PARK HYUNG-SIK
JEON SO-NEE
PYO YE-JIN
YUN JONG-SEOK
LEE TAE-SEON
NAMUMUKADKAD NATING KABATAAN
KATHANG-ISIP ANG DRAMANG ITO
LAHAT NG KARAKTER, ORGANISASYON,
LOKASYON, INSIDENTE, AT RELIHIYON AY KATHANG-ISIP
MGA EKSENANG MAY HAYOP
AY GINAWA PARA MAGING PROPS AT VISUAL EFFECT
Nagkakagulo na. Nahulog 'to mula sa langit.
SONG, GA, MYEOL, LEE
Noong dalawang taong gulang ako,
umalis kami sa Byeokcheon dahil gusto ng ama ko na magnegosyo.
Kahit nagmula ako sa Byeokcheon wala akong masyadong alam, Kamahalan.
Ipinapatawag ng Kamahalan
ang eunuch at court lady mula sa Byeokcheon.
Pero dahil mula roon ang ama mo,
siguradong may narinig ka tungkol dito.
Narinig ko lang na tigang ang lupain
at malapit sa hangganan at masyadong malamig
dahil nasa norte ito
kaya nahirapan silang mabuhay doon.
May nangyari na bang ganito dati?
MAGHANDA NA SA PAG-UWI
Tumabi kayo. Dadaan ang Ministro ng Hustisya.
Tumabi kayo.
Ano ba…
DU-GUK-BYEONG-MIN SINIRA MO ANG BANSA AT NAGPAHIRAP SA MGA TAO
'Di mo siya nahuli?
Hinanap kong mabuti, pero wala akong nakitang mga bakas niya, Kamahalan.
Sa tingin ko nakasalalay sa'yo ang mga bagay-bagay ngayon.
Sino'ng nagbibigay ng perang pambili ng gamot ng anak mo?
Kailangan ko bang patayin ang anak mo para magtrabaho ka nang maayos?
Patawad, Kamahalan.
Sa'yo nakadepende ang buhay ng anak ko
kaya 'di na ako magkakamli ulit.
Pakiusap maniwala ka.
Buksan n'yo!
May tao ba riyan? Buksan n'yo!
Sabi ko, buksan n'yo! May tao ba riyan?
Si Won-bo. Nandito ba siya?
- Oo, Kamahalan. - Won-bo!
Won-bo! Won-bo!
Puwede ba kitang makausap…
- Iwan mo muna kami. - Oo, Kamahalan.
Won-bo, may sasabihin akong sikreto…
Hindi, pumasok tayo.
Won-bo, alam mo na siguro ang sabi-sabi,
na pinapatawag ng Kamahalan
ang mga eunuch at court lady mula Byeokcheon.
'Di lang 'yon. Nang papunta ako sa palasyo
may tumira ng palaso sa palaquin ko
at nakatali 'to roon.
Tingnan mo.
Du-guk-byeong-min. Sino ang gagawa nito?
Paano ko siya mahuhuli para mailabas ko ang galit ko?
'Di mo ba talaga alam kung sino sila?
'Di mo pa ba nakikita ang mga sulat sa pulang papel?
Nakakuha ka rin nito?
Du-guk-byeong-min.
Tinatanong ko kung 'di ka pa nakakita nito.
Du-guk-byeong-min…
Hindi, hindi pa.
Du-guk-byeong-min!
'Di mo ba nakita ang mga sulat na 'yon sa Byeokcheon?
Byeokcheon…
'Di ako makapaniwalang nabigyan ko ng posisyon
sa gobyerno ang tanga dahil lang magkamag-anak kami.
'Di mo ba nakalimutan ang ginawa ko
na hayaan ang isang tangang katulad mo
na maging mahistrado ng Byeokcheon?
Ang ginawa ko para iligtas ang nakaaawa mong buhay…
Naalala ko! Naalala ko!
Mga magnanakaw sa Byeokcheon…
Ang pulang papel
at ang Du-guk-byeong-min…
Talaga bang may mga natitira silang…
- Ikaw… - Won-bo, pakiusap!
Kung wala na po kayong mga tanong,
aalis na po ako, Kamahalan.
Mukhang walang nakakaalam ng tungkol sa Byeokcheon.
Walang ring importanteng impormasyon tungkol sa Byeokcheon
at mukhang walang nagsisinungaling sa kanila.
Kamahalan, ano bang gusto mong malaman doon?
Sundan mo ako dala ang parol.
Kamahalan, pupunta ka ba sa aklatan?
Kamahalan, nakatingin ka ba sa buwan?
O papunta ka kay Dakilang Prinsipe?
Mag-ingat ka sa paglalakad.
Ano'ng ginagawa mo?
Inaalis ko itong bato para 'di ka mabangga,
pero sobrang bigat kaya tinakpan ko.
