(พัคฮยองชิก)
(จอนโซนี)
(พโยเยจิน)
(ยุนจงซอก)
(อีแทซอน)
(วัยเยาว์ที่ผลิบาน)
(ละครเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องแต่ง)
(ตัวละคร องค์กร สถานที่ เหตุการณ์)
(และศาสนาในเรื่อง เป็นเพียงการสมมติเท่านั้น)
(ฉากที่มีสัตว์ร่วมแสดง)
(ถ่ายทำโดยอาศัย อุปกรณ์ประกอบและใช้เทคนิคพิเศษ)
พวกท่านละเลยเพียงใด จึงปล่อยให้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น
ใครหน้าไหนเป็นผู้เสนอ ให้ข้านำการไต่สวน
กล้าดีอย่างไรจึงทำให้ข้า ต้องทนฟังนังร่างทรงชั่วช้านั่น
พ่นคำสาปแช่งต่ำตมพรรค์นั้น
เป็นท่านใช่หรือไม่ เสนาบดีฝ่ายขวา
ฝ่าบาท โปรดอย่าเก็บเอาคำพูดโสมม ของฆาตกรเลือดเย็นมาใส่พระทัยเลย
พวกมันเป็นเพียง กลุ่มโจรไร้หลักแหล่งเท่านั้น
กลุ่มโจรไร้หลักแหล่งหรือ
ท่านคือผู้ที่จับกุมคนตระกูลซง หัวหน้าของพวกมันเมื่อสิบปีก่อน
จนได้รับที่ดิน และข้าทาสเป็นรางวัลไม่ใช่รึ
เหตุใดจึงยังมีพวกมัน หลงเหลือมาจนถึงบัดนี้ได้
แน่ใจหรือว่าจัดการพวกมันสิ้นซากแล้ว
ไม่เพียงเท่านั้น
พวกท่านทุกคนในที่นี้ ต่างก็มีส่วนได้ส่วนเสีย
หลงลืมหน้าที่ของตนไปแล้วหรืออย่างไร
ทั้งที่พวกท่านได้รับความดีความชอบ และเบี้ยตอบแทนจากหลวงทุกเดือน
กลับมัวทำอะไรกันอยู่!
ประเทศของพวกท่าน ไม่ใช่โชซอนหรือ จึงมัวห่วงแต่ตระกูล
ข้าทราบมาว่าทุกคนในตระกูลโช
ต่างทำงานในหน่วยงาน ของทางการเช่นนั้นสินะ
ได้ข่าวว่าคลังเสบียง ในบุกชอนที่ท่านอาศัยอยู่
ส่งกลิ่นเหม็นเน่าของเนื้อ และปลาออกมาด้วยไม่ใช่หรือ
ท่านมัวทำอะไรอยู่
นอกเหนือไปจาก ตักตวงเงินทองและสั่งสมอำนาจ
บอกข้าซิว่าท่านทำอะไร
ให้ข้า ให้องค์รัชทายาท หรือให้องค์ชายใหญ่บ้าง
ฝ่าบาท พวกกระหม่อม ย่อมเศร้าเสียใจเช่นกัน…
เสนาบดีฝ่ายขวา!
เงียบปากไปเสียเถิด
ข้าไม่อยากได้ยิน คำแก้ตัวใดๆ จากท่านอีก
หากมีผู้ใดก็ตามแพร่งพราย
หรือปล่อยข่าวลือใดๆ เกี่ยวกับเรื่อง ที่เกิดขึ้น ณ การไต่สวนวันนี้ออกไป
มันผู้นั้นจะไม่เพียง ถูกลงโทษขั้นรุนแรงเท่านั้น
แต่ครอบครัวและญาติพี่น้อง จะต้องเดือดร้อนไปด้วยเช่นกัน
พวกกระหม่อม จะปฏิบัติตามรับสั่งพ่ะย่ะค่ะ
ไปตามซุนดลมาให้ข้า
เอ๊ะ
พาโกซุนดลมาหาข้า
หยุด
กล้าดีอย่างไร ถึงริอ่านทำร้ายสหายและลูกศิษย์ข้า
เจ้าหนีไปไหนไม่พ้นแน่
อันตรายนะขอรับ
อย่าตามไปเลย พวกมันมีกันสองคน
(ซง กา มยอล อี)
ต้องไปหารัชทายาท…
เขาถูกไล่ออกมาไม่ใช่หรือ
เจ้าบาดเจ็บที่ใดหรือไม่
ไม่เป็นไรแน่นะ
ขอรับ
พระองค์คงทรงหวาดกลัว
และทรงโดดเดี่ยวมากสินะเพคะ
ใช่ ข้าทั้งหวาดกลัว ทั้งโดดเดี่ยว
คงไม่อาจวางพระทัยได้ เพราะไม่รู้ว่าต้องเผชิญหน้ากับผู้ใด
มนุษย์จะสู้กับภูตผีได้อย่างไร
พวกมันไม่ได้หวังทำลาย องค์ชายรัชทายาทเพียงเท่านั้น
แต่พวกมันพยายามสาปแช่ง ราชวงศ์ทั้งราชวงศ์เลยต่างหาก
เพื่อที่พวกมันจะได้ชิงโชซอนไป
หม่อมฉันเริ่มกลับไป ทำงานที่นั่นได้แล้วใช่หรือไม่
ข้าคิดว่าคงไม่เหมาะสมเท่าไร
แม้ข้าจะเคยกล่าวเช่นนั้นออกไป
แต่บัดนี้ข้า กลับอยากให้เจ้าอยู่ด้วยจริงๆ
หม่อมฉันกำลังไปแล้วเพคะ
หม่อมฉันจะอยู่เคียงข้างพระองค์เอง
ร่างทรงนั่นพูดถึงเรื่องของตระกูลซง
จากบยอกชอนได้อย่างไรกัน
ข้าก็สงสัยเช่นกัน
ไหนจะเรื่องที่ว่า
ฆาตกรคือร่างทรงจากสำนักร่างทรงอีก
ข้าสงสัยนักว่าเหตุใด วิญญาณของซงจึงเลือกสิงนาง
ทั้งที่มันตายไปตั้งแต่สิบปีก่อนแล้ว
แล้วเรื่องต้นบ๊วยในวังล่ะขอรับ
จู่ๆ ฟ้าก็ผ่าลงมาใส่มัน
ตรงกับตอนที่ร่างทรงนั่น พยายามสาปแช่งฝ่าบาทพอดี
ดูอย่างไรก็เป็น คำสาปของภูตผีไม่ใช่หรือ
ดูพูดจาซิ อย่าปากพล่อยจะได้หรือไม่
เราต้องตั้งหน่วยสืบสวนพิเศษ
และรื้อฟื้นคดีบยอกชอนเมื่อสิบปีก่อน ขึ้นมาทำการสืบสวนสอบสวนอีกครั้ง
เช่นนั้นเราก็ต้องทูลขอ ให้ฝ่าบาทรื้อคดีที่ปิดไปแล้วหรือ
ท่านอัครมหาเสนาบดีไม่คิดว่าคดี เมื่อสิบปีก่อนมันน่าสงสัยหรือขอรับ
บัดนี้ฝ่าบาทกำลังจับตา ดูตระกูลโชเป็นพิเศษอยู่
นี่เป็นโอกาสของเราแล้ว
แม้ข้าจะไม่มั่นใจ ว่าเรื่องนี้เป็นฝีมือใคร
แต่ที่แน่ๆ มันเปิดโอกาสให้เรา ทำลายอำนาจของตระกูลโชได้ขอรับ
เอ้าๆๆ
พวกเจ้าทุกคนคงอยากรู้ ว่าสิ่งนี้หมายถึงอะไรสินะ
เช่นนั้นก็ล้อมวงเข้ามา
ความหมายของตัวอักษรในนี้ก็คือ
ตระกูลซงจะทำลายตระกูลอี
เมื่อนำตัวอักษรเหล่านี้มาประกอบกัน มันจะมีความหมายทำนองนั้น
