PARK HYUNG-SIK
JEON SO-NEE
PYO YE-JIN
YUN JONG-SEOK
LEE TAE-SEON
NAMUMUKADKAD NATING KABATAAN
KATHANG-ISIP ANG DRAMANG ITO
LAHAT NG KARAKTER, ORGANISASYON,
LOKASYON, INSIDENTE, AT RELIHIYON AY KATHANG-ISIP
MGA EKSENANG MAY HAYOP
AY GINAWA PARA MAGING PROPS AT VISUAL EFFECT
May sabi-sabi na ang Kamahalan ay nakakulong sa Silangang Palasyo.
Narinig ko rin na pinag-uusapan 'yon ng mga iskolar.
Akala ko sabi-sabi lang. Totoo ba 'yon?
Nakita n'yo na bang sumasali sa mga ganyang usapan ang ama n'yo?
Nabanggit mo na rin lang…
dahil nagiging magulo na,
nais ko na sanang magbitiw
at maging magsasaka na lang.
Kumain na tayo?
Nakakulong ang Kamahalan?
EPISODE 12
Kaya ba wala akong balita kay Iskolar Park?
Tumingin ka nga sa dinaraanan mo.
Hindi bale na.
'Di mo na siguro kailangan.
Pasensiya na.
Sana hindi kita napahiya.
Oh, nagkita tayong muli.
'Di mo ba ako kilala?
Ako ito. Si Kim Myeong-jin ng Manyeondang.
- Oo. - Pero bakit ganyan ang suot mo?
May lihim na misyon ka ba?
May mensahe ba siya para sa'kin?
Narinig kong nakakulong siya sa…
'Di ko puwedeng pag-usapan ang nangyayari sa palasyo.
Aalis na ako.
Ano'ng problema niya?
Kakaiba.
Ang Kamahalan ay nakakulong sa Silangang Palasyo
at naglalakbay na nakabalatkayo ang bantay niya?
Oo. May nangyari siguro.
Paano si Eunuch Go?
Nag-aalala ka talaga sa kanya?
Alam mo ba kung ano 'yon?
Ibig sabihin 'di siya makakalabas at sino ang nagkulong sa kanya?
Ang Hari siguro.
Ang Kamahalan na walang pundasyon para protektahan siya
ay nawalan ng suporta sa kanyang ama,
kaya bakit kay Eunuch Go ka lang nag-aalala?
Kukuha ako ng mga bagong libro sa aklatan.
Naku, ang tiyan ko.
Marami akong nakaing pinatuyong persimon
at ngayon ay sumasakit ang tiyan ko.
Ano pang ginagawa mo? Magbanyo ka na.
Nakaharang yata sa tiyan ko ang pinatuyong persimon.
Nahirapan talaga akong dumumi
pero susubukan kong muli.
Medyo matatagalan ako.
Pero magtatagumpay ako.
Hanapin si Park Han-su, ng Ministro ng Depensa
sampung taon na ang nakaraan.
Sa limang kinatawan na sumupil sa mga magnanakaw kasama si Cho Won-bo,
siya lang ang hindi kabilang sa pamilya Cho.
Tanungin mo siya tungkol sa nangyari sampung taon na ang nakaraan.
Marunong kang bumasa?
Niloloko mo ba ako?
Matagumpay akong nakapasa sa pagsusulit militar.
Bakit ganyan ka magtanong sa bihasa sa pakikipaglaban at literatura.
Pero bakit parang tumatango-tango ka lang
kung 'di mo talaga maintindihan?
Ikaw na…
Kumain ka para lumakas kang muli.
Kahit isa lang, ha?
'Di ako makapaniwalang ayaw mong kumain,
habang nakakulong naman si Hwan.
Nakakulong si Hwan? Ano'ng ibig mong sabihin?
Wala. Huwag ka nang mag-alala.
Pakiusap, kumain ka na, ha?
Gaya ng dati, ang ganda ng tunog ng geomungo mo.
Kamahalan, narinig kong hiniling ng Prinsipe
na bawiin mo ang mga utos mo sa mga tao mula sa Byeokcheon.
Alam mo rin ba
ang nangyari sa Byeokcheon sampung taon ang nakakaraan?
Ang mga magnanakaw ay nagdulot ng kaguluhan
at si tiyuhin mismo ang sumupil sa kanila.
Maaaring bahagi ako ng pamilyang Cho,
ngunit ako ay sa'yo at sa'yo lamang.
At alam na alam ko rin ang ugali at kasakiman ng tiyuhin ko.
Kailangan mong dumistansya sa'kin,
para komprontahin siya.
Kung wala ka,
sino'ng magpapakalma sa'kin
sa napakalaking palasyong ito?
