(พัคฮยองชิก)
(จอนโซนี)
(พโยเยจิน)
(ยุนจงซอก)
(อีแทซอน)
(วัยเยาว์ที่ผลิบาน)
(ละครเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องแต่ง)
(ตัวละคร องค์กร สถานที่ เหตุการณ์)
(และศาสนาในเรื่อง เป็นเพียงการสมมติเท่านั้น)
(ฉากที่มีสัตว์ร่วมแสดง)
(ถ่ายทำโดยอาศัย อุปกรณ์ประกอบและใช้เทคนิคพิเศษ)
เจ้าจะเป็นสหายข้าอีกได้หรือไม่
องค์ชาย
ไม่มียามไหนเลย
ที่กระหม่อมไม่เป็น สหายของพระองค์พ่ะย่ะค่ะ
ข้าวางแผนจะสร้าง ปาฏิหาริย์ทุกวันเชียวละ
ข้าจะมีสหายคนหนึ่ง ที่ข้าไว้เนื้อเชื่อใจเขา
และข้าก็จะปกป้องเขาเช่นเดียวกัน
เช่นนั้นข้าจะรอ เจอเจ้าที่ลานฝึกก็แล้วกัน
ยามไม่มีผู้ใดให้แข่งขันด้วย
การฝึกยิงธนูก็ชักเริ่มน่าเบื่อ
พ่ะย่ะค่ะ
(ตอนที่ 10)
ทรงดีใจหรือไม่เพคะ ที่ได้มีสหายอีกครั้งหนึ่ง
ดูจะเป็นเช่นนั้นนะเพคะ
พระองค์ทรงยิ้มไม่หุบ ตั้งแต่เมื่อสักครู่แล้ว
เหตุใดทรงมองหม่อมฉันเช่นนั้น
เจ้าจะเป็นสหายของข้าด้วยได้หรือไม่
หรือเจ้าคิดว่าบุรุษกับสตรี ไม่อาจเป็นสหายกันได้
ไม่ใช่เพคะ
หม่อมฉันเพียงแต่ รู้สึกโมโหขึ้นมาอีกครั้ง
ยามพระองค์ทรงไล่ออกมา หม่อมฉันเสียใจมาก
หลังทำเช่นนั้น พระองค์ทรงรู้สึกดีมากหรือไม่
ข้าจึงได้กล่าวขอโทษไปอย่างไรเล่า
ข้าต้องขอโทษด้วย
เท่านั้นเองรึ
มันสั้นและง่ายไปนะเพคะ
หม่อมฉันอยากให้พระองค์ ตรัสประโยคเดิมอีกครั้ง
แต่ครานี้ขอให้ยาวขึ้น และละเอียดมากขึ้นเพคะ
"ข้าต้องการเจ้า"
"ข้าอยากให้เจ้าอยู่กับข้า"
ไหนลองตรัสให้หม่อมฉันฟังหน่อยสิเพคะ
มินแจอี ข้าคิดถึงเจ้า
เหตุใดทรงเงียบเช่นนั้นล่ะเพคะ
แล้วเจ้าเล่า
ระหว่างอยู่ที่มันยอนดัง เจ้าคงไม่คิดถึงข้าแม้แต่นิดกระมัง
เหตุใดไม่ตรัสอะไรเลยเพคะ
ยามที่ข้างกายข้าไม่มีเจ้าอยู่…
วังตะวันออก คล้ายจะว่างเปล่ายิ่งกว่าที่ผ่านมา
การกล่าวขอโทษมันยากมากเลยหรือเพคะ
ข้าขอโทษเจ้าในหัวไปแล้ว
หากเจ้ายังพูดกับตัวเองได้
ข้าก็คิดกับตัวเองได้เช่นกัน
- ไม่ได้เพคะ - เจ้านี่มัน…
ยามนั้นพระองค์ทรงแอบฟัง หม่อมฉันพูดกับตัวเองนี่เพคะ
หากจะให้ยุติธรรม พระองค์ก็ต้องบอกหม่อมฉันสิ
ว่าสักครู่ทรงคิดอะไรอยู่
เมื่อสักครู่ข้าคิด สิ่งที่เจ้าไม่ควรล่วงรู้เป็นอันขาด
ได้อย่างไรกัน จะทรงใช้ไม้นี้รึ
ก็ยังดีกว่าสบถใส่เก้าอี้ไม่ใช่หรือ
เท่านั้นไม่พอ เจ้ายังเตะมันอีก
ยามนั้นเจ้าคงจินตนาการ ว่าเก้าอี้ตัวนั้นเป็นข้าสินะ
- ยามนั้นก็ส่วนยามนั้น - "ยามนั้นก็ส่วนยามนั้น" รึ
แต่ยามนี้พระองค์ ทรงกำลังเล่นไม่ซื่อเพคะ
พอได้แล้ว กลับไปพักผ่อนเสีย
ไม่ได้นะเพคะ หม่อมฉันจะชิงกลับก่อนได้อย่างไร
หม่อมฉันต้องตาม คุ้มกันพระองค์ให้ถึงวังตะวันออกก่อน
ยามนี้มันดึกดื่นมากแล้ว
เจ้ากลับไปพักผ่อนเสีย
แม้เจ้าจะแต่งกายเป็นบุรุษ
แต่ข้ายังไม่ลืมหรอกว่าเจ้าเป็นสตรี
เอ้อ หากเจ้ากลับไปแล้ว
จะพบว่ามีของว่างมื้อดึกรออยู่ด้วยนะ
หากข้าไม่ทันไปรับมื้อเที่ยง ก็จะไม่มีใครเก็บอาหารเผื่อไว้ให้ข้า
แต่พระองค์ไม่เคยถามข้าสักหน ว่าข้าได้ทานมื้อเย็นหรือไม่
ข้าไม่ใช่คนไร้เหตุผล อย่างที่เจ้าลอบคิดหรอก
ข้าให้แทกังเตรียมไว้ล่วงหน้าแล้ว เข้าไปกินเสียให้เรียบร้อย
องค์ชาย
แล้วพระองค์ไม่ทรงหิวบ้างหรือเพคะ
อย่างไรเราก็เดินกันมาไกล
ไชโย
ผัดวุ้นเส้นกับยำเนื้อดิบ
ไม่เห็นพวกเจ้ามานานแล้วนะนี่
ขนมอบจากห้องเครื่องในวัง ก็หวานราวกับน้ำผึ้ง ชื่นใจจริงๆ
ขอประทานอภัยเพคะ
หม่อมฉันทำตัวเสียมารยาทเสียแล้ว
อ๊ะ
ลองเสวยดูสิเพคะ รสชาติดีมาก
เหมือนไม่ใช่อาหารบนโลกมนุษย์เลยเพคะ
ยังไม่นอนอีกหรือขอรับ
องค์ชายรัชทายาท ทรงเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ
ข้าก็รู้สึกเช่นนั้นขอรับ
ข้าไม่รู้เลยว่า
ท่านพ่อเตรียมดอกไม้ไฟ สำหรับฉลองแต่งงานไว้ให้ข้าด้วย
ท่านพ่อเคยกล่าวไว้ไม่ใช่หรือว่า
การจัดงานเฉลิมฉลองใหญ่โตเกินพอดี
มันผิดต่อหลักประพฤติตนของปราชญ์
หากมีการจุดดอกไม้ไฟ ผู้คนก็จะแห่กันมาจากทั่วสารทิศ
และทั้งหมู่บ้านก็คงร่วมเฉลิมฉลอง
อย่างไรเสียเจ้าก็เป็น บุตรชายเพียงคนเดียวของพ่อ
การที่มีผู้คนมารวมตัวกัน
ร่วมหัวเราะ ร่วมสังสรรค์
ในงานมงคลสมรสของบุตรชาย ไม่เรียกว่าเป็นงานเฉลิมฉลอง
ที่ใหญ่โตเกินความพอดีหรอก
พ่อคิดว่าถึงเวลาอันสมควรแล้ว ที่เราจะต้องจัดการสิ่งของในนี้
มันถูกทิ้งไว้นานเกินไปแล้ว
พรุ่งนี้พ่อจะวานให้คน จากกรมยุทธภัณฑ์ส่งกำมะถันไปแกซอง
นางไม่มีชีวิตอยู่อีกต่อไปแล้ว
เจ้าอย่าได้จมปลัก
อยู่กับการตามหาคนที่ตายไปแล้วเลย
มันสูญเปล่า
เมื่อใดที่ การคัดเลือกพระชายาเสร็จสิ้น
พ่อจะหาคู่หมั้นคู่หมายใหม่ให้เจ้า
เจ้าอย่าได้ลืมเล่า
เรื่องนี้มีอนาคตตระกูลเป็นเดิมพัน เราจะประวิงเวลาต่อไปไม่ได้อีก
เจอตัวเสียที จางการัม