ส่วนใครคือตระกูลซง
ตระกูลซงเป็นตระกูลที่อยู่ในบยอกชอน
เป็นผู้นำของโจรทั้งหลาย
เช่นนั้นตระกูลอีที่ตระกูลซง หมายมั่นจะทำลายคือใครหรือ
ปัดโธ่
ก็องค์กษัตริย์ องค์ชายรัชทายาท องค์ชายใหญ่ องค์หญิง และพระญาติ
บุคคลทั้งหมดทั้งมวลนี้ อยู่ในตระกูลอีอย่างไรเล่า
เช่นนั้นร่างทรงจากสำนักร่างทรงนั่น ก็ถูกวิญญาณคนตระกูลซง
เข้าสิงและออกฆ่าคน เพื่อสาปแช่งราชวงศ์น่ะสิ
ยังมีอีกเรื่อง ก่อนที่ข้าจะมาที่นี่ ข้าบังเอิญได้ยินมาว่า
ต้นบ๊วยต้นหนึ่งในวังมีไฟลุกท่วมด้วย
รู้หรือไม่ว่าตัวอักษรฮันจา ของต้นบ๊วยคืออะไร "อี" อย่างไรเล่า
วิญญาณคนตระกูลซง สำแดงฤทธิ์เดชให้ดูเป็นขวัญตาแล้ว
เป็นเช่นว่า "ข้าจะเผาพวกเจ้าทุกผู้ทุกคน
ให้มอดไหม้ ดั่งต้นบ๊วยต้นนี้" อย่างไรเล่า
ก่อนหน้านี้ก็มีข่าวลือว่า องค์ชายรัชทายาทถูกสาปไม่ใช่หรือ
หรือจะเป็นเรื่องจริง
โอ๊ยๆ ประเทศนี้มันวิบัติอันใดกัน
- เกิดเรื่องในวังหรือ - ขันทีโกไม่ได้อยู่ด้วยหรอกหรือ
เขากลับไปที่วังก่อนแล้วล่ะขอรับ
ที่นี่วุ่นวายกันไปหมด
กระดาษนี่ถูกโปรยลงมาจากฟ้า
ดูสิ
(ซง กา มยอล อี)
เหตุใดต้นบ๊วย จึงติดไฟอยู่เพียงต้นเดียว
ทั้งๆ ที่มีต้นไม้ต้นอื่นตั้งมากมาย
หรือว่าภูตผีจะมีอยู่จริง
และมันก็สั่งให้ฟ้าผ่าต้นบ๊วย
เพื่อแสดงพลังให้ข้า กับคนในตระกูลได้ประจักษ์
เป็นไปไม่ได้เพคะ
ต้องเป็นฝีมือของมนุษย์นี่แหละ
องค์ชาย กลิ่นนี้…
คล้ายกับกลิ่นดินดำที่ใช้กันในแกซอง
เวลาที่ทหารทำการฝึกซ้อมเพคะ
คงจะเป็นกำมะถัน
แต่อย่างไรเสีย หากมีเพียงกำมะถัน ไฟก็ไม่น่าจะเผาไหม้ได้นานเช่นนั้น
พรุ่งนี้หม่อมฉันจะลองไปถาม ท่านอาจารย์มันยอนดังดูเพคะ
เกิดเรื่องอะไรขึ้น
พวกนี้คือทหารที่ทำหน้าที่เฝ้ายาม ร่างทรงจากสำนักร่างทรงขอรับ
พวกเขาเสียชีวิตเมื่อคืน
เปิดศพให้ข้าดู
หม่อมฉันไล่ตาม บุรุษที่เป็นผู้ยิงธนูไปแล้ว
แต่ก็คลาดกับมัน เพราะมีพรรคพวกของมันมาขัดขวางเพคะ
พวกมันมีกี่คนกันแน่
แล้วใครเป็นผู้ออกคำสั่ง…
เรื่องกลีบดอกโบตั๋นเล่า
หม่อมฉันทราบเพียงแค่ว่า มันอาจมาจากอุษาคเนย์เพคะ
ผู้คนแถบนั้นจะนำน้ำมัน มาทากลีบดอกที่ตากแห้งแล้ว
แล้วจึงนำมาเผาเพคะ
อุษาคเนย์…
องค์ชายรัชทายาท หัวหน้าหน่วยฮันมาเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ
เข้ามาได้
บนไหล่และคอของเขามีรอยงูกัด ที่เห็นได้อย่างชัดเจนอยู่พ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมคิดว่า เป็นงูสายพันธุ์เดียวกัน
กับตัวที่กัดร่างทรงในการไต่สวน
มันแปลกมากพ่ะย่ะค่ะ
นอกจากนี้ เรายังพบว่าในคุกที่ขังร่างทรง
มีมีดเปื้อนเลือดอยู่ด้วยพ่ะย่ะค่ะ
นางน่าจะใช้มันสลักตัวอักษร
ดูท่าว่าเราคงไม่มีทาง สืบหาได้สินะว่าใคร
เป็นผู้มอบมีดกับงูให้ร่างทรง
ยังไล่ตามโอมันชิกที่อยู่เบื้องหลัง เหตุการณ์กระดาษคำอธิษฐานอยู่หรือไม่
พ่ะย่ะค่ะ เขามีพี่ชายหนึ่งคน ซึ่งเสียชีวิตไปแล้ว
ส่วนพี่สะใภ้กับหลานอยู่ที่อินชาง เขาจึงไปเยี่ยมเยียนอยู่บ่อยครั้ง
กระหม่อมส่งคน เข้าไปแทรกซึมแถวนั้นแล้ว
หากโอมันชิก พยายามติดต่อกับพี่สะใภ้หรือหลาน
เราจะจับตัวเขาได้ทันทีพ่ะย่ะค่ะ
อย่าให้เขาหลุดมือไปเป็นอันขาด
เขาอาจมีส่วนเกี่ยวข้อง กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
พระมเหสีคงตกใจสินะเพคะ
องค์ชายอยากไปดูการไต่สวน เราสองคนก็เลย…
สิ่งที่เกิดขึ้นไปแล้ว ก็ปล่อยมันไปเถิด
ไม่ใช่ความผิดขององค์หญิงเลย
เป็นอย่างไรบ้าง
พระองค์เพียงเสียขวัญ
หากได้พักผ่อน ก็จะทรงอาการดีขึ้นตามลำดับพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมจะปรุงยา ที่ช่วยให้จิตใจสงบมาให้
ขอบคุณท่านมาก
เสด็จแม่
ตระกูลซงจากบยอกชอนเป็นใครกันแน่หรือ
เสด็จพี่รู้จักหรือไม่
ตอนนี้พักผ่อนก่อนเถิด
- ไว้ดีขึ้นแม่จะ… - ลูกอยากรู้เดี๋ยวนี้
ตระกูลซงยังมีชีวิตอยู่หรือไม่
หรือพวกเขากลายเป็นภูตผีไปแล้ว
การไม่รู้อะไรเลย น่ากลัวยิ่งกว่าพ่ะย่ะค่ะ
นางกำนัลฮันรู้หรือไม่
เมื่อสิบปีก่อน
ในบยอกชอนมีกลุ่มโจร ที่คิดก่อการกบฏอยู่เพคะ
ซงเป็นหัวหน้าของโจรเหล่านั้น
โจรเพียงผู้เดียว จะกลายเป็นวิญญาณร้าย
ที่สาปราชวงศ์ไปได้อย่างไร
เกิดอะไรขึ้นกับเขาหรือ
ท่านเสนาบดีฝ่ายขวา ที่ ณ ขณะนั้นเป็นเจ้ากรมกลาโหม
เดินทางไปปราบปรามพวกมัน ถึงบยอกชอนด้วยตัวท่านเองเพคะ