Hinding-hindi kita pakakawalan
at huwag kang mag-alala tungkol sa tiyuhin mo.
Hindi ako ganoon katanga.
Kamahalan, ang Prinsipe ang susunod na hari.
May isang buwan na siyang nakakulong.
Ang mga eunuch at court lady
ay nagkakalat ng sabi-sabi tungkol sa kanya.
Pakiusap, bawiin mo ang kautusan mo upang makaiwas siya sa kahihiyan.
Totoo bang nakiusap ka sa Kamahalan
na bawiin ang utos niya hinggil sa pagkakakulong ng Prinsipe?
Masakit siguro para sa kanya
na ipakulong ang sarili niyang anak.
Bilang ina niya, nadudurog din ang puso ko.
Ina?
Kaninong ina ka ba?
Umalis muna kayo.
Ina.
Kaninong ina ka, Kamahalan?
Ang Dakilang Prinsipe Myeong-ahn lang ang anak mo.
O nakalimutan mo na?
Ngayong nakaupo ka na sa puwestong ito,
gusto mo na ring maging ina sa Prinsipeng Tagapagmana?
Hindi puwede.
Ako at ang pamilyang Cho
ang naglagay sa'yo bilang reyna.
Hindi ang Prinsipeng Tagapagmana o ang Hari.
Kaya tandaan mo kung para kanino ka
dapat diyan sa kinalalagyan mo.
Naiintindihan mo ba, Kamahalan?
Kamahalan, ano'ng ginagawa mo?
Kamahalan.
Kamahalan. Pakiusap tumigil ka na.
- Kamahalan. - Hayaan mo ako.
Kamahalan.
Kamahalan, hindi.
Kamahalan.
Paraan ba 'to para tumakas?
Sikreto 'to
kaya dapat mas maingat ka.
Sige, Kamahalan.
Kamahalan, narito si Kamahalan Cho.
Sandali. 'Di ba nagtatrabaho ka sa Silangang Palasyo?
- Ako po si Go Sun-dol. -Tama. Go Sun-dol.
Bakit ka ba nagmamadali?
May ipinag-utos ba sa'yo ang Kamahalan?
Dahil nakakulong siya,
marahil ay sobrang abala ka.
Opo, Kamahalan.
Dapat na talaga akong umalis.
Tumigil ka.
Ano'ng problema, Kamahalan?
Binigyan ka ba ng liham ng Kamahalan?
Tingin ko, 'yon lang ang tangi niyang magagawa.
Para kanino ang liham?
Paanong 'di pa rin maunawaan ng Prinsipe ang Hari natin?
Ipinakulong siya
upang 'di makialam sa mga bagay pampulitika.
- Ibigay mo 'yan. - Hindi maaari.
Paano ko susuwayin ang utos ng Kamahalan?
Kailangan pa ba kitang kapkapan?
May liham sa mga librong ito, tama ba?
Wala, Kamahalan.
Alam kong 'di ikaw ang totoong Go Sun-dol.
Paano n'yo nasabi 'yan, Kamahalan?
Kung hindi ako si Go Sun-dol, sino ako?
Ikaw ang magsabi sa'kin.
Alam mo ba kung bakit kita hinayaan
kahit na alam kong hindi ka si Go Sun-dol?
Nakakatuwang makilala kung anong klaseng lalaki
ang nagtatrabaho para sa Kamahalan.
Ngayon, ibigay mo sa'kin ang liham
bago ko tingnan bawat isa ang mga librong ito.
Hindi. Pakiusap, bitawan mo ako.
Kamahalan Cho!
Ano sa tingin mo ang ginagawa mo?
Isang tauhan ang naglakas-loob na magnakaw
ng sulat ng Kamahalan?
Ah…
Nais ko lang makita kung may kailangan ang Kamahalan
kasi nakakulong siya.
May kasabihan. Yil-yeop-ji-chu.
"Kapag nahulog ang isang dahon sa puno,
masasabi mong dumating na ang taglagas."
Paano ako hindi mag-aalala
na ang 'di-makatwiran mong asal ngayon
ay tanda ng mga bagay na darating?
Yil-yeop-ji-chu…
Pinunong Han, huwag kang magtakda ng hinaharap base sa isang bagay lang.
At hindi ako tauhan ng Prinsipe.
Ang isang tauhan ay dapat
tapat lang sa kanyang hari.
Dalawang hari yata ang pinaglilingkuran mo, Pinunong Han.
- Tama ba? - Kamahalan Cho!
Ang lakas ng loob mo!
Pinunong Han.
Dapat kang mag-ingat.
Mag-ingat ka sa pupuntahan mo
at sa sasabihin mo.
Maging mas maingat ka palagi
kung ayaw mong
matuklasan ko ang kahinaan mo.
Hanggang sa muli, Eunuch Go.