แต่นั่นบุรุษไม่ใช่หรือ
เหตุใดท่านจึงเรียกเขาว่าจางการัมกัน ในภาพเหมือนนางดูผอมบางกว่านี้นะ
สตรีมากมายแต่งกายเป็นบุรุษ เพื่อหลบหนีคำสั่งชูซเวรยอง
ต้องใช่นางแน่นอน
เช่นนั้นบุกไปจับเลยไหม
โธ่เอ๊ย
หากมีพวกล่าค่าหัว มาตามล่าตัวข้าเล่า จะทำอย่างไรดี
โอ๊ย ทุกวันนี้ ข้าแทบกินไม่ได้นอนไม่หลับแล้ว
ไม่ได้สิ ไม่ว่าข้าจะอยู่หรือตาย
ก็ต้องทำเพื่อคุณหนูแจอี
นางจากแกซองมาเพื่ออันใดกัน
เหตุใดเราต้องรู้เหตุผล ที่นางจากมาด้วยเล่าขอรับ
มินแจอีคงยังไม่ตายนั่นแหละ
นางแต่งกายปลอมเป็นบุรุษ แล้วถ่อมาถึงฮันยาง
ก็คงเพื่อพบเจ้านายของนาง มินแจอี
เช่นนั้นท่านก็จะรอจับมินแจอี แล้วส่งพวกนางทั้งคู่ให้ทางการสินะ
เจ้าคิดว่าหากอยากได้เงินมากที่สุด ต้องนำตัวพวกนางไปส่งให้กับผู้ใด
ก็ต้องเป็นหัวหน้าหน่วยฮันอยู่แล้วสิ
เจ้าหนุ่มนั่น
ทำชื่อเสียงพวกขุนนางป่นปี้…
เจ้ายังอ่อนหัดนัก
หรือท่านจะมีแผนการอื่น อยู่ในใจแล้วขอรับ
ข้าว่าจะนำตัวพวกนาง ไปส่งให้กับใต้เท้าโช
แล้วใต้เท้าโชจะนำพวกนาง ไปใช้ประโยชน์อันใดกันหรือ
เจ้าไม่รู้หรอกหรือว่า
ใต้เท้าโชเป็นผู้ที่กว้านซื้อ ข้อมูลจากทั่วทุกสารทิศ
และเขายังเป็นถึงเสนาบดี
เขาย่อมต้องจ่ายหนัก กว่าหัวหน้าหน่วยฮันแน่นอน
เรื่องเป็นเช่นนั้นนี่เอง
องค์ชายรัชทายาท ช่วยพิสูจน์ความบริสุทธิ์
ให้ใต้เท้าฮันเพื่อช่วยสหาย กับครอบครัวด้วยตัวพระองค์เอง
ในอนาคตพระองค์คงเป็น กษัตริย์ที่ปราดเปรื่องเชียวล่ะ
เฮอะ จุ้นจ้านไม่เข้าเรื่องเสียจริง
ท่านจะไม่เป็นไรแน่หรือ
เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าข้าจะไม่มี แผนสำรองไว้รับมืออันใดเลย
อย่างไรก็ขอบใจที่มาแจ้งข่าวแล้วกัน
เช่นนั้นข้าขอตัวก่อนนะขอรับ
เราได้ข่าวอะไรบ้างหรือไม่
ข่าวอะไร
- เจ้าไม่รู้เรื่องจริงๆ หรือ - ข้าจะรู้ได้อย่างไร
เรื่องจดหมายที่บอกว่า "ซง กา มยอล" น่ะ…
เงียบปากเสีย
หากจะมีข่าวอันใด ก็คงเป็นเรื่องนั้นแหละ
พวกเขาไม่ติดต่อมา เพราะมันเป็นเรื่องของหมู่บ้าน
ต่อให้สวมหน้ากาก ก็อาจมีคนจำเขาได้อยู่ดีไม่ใช่หรือ
ข้าได้ยินว่าเจ้าไป ที่สำนักร่างทรงมาสินะ
เหตุใดต้องสร้างเรื่องด้วย
หากเรื่องที่ต้นบ๊วยติดไฟ เกี่ยวข้องกับร่างทรง
เช่นนั้นเจ้าย่อมมีเอี่ยว
เจ้ารู้มากแค่ไหน
หากมีใครมาได้ยินเจ้าจะว่าอย่างไร
ข้าจะไปรู้เรื่องราวอันใดได้ ข้าเพียงทำตามคำสั่ง
หากเจ้าเพียงทำตามคำสั่ง
เช่นนั้นเรา ก็กลับบ้านได้แล้วใช่หรือไม่
หากไม่กลับเล่า
จะให้เราใช้ชีวิตต่อไป ด้วยชื่อปลอมๆ บ้านเกิดปลอมๆ หรือ
ข้าต้องเอาชื่อตัวเองกลับมาให้จงได้
เช่นนั้นก็กลับไปที่หมู่บ้านแนอัน…
เลิกพูดจาเลอะเทอะ
แล้วไปเก็บของส่งไป ให้หมู่บ้านแนอันเสียเถอะ
ไม่นานพระรูปนั้นจะกลับมาแล้ว
หากเรื่องที่ต้นบ๊วยติดไฟ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับใต้เท้าฮันจริง
เช่นนั้นพวกโจรบยอกชอน ก็กำลังวางแผนบางอย่างงั้นหรือ
ทรงทราบได้อย่างไรว่าหม่อมฉันชอบดื่ม
พระองค์ช่างมี พระมหากรุณาธิคุณเป็นล้นพ้น
หม่อมฉันรู้สึกดีมากเพคะ
วันนี้พระองค์ทรงดูองอาจไม่เบา
ยามที่พระองค์ทรงเอาจริง ในโรงเก็บของของหัวหน้าหน่วยฮัน
หม่อมฉันก็รู้สึกโล่งใจเพคะ
เจ้าคิดเรื่องซองอนอยู่หรือ
ไม่ใช่เพคะ
หม่อมฉันเพียงแต่นึกถึงเทียน ที่เห็นในโรงเก็บของแห่งนั้น
เมื่อใดที่เจ้าค้นพบความจริง เจ้าก็จะล้างมลทินให้ตัวเจ้าเอง
และสามารถนำเทียนเหล่านั้นมาจุดได้
หัวหน้าหน่วยฮัน เป็นบุคคลที่ยอดเยี่ยมจริงๆ เพคะ
แม้ท่านพ่อของหม่อมฉันจะใช้เวลานาน กว่าจะตัดสินใจยอมรับเขาก็ตาม
แต่หม่อมฉันกลับชอบเขา โดยไม่รู้เนื้อรู้ตัวเลยว่า
เขาเป็นคนดีถึงเพียงนี้
- เจ้าหมายความว่าอย่างไร - การสมรสนั้นเป็นเรื่องบังคับกลายๆ
ทรงนึกดูสิเพคะ
การแต่งงานถือเป็น คำมั่นสัญญาระหว่างสองตระกูล
ดังนั้นแล้ว หากหม่อมฉัน มีความรู้สึกชอบพอเขา
ย่อมต้องดีกว่าจงเกลียดจงชังเขา
แต่เจ้าเคยบอกว่าตกหลุมรักซองอน และเป็นรักแรกพบด้วยไม่ใช่หรือ
หม่อมฉันจะไปตกหลุมรักเขา ได้อย่างไรกันเพคะ
เราเคยพบกันตอนเด็ก เพียงครั้งเดียวเท่านั้น
หม่อมฉันเพียงแต่ตัดสินใจ จะทำใจให้ชอบเขาเท่านั้น
พระองค์ก็ควรทำ เช่นเดียวกับหม่อมฉันนะเพคะ
ในเมื่ออีกไม่นาน พระองค์ก็ต้องอภิเษกสมรสแล้ว
ข้าไม่ต้องให้เจ้ามาบอกหรอก ว่าต้องทำอย่างไรบ้าง
เช่นนั้นพระองค์ จะทรงเกลียดพระชายาหรือเพคะ
ข้าจะทำการอันใดมันก็เรื่องของข้า
คนเราจะรู้ล่วงหน้า ได้อย่างไรว่าจะชอบพอ
หรือเกลียดชังใคร
ลางไม่ดีเสียแล้ว
หม่อมฉันล่ะสงสารพระชายาจริงๆ
สตรีที่กำลังจะเข้าพิธีมงคลสมรส ก็ไม่ต่างจากนั่งอยู่บนพรมเข็มนะเพคะ
น่าเศร้าเสียจริงที่นาง ต้องตบแต่งกับบุรุษไร้หัวใจเช่นนี้
ไม่ได้การแล้ว