- ส่วนซงนั้น… - พอแล้ว
เพคะ
ท่านตาปราบปรามพวกมันหรือ
เสด็จแม่ ในเมื่อท่านตา เคยปราบพวกมันมาแล้วหนหนึ่ง
ครานี้ท่านตาก็จะหยุด วิญญาณของซงได้ใช่หรือไม่
ข้าคือซงและข้ากลับมาเพื่อแก้แค้น ให้กับชาวบยอกชอนผู้บริสุทธิ์
ที่ถูกสังหารอย่างไม่เป็นธรรม
แม้ข้าจะกลายเป็นภูตผี
แต่วิญญาณของข้าจะนั่งอยู่บนบัลลังก์
ตระกูลซงจะทำลายตระกูลอีให้สิ้นซาก
และจะขึ้นครองบัลลังก์ เป็นกษัตริย์ให้จงได้
เจ้าโจรชั่วช้า
มันยังไม่ตายอีก ฆ่ายากฆ่าเย็นเสียจริง
มันทั้งเข่นฆ่า ทั้งฉุดพรากเหล่าขุนนาง
สตรี และลูกเล็กเด็กแดง จะมีใครเลวทรามไปกว่านี้
ไม่น่าเชื่อว่าทั้งทหารและร่างทรง
จะถูกงูมามูชิลายหินกัดเหมือนกัน
อ่านเสีย
รายงานการชันสูตรศพชิมยองครั้งที่สอง
นักชันสูตรตรวจสอบจำนวนบาดแผล
และหาบาดแผล ที่ส่งผลให้ถึงแก่ชีวิตแล้ว
แต่นอกจากรอยช้ำที่คอแล้ว เขาก็ไม่มีบาดแผลที่ใดอีก
รอยช้ำดังกล่าวเป็นสีแดงคล้ำ ดวงตาของเขาปิดสนิท
ขณะที่ปากอ้าออก
หากมีคนสังหารเขาก่อน และจัดฉากให้เหมือนเป็นการฆ่าตัวตาย
ลักษณะเหล่านี้จะไม่ปรากฏเพคะ
เป็นการฆ่าตัวตายแน่นอน
และจดหมายลาตายของเขา ก็เป็นลายมือของเขาจริงเช่นกัน
ในเมื่อนักเรียน ที่สำนักขงจื๊อต่างก็เป็นพยานให้
เช่นนั้นมันเป็นการฆ่าตัวตายแน่นอน พวกเขาบอกว่าเขาเอาแต่ค้นหา
อะไรบางอย่างในเรือนของเจ้า หลังจากครอบครัวเจ้าเสียชีวิต
มีสิ่งใดที่เจ้าคิดว่า พอจะเป็นไปได้หรือไม่
ท่อนนี้หมายความว่า…
นี่เป็นสิ่งที่ชิมยองทิ้งไว้ขอรับ
บนพื้นมีจดหมายลาตาย กับกำไลหยกวางอยู่
นำไปเก็บรักษาไว้
แต่เรื่องนี้ ข้าไม่รู้ว่าจะอธิบายว่าอย่างไรดี
เส้นผมของยองกลายเป็นสีขาวหรือ
มันผิดปกติแน่ๆ เพคะ ที่จู่ๆ สีผมก็เปลี่ยนไปเช่นนี้
ตอนที่หม่อมฉันหนีมาจากแกซอง ยองไม่ได้มีผมขาวสักเส้นเลยเพคะ
เจ้าจำได้หรือไม่
ร่างทรงเองก็มีเส้นผมสีขาว
มันหมายความว่าอย่างไรกันแน่
ร่างทรงเคยมาสวดมนต์ที่แกซองเช่นกัน
ทั้งกลีบดอกโบตั๋น
ทั้งเส้นผมสีขาว…
รวมถึงงูมามูชิลายหิน ที่สังหารคนส่งสาส์นและทำข้าบาดเจ็บ
มันต้องเป็นฝีมือของคนคนเดียวกันแน่
ยังมีอีกสิ่งหนึ่ง
จดหมายภูตผี…
ร่างทรงรู้ เรื่องจดหมายภูตผีเช่นเดียวกัน
พระองค์ทรงคิดว่า
กลุ่มโจรบยอกชอนที่หลงเหลืออยู่ คือผู้ที่อยู่เบื้องหลังหรือเพคะ
มีใครอยู่หรือไม่
เร่งฝีเท้าซิ
มีใครอยู่หรือไม่
ให้ข้าลง
ท่านพี่วอนโบ
ดูนี่สิขอรับ
เช่นนี้ต้องมีพวกโจร
ที่เหลือรอดอยู่เป็นแน่
เราจะทำอย่างไรกันดี
นังร่างทรงนั่นต้องเป็น พวกเดียวกับพวกมันแน่ๆ ขอรับ
ยามนางสาปแช่งองค์กษัตริย์นั้น
ไม่ได้หมายความว่าซง…
มันกลับมาจากบยอกชอนจริงหรอกหรือ
ซวยแล้ว มันต้องกลายเป็นวิญญาณอาฆาต
ที่มาพร้อมกับเคียว
แล้วกลับมาปาดคอข้าแน่เลยขอรับ
ซงมันไม่ได้สาปแช่ง
ตระกูลของพวกเราเสียหน่อย
เอ๊ะ
เอ้อ!
จริงด้วย ถูกของท่าน
ใช่เลยขอรับ
มันสาปแช่ตระกูลอี
ไม่ใช่ตระกูลโชเสียหน่อย
ข้าฟังผิดไปได้อย่างไร
แต่ว่า…
เหตุใดมันจึงสาปแช่งราชวงศ์
แทนที่จะเป็นท่านกับข้าเล่า
คนเราย่อมต้องสาปแช่ง
- ผู้ที่สังหารตนไม่ใช่รึ - อย่างไรนะ
แต่ท่านเป็นผู้ที่…
หากฝ่าบาทไม่มีรับสั่ง เจ้าคิดว่าข้าจะถ่อไป
ถึงบยอกชอนเพื่อปราบปรามพวกมันหรือ
ข้าลืมไปเสียสนิท มันเป็นรับสั่งของฝ่าบาท
พระองค์คือผู้ที่สั่งให้เรา จับเจ้าคนชั่วช้าสามานย์นั่น
ไปแขวนคอใช่หรือไม่ขอรับ
รอดตัวไป
ทุกสิ่งทุกอย่าง
เป็นประสงค์ของฝ่าบาททั้งนั้น
ของตระกูลอี
ไม่ว่ามันจะเป็นภูตผีจริงหรือไม่ มันจะเกี่ยวข้องอะไรกับตระกูลเราเล่า
ขอรับ
ทว่า…
ฝ่าบาทกลับพูดจา หยามเหยียดตระกูลเราเสียได้
เจ้าคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น
เช่นนั้นท่านมีแผนการอื่นอีกหรือไม่
ย่อมมีอยู่แล้ว
วิกฤติถือเป็นโอกาสเช่นกัน
แต่ข้ากังวลนัก
ว่าฝ่าบาทอาจรื้อฟื้น คดีบยอกชอนขึ้นมาอีกครั้ง
ไม่มีทางเสียหรอก
ข้าจะขัดขวางให้ได้
อันที่จริง ข้ากลัวพวกโจร มากกว่าฝ่าบาทเสียอีกขอรับ
หากมีพวกโจรหลงเหลืออยู่จริง ข้าจะตามล่าตัวพวกมัน
และหยุดยั้งไม่ให้ มีการรื้อฟื้นคดีขึ้นมาไต่สวนอีก
ดังนั้นเจ้าไม่ต้อง กังวลสิ่งใด เข้าใจหรือไม่
ขอรับท่านพี่
แหม ท่านพี่นี่เฉียบขาด เฮอะ พวกตระกูลอี…
เอามาให้ข้าทำอะไรหรือขอรับ
เขียนตามคำบอกอย่างไรเล่า
มันคืออะไรหรือขอรับ