Nagulat ka siguro. Ayos ka lang ba?
Ayos na.
Para sa'kin ba ang liham na 'yan?
Humanap ako ng paraan para mapalaya ang Kamahalan.
Sabihin mong gagawin ko ang sinasabi niya.
Sige, Pinunong Han.
Kamahalan, nagdala ako ng mga bagong libro.
'Di ba't 'yan din ang libro kanina?
Ibang libro na ang mga ito.
Paano mo naisip 'yon?
Sasama ako kay Pinunong Han.
Sige.
Ngunit, Kamahalan…
sinabi ng Konsehal ng Kanang Estado
na alam niyang hindi ako si Go Sun-dol.
May mga mata at tainga ang Konsehal sa buong palasyo.
Pero huwag kang mag-alala.
Kahit alam niyang 'di ka si Go Sun-dol,
malamang wala siyang ideya na ikaw si Min Jae-yi.
Kung alam niya,
may ginawa na sana siya tungkol dito.
O baka isinasantabi niya ito para sa hinaharap.
Kung hindi kita hinanap
patay na sana ako.
Alam kong marami akong hirap na susuungin
nang magkunwari ako bilang isang eunuch.
Pero nag-aalala ako na mapahamak ka dahil sa'kin.
Kung mapahamak ako,
masasaktan ka ba?
Siyempre naman.
Kung mapapahamak ka dahil sa'kin,
ikamamatay ko ang lungkot.
Ganoon din ako.
Kaya poprotektahan kita
at poprotektahan mo ako.
Hindi dapat mapahamak ang sinuman sa atin.
Park Han-su.
Ang tagal na mula nang magbitiw siya.
Siguro mga sampung taon?
Siguro pagkatapos niyang bumalik mula sa Byeokcheon.
Alam mo ba kung bakit siya nagbitiw?
Aalis rin ako kung ganoon kalaking pera ang mapapasaakin.
Sampung taon na ang nakakaraan, namatay ang tiyuhin niya,
pero iniwan niya lahat kay Park Han-su dahil wala siyang sariling anak.
Napakayaman pala ng tiyuhin niya,
kaya binili ni Park Han-su ang bawat lupain sa Mapo.
Siguro ang "Jackpot na tao ay isang jackpot."
May nakakita ba sa kanya kamakailan?
Nagtatrabaho ang pamangkin niya sa isang kuwadra sa kanluran.
Bakit mo naitanong?
Nakangiti ka.
Natutuwa lang ako na sa wakas
ay may magagawa ako para sa'yo.
Bumalik ka bago magtakipsilim.
Sige, Kamahalan
siguradong malungkot ka kung wala na ako.
Hay naku.
Gusto kong makita si Master Kim at ang sinasanay niya
pero titiisin ko at babalik agad dito.
Sige.
Umikot ka nga.
Aking sinasanay,
ngayong suot mo na 'to, ang kisig mo.
Talaga ba?
Master, totoo bang
pinatalsik ka sa Akademya ng Pambansang Confucian?
Sino'ng maysabi ng kalokohang 'yan?
Isa sa mga tagapagsilbi mo.
Narinig ko noong hinatid kita pauwi pagkatapos mong malasing.
Buweno, mali siya.
Hindi ako pinatalsik
sa Akademya ng Pambansang Confucian. Umalis ako.
Ano?
Matagal ko nang inaasam na alamin
ang lahat ng bagay na dapat malaman tungkol sa mundo.
Subalit ang Akademya ng Pambansang Confucian
ay hindi sapat.
Napatigil ako rito
at hinahayaan lang lumipas ang mga oras.
Kinailangan kong umalis at lumabas para lang makita ang mundo.
Kinailangan kong magsaliksik
para lang makahinga ako.
Oh, Myeong-jin.
Ang pagiging henyo ay sadyang malungkot.
Ang astig mo, Master.
Kahanga-hanga ka.
Sandali lang.
Magsaliksik ng lahat…
Heto.
Ayan.
Perpekto na.
Magsasaya ako sa bayan ng Lineage ngayong gabi.
Oo naman. Sige lang.
Sige, Master.
Maaari ko bang makita?
Teka. Ito…
Kahanga-hanga 'to.
Grabe. Para saan ito ginagamit?
Tara na.
Bumalik ka at sabihin sa kapitan mo.
Hindi ako ang mamamatay-tao.
Ito ang perpektong laso para sa isang regalo.
Bibigyan kita ng magandang presyo para rito.
Hindi, salamat. Tiningnan ko lang kasi maganda.
Patawad nahuli ako. Pinaghintay ba kita?
Hindi, kadarating ko lang din.
Bakit ka nakatingin sa mga laso?
May kapatid akong babae
at naisip ko na baka magustuhan niya 'to.