Aray!
Akala mo ba 'di ko makikita ang malaking bato?
Sundan mo'ko.
Kung 'di dahil sa'kin,
nadapa ka na sa batong 'yun.
Ano'ng iniisip mo at 'di mo ako sinasagot?
Nakatingin ka lang kung saan ako pupunta?
'Di mahalaga kung saan ako pupunta.
Bakit paiba-iba ka ng direksyon nang walang destinasyon?
Kung sasabihin mo ang pupuntahan mo…
Gusto mo lang bang maglakad?
Alam ko na ngayon.
Maglakad ka lang.
Sasamahan kita kahit saan,
gaano kahaba pa ang lakarin mo
hanggang sa umayaw ka
at masayahan ka.
- Ilawan mong mabuti. - Masusunod, Kamahalan.
'Di ba kakaiba ang talaarawan ng Sekretarya?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Ang ulat ni Cho Won-oh, mahistrado ng Byeokcheon noon
at ang ulat ni Cho Won-bo na sumupil sa mga magnanakaw…
Iyun lang.
Wala ang pinaka-importanteng bagay.
Walang talaan ng imbestigasyon ni Song.
Mas kasuklam-suklam ang krimen
mas puspusan dapat ang imbestigasyon,
pero walang imbestigasyon?
Si Song ang lider ng mga magnanakaw, ang panday ng Byeokcheon.
Pinamunuan niya ang 40 na magnanakaw at sinakop
ang opisina ng gobyerno sa Byeokcheon
at inatake ang mga kawal at manggagawa.
Nagsimula lang sila sa 40 na magnanakaw,
pero pagdating ng Kamahalang Cho Byeokcheon
nasakop na nila ang lima pang mga nayon at nagtayo ng sariling bansa.
Ibig sabihin, ang mga nakatira sa Byeokcheon
ay naging magnanakaw at umanib kay Song sa pagtataksil.
Posible ba 'yon?
'Di ba kakaiba?
Pero 'yun ang nasa talaan ng Maharlikang Sekretarya,
kaya dapat totoo 'yon.
Kung totoo 'yun…
Ano'ng problema, Kamahalan?
Sana ang nagpadala sa'kin ng liham ng multo,
ang pumatay sa pamilya mo
at tumira sa'kin ng palasong may lason
ay 'di mula sa Byeokcheon.
Mga tao ko rin sila.
Kamahalan, 'di mo sila mga tao.
Mga rebelde sila at magnanakaw.
Naalala mo ba ang sumpang nakasulat sa liham ng multo?
Tatalikuran ako ng lahat.
Magiging mag-isa ako
at mababaliw na gumagala sa bansa.
Kung sarili kong mga tao
ay isinusumpa ako,
'di ba malungkot 'yun?
Kaya ba gusto mong maniwala na
hindi sila ang salarin sa mga nangyari?
Iniisip mo pala 'yan noong tinitingnan mo ang kaso ng Byeokcheon.
Pero baka buhay pa ang ilang mga magnanakaw
dahil ginawa nila ang kaso ng Cardinal Point at nagkalat ng sumpa.
Ang ulat ng Ministro ng Hustisya at ng Konsehal ng Kanang Estado
ay maaaring peke.
Inuusisa ni Master Kim ng Manyeongdang
ang tuyong talulot ng peony
para makatulong sa'tin na lutasin itong kaso.
'Di sinasabi ni Monk Mu-jin kung kailan siya darating.
'Pag dumarating siya
binibigyan ko lang siya ng pagkain.
Narinig ko na may tinutuluyan siyang lugar
sa tuwing bibisita siya sa kabisera.
Alam mo ba kung saan 'yon?
May ganoong klaseng lugar?
'Di ako sigurado. 'Di ko pa naririnig 'yun.
May binili ako galing Timog Silangang Asya at may itatanong sana ako.
Sumulat ka sa Manyeondang 'pag bumalik siya.
Sige, Master Kim.
Salamat.
Kumusta, Eunuch Go at Iskolar Park.
Matagal na ring 'di tayo nagkita.
Nandiyan ba si Master Kim?
Siya ay…
Pero 'di ko alam kung…
Naku.
Master. Gumising ka.
Nandito si Eunuch Go at Iskolar Park.
Tamang-tama. Iniisip ko kung ano'ng nangyari sa inyo.
May nangyari ba?
May nakatagong kalungkutan sa puso ko.
Marahil wala akong reputasyon o dangal, pero hamak na Opisyal ako ng Probinsya.
Marahil kakaiba ako, pero walang kulang sa'kin.
Lumipad ka, yelo.
Tusukin mo ang puso ko.
Ibinasura siya ng babaeng magiging katipan niya.
Ang brutal noon.