เจ้าต้องเขียน สิ่งที่ข้าบอกลงไปบนพื้น
- ด้วยไม้นี่น่ะหรือ - ใช่
เริ่มได้เลยขอรับ ข้าจะเขียนให้ดู
เจ้าช่างเป็นสตรีแสนหยาบคาย
"สตรีแสนหยาบคาย"
เจ้าช่างเป็นสตรีแสนเลวร้าย
เจ้าช่างเป็นสตรีแสนน่าชัง
ที่รีบร้อนตัดสินคน
ก่อนที่จะทันได้รู้จักกันลึกซึ้ง
ข้าคือบุรุษผู้มีสตรีในอุดมคติ
เหตุใดเจ้าจึงเย็นชาเสียยิ่งกว่า
น้ำแข็งย้อยขั้วโลกเหนือ
สักแต่พูดจาตามอำเภอใจ แล้วจากไปเช่นนั้น
ท่านหมายถึงบุตรสาว ของเจ้ากรมมหาดไทยสินะขอรับ
ข้ายังจำภาพแผ่นหลัง แสนโอหังของเจ้าได้
นึกแล้วน่าแค้นใจ
เหมือนหัวข้าจะระเบิดออกมาเสียให้ได้
เป็นบุตรสาวเสนาบดี ของกรมมหาดไทยแล้วอย่างไร
สตรีที่สวยแต่รูปจูบไม่หอมน่ะหรือ ฮึ ข้าไม่พึงใจหรอก
มยองจินคนนี้ ไม่รอคนนิสัยเยี่ยงเจ้าเป็นแน่
มยองจินเป็นคนไม่เอาถ่าน
ใครสักคนที่อบอุ่นและเปี่ยมเมตตา
ใครสักคนที่มองเห็นคุณค่าของมยองจิน
ใครสักคนที่มีดวงตาหวานซึ้ง
แสนจะงดงาม
มยองจินเป็นคนจิตไม่สมประกอบ
ข้าเกลียดเจ้า จงไปเสีย
ไปให้ไกลจากหน้าข้า
เขียนครบหรือไม่
ข้ายังไม่รู้ความเท่าไร จึงเขียนได้ไม่หมดขอรับ
ในเมื่อท่านพูดเป็นต่อยหอยได้เช่นนี้ เหตุใดไม่พูดใส่หน้านางตอนนั้นเล่า
ข้าก็สงสัยอยู่เช่นกัน
เจ้าคิดว่าเหตุใดข้าจึงทำไม่ได้
เพราะท่านกลัวว่าท่านแม่ของท่าน จะเอาสากมาไล่ฟาดท่านกระมัง
แหม ข้าช่างมีลูกศิษย์ ที่ฉลาดเป็นกรดเสียจริง
เจ้ารู้ได้อย่างไรกัน
ว่าก็ว่าเถิดท่านอาจารย์ เมื่อครู่ท่านสื่ออารมณ์ได้ดีทีเดียว
แม้ว่าท่านจะดูเหมือน คนวิกลจริตไปเสียหน่อย
แต่ท่านก็พูดสิ่งที่สมควรพูดออกไป
มันทำให้ข้ารู้สึกสดชื่น ราวกับได้ดื่มน้ำเย็นๆ เลยขอรับ
อย่างไรเสียการแต่งงาน ก็เป็นอันล้มเลิกไปแล้ว
หากบังเอิญเจอนางอีกหนก็พูด สิ่งที่เพิ่งพูดไปเมื่อสักครู่เสีย
แน่อยู่แล้ว
หากข้าบังเอิญเจอ แม่นางน้ำแข็งย้อยอีก
ข้าจะถากถางให้นางเสียหน้าไปเสีย
ทำได้แน่นะขอรับ
แน่สิ ย่อมได้อยู่แล้ว
ศิษย์ข้า จงเขียนสิ่งที่ข้าจะพูดต่อไปนี้
ได้ขอรับท่านอาจารย์ ว่ามาได้เลย
มยองจินนั้นกล้าหาญ
เขาคือบุรุษผู้ยิ่งใหญ่โดยแท้
มยองจินนั้นกล้าหาญ
เขาคือบุรุษผู้ยิ่งใหญ่โดยแท้
อ้าว เขียนได้ถึงขั้นนี้เชียว
เจ้าจำตัวอักษรได้หมดแล้วจริงหรือ
จริงสิขอรับ
หากท่านบอกให้ข้าท่องจำสิ่งใด ข้าก็จะทำอย่างแข็งขันเลยขอรับ
- ใครเป็นอาจารย์ของเจ้า - ท่านอย่างไรเล่า
แล้วใครเป็นศิษย์ของท่าน
ก็เจ้าอย่างไรเล่า
ขอต้อนรับ
ขันทีโก
ข้ามีเรื่องจะมาสอบถามน่ะ
เช่นนั้นเชิญข้างในเลย
ฟ้าผ่าลงมาแล้วต้นบ๊วยก็ติดไฟ…
นอกจากนี้มันยังมีกลิ่นคล้ายกำมะถัน…
แต่หากมีเพียงกำมะถัน ไฟไม่มีทางเผาไหม้ได้นานเช่นนั้นแน่
เป็นไปได้สิ หากมันผสมกับสารอย่างอื่น
และนำไปทาต้นไม้ต้นนั้นไว้
หากผสมกับดินประสิวเล่า
ดินประสิวคืออะไรหรือ
มันเป็นสารที่ใช้ทำดินดำน่ะ
ต้องมีส่วนผสมอีกอย่าง อาจเป็นขี้ผึ้งกระมัง
ขี้ผึ้งไว้ใช้หล่อเทียน ราคาแพงไม่ใช่หรือขอรับ
หากนำสามสิ่งนั้นมาผสมกัน
แล้วมีคนแอบไปจุดไฟใส่ต้นไม้ จังหวะที่มีฟ้าผ่าลงมาพอดิบพอดี
มันก็อาจหลอกให้ผู้คนเข้าใจว่า ไฟไหม้นั้นเกิดจากฟ้าผ่าจริงๆ
แหม เจ้านี่อัจฉริยะจริงๆ มยองจิน
แต่ว่า
ผู้ใดจะมีปัญญา หาวัตถุดิบทั้งสามสิ่งนี้มาได้
ข้าคงต้องขอตัวกลับวังก่อนนะขอรับ
ข้าก็ขอตัวเช่นกัน
แม้จะเป็นคำสั่งของรัชทายาท แต่ในโลกนี้ไม่มีสิ่งใดได้มาโดยเปล่า
รัชทายาทอยากให้ทุกอย่าง ไปประเคนถึงที่เช่นนั้นสินะ
แย่ๆ
เช่นนั้นท่านอยากให้ข้ากลับวังไป
แล้วทูลทุกอย่างที่ท่าน เพิ่งกล่าวไปให้พระองค์ฟังดีหรือไม่
ก็…
อย่าเลยขอรับ
ท่านอาจารย์ของข้า มีนิสัยชอบพูดกับตัวเอง
ซึ่งเมื่อครู่ ก็เป็นเพียงนิสัยนั้นนั่นแหละขอรับ
มยองจินชอบพลั้งปากไปบ้างน่ะ
ใกล้เที่ยงวันพอดี…
เช่นนั้นข้าจะเลี้ยงมื้อเที่ยง คิดเสียว่าเป็นพระกรุณาจากรัชทายาท
บัณฑิตพัค ช่างประเสริฐอะไรอย่างนี้
ข้าได้เตรียมบางสิ่งไว้ให้ เพราะรู้ดีว่าท่าน
- ใจกว้างเช่นนี้อย่างไรเล่า - เตรียมสิ่งใด
คุณชายเจ้าคะ
เข้ามาเลย
ข้ามาขัดจังหวะหรือไม่เจ้าคะ
ไม่ขัดจังหวะเลย
ข้าคาดเดาไว้แล้วว่าท่านต้องเลี้ยง จึงสั่งอาหารไว้ล่วงหน้าแล้ว
ระวังขอรับ
- ขอบคุณนะบัณฑิตพัค - ขอบคุณนะขอรับ
- เชิญๆ - ขอบคุณขอรับ
อร่อยจริงๆ ขอรับ
ข้านึกว่ามื้อเที่ยงวันนี้ จะไม่มีอะไรตกถึงท้องเสียแล้ว