May kapatid kang babae.
Bakit hindi mo 'to binili?
'Yung ang sinasabi ko. Sige na. Bumili ka na ng isa.
Ayos lang. Wala akong dalang pera ngayon.
Magkano ba?
Babayaran ko na lang.
Hindi, ayos lang, Pinunong Han.
Minsan ka lang lumabas ng palasyo.
Dalhan mo ng isa ang kapatid mo.
Pinunong Han.
Napakatagal na rin.
Ano't nagawi ka rito?
May tatagpuin lang ako. Kumusta ka na?
Narinig mo ba
ang Kamahalan ay sasali sa pormal na seremonya ng pamamana?
Sigurado ka ba talagang sasali ang Kamahalan?
Oo siyempre.
Hindi niya nagawa noong nakaraang taon dahil sumakit ang braso niya.
Pero gumaling na siya simula noon.
- Hindi ko narinig 'yon. - Ako rin.
Ano ba kayo.
Kahapon ko lang narinig.
Kita mo? Ito'y…
narinig din ng iskolar na 'to.
Oo. Narinig ko.
Dadalo siya sa pormal na seremonya ng pamamana.
Buti alam na natin ngayon.
- Mabuti. - Magaling.
May iba pa sigurong iskolar na hindi nakakaalam,
kaya sige na't ipamalita n'yo ito.
Magandang balita ito kaya sabihin sa lahat.
- Tara na. - Tara na.
Tara na.
- Ipamalita n'yo. - Siguraduhing magbayad.
- Sa muli nating pagkikita. - Sige lang.
Mukhang 'di totoo ang mga sabi-sabi
na nakakulong ang Prinsipe.
Oo nga. Sino kaya ang nagkakalat
ng mga walang basehang sabi-sabi.
Paano mo naisip ito?
Isa ka talagang tunay na henyo.
- Ngayon mo lang naisip 'yan? - Oo.
Sabi ko sa'yo. Madali man akong matakot…
Tigil.
Bakit ka nagkakalat ng mga walang basehang sabi-sabi tungkol sa Kamahalan?
May narinig lang kaming sabi-sabi…
Paano mo maririnig ang sabi-sabi kung 'di kayo iskolar?
Master, gumawa ka ng paraan?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Kung 'di, saan namin nakuha ang mga unipormeng ito?
Parang ninakaw mo 'yan sa anak ng Hepeng Konsehal.
Tama ba ako?
- Kilala mo ako? - Hindi ako sigurado,
pero mukhang bunsong anak ka ng Hepeng Konsehal.
Tama 'yan.
Ito ang uniporme ng mga kapatid ko at ninakaw ko…
Hindi, hindi ko 'to ninakaw. Hiniram ko 'to.
Ano'ng mali roon?
'Di ba maling magkalat ng sabi-sabi
sa pagpapanggap na isang iskolar
kahit na napatalsik?
Ano ang ibig sabihin ng pinatalsik?
- Ibig sabihin pinalayas siya. - Ano?
Master, nagsinungaling ka sa akin?
Naisip kong medyo mahaba ang talumpati mo.
Inaasam at henyo, kalokohan.
Ang lupit mo.
Sino ka at bakit mo lalong sinasaktan
ang sugat ng kawawang si Myeong-jin?
Isa rin akong iskolar noong ikaw ay pinatalsik,
kaya alam ko kung sino ka.
Pinunong Han.
- Eunuch Go. - Ano'ng ginagawa mo rito?
Kilala mo sila, Eunuch Go?
Kilala mo ang lalaking 'yan?
Nasaan si Iskolar Park?
Bakit may kasama kang nakakatakot?
Sino si Iskolar Park?
Ah.
Hayaan mong ipakilala ko kayo sa isa't isa.
Siya si Pinunong Han.
Nagtatrabaho siya para sa Kamahalan gaya mo…
Pinunong Han.
Kaibigan ko.
Ano?
Dinalubhasa mo ang Thousand-Character Text
at natutong mag-espada sa edad na apat.
Anak ng kaibigan ng nanay ko.
Samakatuwid, kaibigan ko.
Tama.
Balita ko malapit na magkaibigan ang mga ina natin.
Bakit kailangan mong maging magaling sa lahat
at pahirapan ako buong buhay ko?
Imposible sa edad mo na maging pinuno na.
Pinunong Han?
Ang mapapangasawa ng Kamahalan?
Magnilay ka.
Maraming mga anak sa Hanyang
ang nabubugbog ng kanilang mga ina
sa pagkukumpara sa'yo.
Huwag kang maging mahusay sa lahat ng bagay.
Ang sakit isipin.
Ngayon, pakipaliwanag.
Ba't nagkakalat ka ng sabi-sabi?
Ito ay para palabasin ang Kamahalan?
