของชิมยอง
พระองค์คงคิดว่าทุกอย่าง ที่หม่อมฉันกล่าวเป็นเพียงคำโกหก
และไม่อาจทำใจเชื่อได้ลง ว่าหม่อมฉันบริสุทธิ์
พระองค์คงรู้สึกเสียใจที่ปล่อยให้
ผู้กระทำผิดหลักศีลธรรมอันดีงาม
อยู่ใกล้ตัวถึงเพียงนี้
อย่างไรก็ตาม…
"หากไร้ซึ่งความไว้เนื้อเชื่อใจ มนุษย์ไม่อาจมีชีวิตรอดได้"
ขงจื๊อได้กล่าวไว้เช่นนี้เพคะ
เขากล่าวว่า การที่ประเทศหนึ่งจะคงอยู่ได้นั้น
จำเป็นต้องมีอาหาร กำลังทหาร และความไว้เนื้อเชื่อใจ
หากต้องสละสิ่งใดไป
สิ่งแรกที่ควรทิ้งไปคือกำลังทหาร จากนั้นจึงจะเป็นอาหาร
แต่ความไว้เนื้อเชื่อใจนั้น เป็นสิ่งที่ไม่ควรละทิ้งเป็นอันขาด
มันเป็นสิ่งเดียว ที่จะช่วยรักษาประเทศไว้ได้
ทั้งหมดนี้ คือสิ่งที่ขงจื๊อได้กล่าวไว้เพคะ
การปกป้องประเทศ กับการปกป้องราษฎรคือสิ่งเดียวกัน
มนุษย์เราจะมีชีวิตอยู่โดยไร้ซึ่ง ความไว้เนื้อเชื่อใจได้อย่างไร
ไม่คิดเช่นนั้นหรือ
นี่เจ้าสอนข้าอยู่หรือ คิดข้อแก้ตัวมาเสียยังดีกว่า
พระองค์ตรัสว่าจะไม่เชื่อคำพูด ของหม่อมฉันอีกแล้วไม่ใช่หรือ
ในเมื่อคนตายพูดไม่ได้
หม่อมฉันจะคิดหาข้อแก้ตัว แทนคนที่ตายไปแล้วได้อย่างไร
แต่หากพระองค์ยินดีจะรับฟังหม่อมฉัน
หลังจากไล่หม่อมฉันออกมาเมื่อคืน
หม่อมฉันก็มี สิ่งที่อยากจะทูลอยู่พอดีเพคะ
บุลชิลกิชิน
ผู้ใดจะเป็นกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่ได้
ผู้นั้นต้องไม่เสียบุคคล ที่ใกล้ชิดสนิทสนมไป
เช่นนั้นหม่อมฉันขอตัวเพคะ
ที่เจ้าพูดมานั้นถูกต้องแล้ว
ข้าได้บอกไปว่าข้าเชื่อใจเจ้า เช่นนั้นข้าก็ควรทำตามคำพูดของตน
แม้ว่าทหารที่ถูกส่ง ไปยังแกซองจะรายงาน
ตรงข้ามกับสิ่งที่เจ้าพูดก็ตาม
ข้าก็ไม่ควรไล่เจ้า ออกไปจากวังตะวันออก
ยามที่เจ้าไม่มีที่ให้ไป
ข้าเป็นคนสับปลับกลับกลอก ดังที่เจ้าว่าจริงๆ
ข้าต้องขอโทษด้วย
ข้าไปที่มันยอนดัง ก็เพื่อจะบอกเจ้าเช่นนี้แหละ
ว่าแต่
เจ้าจะขนเก้าอี้พวกนั้นไปที่ใดหรือ
เช่นนั้นหม่อมฉันก็กลับไป ที่วังตะวันออกได้ใช่ไหมเพคะ
หม่อมฉันเริ่มกลับไป ทำงานที่นั่นได้แล้วใช่หรือไม่
ตราบใดที่กระหม่อม ยังไม่เผาจดหมายตอบรับคำสู่ขอ
นางก็จะยังเป็นคนของกระหม่อม ที่กระหม่อมต้องปกป้องพ่ะย่ะค่ะ
ข้าคิดว่า
- คงไม่เหมาะสมเท่าไร - เอ๊ะ
ข้าได้ยินสิ่งที่เจ้าเอ่ยถึงข้าแล้ว
มันช่างร้ายกาจเกินกว่าที่ข้า จะนำมาพูดซ้ำอีกรอบได้
จะปล่อยให้คนเช่นนั้น มาทำงานให้ข้าได้อย่างไร
เช่นนั้น ทรงเปิดห้องหนังสือ ให้หม่อมฉันอีกครั้งได้หรือไม่
เรื่องนั้นก็ไม่ได้
ที่มันยอนดังเจ้าดูจะอยู่สุขสบายดี จึงได้นินทาว่าร้ายข้าเสียสนุกปาก
บัดนี้เจ้ามีที่ให้ไปแล้วนี่
เช่นนั้นอย่าเฉียดไปใกล้วังตะวันออก และห้องหนังสืออีกเป็นอันขาด
เข้าใจหรือไม่
(ตอนที่ 8)
เสร็จแล้วเพคะ
โอ๊ย…
ไม่ถูกใจหรือเพคะองค์หญิง
แต่งหน้าแบบนี้ดูแก่ไป
ข้าเหมือนอายุเพิ่มขึ้นมาสิบปีเลย