องค์ชายรัชทายาท ให้ท่านอยู่อย่างอดๆ อยากๆ หรือ
จะเป็นไปได้อย่างไร
แม้ว่าห้องเครื่องในวัง จะเต็มไปด้วยอาหารมากมาย
แต่ข้าก็เป็นเพียง ขันทีคนนึงจากวังตะวันออก
ที่ได้ค่าตอบแทนเพียงน้อยนิด
หากข้าไม่ทันไปรับมื้อเที่ยง ก็จะไม่มีใครเก็บอาหารเผื่อไว้ให้ข้า
ที่สำคัญ องค์รัชทายาทก็สั่ง ให้ข้าไปทำธุระสารพัดอย่าง
เดี๋ยวก็ไปนั่น เดี๋ยวก็ไปนี่
เดี๋ยวก็ทำนี่ เดี๋ยวก็ทำนั่น
กว่าจะทำธุระให้พระองค์เสร็จ
บางวันข้าก็จำต้องดื่มน้ำ แทนอาหารมื้อเย็นเสียอย่างนั้น
แต่พระองค์ไม่เคยถามข้าสักหน
ว่าข้าได้ทานมื้อเย็นหรือไม่
- ข้าบอกแล้วอย่างไรเล่า - เฮอะ
ท่านคิดอย่างไร บัณฑิตพัค
ใครๆ ต่างก็เรียกขานพระองค์ว่า "องค์ชายรัชทายาท" ด้วยความเคารพ
แต่พระองค์ไม่ได้ล่วงรู้เลย ว่าคนตัวเล็กตัวน้อยเดือดร้อนเพียงใด
ข้าคิดว่าองค์ชายรัชทายาท มีปัญหามากทีเดียว
ต้องดื่มสักจอกแล้ว
เอาล่ะๆ มาดื่มกันสักหน่อยดีกว่า
เขามีปัญหาจริงๆ ขอรับ
รัชทายาทปลอมตัวออกไปนอกวังหรือ
มันยอนดัง…
เช่นนั้นระหว่างนี้ เจ้าทิ้งงานอื่นไว้เสีย
แล้วสะกดรอยตามโกซุนดลแทน
สืบมาว่าเขาไปแห่งหนใด ไปทำสิ่งใด
และพบกับใครบ้าง
ตามติดอย่าให้คลาดสายตา แม้แต่วินาทีเดียว
เข้าใจหรือไม่
ขอรับ
แม้ขี้ผึ้งจะเป็น สิ่งที่ค่อนข้างมีมูลค่า
ก็ยังสามารถ หาซื้อได้ง่ายตามท้องตลาด
ส่วนดินประสิวก็หาได้จากกรมยุทธภัณฑ์
แต่กำมะถันนี่สิ
เราจะรู้คำตอบ หลังจากสอบถามพวกพ่อค้าเพคะ
หม่อมฉันจะลองสืบดู
ว่าใครซื้อวัตถุดิบ ทั้งสามอย่างนี้ในเวลาไล่เลี่ยกัน
จะใช้เวลานานเท่าไร
หม่อมฉันจะหาคำตอบให้ได้ในห้าวันเพคะ
ระมัดระวังตัวด้วยเล่า อย่าได้บาดเจ็บมาอีก
เพคะองค์ชาย
เจ้าจะต้องใช้สิ่งนี้
แพ้พนันไปสามยางใช่หรือไม่
วันนี้ข้าจึงจะเอาใจช่วย ฝั่งกรมการศึกขอรับ
ข้าลงเงินพนันข้างฝ่ายท่าน ไปสามยางเชียวนะ
อ๋อ…
เมื่อหม่อมฉันได้ยินว่า พระองค์จะทรงลงสนาม
จึงลงพนันฝั่งองครักษ์แทนเพคะ
หม่อมฉันเคลื่อนไหว ได้รวดเร็วว่องไวทีเดียว
เช่นนั้น…
แต่เงินสามยางนี้ หม่อมฉันจะขอรับไว้
หากปฏิเสธคงจะเสียมารยาท
หม่อมฉันชอบเงินเพคะ
เจ้าเดินทางมาเสียไกล
ข้าจึงควรมอบเงินสำหรับใช้จ่าย ในการเดินทางให้ หลานชาย
หากเพื่อแสดงอำนาจของตระกูลเราแล้ว
ข้าย่อมยินดีเดินทางไกลขอรับ
เจ้าว่าอย่างไรนะ
พวกบัณฑิตขงจื๊อทำสิ่งใด
ฝ่าบาท พวกเรามารวมตัวกัน เพื่อทูลเรื่องให้พระองค์พิจารณา
นานมาแล้ว การที่ฟ้าร้องและฟ้าผ่า
นับเป็นลางบอกเหตุจากฟากฟ้า
โปรดนำเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมาตีความ
ให้เข้าใจถึง สิ่งที่สวรรค์พยายามสื่อสาร
และหยุดยั้ง ภัยพิบัติครั้งนี้ด้วยเถิด
สายฟ้าที่ผ่าลงต้นบ๊วยนั้น
เป็นสัญญาณว่า สวรรค์กำลังลงโทษเราพ่ะย่ะค่ะ
เราจึงทูลขอให้พระองค์ โปรดทำตามประสงค์ของเบื้องบน
ตามพระราชกรณียกิจ ของกษัตริย์พระองค์ก่อนด้วยเถิด
ในอดีตเมื่อนานมาแล้ว กษัตริย์ผู้ทรงเมตตาพระองค์หนึ่ง…
เจ้าหน้าที่ปกครองซองจู โชดูวอน
เจ้าหน้าที่ปกครองยางจู โชวอนยอง
แม่ทัพชอลลา คิมฮยองวูน
กว่าครึ่งมาจากตระกูลโช
ส่วนอีกครึ่งล้วนแต่งเข้า หรือเป็นลูกพี่ลูกน้องของตระกูลโช
ยกกันมาทั้งโคตร!
ทั้งหมดนี้ล้วนมาจากตระกูลโช
ที่ยิ่งใหญ่เกรียงไกรนั่น
ย่อมได้
เช่นนั้นจะให้ข้าทำเช่นไร จึงจะสามารถไถ่บาป
เพื่อให้บุญกุศลของข้า ส่งไปถึงเบื้องบนได้
อัสนีบาตเป็นสัญญาณว่า
เทพเจ้ากำลังพิโรธพ่ะย่ะค่ะ
ท่านจึงส่งสายฟ้า ลงมาฟาดต้นบ๊วยที่อยู่ในวังต้นนั้น
ซึ่งแน่นอนว่า ย่อมมีเหตุผลอยู่เบื้องหลัง
- แปลกจริง… - ระวังคำพูดด้วย
ในยุคสมัยของกษัตริย์พระองค์ก่อน
บางครั้งบางคราฟ้าก็ร้องก็ผ่า โดยไม่มีที่มาที่ไปเช่นกัน
แม้ว่าเทพเจ้าจะกำลังโกรธเคืองเรา
ท่านบังอาจโยนความผิด ให้ฝ่าบาทได้อย่างไร
เพราะประเทศนี้มีขุนนางไร้ยางอาย ที่สักแต่โกงกินอยู่มากอย่างไรเล่า
หากเทพเจ้าจะลงโทษใคร
ก็สมควรเป็นขุนนางเหล่านั้น
ฝ่าบาท
โปรดทรงเมตตาราษฎรที่อกสั่นขวัญแขวน
หลังเหตุวิบัติ อันเป็นลางนั้นด้วยเถิด
โปรดทรงเมตตาราษฎรด้วยเถิดพ่ะย่ะค่ะ
ด้วยการทำพิธีกัมซอน…
(กัมซอน: การลดจำนวนเครื่องเคียงที่เสวย)
ช่างกล้า…
ต่อหน้าเทพเจ้า โปรดทรงอดกลั้นด้วยเถิดพ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท
กัมซอนรึ…
ใต้เท้าโช สิ่งที่ท่านกำลังทำ นับเป็นการจาบจ้วงเบื้องสูง!