'Di ba 'to isang magandang ideya?
Tamang-tama rin ito
sa planong inihahanda natin.
Hindi ako sigurado.
'Di ko alam kung makikipagtulungan ang taong 'yun sa planong 'to.
Ano?
Dito.
Matagal-tagal na rin.
Sino siya?
Siya ay isang eunuch ng Silangang Palasyo.
Ako si Eunuch Go Sun-dol.
Ah, Eunuch Go. Medyo sikat ka.
Narinig kong ipinahiya mo si Pinunong Han
sa kaso ng Cardinal Point.
Paano mo nasasabi ang ganyan?
Tama. Napakatalino niya.
'Di siya basta-basta pinalalapitan ng Kamahalan.
Bakit gusto mo akong makita, Pinunong Han?
Nagdala ka pa ng eunuch mula sa palasyo.
May ipinahahatid na mensahe sa'yo ang Prinsipe.
Ang Prinsipe?
Sa akin?
Kung gayon, nais ng Prinsipe na tulungan ko siyang
makalaya at makaalis sa Silangang Palasyo.
Iyan ba ang gustong sabihin sa akin ng Prinsipe?
Oo.
Hindi yata alam ng Prinsipe
na kabilang ako sa pamilyang Cho.
Alam na alam niya, pero nais niyang tiyakin na nakuha mo ang mensahe.
Ito ba'y isang utos o isang pabor?
Naihatid ko na ang mensahe niya.
Nasa sa'yo na kung paano mo ito tatanggapin.
"Sa Joseon, sinasamba natin ang pagpapatibay,
hinihikayat ang matatalino, pinauunlad ang paaralan,
at pinahuhusay ang paghubog sa mga iskolar.
Kaya't ang yumaong hari ay nagpatayo pa ng silid-aklatan
sa Akademya ng Pambansang Confucian.
Ngunit ang aklatan sa ngayon ay marami nang nawalang libro
kaya nag-aalala kami tungkol sa Akademya ng Pambansang Confucian.
Narinig ko ang aklatan ng Prinsipe
ay naglalaman ng mga de-kalidad at mahahalagang libro.
Kung bubuksan n'yo ang aklatan ng Prinsipe at papayagan kami,
na magsulat, magiging kapaki-pakinabang sa aming pag-aaral.
Mangyaring payagan ang Prinsipe na dumalo sa pormal na seremonya ng pamamana.
Sa pambihirang husay ng Prinsipe,
na kayang isaulo ang anumang libro nang sabay-sabay,
bigyan mo po kami ng basbas sa pagsasaayos ng mga aklat
para sa kapakanan ng mga iskolar."
Mangyaring bigyan kami ng basbas.
Isang bagay 'to na tanging ang Prinsipe lang ang makagagawa.
Dahil kabisado ng Prinsipe ang bawat aklat,
kinumbinsi ni Pinunong Han ang akademya sa ngalan ng Prinsipe.
Magbibigay po ba kayo ng utos?
Hinihingi nila ang tulong ng Prinsipe,
kaya ano pa ang magagawa natin?
Sabihin sa kanila na gawin ito.
Opo, Kamahalan.
Tara na.
Medyo sobra na 'yan…
- Hindi. - Sinabi niya na hindi.
Iwan mo ang mga libro diyan.
Sundan mo ako.
Ibalik ang mga ito.
Basang bahagi ang iharap.
- Ganito? - Oo.
- Ilagay sa parehong pagitan. - Buksan mo.
Huwag lang ganyan.
Ito ba ang mga librong ipapadala mo sa Akademya ng Pambansang Confucian?
Kailangang matuyo ang mga ito bago ipadala.
Narito ka pala.
Kung matutuyo sila ngayong hapon, maipapadala na natin sila bukas.
- Mahusay. - Salamat.
Ang makita ka sa labas ng Silangang Palasyo
ay nagbibigay sa'kin ng labis na sigla.
Ibinigay mo na ang laso sa kapatid mo?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Habang nasa labas kami, nakatingin si Eunuch Go sa mga laso
kaya binilhan ko siya ng isa.
Ganoon ba.
'Di ko alam na may kapatid na babae ka pala.
Gusto ba niya ng mga laso?
Oo.
Magandang laso 'yon kaya magugustuhan niya.
Sinabi ng kapatid ko na pasalamatan si Pinunong Han.
Salamat.
Wala akong ideya na gusto niya ang mga laso.
May nagtitinda nito sa palengke
kaya tiningnan ko lang naman.
Pero biglang lumitaw si Pinunong Han sa kung saan
kaya sinabi ko sa kanya na para 'yon sa kapatid ko
at binilhan niya ako ng isa.
Bakit mo 'yan sinasabi sa'kin?
Alam ko.