Kaya pala wala siya sa sarili.
Ilang araw pa lang ang nakalilipas.
Paulit-ulit ang nangyayari.
Ayos siya ngayon tapos biglang wala na naman siya sa sarili.
Hay, nako.
O, magandang babae.
'Wag mo akong daanan lang. Halika at pasayahin mo'ko.
Napakahangin ngayong tagsibol
at nag-aalala ako na tangayin ako ng hangin.
Hating-gabi pa sa labas.
Parating ang bagyo ng nyebe.
Bagyo ng nyebe sa tagsibol?
Ang gulo naman.
Napakalungkot ng puso ni Myeong-jin.
Tiningnan n'yo na ang mga talulot ng peony?
Oo, Kamahalan.
Galing ang Master ni Master Kim sa Timog Silangang Asya.
Umaasa kami na bibigyan niya tayo ng palatandaan,
kaya hinihintay namin siya.
Pero 'di ko alam kung kailan siya babalik.
'Yun lang ba ang iniisip n'yo?
'Di n'yo ba nakikita na sugatan ang puso ni Myeong-jin?
Bakit ang manhid n'yo?
'Di ba mahalaga ang puso ko
na sinaktan ng yelong 'yun?
- Yelo? - Yelo?
'Yung babaeng nagbasura sa kanya ay kasinlamig ng yelo.
Hay nako.
Pakiusap umalis na kayo. Gusto kong mapag-isa.
Naku, nakakainis ka.
Kalimutan mo na lang siya.
'Wag. 'Di mo alam ang nararamdaman ko.
Napakaguwapo mo at siguradong wala pang nagbasura sa'yo.
Umalis na kayo.
Master Kim. Nandiyan ka ba?
- Nandito si Monk Mu-jin. - Ano?
- Nandito ang master ko? - Oo.
Siya ang master ng master ko.
Sila ang mga kaibigan ko.
Aking sinasanay. 'Di ba may itatanong ka kay master?
Sige itanong mo na.
Kasi…
Wala 'yun. Nagkakamali lang ako.
'Wag n'yo nang isipin.
Nako.
May magandang isda diyan sa loob ng bote.
- 'Di ba nakakamangha? - Nakakamangha, tama?
Bakit gusto mo akong makita?
May gusto akong itanong sa'yo, Master.
Ganoon ba.
Siguradong mula ito sa Timog Silangang Asya.
Sa Timog Silangang Asya,
naglalagay sila ng mabangong mga langis sa mga tuyong talulot
para sa iba-ibang gamit.
Kung ganoon alam mo kung saan ginagamit ang tuyong talulot ng peony?
Ito…
Walang espesyal.
Karaniwang damo lang 'to na ginagamit
na pampakalma ng tao.
Siguro iba ang paraan ng pagpapatuyo…
Ikaw talaga…
Ano'ng kinuha mo?
- Nako. - Hay nako.
- Hulihin siya. - Magnanakaw!
Hulihin ang magnanakaw!
Ikaw na magnanakaw!
- Hulihin siya! - Magnanakaw!
Hulihin ang magnanakaw!
Nako.
Ibaba n'yo ako!
Buksan mo. Buksan mo na.
Ikaw talaga…
Napakahalaga nito…
Siya ang may gawa.
Alam mo ba kung gaano 'to kahalaga?
Ikaw talaga…
- Isa kang tanga! - Tulungan n'yo ako!
'Di pa ba sapat na hinarangan mo ang daanan ko,
binasag mo ang porselana ko!
Sa tingin mo ba mabibili lang 'to sa mga tindahan?
Alam mo ba ang halaga nito?
Mahalaga 'to…
Babaliin ko na lang ang buto mo.
Malalaman niyang naglalakbay ka ng naka-balatkayo.
Mamatay ka! Ikaw na tanga ka.
- Ano? - Bakit mo siya sinaktan? Bata lang siya.
- Nako. - Ayos ka lang?
'Di niya naman sinasadya.
Bakit mo siya sinaktan ng ganoon?
Ano'ng nangyari
sa moral na prinsipyo?
'Di niya ba alam kung sino ako?
- Sige nga. - Magpakita kayo ng respeto.
Siya ang Ministro ng Hustisya.
Paumanhin, 'di ko kayo nakilala, Kamahalan.
Pero 'di puwedeng tumbasan ng porselana ang buhay ng isang tao.
May mga taong mababa ang estado, pero walang mababang buhay.
Ang lakas ng loob mong turuan ako, hamak na bastos?
Isa pang salita na lumabas sa bibig mo
at pupunitin ko ang bibig mo
at gagantimpalaan ako dahil ipapakulong kita.
Sige. Magsalita ka.
Sige!
Ano ngayon?
Sino ka?
Ano?
Paumanhin, Kamahalan.