กล้าดีอย่างไรจึงทูลขอให้ฝ่าบาท
ทำพิธีที่ดูหมิ่นพระองค์ เช่นกัมซอนได้!
ฝ่าบาท สิ่งนี้ช่างไม่สมเหตุสมผล
อย่าได้สนพระทัยเลยพ่ะย่ะค่ะ
หากข้ายอม…
หากข้ายอมทำพิธีกัมซอน
ข้าจะสามารถไถ่ถอนความผิด ฐานขาดความรอบคอบ
และทำให้ราษฎรข้างนอกสงบได้หรือไม่
- ฝ่าบาท - ฝ่าบาท
ฝ่าบาท
กัมซอนหรือ
แล้วผู้ที่เสนอให้ทำเช่นนั้น ก็คือท่านอาของข้าน่ะหรือ
เพคะพระมเหสี
เหตุใดพวกมันจึงต่ำช้าได้ถึงเพียงนี้
การที่พวกมันพยายามควบคุมฝ่าบาท โดยอาศัยอำนาจของตระกูลนั้น
ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่อันใด
ท้ายที่สุดแล้วฝ่าบาทก็จำต้อง ทำพิธีกัมซอนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ไม่มีใครเอาชนะพวกมันได้เลยจริงๆ
ก็ดี รสชาติไม่จัดจ้านมาก
ฝ่าบาทไม่ใช่ผู้เดียว
ที่ได้ลิ้มลองอาหารเลิศรส
จริงหรือไม่
- หมดจอก - ชนๆ
ท่านนี่ปราดเปรื่องจริงๆ นะขอรับ
หลังเกิดเรื่องที่บยอกชอน เราเกือบตกที่นั่งลำบากกันแล้วเชียว
แต่ท่านก็เป็น ผู้ที่พลิกวิกฤติให้เป็นโอกาส
เสริมอำนาจให้กับเราแทน
ท่านพี่
ข้าชื่นชมท่านมากนะขอรับ
ไม่เอาอันนี้หรือ
ข้าจะเชื่อใจท่านเสมอเลยขอรับ
เจ้าป้อนเขาซิ
ยอมกินแล้ว
โธ่ท่านพี่
ไปบอกโชวอนโบว่า
หลังทานอาหาร ที่มีเครื่องเคียงเพียงห้าอย่าง
ข้าก็ได้สำนึกบาปแล้ว
อำนาจที่อยู่ในมือของฝ่าบาท
ถูกมอบให้กระหม่อม และตระกูลของกระหม่อมแล้ว
กระหม่อมเพียงแต่เตือนสติ ให้ฝ่าบาทจดจำข้อเท็จจริงนี้เท่านั้น
พระมเหสีโปรดวางพระทัย
ข้าได้ยินมาว่าพระองค์ ปัดโต๊ะเสวยจนจานชามล้มคว่ำเชียว
อาหารบนโต๊ะเสวย เป็นเสมือนกระจกสะท้อน
สถานการณ์ที่เป็นอยู่ ในทั้งแปดจังหวัดพ่ะย่ะค่ะ
เขาจึงไม่ควรเพิกเฉย ต่อความอุตสาหะของราษฎร
แต่กระหม่อมมั่นใจว่าบัดนี้ ฝ่าบาทคงรู้ซึ้งแล้วล่ะพ่ะย่ะค่ะ
อย่าได้ริอ่าน มาหยามตระกูลโชอีกเป็นอันขาด
จะเป็นการดีมาก
หากทรงจดจำ บทเรียนนี้ไว้ให้ดีพ่ะย่ะค่ะ
ขออภัยนะขอรับ
กรมยุทธภัณฑ์ไปทางใดหรือ
- เลี้ยวขวาตรงหัวมุมเลย - ขอบคุณขอรับ
ข้ามาทำตามรับสั่ง ขององค์ชายรัชทายาทขอรับ
ไม่นานมานี้ได้มีใคร นำดินประสิวไปจากที่นี่หรือไม่
รอสักครู่นะขอรับ
แน่ใจหรือว่าเป็นเขา
ขอรับ
เช่นนั้นข้าขอนำบัญชีนี้ ไปถวายให้รัชทายาทนะขอรับ
เหตุใดเขาจึงทำเช่นนั้นกัน
ต้องขอบคุณท่านจริงๆ
อาการปวดหลัง ของท่านแม่ข้าจึงดีขึ้นแล้ว
ท่านแม่บอกว่าอยากเลี้ยงอาหารท่าน โปรดมาที่บ้านเราเถิดนะขอรับ
เช่นนั้นเกรงว่าอาการปวดหลัง ของแม่เจ้าอาจกลับมาอีก
ฝากไปบอกนางทีว่า ไม่ต้องทำอาหารให้ข้าหรอก
ขอบคุณขอรับ
มีใครจะแนะนำอะไรอีก
ขันทีโก
มาที่นี่มีเหตุอันใดหรือ
ไม่มีเหตุอันใดเลยขอรับ
ข้าพอเข้าใจสถานการณ์แล้ว
ทำงานตามรับสั่ง ขององค์รัชทายาทอยู่สินะ
ไม่ใช่ขอรับ
ข้าเพียงแต่ออกจากวังมาทำธุระส่วนตัว และบังเอิญเห็นท่านตอนผ่านมาพอดี
นั่นแหละขอรับ ข้าเพียงแต่บังเอิญผ่านมาเท่านั้น
รักษาตัวนะขอรับ ท่านหัวหน้าหน่วย
องค์ชายต้องเสียพระทัยมากแน่
หากได้เห็นสมุดบัญชีนี้
เรื่องคนที่ซื้อกำมะถัน ได้เรื่องว่าอย่างไรบ้างขอรับ
เราไปถามหาคนซื้อกำมะถัน จากหมอยาทุกร้านแล้วล่ะ
ท่านได้สอบถามแถวตลาดหรือยังขอรับ
ถามแล้วแต่ยังไม่ได้ความ
ในฮันยางก็มีพ่อค้า ที่ขายขี้ผึ้งอยู่มากมายเสียด้วยสิ
แต่หากเรารู้ตัวว่าใคร ซื้อกำมะถันกับดินประสิวไป
เราก็ไม่ต้องไล่ถามไปทั่วอีกแล้ว
ถูกหรือไม่
คนนี้กระเป๋าหนักมากขอรับ เขาจ่ายเงินก้อนโตให้ข้า
และซื้อขี้ผึ้งทั้งหมด ที่มีเลยล่ะขอรับ
ว่าแต่ สมุดบัญชีนี้ ข้าขอนำไปด้วยได้หรือไม่
จะเอาไปด้วยหรือ ท่านมาจากกรมไหนกัน
โอ๊ยตาย ข้าไม่ทราบว่าท่าน รับคำสั่งจากองค์ชายรัชทายาท
เชิญเอาไปได้เลยขอรับ
- ขอตัวก่อน - ขอรับ
โอ๊ยตายๆ
แย่แล้ว หล่นหมด
ท่านเป็นอะไรหรือไม่ ขออภัยด้วย ข้ามัวแต่เหม่อไปหน่อย
จะเดินไปที่ใดก็รู้จักดูทางเสียบ้าง
ไม่รู้หรือว่ากว่าจะเอาตะกร้าพวกนี้
มาซ้อนกันได้มันใช้เวลานานแค่ไหน
ช่างเถิด ไม่ต้องช่วยหรอก ไปเสีย
ขออภัยนะขอรับ
ชาติไหนจะเรียงได้ลงตัวเนี่ย
โธ่เอ๊ย
เจ้าว่าอย่างไรนะ
ผู้ที่ซื้อขี้ผึ้ง ดินประสิว กำมะถัน ไปในช่วงเวลาไล่เลี่ยกันก็คือ…
เป็นความจริงเพคะ
หม่อมฉันได้สมุดบัญชี มาจากทั้งสามแห่งแล้ว