'Di mo kailangang ipaliwanag sa'kin
kung bakit ka niya binilhan ng laso.
Ayaw ko lang isipin mo
na nagpapabaya ako habang tinutupad ang mga utos mo.
Kung gusto mo ng laso, bakit 'di mo sinabi sa'kin?
Kahit pa gusto ko,
'di ko 'yon puwedeng sabihin sa'yo.
Kung sinabi mo sa'kin,
binilhan sana kita ng isang dosena, 'di, isandaang laso.
Dumistansiya ka. 'Di ako makatingin sa'yo ngayon.
Humingi na ako ng tawad sa isip ko.
Kinakausap mo rin ang sarili mo,
kaya sinubukan ko rin.
Nag-iisip ako ng 'di mo dapat malaman.
Nag-iisip na naman ba siya?
Ano ba 'yung
'di ko dapat malaman?
Habang nasa labas kami, nakatingin si Eunuch Go sa mga laso
kaya bumili ako para sa kapatid niya.
Kamahalan, si Tae-gang po ito.
Pumasok ka.
Pagkagaling niya sa Byeokcheon sampung taon na ang nakakaraan
minana niya ang kayamanan mula sa tiyuhin niyang pumanaw.
Nakapagtataka, 'di ba?
Pinuntahan ko sa kuwadra sa kanluran ang pamangkin niya
at sinabi niyang si Park Han-su ay nalulong sa pagsusugal
at araw-araw na nasa pasugalan.
Hahanapin ko siya roon.
'Pag mahanap mo siya, 'wag mo siyang lalapitan.
Alamin mo lang ang bawat galaw niya.
Ako mismo ang makikipagkita sa kanya.
Sapul.
Nag-alala ako dahil ang tagal kong 'di nagsanay,
tinutulungan siguro ako ng Diyos.
Masyado kang mapagpakumbaba, Kamahalan.
Isa itong pagpapala para sa Kamahalan upang makasama
ang Prinsipeng Tagapagmana ngayon.
Sinusubukan mo ba ako?
At
nagustuhan mo ba kung paano ko nalutas ang pagsubok mo?
Sapul.
Nakabisado nga kaya talaga ng Kamahalan ang lahat ng librong iyon?
'Di lang ang librong 'yun.
Naaalala niya ang bawat librong binabasa niya.
Malalaman natin kung totoo o hindi ang mga sabi-sabi.
'Di sana siya nagsisinungaling.
Ngayon, ano sa tingin mo?
Ano 'yun?
Ang Prinsipeng Tagapagmana.
Siya ang perpektong susunod na hari.
Tila 'yun ang iniisip ng mga iskolar ng akademya,
at ganoon din ako,
kaya gusto ko lang malaman ang opinyon mo.
Hindi ba't kahanga-hanga
na mag-isa siyang nakaakyat sa trono?
- Tara na. - Sige.
Nakalaya ang anak niya sa panlilinlang, at hinayaan 'yon ng ama niya.
Ano? Ano'ng ibig mong sabihin?
Sinasabi mo ba na lahat ng 'to ay plano ng Kamahalan?
Alam ng Kamahalan ang pulitika at gayundin ang Prinsipe.
- Grabe. - Ano kaya ang iniisip ng Kamahalan?
Pero ang lalaking 'yon mula sa Akademya…
'Di ba't kabilang rin siya sa pamilyang Cho?
Kapamilya natin ang lalaking 'yun?
Grabe.
Sino ang mga magulang niya?
Paanong pumanig siya sa Kamahalan?
Alam sa Joseon na ang kapangyarihan ng pamilya Cho
ay lumalakas, na maaaring maging higit pa
sa maharlikang pamilya…
Kabilang rin ako sa pamilya Cho,
kaya bakit mo ako pinadalhan ng mensahe?
Kung tuwid ang katawan mo, gayon din ang anino mo.
Kung ang pinakamahusay ang nais mo para sa mga tao,
hindi na sila magkakagulo.
'Yan ang sagot na isinulat mo sa pagsusulit mo.
- Kahanga-hanga ito. - Paano mo nalaman…
Ipinapakita nito kung sino ka.
Hindi ang pamilya Cho ang magdidikta kung sino ka,
kundi ang mga iniisip mo, ang puso mo
at mga kilos mo.
Pinadalhan kita ng mensahe dahil nagtitiwala ako sa'yo.
At gusto kong ipaalam sa'yo
na sumasang-ayon ako sa'yo.
Sisiguraduhin kong matutupad ang sinabi mo
sa isip ko, Kamahalan.
Ano… Ahem!
Bakit 'di mo binabati ang mga nakatatanda sa'yo?
Nakatatanda? Sino'ng tinutukoy mo?
Aba.
Hindi mo ba alam kung sino ako?