Sinasanay ko siya,
kulang siya sa karunungan at kaliwanagan
kaya malakas ng loob niya na kausapin ka nang 'di ka nakikilala.
Bilang master niya,
nahihiya ako at paumanhin.
Pero kung ilalagay ko ang sarili ko sa kanya,
ang batang 'to lang ang nakikita niya
at nararamdaman niya ang sakit,
kaya paanong wala siyang gagawin?
At bakit mo siya pinatatahimik?
Ang bibig ay ginawa para magsalita.
Kung 'di mo sila pagsasalitain dahil hamak at tanga sila,
paano mo maririnig ang hinaing ng mga tao?
Sino ang ama mo?
Ayaw kong ipagyabang at sabihin sa'yo ang pangalan niya
- sa lugar na katulad nito. - Ah.
Pero sasabihin ko sa'yo ang pangalan ko.
Ako si…
Kom Meong-jin.
Kom…
Kom Meong-jin…
'Di ko alam kung gaano kataas ang estado ng pamilya mo,
pero ang makita kung gaano ka-edukado ang anak nila,
walang kuwenta kung tatanungin pa.
Ang pagtuturo sa mga taong tanga
na 'di alam kung gaano kadelikado ang trabaho ko,
kaya tuturuan kita ng leksyon.
- Dalhin ang batang 'yan. - Masusunod, Kamahalan.
- Halika. - Hindi.
Halika!
- Tulungan mo'ko. - Luhod.
Sa Joseon, may tinatawag na batas.
Kung alam mo kung paanong bumasa, malalaman mo.
Siya nga pala, dapat alam mo
na dapat magbayad siya
sa lahat ng nasira niya.
Sabihin mo sa kanya kung magkano ang porselanang binili ko.
Dalawandaang nyang, Kamahalan.
Dalawandaang nyang?
Kamahalan, saan kukunin ng bata ang ganoong pera?
Kung ganoon magtrabaho siya para rito.
Sapat na ang dalawandaang taon sa kulungan.
Patawad. Pakiusap patawarin mo'ko.
Naiisip mo ba kung magtatrabaho ka sa'kin habambuhay
mababayaran mo'ko?
At ang batang 'to…
Ikaw. 'Di ba hinahabol mo siya?
Narinig kong tinatawag n'yo siyang magnanakaw.
Naisip ko na nagnakaw siya ng bagay na mahalaga,
pero 'di na 'yun mahalaga sa'yo…
'Yan ba ang ninakaw niya?
Bakit 'di ka sumasagot?
Itaas mo ang ulo mo.
Ikaw…
Sino ka at saan ka nagtatrabaho?
Isang hamak na katiwala lang ako na may maliit na suweldo.
Ipakita mo sa'kin ang ninakaw niya.
Lahat kayo, tingnan ninyong mabuti.
Hindi ko lang nilalabas ang galit ko.
Sinusubukan kong sumunod sa batas.
Dalhin mo sa'kin ang ninakaw niya.
Ang siyang magnakaw ng aspili ay magnanakaw din ng baka.
Ang batang nagsimulang magnakaw ng maliit
ay tatanda para maging rebeldeng magnanakaw.
Hindi!
Malinaw na pandarambong 'to,
kaya dadalhin ko siya sa konstabularyo.
Sabi ni Confucius,
"Hindi mauukit ang bulok na kahoy at ang dumi sa pader ay 'di makukutsara."
Siyempre kayong mga hamak na tao ay 'di pa narinig 'yun.
Ibig sabihin, walang epekto kung papagalitan kayo
at kailangan n'yong maparusahan ng matindi.
Napakatalino niya.
- Kunin siya at umalis na tayo. - Masusunod, Kamahalan.
Halika. Ngayon din!
Tama na, Ministro ng Hustisya.
Ay, ano ba.
Ibaba n'yo ako.
Sige. Ayos na.
Ikaw…
Ano…
Ano'ng ginagawa mo rito?
Isa lang akong iskolar na dumaan, pero puwede ba akong magsalita?
Iskolar. Tama.
Nakita ko ang lahat
at 'di gusto ng batang basagin ang porselana.
Isa 'yung aksidente
at kahit na pandarambong 'yon,
kaunting mangkok ng lamig na kanin at kamote lang 'yun.
Dahil pinapayagan ng batas ng Joseon ang pangangatwiran,
bakit 'di mo siya pakawalan?
Ako ang Ministro ng Hustisya
at binabayaran ako ng ating bansa,
kaya paano ko papalagpasin itong krimen, iskolar?
At 'di maiiwasan ang parusa.
Kapag pinarusahan ang isa,
magsisilbing aral 'to sa karamihan.
Kaya kailangan kong maging halimbawa.