นางจะต้องแต่งงานโดยที่ไม่ได้ พบหน้าว่าที่เจ้าบ่าวสักครั้ง
แต่กลับต้องใช้เวลา ทั้งชีวิตที่เหลือไปกับเขา
มันไม่สมเหตุสมผลเลยเพคะ
เมื่อใดที่พระองค์ขึ้นครองราชย์
โปรดเปลี่ยนแปลง ข้อกฎหมายนี้ด้วยนะเพคะ
ให้ปรับแก้ว่า หากจะเข้าพิธีมงคลสมรสกับผู้ใด
ทั้งสองฝ่ายจำเป็นจะต้อง ทำความรู้จักกันเสียก่อน ดูดีไหมเพคะ
ก่อนแต่งงานจะต้องคบหากันก่อน อย่างน้อยหนึ่งปี เคยจับมือกัน
- เคยดมกลิ่นกัน - ดมกลิ่นอันใด
อีกเงื่อนไขคือ ต้องเคยมีจูบแรกร่วมกันเพคะ
เช่นนั้นจึงจะรู้ได้ว่า ทั้งคู่สามารถเข้ากันได้
เมื่อรู้เรื่องเหล่านั้นแล้ว จึงจะร่วมหอลงโลง…
เลิกพูดเรื่องน่าเกลียดเสียทีเถิด
หากให้เป็นเช่นนั้นจริง โลกคงได้ถึงกาลอวสานก่อน
แต่หม่อมฉันคิดว่าอีกไม่นาน ผู้คนก็น่าจะทำเช่นนั้นกันนะเพคะ
แปลกนัก…
ข้าล่ะสงสารซองอนเสียจริง
เขาต้องพบเจอ ความลำบากยากเข็ญมากทีเดียว…
จะให้แต่งงานกับสตรีนางอื่นหรือ…
ได้โปรดยังมีชีวิตอยู่ด้วยเถิด
ข้าจะตามหาเจ้าให้พบ
ข้าอยากให้ซองอนรู้เรื่องของเจ้า
ก่อนที่จะสายเกินไป
หากเจ้าไปหาเขาเสีย
แล้วปล่อยให้ข้าจัดการเรื่องที่เหลือ เช่นนั้นจะไม่ปลอดภัยกว่าหรือ
หม่อมฉันอยากล้างมลทิน ให้ตัวเองก่อนเพคะ
หากหม่อมฉันสืบจนรู้ว่าผู้ใด สังหารครอบครัวของหม่อมฉัน
หม่อมฉันจะไม่ยกโทษให้มัน
ตระกูลของหม่อมฉันต้องสิ้นชื่อ
หม่อมฉันจึงต้องจับฆาตกรให้ได้ ด้วยตัวเองและให้มันชดใช้ในบาปที่ก่อ
และอย่างไรเสีย หลังจากหม่อมฉันทำสำเร็จแล้ว
หม่อมฉันก็จะไม่แต่งงาน กับหัวหน้าหน่วยฮันเพคะ
หม่อมฉันคิดว่าจะมีความสุขกว่า หากได้ใช้ชีวิตแบบขันทีต่อไป
เฮอะ
ข้าอยากรู้นักว่าในหัวของเจ้ามีอะไร เจ้าจึงมีความคิดไร้แก่นสารเช่นนี้
แต่พระองค์เป็นผู้แรก ที่บอกกับหม่อมฉันว่า
"เอาเลย"
เอาเลย อยากทำอะไรก็ทำ
ข้าอนุญาตแล้ว
ผู้ที่พูดเช่นนั้น กับหม่อมฉันเป็นคนแรก
ก็คือพระองค์เพคะ
ด้วยเหตุนั้นหม่อมฉันจึงสามารถ
ทำทุกอย่างที่ใจปรารถนาได้
ก่อนจะได้พบกับพระองค์ ทุกอย่างไม่เป็นเช่นนี้หรอกนะเพคะ
ฝากให้คุณชายมินด้วยเถิดขอรับ
ท่านพ่อของข้าลบล้างมลทิน ให้ตัวเองและกลับบ้านมาได้
เพราะคุณชายมินแท้ๆ
แต่อย่างไรเสีย ข้าก็รับไว้ไม่ได้หรอก
เก็บไว้เถิด เอาไปให้บิดาของเจ้า เขาเพิ่งออกจากคุกมานะ
ไม่เป็นไรจริงๆ เจ้าค่ะ
ขอให้เราได้ตอบแทนพวกท่านสักทาง
รับไปเถิดเจ้าค่ะ
ที่ผ่านมาหม่อมฉันต้อง…
ใช้ชื่อของท่านพี่บังหน้าเสมอ
แต่ตอนนี้หม่อมฉันรู้สึกว่า ตัวเองทำประโยชน์ได้โดยแท้จริงแล้ว
หม่อมฉันได้มีชื่อแบบบุรุษ แม้จะเป็นชื่อปลอมก็ตามที
ซุนดล เจ้าล่ะคิดอย่างไร
กระหม่อมก็คิดว่าคดีฆาตกรรมเหล่านี้ เป็นคดีต่อเนื่องเช่นเดียวกัน
เมื่อมีชื่อนั้นอยู่
หม่อมฉันก็สามารถ ออกความคิดเห็นต่อหน้าผู้คนได้
หม่อมฉันได้ช่วยชีวิตคนไว้ถึงสองคน
และหม่อมฉัน ก็รู้สึกอิ่มเอมใจที่ได้เห็นครอบครัว
ที่มีรอยยิ้มพร้อมหน้า
บางครั้งหม่อมฉัน
ก็นึกถึงทารกที่เราช่วยไว้ได้
อยากรู้ว่าเด็กน้อยที่พระองค์ ประทานชื่อให้ว่ามยองแรนั้น
ในอนาคตเขาจะมีชีวิตเป็นอย่างไร
เพราะพระองค์ทรงอนุญาตให้หม่อมฉัน
ทำตามที่ใจต้องการ
หม่อมฉันจึงช่วยชีวิตคนคนนึง
และช่วยไม่ให้ครอบครัวนึงถึงจุดจบได้
แม้ว่าหม่อมฉันจะถูกใส่ร้าย ในสิ่งที่ไม่ได้กระทำก็ตาม
แต่หม่อมฉันก็ยังทำเช่นนี้ได้ เพราะมีพระองค์อยู่เคียงข้าง
ข้าก็ทำทุกอย่างนี้ได้ เพราะมีเจ้าเคียงข้างเช่นกัน
หากหม่อมฉันแต่งงานไป
สิ่งเดียวที่หม่อมฉันจะจำ
ก็คือเย็บถุงเท้า ให้หัวหน้าหน่วยฮันเพคะ
หม่อมฉันเกลียดนักที่ใครๆ
ต่างก็บอกว่าหม่อมฉันต้องอยู่ในครัว เพียงเพราะว่าหม่อมฉันเป็นสตรี
และหากเขาตัดสินใจ รับภรรยารองเข้ามาอีกคน…
พระองค์ก็ทรงทราบดีว่า หม่อมฉันขี้ฉุนเฉียวเพียงใด
หม่อมฉันต้องอิจฉาริษยา จนถูกไล่ออกจากเรือนแน่เพคะ
จริงด้วยสิ เหตุการณ์เช่นนั้น มีโอกาสเกิดขึ้นสูงเชียวละ
หม่อมฉันชอบที่เป็นอยู่ตอนนี้เพคะ
จะมีงานไหนดีไปกว่านี้อีก
หากหม่อมฉันแต่งงาน จะดื่มสุราสักแก้วก็คงไม่ได้
เช่นนั้นเจ้าจะบอกว่า จะอยู่ข้างกายข้าตลอดไปงั้นหรือ
อย่างไรนะ
ฟังดูเข้าท่ามากเลยเพคะ
นอกจากพระองค์จะประทาน ที่ซุกหัวนอนและอาหารให้
หม่อมฉันยังได้ ค่าตอบแทนเป็นเดือนๆ อีก
ในเมื่อยามนี้ หม่อมฉันรู้ใจพระองค์แล้ว
เสียงบ่นของพระองค์ก็ฟังดูรื่นหูดี
และหากสักวันหนึ่ง พระองค์ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์
หม่อมฉันก็จะได้เป็น หัวหน้าขันทีอย่างไรล่ะเพคะ
ใครบอกเจ้า
ใครบอกว่าเจ้าจะได้เป็นหัวหน้าขันที ตำแหน่งนั้นใช่ว่าใครก็เป็นได้
- ให้หม่อมฉันเป็นเถิด - ฮะ…
โปรดให้หม่อมฉัน เป็นหัวหน้าขันทีเถิดนะเพคะ
ให้มันน้อยๆ หน่อย
เอ้อ ในเมื่อหม่อมฉันเป็นขันที หม่อมฉันก็ไม่จำเป็นต้องไว้หนวด
ดังนั้นตำแหน่งนี้ก็เหมาะสมแล้ว