Ako ang Ministro ng Hustisya
at siya ang Konsehal ng Kanang…
Nakangiti ka?
Kabilang ka rin sa pamilya Cho
kaya paanong 'di mo kami nakikilala?
Tumungo ka.
Kumusta ang kagalang-galang mong ama?
Ang lakas ng loob mo para itanong 'yan sa kanya?
Minamaliit mo ba siya?
Bumati ka.
Siya ay…
Hay naku.
- Pinsan siya ng lolo natin. - Ano?
Siya ay…
Pinsan siya ng yumao nating lolo.
Nako.
Matagal-tagal na rin.
Ano'ng ginagawa n'yo? Yuko.
Oo. Natutuwa akong makita ka sa pormal na seremonya ng pamamana.
Opo.
Paalam…
'Di ako makapaniwalang may nakakainis na gaya niya sa pamilya Cho.
Grabe.
Won-bo, hintayin mo ako.
'Di 'to nangyayari sa araw-araw.
Apat.
- Ano… - Naku.
Isa pa. Ulit.
Siya 'yon doon.
Tingnan mo ang dinaraanan mo!
Kaya ang sama na ng mundo.
Oh.
Tamang-tama.
Dala ko rito ang pera mo.
Nanalo ako sa bawat taya ko ngayon.
Sandali lang.
Anong?
Nasaan na? Nasaan ang pera ko?
Naku naman.
Pinuntahan ko ang malalayo mong kamag-anak,
pero wala sa kanila ang may pera.
'Di ako makapaniwalangang natutong magsugal ang pulubi na tulad mo.
- Kaya ka pala iniwan ng asawa mo. - Sabi nang babayaran kita.
Ang lakas ng loob mong pag-usapan ang asawa ko nang ganyan!
Ibalik mo ang pera ko.
Bitiwan mo ako!
Nakabisado raw ng Kamahalan
ang ilang libro at naisulat doon mismo.
Kumalat na ang sabi-sabi.
At lahat ng ito ay salamat sa atin.
Iniisip ko kung alam ba ito ng Kamahalan.
At ano ang ginawa mo para sa Kamahalan?
Kinailangan kong harapin ang ilang mga personal na isyu.
Mga personal na isyu?
Naghuhukay ako.
Isang buong buwan kang naghuhukay?
Mas mahusay ka na bang maghukay?
Siyempre. Kaya ko na nga kahit isang buong bundok.
Isang buong bundok? Mas mahusay ka na nga.
Alam ng Kamahalan ang lahat ng ginawa n'yo.
Labis ang pasasalamat niya kung kaya't nais niya kayong ilibre.
Libreng pagkain!
Mukhang pinaayos ang kainang ito.
- Pakabusog kayo. - Salamat.
Nandito ka pala.
Kumusta.
- Kumusta. - Salamat sa pagkain.
Salamat, Iskolar Park.
Ayaw mo ba ng monggong lugaw?
Mas gusto ko 'yung kinain natin dati…
- Ah. - Ayaw mo ng monggong lugaw?
Ayaw ko ng monggong lugaw.
Hindi ba masarap ang lasa?
Bakit ang daming natira?
Hindi yata masarap ang lasa.
Napuyat tayo kagabi sa pagpapakulo ng monggo…
At inabot tayo ng buong umaga para gawin ang lugaw.
Marami silang natira.
- Hay naku. - Naman.
Hindi ba masarap ang pagkain?
- Hindi. - Siyempre hindi.
Akala ko ayaw mo niyan.
Hindi. Masarap 'to.
Bakit si mag-iiwan gayong napakasarap nito?
Balita ko matagal at mabusisi itong lutuin.
Masarap talaga ito.
Masarap 'to.
Siyanga pala, dumating ba ang mga bata para kumain?
Araw at gabi ko silang ipinagtatanong at ni minsan 'di sila dumating.
Oo, naghintay kami mula nang ibigay mo ang pera,
ngunit hindi sila dumating.
Sandali lang. Ibabalik namin sa'yo ang pera mo.
- Itago mo na lang. - Ano?
Binigyan sila ng pera para sa gamot.
Marahil 'yon ang ikinabubuhay nila.
Baka dumating sila 'pag naubos na, kaya itago n'yo muna ang pera.
Napakaguwapo n'yong lahat at may mabuting puso.
Iingatan namin ang pera
at sisiguraduhing makakakain ang mga batang 'yon.
Mukhang kulang pa yata. Ikukuha ko pa kayo.
Teka…
Sige.
- Ang dami naman. - Naku.
- Kain pa. - Naiinggit ako sa'yo.
Kain na.
Pang-tatlong araw mo na 'yang pagkain.
Salamat.
Maligayang pagdating.
Ang isang ito.