เอามาให้ข้าดู ข้าอยากเห็นด้วยตาตัวเอง
ขี้ผึ้ง ดินประสิว กำมะถัน
เช่นนั้นก็ไม่ใช่สายฟ้า ที่ผ่าต้นบ๊วยจนติดไฟสินะ
แต่กลับเป็นฝีมือเขาหรือ
ทหารมาทำอะไรที่นี่กัน
อย่าปล่อยไปแม้แต่คนเดียว
ท่านแม่
ท่านคิดว่ากำลังทำอะไรอยู่
ข้าเพียงทำตามรับสั่งของฝ่าบาทขอรับ
รับสั่งของฝ่าบาทหรือ
ท่านไม่รู้หรือว่าข้าเป็นใคร
เจ้าคนบาป ฮันจุงออน จงออกมารับราชโองการของฝ่าบาทเสีย
- ท่านพ่อ - ฝ่าบาทมีรับสั่งให้
นำตัวฮันจุงออน ไปยังสำนักผู้ตรวจการหลวง
ฐานจาบจ้วงและดูหมิ่นราชวงศ์
มัวทำอะไรกันอยู่ จับมันมาเสีย
ขอรับ
จาบจ้วงและดูหมิ่นราชวงศ์หรือ
อธิบายที่มาที่ไปมาเดี๋ยวนี้
หลีกไป
หยุดเสีย
ข้าจะอธิบายเอง
องค์ชาย เกิดอะไร…
มาที่นี่มีเหตุอันใดหรือ
ไม่มีเหตุอันใดเลยขอรับ
เขาสะกดรอยตามข้าอยู่หรือ
เจ้าอยากรู้ใช่หรือไม่ว่า เหตุใดบิดาของเจ้าจึงถูกจับ
อย่างที่รู้กัน ยามที่ร่างทรงพูดถึงคำสาป
ต้นบ๊วยต้นหนึ่งในวัง
ก็ถูกสายฟ้าฟาดใส่เข้าพอดี
ราวกับว่าคำสาปกลายเป็นจริง
ตัวอักษรฮันจา "อี" หมายถึงต้นบ๊วย
เหตุการณ์นั้นจึงแสดงให้เห็น ว่าคำสาปของร่างทรง
เป็นประสงค์ของเทพเจ้า
หากแต่ความจริงไม่ได้เป็นเช่นนั้น
ต้นบ๊วยที่มีไฟลุกท่วม ไม่อาจดับได้โดยง่าย
ไม่ใช่ฝีมือของเทพเจ้า แต่เป็นฝีมือของมนุษย์
เขาใช้ดินประสิวและกำมะถัน
ในการทำลายต้นบ๊วย ให้คล้ายกับว่าถูกฟ้าผ่า
และทาขี้ผึ้งไว้ เพื่อให้ไฟไม่ดับโดยง่าย
ต้นบ๊วยจึงไหม้อยู่นาน จนผู้ใดก็มองว่าแปลกประหลาด
เป็นวิธีการที่สร้างสรรค์เสียจริง ท่านเห็นด้วยหรือไม่
ใต้เท้าฮัน
ข้าสืบทราบมาว่า ข้ารับใช้คนหนึ่งของท่าน
ได้ไปซื้อขี้ผึ้งตามคำสั่งของท่าน
เป็นเรื่องจริงหรือไม่
ไม่จริงพ่ะย่ะค่ะ เป็นคำสั่งของกระหม่อม
กระหม่อมต้องการขี้ผึ้งไปทำอย่างอื่น บิดาของกระหม่อมไม่เกี่ยวข้องด้วย
แต่ข้าทราบมาว่าใต้เท้าฮันคือผู้ที่ นำดินประสิวมาจากกรมยุทธภัณฑ์นี่
ใช่แล้วพ่ะย่ะค่ะ
และนอกจากนี้ท่านยังไปหาหมอยา
เพื่อซื้อกำมะถันอีกด้วย
ถูกต้องแล้วพ่ะย่ะค่ะ องค์ชาย
ท่านซื้อดินประสิวกับกำมะถัน ที่ใช้ในการทำดินดำมา
ด้วยเหตุผลส่วนตัวเช่นนั้นหรือ
ช่างน่าประหลาดใจ ที่ทุกอย่างที่ท่านซื้อมานั้น
ถูกใช้…
ในเหตุการณ์ดังกล่าว
ซึ่งถือเป็นการข่มขู่ และสาปแช่งราชวงศ์
ใต้เท้าฮัน ท่านมีความคิดเห็นอย่างไรหรือ
คงไม่มีผู้ใดทำเช่นนั้น นอกเสียจากว่าผู้นั้นคิดก่อการกบฏ
- นายหญิง - นายหญิง
ไม่จริงใช่หรือไม่
ท่านพ่อกล่าวคำนั้น ออกมาได้อย่างไรกัน
ไม่มีบาปใดจะร้ายแรง ไปกว่าการคิดก่อกบฏแล้ว
ไม่ว่าในโลกนี้หรือบนสวรรค์ การก่อกบฏก็เป็นโทษร้ายแรง
แม้คนรุ่นหลังก็ไม่อาจอภัยให้ได้
ผู้ใดที่นำการกบฏจะต้องถูกประหาร
และครอบครัว หากไม่กล้าเป็นทาส
ก็ต้องถูกเนรเทศ
ตระกูลของมันผู้นั้น สมควรถูกถอนรากถอนโคน
เจ้าคงรู้ดีสินะ
ว่ามันคือกฎหมาย หัวหน้าหน่วยฮัน
องค์ชาย โปรดประทานโอกาส ให้กระหม่อมทำการสืบสวนใหม่เถิด
กระหม่อมจะพิสูจน์ ความบริสุทธิ์ให้บิดาเองพ่ะย่ะค่ะ
รับสั่งของฝ่าบาท แตกต่างจากสิ่งที่ข้าพูดไปหรือไม่
ไม่พ่ะย่ะค่ะองค์ชาย
ช้าก่อน
เปิดโรงเก็บของดูซิ
เอ๊ะ อย่างไรนะพ่ะย่ะค่ะ
ข้าจะพิสูจน์ให้ดูว่าใต้เท้าฮัน
และหัวหน้าหน่วยฮันนั้นบริสุทธิ์จริง
เทียนที่ประณีตเช่นนี้ ย่อมทำจากขี้ผึ้งคุณภาพดี
เจ้าซื้อขี้ผึ้งมา เพื่อหล่อเทียนเหล่านี้สินะ
และการแต่งงานนั้น ก็เป็นงานเฉลิมฉลองของทั้งหมู่บ้าน
ข้าเดาว่าก่อนหน้านี้ท่านคงวางแผน จะจัดงานเลี้ยงใหญ่โตให้แก่บุตรชาย
จึงเป็นที่มาของดอกไม้ไฟห้ากล่อง
กำมะถันถูกนำมาใช้กับสิ่งนี้
เช่นนั้นก็เหลืออยู่อย่างเดียวแล้ว
ใต้เท้าฮัน ดินประสิวอยู่ที่ใดหรือ
ก่อนหน้านี้ เจ้าหน้าที่ปกครองพิเศษมิน
ขอให้กระหม่อมนำดินประสิว
มาซ่อมแซม กระเบื้องมุงหลังคาพ่ะย่ะค่ะ
เขาชอบศาลา ที่ตกทอดกันมาตั้งแต่บรรพบุรุษ
จึงทำนุบำรุงศาลาแห่งนั้นเป็นอย่างดี
ยามที่หลังคาชำรุด จากฝนตกหนักพ่ะย่ะค่ะ
เขาจึงต้องใช้ดินประสิว
ก่อนหน้านี้กระหม่อมคิดจะส่งซงออนไป
เนื่องจากเขามีกำหนดการต้องไปหา เจ้าหน้าที่ปกครองพิเศษมินอยู่แล้ว
แต่เนื่องจากท่านอาจารย์มาด่วนจากไป
ดินประสิวจึงส่งไป ไม่ถึงมือเจ้าของสินะ
ได้ยินไหม
ทั้งหมดนี้พอจะพิสูจน์ ความบริสุทธิ์ของเขาได้หรือไม่