หากที่ผ่านมาหม่อมฉันรู้
ว่ามีวิธีใช้ชีวิต โดยที่ไม่ต้องแต่งงานอยู่
หม่อมฉันก็คงไม่คิดเรื่องพวกนั้น ตั้งแต่แรกแล้วล่ะเพคะ
พระองค์จะขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์
หม่อมฉันก็จะเป็นหัวหน้าขันที ฟังดูเข้าท่าดีหรือไม่เพคะ
เช่นนั้น หากซองอนพบรักกับสตรีนางอื่น
เจ้าจะไม่ถือสาหรือ
อย่างไรหม่อมฉัน ก็อยากเป็นหัวหน้าขันทีมากกว่าเพคะ
โปรดให้หม่อมฉันเป็นเถิด
เฮอะ
เช่นนั้นก็ย่อมได้ หากไม่คิดแต่งงาน และจะทำงานเป็นขันทีต่อไป
ข้าจะแต่งตั้งเจ้า เป็นหัวหน้าขันทีก็ได้
ทรงรับปากแล้วนะเพคะ
ไชโย หม่อมฉันจะได้ เป็นหัวหน้าขันทีแล้ว
ฝ่าบาท ท่านอัครมหาเสนาบดี มาขอเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท ใต้เท้าฮันมาเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ
เข้ามาได้
ฝ่าบาท ใต้เท้าโชมาเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ
เข้ามาได้
ฝ่าบาท เสวยต็อกหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ
พอได้แล้ว
- ฝ่าบาท - พอ
ต็อกจานนี้เป็นของกำนัล จากกระหม่อม หัวหน้าขันทีพ่ะย่ะค่ะ
บอกว่าพออย่างไรเล่า
เราได้รับข่าว จากท่านเสนาบดีกรมมหาดไทยแล้ว
ท่านแม่
ท่านพ่อ เรื่องที่เกิดขึ้นนั้น…
ดูเหมือนว่านางจะพึงใจ ในตัวเจ้ามากทีเดียว
ไม่ๆ ไม่หรอกขอรับ
เรื่องของเรื่องก็คือว่า…
เรา เอ่อ คือว่า…
เจ้าเก็บข้าวของแล้วไปที่ฮัมจินเสีย
เอ๊ะ ฮัมจินหรือ
เกิดอะไรขึ้นกับท่านย่าหรือขอรับ
หากเจ้าไปที่นั่น อาของเจ้าจะจัดหาที่พักให้
พ่อหาตำแหน่งงานกับทางการให้แล้ว ไปอยู่ที่นั่นสักหกเดือนแล้วค่อย…
ท่านพ่อขอรับ ท่านกำลังคุยกับมยองจินอยู่นะขอรับ
ไม่ใช่บุตรชายคนโตหรือคนกลาง แต่นี่บุตรชายคนเล็กนะขอรับ
ข้าทั้งถูกไล่ออกจากสถาบัน
ทั้งสอบตก จะไปทำงาน กับทางการได้อย่างไร
ดูมันพูด
หากเจ้าอดทนสอบให้ผ่าน บิดาเจ้าคงไม่ต้องใช้เส้นสาย
หาตำแหน่งงานนั้นให้เจ้าหรอก
ดูอย่างบุตรชายของสหายแม่
เขาใกล้จะได้เป็นหัวหน้าหน่วย ที่เป็นหน้าเป็นตาแล้ว
อนาคตในภายภาคหน้าก็สดใส เจ้าฟังแล้วไม่รู้สึกกระไรบ้างหรือ
เจ้าไปอยู่และทำงานที่ฮัมจินเสีย
ไว้พ่อส่งคนไปเรียกเมื่อไหร่ เจ้าค่อยกลับมาที่ฮันยาง
แล้วย้ายกลับมาทำงานที่นี่แทน
หลังจากนั้นพ่อจะไม่ก้าวก่าย ชีวิตการทำงานของเจ้าอีกแล้ว
ไม่ขอรับท่านพ่อ
เจ้าคิดจะใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อย เอาแต่สำมะเลเทเมา
จนกลายเป็นขี้ปากชาวบ้าน ไปจนถึงเมื่อไหร่กัน
เจ้าควรจะต้องเป็นฝั่งเป็นฝา สืบทอดชื่อตระกูล
และมีความรับผิดชอบ ต่อครอบครัวของตนสิ
เมื่อใดเจ้าได้งาน เป็นหลักเป็นแหล่งในฮันยางแล้ว
เจ้าจะต้องแต่งงานทันที
ท่านพ่อ งานของข้าที่มันยอนดัง
ไม่ใช่งานเรื่อยเปื่อยนะขอรับ
ท่านเคยพูดไว้ว่าชีวิตคนก็สำคัญ ไม่ต่างจากมารยาทและขนบธรรมเนียม
ข้าเพียงแต่พยายาม จะใช้พรสวรรค์ที่ตนมี
ในที่ที่เหมาะสมและทำเพื่อโชซอน
เช่นนั้นท่านพ่อจะกล่าวว่า สิ่งที่ข้าทำมันไร้ประโยชน์หรือ
พูดกล่อมไปก็เสียเวลา เจ้าลูกทรพี…
- มันน่า… - อย่าเพิ่งหุนหัน
ใจเย็นก่อนเถิด
เลิกโอดครวญ แล้วไปเก็บข้าวเก็บของเสีย
ท่านแม่ ร่างกายของท่าน กักเก็บความร้อนไว้มาก
หากท่านยิ่งโมโหเช่นนั้น
ร่างกายก็จะยิ่งร้อน แล้วท่านอาจป่วยได้นะขอรับ
ลูกทรพี ต้องให้แม่ฟาดก่อนหรือ จึงจะเป็นผู้เป็นคนกับเขาได้
วางมันลงเถิด
ข้าเพิ่งซื้อมาเมื่อสิบวันก่อนเอง
วางของในมือลงแล้วพูดคุยกันดีๆ เถิด
ใช่ๆ มันแพงนะขอรับท่านแม่
อดกลั้นหน่อยเถิด
สงบสติอารมณ์เสีย
เขาว่ากันว่าหากเรารู้จักอดกลั้น ต่อให้ต้องเผชิญภัยพิบัติก็จะรอดพ้น
- เพราะท่านตามใจลูกอย่างไรเล่า - เจ้าก็ควรอดทนไว้อยู่ดี
ภาพของสามีภรรยาที่ปลอบกัน มันช่างงดงามจริงๆ นะขอรับ
ท่านทั้งสองไม่ต้องห่วง
เรื่องชีวิตแต่งงาน หรือหน้าที่การงานของลูก
และอยู่ถือถือไม้เท้ายอดทอง กระบองยอดเพชรร่วมกันไปเถิดขอรับ
เจ้าลูกคนนี้นี่…
ใจเย็นๆ
โอ๊ย…
เช่นนั้นแหละ หายใจช้าๆ
เฮ้อ…
สวัสดีขอรับ
เช้านี้ไปไหนมาแต่เช้าเลยหรือขอรับ
- ว่าแต่นี่มันอะไรหรือ - ผ้าทอน่ะ
ท่านจะเย็บคนเดียวเลยหรือ
ดูด้วยตาคงเยอะน่าดูใช่หรือไม่
ท่านแบ่งมาสักห่อสิ
เอ้อ ข้าไม่ได้จะเย็บเองหรอก
ท่านแม่ของข้าเย็บผ้าเก่งมากน่ะขอรับ
เป็นเช่นนั้นหรือ
เช่นนั้นข้าขอให้นางช่วยได้หรือไม่
ท่านจะไม่ผิดหวังแน่นอนขอรับ นางฝีมือดีมากๆ
- ท่านจะจ่ายอย่างงามใช่ไหม - แน่นอน
เหตุใดท่านจึงไม่รักษาคำมั่นเล่า
ก่อนหน้านี้ท่านรับปากแล้วว่า
จะยกเลิกการแต่งงาน
ไม่ได้ยินสิ่งที่ข้าพูดไปหรือ
ขออภัยด้วยคุณหนู คือว่า…
หรือว่า…
ท่านจะตกหลุมรักข้า
ไม่ใช่อยู่แล้ว
ข้าไม่ได้รู้จักเจ้าดีพอ จะตกหลุมรักเจ้าได้เสียหน่อย