- Magkano? - Dalawang nyang.
Salamat.
- Salamat. - Salamat.
Binili ba niya 'yon para sa'kin?
Kamahalan, si Tae-gang po ito.
- Pumasok ka. - Hindi siguro.
Bakit niya inilagay sa braso ko?
Paanong biglang pumuti ang buhok ni Yeong?
Higit pa roon, ano'ng kinalaman ng pamilya namin
sa kaso ng Byeokcheon?
May nangyari siguro bago sila mamatay.
Isang pangyayari na hindi ko maalala.
Bakit ka nakasuot ng panlalaki?
Malapit ka nang ikasal.
May liham pahintulot mula sa Hanyang at nagsusulat ngayon ng sagot ang ama mo.
Hindi.
May mas importanteng nangyari.
Umuulan.
Kamahalan, may butas yata ang kalangitan.
Nasaan ang lahat?
Hindi mo alam.
Nagkaroon ng pagguho sa kalapit na bundok kaya't naroon silang lahat.
- Isang pagguho? - Oo.
Napakalakas ng ulan ng mga panahong 'yun.
Hindi. Wala 'yung kinalaman.
Dapat mong protektahan ang Kamahalan.
Ama.
Ano'ng alam ni ama?
Kaya ba siya nag-aalala sa Kamahalan?
Bakit napakagulo ng alaala ko?
Tapos may iba pang nangyari siguro.
Pumasok si Yeong sa kusina noong araw na 'yon…
- Jae-yi. - Ano'ng problema?
May sakit ka ba?
Hinawakan niya lang ang kamay ko.
Hindi kailanman hinawakan ni Yeong ang kaldero noong araw na 'yon.
Kaya hindi si Yeong ang lumason sa kanila.
Kaya paanong nagkalason ang sabaw?
Sino'ng nag-iwan ng mga talulot ng peony?
Isa siyang mensaherong ipinadala ng Kamahalan sa bahay ni Master Min.
Ang mensahero…
Hindi, hindi siya iyon.
Hindi.
Ang mukha niya.
Kailangan kong maalala ang mukha niya.
Pakiusap.
Master, ano'ng iniisip mo?
Ang bantay ng Kamahalan…
Nakabalatkayo siya sa utos ng Kamahalan,
pero bakit siya nagpanggap na parang 'di niya ako kilala?
Nakalimutan ba niya ako?
Hindi. Paano niya ako makakalimutan?
Matagal ang impresyon ni Myeong-jin sa mga tao.
Nagpapanggap siyang 'di ka kilala.
Nauunawaan ko siya.
Kamahalan, si Sun-dol 'to, maaari ba akong pumasok?
Ano'ng problema? Wala rito ang Kamahalan.
Ano? Nasaan na siya?
Pumunta siya sa lawa kasama ang bantay niya.
Ano? Hindi, hindi maaari.
Ano bang problema niya?
Ang tiyuhin niya'y nakatira sa isang maliit na bahay sa kanayunan.
'Di siya mayaman para bumili ng mga lupain sa Mapo, o magkaroon ng malaking mana.
Kung hindi 'yon mana,
mayroon sigurong anumang uri ng talaan noon.
Alamin mo kung saan nanggaling ang pera.
Opo, Kamahalan.
Kamahalan.
Sun-dol?
Huwag kang magtiwala sa kanya. Huwag.
Kamahalan.
'Di mo siya mapagkakatiwalaan.
Ikaw…
- Ano bang… - Ano sa tingin mo ang ginagawa mo?
Ibaba mo ang 'yang espada.
Dapat maging maingat ka.
Layuan mo siya. Palayasin dito.
Siya ang mensahero na dumating sa Gaeseong.
Ano?
Siya ang mensaherong pumunta sa bahay ko.
Baliw ka ba?
Ang lakas ng loob mong kuhanin ang espada ko…
Tumahimik ka.
Ikaw 'yung mensahero.
Siya ang nagdala ng mga regalo
at ang sikretong liham
na hindi mo isinulat.
Ikaw!
Ikaw ba ang pumatay sa pamilya ko?
Kamahalan, may hawak siyang espada.
Kaya patawad sa pagiging bastos.
Maaari ko po ba siyang patayin?
NAMUMUKADKAD NATING KABATAAN
Nakita kita sa bahay ko sa Gaeseong.
Nakatitiyak ako sa alaala ko.
Maniwala ka sa'kin, Kamahalan.
Imposible.
Dapat na natin siyang iligpit.
Gusto mo ba talagang malaman kung ano'ng nangyari noon?
Nagkaroon ako ng lakas na labanan ang kapalaran ko.
Kailangan mo siyang pakawalan. Hindi pa huli ang lahat.
Poprotektahan ko ang mga tao ko
kasama mo.