พ่ะย่ะค่ะองค์ชาย
ทีนี้ บอกข้ามาซิ
ผู้ที่ส่งเจ้ามา
คือใครกันแน่
ฝ่าบาท กระหม่อมส่งทหาร จากสำนักผู้ตรวจการหลวง
ไปยังเรือนของใต้เท้าฮัน ตามรับสั่งแล้ว
พระองค์ต้องลงโทษพวกเขา ตามกฎหมายนะพ่ะย่ะค่ะ
นำเรื่องที่เห็นวันนี้ ไปบอกคนที่ส่งเจ้ามาเสีย
ข้าจะทูลให้ฝ่าบาททราบเองว่า ใต้เท้าฮันไม่ได้กระทำความผิดอันใด
พ่ะย่ะค่ะองค์ชาย
กลับกันเถิด
องค์รัชทายาท
กระหม่อมนึกว่าพระองค์ ทรงหมดความเชื่อใจในตัวกระหม่อมแล้ว
มีบุรุษผู้เฉลียวฉลาดผู้หนึ่ง บอกกับข้าว่า "มูชินบุลลิบ"
หากไร้ซึ่งความไว้เนื้อเชื่อใจ มนุษย์ไม่อาจมีชีวิตรอดได้
หากต้องสละสิ่งใดไป
สิ่งแรกที่ควรทิ้งไป
คือกำลังทหาร จากนั้นจึงจะเป็นอาหาร
แต่ความไว้เนื้อเชื่อใจนั้น เป็นสิ่งที่ไม่ควรละทิ้งเป็นอันขาด
มันเป็นหนทางเดียว ที่ข้าจะปกป้องประเทศไว้ได้
การปกป้องประเทศ กับการปกป้องราษฎรคือสิ่งเดียวกัน
ผู้ที่กล่าวกับพระองค์เช่นนั้น…
คือโกซุนดลใช่หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ
เขายังบอกอีกว่า "บุลชิลกิชิน"
ผู้ใดจะเป็นกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่ได้
ผู้นั้นต้องไม่เสียบุคคล ที่ใกล้ชิดสนิทสนมไป
หากข้าไม่อยากเสียเจ้าไป
ข้าก็ต้องเชื่อใจเจ้า
พระองค์คงทรงพิจารณาเหตุผล
ที่กระหม่อมต้องใช้ดินประสิว
ขี้ผึ้ง และกำมะถัน ไปหลายเหตุผลทีเดียว
จึงจะเชื่อกระหม่อม กับครอบครัวของกระหม่อมได้
หม่อมฉันได้สมุดบัญชี มาแล้วจริงๆ นะเพคะ
มันถูกสลับไปเมื่อไหร่กัน
โอ๊ยตายๆ แย่แล้ว หล่นหมด
ขากลับมา หม่อมฉันบังเอิญเดินชนพ่อค้าคนหนึ่ง
เขาต้องสลับสมุดบัญชีไปแน่เพคะ
มีใครบางคนสะกดรอยตามหม่อมฉันอยู่
ทรงคิดว่าเป็นฝีมือใครเพคะ
ศัตรูของใต้เท้าฮัน และพ่อตาของกษัตริย์ โชวอนโบ
หากเขาเป็นผู้ที่สลับ สมุดบัญชีไปจริงก็แสดงว่า
เขารู้ความหมายที่อยู่เบื้องหลัง
และหากเขารู้ความหมายเบื้องหลัง ก็แปลว่าเขาต้องเตรียมการไว้แล้ว
เขาไม่ใช่คนที่ จะปล่อยให้โอกาสหลุดมือไป
และเขาไม่เคยลังเล ยามที่เหยื่อมาปรากฏอยู่ตรงหน้า
- ใต้เท้าฮันกับซงออนตกอยู่ในอันตราย - เช่นนั้นพระองค์ทรงเชื่อ
ว่าใต้เท้าฮัน บริสุทธิ์เช่นนั้นหรือเพคะ
หากใต้เท้าฮัน กับหัวหน้าหน่วยฮันบริสุทธิ์จริง
พวกเขาก็ต้องใช้
ขี้ผึ้ง ดินประสิว และกำมะถันสำหรับเรื่องอื่น
มันจะเป็นเรื่องอะไรกันแน่ ที่ต้องใช้สามสิ่งนี้พร้อมกัน
องค์ชายเพคะ หากเปิดดูโรงเก็บของ…
เราก็จะรู้ได้ว่าพวกเขา
ใช้มันทำอะไร
- แต่หากเราเปิดดูโรงเก็บของ… - แล้วไม่พบสิ่งที่ตามหาเช่นนั้นสินะ
มันก็จะไม่ต่างกับการทำลาย ตำแหน่งทางการเมืองของเขา
เช่นเดียวกับครอบครัวของเขา
หากเป็นเช่นนั้นโชวอนโบกับตระกูลโช
ก็จะสามารถกำจัดศัตรูได้ และจะเรืองอำนาจยิ่งกว่าเดิมนะเพคะ
องค์ชาย
พระองค์ทรงไม่เชื่อใจพวกเขามากพอ
จะเปิดโรงเก็บของหรือ
อย่างที่เจ้าเคยบอกก่อนหน้านี้
หากข้าไม่ได้รับจดหมายจากภูตผี…
สหายคนสนิทของเจ้า จะหันมาแทงข้างหลัง…
ยามที่ข้าได้เป็นรัชทายาท ข้าตัดสินใจละทิ้งมิตรภาพทั้งหมดแล้ว
หากข้าไม่ได้รับจดหมายจากภูตผี…
ข้าก็คง…
เปิดโรงเก็บของนั่นได้ ด้วยความไว้เนื้อเชื่อใจ
ในตัวซงออน สหายเก่าแก่ของข้า
ข้าจะเปิดโรงเก็บของนั่นเสีย
ข้าจะเชื่อใจ
ใต้เท้าฮันกับซงออน
เจ้าจะ…
เป็นสหายข้าอีกได้หรือไม่
องค์ชาย
ไม่มียามไหนเลย
ที่กระหม่อมไม่เป็น สหายของพระองค์พ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร
แต่กระหม่อม กลั้นน้ำตาไม่อยู่เลยพ่ะย่ะค่ะ
มันคือปาฏิหาริย์
ที่คนสองคนมาพบกัน เชื่อใจกัน และพึ่งพากัน
ใช่แล้ว
มันคือปาฏิหาริย์จริงๆ
ข้าวางแผนจะสร้าง ปาฏิหาริย์ทุกวันเชียวล่ะ
ข้าจะมีสหายคนหนึ่ง ที่ข้าไว้เนื้อเชื่อใจเขา
และข้าก็จะปกป้องเขาเช่นเดียวกัน
(ขอขอบคุณ ยุนซอกฮยอน)
(วัยเยาว์ที่ผลิบาน)
เจ้าเป็นสหายข้าด้วยได้หรือไม่
องค์ชายรัชทายาท ว่าที่กษัตริย์
ไม่สามารถแยกแยะ เรื่องส่วนตัวกับหน้าที่ออกจากกันได้
อาศัยโชคร้ายของราชวงศ์…
- เหตุใดมองเช่นนั้น - นำตัวเขามาเป็นๆ
กระหม่อมจะทำตามรับสั่งพ่ะย่ะค่ะ
ทุกคดีต่างก็ชี้กลับไปที่บยอกชอน
เข้ามาได้
องค์ชายรัชทายาท จะข้องเกี่ยวกับการเมืองไม่ได้
เห็นว่าเจ้ามาจากบยอกชอนสินะ