เอาน้ำมาให้ข้าล้างหน้าที
เพคะ
เจ้าหน้าตาสะสวยดีนี่
มาแต่งหน้าให้ข้าซิ
- หม่อมฉันหรือเพคะ - อือ
วันนี้ข้าจะต้อง เป็นสตรีที่งดงามที่สุด
เกรงว่าเพียงแค่ใจประสงค์ ก็ไม่อาจเป็นจริงได้นะเพคะ
ข้าบอกให้เอาน้ำ มาให้ข้าล้างหน้าอย่างไรเล่า
เพคะ
เดี๋ยว
เจ้าสองคน ตามข้ามา
ขนอุปกรณ์ไปที่ลานตีคลีเสีย
ขอรับ
วันนี้แล้วสินะ
วันนี้แหละที่ทหารจากกรมการศึก
กับองครักษ์ขององค์รัชทายาท จะแข่งขี่ม้าตีคลีกัน
เจ้าพนันข้างไหน
ข้างกรมการศึกขอรับ ข้าพนันไว้ห้ายาง
เจ้าคิดถูกแล้วล่ะ
หัวหน้าหน่วยฮัน ต้องขี่ม้าทำคะแนนได้ฉิวแน่นอน
ดีมาก ต้องแต่งเช่นนี้แหละ
เราไปกันเถิด
ไปที่ใดเพคะ
โธ่…
เดี๋ยวเพคะ
ก่อนที่องค์รัชทายาทจะได้รับบาดเจ็บ ฝั่งพระองค์มีโอกาสชนะสูงกว่า
องค์รัชทายาทก็เล่นเก่งหรือ
ก็เคยเล่นเก่งน่ะสิ
แหม การแข่งขันสมัยนั้น ทำให้ลุ้นแทบลืมหายใจเชียว
องค์ชายรัชทายาทกับหัวหน้าหน่วยฮัน
มักทำคะแนนได้สูสีกันเสมอ
แต่ตอนนี้ไม่เป็นเช่นนั้นแล้ว กรมการศึกจะชนะแน่นอน
พระองค์ไม่ได้เล่นมาตั้งหนึ่งปีแล้ว
เจอแล้วหัวหน้าหน่วยฮัน
หัวหน้าหน่วยฮันๆ หัวหน้าหน่วยฮัน
องค์หญิง ทรงแต่งองค์ทรงเครื่อง
เพื่อมาหา หัวหน้าหน่วยฮันหรอกหรือเพคะ
วันนี้ต้องชนะให้ได้
พนันข้างไหน
- กรมการศึก - หน่วยองครักษ์รัชทายาท
องค์หญิงเสด็จ
วันนี้กรมการศึก อยู่ฝั่งน้ำเงิน ไม่ใช่ฝั่งแดงสินะ
เจ้าพนันข้างไหน
กรมการศึกขอรับ
องค์หญิง โปรดสำรวมกิริยาท่าทางหน่อยเพคะ
ข้าก็ยอมยืนอยู่ข้างบนนี้แล้วอย่างไร
หากไม่ได้สำรวม ข้าคงวิ่งลงไป หาหัวหน้าหน่วยฮันตั้งนมนานแล้ว
ไม่เห็นหรือว่าข้าพยายามอยู่
ยกประตูไปทางโน้นเสีย
องค์ชายรัชทายาทเสด็จ
องค์ชาย
เจ้าคิดว่าฝ่ายใดจะชนะ
- อะไรนะขอรับ - ในเมื่อเจ้าทำงานที่วังตะวันออก
คงจะเอาใจช่วยฝั่งนั้นสินะ
ข้าไม่ได้ทำงาน ที่วังตะวันออกแล้วขอรับ
หมายความว่าอย่างไร
องค์รัชทายาททรงไล่ข้าออกมา
วันนี้ข้าจึงจะเอาใจช่วย ฝั่งกรมการศึกขอรับ
ข้าลงเงินพนันข้างฝ่ายท่าน ไปสามยางเชียวนะ
เช่นนั้นข้าจะทำให้สามยาง ของเจ้ากลายเป็นเก้ายางก็แล้วกัน
ใช้เงินสิ้นเปลือง โดยใช่เหตุเช่นนั้นจะดีหรือ
ค่าตอบแทนของขันทีก็ไม่ได้มากมาย เจ้ากลับลงพนันฝ่ายเขาไปตั้งสามยาง
แล้วอย่างไรหรือพ่ะย่ะค่ะ อย่างไรเสียพวกเขาก็จะชนะอยู่ดี
พระองค์จะทรงลงเล่นจริงหรือ
ไม่เป็นไรแน่หรือพ่ะย่ะค่ะ
ไม่ต้องห่วงข้า แล้วคว้าชัยชนะมาให้ได้ก็พอ
ขอให้เจ้ารู้ไว้ว่าวันนี้ข้าไม่คิด…
เป็นฝ่ายพ่ายแพ้
(ดำเนินการตามแผน)
ว่าแต่วันนี้เขา ไม่ต้องไปแข่งขี่ม้าตีคลีหรอกหรือ
คงแอบหนีออกมานั่นแหละ
- ไว้เราไปดื่มกันดีกว่า - ได้
อีกไม่นานจะเริ่มการไต่สวนแล้ว
จงทำตามประสงค์ของเทพเจ้าเสีย
ถวายความตายแด่โลกใบใหม่
ข้าจะทำภารกิจที่เทพเจ้าผู้รู้แจ้ง มอบหมายมาให้สำเร็จให้จงได้
กินเถิด
ขอบคุณขอรับ
ท่านอาจารย์ เชิญขอรับ