Parang marami kang alam sa batas,
pero 'di mo pa nababasa ang Mencius
dahil wala kang malasakit.
Ito ang sinabi ni Mencius.
"Ang pusong may malasakit
ay mikrobyo ng kabutihan"
Tingnan mo 'tong bata.
Halata naman, wala siyang magulang para alagaan siya,
at kung mayroon man, sigurado akong may dahilan kung bakit 'di siya naalagaan.
Nagnakaw siya dahil sa gutom niya
at tumakas siya dahil alam niyang mali ang magnakaw
at hanggang sa nabasag niya ang porselana mo.
May malasakit ako.
Oo. Sa tingin ko naman.
Pero ang pagkakaroon ng malasakit sa iba
at ang pagliligtas sa taong 'yon ay magkaiba.
Lahat ay puwedeng magkaroon ng malasakit, pero walang tapang para gawin 'yon.
Ano'ng gagawin mo?
Magkakaroon ka lang ba ng malasakit o isasagawa mo 'yon?
Gawin mo na.
Gayunpaman… Napakahalaga ng porselanang ito.
Ipinagbabawal ang mga sibilyan na
gumamit ng partikular na porselana bukod sa pag-inom
mula nang idineklara ito ng hari na isang luho.
Gusto kong malaman kung paanong ang Ministro ng Hustisya,
na siyang nagpapatupad ng batas,
ay may ipinagbabawal na gamit.
Kasi.. Ito…
Ayos lang.
Para sa'yo, puwede ko 'tong
palagpasin.
Sa ating dalawa na lang.
Magpapatawad ako nang may malasakit.
Sikreto na lang natin 'to.
Tara na.
Maglalakad ako pauwi.
Halika na. Bilis.
Ayos ka lang?
Naku.
Dalhin n'yo 'yan dito.
Tumabi kayo. Dadaan ang Ministro ng Hustisya.
Ginawa mo dapat 'yan kanina.
Tumabi kayo.
May nakuha ka bang pagkain?
- Kapatid. - Wala ka rin bang nakain?
Hindi, nabusog ako.
May salo-salo sa isang bahay, kaya gumawa ako ng ilang utos nila.
Pasensiya na at wala akong dala para sa'yo.
Masaya akong nakakain ka.
Naging Ministro ng Hustisya siya.
Alam mo ba?
Paanong ang katulad niya ay nabubuhay sa luho?
Linisin mo 'yan.
Nasaan ang mga magulang mo?
Narinig ko na namatay na sila
kaya tumakas ang kapatid ko na karga ako.
Tumakas siya?
Tumakas saan?
Sabi niyang ang bayan namin ay sa Byeokcheon.
Pinalayas kami roon
at namatay ang mga magulang namin.
Ipambili mo ng gamot para sa kapatid mo.
At babayaran ko ang katiwala ng bahay-tuluyan
kaya 'pag nagutom ka, puwede kang kumuha ng pagkain doon.
Paano kung arestuhin nila ako?
'Di 'yan mangyayari kaya pumunta ka lang doon.
Kapitbahay ko ang bahay-tuluyan, itanong mo sa kanila
kung saan ako nakatira.
Narinig mo ang pangalan niya, tama?
Siya ay si Kom Meong-jin.
Wala silang magulang at pupuntahan.
Alagaan mo silang mabuti.
Bibigyan ko pa kayo ng pera kung kailangan.
- Salamat. - Sige, Iskolar Park.
Magkita tayong muli.
- Salamat. - Sige, Master Kim.
'Yung Iskolar Park na 'yan.
Matapat at diretso talaga siya.
Matigas siya, pero malambot ang kalooban niya.
Matigas ang panlabas, malambot ang kalooban.
Ano sa tingin mo?
Tama, Master.
Gusto ko si Iskolar Park.
Magaling ka rin naman.
Tama ka.
'Di lang magnanakaw ang nakatira sa Byeokcheon.
'Yung mga bata… Kahit na magnanakaw ang mga magulang nila,
walang kasalanan ang mga bata.
Maganda silang tingnan na magkatabi.
Ang mga anino. 'Di ka ba roon nakatingin?
Mukha silang malapit. 'Di ba?
'Wag kang lumapit.
'Di ako lumalapit sa'yo. Anino ko 'yun.
Sabi ko, 'wag kang lumapit.
Lumakad ka na. Ano'ng ginagawa mo?
Lumalakad na'ko. Dito ako pupunta.
Nako.
'Wag mo akong sundan. Utos ko 'yan.
Opo, Kamahalan.
Si Hong Jae-yong ito, sibilyan ng Byeokcheon
at ipinadala ko itong liham sa ngalan ng mga taga-Byeokcheon.
Si Cho Won-oh ang sumira ng bansa
at nagpahirap sa mga tao.
Du-guk-byeong-min.