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า เจ้าไม่งดงามหรอกนะ
- หากท่านไม่ชอบพอข้า - แม่นางน้ำแข็งย้อย
เช่นนั้นท่านคิดว่าอนาคตของข้า เป็นเรื่องน่าหัวร่อนักหรือ
ข้าบอกท่านไปแล้วอย่างไร ว่าข้าไม่คิดจะแต่งกับท่าน
รู้หรือไม่ว่าข้ากลัวเพียงใดว่า คนเขาจะรู้ว่าข้าอาจได้ตบแต่งกับท่าน
ได้…
เช่นนั้นข้าจะคุยกับบิดามารดา ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้วกัน
รับปากแล้วนะเจ้าคะ
เช่นนั้นข้าขอตัวก่อน
คนที่แตะต้องศพคนตายอย่างท่าน กล้าดีอย่างไรถึงมาแตะตัวข้า
น่าขยะแขยงสิ้นดี
ข้ารังเกียจนัก ทนไม่ไหวแล้ว
คุณหนู เป็นอันใดหรือไม่
ช่างมารยาทต่ำทรามนัก
ทันเห็นหน้าเขาหรือไม่ เห็นใช่ไหม แล้วเจ้ามัวทำอะไรอยู่
โชคไม่เข้าข้างข้าเลย
โอ๊ย แล้วจะทำอย่างไร
ของสกปรกเช่นนี้จะให้ข้าใช้คลุมหรือ
ฮึ นางก็ไม่แน่สักเท่าไรนี่
ขามาที่นี่ ข้าบังเอิญเจอ แม่นางน้ำแข็งย้อยด้วยล่ะขอรับ
นางมาเยี่ยมเยือนท่านอาจารย์หรือ
ท่านลั่นวาจาไว้
ว่าหากได้เจอนางอีกหน จะตอกหน้านางจนพูดไม่ออกไม่ใช่หรือ
ท่านได้พูดทุกอย่างที่คิดไปหรือไม่
ข้าพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว
ได้อย่างไร
เหตุใดจึงไม่ตอบโต้เล่า
สตรีนั้นเปราะบาง
ต่อให้ข้าเป็นคนแข็งกระด้าง
อย่างไรเสีย นางก็เปราะบางกว่าข้านัก
จะให้ทำร้ายจิตใจนางหรือ
ด้วยเหตุนี้ท่านจึงปล่อยให้นาง พูดจาว่าร้ายท่านเช่นนั้นน่ะหรือ
ท่านอาจารย์ควรโต้ตอบคืนไป ให้มันสาสมบ้างสิขอรับ
แล้วน้ำแข็งย้อย มันเปราะบางตรงที่ใดกัน
มันไม่ได้แตกหักง่ายเลยนะขอรับ
ในสายตาข้า ท่านอาจารย์ดูเปราะบางกว่าเสียอีก
เจ้าพูดถูก มยองจินผู้นี้ช่างเปราะบางนัก
เขาเหมือนไส้เดือนตัวน้อยตัวนิด
ที่เลื้อยหนีไปไหนไม่ได้
หลังจากถูกแท่งน้ำแข็งย้อย อันแสนจะแหลมคมทิ่มแทง…
หยุดเลย พอเถิดขอรับ
- ฮือ… - อย่าร้องไห้สิ
โธ่…
ฝ่าบาท องค์ชายรัชทายาท มาเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ
เข้ามาได้
ใต้เท้าโชได้สมุดบัญชีเหล่านี้ จากการสะกดรอยตามขันทีวังเจ้าหรือ
พฤติกรรมของเขา นับว่าโอหังมากพ่ะย่ะค่ะ
ทั้งที่เพิ่งเกิด เหตุการณ์ต้นบ๊วยขึ้น
เขากลับเรียกรวมพล สมาชิกตระกูลจากทั่วสารทิศ
มากดดันให้เสด็จพ่อต้องทำพิธีกัมซอน
เขาไม่เพียงแต่ส่งคน ไปสะกดรอยตามขันที
และขโมยสมุดบัญชีไปเท่านั้น
แต่ยังพยายามใช้มัน กำจัดใต้เท้าฮันอีกด้วย
เสด็จพ่อ ลูกปล่อยเรื่องนี้ไปไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท ใต้เท้าโช มาขอเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ
เข้ามาได้
ฝ่าบาท บรรทมสนิทดีหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ
องค์รัชทายาทเสด็จมา ถามไถ่สารทุกข์สุขดิบของฝ่าบาทหรือ
อ้า กระหม่อมได้ยินมาว่า
ที่เรือนของใต้เท้าฮัน พระองค์ทรงปราดเปรื่องนัก
- ทูลเรื่องนี้ให้ฝ่าบาทฟังอยู่หรือ - ท่านคงทำพลาดมาสินะ
จึงได้มาเข้าเฝ้าฝ่าบาทแต่เช้า
ทั้งๆ ที่หลังจากนี้ ราชสำนักก็มีนัดประชุม
ไม่ใช่เลยพ่ะย่ะค่ะ
พระองค์ทรงลืมแล้วกระมังว่า กระหม่อมประสบการณ์โชกโชนเพียงใด
ทำพลาดอันใดกัน
กระหม่อมมีหลักฐาน
ที่จะสาวถึงตัวคนร้าย ผู้ก่อเหตุเพลิงไหม้ต้นบ๊วย
จะไม่ให้กระหม่อมมาทูลฝ่าบาท ได้อย่างไรกันพ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท
ยามนั้นกระหม่อมได้ผ่านไปแถวตลาด
คนแบกเกี้ยวบังเอิญเจอห่อผ้า
ซึ่งด้านในมีสมุดบัญชีเหล่านี้อยู่
และหนึ่งในนั้น ก็เป็นสมุดบัญชีของร้านใกล้ๆ
กระหม่อมจึงเข้าไปถามไถ่ให้ได้ความ
เจ้าของร้านบอกว่ามีคนจากวัง
ขอสมุดบัญชีเล่มนั้นไป
กระหม่อมจึงลองตรวจสอบดู เพราะคิดว่าน่าจะเป็นเรื่องสำคัญ
แล้วท่านไม่คิดจะถามหรือ
ว่าใครเป็นผู้ออกคำสั่ง ให้นำสมุดบัญชีมา
อ้าว หรือว่าองค์รัชทายาทจะมีรับสั่ง ให้ทำเช่นนั้นหรือพ่ะย่ะค่ะ
แหม นึกไม่ถึงเลย
กระหม่อมไม่ทราบจริงๆ พ่ะย่ะค่ะ
แต่อย่างไรเสีย ต่อให้กระหม่อมทราบเรื่องนั้น
พระองค์ทรงคิดว่า กระหม่อมจะไปเข้าเฝ้าพระองค์
หรือฝ่าบาทกันล่ะพ่ะย่ะค่ะ
ท่านไม่คิดบ้างหรือว่า ท่านได้หยามเกียรติ
ใต้เท้าฮันที่เป็นผู้บริสุทธิ์ เพราะท่านด่วนตัดสินใจเกินไป
หากเขาบริสุทธิ์ สำนักผู้ตรวจการหลวง ก็คงพิสูจน์ได้ตามกฎหมายพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมอยากทราบเหตุผลว่า เหตุใดพระองค์จึงทรงขัดขวาง
ทหารที่ได้รับราชโองการ จากฝ่าบาทโดยตรง
พระองค์ทรงเข้าข้างใต้เท้าฮัน
เพราะบุตรชายของเขาเป็นพระสหายหรือ
เช่นนั้น คงไม่เป็นการดีกระมังพ่ะย่ะค่ะ
องค์รัชทายาท การกระทำนั้นของพระองค์
สะท้อนให้เห็นว่า ว่าที่กษัตริย์เป็นผู้ที่ไม่สามารถ
แยกแยะเรื่องส่วนตัว กับหน้าที่ออกจากกันได้นะพ่ะย่ะค่ะ
ใต้เท้า