ท่านอย่าเรียกคนพเนจรคนนี้ ว่า "ท่านอาจารย์" เลยขอรับ
มันไม่เหมาะสมเอาเสียเลย คุณชาย
จะไม่เหมาะสมได้อย่างไร
ท่านสอนบทเรียน ที่สำคัญที่สุดในชีวิตให้แก่ข้า
หากไม่ได้พบกับท่าน ใกล้ทางเข้าสุสานในวันนั้น
ข้าคงเหมือนคนที่ตายทั้งเป็น
เอาแต่นั่งอ่านตำราทั้งวัน
กินเถิด
ท่านอาจารย์จะอยู่ ที่ฮันยางนี่ต่อไปหรือ
มาแล้วหรือขอรับ
เด็กๆ สบายดีกันหรือไม่
สบายดีขอรับ
ข้ากังวลเหลือเกิน ว่าอาจสร้างความเดือดร้อนให้ท่าน
หากท่านจะไปเมื่อไหร่ รับเงินไว้ ซื้อข้าวสักกระสอบด้วยนะเจ้าคะ
เด็กวัยกำลังโตจะกินเยอะ
ท่านอาจารย์รับเด็กไร้บ้าน มาเลี้ยงอีกแล้วหรือ
เช่นนั้นข้าจะร่วมลงขัน ซื้อข้าวสอบกระสอบไปเลยขอรับ
ขอบคุณมากขอรับ
ท่านอาจารย์ มาอยู่ที่นี่นี่เอง
ข้าหลงรอท่านอยู่ที่มันยอนดังเสียนาน
ท่านอาจารย์ ยังไม่เคยเจอเขา ใช่หรือไม่ขอรับ ลูกศิษย์ของข้าเอง
ศิษย์ข้า ท่านนี้คืออาจารย์ของข้าเอง
- ทักทายท่านสิ - สวัสดีขอรับ
ท่านคือท่านอาจารย์ ของท่านอาจารย์หรอกหรือ
ไปรู้จักกันตั้งแต่ตอนไหนหรือ
ข้าบังเอิญเดินชนเขา ระหว่างทางน่ะขอรับ
ไม่นึกเลยว่าจะได้เจอกันอีก
ชะตาฟ้าลิขิตมักเล่นตลก กับคนเราเช่นนี้แหละ
ขอรับ
เจ้าปลาเมื่อวันนั้น เป็นอย่างไรบ้างขอรับ
ปลาหรือ
ท่านไม่รู้หรอกหรือ
ท่านตาเลี้ยงปลาไว้ ในน้ำเต้าใบนั้นน่ะขอรับ
งั้นหรอกหรือ
แล้วพวกท่านทั้งสอง มารู้จักกันได้อย่างไรหรือ
ศิษย์ข้า
เล่าให้ท่านอาจารย์ฟังซิ ว่าเจ้ามาตามหาข้าเพราะเหตุใด
ข้าได้ยินมาว่า เขาสามารถรู้สาเหตุการตาย
ได้ทันทีที่เห็นศพน่ะขอรับ
ผู้คนทั่วโชซอนต่างพากัน ร่ำลือถึงฝีมือของท่านอาจารย์
ข้าจึงรู้ได้ว่าเขาคือคนที่ตามหา และข้าก็ตั้งใจจะหาเขาให้พบ
ข้าจึงดั้นด้อมาไกล เพื่อพบหน้าท่านอาจารย์ขอรับ
ลูกศิษย์ของท่านอาจารย์ อย่างไรเล่าขอรับ
ข้า คิมมยองจินคนนี้
ท่านภูมิใจไหมขอรับ
เอาเถิด
วันนี้เราจะฝึกเขียนอักษรกันสินะ
เตรียมแปรงกับกระดาษเสีย
ข้ามั่นใจว่าต้องเคยเจอเขามาก่อนแน่ๆ
- หมายถึงใครหรือ - ท่านอาจารย์ของท่านน่ะขอรับ
ข้ามีความรู้สึกว่าเคย เห็นหน้าเขามาก่อนเมื่อนานมาแล้ว
อาจเป็นเพราะว่า เขามักเดินทางไปทั่วโชซอนกระมัง
ไม่แปลกที่เจ้าจะเคยเจอเขาสักหนสองหน
- เป็นเช่นนั้นหรอกหรือ - เอาแปรงกับกระดาษมาสักที
ขอรับ
หากไม่พอก็แวะมาได้ทุกเมื่อนะขอรับ
ขอบคุณขอรับ
ข้าเคยเห็นเขาที่แกซองนี่เอง
อะไรกัน
หินหมึกข้า ท่านแม่ซื้อให้ข้าเสียด้วย
ท่านตาไปไหนแล้วหรือขอรับ
ท่านอาจารย์ของท่านอาจารย์ข้าน่ะ
เขาเพิ่งไปเลย มีอะไรหรือ
เขาไปไหนแล้ว
แต่หากลองนึกดูให้ดี…
ข้าเพียงแต่เห็นท่านยอง เอาข้าวให้เขาเท่านั้น
ท่านตาคนนั้นคงไม่ได้ รู้อะไรนักหรอกกระมัง
ตกใจหมด
ข้าบอกให้เจ้าเตรียม ฝึกเขียนอักษรไม่ใช่หรือ
วิ่งหนีออกมาเช่นนี้ได้อย่างไร ไม่อยากเรียนถึงเพียงนั้นเชียวหรือ