HONG JAE-YONG
May isang taong nakaligtas?
May sabi-sabi na pinapatawag ng Kamahalan
ang mga eunuch at court lady mula Byeokcheon.
SONG, GA, MYEOL, LEE
Kamahalan.
Naglakas loob akong ipakita ang bastos na sulat
para linawin ang kalupitan ng mga natitirang magnanakaw.
Saan ba galing itong sulat.
Ikinalulungkot ko,
pero habang sinasabi ng babaylan ang sumpa niya,
daan-daang sulat na 'to
na may parehong sumpa ang nahulog sa langit.
"Sisirain ng Pamilyang Song ang Pamilyang Lee."
Kamahalan, dapat sunugin ang 'di kilalang sulat
pagkatapos basahin kahit na kaugnay 'to ng isyung pambansa.
Pero bakit 'di kilalang sulat 'to kung alam natin kung sino ang nagpadala?
Nabanggit ng babaylan si Song
at inamin na magkaanib sila.
May mga kasabwat din sa labas ng palasyo?
Tingin ko, 'di na dapat banggitin ang lugar na 'yon
sa paghahadlang na mapunta sa gobyerno ang mga taga-Byeokcheon.
Pigilan mo sila, Kamahalan.
Pagbawalan sila na kumuha ng pagsusulit sibil.
Pati na rin ang taga-Pyongan.
Malapit ang Pyongan sa lupain ng mga barbaro.
Dahil wala silang pinag-aralan,
kahit ang dating hari ay nagsabi na
'wag tumanggap ng galing doon.
Paanong ang ministro ng isang bansa
ay masahol pa sa bastos?
Hepe ng mga Konsehal ng Estado, kailangang pigilan sila.
Paano sila mapipigilan?
Kung may ideya ka, makikinig ako. Ano'ng klase ng tao ang Kamahalan?
Aalisin niya ang tapat niyang tauhan nang walang pag-aatubili
'pag sumalungat siya sa Kamahalan.
Dahil nakita na niya ang masamang sulat,
marahil mas nagtitiwala siya sa Konsehal ng Kanang Estado.
- Uy. - Master, may bagong karatula.
Lahat ng mula sa Byeokcheon ay 'di na puwedeng
kumuha ng pagsusulit at mapunta sa gobyerno.
Ano'ng…
Alis.
Naaawa ako sa mga taga-Byeokcheon. 'Di sila puwedeng magtrabaho sa gobyerno.
Siyempre 'di sila puwede.
'Di ka pa nakapupunta Byeokcheon?
Puno ng magnanakaw ang lugar na 'yun.
Kung 'di ka pa nila napagnanakawan,
'di ka magiging mangangalakal.
Tama.
May kilala akong kumuha ng tao sa Byeokcheon
bilang alipin at ang lahat
ng nasa imbakan niya ay nawala.
Pinagbawalan ang taga-Byeokcheon na maging alipin.
Ang nagagawa lang nila ay magnakaw at magsinungaling.
Kahit na may mga magnanakaw sa Byeokcheon,
'di ba nasupil na sila sampung taon na mula sa kasalukuyan?
Puwedeng nagtatago lang sila. Malay mo?
Tingnan natin.
Galing ka ba sa Byeokcheon?
Ano'ng sinasabi mo?
Kahit na biro 'yan, sobra ka na!
Kung hindi, hindi. Bakit ka nagagalit?
Siguro may kahit isang taga-Byeokcheon dito.
Tingnan natin.
Bakit ka nakatingin sa'kin ng ganyan?
- Bitaw. - Ako 'yon.
- Bitawan mo'ko. - Mula ako sa Byeokcheon.
Nakita n'yo 'yon?
Sige simulan n'yo nang ikalat ang sabi-sabi.
Ang bunsong anak ng Hepe ng Konsehal ay taga-Byeokcheon.
'Di mo ba ako nakita noon?
'Di mo ba ako kilala? Matagal na rin tayong 'di nagkita.
- Baliw ka. - Mas baliw ka.
- Ano'ng sinabi mo? - Ano?
Ikaw talaga…
Kamahalan.
Gusto kang makita ng isa sa mga mananahi.
Bakit?
- Hayaan mong makita ko ang Prinspe. - Alis na.
Sige na.
- Pakiusap payagan mo'ko. - Alis na.
Lahat ng eunuch at court lady mula Byeokcheon ay pinapalayas na.
Nakatira ako sa palasyo ng 30 taon.
Wala ako roon nang nangyari ang kaso sa Byeokcheon,
bakit n'yo ko papalayasin dahil taga-Byeokcheon ako?
Ano ba. Kabaliwan 'to.
'Di ako ang nagsindi ng apoy sa sirwelas,
kaya bakit mo ako papalayasin?