ใต้เท้าฮันและหัวหน้าหน่วยฮัน ไม่ได้กระทำความผิดใดๆ เสียหน่อย
เสด็จพ่อ
ใต้เท้าโชใส่ความใต้เท้าฮัน โดยไม่เปิดเผยสิ่งที่ค้นพบก่อน
เสด็จพ่อต้องลงโทษเขา…
ฝ่าบาท พิธีกัมซอน เป็นอย่างไรบ้างพ่ะย่ะค่ะ
ทรงยอมรับหรือไม่ว่าสายฟ้า ที่ผ่าต้นบ๊วยคือความพิโรธของเทพเจ้า
แต่หากมันเป็นเพียงกลลวง เพื่อสาปแช่งราชวงศ์จริง
กระหม่อม ในฐานะบริวารที่ภักดี
ก็คิดว่าตนควรตามหาคนร้าย
เพื่อให้ฝ่าบาทได้เบาพระทัยพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมเพียงภักดีเท่านั้น
ฝ่าบาท
โปรดเข้าใจด้วยเถิดพ่ะย่ะค่ะ
สิ่งที่ใต้เท้าโชทำนั้น
ถูกต้องแล้ว
เขาเพียงแต่ทำไป เพราะความภักดีเท่านั้น
องค์ชายรัชทายาท เจ้าจะข้องเกี่ยวกับการเมืองไม่ได้
จงตระหนักถึงฐานะของตน และปฏิบัติตัวด้วยความระมัดระวังด้วย
ในเมื่อเหตุการณ์เกี่ยวกับต้นบ๊วย
ไม่ใช่ฝีมือของเทพเจ้า
พิธีกัมซอนจึงเป็นอันยกเลิกพ่ะย่ะค่ะ
ใต้เท้าฮันไม่ใช่หรือนั่น
หวังว่าท่านจะเข้าใจ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้นะ
ในการจัดการเรื่องราวในบ้านเมือง ย่อมเกิดเรื่องเช่นนี้เป็นธรรมดา
การใส่ความข้าราชบริพารระดับสูง
นับเป็นการจัดการเรื่องราว ในบ้านเมืองด้วยหรือ
เจ้าแยกแยะไม่ออกหรืออย่างไร ระหว่างความจงรักภักดีกับความโลภ
หากเกิดเรื่องร้ายแรงกับฝ่าบาท
เจ้าต้องยอมถูกตราหน้า
และหากฝ่าบาทเสื่อมเสียพระเกียรติ เจ้าต้องยอมเสี่ยงชีวิต
และติดตามพระองค์อย่างไม่มีเงื่อนไข นั่นต่างหากความจงรักภักดี
แล้วนี่อะไร กระทั่งในยาม
ที่ฝ่าบาทเริ่มทำพิธีกัมซอน
เจ้ายังพยายามใช้ประโยชน์จากมัน หาใช่การแสดงความภักดี
ให้มันน้อยๆ หน่อยเถิด ท่านพูดจารุนแรงเช่นนี้ได้อย่างไร
ข้าไม่ริอ่านสงสัยท่านหรอก
แต่ในฐานะข้าราชบริพารระดับสูง ท่านจะให้ข้า
เพิกเฉยต่อกฎหมายได้อย่างไร
ไม่ว่าผู้ใดออกคำสั่ง
ก็คิดเสียว่า มันเป็นเพียงขั้นตอนหนึ่งเถิด
และแม้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับท่านจริงๆ
ท่านก็ดูจะไม่มีอะไรให้ห่วงนี่
บุตรชายของท่านเป็นถึงหัวหน้าหน่วย
และยังเป็นพระสหายคนสนิทของรัชทายาท
ข้าเพียงแต่จะบอกว่า ท่านคงรู้สึกเบาใจมากทีเดียว
น่าอิจฉานัก
บันทึกของราชเลขาธิการ จากเมื่อสิบปีก่อนหรือ
ข้าจะสืบให้รู้ว่า เมื่อสิบปีก่อนเกิดอะไรขึ้น
ในบยอกชอนกันแน่
พระองค์ไม่ได้ทรงจำเนื้อหาในบันทึก
ของราชเลขาฯ ได้อยู่แล้วหรือพ่ะย่ะค่ะ
ใช่ว่าทุกคนจะมีสิทธิ์ อ่านบันทึกของราชเลขาฯ หรอกนะ
ข้าจะจดจำเนื้อหาในนั้นได้อย่างไร หากมันไม่เคยผ่านตามาก่อน
มีวิธีนำบันทึกออกมาหรือไม่
เจ้ากับเลขาธิการโอ จากสํานักราชเลขาธิการเป็นสหายกันนี่
บิดาของเขาถูกไล่ออก
หลังมีปากเสียงกับผู้ชุมนุม ที่ไปรวมตัวกันหน้าเรือนตระกูลโช
หลังจากนั้นบิดาของเขาก็ร่อนเร่ อยู่ตามชายแดนกระทั่งเสียชีวิต
เลขาธิการโอย่อมต้อง จงเกลียดจงชังตระกูลโชเป็นแน่
ข้าจะสืบเรื่องราวที่เกิดขึ้น ในบยอกชอนเมื่อสิบปีก่อนให้จงได้
หากเจ้าบอกเขาเช่นนั้น
เขาต้องรู้ความนัยของประโยคนี้แน่
รับด้วยเกล้าพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมจะไปพบเลขาธิการโอดู
(บันทึกราชเลขาธิการ เล่มที่หนึ่ง)
คืนพรุ่งนี้ เลขาธิการโอจะมาเข้าเวร
ดังนั้นอย่าลืม เอามาคืนเขาให้ทันเวลาล่ะ
ขอรับท่านหัวหน้าหน่วย
ฝ่าบาท ในเมื่อใต้เท้าฮันได้รับ การพิสูจน์แล้วว่าไม่มีความผิด
เราต้องหาตัวคนร้าย ที่วางเพลิงต้นบ๊วยให้ได้นะพ่ะย่ะค่ะ
ร่างทรงนางนั้นเอ่ยถึงตระกูลซง ในตอนที่กำลังจะสิ้นใจ
หากนางไม่ใช่พรรคพวก
ของพวกโจรบยอกชอนที่เหลือรอดมาได้
นางจะดูถูกราชวงศ์ และประเทศนี้ได้อย่างไรพ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท หากมีพวกโจรบยอกชอน จากเมื่อสิบปีก่อนหลงเหลืออยู่จริง
ใต้เท้าโช ผู้ที่ล้มเหลว ในการกวาดล้างพวกมัน
ก็ควรรับผิดชอบไม่ใช่หรือพ่ะย่ะค่ะ
ใต้เท้าฮัน ท่านกล่าวเช่นนั้นได้อย่างไรกัน
ฝ่าบาท การที่เขากล่าวเช่นนี้ ก็ไม่ต่างจากจาบจ้วงพระองค์
ผู้ประทานความดีความชอบให้ใต้เท้าโช
หลังเสี่ยงชีวิต กวาดล้างโจรพวกนั้นเลยนะพ่ะย่ะค่ะ
พูดมาได้อย่างไร
"วันที่ 15 พฤษภาคม โชวอนโบจากกรมกลาโหม
แจ้งต่อสภารักษาดินแดนว่า
ได้มีกลุ่มโจรซ่องสุมคนหนุ่ม
เพื่อหวังก่อการกบฏ ที่บยอกชอน จังหวัดเปียงอัน
หมู่บ้านในเปียงอัน ตกอยู่ในความโกลาหลหลายหมู่บ้าน"
(สิบปีก่อน)
ได้โปรด…
อย่าฆ่าข้าเลย
หัวหน้าของพวกโจรคือซง ช่างตีเหล็กในบยอกชอน
เขานำพวกโจรกว่า 40 คนบุกยึด
ที่ทำการของทางการในบยอกชอน
และยังโจมตีทหาร รวมถึงคนงาน
พวกมันยังบุกที่ทำการ ของเจ้าหน้าที่ปกครอง
ขโมยตราประทับและยึดที่นั่นไว้
หลังจากนั้นพวกมันก็ซ่องสุมกำลังพล
ด้วยการขโมยผลผลิต กับอาวุธยุทธภัณฑ์ของทางการ