อันที่จริงข้ารีบออกมาตามหา ท่านอาจารย์ของท่านอาจารย์น่ะขอรับ
ข้าแน่ใจแล้วว่าเคยเห็นเขามาก่อน ข้ามีเรื่องอยากถามเขาสักหน่อย
ท่านอาจารย์ไม่เคยบอกวันเวลาที่จะมา หรือไป ข้าจึงบอกเจ้าไม่ได้เช่นกัน
แต่สักวันเขา จะกลับมาแน่นอน ไว้เจ้าค่อย…
- ไปอยู่ไกลๆ ข้า - เอ๊ะ
เป็นอะไรหรือ
ถอยไปอยู่ห่างๆ ข้าไว้ เร็วเข้าสิ
ทำไมล่ะขอรับ
ท่านอาจารย์ทำท่าอะไรหรือขอรับ
ข้าคงจำผิด…
ท่านนึกว่านางคือบุตรสาว ของเสนาบดีกรมมหาดไทยหรือ
ถึงได้ทำท่าทาง วางมาดเช่นนั้นสินะขอรับ
ทำท่าทำทางอะไรกัน
มยองจินมีมาด มากพออยู่แล้วต่างหากเล่า
กลับ
ขอรับ
การแต่งงานครั้งนี้ คงไม่รุ่งเสียแล้วกระมัง
ข้าสังหรณ์ใจไม่ดีเลยจริงๆ
นั่นมันเสด็จพี่ฮวานนี่
อ้าว เสด็จพี่ฮวานจะลงเล่นด้วยหรือ
หากเสด็จพี่ฮวานลงเล่นเช่นนี้ ฝ่ายของเขาต้องชนะแน่
กรมการศึกต่างหาก ที่จะชนะ ต้องชนะแน่ๆ
รู้เช่นนี้พนันข้างหน่วยองครักษ์ก็ดี
องครักษ์ของข้า จงฟังให้ดี
ในการแข่งขันวันนี้ เราจะเขียนประวัติศาสตร์หน้าใหม่กัน
ทหารของข้า ฟังให้ดี
ชัยชนะในการแข่งขันวันนี้ จะเป็นของเราเช่นเดิมแน่
กรมการศึกบุกเข้าไป
กรมการศึกบุกเข้าไปๆ
กรมการศึกบุกเข้าไป
กรมการศึกบุกเข้าไปๆ
กรมการศึกๆๆ
เขามองมาทางข้าด้วย
กรมการศึกๆๆ
องครักษ์รัชทายาท หน่วยองครักษ์ๆๆ
หม่อมฉันอยากให้ครอบครัวไปสู่สุคติ
และตัวหม่อมฉันเอง ก็จะได้กลับไปหาคู่หมั้นเพคะ
กรมการศึกบุกเข้าไปๆๆ
กรมการศึกบุกเข้าไป กรมการศึกสู้เขา
กรมการศึกต้องชนะ
มันน่านัก…
กรมการศึกบุกเข้าไป กรมการศึกต้องชนะ
กรมการศึกบุกเข้าไปๆๆ
องครักษ์รัชทายาท หน่วยองครักษ์ๆๆ
หน่วยองครักษ์ๆๆ
กรมการศึกบุกเข้าไปๆๆ
เสด็จพี่ฮวานห่างหายจากการเล่นไปนาน แต่ดูท่าครานี้เขาทุ่มสุดตัวจริงๆ นะ
ปกติแล้วหัวหน้าหน่วยฮัน มักออมมือให้คู่ต่อสู้
ในการแข่งขี่ม้าตีคลีเพคะ
แต่ครั้งนี้ดูแปลกไปนัก
หรือว่าจะเป็นเพราะข้ากันนะ
เจ้าก็คิดเหมือนข้าใช่หรือไม่
ไม่เพคะองค์หญิง หม่อมฉันไม่คิดเช่นนั้นเพคะ
โปรดฟัง
ขณะนี้ทั้งสองฝ่ายมีคะแนนเสมอกัน
หากฝ่ายใดทำคะแนนได้ก่อน ฝ่ายนั้นจะชนะการแข่งขันครั้งนี้
แม้จะรามือไปกว่าหนึ่งปี
พระองค์ยังฝีมือไม่ตกเลยนะพ่ะย่ะค่ะ
เจ้าเองก็ใช้ได้ทีเดียว
เราทุกคนต่างทุ่มสุดตัว ก็ยังไม่อาจเอาชนะพระองค์ได้
แต่หากกระหม่อมชนะพระองค์แล้วอย่างไร
กระหม่อมหวังเพียงว่า พระองค์จะทรงระลึกถึง
ความจริงใจของกระหม่อมนะพ่ะย่ะค่ะ
- องค์หญิง - ท่านหัวหน้าหน่วย
ขอประทานอภัย ที่กระหม่อมทำให้ทรงผิดหวัง…
เงยหน้าเถิด
ข้าไม่ได้ผิดหวังเลย
ข้าไม่นึกมาก่อนว่า กีฬาขี่ม้าตีคลีจะมีเสน่ห์เพียงนี้
ทั้งที่อยู่บนหลังม้า ท่านรักษาสมาธิไว้ได้อย่างไร
การควบคุมม้าให้วิ่งเร็วเช่นนั้น
ไม่ได้ทำได้ง่ายๆ ไม่ใช่หรือ
แต่ท่านกลับควบม้าวิ่งฉิวไปทั่วลาน
ราวกับเป็นหนึ่งเดียวกับมัน
ยามท่านควบม้าตีคลีเพื่อให้เข้าประตู
อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยย่อท้อ
ไม่ว่าเสด็จพี่ของข้า จะบุกโจมตีมากเพียงใดก็ตาม
ยามนั้นช่างเป็นภาพที่งดงามมากจริงๆ
ข้านึกว่าหัวใจจะหยุดเต้นเสียแล้ว
พ่ะย่ะค่ะ…
น่าเสียดายนะ
เจ้าต้องเสียสามยางไป เพราะกรมการศึกพ่ายแพ้เสียได้
ข้าจะจดจำพฤติกรรมโอหัง ของเจ้าในวันนี้ให้ขึ้นใจ
อย่าคิดว่าข้าจะทน
ขอบคุณขอรับใต้เท้า
ข้าผิดหวังนัก ทั้งที่ถูกไล่ออกมา เจ้าก็ยังอยู่ข้างองค์รัชทายาทอีก
หมายความว่าอย่างไร
ปากเจ้าตะโกนชื่อข้า ตาเจ้ากลับมอง แต่องค์ชายรัชทายาทเสียอย่างนั้น
เป็นเช่นนั้นหรอกหรือขอรับ
ข้าก็ไม่รู้ว่า มันเป็นเช่นนั้นไปได้อย่างไร
ข้าคงวิกลจริตไปแล้ว
คราวหน้าคราวหลัว
ข้าจะคอยจับตาดูว่าเจ้า…
เอาใจช่วยฝ่ายไหนกันแน่
เขาช่างแสนดีจริงๆ
ท่านอาจารย์ของคุณชายคิมหรือ
เจ้าค่ะ
เจ้าแน่ใจแล้วหรือ ว่าเห็นเขาที่แกซองจริงๆ
ข้าเพียงแต่เห็นท่านยอง แบ่งข้าวให้เขาก็เท่านั้น
เขาอาจไม่ได้ รู้จักมักจี่กันก็ได้เจ้าค่ะ
ใช่
เขาจะไปรู้ได้อย่างไรว่ายอง ทำเรื่องพรรค์นั้นไปเพราะเหตุใด
หากข้าบังเอิญเจอเขาอีก ข้าจะถามให้นะเจ้าคะ
ช้าก่อน หากเขารู้เรื่องเจ้าเข้าเล่า
- เอ้อ… - เรากำลังหลบหนีทางการ
ไหนจะคำสั่งชูซเวรยองอีก
ในเมื่อข้าปลอมตัวเป็นขันทีอยู่ ข้าจึงต้องเดินอ้อมไกลเพื่อมาที่นี่
ชาวบ้านจะได้ไม่คิดว่าข้าประหลาด
เราต้องระมัดระวังตัวกันหน่อยนะ
คุณหนูพูดถูกเจ้าค่ะ เราต้องระวังตัวเข้าไว้
ซุนดล ไปที่ห้องหนังสือ…
องค์ชาย ให้กระหม่อมไปเอาหนังสือ จากห้องหนังสือให้หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ
ไม่ล่ะ ไม่ต้องแล้ว
วันนี้ข้าจึงจะเอาใจช่วย ฝั่งกรมการศึกขอรับ
ข้าลงเงินพนันข้างฝ่ายท่าน ไปสามยางเชียวนะ
แล้วอย่างไรหรือพ่ะย่ะค่ะ อย่างไรเสียพวกเขาก็จะชนะอยู่ดี
ทั้งที่ถูกไล่ออกมา เจ้าก็ยังอยู่ข้างองค์รัชทายาทอีก
ปากเจ้าตะโกนชื่อข้า ตาเจ้ากลับมอง
แต่องค์ชายรัชทายาทเสียอย่างนั้น
เขาก็ดูดีทีเดียว
(เตรียมกลับบ้าน)
เหตุใดไม่ปลุกข้าเล่า แล้วมาอยู่ข้างนอกนี่คนเดียวอีก
ข้าก็เพิ่งตื่นเหมือนกันแหละ
เติมน้ำใส่โอ่งทีได้ไหม
เติมน้ำใส่โอ่งหรือ น้ำหมดแล้วหรือ
ส่วนผสมจะมีหลายอย่างแล้วก็น้ำมัน…
บอกได้หรือไม่ว่าเป็นน้ำมันอะไร
กลิ่นมันจางไปหมดแล้ว
ลองดมอีกทีซิขอรับ
กลิ่นนี้มัน…
ข้าเคยได้ยินมาว่า มีคนใช้วิธีนี้ทำธูปอยู่
ได้ยินจากใครหรือขอรับ
ท่านพ่อข้าเคยทำงานในห้องเครื่องหอม เขาคือคนที่ถ่ายทอดวิชาให้ข้า
แต่เขาเสียไปแล้วขอรับ
ท่านจะไปร้านอื่นอีกหรือไม่ขอรับ
บิดาของเขา เคยเป็นหัวหน้าห้องเครื่องหอม
ทั่วทั้งโชซอนไม่มีใครรู้เรื่องธูป
ดีไปกว่าเขาอีกแล้ว
- ถอยไปห่างๆ ข้า - อะไรอีกเล่าขอรับ
- ไปไป๊ - อะไรของเขา
นางคงเป็นบุตรสาว ของเสนาบดีกรมมหาดไทย
นางอยากเห็นหน้าค่าตา ท่านอาจารย์คิมน่ะเจ้าค่ะ