Pakiusap maawa ka.
Ikaw lang ang malalapitan ko.
Sinabi ko lang sa Kamahalan ang totoo
nang ipinatawag niiya ako noong makalawa.
Wala akong ginawa, Kamahalan.
Patawad, Kamahalan.
Kunin n'yo siya.
Kamahalan!
Tigil.
Wala na akong mapupuntahan.
Wala akong kapangyarihan dito.
Magpakatatag ka.
Magkikita pa tayong muli.
'Wag mo akong kalimutan, Kamahalan.
Mga utos 'to ng Kamahalan.
Nako…
Kamahalan!
Pinatawag mo ba ako nang araw na 'yun
para palayasin ako?
Sinabi ko na wala akong alam tungkol
sa mga magnanakaw ng Byeokcheon.
'Di 'to patas, Kamahalan.
Pakiusap 'wag mo akong iwanan.
Kamahalan.
Pakiusap iligtas mo kami, Kamahalan.
Kunin sila.
- Kamahalan. - Kamahalan.
Kamahalan.
Wala akong alam, Kamahalan.
Totoo ang lahat ng sinabi ko, Kamahalan.
Kamahalan.
- Kamahalan. - Kunin sila.
Kamahalan.
Pupunta ako sa Kamahalan.
Lahat ay natanggal
at pinalayas sa palasyo?
TALAAN NG MGA PUMASA SA PAGSUSULIT NG GOBYERNO
Kamahalan, binasa mo ba ang Talaan ng mga Pumasa
dahil sa nangyari sa Byeokcheon?
Nang masupil ng Konsehal ang mga magnanakaw,
tatlo lang ang nakapasa sa pagsusulit sibil sa loob ng sampung taon.
Ganoon din sa pagsusulit ng militar.
Kahit na pumasa sila,
itinalaga sila sa probinsya o sa mga isla
at kinailangang umalis ng Hanyang.
Ngayon 'di na sila pinapayagang kumuha ng pagsusulit.
Ano'ng gagawin natin?
Ama.
Bawiin mo ang utos na nagbabawal na kumuha ng pagsusulit ang mga taga-Byeokcheon.
Sa utos mo manganganib
ang buhay ng maraming tao.
Iligtas mo ang mga eunuch, mga court lady
at mga opisyal na napalayas.
Binabasa ko ang Talaan ng mga Pumasa sa Gobyerno.
TALAAN NG MGA PUMASA SA PAGSUSULIT
Mula nang nangyari 'yon, ang mga taga-Byeokcheon
ay nagkaroon ng diskriminasyon kahit na
pumasa sila sa pagsusulit sibil at hindi sila mapo-promote.
Prinsipe.
Sinabi kong 'wag kang makialam sa mga bagay pampulitika.
Maghihintay ako dahil nandito ang Prinsipeng Tagapagmana.
Pinatupad ang utos
nang walang tamang pagdinig.
Ama.
'Di lang ang ulat ng opisyal ng gobyerno ang totoo.
Kailangan mong imbestigahan muli at alamin ang katotohanang nangyari.
Kung 'di natin maitatama ang nakalipas,
walang aasahan ang mga tapat nating tauhan
at magpapatuloy ang kasamaan ng mga 'di tapat.
Tigil.
Tama na.
Sa mga 'di tapat lang ako nagtitiwala, 'di ako nag-iingat,
kailangan kong mag-imbestiga muli.
Prinsipeng Tagapagmana.
Sinasabi mo ba na
lahat ng pagpapasiya ko ay mali?
- Ako ay… - Ang lakas ng loob ng susunod na hari
na protektahan ang mga magnanakaw na nagdala ng gulo sa bansa.
Bakit sa pamilyang Cho ka lang nagtitiwala?
Kamahalan, nandito ang Konsehal ng Kanang Estado.
May pag-uusapan pa kami ng Ama ko
kaya bumalik ka na lang sa ibang oras.
Kung ganoon babalik na lang ako mamaya.
Ang lakas ng loob mong makialam.
Sinabi ko na 'wag kang sumalungat sa Konsehal ng Kanang Estado.
Bakit ka nagpapadalos-dalos?
Alam mong maraming prinsipe ang napapahamak sa
pakikialam sa pulitika bago pa man sila maging hari.
'Di pinanganak kahapon ang Konsehal.
'Di siya ang taong puwede mong kalabanin.
'Di mo ba alam na ang Konsehal ng Kaliwang Estado
ang puntirya ng Konsehal ng Kanang Estado?
'Di mo ba alam na puwede kang
maging puntirya niya?
Kung ganoon, ano'ng gagawin ko?
Mananatili na lang ba akong nakaupo
at walang gagawin tulad ng panakot?
'Di ba parang ang posisyon ko
ay walang kabuluhan?