และปล่อยตัวนักโทษออกมา
พวกมันขืนใจสตรีทุกนางที่พบเจอ
และหากผู้ใดขัดขืน พวกมันก็เข่นฆ่า
อย่างไร้ความปรานี
เจ้าหน้าที่ปกครองโชวอนโอ
- ไปกันเถอะ - ถูกห่อ
ในเสื่อฟางและถูกนำไปทิ้ง ห่างไกลออกไปจากบยอกชอน
ฝ่าบาท
โปรดจัดตั้งคณะสืบสวน และรื้อฟื้นคดีสิบปีก่อนด้วยเถิด
ต้องพิจารณาคดีนี้ใหม่พ่ะย่ะค่ะ
และหากสิ่งที่เกิดขึ้นจริงไม่ตรง กับบันทึกของราชเลขาธิการ
โปรดถอนใต้เท้าโช ออกจากรายชื่อผู้ได้รับความดีความชอบ
และยึดที่ดินที่เขา ได้เป็นรางวัลคืนมาด้วยพ่ะย่ะค่ะ
พิจารณาคดีใหม่อะไรกัน
รื้อฟื้นคดีหรือ
ฝ่าบาท การที่กระหม่อม ยังมีชีวิตอยู่ก็เป็นข้อพิสูจน์แล้ว
กระหม่อมยังมีแผลเป็นที่ได้มาจาก
ตอนที่ซงมันใช้เคียวประจำตัวของมัน
ฟันท้องกระหม่อมอยู่เลยพ่ะย่ะค่ะ
เจ้าหน้าที่ปกครองโชวอนโอ
เดินเท้ามาจนถึงมยองจู
และรายงานเรื่อง ที่เกิดขึ้นให้ทางการรับทราบ
หากกระหม่อมไม่ได้รอด จากบาดแผลถูกเคียวฟัน
และหากกระหม่อมไม่ได้เดินเท้ามาไกล
ทั้งที่เลือดยังไม่หยุดไหล แล้วรายงานให้ทางการรับรู้
ก็คงไม่มีสิ่งใดหยุดยั้ง ไม่ให้พวกมันบุกยึดฮันยาง
ต่อจากบยอกชอน และหมู่บ้านใกล้เคียงได้แน่พ่ะย่ะค่ะ
โธ่…
ฝ่าบาท พวกมันคือเศษซากจากกลุ่มโจร
ที่สร้างประเทศของตัวเองขึ้นมาได้ การรื้อฟื้นคดีเกรงว่าคงไม่ช่วยอันใด
ฝ่าบาท โปรดนำคดีนี้มาพิจารณาใหม่ และแก้ไขสิ่งที่ผิดเป็นถูกด้วยเถิด
ฝ่าบาท โปรดอย่าได้ลืม ว่าเมื่อสิบปีก่อน
พระองค์ทรงแต่งตั้งให้กระหม่อม คุมสำนักกิจการทหารด้วยเหตุใด
เจ้ากรมกลาโหม
ไปยังบยอกชอน
และยืนยันว่ารายงาน ของโชวอนโอเป็นความจริงหรือไม่
หากรายงานนั้นเป็นจริง จะทรงให้กระหม่อมทำอย่างไร
ให้กระหม่อมส่งคนส่งสาส์นกลับมา รับราชโองการใหม่ทันทีหรือไม่
หากสถานการณ์เป็นจริงดังที่รายงาน เช่นนั้นเวลาก็เป็นสิ่งสำคัญมาก
การล่าช้าเพียงเล็กน้อย อาจสร้างความเสียหายได้ใหญ่หลวง
หากเป็นจริงตามรายงาน
จงกวาดล้างพวกมันเสีย
เช่นนั้นจะทรงแต่งตั้งให้กระหม่อม คุมสำนักกิจการทหารหรือไม่
รับด้วยเกล้าพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
กระหม่อม โชวอนโบ เจ้ากรมกลาโหม
จะเดินทางไปปราบปราม
พวกโจรชั่วที่กำลังออกอาละวาด
ตามราชโองการพ่ะย่ะค่ะ
(ซง)
ในเดือนมิถุนายน
ฝ่าบาททรงส่งโชวอนโบไปยังบยอกชอน ในฐานะผู้ว่าราชการจังหวัดเปียงอัน
เพื่อสืบหาว่าความจริงเป็นเช่นไร
และทำการปราบปรามกลุ่มโจรเหล่านั้น
ยามที่กระหม่อมไปถึงบยอกชอน
บ้านเรือนราว 300 หลังคาเรือน ก็ไหม้วอดวายไปแล้ว
พวกมันบุกยึดหมู่บ้าน
ใกล้เคียงบยอกชอนไปแล้วห้าแห่ง
โจรชั่วช้าสามานย์พวกนั้น
ทำตัวราวกับกำลังตั้งประเทศใหม่
กวาดล้างพวกโจรให้สิ้นซาก
อย่าให้พวกมันรอดไปได้
พวกมันคือโจร ที่นำความวุ่นวายมาสู่ประเทศนี้
ยิง
ไชโย
เสนาบดีกรมกลาโหม ผู้ว่าราชการจังหวัดเปียงอัน
ได้กวาดล้างพวกโจร
และกลับมาพร้อมชัยชนะ
ผ่านมาหนึ่งเดือน หลังจากที่ทางการได้รับรายงาน
ซง หัวหน้าของเหล่าโจรก็ถูกจับ
และถูกแขวนคอตามราชโองการ
จากนั้นจึงเสียชีวิตในสิบวันให้หลัง
"ฝ่าบาททรงตบรางวัลให้แก่โชวอนโบ
ที่ปราบปรามพวกโจรได้
โดยอภิเษกสมรสกับญาติของโชวอนโบ
และจารึกชื่อของเขาไว้ ในฐานะผู้จัดการภัยพิบัติใหญ่
นอกจากนี้ยังได้รับ ที่ดินขนาด 120 กยอล
และทาส 15 คนเป็นรางวัล สำหรับความดีความชอบ"
บยอกชอน ต้นตอของการกบฏนั้นถูกเผาจนราบ
และเปลี่ยนชื่อเป็นหมู่บ้านผู้ทรยศ
และถูกสั่งห้ามมิให้ มีการคิดก่อการกบฏใดๆ อีก
นี่เป็นรายงานของทางการ
ว่าด้วยเรื่อง เกี่ยวกับโจรบยอกชอนและซง
องค์ชาย คดีทั้งหมดที่ผ่านมา ล้วนชี้ไปยังบยอกชอนเพคะ
(บันทึกสำนักขันที)
(บยอกชอน คังจงกู)
(บยอกชอน ชเวจุนยอน)
(บันทึกวังหลวง)
(พัคจองซุก คิมฮีซู บยอกชอน)
(บันทึกคณะปกครองกลาง)
(คิมชานซู บยอกชอน)
(บันทึกสำนักเต๋า)
(โอมันชิก)
- มีอะไรหรือเพคะ - โอมันชิกจากสำนักเต๋า
ผู้ที่อยู่เบื้องหลัง เหตุการณ์กระดาษคำอธิษฐาน
ก็มาจากบยอกชอน
เช่นนั้นร่างทรง ที่มาจากสำนักร่างทรงนางนั้นล่ะเพคะ
(บันทึกสำนักร่างทรง คิมมุนซอน บยอกชอน)
นางก็มาจากบยอกชอนเช่นกันหรือเพคะ
มีสิ่งหนึ่งที่เจ้าต้องทำ ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป
เราไม่รู้ว่าพวกมัน มาตามหาอะไรเจ้าค่ะ
เจ้า…
ครานั้นข้าไม่ทันคิดให้ดี
แต่มีเรื่องนึงที่ข้านึกออก
- และข้าคิดว่ามันอาจมีประโยชน์ - เรื่องอะไรหรือ
ข้าก็ไม่แน่ใจว่า
มันจะเกี่ยวกับ คดีฆาตกรรมของร่างทรงหรือไม่
แต่ ณ ช่วงเวลานั้น
มีสตรีนางหนึ่งแวะเวียน มาที่สำนักร่างทรงอยู่บ่อยครั้ง
สตรีนางหนึ่งหรือ
เจ้าเห็นหน้านางหรือไม่
ไม่เห็นเจ้าค่ะ นางใส่ผ้าคลุมปกปิดใบหน้า
ทุกครั้งที่ท่านหญิงร่างทรง ไปยังสถานที่สวดมนต์ในแกซอง
นางจะมาที่สำนักร่างทรงเจ้าค่ะ