ท่านคือบุตรชายคนที่สาม ของท่านอัครมหาเสนาบดีใช่หรือไม่
ขอรับ ข้าคนนี้นี่แหละ
ข้าเป็นบุตรสาวคนที่สาม ของเสนาบดีกรมมหาดไทยเจ้าค่ะ
ข้ามาขอให้ท่านช่วยอะไรบางอย่าง แม้มันจะไม่ถูกต้องตามมารยาทก็ตาม
ข้าก็คาดการณ์ไว้แล้วขอรับ
ว่ามาได้เลยขอรับ แม้ไม่ถูกต้องตามมารยาท ข้าก็รับได้
ข้าไม่ชอบท่านเพราะเหตุนี้แหละ
ตอนที่ข้าได้ยินว่า ตระกูลของท่านกับตระกูลของข้า
กำลังหารือเรื่องการแต่งงาน
ข้ารู้สึกเหมือนฟ้าถล่ม
ท่านพี่ทั้งสองคนของท่าน เป็นฝั่งเป็นฝาไปแล้ว
ขณะที่ท่านมีข่าวลือว่า…
ข่าวลือเกี่ยวกับข้า เป็นอย่างไรหรือขอรับ
สิ่งนี้หรือ
มันไม่ใช่มือของมนุษย์หรอกขอรับ
- อย่าพูด… - ของลิง…
เอามันไปไกลๆ
ข้าไม่สนใจหรอกว่า มันจะเป็นมือของมนุษย์หรือสัตว์
ต่อให้มันจะเป็นไม้ ที่แกะสลักเป็นรูปมือ
ก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงความจริงที่ว่า ท่านด้อยคุณสมบัติที่สุดในโชซอน
"ด้อยคุณสมบัติที่สุด" งั้นหรือ…
คุณหนู ท่านพูดจาเช่นนั้นได้อย่างไร ข้าฟังแล้วเจ็บปวดใจนัก
ท่านเป็นบุตรชาย ของท่านอัครมหาเสนาบดีแล้วอย่างไร
ในเมื่อใครๆ ต่างก็รู้ดี ว่าท่านไร้อนาคต
อย่างท่านคงไม่มีวันสอบราชการผ่าน
และแม้จะผ่าน ท่านก็คงเป็น ได้แค่ข้าราชการยศต้อยต่ำ
ไม่มีวันได้ขึ้น เป็นเสนาบดีอย่างใครเขา
แต่ไม่ว่าจะตำแหน่งเสนาบดี หรือข้าราชการยศต้อยต่ำ
ข้าก็ไม่อยากเป็นสักอย่างขอรับ
เช่นนั้นยิ่งใช้ไม่ได้
ข้าเป็นสตรีผู้มีความทะเยอทะยาน
ความฝันของข้าคือได้แต่งงาน กับหนึ่งในเสนาบดีทั้งหกกรม
ด้วยเหตุนี้ ข้าต้องขอให้ท่าน ช่วยยกเลิกการแต่งงานครั้งนี้ด้วย
หวังว่าท่านจะทำเช่นนั้นนะเจ้าคะ
เดี๋ยว
บุตรสาวเสนาบดีกรมมหาดไทย ใช้ไม่ได้เลยนะขอรับ
นางดูบุรุษไม่เป็นเอาเสียเลย
ท่านอาจารย์ อย่าเก็บมาใส่ใจเลยนะขอรับ
สตรีมีอีกมากมายขอรับ
ในสายตาข้า ท่านคือบุรุษ
ผู้มีคุณสมบัติ เปี่ยมล้นที่สุดในโชซอนแล้วขอรับ
ข้าจะต่อแถวรอคนแรกเลยขอรับ
ไม่ได้นะขอรับ ข้าต่อแถวรอก่อนแล้ว
ข้าต่างหากที่มาก่อน
ไม่ใช่ขอรับ ข้ามาก่อน
เช่นนั้นท่านต้องเลือก คนใดคนหนึ่งแล้ว
เราแย่งกันอยู่นะขอรับ
อะไรกัน ท่านไม่ถูกใจพวกเราหรือขอรับ
- พวกเราแย่นักหรือ - เพี้ยนกันไปแล้วหรือ
วิปลาสหรืออย่างไร
เจ้าเป็นบุรุษ
ส่วนขันทีโกก็…
เป็นบุรุษไม่เต็มตัวด้วยซ้ำ
เช่นนี้มันสาปแช่งข้าขัดๆ
ฝ่าบาทเสด็จแล้ว
เจ้าน่ะ เงยหน้าขึ้นเสีย
จดหมายภูตผี…
เจ้าคือหัวหน้าสำนักร่างทรง และหน้าที่ของเจ้าคือการอำนวยอวยพร
ให้ราชวงศ์ของประเทศนี้รุ่งโรจน์
แต่เจ้ากลับสังหารคนบริสุทธิ์
ทำให้ประชาชนต้องอยู่ อย่างอกสั่นขวัญแขวน
และนำความโกลาหลมายังประเทศนี้
เจ้ายอมรับในบาปที่ก่อหรือไม่
เรารู้ว่าเจ้าไม่ได้ลงมือเพียงลำพัง
ใครคือผู้สมรู้ร่วมคิด ในอาชญากรรมอันชั่วช้านี้
และพวกเจ้ามีจุดประสงค์อะไรกันแน่