Sinabi ko na sa'yo na ang posisyon mo
ay walang lugar sa simpatya at malasakit.
Kaya ka ba naging hari
para lang mabuhay?
Ang lakas ng loob mo!
Iniisip mo ba talaga na ako
ay walang kuwentang hari?
Tinatanong kita kung iniisip mo
walang halagang hari ako.
Prinsipeng Tagapagmana!
Sumagot ka.
Sabi mo sa'kin na pagdudahan ang sinuman
at 'wag magtiwala sa kahit kanino.
Sinubukan kong mabuti na lumayo sa lahat ng tao
sa pamamagitan ng pananakit ko sa matalik kong kaibigan.
Pero kapag tinitingnan kita,
'di ko alam
kung ano'ng
pinipiplit kong protektahan.
Dahil ang inuupuan ko ay 'di sa akin…
Dahil ito ay sa kapatid ko,
at gusto kong maging
hari na maipagmamalaki niya,
sinunod ko ang lahat ng gusto mo,
pero ngayon nahihiya ako.
Nahihiya ako na wala akong ginawa
na parang panakot.
Paano mo nagawang
ikahiya ko ang sarili ko?
Kamahalan.
Iwan mo ang Prinsipeng Tagapagmana para manatili ka sa posisyon mo.
May lektura ako ngayon.
Siguraduhing nakahanda kayo.
Patawad, Kamahalan.
Inutos ng Hari na manatili po kayo
sa Silangang Palasyo hangga't
'di siya nagbibigay ng bagong ng utos.
'Di po kayo makakapunta sa tirahan ng Hari at Reyna
at 'di po kayo puwedeng sumali
sa kahit anong lektura.
At saka, ang mga master mo sa Akademya ng Prinsipeng Tagapagmana
ay 'di na makakapunta sa Silangang Palasyo.
Kamahalan.
- Kamahalan. - Kamahalan.
Buksan mo ang pinto.
Buksan mo ang pinto ngayon din!
Patawad, Kamahalan.
- Kamahalan. - Kamahalan.
Kamahalan.
- Kamahalan. - Kamahalan.
- 'Di po puwede, Kamahalan. - Kamahalan.
Patawad, Kamahalan.
'Di kayo puwedeng umalis sa Silangang Palasyo.
Inutos ng hari na isang eunuch na lang ang makakasama mo
at 'di na puwedeng pumasok ang sinuman sa Silangang Palasyo.
'Di umaalis ang Kamahalan sa palasyo
ng sampung araw.
Ika-15 araw na ngayon.
Wala akong magawa para sa kanya.
Bakit wala tayong balita sa palasyo?
Kinalimutan na kaya tayo ng Kamahalan?
Hindi 'yan.
Matagal nang 'di pumupunta si Iskolar Park at Eunuch Go.
Miss ko na sila.
'Di ba?
Oo, Master.
Ang 'di ko magagawa ngayon ay uminom nang kasama sila.
Para sa pagkakaibigan, pamilya, at pag-ibig!
- Tagay! - Tagay!
Ang ganda ng panahon.
Ika-20 araw na mula nang makita ko ang Kahamalan.
Nakakulong siya rito sa tirahan niya
ng isang buwan na.
Kamahalan, ayos ka lang ba?
Kamahalan, kailangan n'yo nang matulog.
Alam mo ba ang mga katungkulan ng Prinsipeng Tagapagmana?
Ano ba 'yon?
Mun-chim-si-seon,
kilala bilang Woon-jeong-sin-seong.
Pagbati 'yun sa Hari at Reyna araw-araw
at siguraduhin na may makakain sila.
Alam mo kung ano pa?
Ang pumunta sa mga lektura
at mag-aral.
Pero
pinagbawal lahat 'yun ni ama,
matatawag ba talaga akong Prinsipeng Tagapagmana?
Wala na akong magagawa.
Lahat ng dapat gawin ng Prinsipeng Tagapagmana…
ay 'di ko na magagawa.
Paano ko tatawagin ang sarili ko na Prinsipe?
Ako ay
napatalsik na.
Iiwan na ako ni Ama.
'Di niya gagawin 'to
kung 'di 'yun para roon.
NAMUMUKADKAD NATING KABATAAN
Totoo ba mga sabi-sabi sa Kamahalan na nakakulong siya sa tirahan niya?
Ibig sabihin, napalayas siya.
Alam kong 'di ikaw ang tunay na Go Sun-dol.
'Di mo siya mapagkakatiwalaan.
Kaninong ina ka ba?
Ano'ng ginagawa mo?
Kailangan mo siyang palayasin.
Ikaw ba ang pumatay sa pamilya ko?
Poprotektahan kita at poprotektahan mo'ko.
Siya ang mensahero
na pumunta sa Gaeseong.