สตรีนางหนึ่งเช่นนั้นหรือ
กระหม่อมมั่นใจว่าพวกโจร ต้องใช้สตรีนางนั้นแน่พ่ะย่ะค่ะ
หากมีพวกโจรหลงเหลืออยู่จริง สู้ถอนรากถอนโคนพวกมันไม่ดีกว่าหรือ
เหตุใดต้องพยายามสืบสวน คดีที่ปิดไปแล้วด้วย
หรือว่าพวกมันคิดจะแย่งที่ดิน
ที่ท่านได้เป็นรางวัลความดีความชอบไป
คงไม่ใช่นางกำนัลสักคนหรอกกระมัง
องค์ชายใหญ่เป็นอย่างไรบ้าง
ทรงบรรทมไม่ได้
ท่านหมอหลวงจึงปรุงยาให้เสวย
เพิ่งบรรทมได้สักครู่นี้เองเพคะ
หม่อมฉันบอกนางกำนัลคนอื่นแล้ว ว่าให้มาแจ้งหากองค์ชายตื่นบรรทม
พระมเหสี พระองค์จะต้อง เป็นพระพันปีนะพ่ะย่ะค่ะ
พระองค์จะต้องได้เป็นพระพันปี และขึ้นเป็นสมเด็จพระพันปีหลวง
พระมเหสีต้องกลายเป็นสตรี
ที่ทรงอำนาจที่สุดในโชซอนพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อม
จะทำให้มันเป็นจริงให้จงได้
พระมเหสีมีเรื่องอันใดหรือเพคะ
หม่อมฉันเพียงแต่ เห็นพระองค์ทรงยิ้มน่ะเพคะ
ข้ายิ้มเช่นนั้นหรือ
คงเผลอตัวไปน่ะ
พวกเจ้าเห็นปลาเหล่านั้นหรือไม่
ปลาตะเพียนธรรมดาๆ ใช่หรือไม่เพคะ
ไม่ใช่ปลาตะเพียนธรรมดาทั่วไปหรอก
ยามที่พระมเหสี เข้าวังมาเมื่อสิบปีก่อน
ฝ่าบาททรงนำปลาเหล่านั้นมาปล่อย
เพื่อให้พระมเหสีไม่รู้สึกโดดเดี่ยว
ในสมัยนั้น วังแห่งนี้เป็นสถานที่ ที่ใหญ่โตและอ้างว้างมากเชียวล่ะ
ข้าเคยมาร้องไห้ที่นี่อยู่บ่อยครั้ง
เมื่อฝ่าบาททรงเห็นข้า
พระองค์ก็กังวลพระทัยว่าข้าร้องไห้ เพราะเห็นว่าในน้ำว่างเปล่า
จึงมีรับสั่งให้นำปลามาปล่อย
ข้ายิ้มเพราะนึกถึงเรื่องนี้
ฝ่าบาทช่างเป็นบุรุษที่อบอุ่นจริงๆ พวกเจ้าคิดเช่นนั้นหรือไม่
ดูๆ ไปก็คล้ายกับภาพวาดเลยนะขอรับ
ไม่น่าเชื่อว่าสตรี ที่งดงามปานนั้นจะเกิดในตระกูลเรา
นอกเหนือจากนั้น หลังท่านกลับมาจากบยอกชอน
พร้อมชัยชนะ
หลานสาวของท่านก็ไปต้องตาฝ่าบาทเข้า
ไม่คิดว่ามันพอดีเกินไปหรือ
ตระกูลของเรา คงมีเทพเจ้าคอยเกื้อหนุนอยู่เป็นแน่
ท่านอา ท่านกำลังพยายาม จะผลักดันให้มยองอันขึ้นครองบัลลังก์
เพื่อที่ท่านจะได้ ข้ามหน้าข้ามตาฝ่าบาทได้ใช่หรือไม่
ท่านอย่าคิดว่าจะสมหวังเลย
ข้าไม่แน่ใจนัก
ว่าท่านจะรอดไปได้
กว่าจะถึงเวลานั้น
ศพของท่านคงถูกทำพิธีไปแล้ว
ฝากขอบคุณเลขาธิการโอด้วย
แต่ก่อนจะนำไปคืน เจ้าก็ลองดูเสียหน่อยแล้วกัน
พ่ะย่ะค่ะ
มีอีกเรื่อง เจ้าต้องตามหา โอมันชิกจากสำนักเต๋าให้พบ
เขามีความเกี่ยวข้องกับร่างทรง
พาเขากลับมาแบบยังมีลมหายใจให้ได้
ข้าจะถอนรากถอนโคนพวกเจ้า ฉีกแขนฉีกขาพวกเจ้าออกเป็นชิ้นๆ
วิญญาณของพวกมันจะไร้ที่ไป
และต้องเร่ร่อนบนโลกนี้ไปตลอดกาล
องค์ชาย เกิดอะไรขึ้นหรือเพคะ
จุดเทียนที
ข้านอนไม่หลับ มันมืดเกินไป
เพคะ
เรากำลังจะไปเข้าเฝ้า องค์ชายใหญ่อยู่พอดี
เกิดเรื่องอะไรหรือ
องค์ชายตรัสว่าทรงกลัว
และมีรับสั่งให้เราจุดเทียนเพคะ
ไม่เป็นไร พวกเจ้ากลับไปเถิด
เอาไฟมาอีก
ทำให้ห้องสว่างกว่านี้
เป็นอะไรไป
ฝันร้ายหรืออย่างไร
เสด็จแม่ มัน…
มันส่งงูมาสังหารลูกพ่ะย่ะค่ะ
ซงส่งงูมา
หัวหน้ากลุ่มโจรบยอกชอน
จะส่งงูมาสังหารลูกพ่ะย่ะค่ะ
เหมือนกับงูที่ถูกส่งมาสังหารร่างทรง
มันก็จะสังหารข้าเช่นนั้น
เสด็จแม่ โปรดบอกท่านตาด้วยเถิด
ให้ท่านตากำจัดวิญญาณเจ้าโจรชั่วนั่น
เหมือนที่เขาจัดการมันตอนมีชีวิต
ลูกเกลียดทั้งงู เกลียดทั้งซง กลัวเหลือเกินพ่ะย่ะค่ะ
มันน่ากลัวจริงๆ
ร่างทรงนางนั้นบอกว่าตระกูลซง จะทำลายตระกูลเราจนสิ้นซากด้วย
ไม่หรอก ล้วนไม่เป็นความจริงทั้งนั้น
โจรชั่วผู้นั้น จะส่งงูมาอีกแน่พ่ะย่ะค่ะ
ลูกเป็นคนตระกูลอี มันต้องมาสังหารลูกแน่
บอกแล้วอย่างไรว่ามันไม่จริง
เหตุใดเจ้าจึงไม่ยอมฟังคำแม่เสียที
ซง…
ไม่ใช่คนเช่นนั้นหรอก
เสด็จแม่…
เขา…
ไม่มีวันสังหารลูกแน่นอน
และเขา…
ก็ไม่ใช่หัวหน้ากลุ่มโจรด้วย
แม่รู้ดี
เขาจะไม่มีวันสังหารลูก
และจะไม่มีวันส่งงูมาอย่างแน่นอน
มันเป็นแค่ความฝัน
เข้าใจหรือไม่
เสด็จแม่ รู้จักซงได้อย่างไรหรือพ่ะย่ะค่ะ
องค์รัชทายาท
ขันทีคังจากสำนักฝึกเหยี่ยวหลวง มาเข้าเฝ้าแล้วพ่ะย่ะค่ะ
เข้ามาได้
ฝ่าบาท ทรงเรียกกระหม่อมหรือพ่ะย่ะค่ะ
ข้ามีเรื่องบางอย่างอยากจะถามเจ้าน่ะ
ทรงถามมาได้เลยพ่ะย่ะค่ะ
เห็นว่าเจ้า
มาจากบยอกชอนสินะ
ข้าเรียกเจ้ามาเพราะมีเรื่อง อยากจะถามเกี่ยวกับบยอกชอน
รัชทายาทได้เรียกตัว
ขันทีผู้หนึ่งจากบยอกชอนมา
(ขอขอบคุณ ยุนซอกฮยอน)
(วัยเยาว์ที่ผลิบาน)
เขาลือกันว่ารัชทายาทกำลังเรียกตัว
ขันทีและนางกำนัลจากบยอกชอนเข้าเฝ้า
องค์ชายรัชทายาท ทรงอยากรู้เรื่องใดหรือ
ไม่คิดว่ามันแปลกหรือ
หากมันเป็นจริงล่ะก็…
ว่าที่กษัตริย์แห่งโชซอนกล้าออกตัว
ปกป้องพวกโจรชั่วที่นำ ความวุ่นวายมาสู่ประเทศได้อย่างไร
ทำอย่างไรดี
เจ้าไม่เห็นจริงๆ น่ะหรือ
พระองค์!
เปิดประตูบัดเดี๋ยวนี้!