นางเป็นหัวหน้าสำนักร่างทรงเชียวหรือ
เงียบเสียงหน่อย
หากเสด็จพ่อกับเสด็จพี่รู้เข้า เราจะเดือดร้อนนะ
รีบคายออกมาเสีย
จะยอมปริปากแต่โดยดี
หรือต้องให้เรา หักกระดูกเจ้าเพิ่มเสียก่อน
ทรมานนางจนกว่านางจะยอมพูด
อัครมหาเสนาบดี
เจ้าสังหารคนบริสุทธิ์ไป
และไม่เพียงแต่สังหาร เจ้ายังทำลายศพ ของพวกเขาด้วยการสลักตัวอักษรลงไป
"ซง กา มยอล"
ซึ่งแน่นอนว่าเจ้าย่อม วางแผนจะสลักตัวอักษรอีกตัว
ลงบนศพของเหยื่อรายที่สี่เช่นกัน
มันคือตัวอักษรอะไร
ข้าถามว่ามันคือตัวอักษรอะไร และเจ้าทำไปด้วยเหตุอันใด
หากเจ้ายอมสารภาพแรงจูงใจ
ในการทำความผิดร้ายแรงเช่นนี้
ข้าจะปล่อยให้เจ้ามีชีวิตอยู่ต่อไป
คิดจริงๆ หรือ ว่าข้าจะร้องขอชีวิตกับเจ้า
พวกเจ้าอยากรู้นักสินะ ว่าตัวอักษรตัวสุดท้ายคืออะไร
- โคมขอพร… - นั่นมันโคมขอพรนี่
เหตุใดโคมขอพรลูกนั้นจึงใหญ่นัก
มันเขียนว่าอะไรหรือ
ตัวอักษรตัวสุดท้าย ที่ข้าวางแผนจะสลักลงไป…
ก็คือ "อี"
"อี" งั้นหรือ
"อี" ที่แปลว่าต้นบ๊วยน่ะหรือ
นางต้องการทำสิ่งใดกับต้นบ๊วยกัน
"ซง กา มยอล อี"
ตัวอักษรในคดีจุดทิศหลัก…
ตระกูลซงจะนำพา ความพินาศมาให้ต้นบ๊วย
ไม่ใช่ความพินาศของตระกูลซง…
แต่เป็นความพินาศของตระกูลอี
ข้าขอฝากถึงราชวงศ์ของประเทศนี้
จงจำคำทุกคำให้ขึ้นใจเสีย
ข้าคือภูตผีและจดหมายนี้ ขอมอบให้องค์ชายอีฮวาน
จงจำคำทุกคำให้ขึ้นใจ
ประโยคแรกในจดหมายภูตผี…
(จุดที่แปลกคือเส้นผมทุกเส้น)
(ของชิมยองกลายเป็นสีขาว)
และหม่อมฉันก็จำได้ ว่าตัวเองเห็นดอกโบตั๋นไหม้
อยู่ในครัวด้วย ซึ่งมันปรากฏเป็นภาพชัดเจนเพคะ
ทุกคดีทที่เกิดขึ้น เชื่อมโยงกันทั้งหมด
อะไรน่ะ…
ตายๆๆ
อะไรล่ะนั่น
ข้ากลับมาแล้ว
ข้าคือซงและข้ากลับมาเพื่อแก้แค้น ให้กับชาวบยอกชอนผู้บริสุทธิ์
ที่ถูกสังหารอย่างไม่เป็นธรรม
แม้ข้าจะกลายเป็นภูตผี
แต่วิญญาณของข้าจะนั่งอยู่บนบัลลังก์
ตระกูลซงจะทำลายตระกูลอีให้สิ้นซาก
และจะขึ้นครองบัลลังก์ เป็นกษัตริย์ให้จงได้
- บยอกชอน - ตระกูลซงจากบยอกชอนหรือ
เจ้าว่าอย่างไรนะ
ตระกูลซงจากบยอกชอนเช่นนั้นหรือ
นางสมควรโดนฉีกเป็นชิ้นๆ แล้วประหารเสียพ่ะย่ะค่ะ
กล้าดีอย่างไรถึงพูดจา สามหาวเช่นนั้นต่อหน้าพระพักตร์
ตระกูลซงกำลังพูดอยู่ ตระกูลอีจงฟังให้ดี
ข้าจะถอนรากถอนโคนพวกเจ้า ฉีกแขนฉีกขาพวกเจ้าออกเป็นชิ้นๆ
ในโชซอนจะไม่หลงเหลือ
เลือดของพวกเจ้าอยู่แม้แต่หยดเดียว
ตระกูลอีหรือ นางหมายถึงเราหรือพ่ะย่ะค่ะ
ไม่ใช่แค่เรา
เสด็จพ่อ เสด็จพี่ ทุกคนในราชวงศ์คือตระกูลอี
คำสาปแช่งได้เกิดขึ้นไปแล้ว
ข้าจะทำให้มันเป็นจริงให้จงได้
ตระกูลอีจะแตกเป็นเสี่ยงๆ
วิญญาณของพวกมันจะไร้ที่ไป
และต้องเร่ร่อนบนโลกนี้ไปตลอดกาล
ฝ่าบาท ไม่จำเป็นต้องฟังนางเลยพ่ะย่ะค่ะ
โปรดสั่งประหารนาง
ให้นางหยุดพูดเถิดพ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท
กล้าดีอย่างไร ถึงจาบจ้วงราชวงศ์ด้วยการสาปแช่งเรา
การกระทำต่ำทรามเช่นนี้ ใช้กฎหมายลงโทษก็ยังไม่เพียงพอ
ข้าจะตัดเจ้าเป็นชิ้นๆ ณ ที่นี่และบัดเดี๋ยวนี้
ข้าได้สลักประสงค์ของเทพเจ้า ไว้บนกายหยาบแล้ว
เช่นนั้นประสงค์ของท่าน จึงเสร็จสมบูรณ์แล้ว
เป็นอะไรหรือไม่
โอ๊ยตาย
หลีกทางหน่อย
ท่านอาจารย์ ข้าขอล่วงหน้าไปก่อนนะขอรับ
องค์ชายมยองอัน กับองค์หญิงฮายอนกำลังเสด็จมาเพคะ
ข้าบอกแล้วอย่างไร มีเพียงคน ที่ใจแข็งพอเท่านั้นจึงจะดูได้
ตายแล้ว
เสด็จพี่ไม่ได้ยินที่นางสาปแช่งหรือ
ตระกูลซงจะทำลายตระกูลอี
และจะแย่งชิงบัลลังก์ไปนะพ่ะย่ะค่ะ
พระมเหสี
นั่นมันต้นบ๊วยนี่
เหมือนที่ร่างทรงพูดเลย
เป็นต้นบ๊วยจริงขอรับ
เรียกหน่วยดับเพลิงมา
เป็นอะไรกันหรือ เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่
ต้นบ๊วยถูกอสนีบาต ของตระกูลซงผ่าพ่ะย่ะค่ะเสด็จแม่
เราไปดูการไต่สวนมาเพคะ
ตัวอักษรสุดท้ายคือ "ต้นบ๊วย"
ตระกูลซงจะทำลายตระกูลอี
ตระกูลซง จะแย่งชิงบัลลังก์ไปพ่ะย่ะค่ะ
ตระกูลซงจะทำลายพวกเรา
เพราะพวกเราเป็นส่วนหนึ่งของตระกูลอี
เหมือนต้นบ๊วยต้นนั้น อย่างไรล่ะพ่ะย่ะค่ะ
ท่านอาจารย์
ไม่เป็นไรนะขอรับ
ดูไม่ออกหรืออย่างไร
เลือด…
ไม่เป็นไร รีบตามมันไปเถิด
ขออภัยจริงๆ ขอรับ
ดูแขนซ้ายนางซิ
เหตุผลที่คนร้ายยอมเสี่ยง สลักอักษรบนตัวเหยื่อ
คือแรงจูงใจในการก่อเหตุพ่ะย่ะค่ะ
เลือดยังไม่แห้ง หมายความว่า นางคงสลักตอนอยู่ในคุกพ่ะย่ะค่ะ
เช่นนั้นนางก็สละชีพ
เพื่อให้คำสาปเสร็จสมบูรณ์งั้นหรือ
- มีใครรู้ชนิดงูตัวนี้หรือไม่ - งูมามูชิลายหิน
ข้ารู้จักงูชนิดนี้ดี
คนส่งสาส์นที่ข้าส่งไปหาท่านอาจารย์ กับศรอาบยาพิษที่ยิงใส่ข้า…
ต้องได้มาเจอมันอีกแล้วหรือ
หัวหน้าหน่วยฮันไปสืบดูพวกทหาร
ที่เฝ้ายามหน้าคุกมาที
ต้องมีใครสักคน ลอบนำมีดกับงูมาให้นางเป็นแน่
พ่ะย่ะค่ะ
- ย้ายศพไปเสีย - ขอรับ
เส้นผมสีขาว
กลีบดอกโบตั๋น
งูมามูชิลายหิน
คนส่งสาส์นกับศรอาบยาพิษ…
ทั้งหมดเป็นฝีมือของคนคนเดียวกัน
ข้ากับมินแจอี
ต่างก็ตกหลุมพรางเดียวกันเสียได้
- ไม่เป็นไรนะ - ขอรับ
หน่วยดับเพลิงมาทำอะไรกัน
ทำอย่างไรดีเจ้าคะ
คำสาปกลายเป็นจริงแล้ว
มีต้นบ๊วยต้นนึงถูกฟ้าผ่าเจ้าค่ะ
ตอนนี้ไฟกำลังลุกท่วมเลยเจ้าค่ะ
ไม่ว่าจะสาดน้ำใส่เท่าไหร่ ไฟก็ไม่ยอมดับเลย
ต้องเป็นคำสาปแน่ๆ
หุบปากเสีย
ตักน้ำมาเพิ่มอีก
ไปตามซุนดลมาให้ข้า
เอ๊ะ
พาโกซุนดลมาหาข้า
(วัยเยาว์ที่ผลิบาน)
เหตุใดจึงปล่อยใจไป กับคำพูดของฆาตกรเลือดเย็น
นางจาบจ้วงราชวงศ์เช่นนั้นหรือ
อธิบายมาเดี๋ยวนี้
แน่ใจหรือว่าใช่เขา
เขาจับตาดูข้าอยู่หรือ
นางจะสาปแช่งราชวงศ์ได้อย่างไร
รับสั่งของฝ่าบาทหรือ
อย่าได้พลาดไปแม้แต่วินาทีเดียว
กระหม่อมจะพิสูจน์ ความบริสุทธิ์ให้นางเอง
องค์รัชทายาท นี่พระองค์…
ไม่มีความผิดใด
จะร้ายแรงไปกว่าการกบฏแล้ว